WEBVTT

00:00:23.520 --> 00:00:25.560 align:center
พี่ ผมขอ CS301

00:00:26.640 --> 00:00:29.360 align:center
301 ใช่มั้ย 75 รูปี

00:00:34.080 --> 00:00:36.360 align:center
พี่ MTH201

00:00:36.440 --> 00:00:38.600 align:center
โชตู MTH201 สองชุด

00:00:41.080 --> 00:00:42.800 align:center
ทำไมวันนี้มาเร็วจัง

00:00:42.880 --> 00:00:44.200 align:center
ดูมหาศึกชิงบัลลังก์จบแล้วเหรอ

00:00:44.280 --> 00:00:46.240 align:center
พี่เป็นพ่อผมหรือไง

00:00:46.320 --> 00:00:47.440 align:center
เอามาเร็ว ๆ สิ

00:00:48.880 --> 00:00:49.960 align:center
15

00:00:53.320 --> 00:00:54.160 align:center
ฟังนะ

00:00:56.400 --> 00:00:59.000 align:center
นายเอาแค่โน้ตไปอ่าน นายไม่เข้าใจหรอก

00:00:59.240 --> 00:01:00.680 align:center
ต้องเอาเอกสารที่แจกไปด้วย

00:01:03.760 --> 00:01:05.680 align:center
งั้นผมไม่เอาโน้ตแล้ว แค่เอกสารก็พอ

00:01:12.880 --> 00:01:15.040 align:center
ถ้างั้นแล้วทำไมไม่บอกก่อนล่ะพี่

00:01:15.120 --> 00:01:17.000 align:center
ก็ฉันไม่ใช่พ่อแกไง

00:01:18.760 --> 00:01:20.000 align:center
จ่ายมาอีก 200 รูปี

00:01:25.840 --> 00:01:27.800 align:center
ขอให้โชคดีวันสอบปลายภาคนะ

00:01:33.720 --> 00:01:35.000 align:center
ปากกาเจลสามแท่ง

00:01:39.720 --> 00:01:40.800 align:center
30 รูปี

00:01:40.880 --> 00:01:42.880 align:center
เอาสมุดโน้ตหรือเอกสารด้วยมั้ย

00:01:42.960 --> 00:01:43.800 align:center
เหอะ

00:01:44.040 --> 00:01:46.280 align:center
พวกเราน่ะไม่เหมือนกับ
ไอ้กระจอกพวกนั้นหรอก

00:01:46.360 --> 00:01:49.960 align:center
เราจะนั่งอ่านหนังสือสามชั่วโมง
นอนเจ็ดชั่วโมงแล้วก็สอบให้ได้ 80%

00:01:51.120 --> 00:01:52.560 align:center
พวกเรามี

00:01:53.240 --> 00:01:54.400 align:center
แม่

00:02:04.640 --> 00:02:08.080 align:center
ไอ้พวกเด็กบ้า
ทำไมพวกมันถึงได้ดูสบายใจขนาดนั้น

00:02:08.680 --> 00:02:10.400 align:center
นี่มันช่วงสอบนะ

00:02:11.920 --> 00:02:13.600 align:center
สงสัยจะเป็นพวกเด็กเทพ

00:02:14.640 --> 00:02:16.120 align:center
ดื่มชาหน่อยมั้ย

00:02:17.360 --> 00:02:18.920 align:center
ผมมีเต็มกระติกเลย

00:02:19.160 --> 00:02:23.440 align:center
เห็นมั้ย ขนาดผมยังต้องโต้รุ่งเลย
เหมือนทุก ๆ ในมหาลัย

00:02:23.800 --> 00:02:27.120 align:center
ช่วงตอนสอบปลายภาคเนี่ย

00:02:27.200 --> 00:02:31.160 align:center
สำหรับทั้งมหาลัยแล้ว
ตอนนี้ทุกวินาทีล้วนมีความหมาย

00:02:32.440 --> 00:02:34.040 align:center
จะทำอะไร ๆ ก็ต้องรีบ

00:02:34.440 --> 00:02:36.800 align:center
กินข้าว ดื่มน้ำ ชักกระตุก

00:02:43.400 --> 00:02:46.240 align:center
ห้องอ่านหนังสือ ห้องดูทีวี
ห้องคอมพิวเตอร์เงียบกริบ

00:02:46.320 --> 00:02:48.680 align:center
ทุกคนไปรวมตัวกันอยู่ที่ห้องสมุด

00:02:48.760 --> 00:02:51.400 align:center
ช่วงเวลากดดัน ๆ แบบนี้
บางคนก็ยุ่งอยู่กับการหาข้อแก้ตัว

00:02:51.480 --> 00:02:53.240 align:center
แม่ครับ ผมเข้าเรียนครบทุกคาบแล้ว

00:02:53.320 --> 00:02:54.840 align:center
ผมจดโน้ตด้วย

00:02:54.920 --> 00:02:57.640 align:center
แต่ผมคงโง่มากเกินไป

00:02:57.720 --> 00:02:59.840 align:center
ในขณะที่บางคน
ก็กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก

00:02:59.920 --> 00:03:01.080 align:center
ขอโทษด้วยนะกิตติกา

00:03:01.160 --> 00:03:03.280 align:center
จากคะแนนสอบของฉัน
ฉันคงหางานดี ๆ ทำไม่ได้

