WEBVTT

00:06.506 --> 00:09.926
(ซีรีส์จาก NETFLIX)

00:10.010 --> 00:13.221
ถ้ากระสุนทำลายอวัยวะสำคัญ
อย่างสมอง หัวใจ หรือเส้นเลือดใหญ่

00:13.304 --> 00:15.932
ให้คิดไว้เลยว่าเราแทบ
ปฐมพยาบาลเบื้องต้นไม่ได้เลย

00:16.516 --> 00:18.226
แต่เราก็ควรเรียนรู้การรักษาเบื้องต้นไว้

00:18.309 --> 00:20.812
ในกรณีที่เนื้อเยื่อส่วนอื่นนอกจากนั้นเสียหาย

00:20.895 --> 00:21.980
ไนโรบี

00:22.063 --> 00:23.898
ถ้าเดนเวอร์ถูกยิงเข้าตรงนี้

00:23.982 --> 00:26.985
เราก็ควรรู้ว่าบริเวณนี้มีอวัยวะสำคัญอะไรบ้าง

00:27.068 --> 00:28.653
จึงจะรู้ระดับความเสียหายได้

00:31.114 --> 00:32.115
ตับ

00:32.741 --> 00:34.492
ตับไม่ใช่เหรอ ถูกไหม

00:36.202 --> 00:37.037
ลองวาดดูได้รึเปล่า

00:37.996 --> 00:40.206
เคยปลอมเป็นพยาบาลมาตั้งกี่งานแล้ว

00:40.290 --> 00:41.666
เรื่องแค่นี้สบายมาก

00:42.417 --> 00:43.752
เอาลงมาอีกหน่อย

00:44.502 --> 00:47.714
เฮ้ย ตรงนั้นไม่ลำไส้ใหญ่ก็ลำไส้เล็กแล้ว

00:47.797 --> 00:49.507
จะว่าไปตับมันดูบวมๆ อยู่นะ

00:52.302 --> 00:53.845
ตอ อะ บอ

00:53.928 --> 00:54.763
ตับ

00:57.682 --> 00:59.392
ริโอ ลองสักหน่อยไหม

01:00.310 --> 01:02.145
อาจารย์คะ มีดผ่าตัดอยู่นี่ค่ะ

01:06.775 --> 01:08.485
เดี๋ยวก่อน เราจะฝึกของแบบนี้ไปทำไม

01:09.486 --> 01:11.071
เพราะงานนี้เป็นงานเสี่ยงชีวิตไง

01:11.154 --> 01:13.114
เสี่ยงชีวิตเหรอ เหมือนเด็กเล่นกันมากกว่า

01:13.198 --> 01:15.742
งั้นถ้าแกโดนยิง ฉันไม่เอากระสุนออกให้นะเว้ย

01:15.825 --> 01:17.994
ถ้ามือกระจอกแบบแกจะเอากระสุนออกให้

01:18.078 --> 01:19.412
สู้ฝังไว้แบบนั้นยังดีจะกว่า

01:19.496 --> 01:21.623
หนึ่งในพวกเรามีคนที่ไม่กระจอกอยู่นี่

01:25.335 --> 01:27.629
สุดปัง แกเคยเป็นหมอจริงๆ เหรอ

01:27.712 --> 01:29.756
หมอบ้าอะไร ลาออกมาตั้งนานแล้ว

01:30.715 --> 01:31.549
แต่เอาเถอะ

01:32.425 --> 01:34.302
ฉันจะทำแค่งานในหน้าที่ตัวเองเท่านั้น

01:35.303 --> 01:37.347
จะเล่นเป็นหมออะไรก็เล่นกันเองเถอะ

01:40.642 --> 01:43.520
ไอ้เด็กนั่น ต้องโดนต่อยสักทีละมั้ง

01:47.065 --> 01:50.026
จะตายเพราะโดนยิง
หรือจะตายเพราะเอากระสุนออก

01:51.444 --> 01:52.946
เชิญเล่นกันตามสบายเลยครับ

02:07.001 --> 02:08.670
น่าอร่อยจัง

02:14.425 --> 02:15.385
กินข้าวมารึยัง

02:16.010 --> 02:16.845
เอามาเถอะครับ

02:24.060 --> 02:25.019
วันๆ ไปทำอะไรที่ไหน

02:28.857 --> 02:30.108
นี่พ่อเห็นผมแล้วเหรอครับ

02:30.692 --> 02:31.818
นึกว่าจะมองไม่เห็นซะอีก

02:31.901 --> 02:34.863
ก็แค่ไปอยู่กับพวกคนไม่เอาถ่าน

02:34.946 --> 02:37.949
เล่นยาบ้าง มั่วสุมบ้าง เล่นกันแบบไม่เอาถ่าน

02:38.032 --> 02:39.868
พอเงินหมดก็เลยกลับมาบ้าน

02:57.260 --> 02:58.928
ฉันจะบอกที่โรงเรียนไว้ให้

02:59.554 --> 03:00.680
กลับไปสมัครเรียนซะ

03:05.810 --> 03:07.145
ฉันเตรียมน้ำอาบให้ไหมคะ

03:22.327 --> 03:23.703
อลังการดีจริงๆ แฮะ

03:24.579 --> 03:26.331
บ้านแบบนี้มันเท่าไหร่กัน

03:27.165 --> 03:29.125
น่าจะสักสี่ห้าพันล้านได้

03:33.796 --> 03:35.173
ต้องหาเงินยังไงถึงจะซื้อได้

03:36.883 --> 03:38.426
ไปปล้นใครมารึไง

03:39.010 --> 03:40.803
ถ้าฝั่งเหนือสืบทอดยศตำแหน่งจากรุ่นสู่รุ่น

03:41.304 --> 03:44.057
ฝั่งใต้ก็สืบทอดความมั่งคั่งแบบนั้นนั่นแหละ

03:47.018 --> 03:48.186
ไม่อยากรู้เหรอ

03:48.269 --> 03:49.812
ว่าทำไมลูกคนเล็กจากบ้านคนรวย

03:49.896 --> 03:51.564
ถึงคิดเข้ามาร่วมงานกับพวกเรา

03:52.398 --> 03:53.274
ไม่รู้สิ

03:54.567 --> 03:56.319
ทุกคนก็มีเรื่องราวของตัวเองทั้งนั้น

04:45.743 --> 04:47.912
โธ่เว้ย บอกให้มาดื่มกันสักแก้วไง

05:01.676 --> 05:02.927
ไอ้เด็กน่าสมเพช

05:08.057 --> 05:09.142
ก็ใช่ไง

05:09.225 --> 05:14.564
จะมารับตัวเด็กน่าสมเพชกลับไปทำไมอีกล่ะ

05:16.399 --> 05:17.442
เรียกว่ามารับงั้นเหรอ

05:17.525 --> 05:20.445
แน่ใจนะว่านายไม่ได้เอาแผนการเรา
ไปบอกคนในบ้านนายน่ะ

05:20.528 --> 05:23.323
ถ้าทำแบบนั้นรู้ไว้ว่าทั้งนายและครอบครัว
ไม่มีวันได้อยู่สบายแน่

05:23.948 --> 05:25.950
ให้ตาย ไอ้พวกนี้นี่มัน

05:27.535 --> 05:29.746
โอ้ย ถ้ารู้ว่าบอกละจะตายห่านะ

05:30.246 --> 05:33.124
คงบอกทุกคนไปแล้วละ

05:33.207 --> 05:36.377
โธ่เว้ย น่าเสียดายฉิบเป๋ง

05:37.879 --> 05:38.796
เสียดายจริงโว้ย

05:43.676 --> 05:44.802
ฉันบอกไปตั้งแต่แรกแล้วไง

05:44.886 --> 05:46.220
ว่าสิ่งที่พวกเรากำลังจะทำ

05:47.055 --> 05:49.390
ไม่ใช่การละเล่นเด็ก
และไม่ใช่การต่อต้านไร้เดียงสา

05:49.474 --> 05:52.518
และถ้าตัดสินใจเข้าร่วมแล้ว
ถ้าไม่ตายก็ห้ามถอนตัวเด็ดขาด

05:54.479 --> 05:57.398
ให้ตายเถอะ พูดมากกันจริงๆ เลยโว้ย

05:57.482 --> 05:58.524
ริโอ

05:58.608 --> 06:01.569
อาจจะฟังเหมือนคนแก่บ่นนะ
แต่ขอฉันเตือนแค่อย่างเดียว

06:02.153 --> 06:04.655
ถ้าเอาแต่วิ่งหนีจะกลายเป็นนิสัยได้นะ

06:06.741 --> 06:09.369
ยังไงสักวันเราก็ต้องวิ่งชนมันอยู่ดี

07:08.177 --> 07:09.846
- สหายกัปตัน เรื่องใหญ่แล้ว
- เช็กดู

07:09.929 --> 07:10.847
ข้อมูลตัวตน!

07:10.930 --> 07:12.515
- โดนยิงรึ
- เป็นผอ.โรงกษาปณ์

07:12.598 --> 07:13.433
ยืนยันตัวตนครับ

07:14.308 --> 07:16.602
- เขาไม่ใช่โจร
- เดี๋ยวก่อนครับ ห้ามถ่ายภาพ

07:16.686 --> 07:18.521
- รอสักครู่
- สถานการณ์เป็นยังไงคะ

07:19.480 --> 07:20.940
ยืนยันการยิงไหม

07:21.023 --> 07:23.067
- เขาคือใคร
- โจยองมิน ผอ.โรงกษาปณ์ครับ

07:23.151 --> 07:24.819
- ตัวประกันถูกยิงครับ
- ไม่ได้นะ

07:24.902 --> 07:27.113
แจ้งอีกครั้ง ตัวประกันถูกยิงครับ

07:27.697 --> 07:29.949
เห็นไหมล่ะ จะเสนอหน้าทำบ้าอะไรวะ

07:30.032 --> 07:32.201
- นี่ เป็นอะไรรึเปล่า ลุกขึ้นมาเร็ว
- มาดูหน่อย

07:32.285 --> 07:33.744
ริโอ มาช่วยหน่อย

07:37.248 --> 07:38.833
ริโอ ตั้งสติก่อน!