00:03:03.400 --> 00:03:05.880 align:center
ฉันคงไม่ดีพอสำหรับความฝันของเธอ

00:03:06.040 --> 00:03:09.000 align:center
ฉันหวังว่าเธอจะมีความสุข
กับผู้ชายคนที่เธอเจอบนทินเดอร์

00:03:09.560 --> 00:03:13.200 align:center
และในสถานการณ์แบบนี้
ก็จะมีคนอยู่สี่ประเภทที่จะมีความสุข

00:03:15.680 --> 00:03:17.040 align:center
สองก็คืออาจารย์

00:03:17.120 --> 00:03:19.440 align:center
ผมใช้ข้อสอบแบบเดิมทุกปีเลย

00:03:19.760 --> 00:03:21.440 align:center
แต่ก็ไม่มีใครรู้

00:03:23.760 --> 00:03:28.080 align:center
อาจารย์ทัมรู รอบนี้ผมออกข้อสอบ
คนละเรื่องกับเรื่องที่เรียนเลย

00:03:28.160 --> 00:03:29.000 align:center
อะไรนะ

00:03:29.080 --> 00:03:32.600 align:center
ทุกคนเรียกผมว่า"ดิลลู"ใช่มั้ยล่ะ

00:03:32.680 --> 00:03:35.200 align:center
คราวนี้แหละ
ผมจะจัดการพวกนี้ให้หนักไปเลย

00:03:36.160 --> 00:03:37.240 align:center
สามคือพวกนักเรียนดีเด่น

00:03:37.320 --> 00:03:40.960 align:center
และเหรียญทองสำหรับนักเรียนดีเด่น
ขอมอบให้

00:03:42.120 --> 00:03:44.440 align:center
ราวิ เตยา

00:03:47.880 --> 00:03:50.160 align:center
อากางก์ษาอย่าถอดเสื้อสิ

00:03:50.240 --> 00:03:51.840 align:center
ผู้หญิงนี่ไม่ไหวเลย

00:03:52.640 --> 00:03:55.520 align:center
และสุดท้ายก็คือพวกนักเรียนที่โง่มาก ๆ

00:03:55.600 --> 00:03:58.000 align:center
จิราจไม่อยู่ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย

00:03:58.080 --> 00:03:59.320 align:center
ฉันอยู่นี่ไง

00:03:59.400 --> 00:04:00.680 align:center
แล้วแกจะทำอะไรได้

00:04:00.760 --> 00:04:02.240 align:center
แกช่วยให้เราสอบผ่านได้หรือไง

00:04:02.320 --> 00:04:04.600 align:center
ทำไม แกไม่เชื่อฉันเหรอ

00:04:04.680 --> 00:04:07.120 align:center
ฟังนะ สอบกลางภาคคราวที่แล้ว
มันได้ 15 คะแนน

00:04:07.200 --> 00:04:08.440 align:center
ฉันได้ 6 คะแนน

00:04:08.520 --> 00:04:12.640 align:center
- แกได้ 0.5 คะแนนเพราะความสะอาด
- ใช่

00:04:12.720 --> 00:04:14.640 align:center
เพราะครูผู้ช่วย เขาชื่ออะไรนะ

00:04:14.720 --> 00:04:15.800 align:center
- จานาร์ดน
- จานาร์ดน

00:04:15.880 --> 00:04:17.200 align:center
เขามาจากโรแต็ก

00:04:17.280 --> 00:04:18.520 align:center
นี่มันวิชา MTH101

00:04:18.600 --> 00:04:21.000 align:center
ไม่ใช่ทำหมันวัว
อย่างแกจะมาสอนพวกเราได้ยังไง

00:04:21.280 --> 00:04:24.920 align:center
อ๋อ หาว่าฉันไม่มีประโยชน์งั้นสิ

00:04:25.000 --> 00:04:26.040 align:center
ได้

00:04:26.120 --> 00:04:27.680 align:center
เชิญเลย รอจิราจต่อไป

00:04:27.760 --> 00:04:29.760 align:center
เราก็กำลังรอเขาอยู่นี่ไง ไอ้โง่เอ๊ย

00:04:29.840 --> 00:04:31.320 align:center
เพราะแกปล่อยจิราจไป

00:04:33.480 --> 00:04:35.400 align:center
ทำไมไม่ห้ามเขาไว้ห๊ะ
หยุดเขาไว้สิ

00:04:35.480 --> 00:04:37.200 align:center
ฉันจะไปห้ามได้ยังไง

00:04:37.280 --> 00:04:39.760 align:center
ก็ผู้ปกครองเขาท้องเสีย

00:04:42.960 --> 00:04:46.400 align:center
ชาฏ แกว่าอะไรสำคัญกว่า
ระหว่างการสอบหรือท้องเสีย

00:04:47.840 --> 00:04:50.680 align:center
ผู้ปกครองจิราจท้องเสียกับเราสอบตก

00:04:51.000 --> 00:04:52.440 align:center
ไม่

00:04:54.120 --> 00:04:55.760 align:center
แค่ตอนนี้เราก็ซวยแล้ว

00:05:04.920 --> 00:05:10.040 align:center
"ฉันกำลังจะไป

00:05:10.120 --> 00:05:16.080 align:center
ใช่ ฉันกำลังจะไป"