08:00.897 --> 08:03.065
ดูจากจุดที่ถูกยิงแล้วคาดว่าไม่ถึงแก่ชีวิต…

08:03.149 --> 08:05.860
ต้องเป็นแบบนั้นสิ ขืนเขาตายขึ้นมาละก็นะ

08:05.943 --> 08:07.820
เราทุกคนได้ฉิบหายกันหมดแน่

08:09.113 --> 08:11.407
(ผู้อำนวยการ โจยองมิน)

08:11.491 --> 08:13.201
- เฮ้ย มาทางนี้
- เอามาตรงนี้

08:13.284 --> 08:17.079
- เฮ้ย ระวังหน่อย ระวัง
- ให้นอนตรงนี้ก่อน

08:21.751 --> 08:24.086
ไปเอากล่องปฐมพยาบาลมา

08:24.170 --> 08:25.505
- กล่องปฐมพยาบาล
- อยู่นี่

08:25.588 --> 08:26.464
ต้องทำยังไงเนี่ย

08:31.511 --> 08:34.722
กระสุนเจาะเข้าไปลึกเหมือนกัน

08:34.805 --> 08:37.141
แค่ปฐมพยาบาลคงไม่ไหว

08:37.225 --> 08:38.142
น่าจะต้องผ่าตัดนะ

08:38.226 --> 08:39.977
เฮ้ย ตั้งสติก่อน

08:40.061 --> 08:42.396
- แกจะมาตายตรงนี้ไม่ได้นะโว้ย
- ตั้งสติเดี๋ยวนี้

08:42.939 --> 08:44.732
- ว่าไงนะ
- โทรศัพท์หน่อย

08:45.983 --> 08:47.276
ขอโทรศัพท์

08:49.237 --> 08:50.988
หาภรรยาผมหน่อย

08:54.992 --> 08:57.912
หุบปากไปก่อน เลือดจะยิ่งไหลโว้ย

08:57.995 --> 09:00.581
รอเดี๋ยวนะ ริโอ มาทำอะไรสักอย่างสิ

09:00.665 --> 09:03.000
- เฮ้ย อยู่เฉยๆ ก่อน
- เลือดไหลไม่หยุดเลย

09:03.084 --> 09:05.086
- ริโอ!
- เลือดไหลเยอะเลย ทำยังไงดี

09:05.169 --> 09:07.213
เฮ้ย ริโอ บอกให้มาตรงนี้ไงวะ

09:08.130 --> 09:09.006
ริโอ!

09:11.008 --> 09:12.426
มาช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อยสิ

09:23.229 --> 09:24.105
ในที่สุด

09:25.356 --> 09:26.566
ก็ก่อเรื่องจนได้

09:27.525 --> 09:28.568
ท่านผอ.เป็นยังไงบ้าง

09:29.860 --> 09:30.987
เขายังไม่ตาย

09:32.280 --> 09:33.990
นี่คือการเจรจาที่คุณหมายถึงเหรอ

09:37.493 --> 09:39.453
คุณต่างหากที่สร้างสถานการณ์คับขันก่อน

09:40.079 --> 09:42.081
เกิดความขัดแย้งระหว่างโจรกันเองรึไง

09:42.164 --> 09:43.916
เราก็จัดการสถานการณ์ให้ปลอดภัยที่สุด

09:44.000 --> 09:44.834
แต่คนที่ยิง…

09:46.085 --> 09:47.587
คนที่ยิงตัวประกันคือพวกคุณ

09:47.670 --> 09:49.964
เราไม่มีเวลามาเถียงว่าใครถูกใครผิดนะ

09:50.548 --> 09:52.508
คุณเองก็ไม่อยากให้มีใครตายไม่ใช่เหรอ

09:52.592 --> 09:54.093
มาพูดกันตรงๆ อีกหน่อยดีไหม

09:55.052 --> 09:56.929
ถ้าสุดท้ายแล้วตำรวจเป็นคนฆ่าตัวประกัน

09:57.680 --> 09:58.931
ฝั่งที่ลำบากจะเป็นใครกันนะ

09:59.599 --> 10:00.516
ทั้งสองฝั่งมากกว่า

10:01.434 --> 10:03.561
ถ้าสื่อเริ่มคาบข่าวนี้ไปเผยแพร่ล่ะ

10:03.644 --> 10:06.230
แล้วยังไง คิดจะเก็บงานแบบไหนล่ะทีนี้

10:08.065 --> 10:09.942
ทางที่ดีที่สุดคือพาไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด

10:10.026 --> 10:11.736
คุณน่าจะรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้

10:11.819 --> 10:12.820
ถ้างั้น…

10:16.991 --> 10:18.075
ให้ทีมแพทย์เข้าไปด้านใน

10:18.951 --> 10:19.994
ยังไงก็ต้องช่วยชีวิตก่อน

10:28.085 --> 10:29.670
จะติดต่อกลับภายใน 10 นาที

10:41.474 --> 10:43.684
- เข้าไม่ได้นะครับ
- ขอถ่ายภาพหน่อยเถอะ

10:43.768 --> 10:44.685
เดี๋ยวก่อนนะ

10:45.895 --> 10:47.104
รอก่อนครับ

10:47.730 --> 10:48.648
รอสักครู่

10:50.107 --> 10:51.317
- รอเดี๋ยวครับ
- สักครู่ครับ

10:52.276 --> 10:53.778
ครับ ว่าไงนะครับ

10:58.574 --> 11:00.242
ก็ใช่ไง แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าตายรึยัง

11:00.326 --> 11:01.786
ต้องให้ข้อมูลสักหน่อยสิ

11:02.995 --> 11:05.289
- เข้าไม่ได้นะครับ
- เดี๋ยวสิ มองไม่เห็นเลย

11:08.709 --> 11:11.128
ขอโทษครับ ผมตัดสินใจพลาดเอง

11:15.257 --> 11:16.509
คนที่ตัดสินใจคือฉันมากกว่า

11:17.551 --> 11:18.969
ถ้าไอ้พวกนั้นไม่โง่

11:19.470 --> 11:21.013
มันต้องยอมให้ทีมแพทย์เข้าไปแน่

11:26.394 --> 11:27.353
ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้น

11:30.606 --> 11:32.066
นี่ไม่ใช่เวลามาโทษตัวเองนะครับ

11:34.276 --> 11:35.152
บางที

11:36.362 --> 11:37.738
นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว

11:43.911 --> 11:45.663
ผมจะเข้าไปด้านในกับทีมแพทย์

11:49.834 --> 11:51.669
จะปล่อยให้พวกมันเล่นแง่ไม่ได้เด็ดขาด

11:51.752 --> 11:54.880
ให้คนนอกเข้ามาในสถานการณ์แบบนี้
พวกมันจะเล่นแง่อะไรบ้างก็ไม่รู้

11:54.964 --> 11:56.757
แต่เราก็ปล่อยให้ตัวประกันตายไม่ได้

11:58.551 --> 12:01.262
ถ้าโดนแค่นั้นแล้วตาย ฉันคงตายไปนานแล้ว

12:01.345 --> 12:04.098
ตอนนี้กำลังวุ่นวายจะโทรหาเมียตัวเองอยู่นั่น

12:04.181 --> 12:05.433
มีชีวิตชีวาสุดๆ

12:05.516 --> 12:08.269
อีกอย่าง ต่อให้ตายจริงๆ ก็เป็นพวกตำรวจที่ฆ่า

12:08.352 --> 12:10.062
เราไม่เสียหายอะไรสักหน่อย

12:10.563 --> 12:12.982
ไหนๆ ก็เป็นแบบนี้ ลองปล่อยให้มันตายอย่างสงบ

12:13.065 --> 12:14.567
แล้วไปเล่นกับสื่อดีกว่าไหม

12:14.650 --> 12:18.738
"ตำรวจจงใจฆ่าตัวประกัน
หาข้ออ้างเพื่อการใช้กำลังปราบปราม"

12:19.405 --> 12:20.448
อย่าเข้าใจผิด เบอร์ลิน

12:20.531 --> 12:22.616
บทลงโทษของนายแค่ถูกเลื่อนไปเท่านั้น

12:22.700 --> 12:23.743
และสถานการณ์ตอนนี้

12:23.826 --> 12:26.662
ก็เป็นผลลัพธ์ของการที่นายสั่งประหารตัวประกัน

12:26.746 --> 12:29.832
ฉันจะไม่ปล่อยให้ใครต้องเสียสละชีวิตอีก

12:31.417 --> 12:32.668
ไม่ได้เด็ดขาด

12:35.004 --> 12:36.130
เอาเถอะ ศาสตราจารย์

12:36.213 --> 12:38.424
ฉันเตือนชัดเจนแล้วนะ

12:59.445 --> 13:01.614
ผอ.อยากคุยโทรศัพท์กับภรรยาก่อนผ่าตัด

13:03.491 --> 13:04.617
จะมีสายโทรเข้าไป

13:05.409 --> 13:06.577
แปลว่าคุณอนุญาตใช่ไหม

13:06.660 --> 13:10.039
อีกหนึ่งชั่วโมงให้ทีมแพทย์น้อยคนที่สุด
พร้อมอุปกรณ์เข้ามาได้

13:10.122 --> 13:11.499
เข้าใจแล้ว

13:12.166 --> 13:13.167
จะไม่เป็นไรใช่ไหม

13:13.250 --> 13:15.795
พวกนั้นนำหน้าเราหนึ่งก้าวมาตลอด

13:15.878 --> 13:17.463
เหมือนวางแผนทุกอย่างเอาไว้แล้ว

13:17.546 --> 13:20.216
เว้นก็แต่เรื่องที่ผอ.โรงกษาปณ์ถูกยิง

13:20.299 --> 13:22.593
เราต้องทำจุดเปลี่ยนนี้ให้กลายเป็นของเราให้ได้

13:23.302 --> 13:25.930
สมมติแฝงตัวกับทีมแพทย์เข้าไปแบบไม่โดนจับ

13:26.013 --> 13:28.098
ยังไงพวกนั้นต้องเฝ้าระวังไม่คลาดสายตาแน่

13:28.182 --> 13:29.767
กัปตันชาคนเดียวจะทำอะไรได้

13:34.396 --> 13:35.481
อุปกรณ์พร้อมแล้วครับ

13:39.693 --> 13:41.529
เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ

13:42.530 --> 13:46.992
กองกำลังของเราเตรียมรับมือ
กับทุกสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นได้เสมอครับ

13:47.993 --> 13:49.370
แล้วจะใช้ไอ้พวกนี้ทำอะไร…

13:49.453 --> 13:50.746
แบบที่ท่านหัวหน้าบอก

13:50.830 --> 13:53.082
พวกนั้นจะต้องเฝ้าระวังทีมแพทย์ไม่วางตาแน่

13:53.165 --> 13:55.000
เราจะใช้โอกาสในช่วงนั้น

13:55.793 --> 13:56.961
ส่งทีมแทรกซึมเข้าไป

13:57.461 --> 13:58.671
หรือเรียกง่ายๆ ว่า

13:59.421 --> 14:00.589
ปฏิบัติการจากสองทาง

14:12.142 --> 14:14.395
สหายผู้อำนวยการอายุยืนเหมือนกันนะ

14:15.104 --> 14:16.480
เดี๋ยวจะมีทีมแพทย์เข้ามา

14:16.564 --> 14:18.816
เอามันไปไว้ในห้องจัดนิทรรศการ

14:23.737 --> 14:24.864
เอ้า เคลื่อนไหวให้ไว

14:29.702 --> 14:31.620
เร็วเข้า ทุกคนประจำที่ของตัวเอง

14:32.621 --> 14:33.455
เร็วเข้า ให้ไว

14:36.375 --> 14:38.627
เขาตายแล้วเหรอคะ

14:39.169 --> 14:41.672
เขาโดนยิงตอนจะวิ่งหนีไปคนเดียว

14:42.172 --> 14:43.549
พวกโจรเป็นคนยิงเหรอคะ

14:43.632 --> 14:45.175
โดนปืนตำรวจน่ะ

14:45.259 --> 14:47.177
รีบๆ ไปประจำที่ของตัวเองให้ไว

14:59.440 --> 15:02.443
อาการแย่ขนาดนี้ พามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง

15:04.737 --> 15:06.405
ทำได้แค่นี้แหละพ่อ

15:08.282 --> 15:10.659
ศาสตราจารย์ยังไม่รู้ว่าเธอมีชีวิตอยู่ใช่ไหม

15:10.743 --> 15:12.870
ก็เพราะไอ้เวรเบอร์ลินนั่นแหละ

15:12.953 --> 15:15.873
ตราบใดที่หมอนั่นเป็นหัวหน้าอยู่
ไม่ว่าศาสตราจารย์จะพูดอะไร