00:05:22.720 --> 00:05:24.200 align:center
ว่าไงอันกิต

00:05:24.440 --> 00:05:26.760 align:center
สรุปว่าลุงเขาท้องเสียน่ะ

00:05:27.120 --> 00:05:29.480 align:center
เขากินบะหมี่ไปสี่ห่อเมื่อคืน

00:05:29.560 --> 00:05:31.440 align:center
แถมใส่เนยเพิ่มไปอีก

00:05:31.520 --> 00:05:33.440 align:center
เขาเป็นหนักมากเลย

00:05:33.520 --> 00:05:35.760 align:center
ก็แค่ท้องเสียเอง เดี๋ยวเขาก็ดีขึ้น

00:05:35.840 --> 00:05:37.200 align:center
อยู่ไปแล้วนายจะทำอะไรได้

00:05:37.280 --> 00:05:38.960 align:center
ฉันจะคอยอยู่ให้กำลังใจ

00:05:39.040 --> 00:05:40.880 align:center
เขาเป็นญาติคนเดียวของฉันที่นี่

00:05:40.960 --> 00:05:43.320 align:center
เขาไม่มีใครอีกแล้ว
ในเมืองนี้นอกจากฉัน

00:05:43.400 --> 00:05:46.680 align:center
แต่นี่มันช่วงสอบปลายภาคนะ
ถ้าหากว่านายได้คะแนนน้อยขึ้นมาล่ะ

00:05:53.840 --> 00:05:57.040 align:center
ฉันก็ว่าอย่างนั้น สอบปลายภาครอบนี้
ฉันต้องได้คะแนนน้อยแน่ ๆ เลย

00:05:57.120 --> 00:05:59.840 align:center
ฉันยังอ่านซ้ำรอบที่สี่ไม่เสร็จเลย

00:06:01.280 --> 00:06:03.280 align:center
คงต้องปล่อยให้ราวิ เตยา
ได้ที่หนึ่งไปรอบนี้

00:06:03.680 --> 00:06:06.720 align:center
แต่ตอนนี้ฉันทิ้ง
ลุงฉันไว้อย่างนี้ไม่ได้หรอก

00:06:06.800 --> 00:06:08.680 align:center
มันค่อนข้างจะเละเทะ

00:06:09.040 --> 00:06:14.480 align:center
โอเค นายดูแลลุงของนายไปเถอะ
พวกเราจัดการตัวเองได้

00:06:14.560 --> 00:06:17.360 align:center
พวกนายก็ท้องเสีย
เหมือนกันเหรออันกิต

00:06:17.960 --> 00:06:19.360 align:center
อันกิต

00:06:24.360 --> 00:06:26.920 align:center
พี่ ขอ MTH101

00:06:27.000 --> 00:06:28.400 align:center
โน้ตด้วย 2 ชุด

00:06:29.760 --> 00:06:31.720 align:center
เกิดอะไรขึ้นล่ะ ไหนว่ามีแม่ไง

00:06:32.480 --> 00:06:34.040 align:center
ซวยแล้วน่ะสิ

00:06:38.920 --> 00:06:39.960 align:center
เอ้านี่

00:06:45.840 --> 00:06:47.080 align:center
จันทู

00:06:47.760 --> 00:06:49.160 align:center
เราเจอแม่คนใหม่แล้ว

00:06:49.920 --> 00:06:53.440 align:center
(พูดพึมพำ)

00:06:53.520 --> 00:06:54.680 align:center
สอนเราด้วยสิเพื่อน

00:06:54.760 --> 00:06:57.800 align:center
ฉันเพิ่งอ่านจบไปเองสองเล่มเอง

00:06:58.440 --> 00:07:00.920 align:center
ไอ้อาจารย์บ้านี่สอนอะไรเราวะ

00:07:01.000 --> 00:07:02.960 align:center
มันไม่ได้อยู่ในกูเกิ้ลด้วยซ้ำไป

00:07:03.320 --> 00:07:04.960 align:center
ฉันสอนพวกนายเรื่อง "ลำดับ" ได้

00:07:05.040 --> 00:07:07.520 align:center
แต่ฉันกะว่า
จะให้จิราจสอนเรื่อง "อนุกรม" ให้

00:07:11.360 --> 00:07:14.160 align:center
แล้วมันต่างกันตรงไหน
"ลำดับ" กับ "อนุกรม"

00:07:15.920 --> 00:07:19.000 align:center
ก่อนอื่นเลยเขียนตัวเอปซีลอน

00:07:20.000 --> 00:07:22.400 align:center
แล้วก็เขียนตัวเดลต้า

00:07:22.560 --> 00:07:24.800 align:center
ตัวเล็กที่เล็ก ๆ คืออันไหน
เอปซีลอนหรือเดลต้า

00:07:26.600 --> 00:07:28.840 align:center
น่าจะเดลต้านะ

00:07:29.680 --> 00:07:32.800 align:center
ไม่ที่รัก เธอเข้าใจผิดแล้ว

00:07:32.880 --> 00:07:35.680 align:center
เอปซีลอนคืออันที่เหมือนตัว "อี" ไง

00:07:35.760 --> 00:07:39.200 align:center
ส่วนเดลต้าก็คือ
อันที่เหมือนตัว "ทา" ในภาษาฮินดี

00:07:40.840 --> 00:07:41.920 align:center
ราวิ

00:07:42.400 --> 00:07:43.240 align:center
ราวิ

00:07:44.520 --> 00:07:46.120 align:center
- เตยา
- ว่าไง

00:07:47.240 --> 00:07:50.080 align:center
นายเข้าใจเรื่องคอนเวอร์เจนซ์
กับไดเวอร์เจนซ์หรือเปล่า

00:07:50.720 --> 00:07:51.760 align:center
ง่ายจะตายไป

00:07:51.840 --> 00:07:53.320 align:center
งั้นนายสอนเรา
อันที่จำเป็นต้องใช้หน่อยได้มั้ย

00:07:53.400 --> 00:07:55.760 align:center
ไม่ ๆ สำหรับฉัน
มันสำคัญหมดนั่นแหละ

00:07:55.840 --> 00:07:58.040 align:center
สำหรับฉันมันสำคัญทุกหัวข้อนั้นแหละ

00:07:59.520 --> 00:08:02.160 align:center
นายนี่ช่างเป็นคนที่ละเอียดจริง ๆ เลยนะ

00:08:02.240 --> 00:08:04.640 align:center
แต่เราไม่มีเวลา
มานั่งทำความเข้าใจทุกหัวข้อหรอกนะ

00:08:05.520 --> 00:08:07.960 align:center
แล้วพวกนายไม่เข้าใจตรงไหน
มันง่ายมาก ๆ เลยเนี่ย

00:08:08.040 --> 00:08:10.040 align:center
มันก็เหมือนกับที่เรียนในห้องไง

00:08:12.200 --> 00:08:15.000 align:center
อ๋อ ลืมไป พวกแกไม่ได้เข้าเรียน

00:08:15.080 --> 00:08:19.160 align:center
เอางี้แล้วกัน
พวกแกก็ไปอ่านการบ้านที่เคยทำสิ

00:08:22.960 --> 00:08:25.720 align:center
แต่พวกแกก็ไม่เคยทำการบ้านอีกใช่มั้ย

00:08:25.800 --> 00:08:28.440 align:center
นี่แกจะมาติวให้เรา
หรือมาล้อเลียนเรากันแน่

00:08:28.760 --> 00:08:30.560 align:center
แค่นี้ยังไม่รู้อีกเหรอ

00:08:32.560 --> 00:08:36.320 align:center
เซอเรช มหาลัยนี่เหมือน
แฟนเก่าฉันไม่มีผิด

00:08:36.400 --> 00:08:38.520 align:center
การเข้าเรียนทุกคาบไม่ได้มีผลอะไรเลย

00:08:38.600 --> 00:08:40.640 align:center
สิ่งเดียวที่สำคัญก็คือประสิทธิภาพ

00:08:40.720 --> 00:08:43.160 align:center
ไม่ใช่ มันไม่ใช่อย่างนั้น

00:08:43.440 --> 00:08:46.000 align:center
- ฟังก่อนสิ
- เราจะทำยังไงกันดี

00:08:46.280 --> 00:08:47.480 align:center
คอยดูเถอะ

00:08:59.520 --> 00:09:00.720 align:center
- ฮัลโหล
- ฮัลโหล

00:09:01.760 --> 00:09:04.120 align:center
โทรมาป่านนี้มีอะไรล่ะ

00:09:04.440 --> 00:09:06.600 align:center
- เธอว่างหรือเปล่า
- ว่างสิ

00:09:07.280 --> 00:09:09.000 align:center
ฉันหมายถึง เออใช่

00:09:09.520 --> 00:09:10.960 align:center
เธอช่วยสอนเราหน่อยได้มั้ย

00:09:11.320 --> 00:09:13.160 align:center
ได้ นายก็มาหาฉันสิ

00:09:13.400 --> 00:09:15.840 align:center
โอเค ดีเลย
งั้นเดี๋ยวฉันกับจันทูจะไปหานะ

00:09:16.480 --> 00:09:18.960 align:center
ฉันไม่จีบผู้ชายสองคน
พร้อมกันหรอกนะ ฉันหมายถึงติวน่ะ

00:09:19.040 --> 00:09:20.800 align:center
นายเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ไอ้โรคจิต

00:09:23.800 --> 00:09:24.800 align:center
อะไรของเธอน่ะ

00:09:25.600 --> 00:09:26.920 align:center
สงสัยเมนส์มาแน่เลย

00:09:51.160 --> 00:09:53.120 align:center
- ฮัลโหล
- ฮัลโหลอันกิต

00:09:53.480 --> 00:09:55.760 align:center
นายเป็นอะไรหรือเปล่า
ทำไมโทรมาดึกจัง

00:09:55.840 --> 00:09:58.560 align:center
ดึกตรงไหน เราก็คุยกันดึก ๆ ทุกครั้งไง
จำไม่ได้เหรอ

00:10:00.440 --> 00:10:01.680 align:center
โทษที

00:10:01.920 --> 00:10:03.440 align:center
วันนี้เธอนอนเร็วเหรอ

00:10:04.040 --> 00:10:05.520 align:center
ใช่

00:10:05.800 --> 00:10:07.520 align:center
สอบปลายภาคพรุ่งนี้ไง จำไม่ได้เหรอ

00:10:07.600 --> 00:10:12.920 align:center
ถ้าฉันนอนไม่ครบแปดชั่วโมง
ฉันจะไม่มีสมาธิไปทำข้อสอบ