15:16.707 --> 15:18.417
มันต้องไม่กลับคำแน่

15:18.918 --> 15:20.753
ให้ตาย แล้วจะทำยังไงดี

15:21.503 --> 15:23.088
นี่คุณ ตั้งสติก่อน

15:25.215 --> 15:27.092
- นี่อะไรกัน
- เชี่ย ตกใจหมด

15:31.180 --> 15:33.057
อะไรกัน ยังไม่ตายจริงเหรอ

15:38.187 --> 15:39.021
โถ

15:44.109 --> 15:45.402
- ทำไม
- แย่มากเลยเหรอ

15:47.947 --> 15:51.867
ถ้าไม่รีบผ่าตัดอาจจะใช้ขาไม่ได้อีกเลย

15:52.660 --> 15:54.286
- ว่าไงนะ
- งั้นนายผ่าตัดสิ

15:54.370 --> 15:55.496
จริงด้วย

15:55.579 --> 15:57.581
อีกอย่างพวกหมอกำลังจะมา

15:57.665 --> 16:00.376
เดี๋ยวฉันหาทางเอาอุปกรณ์ผ่าตัดมาเอง

16:01.251 --> 16:02.920
- นั่นสิ
- ฉันขอร้องล่ะ

16:03.963 --> 16:04.797
เดี๋ยวก่อน

16:05.297 --> 16:08.008
ถ้าเบอร์ลินรู้เข้าคิดจะรับมือกันยังไง

16:08.092 --> 16:10.052
ถึงจะเป็นเธอขอก็เถอะ ฉันทำไม่ได้หรอก

16:10.135 --> 16:10.970
ริโอ

16:11.053 --> 16:12.596
แต่จะเก็บเป็นความลับให้

16:13.180 --> 16:14.765
เพราะฉันก็ไม่อยากวุ่นวายเหมือนกัน

16:15.849 --> 16:16.850
ริโอ!

16:16.934 --> 16:18.769
โธ่เว้ย ไอ้เวร ปล่อยมันไปเถอะ!

16:18.852 --> 16:21.772
เดี๋ยวฉันทำแทนไอ้อ่อนนั่นเองก็ได้

16:21.855 --> 16:22.898
แกจะทำอะไรได้

16:22.982 --> 16:24.400
ไม่ได้ยินที่มันพูดรึไง

16:24.483 --> 16:27.486
ถ้าไม่ทำอะไรอาจจะเสียขาไปเลยก็ได้นะ

16:27.569 --> 16:28.862
คิดว่าผ่าตัดเป็นของเล่นรึไง

16:28.946 --> 16:30.698
ถึงงั้นก็ต้องลองทำดู

16:31.573 --> 16:32.616
เพราะฉันยิง

16:34.660 --> 16:36.078
ฉันจะรับผิดชอบเอง

16:36.954 --> 16:38.080
ให้ตายเถอะ

16:39.331 --> 16:41.083
- ว่าแต่…
- อื้อ ว่าไง

16:42.251 --> 16:44.503
ที่บอกว่ามีหมอเข้ามา

16:46.588 --> 16:47.881
คืออะไรเหรอคะ

16:48.382 --> 16:49.675
อ๋อ เรื่องนั้น

16:50.384 --> 16:53.303
มีตำรวจเผลอยิงตัวประกันไปคนนึง

16:56.807 --> 16:57.808
ใครเหรอคะ

17:03.647 --> 17:04.648
อย่าบอกนะว่า

17:06.316 --> 17:07.776
คือคุณยองมิน

17:07.860 --> 17:11.030
เขาสภาพดีกว่าเธอเยอะ ไม่ต้องกังวลไป…

17:11.113 --> 17:13.198
อีกเดี๋ยวทีมแพทย์ก็จะมาถึงแล้ว

17:15.159 --> 17:18.037
พ่อช่วยดูเธอให้หน่อยได้ไหม

17:18.120 --> 17:19.955
เดี๋ยวเรากลับมา โอเคนะ

17:20.039 --> 17:20.998
เข้าใจแล้ว

17:21.957 --> 17:23.125
รีบไปรีบมาเถอะ

17:25.127 --> 17:26.837
เป็นอะไร ไม่โอเคตรงไหนรึเปล่า

17:30.174 --> 17:32.843
ฝากเอาอันนี้

17:34.094 --> 17:35.429
ไปให้คุณยองมินหน่อยนะคะ

17:37.556 --> 17:38.599
นี่คืออะไร

17:40.184 --> 17:41.518
นี่อาจจะเป็นวันสุดท้าย

17:46.190 --> 17:47.191
ของทั้งเขาและฉัน

17:48.317 --> 17:49.151
ก็ได้นี่คะ

18:03.540 --> 18:06.627
มีท่อระบายอากาศที่เชื่อม
ไปครัวโรงอาหารชั้นใต้ดินอยู่

18:07.711 --> 18:09.797
จากโครงสร้างอาจใช้เวลานานในการแทรกซึม

18:11.256 --> 18:13.050
แต่เป็นทางเดียวที่ไม่มีกล้องวงจรปิดจับได้

18:13.133 --> 18:14.718
อาจจะอันตรายแต่ก็น่าลองอยู่ครับ

18:15.344 --> 18:17.554
แค่เข้าไปด้านในและเป็นหนึ่งในตัวประกันได้…

18:17.638 --> 18:18.847
ทีมแพทย์มาถึงแล้วครับ

18:20.557 --> 18:21.433
อาจจะรู้อยู่แล้ว

18:21.517 --> 18:24.353
นี่คือกัปตันชามูฮยอก
จะปลอมเป็นแพทย์และเข้าไปด้วยค่ะ

18:24.436 --> 18:25.312
ครับผม

18:25.395 --> 18:27.356
ผมพอมีความรู้คำศัพท์พื้นฐานอยู่บ้างครับ

18:27.439 --> 18:30.359
ปฏิบัติกับผมเหมือนเป็นผู้ช่วยก็พอครับ

18:30.442 --> 18:31.735
ใช้เวลาผ่าตัดนานแค่ไหนคะ

18:31.819 --> 18:34.488
ขึ้นอยู่กับสภาพคนไข้ด้วย
อย่างน้อย 30 นาที ถ้านานหน่อยก็…

18:34.571 --> 18:37.825
พยายามยื้อเวลาให้นานที่สุด
โดยไม่ให้ส่งผลต่อการผ่าตัดด้วยค่ะ

18:39.451 --> 18:40.619
ภรรยาของคุณโจยองมินล่ะ

18:40.702 --> 18:41.703
รออยู่ด้านนอกครับ

18:47.334 --> 18:48.752
นี่อะไรกัน

18:50.379 --> 18:52.381
- อะไรอีกล่ะ
- ผู้หญิงคนนั้นน่ะ

18:52.464 --> 18:55.884
คิดดีๆ แล้วเธอจะตายเพราะผู้อำนวยการด้วยซ้ำ

18:56.510 --> 18:57.719
แต่ดูนี่สิ

18:59.054 --> 19:02.057
มาขอโทษขอโพยบ้าบออะไรก็ไม่รู้

19:03.684 --> 19:05.102
นี่แกรู้สึกอะไรกับผู้หญิงคนนั้นเหรอ

19:06.228 --> 19:07.104
หา

19:08.313 --> 19:09.606
จะบ้ารึไง

19:09.690 --> 19:12.818
ก็แค่คิดยังไงก็ไม่เห็นเข้าใจเลยสักนิด

19:12.901 --> 19:14.361
แล้วจำเป็นต้องเข้าใจด้วยเหรอ

19:15.571 --> 19:16.572
หือ

19:21.869 --> 19:22.786
จริงด้วยแฮะ

19:41.763 --> 19:43.307
ขอโทษสำหรับเมื่อกี้ด้วยนะ

19:46.268 --> 19:48.353
ช่างมันเถอะ ก็เหมือนๆ กันหมดนั่นแหละ

19:48.896 --> 19:49.771
ไม่เป็นไรหรอก

19:52.566 --> 19:54.526
ไปให้พ้นเลย ไอ้ฆาตกร

19:55.986 --> 19:57.654
แม่งเอ๊ย พูดบ้าอะไรวะ

20:03.035 --> 20:04.244
ท่านฮีโร่แห่งโรงกษาปณ์

20:04.745 --> 20:08.290
สายโทรศัพท์จากภรรยา
ผู้อำนวยการโจยองมินพร้อมแล้วครับ

20:10.792 --> 20:11.668
เอ้า อันนี้ใช่ไหม

20:14.004 --> 20:18.091
อย่างน้อยก่อนตายก็นึกถึงเมียผู้ร่วมทุกข์กันมาสินะ

20:21.303 --> 20:22.304
รหัสผ่านคืออะไร

20:27.559 --> 20:28.518
หนึ่งสองสามสี่

20:32.481 --> 20:35.025
เก่งจริงๆ ที่ไม่เคยโดนจับได้ว่ามีชู้

20:36.568 --> 20:37.402
ใช่ไหม

20:38.946 --> 20:40.697
ก็นั่นน่ะสิ

20:42.366 --> 20:45.202
เอ้า หนึ่งสองสามสี่

20:47.621 --> 20:50.082
โอเค บันทึกชื่อว่าอะไร

20:51.708 --> 20:52.668
สุดที่รัก

20:55.629 --> 20:57.923
"สุดที่รัก"

21:00.717 --> 21:02.678
- เฮ้ย พ่อสหายผู้คลั่งรัก
- ครับผม

21:02.761 --> 21:06.890
ถ้าทำอะไรไม่คิดอีกรอบละก็
แกได้ตายก่อนจะได้ผ่าตัดแน่

21:13.939 --> 21:14.856
ฮัลโหล

21:14.940 --> 21:15.774
(สุดที่รัก)

21:16.275 --> 21:17.276
ที่รัก

21:18.610 --> 21:19.736
นี่ผมเอง

21:20.320 --> 21:21.321
ที่รักคะ

21:21.822 --> 21:24.825
ตำรวจบอกว่าคุณบาดเจ็บเหรอ

21:25.534 --> 21:26.994
เจ็บมากไหม

21:28.495 --> 21:30.372
พอได้ยินเสียงคุณแล้ว

21:32.332 --> 21:34.710
ก็ดีขึ้นมาเลย

21:37.296 --> 21:38.505
ลูกๆ อยู่ตรงนั้นด้วยไหม

21:39.506 --> 21:40.382
ถ้าผมตาย

21:41.466 --> 21:43.260
ฝากบอกลูกด้วยว่าพ่อรักลูกมาก

21:45.012 --> 21:46.221
และรักคุณ

21:46.972 --> 21:48.390
รักคุณมาก

21:57.816 --> 22:01.194
กัปตันชาจะเข้าไปพร้อมกับทีมแพทย์
และจะส่งข่าวสถานการณ์ด้านในให้