00:10:14.160 --> 00:10:15.440 align:center
นายยังไม่นอนอีกเหรอ

00:10:15.520 --> 00:10:18.680 align:center
ใช่ ฉันยังอ่านหนังสือไม่เสร็จเลย

00:10:18.760 --> 00:10:20.200 align:center
โอ้

00:10:22.080 --> 00:10:24.360 align:center
- แล้วนายโทรมาทำไม
- ที่จริงแล้ว

00:10:27.920 --> 00:10:30.160 align:center
ฉันโทรมาอวยพร
ให้เธอโชคดีในการสอบน่ะ

00:10:30.760 --> 00:10:32.520 align:center
ไว้บอกพรุ่งนี้ก็ได้นิ

00:10:33.160 --> 00:10:35.120 align:center
แต่ก็ขอบคุณนะ

00:10:35.200 --> 00:10:37.560 align:center
- ขอให้โชคดีเหมือนกันนะ ราตรีสวัสดิ์
- ฉัน

00:10:44.080 --> 00:10:46.240 align:center
ทำไมนายไม่บอกเธอไปว่า
นายกำลังลำบากล่ะ

00:10:47.080 --> 00:10:49.680 align:center
ถ้าเธอรักนายจริง
ยังไงเธอก็ต้องโทรกลับมา

00:10:49.760 --> 00:10:51.480 align:center
แล้วก็สอนเรา

00:11:02.480 --> 00:11:03.480 align:center
พวก

00:11:04.920 --> 00:11:06.320 align:center
เอาจริง ๆ เลยนะ

00:11:06.680 --> 00:11:10.040 align:center
เราต้องใช้เวลาเจ็ดชั่วโมงที่เหลือ
อ่านหนังสือ เราไม่มีเวลานอนแล้ว

00:11:11.880 --> 00:11:16.120 align:center
เบื้องหลังวิศวกรของประเทศนี้
ก็คือ "จิราจ"

00:11:16.200 --> 00:11:20.920 align:center
คนที่คอยติวหนังสือให้พวกโง่ ๆ
และคอยช่วยให้พวกเขาสอบผ่าน

00:11:21.320 --> 00:11:24.440 align:center
ระบบการศึกษาของประเทศนี้
เดินหน้าไปได้

00:11:24.520 --> 00:11:26.520 align:center
ก็เพราะ "จิราจ" ไม่ใช่เพราะพวกอาจารย์

00:11:26.600 --> 00:11:28.920 align:center
เพราะฉะนั้นถ้ามีคนเสีย
"จิราจ" ของตัวเองไป

00:11:29.240 --> 00:11:32.880 align:center
เขาก็จะตกอยู่ในสภาพเหมือน
กาปิล ซาร์มาที่ไม่มีซูนิล โกรเวอร์

00:11:32.960 --> 00:11:34.120 align:center
เหมือนอย่างพวกนี้ยังไงล่ะ

00:11:34.200 --> 00:11:37.040 align:center
ภายใต้แรงกดดันมหาศาล
พวกเขาก็จะกลายเป็นดาร์ชีล ซาฟรี

00:11:37.640 --> 00:11:40.800 align:center
พวกเขาไม่ได้เป็นดวงดาวแต่อีกไม่นาน
พวกเขาจะต้องตกลงมาจากฟากฟ้า

00:11:49.680 --> 00:11:55.640 align:center
แต่ว่าถ้าพวกเขาตั้งใจอ่านหนังสือ
ตอนสอบปลายภาคหรือที่เราเรียกกันว่า

00:11:56.200 --> 00:11:57.640 align:center
พวกเขาเจาะระบบได้

00:11:58.160 --> 00:12:00.840 align:center
แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่าแทนที่
พวกเขาจะตั้งใจอ่านหนังสือตอนนี้

00:12:00.920 --> 00:12:03.280 align:center
พวกเขากลับนั่งบ่นเรื่องที่ผ่านมาแล้ว

00:12:03.720 --> 00:12:05.920 align:center
พวกเราน่าจะไปเข้าเรียนกัน

00:12:07.040 --> 00:12:09.240 align:center
หนีเรียนมันไม่ได้เท่เลย

00:12:11.000 --> 00:12:13.680 align:center
ฉันน่าจะเปลี่ยนใจตอนที่ยังมีเวลา

00:12:14.360 --> 00:12:16.360 align:center
แค่ครั้งเดียว
มันไม่ทำให้ฉันเป็นเกย์หรอก

00:12:16.440 --> 00:12:18.280 align:center
หรือไม่ก็กังวลไปถึงเรื่องอนาคต

00:12:18.360 --> 00:12:22.000 align:center
เทอมหน้าฉันจะเข้าเรียนให้ครบ
ทุกคาบเลยแล้วฉันก็จะได้สิบคะแนน

00:12:22.520 --> 00:12:23.960 align:center
หวังว่ารอบนี้ฉันจะได้เกรดดีนะ

00:12:24.040 --> 00:12:26.400 align:center
ฉันยอมสอบตกดีกว่าได้เกรดดี

00:12:26.720 --> 00:12:28.240 align:center
พูดน่ะมันง่าย

00:12:28.320 --> 00:12:31.080 align:center
นายต้องเรียนซ้ำปีหน้าพร้อมรุ่นน้องนะ

00:12:31.160 --> 00:12:34.640 align:center
ตอนนายเรียนซ้ำกับพวกรุ่นน้อง
ไม่มีใครเขาพูดต่อหน้านายหรอก

00:12:34.720 --> 00:12:36.840 align:center
แต่ทุกคนเขาก็คิดว่านายเป็นพวกขี้แพ้

00:12:44.160 --> 00:12:46.000 align:center
ผม รัม คิซอว์ ชาบิซี

00:12:46.080 --> 00:12:50.560 align:center
เจ้าของร้านศูนย์ถ่ายเอกสารเอ็กแซ็กท์
สาบานได้เลยว่า

00:12:50.640 --> 00:12:54.240 align:center
พวกเขาไม่มีปัญญาอ่านหนังสือ
อย่างตั้งใจได้นานกว่าสามสิบนาที

00:12:55.040 --> 00:12:56.720 align:center
คิดดูสิ พอเปิดเทอมมาเราก็โดนรับน้อง

00:12:56.800 --> 00:12:58.560 align:center
เพราะฉะนั้นตอนปิดเทอมก็เหมือนกัน

00:13:00.840 --> 00:13:04.400 align:center
ให้ตาย พวกอาจารย์นี่ทุเรศสุด ๆ เลย

00:13:05.760 --> 00:13:08.520 align:center
พวกครูที่สถาบันสอนพิเศษนะ
เขาสอนดีมากเลย ตั้งใจสอนสุดๆ

00:13:08.600 --> 00:13:10.560 align:center
เขาสอนจนกว่าเราจะเข้าใจ

00:13:14.040 --> 00:13:16.960 align:center
จันทู นายลืมไปหรือเปล่าว่า
นายดร็อปเรียนไปสี่ปีนะ

00:13:17.520 --> 00:13:18.600 align:center
แล้วไง

00:13:21.160 --> 00:13:23.800 align:center
ทำไมมันถึงได้
นอนหลับอย่างสบายใจขนาดนี้

00:13:24.960 --> 00:13:26.040 align:center
พ่อมันรวยไง

00:13:26.120 --> 00:13:27.960 align:center
ตอนสอบกลางภาคพ่อมันก็รวย

00:13:28.240 --> 00:13:29.560 align:center
แต่มันก็ยังกลัวปอดแหกอยู่เลย

00:13:33.200 --> 00:13:36.280 align:center
มันจะตื่นขึ้นมา
ร่างกายสดชื่นเตรียมพร้อมอ่านหนังสือ

00:13:38.480 --> 00:13:41.000 align:center
ฉันว่าฉันก็จะนอน
เอาแรงด้วยเหมือนกัน

00:13:41.320 --> 00:13:42.600 align:center
ไว้ค่อยอ่าน ขอนอนพักก่อน

00:13:42.680 --> 00:13:44.600 align:center
อย่านอนนะ
ถ้านอนนายจะไม่มีทางตื่นหรอก

00:13:44.680 --> 00:13:48.160 align:center
ฉันไม่ได้นอน แค่งีบเฉย ๆ ปลุกด้วยล่ะ

00:13:48.600 --> 00:13:50.560 align:center
- อย่าลืมปลุกฉันนะ
- โอเค ได้

00:13:54.200 --> 00:13:55.400 align:center
เหมือนที่ผมบอกมั้ย

00:13:56.280 --> 00:13:59.960 align:center
ไอ้พวกโง่ที่ตอนกลางคืนชอบไม่นอน
มาตลอดทั้งเทอม

00:14:00.240 --> 00:14:02.560 align:center
คืนนี้มันจะรู้สึกง่วงมาก ๆ เลย

00:14:03.240 --> 00:14:06.280 align:center
การงีบห้านาทีเนี่ย
มันทำลายอาชีพคนมาหลายอาชีพแล้ว

00:14:06.640 --> 00:14:10.360 align:center
เดี๋ยวฉันจะไปอ่านดูในเว็บควอราว่า
จะอ่านหนังสือจบภายในคืนนึงได้ยังไง

00:14:11.320 --> 00:14:15.720 align:center
ฉันมั่นใจว่ามันต้องมี
พวกโง่ ๆ ที่ตั้งกระทู้ถามแล้วมาตอบเอง

00:14:22.520 --> 00:14:28.440 align:center
จันทู ผู้ชายคนนี้บอกว่าไม่ต้องไปสนใจ
ว่าพวกเขาจะถามอะไรในข้อสอบ

00:14:28.600 --> 00:14:30.080 align:center
แค่เขียนในสิ่งที่เรารู้ลงไปก็พอ

00:14:30.600 --> 00:14:32.880 align:center
ยังไงเราก็จะได้คะแนน
ขั้นตอนการทำบ้าง

00:14:33.720 --> 00:14:35.000 align:center
แจ๋วไปเลย

00:14:36.320 --> 00:14:38.120 align:center
อีกคนบอกว่า

00:14:38.640 --> 00:14:41.280 align:center
ให้อ่านข้อสอบของปีที่แล้ว

00:14:41.520 --> 00:14:43.440 align:center
ข้อสอบมักจะออกเหมือนเดิมทุกปี

00:14:44.160 --> 00:14:49.080 align:center
อีกคนบอกว่านีล อาร์มสตรอง
ไม่ได้ไปยืนบนดวงจันทร์

00:14:50.560 --> 00:14:51.480 align:center
อะไรนะ

00:14:51.560 --> 00:14:54.600 align:center
จันทู มาดูนี่สิ

00:14:55.320 --> 00:14:58.160 align:center
ดูวิดีโอเต็ม ๆ ในยูทูป

00:14:59.280 --> 00:15:03.000 align:center
การไปดวงจันทร์เป็นเรื่องโกหก
มันเป็นวิดิโอที่สแตนลีย์ คูบริกทำขึ้นมา