22:01.778 --> 22:03.905
ตอนที่พวกนั้นวุ่นอยู่กับการผ่าตัด

22:03.989 --> 22:05.741
ตัวแทนทีมเราจะเริ่มบุกเข้าไป

22:05.824 --> 22:08.535
ทีมแทรกซึมต้องทำให้
หัวหน้าฝั่งศัตรูอ่อนกำลังโดยเร็ว

22:08.618 --> 22:10.495
และทันทีที่ยืนยันความปลอดภัยตัวประกันได้

22:10.579 --> 22:13.707
ก็เริ่มปฏิบัติการกวาดล้างจากทั้งด้านในและนอก

22:13.790 --> 22:15.000
ก็ดูเข้าท่าดี

22:15.751 --> 22:17.336
แต่ส่งข่าวสถานการณ์ด้านในยังไง

22:17.419 --> 22:18.962
ต้องมีการสแกนตัวแบบเข้มงวดแน่

22:19.838 --> 22:22.799
นี่เป็นกล้องแว่นตาส่งข้อมูลไร้สายครับ

22:45.655 --> 22:47.199
ทุกคนตั้งสติให้ดี

22:47.699 --> 22:50.035
เพราะฉันไม่อยากเห็นใครโดนยิงอีกแล้ว

22:52.412 --> 22:53.413
มองอะไร

22:57.918 --> 22:58.877
ทุกคนสวมหน้ากาก

22:59.628 --> 23:01.463
ปืนไร้กระสุนก็จริง แต่ถือดีๆ หน่อย

23:09.971 --> 23:11.223
ไม่ได้งอนฉันใช่ไหม

23:12.349 --> 23:14.768
เมื่อกี้เธอก็เห็นว่าสถานการณ์มันพาไปน่ะ

23:17.354 --> 23:18.230
ไม่เป็นไรหรอก

23:18.897 --> 23:20.524
ฉันผิดเองที่เชื่อใจนักต้มตุ๋น

23:37.499 --> 23:40.127
กังวลอะไรอยู่งั้นเหรอ

23:40.877 --> 23:43.713
- ท่านออกมาแล้ว
- รู้สึกอย่างไรบ้างคะที่ได้เข้าไปในที่เกิดเหตุ

23:43.797 --> 23:47.426
แค่คิดว่าพวกตำรวจจะเล่นแง่อะไรอีกรึเปล่า

23:47.926 --> 23:51.054
แกมาอยู่ตรงนี้ก็เพื่อเตรียมรับมือ
กับสถานการณ์แบบนั้นไง

23:51.680 --> 23:53.181
เพราะงั้นช่วยดูให้มันดีๆ หน่อย

23:54.850 --> 23:58.520
- ก็ใช่ ต้องดูให้ดีสิ
- ก็ใช่น่ะสิ

24:27.299 --> 24:28.800
เอาของทุกชิ้นวางที่จุดสแกนด้วย

24:28.884 --> 24:30.927
ก้าวมาสามก้าวและกางแขนสองข้างออก

24:33.388 --> 24:34.890
(ยึดโรงกษาปณ์ได้ 53 ชั่วโมง)

24:34.973 --> 24:36.933
ได้รับแจ้งว่ามีเสียงปืนดังจากที่เกิดเหตุ

24:37.017 --> 24:39.102
(เร่งส่งทีมแพทย์ ไม่ยืนยันตัวประกันบาดเจ็บ)

24:39.186 --> 24:40.979
สักครู่ที่ผ่านมาทีมกล้องของเรา

24:41.062 --> 24:44.065
ได้เก็บภาพทีมแพทย์เข้าไป
ในโรงกษาปณ์ผ่านกล้องส่องทางไกล

24:44.941 --> 24:47.903
ตำรวจย้ำแต่ว่าเป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน

24:47.986 --> 24:51.156
และยังไม่มีการแสดงจุดยืนอื่นๆ
ที่เกี่ยวข้องแต่อย่างใด

24:52.240 --> 24:54.576
ผู้ได้รับบาดเจ็บเป็นหนึ่งในตัวประกันหรือไม่

24:54.659 --> 24:59.164
สถานการณ์น่ากังวลว่าพวกโจร
อาจคิดทำร้ายเหล่าตัวประกันอีกหรือไม่

25:09.257 --> 25:10.300
ขอแป๊บเดียว!

25:16.640 --> 25:17.974
ฟังนะ มีตำรวจปลอมตัวเข้ามา

25:18.725 --> 25:20.936
เห็นไหมล่ะ ฉันบอกแล้วไง ไอ้คนไหนเป็นตำรวจ

25:21.019 --> 25:22.562
ผู้ชายตัวสูงๆ ที่ใส่แว่น

25:23.730 --> 25:25.732
ฉันเห็นหน้าเขาในทีมปฏิบัติการแน่ๆ

25:28.235 --> 25:29.694
ไอ้สารเลวนี่มัน

25:30.987 --> 25:33.990
อุตส่าห์ให้เข้ามาดูแลตัวประกันที่มันเป็นคนยิง

25:34.074 --> 25:35.200
แต่มาแทงข้างหลังกันแบบนี้

25:35.909 --> 25:37.911
ถ้างั้นอย่างน้อยตอนนี้ก็ควรหยุดก่อนรึเปล่า

25:37.994 --> 25:41.248
ทำไมล่ะ ถือเป็นโอกาสดีที่จะจับตำรวจได้ด้วย

25:41.331 --> 25:45.293
ฟังนะ พวกนั้นคงไม่ยอมเสี่ยงขนาดนี้
เพื่อเข้ามาสังเกตการณ์ด้านในแน่

25:45.377 --> 25:47.963
เราต้องหาให้ได้ว่ามันวางแผนอะไรอยู่

25:55.053 --> 25:56.930
ฝากของส่วนตัวไว้ตรงนี้จนกว่าจะออกไป

25:57.764 --> 25:59.099
ไม่มีอะไรคัดค้านใช่ไหม

26:15.657 --> 26:16.741
รอเดี๋ยว

26:17.701 --> 26:18.827
จะตรวจทั้งทีทำให้ดีหน่อยสิ

26:31.256 --> 26:32.090
ทุกคนกลับเข้าที่เดิม

26:32.799 --> 26:34.634
ยกมือขึ้นและหันหลังไป

27:16.968 --> 27:18.094
เข้าไปได้

27:40.367 --> 27:41.409
เข้าไปด้านในได้แล้วค่ะ

27:43.036 --> 27:45.830
มีกลุ่มคนสวมหน้ากากเรียงแถวอยู่ตรงล็อบบี้

27:45.914 --> 27:48.500
ดูจากจำนวนคนแล้วน่าจะมีตัวประกันปนอยู่ด้วย

27:49.292 --> 27:50.251
กำลังจะเข้าไปครับ

28:16.778 --> 28:18.655
ให้ตำรวจเข้ามาแบบนี้ได้ด้วยเหรอ

28:19.614 --> 28:20.949
ศาสตราจารย์ว่ายังไงบ้าง

28:22.992 --> 28:24.953
- คงอยากโดนรัวยิงเป็นรังผึ้งมั้ง
- อะไรนะ

28:26.663 --> 28:27.539
ไม่ขำเลยเหรอ

28:28.832 --> 28:30.500
จริงจังกับการเล่นมุกเกินไปหน่อยนะ

28:31.251 --> 28:32.335
คิดจะเปลี่ยนสายงานรึไง

28:34.421 --> 28:38.717
ถึงพวกนั้นจะเป็นหน่วยปฏิบัติการพิเศษ
แต่ให้สู้กันแบบซึ่งๆ หน้าไม่ได้หรอก

28:38.800 --> 28:42.053
เพราะงั้นเราต้องหาให้ได้ว่า
พวกมันคิดวางแผนอะไรอยู่ถึงเข้ามา

28:59.738 --> 29:01.406
ขอคีมครับ ต้องเอาออกมาทีเดียว

29:02.031 --> 29:03.199
คีมเหรอ

29:04.033 --> 29:05.410
อ๋อ ที่หนีบตรงนั้น

29:14.377 --> 29:15.211
เป็นไงบ้าง

29:16.087 --> 29:18.214
คิดว่าจะช่วยสหายผู้อำนวยการได้ไหม

29:18.798 --> 29:21.342
กระสุนฝังเข้าไปในกล้ามเนื้อหน้าอกมัดใหญ่

29:21.885 --> 29:23.845
แต่โชคดีไปที่ไม่โดนจุดสำคัญครับ

29:24.846 --> 29:25.930
จะใช้เวลาเท่าไหร่

29:26.890 --> 29:29.642
- สักประมาณสองชั่วโมง…
- ฉันให้เวลาชั่วโมงเดียว

29:32.061 --> 29:33.521
ไอ้หมอนั่นคือศาสตราจารย์รึเปล่า

29:33.605 --> 29:36.232
ไม่ใช่ครับ พูดสำเนียงพยองอัน
ต่างกันชัดเจนเลยครับ

29:37.901 --> 29:41.279
ศาสตราจารย์ตัวจริงอาจกำลังเฝ้าดู
อยู่ที่ไหนสักแห่งในนั้นก็ได้

29:44.949 --> 29:45.825
มีดผ่าตัด

29:51.080 --> 29:52.081
อันไหนก็ได้

29:58.838 --> 29:59.798
รอเดี๋ยว

30:01.758 --> 30:05.011
ตัวสั่นแบบนี้จะผ่าตัดได้รึเปล่า

30:05.929 --> 30:06.805
หลบทางหน่อย

30:08.598 --> 30:11.434
คุณน่าจะเป็นคนผ่านะ
มีแต่สหายที่ดูไม่กลัว ตัวก็ไม่สั่นเลย

30:17.899 --> 30:20.485
ดูไปดูมาก็ใจกล้าดีนะ ไม่กลัวเลยรึไง

30:20.568 --> 30:23.613
ปกติเล็งแบบนี้อย่างน้อยก็ต้องกระตุกสักหน่อย

30:25.073 --> 30:26.866
ผมไม่ค่อยไวต่อความรู้สึกน่ะ

30:32.038 --> 30:33.957
พูดติดสำเนียงเกาหลีเหนือด้วยนี่

30:34.916 --> 30:38.419
เกิดมาเพิ่งเคยเห็นผู้ชาย
จากพยองอันเป็นพยาบาล

30:39.546 --> 30:40.380
แกเป็นใคร

30:43.842 --> 30:45.677
- โดนจับได้แล้ว
- ว่าไงนะ

30:45.760 --> 30:46.803
แล้วทำยังไง

30:52.725 --> 30:53.560
ที่จริง…

30:57.063 --> 30:58.606
- ผมเป็นตำรวจครับ
- ว่าไงนะ

31:05.864 --> 31:08.032
ผมเข้ามาเพื่อดูแลความปลอดภัยของทีมแพทย์

31:08.116 --> 31:09.284
ไม่มีเจตนาอย่างอื่นทั้งนั้น

31:09.868 --> 31:12.036
ขอโทษด้วยที่โกหก
แต่นี่เป็นจุดยืนของทางราชการ

31:12.704 --> 31:14.289
เราส่งประชาชนเข้ามาเองไม่ได้

31:14.914 --> 31:17.166
แบบนี้ทุกอย่างจะเป็นโมฆะรึเปล่า

31:18.668 --> 31:21.045
กัปตันชามูฮยอกเลือกวิธีได้ยอดเยี่ยมต่างหากค่ะ

31:21.629 --> 31:23.172
เพราะสุดท้ายแล้วหน้าที่ของกัปตันชา

31:23.256 --> 31:25.550
คือทำให้พวกนั้นไม่สังเกตเห็นปฏิบัติการสองทาง

31:25.633 --> 31:28.094
ไอ้เวร ในที่สุดก็เผยตัวตนจนได้

31:29.178 --> 31:30.889
เบอร์ลินก็น่ากลัวจริงๆ นั่นแหละ

31:30.972 --> 31:32.181
ยังเร็วไปที่จะวางใจ

31:32.265 --> 31:35.977
เท่าที่ดูทีมปฏิบัติการนี้ไม่ใช่แค่ตำรวจธรรมดาแน่

31:36.060 --> 31:39.689
พวกโจรจะหันไปสนใจที่กัปตันชา

31:40.315 --> 31:43.735
ทีมแทรกซึม
จะเข้าไปในโรงอาหารได้ตามแผนไหมคะ

31:49.032 --> 31:51.367
คุ้มครองประชาชนงั้นเหรอ จะให้เชื่อรึไง

31:51.451 --> 31:54.579
ถ้าให้ทีมแพทย์เข้ามาเอง
และกลายเป็นตัวประกันด้วย

31:54.662 --> 31:56.456
ทางราชการต้องรับไม่ได้แน่ จริงไหม

31:57.040 --> 31:57.874
แล้วยังไง

31:58.416 --> 32:01.127
เข้ามาตัวเปล่าคนเดียวแบบนี้
จะช่วยอะไรได้งั้นเหรอ

32:01.210 --> 32:03.004
ในกรณีที่ต้องกลายเป็นตัวประกันจริงๆ

32:03.838 --> 32:05.173
ผมได้รับคำสั่งให้เป็นไปด้วยกัน

32:09.344 --> 32:10.845
ก็ดูเป็นไปได้

32:11.429 --> 32:13.473
ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย

32:14.807 --> 32:16.601
ต้องช่วยชีวิตสหายผู้อำนวยการให้ได้ก่อนสิ

32:17.602 --> 32:20.521
เดนเวอร์ แกคอยดูไอ้หมอนี่ไว้

32:21.105 --> 32:22.815
โอเค ได้

32:24.192 --> 32:26.152
เฮ้ย ไอ้ตำรวจ ถอยหลังไป

32:51.803 --> 32:53.972
ใกล้ถึงตำแหน่งเป้าหมายแล้วครับ

32:55.974 --> 32:57.266
ปฏิบัติการต่อตามแผนเลยค่ะ

33:16.285 --> 33:18.413
อะไรกัน ทำไมใช้เวลานานขนาดนี้

33:20.748 --> 33:22.959
คนที่ชื่อเดนเวอร์

33:24.544 --> 33:25.503
เป็นลูกชายคุณเหรอคะ

33:27.505 --> 33:30.800
เขาไม่ได้เป็นคนแย่อะไรหรอกนะ

33:32.385 --> 33:34.762
แต่ดันเกิดมามีพ่อไม่ดี

33:35.513 --> 33:36.347
เพราะงั้น

33:37.181 --> 33:38.516
ถ้าอยากโทษใครสักคน

33:41.144 --> 33:42.270
ขอให้โทษฉันละกัน

33:47.150 --> 33:48.151
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

33:48.985 --> 33:50.653
ฉันเป็นคนบอกให้เขายิงเอง

34:25.646 --> 34:28.149
มองไปทั่วแล้วก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกตินะ

34:28.232 --> 34:30.318
ไอ้หมอนั่นอาจจะพูดเรื่องจริงรึเปล่า

34:32.653 --> 34:34.363
รู้สึกตงิดๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าติดตรงไหน

34:36.157 --> 34:37.283
ว่าแต่ว่าศาสตราจารย์

34:38.284 --> 34:39.452
ถ้าสมมติว่า

34:39.535 --> 34:42.038
ถ้าเบอร์ลินไม่ได้สั่งประหารตัวประกัน

34:43.081 --> 34:43.915
ไม่สิ

34:44.499 --> 34:47.376
ถ้าตัวประกันยังมีชีวิตอยู่
เรื่องคงไม่บานปลายมาถึงขนาดนี้ใช่ไหม

34:47.460 --> 34:48.544
ก็คงเป็นแบบนั้น

34:49.587 --> 34:50.797
ว่าแต่ถามไปทำไม

34:51.506 --> 34:52.381
เปล่าหรอก

35:16.114 --> 35:18.783
มาถึงแล้วครับ เตรียมเข้าด้านในครับ

35:44.851 --> 35:46.435
ตอนนี้เหลือแค่ปิดแผลครับ

35:46.519 --> 35:47.687
งั้นเหรอ

35:50.148 --> 35:52.733
สำหรับสหาย ถ้าอยากอยู่ต่อก็อยู่ได้นะ

35:54.527 --> 35:56.529
ถ้าเสร็จแล้วจะออกไปทันทีครับ

35:57.113 --> 35:58.823
ถ้างั้นตอนนี้ก็เรียบร้อยแล้วใช่ไหม

36:00.283 --> 36:02.743
เดี๋ยวฉันช่วยเก็บของก็แล้วกัน

36:06.289 --> 36:07.540
โอ๊ะ ขอโทษที

36:09.083 --> 36:09.917
โอ๊ย ให้ตายเถอะ

36:16.465 --> 36:18.509
- มีอะไรเปลี่ยนไป
- อะไรเหรอ

36:18.593 --> 36:21.304
จะใส่อะไรเข้าไปในแว่นตานั่นได้บ้างไหม

36:21.387 --> 36:23.848
อาจใส่เครื่องดักฟังหรือกล้องก็น่าจะพอได้

36:23.931 --> 36:27.894
เหตุผลของการส่งข่าว
สถานการณ์ด้านในตามเวลาจริง

36:28.394 --> 36:29.604
การปฏิบัติการสองทาง

36:35.943 --> 36:37.278
ขอโทษทีนะครับ

36:48.164 --> 36:49.832
โจรหนึ่งคนแยกตัวออกไปแล้ว

36:50.708 --> 36:51.792
หรือว่าพวกมันรู้ตัวแล้ว

36:51.876 --> 36:54.337
ถึงจะรู้ตัวจริงๆ ก็สายไปแล้วค่ะ

36:55.171 --> 36:56.505
ได้เวลาแล้ว

36:57.673 --> 36:58.966
กำลังเข้าไปครับ

37:03.971 --> 37:06.766
ในขณะที่ตำรวจดึงความสนใจพวกเราอยู่

37:07.391 --> 37:10.478
ที่ไหนสักที่จะมีคนอื่นพยายามเข้ามาข้างใน

37:11.812 --> 37:14.982
ไม่มีทาง ไม่มีอะไรในกล้องวงจรปิดเลยนะ

37:15.816 --> 37:17.860
อาจมีเส้นทางที่เราไม่รู้อยู่ก็ได้

37:19.111 --> 37:20.196
ถ้างั้นทำยังไง

37:20.279 --> 37:23.282
ตั้งสติแล้วฟังสิ่งที่ฉันพูดให้ดีๆ

37:51.602 --> 37:52.436
ออกมา

37:53.646 --> 37:54.522
ตามฉันมา

38:13.416 --> 38:14.500
จะตกใจอะไรขนาดนั้น

38:16.043 --> 38:17.420
อ๋อ ไอ้นี่น่ะเหรอ

38:17.503 --> 38:19.130
แค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศสักหน่อยน่ะ

38:20.423 --> 38:21.299
ดูเป็นไงบ้างล่ะ

38:25.970 --> 38:28.764
เอ้า ขอเสียงปรบมือให้ทีมแพทย์หน่อย

38:29.265 --> 38:30.474
ทุกคน ปรบมือ!

38:57.209 --> 38:58.127
ไม่ได้แล้ว

38:59.754 --> 39:01.464
ห้ามเข้าไป ถอยทัพเลย

39:02.423 --> 39:04.383
ว่าไงนะ แต่เราเข้ามาเรียบร้อยแล้ว…

39:04.467 --> 39:06.927
พวกมันเปลี่ยนหน้ากาก ถ้าเข้าไปถูกจับได้แน่

39:08.387 --> 39:10.181
หยุดการปฏิบัติการ!

39:11.015 --> 39:12.600
หยุดการปฏิบัติการ!

39:12.683 --> 39:14.018
กลับออกมาค่ะ เดี๋ยวนี้เลย

39:14.727 --> 39:15.811
รับทราบครับ

39:30.743 --> 39:34.705
ถ้าการปฏิบัติการสองทางถูกเปิดเผย
พวกนั้นจะต้องตามล่าเราแน่

39:34.789 --> 39:35.790
เร็วเข้าค่ะ รีบออกมา

40:05.611 --> 40:06.612
เป็นยังไงบ้าง

40:06.695 --> 40:09.156
ฉันเช็กทุกรูที่สามารถเข้าได้หมดแล้ว

40:10.449 --> 40:11.534
เอี่ยมอ่องมาก

40:12.118 --> 40:12.952
ทำได้ดีมาก

40:13.452 --> 40:14.495
แล้วม้าเมืองทรอยล่ะ

40:14.578 --> 40:17.456
ห่อไว้อย่างดีและส่งกลับไปเรียบร้อย

40:18.207 --> 40:19.083
ทำได้ดีมาก

40:19.583 --> 40:21.669
ศาสตราจารย์มองปฏิบัติการสองทางทะลุปรุโปร่ง

40:22.169 --> 40:23.546
เขาจึงรับมือและตอบโต้ได้ทันที

40:23.629 --> 40:27.591
เอาล่ะ ถ้าสถานการณ์เริ่มอยู่ตัว
พวกนั้นจะเริ่มหาโอกาสแอบเข้ามา

40:28.259 --> 40:30.845
ด้านในโรงกษาปณ์ เหมือนกับม้าเมืองทรอย

40:30.928 --> 40:32.680
อ๋อ ไอ้นั่นน่ะนะ

40:32.763 --> 40:34.306
ฉันก็รู้จักเหมือนกัน

40:34.390 --> 40:36.851
- ที่แบรด พิตต์ทำแบบนั้น
- ใช่ๆ ฉันก็ดูเหมือนกัน

40:36.934 --> 40:38.602
โถๆ เจ้าโง่ทั้งหลาย

40:39.770 --> 40:40.688
- หา
- ว่าไงนะ

40:40.771 --> 40:42.857
หาเจอแล้วไล่ออกไปก็จบไม่ใช่เหรอ

40:43.441 --> 40:44.275
ก็ใช่

40:44.984 --> 40:47.653
แต่ว่าแค่นั้นคงไม่น่าพอใจเท่าไหร่

40:47.736 --> 40:48.654
แล้วยังไง

40:48.737 --> 40:51.657
จับไอ้ตำรวจมาเป็นตัวประกันเลยดีไหม

40:51.740 --> 40:55.202
ไม่ เราจะใช้ประโยชน์จากการเข้ามาต่างหาก

40:56.036 --> 40:57.663
ถึงตอนนั้นปฏิบัติการจะสำเร็จหรือไม่

40:59.373 --> 41:01.792
จะขึ้นอยู่กับนาย ริโอ

41:02.960 --> 41:03.961
ฉันเหรอ

41:08.382 --> 41:09.300
(เสร็จสิ้น)

41:28.944 --> 41:31.322
ศาสตราจารย์ไม่ได้แค่คิดจะกีดกันศัตรูเท่านั้น

41:32.156 --> 41:36.368
แต่ยังคำนวณหาทางแทงมีดข้างหลังศัตรูด้วย

41:48.380 --> 41:50.132
มันรู้ทันปฏิบัติการของเราตั้งแต่เมื่อไหร่

41:50.216 --> 41:53.302
ตอนที่ผมเปิดเผยว่าตัวเองเป็นตำรวจเหรอ
หรือว่าก่อนหน้านั้นอีก

41:53.886 --> 41:57.306
ถึงไอ้ศาสตราจารย์นั่นจะฉลาดเลิศเลอขนาดไหน
แต่จะคิดได้ขนาดนั้นเลยเหรอ

41:57.389 --> 41:58.891
ฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ

42:00.601 --> 42:01.435
แต่ที่แน่ๆ

42:03.229 --> 42:06.607
เขากำลังเล่นปั่นหัวเราสนุกเลยละค่ะ

42:06.690 --> 42:08.776
แต่กว่าที่สารวัตรจะตระหนักได้

42:08.859 --> 42:11.028
ก็เป็นตอนที่ศาสตราจารย์เป็นผู้ครองเกมแล้ว

42:11.862 --> 42:13.531
เอาล่ะ ทุกคน เข้าไปได้

42:16.700 --> 42:18.035
เคลื่อนที่ให้ไว!