00:15:03.080 --> 00:15:06.240 align:center
ตอนที่ทิม เบอร์เนิร์ส ลี
คิดค้นอินเตอร์เน็ตขึ้นมา

00:15:06.320 --> 00:15:08.480 align:center
เขาคิดว่ามันจะทำให้
ผู้คนใกล้ชิดกันมากขึ้น

00:15:09.360 --> 00:15:12.720 align:center
แต่ตอนนี้มันไม่ยอมให้คนสอบผ่าน

00:15:20.920 --> 00:15:26.880 align:center
จันทู นายว่าอาเลียน่ารักมั้ย

00:15:34.040 --> 00:15:36.440 align:center
อยากให้อากางก์ษาน่ารักแบบนี้บ้างจัง

00:15:38.360 --> 00:15:40.080 align:center
อัคคู

00:15:44.120 --> 00:15:45.640 align:center
ตีสามแล้ว

00:15:46.400 --> 00:15:48.360 align:center
ตีสามแล้ว

00:15:49.680 --> 00:15:50.760 align:center
บ้าเอ๊ย

00:15:50.840 --> 00:15:52.120 align:center
จันทู

00:15:54.640 --> 00:15:55.640 align:center
จันทู

00:15:56.160 --> 00:15:57.200 align:center
ตื่น

00:15:57.440 --> 00:15:59.040 align:center
- จันทูๆ
- ผมยอมก็ได้ครับ

00:15:59.120 --> 00:16:01.160 align:center
แต่อย่างน้อยก็ใส่ถุงยางก่อน

00:16:01.640 --> 00:16:03.080 align:center
แกบ่นเรื่องบ้าอะไรเนี่ย

00:16:03.160 --> 00:16:05.160 align:center
จันทูนี่มันชั่วโมงนึงแล้วนะ ตื่นได้แล้ว

00:16:05.240 --> 00:16:07.360 align:center
ตื่นได้แล้ว เร็วสิ ตื่นได้แล้ว

00:16:07.440 --> 00:16:10.920 align:center
เงียบ ๆ หน่อยได้มั้ย คนจะนอน

00:16:11.000 --> 00:16:12.840 align:center
พวกแกจะทำให้ฉันสอบตก

00:16:12.920 --> 00:16:15.080 align:center
ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมยังนอนอยู่ได้อีก

00:16:15.320 --> 00:16:18.000 align:center
นายรู้หรือเปล่าว่า
อันไหนตัวเล็กว่าเอปซีลอนหรือเดลต้า

00:16:18.920 --> 00:16:21.520 align:center
นายรู้หรือเปล่าว่า
"ลำดับ" กับ "อนุกรม" ต่างกันยังไง

00:16:21.840 --> 00:16:23.520 align:center
เดี๋ยวฉันก็ตอบได้เองแหละ

00:16:23.840 --> 00:16:24.920 align:center
เดี๋ยวมันก็ตอบได้เอง

00:16:25.000 --> 00:16:26.600 align:center
- นี่จันทู
- อะไร

00:16:26.680 --> 00:16:30.040 align:center
ฉันไปอ่านมาในเว็บควอรา
เขาบอกให้อ่านข้อสอบของปีที่แล้ว

00:16:30.400 --> 00:16:32.800 align:center
ไปขอให้สักคน
ช่วยอธิบายให้เราฟังดีกว่า

00:16:32.880 --> 00:16:34.640 align:center
แล้วนายมีข้อสอบของปีที่แล้วเหรอ

00:16:37.080 --> 00:16:38.560 align:center
ข้อสอบของปีที่แล้วเหรอ

00:16:39.280 --> 00:16:40.880 align:center
ฉันไม่เคยเห็นเลย

00:16:40.960 --> 00:16:43.640 align:center
ฉันคิดว่ามันไม่มีนะ

00:16:45.080 --> 00:16:47.280 align:center
ไม่แน่พวกรุ่นพี่อาจจะมีก็ได้

00:16:49.120 --> 00:16:51.240 align:center
101 เหรอ ไม่มี

00:16:52.280 --> 00:16:53.360 align:center
101 เหรอ

00:16:53.440 --> 00:16:55.120 align:center
ถ้าพวกนายมีเอามาให้ฉันด้วยนะ

00:16:55.200 --> 00:16:56.680 align:center
ฉันก็สอบตกเหมือนกัน

00:16:58.760 --> 00:17:03.080 align:center
ฉันไม่มีหรอกแต่คะแนนเฉลี่ยคือ 60%

00:17:04.840 --> 00:17:07.160 align:center
เอานี่ไปใช้ซะ

00:17:09.840 --> 00:17:11.520 align:center
นี่มันอะไร

00:17:14.040 --> 00:17:16.360 align:center
ปล่อยมันไปเถอะไอ้น้อง ปล่อยมันไป

00:17:18.080 --> 00:17:20.080 align:center
นายไม่มีทางหาเจอหรอก

00:17:20.160 --> 00:17:21.960 align:center
ทัมรูเก็บไปแล้ว

00:17:22.680 --> 00:17:24.600 align:center
แล้วพวกเขาจะเก็บมันไปทำไม

00:17:25.600 --> 00:17:28.600 align:center
เขาขี้เกียจไง
เขาออกข้อสอบเหมือนเดิมทุก ๆ ปี