42:20.579 --> 42:21.413
รีบเคลื่อนที่ให้ไว

42:24.416 --> 42:25.251
ไปเร็วๆ สิ

42:26.627 --> 42:28.295
และพวกเราก็ต้องเร่งแก้ปัญหา

42:28.379 --> 42:30.172
ที่สำคัญกว่านั้นก่อนจะสายเกินไปเช่นกัน

42:32.591 --> 42:35.427
ถ้าเขาปิดโทรศัพท์ไปก็ไร้ประโยชน์ไม่ใช่เหรอ

42:35.511 --> 42:36.804
อ๋อ โทรศัพท์นั่นปิดไม่ได้หรอก

42:37.513 --> 42:38.347
หา

42:38.931 --> 42:41.267
คือถึงจะปิดเครื่อง
ก็จะแค่ดูเหมือนว่าเครื่องปิดไปแล้ว

42:41.350 --> 42:43.143
แต่ก็เหมือนกับซอมบี้ที่ยังไม่ตายนั่นแหละ

42:43.978 --> 42:46.146
เราจะดูดข้อมูลที่ตำรวจนั่นพูดหรือคุยโทรศัพท์

42:46.230 --> 42:48.274
รวมถึงภาพจากกล้องมาได้ทั้งหมดเลย

42:48.774 --> 42:51.026
โอ้โฮ สุดยอดเลยว่ะ

43:03.372 --> 43:04.582
สีหน้าแบบนั้นแปลว่าอะไร

43:05.583 --> 43:07.626
เหมือนคนไม่ทำการบ้านแต่แอบไปเหลวไหลเลย

43:17.595 --> 43:19.054
ตอนนี้เธอน่าจะสลบไปแล้ว

43:27.187 --> 43:30.608
แม่งเอ๊ย ทำไมมือสั่นแบบนี้วะ

43:30.691 --> 43:32.610
พ่อๆ เลือดไหล

43:32.693 --> 43:34.445
เช็ดเลือดให้มันดีๆ หน่อยสิ

43:34.528 --> 43:35.696
ก็เช็ดอยู่นี่ไงเล่า

43:35.779 --> 43:38.782
แต่เลือดไม่ยอมหยุดเลย ทำยังไงดี

43:38.866 --> 43:40.534
ทำอะไรหน่อยสิ

43:40.618 --> 43:41.952
รอแป๊บนึงสิ

43:43.370 --> 43:45.456
- แบบนี้ไม่ไหวแน่
- ว่าไงนะ

43:45.539 --> 43:47.666
- เดี๋ยวฉันพาริโอมาช่วยเอง
- ริโอเหรอ

43:47.750 --> 43:49.543
ริโอ ไอ้เด็กนั่นมันจะยอมทำเหรอ

43:49.627 --> 43:51.962
ถึงไม่ยอมมาฉันก็จะลากคอมาให้ได้

43:52.713 --> 43:54.048
ช่วยจัดการเลือดนั่นก่อนเถอะ

43:54.840 --> 43:56.884
โอเค เดี๋ยวฉันลองดูก่อน

43:56.967 --> 43:58.552
ไอ้เลือดนี่

43:58.636 --> 44:01.013
- ทำไมเลือดไม่หยุดไหลเลยล่ะ
- เดี๋ยวก็หยุดละมั้ง

44:01.096 --> 44:02.473
เฮ้ย ระวังหน่อยสิ

44:06.185 --> 44:07.478
การผ่าตัดของคุณยองมิน

44:08.520 --> 44:09.772
เป็นยังไงบ้างคะ

44:10.356 --> 44:11.815
ยังรู้สึกตัวอยู่ใช่ไหม

44:12.566 --> 44:13.817
คุณยองมินล่ะคะ

44:16.695 --> 44:18.405
การผ่าตัดผ่านไปด้วยดี

44:18.489 --> 44:21.325
หมอบอกว่าเดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว

44:23.327 --> 44:25.245
เธอไม่ต้องกังวลไปหรอก

44:26.664 --> 44:27.498
ค่อยยังชั่วหน่อย

44:29.041 --> 44:29.875
ส่วนฉัน…

44:33.337 --> 44:34.254
คงต้องตายใช่ไหม

44:35.005 --> 44:36.507
พูดเหลวไหลอะไรอีก

44:37.091 --> 44:41.553
ตอนนี้โตเกียวกำลังไปพาตัวคนที่ผ่าตัดได้มาที่นี่

44:41.637 --> 44:42.846
อดทนอีกหน่อยนะ

44:43.555 --> 44:44.390
ใช่แล้ว

44:52.690 --> 44:54.066
เฮ้ย ทำอะไรของแก

44:55.067 --> 44:57.194
ปล่อยนะ ทำบ้าอะไร

44:57.903 --> 44:59.863
ฉันกำลังคุยเรื่องจริงจังกับริโออยู่พอดีเลย

44:59.947 --> 45:02.616
เธอมาก็ดีแล้ว คงคุยง่ายขึ้นเยอะ

45:02.700 --> 45:03.701
ว่าไงนะ

45:03.784 --> 45:06.245
จะอะไรอีกล่ะ เรื่องที่เธอกับริโอรู้แต่ฉันไม่รู้น่ะ

45:06.328 --> 45:08.580
โตเกียวของเราไปก่อเรื่องอะไรไว้อีกกันนะ

45:10.499 --> 45:11.792
อย่าจับผิดไปเรื่อยได้ไหม

45:11.875 --> 45:14.586
ตอนนี้แค่ข่มขู่ตัวประกันคงไม่สาสมแก่ใจแล้วสิ

45:14.670 --> 45:16.880
ไม่ได้คิดว่าเธอจะพูดออกมาง่ายๆ หรอกนะ

45:16.964 --> 45:19.049
แต่สำหรับริโอคงพูดได้ไม่ยากหรอก

45:19.633 --> 45:21.844
ถ้าขู่ว่าจะส่งตัวเธอไปให้ตำรวจน่ะ

45:23.220 --> 45:26.890
คงปล่อยพวกชอบปลุกปั่น
เอาแต่ก่อเรื่องไว้เฉยๆ ไม่ได้หรอก

45:27.683 --> 45:29.768
มัดตัวไว้แบบนี้แล้วทิ้งออกนอกโรงกษาปณ์ไปเลย

45:29.852 --> 45:31.437
เดี๋ยวตำรวจก็คงมาจัดการเอง

45:31.520 --> 45:32.771
ดูน่าสนุกเลยนะนั่น

45:32.855 --> 45:34.773
ว่าแต่แกจะทำแบบนั้นได้จริงๆ เหรอ

45:34.857 --> 45:37.192
จะทำยังไงถ้าฉันบอกทุกอย่างกับตำรวจ

45:38.152 --> 45:40.070
งั้นเหรอ แต่เธอทำไม่ได้หรอก

45:41.238 --> 45:44.032
เธอไม่ได้เข้ามาร่วมทีมเพราะอยากได้เงินนี่

45:44.116 --> 45:46.869
ไม่ว่าเกิดอะไร เธอจะทำทุกวิธี
ให้แผนของศาสตราจารย์สำเร็จ

45:47.494 --> 45:49.037
ถึงแม้ตัวเธอเองจะโดนจับก็ตาม

45:50.205 --> 45:51.790
นั่นหมายความว่ายังไง

45:51.874 --> 45:53.584
ไว้ไปฟังจากปากเธอเองละกัน

45:53.667 --> 45:55.002
ตอนนี้เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก

45:55.085 --> 45:56.336
แต่เป็นเรื่องที่ฉัน

45:56.420 --> 45:59.298
คิดจริงๆ ว่าจะส่งโตเกียวไปให้ตำรวจ

46:09.224 --> 46:11.101
ได้เอาโน้ตให้เขารึยังคะ

46:12.519 --> 46:13.812
ก็นะ

46:14.563 --> 46:15.814
เอาให้แล้วล่ะ

46:16.774 --> 46:18.817
คุณยองมินว่ายังไงบ้าง

46:19.568 --> 46:21.987
อ๋อ คือว่า…

46:24.198 --> 46:27.993
เขาร้องไห้น้ำตาหยดติ๋งๆ บอกว่าค่อยยังชั่ว

46:28.076 --> 46:30.454
แล้วก็บอกว่ารักคุณ

46:35.375 --> 46:36.210
และอะไรอีกคะ

46:36.293 --> 46:37.669
ถ้าออกไปจากที่นี่ได้

46:37.753 --> 46:41.465
เห็นว่าจะทำดีกับคุณไปจนตายยังงั้นยังงี้

46:52.059 --> 46:54.186
- มาแล้วแน่เลย
- โตเกียวมาแล้วเหรอ

46:54.269 --> 46:55.437
เฮ้ย รีบเข้ามาเร็ว

46:59.608 --> 47:01.443
แม่งเอ๊ย

47:08.992 --> 47:11.286
ฉันคิดว่าเราคุยกันรู้เรื่องไปแล้วซะอีก

47:12.079 --> 47:13.080
น่าผิดหวังจริงๆ

47:16.583 --> 47:20.045
สุดท้ายฉันก็ต้องจัดการด้วยมือตัวเองสินะ

47:26.301 --> 47:29.179
ที่เบอร์ลินพูดเป็นเรื่องจริงเหรอ
ที่บอกว่าไม่ใช่เพราะเงิน

47:31.932 --> 47:35.727
แผนต้องสำเร็จก่อนแม้ตัวเองจะโดนจับเนี่ยนะ
เหตุผลคืออะไรกันแน่

47:39.731 --> 47:40.774
นี่เธอ

47:42.568 --> 47:43.861
ชอบศาสตราจารย์จริงเหรอ

47:46.446 --> 47:48.740
แม้ในสถานการณ์แบบนี้ก็ยัง…

47:49.783 --> 47:51.326
เด็กอย่างนายจะไปรู้อะไร

48:04.840 --> 48:05.883
เฮ้ย

48:12.222 --> 48:13.765
หยุดเถอะ

48:13.849 --> 48:16.101
ถ้าผู้หญิงคนนี้มีชีวิตอยู่
ความหวาดกลัวก็ไม่ทำงานสิ

48:16.852 --> 48:19.354
ถ้ารู้ว่าแกล้งฆ่าทั้งที่บอกไปว่าฆ่าตายไปแล้ว

48:19.438 --> 48:21.356
พวกตัวประกันจะยอมเชื่อฟังเราได้ยังไง

48:23.567 --> 48:25.652
- เบอร์ลิน
- เชี่ยเอ๊ย

48:27.362 --> 48:29.948
คิดว่าถ้ายิงฉันแล้วตัวแกเองจะปลอดภัยรึไง

48:30.032 --> 48:31.074
ฉันจะยิงผู้หญิงคนนั้น

48:31.158 --> 48:32.743
แกแค่ต้องหลบไปให้พ้น

48:32.826 --> 48:33.744
ว่ายังไงนะ

48:34.494 --> 48:36.038
ฉันไม่ค่อยได้ยินเลยแฮะ

48:37.915 --> 48:38.916
ฉันจะนับถึงสาม

48:39.875 --> 48:41.877
- หนึ่ง
- แม่งเอ๊ย

48:42.419 --> 48:44.922
ถ้าศาสตราจารย์รู้เข้า ต้องไม่ปล่อยแกไว้แน่

48:45.005 --> 48:46.506
อยากรู้จริงๆ เลย

48:46.590 --> 48:48.091
ทำไมถึงต้องทำขนาดนี้ด้วยนะ

48:48.967 --> 48:51.345
ที่ผ่านมาเกิดความรู้สึกอะไรพิเศษๆ ขึ้นงั้นเหรอ

48:53.055 --> 48:57.267
ฉันแค่ขายหน้าก็เท่านั้นแหละ
กับผู้หญิงคนนี้น่ะ

48:57.768 --> 48:59.519
- สอง
- เดี๋ยวนะ เราเป็น…

49:00.979 --> 49:02.189
- สาม
- หยุดนะ เบอร์ลิน

49:02.272 --> 49:03.106
หยุดแค่นั้น

49:06.902 --> 49:08.111
ทิ้งปืนซะ ออสโล

49:10.238 --> 49:12.366
ปล่อยฉันไม่รู้เรื่องอยู่คนเดียวแบบนี้ได้ไง

49:16.078 --> 49:17.245
นั่นมัน…

49:18.080 --> 49:18.956
เดี๋ยวก่อนนะ

49:41.895 --> 49:43.397
เรื่องตาไวฉันไม่แพ้ใครหรอก

49:43.480 --> 49:45.440
จำได้ว่าเธออยู่ฝั่งเดียวกับฉันไม่ใช่รึไง

49:45.524 --> 49:46.441
ก็ทำแต่พอดีสิ

49:46.525 --> 49:49.403
จะให้อยู่ฝั่งที่ดึงดันจะฆ่าคนที่อุตส่าห์รอดมาได้ไง

49:51.780 --> 49:54.241
ถึงฉันไม่ฆ่า อีกไม่นานก็คงตายแล้วมั้ง

49:55.325 --> 49:57.035
- เป็นอะไร
- ทำไมเป็นแบบนี้

49:57.119 --> 49:58.453
- ทำอะไรหน่อยสิ
- ตั้งสติก่อน

49:58.537 --> 49:59.663
ทำไมเป็นแบบนี้

50:00.247 --> 50:01.581
ริโอ

50:02.457 --> 50:03.917
ถ้านายไม่ทำผู้หญิงคนนั้นตายแน่

50:05.711 --> 50:07.921
ไม่นะ แต่ว่า

50:09.548 --> 50:10.757
งั้นฉันผ่าตัดเธอเองก็ได้

50:12.050 --> 50:14.803
พ่อๆ ช่วยทำอะไรหน่อยสิ ตั้งสติไว้

50:14.886 --> 50:16.763
อย่าทำเหมือนฉันเป็นเด็กแบบนี้สิ

50:16.847 --> 50:18.682
ถ้างั้นตอนนั้นก็วิ่งหนีไปเลยสิ

50:18.765 --> 50:20.726
เธอจับฉันเอาไว้เองนะ

50:20.809 --> 50:23.061
ทุกคนที่นี่ แม้แต่ไอ้บ้าเบอร์ลินนั่น

50:23.145 --> 50:24.438
ยอมเสี่ยงชีวิตเข้ามาทั้งนั้น

50:25.188 --> 50:28.567
ทุกคนมีเหตุผลในการยอมเสี่ยง
ไม่ว่าจะเงินหรืออะไรก็ตาม

50:28.650 --> 50:31.653
แต่นายกลับอยู่ตรงนี้
เพราะหนีไปไหนไม่ได้น่ะเหรอ

50:32.154 --> 50:33.989
นั่นแหละที่เรียกว่าเด็กไม่ยอมโต

50:36.033 --> 50:36.867
เดี๋ยวฉันทำเอง

51:35.759 --> 51:36.968
นายกลัวเลือดใช่ไหม

51:42.599 --> 51:46.061
ฉันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว
แค่เห็นเลือดก็อ้วกบ้าง เป็นลมบ้าง

51:47.938 --> 51:49.147
แล้วเข้าเรียนหมอได้ยังไง

51:50.398 --> 51:52.067
เพราะมันถูกกำหนดไว้มาตั้งแต่เกิด

51:53.860 --> 51:56.154
- เป็นตระกูลหมอจากรุ่นสู่รุ่นน่ะ
- พ่อนายไม่รู้รึไง

51:57.197 --> 51:58.448
ว่านายเป็นแบบนี้

51:58.532 --> 52:01.326
พ่อน่ะนะ ให้ฉันเข้าไปแบบรู้ทั้งรู้ด้วยซ้ำ

52:02.994 --> 52:04.663
บอกว่าเพราะฉันไม่ตั้งใจจริง

52:06.414 --> 52:07.874
ไม่มีความพยายามมากพอ

52:13.255 --> 52:17.259
ฉันพยายามทำทุกทางให้เขาผิดหวังแล้วนะ

52:18.426 --> 52:19.761
แต่เขาก็ไม่ยอมเลิกหวังสักที

52:19.845 --> 52:21.972
งั้นคราวนี้คงทำให้ผิดหวังได้สำเร็จเลยสิ

52:27.352 --> 52:28.186
นั่นสินะ

52:29.187 --> 52:32.774
โห แล้วยังถูกเปิดเผยข้อมูลด้วยนะ
ถ้าตาเฒ่านั่นเห็นจะต้อง…

52:42.659 --> 52:43.577
แต่ว่าฉัน…

52:45.912 --> 52:47.664
จะเลิกคิดเล่นอะไรแบบเด็กๆ แล้วล่ะ

52:49.207 --> 52:50.417
พอคิดดูดีๆ

52:51.376 --> 52:53.962
จนถึงตอนนี้ฉันเอาแต่คิดว่า
จะทำให้พ่อขายหน้าได้ยังไงบ้าง

52:54.045 --> 52:56.047
แต่ไม่มีอะไรที่รู้สึกอยากทำเลยสักครั้ง

52:57.257 --> 52:58.300
แปลว่าตอนนี้มีแล้วงั้นสิ

52:59.384 --> 53:00.927
ถ้าครั้งนี้แผนการของเราสำเร็จ

53:02.846 --> 53:05.682
ฉันจะซื้อเกาะสวยๆ สักเกาะนึง

53:06.516 --> 53:07.350
ความคิดใช้ได้นี่

53:08.518 --> 53:09.352
ใช่ไหมล่ะ

53:10.437 --> 53:11.813
แล้วก็อยากใช้ชีวิตที่นั่น

53:14.149 --> 53:15.358
กับเธอ

53:19.404 --> 53:20.488
ไปก่อนนะ

53:21.698 --> 53:22.574
นี่

53:23.408 --> 53:24.576
ฉันจริงจังนะ

53:25.368 --> 53:26.286
ฉันแค่อยาก

53:26.786 --> 53:28.830
ใช้ชีวิตกับคนที่รักบนเกาะนั้น

53:28.914 --> 53:30.415
ทำไม ฉันอยากแบบนั้นไม่ได้เหรอ

53:31.958 --> 53:35.253
ถ้าอยากฝันแบบนั้นก็ฝันไปเถอะ

54:07.786 --> 54:08.828
ตื่นแล้วเหรอ

54:09.829 --> 54:12.332
อ๋อ เขาบอกว่าถึงกรุ๊ปเลือดจะต่างกัน

54:12.415 --> 54:16.169
แต่ถ้าเป็นกรุ๊ปโอ คือฉันกรุ๊ปโอ
เราจะให้เลือดใครก็ได้

54:18.255 --> 54:19.422
โลกเราพัฒนาขึ้นเยอะเลย

54:21.258 --> 54:22.175
เรื่องที่พูดเมื่อกี้

54:24.135 --> 54:25.220
คุณโกหกใช่ไหม

54:25.929 --> 54:27.639
หา เรื่องอะไร

54:31.518 --> 54:32.477
อ๋อ

54:35.397 --> 54:36.273
ไม่ใช่สักหน่อย

54:36.773 --> 54:37.732
คนคนนั้น

54:38.942 --> 54:41.194
ตอนคบกันเขาไม่เคยพูดคำนั้นกับฉันเลยสักครั้ง

54:42.988 --> 54:43.822
คำไหน

54:44.990 --> 54:46.074
รักน่ะหรอ

54:51.621 --> 54:52.664
ให้ตายสิ

54:53.957 --> 54:54.958
ขอโทษ

54:56.293 --> 54:59.379
คือว่าฉันกะจะเอาโน้ตให้มันอยู่แล้วเชียว

54:59.462 --> 55:02.590
แต่ดันเกิดเรื่องขึ้นซะก่อน

55:03.300 --> 55:05.552
ช่างเถอะค่ะ ยังไงฉันก็รอดมาได้นี่คะ

55:10.765 --> 55:12.350
ก่อนจะผ่าตัดไอ้หมอนั่นน่ะ

55:12.434 --> 55:14.936
มันเอะอะถามหาลูกเมียวุ่นวายเลยล่ะ

55:16.354 --> 55:19.357
พูดตามตรง ฉันไม่อยากเห็นแม่งเลยด้วยซ้ำ

55:19.441 --> 55:21.818
แต่อีกมุมหนึ่งก็เข้าใจเหมือนกัน

55:21.901 --> 55:23.945
ถ้าความตายอยู่ตรงหน้า

55:24.446 --> 55:27.782
คนเราคงจะคิดถึงใครสักคนขึ้นมา

55:29.534 --> 55:30.368
แต่ว่านะ

55:31.077 --> 55:32.620
จู่ๆ ก็มีความคิดแบบนี้ผุดมา

55:35.040 --> 55:36.958
ว่าถ้าฉันตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น

55:38.668 --> 55:39.669
ฉันจะนึกถึงใครกัน

55:42.297 --> 55:44.007
ก็คงเป็นพ่อละมั้ง

55:52.182 --> 55:54.225
แต่ถ้าฉันตายก่อนที่พ่อจะเป็นไรไป

55:54.309 --> 55:56.436
ฉันคงกลัวจะโดนต่อยเละ

55:56.519 --> 55:58.938
คงไม่อยากเห็นหน้าแล้วตายไปเลยมากกว่า

56:01.649 --> 56:04.402
พ่อฉันน่ะนะ แรงโคตรเยอะเลย

56:11.034 --> 56:12.327
ขอบคุณนะคะ

56:16.414 --> 56:17.248
ที่ช่วยชีวิตฉันไว้

56:20.001 --> 56:20.960
เรื่องแค่นั้นเอง

56:22.629 --> 56:23.505
ช่างมันเถอะ

56:28.843 --> 56:30.970
ยุนมีซอนยังมีชีวิตอยู่เหรอ

56:31.054 --> 56:32.389
ลองเช็กจากกล้องห้องรับรองสิ

56:38.770 --> 56:40.605
ดีมาก ทำได้ดีมาก

56:42.774 --> 56:45.193
ต่อจากนี้ไปให้โตเกียวเป็นคนรับผิดชอบที่นั่น

56:46.319 --> 56:47.612
แล้วควรทำยังไงกับเบอร์ลินดี

56:48.571 --> 56:49.406
ขอพูดกับเขาหน่อย

56:52.534 --> 56:55.370
แกต้องเข้าใจสิว่าทำไมฉันถึงทำแบบนั้น

56:55.453 --> 56:58.623
ใช่ ฉันเข้าใจ แต่ฉันแค่ทำใจยอมรับไม่ได้

56:59.374 --> 57:01.000
นายเองก็น่าจะรู้ดีนะ ว่าทันทีที่แหกกฎ

57:01.084 --> 57:03.169
จะต้องชดใช้สิ่งที่ทำไปอย่างสาสม

57:04.129 --> 57:05.380
ถ้าอยากควบคุมคนให้อยู่

57:06.464 --> 57:08.133
เราจำเป็นต้องลงโทษให้ชัดเจนไง

57:09.968 --> 57:11.386
ฉันจะคิดว่านายเข้าใจแล้วกัน

57:13.721 --> 57:14.806
แล้วจะตัดสินลงโทษยังไง

57:23.898 --> 57:25.900
ฉันจะยึดปืนและกักตัวนายไว้

57:25.984 --> 57:27.861
จนกว่าฉันจะคิดว่านายจำเป็น

57:34.617 --> 57:35.952
ขอโทษที่เรียกเธอว่านักต้มตุ๋น

57:37.162 --> 57:39.330
ขอโทษทำไม ฉันเป็นนักต้มตุ๋นถูกแล้ว

57:47.338 --> 57:49.841
สนุกกันให้สุดเหวี่ยงตอนที่ยังมีโอกาสละกัน

57:52.677 --> 57:54.345
เหตุปิดล้อมตัวประกัน

57:54.429 --> 57:56.306
สถานการณ์กำลังเข้าสู่การนองเลือดรุนแรง

57:56.389 --> 57:59.058
จากรายงานที่ผู้สื่อข่าวของเราเก็บข้อมูลมา

57:59.142 --> 58:00.977
ผู้ที่โดนกระสุนตำรวจช่วงเย็นวันนี้

58:01.060 --> 58:04.397
ไม่ใช่โจรแต่คือคุณโจยองมิน
ผู้อำนวยการโรงกษาปณ์

58:04.481 --> 58:09.235
เพราะแยกโจรและตัวประกันออกจากกันไม่ได้
เป็นเหตุการณ์ที่ไม่อาจวางใจได้

58:09.736 --> 58:12.030
สื่อต่างประเทศต่างก็รายงานข่าวนี้กว้างขวาง

58:12.113 --> 58:14.782
ท่ามกลางสถานการณ์อัปยศของประเทศชาติ

58:14.866 --> 58:18.786
สารวัตรซอนอูจิน หัวหน้าทีมปฏิบัติการ
ผู้รับผิดชอบการเจรจาจากเกาหลีใต้

58:18.870 --> 58:21.414
และเป็นผู้ออกคำสั่งยิงนั้น
คงยากที่จะเลี่ยงความรับผิดชอบ

58:21.956 --> 58:25.460
บางส่วนเห็นว่าสารวัตรซอนไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ

58:25.543 --> 58:27.462
ที่จะรับผิดชอบงานปฏิบัติการสำคัญครั้งนี้

58:27.545 --> 58:29.297
(ชาวเน็ตเดือด ร้องโทษวินัย ปรับทีม)

58:29.380 --> 58:32.717
ยิ่งกว่านั้น มีการวิเคราะห์อย่างหนัก
ถึงประเด็นความยืดเยื้อของเหตุการณ์

58:32.800 --> 58:35.053
(หัวหน้าทีม ซอนอูจินสั่งยิง
พลั้งโดนผอ.โรงกษาปณ์)

58:35.136 --> 58:38.765
ว่าเกิดจากการรับมือด้วยความมักง่าย
ของสารวัตรซอนอูจิน

58:38.848 --> 58:41.559
สืบเนื่องสู่ความเห็นที่ว่า
ควรมีการเปลี่ยนโครงสร้างทีมปฏิบัติการ

58:41.643 --> 58:44.604
ที่รวมสมาชิกจากเกาหลีเหนือและใต้ใหม่อีกครั้ง

58:44.687 --> 58:46.147
แม้แต่ภายในทีมตำรวจด้วยกันเอง

58:46.231 --> 58:49.400
ก็มีการลดระดับอำนาจสั่งการของสารวัตรซอน

58:49.484 --> 58:51.486
- และจะดำเนินการ…
- แม่

58:52.237 --> 58:55.073
- หนูกลับมาแล้วค่ะ
- อูจิน กลับมาแล้วเหรอ

58:57.325 --> 58:58.993
หิวจังเลย มีอะไรกินบ้างไหม

58:59.536 --> 59:02.038
ได้สิ เดี๋ยวแม่รีบเตรียมให้นะ

59:10.463 --> 59:13.967
เราแค่ตั้งใจจะช่วยชีวิตคนแท้ๆ

59:14.050 --> 59:17.804
ส่วนพวกนั้นก็วุ่นจะฆ่าคนให้ตายทั้งเป็น

59:19.264 --> 59:21.391
เพราะงั้นลูกไม่ต้องไปสนใจเลยนะ

59:23.810 --> 59:27.397
- มินอาล่ะคะ
- เพิ่งเข้านอนไปเมื่อกี้

59:36.239 --> 59:39.325
โถ ดูสติสตังฉันสิ

59:40.994 --> 59:42.954
ต้องเอาเข้าตู้เย็นนี่นา

59:49.377 --> 59:51.629
ลูกเป็นอะไรรึเปล่า ไม่เป็นไรใช่ไหม

59:53.047 --> 59:55.592
โทษทีนะแม่ มีโทรศัพท์สายสำคัญเข้ามา

01:00:00.430 --> 01:00:01.556
สวัสดีค่ะ

01:00:38.384 --> 01:00:40.511
บอกให้หยุดนักข่าวไง! ให้ข่าวแบบนี้หลุดมาได้ไง

01:00:40.595 --> 01:00:43.473
ถึงจะสั่งห้ามสื่อยังไง
แต่การห้ามสื่อต่างชาติก็เกินกำลังอยู่ดีครับ

01:00:44.015 --> 01:00:45.933
น่าห่วงสารวัตรซอน ไม่เห็นตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

01:00:46.017 --> 01:00:48.019
ถึงจะอยู่ตรงนี้ ก็มีแต่เรื่องวุ่นวาย

01:00:48.102 --> 01:00:49.437
ฉันเลยให้กลับบ้านไปก่อน

01:00:49.937 --> 01:00:52.482
เกิดเรื่องแบบนี้สารวัตรซอน
ก็ควรได้ผ่อนคลายสักหน่อย

01:00:53.524 --> 01:00:54.567
ให้ตายเถอะ

01:01:20.718 --> 01:01:21.678
คุณอูจิน

01:01:28.601 --> 01:01:29.435
ขอโทษนะคะ

01:01:32.105 --> 01:01:33.022
คือฉัน…

01:01:36.275 --> 01:01:37.694
คิดว่าควรมาขอโทษคุณ

01:01:41.489 --> 01:01:42.365
ผมเห็นเรื่องวันนี้

01:01:43.741 --> 01:01:44.992
จากในข่าวครับ

01:01:47.704 --> 01:01:48.538
ก็…

01:01:50.123 --> 01:01:53.334
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
งานก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ บางทีก็มีปัญหาติดขัด

01:01:57.839 --> 01:02:00.341
ถ้างั้น ฉันไปก่อนนะคะ

01:02:03.428 --> 01:02:04.387
ไม่เหนื่อยเหรอครับ

01:02:06.472 --> 01:02:07.390
ที่ใช้ชีวิตแบบตอนนี้

01:02:13.146 --> 01:02:15.148
ทั้งกับพวกตำรวจผู้ชายแมนๆ

01:02:17.692 --> 01:02:19.736
หรือแม้แต่กับครอบครัวที่เฝ้ามองแต่คุณ

01:02:22.029 --> 01:02:24.615
คุณทำเป็นเข้มแข็ง ไม่แสดงออกว่าเหนื่อย

01:02:26.659 --> 01:02:27.910
หรือแม้แต่บอกใครว่าอ่อนแอ

01:02:34.167 --> 01:02:36.002
และนั่นก็ทำให้ฉันมาถึงจุดนี้ได้ไงคะ

01:02:36.669 --> 01:02:38.045
ไม่ว่าใครจะพูดลับหลังฉันยังไง

01:02:38.796 --> 01:02:42.383
ถึงอดีตสามีสารเลวจะเป็นอะไรก็ตาม
แม้จะไม่ใช่ประธานาธิบดี

01:02:44.385 --> 01:02:45.678
ฉันจำเป็นต้องเข็มแข็ง

01:02:47.305 --> 01:02:48.890
และฉลาดยิ่งกว่าใครๆ

01:02:49.724 --> 01:02:51.434
เพื่อปกป้องครอบครัวตัวเอง

01:02:55.688 --> 01:02:57.023
เพราะอย่างนั้นในวันแบบนี้

01:02:58.858 --> 01:03:00.485
คุณเลยไม่มีที่ให้ระบายไม่ใช่เหรอครับ

01:03:10.870 --> 01:03:12.622
- คุณซอนโฮ
- ในสายตาผมคุณดูเหนื่อย

01:03:13.414 --> 01:03:15.458
และต้องการใครสักคนไว้ระบายนะ

01:03:23.591 --> 01:03:24.759
ต่อหน้าผมคุณอ่อนแอได้นะ

01:03:28.012 --> 01:03:29.263
เข้าไปดื่มกาแฟข้างในไหม

01:03:35.895 --> 01:03:36.896
ไม่มีเหล้าเหรอคะ

01:03:36.979 --> 01:03:39.565
ทุกอย่างเป็นไปตามที่ศาสตราจารย์คาดการณ์ไว้

01:03:39.649 --> 01:03:41.192
ทั้งที่เกิดด้านในและนอกโรงกษาปณ์

01:03:41.692 --> 01:03:44.362
ไปจนถึงตอนท้ายที่สารวัตรมาหา

01:04:21.899 --> 01:04:24.026
แต่ศาสตราจารย์กลับไม่รู้เลยว่า

01:04:24.694 --> 01:04:27.613
มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น
นอกเหนือจากสิ่งที่เขาคาดการณ์เอาไว้

01:04:53.389 --> 01:04:55.182
อย่าคิดจะเล่นตุกติก รีบๆ ออกมาให้ไว

01:05:21.208 --> 01:05:23.461
แม้กระทั่งสิ่งที่เกิดขึ้นในใจของเขาด้วย

01:05:24.754 --> 01:05:28.799
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล
ของเขาด้วย