00:17:30.800 --> 00:17:32.760 align:center
ก็จริงของมันนะ

00:17:33.200 --> 00:17:36.560 align:center
ถ้าเขาเอาข้อสอบกลับไป
แสดงว่าทัมรูต้องใช้ข้อสอบเดิมแน่ ๆ เลย

00:17:36.800 --> 00:17:38.280 align:center
พวกอาจารย์ชอบทำแบบนั้น

00:17:38.400 --> 00:17:39.480 align:center
ทำไมล่ะ

00:17:39.560 --> 00:17:41.600 align:center
จะได้ไม่ต้องลำบาก
ออกข้อสอบใหม่ทุก ๆ ปีไง

00:17:41.680 --> 00:17:44.240 align:center
แล้วครูผู้ช่วย
ก็ไม่ต้องมานั่งหาคำตอบใหม่ด้วย

00:17:44.800 --> 00:17:47.080 align:center
ป่านนี้พวกอาจารย์
คงจำได้ขึ้นใจแล้วแหละ

00:17:52.280 --> 00:17:53.600 align:center
พวกผู้ช่วยก็ด้วย

00:17:56.880 --> 00:17:58.080 align:center
ชาฏ

00:17:59.920 --> 00:18:01.120 align:center
ชาฏ

00:18:02.640 --> 00:18:03.800 align:center
ชาฏ

00:18:03.880 --> 00:18:05.480 align:center
อะไร

00:18:06.320 --> 00:18:07.480 align:center
มีอะไรอีก

00:18:07.560 --> 00:18:13.000 align:center
ที่พูดไปเมื่อกี้นี้ ฉันขอโทษนะ

00:18:13.080 --> 00:18:15.200 align:center
ฉันเด็กกว่านายเดือนนึง ไม่เป็นไรหรอก

00:18:15.840 --> 00:18:19.040 align:center
งั้นก็ฟังที่พี่ชายคนนี้ขอด้วยนะ

00:18:20.240 --> 00:18:24.400 align:center
ทัมรูออกข้อสอบเหมือนเดิมทุก ๆ ปี

00:18:24.480 --> 00:18:26.080 align:center
แล้วพี่ชายนายก็เป็นผู้ช่วยของทัมรู

00:18:26.160 --> 00:18:27.320 align:center
- ชื่ออะไรนะ
- จานาร์ดน

00:18:27.400 --> 00:18:28.920 align:center
- จานาร์ดน
- จานาร์ดน

00:18:29.000 --> 00:18:31.840 align:center
ฉันขอคุยกับจานาร์ดนหน่อยได้มั้ย
แค่ครั้งเดียวก็พอ

00:18:31.920 --> 00:18:33.160 align:center
เขาต้องมีข้อสอบแน่ ๆ

00:18:33.240 --> 00:18:34.600 align:center
ก็แน่สิ

00:18:34.680 --> 00:18:37.080 align:center
นั้นสิ ใครจะทำแบบนั้น
กับพี่ชายได้ลงคอ

00:18:37.160 --> 00:18:40.600 align:center
บ้านนอก สมองวัว ปัญญาอ่อน

00:18:40.680 --> 00:18:43.640 align:center
ฉันขอถอนคำพูดนะ

00:18:43.720 --> 00:18:47.760 align:center
ก็ได้ ฉันจะให้นายคุยกับเขา

00:18:47.840 --> 00:18:49.160 align:center
ใช่

00:18:51.040 --> 00:18:51.960 align:center
ว่ามาเลย

00:18:52.040 --> 00:18:55.840 align:center
royaljanardhanatti.asc.in

00:18:55.920 --> 00:18:57.000 align:center
ตัวเล็กหมดทุกตัว

00:18:57.080 --> 00:18:59.360 align:center
เราไม่ได้จะอีเมลล์ไปหาเขาตอนนี้

00:18:59.680 --> 00:19:02.640 align:center
งั้นพวกนายก็ไปที่ห้องพี่
แล้วก็บอกให้เขาโทรมาหาฉัน

00:19:02.720 --> 00:19:04.160 align:center
ใช่ๆ นั่นแหละๆ

00:19:04.240 --> 00:19:06.000 align:center
นายก็โทรไปตอนนี้เลยสิ

00:19:06.080 --> 00:19:07.280 align:center
โอเค

00:19:16.200 --> 00:19:18.120 align:center
เบอร์อะไรล่ะ

00:19:21.120 --> 00:19:22.680 align:center
ฉันไม่มีเบอร์พี่

00:19:22.760 --> 00:19:25.200 align:center
ทำไมนายถึงไม่มีเบอร์เขาล่ะ

00:19:25.680 --> 00:19:28.200 align:center
เพราะว่าพวกผู้ช่วย
เขาไม่บอกเบอร์โทรศัพท์ไง

00:19:28.280 --> 00:19:32.120 align:center
- บอกแต่อีเมลล์
- นั่นมันสำหรับคนอื่น

00:19:32.560 --> 00:19:34.160 align:center
แต่พวกนายรู้จักกันนี่

00:19:34.240 --> 00:19:36.320 align:center
เราเจอกันทุกวันเลย

00:19:36.400 --> 00:19:37.720 align:center
เมื่อวานฉันถ่ายรูปเซลฟี่ไว้ด้วย

00:19:37.800 --> 00:19:39.200 align:center
ไปหาเขาที่ห้องกันเถอะ

00:19:39.840 --> 00:19:41.120 align:center
เขาอยู่ที่ไหน

00:19:41.200 --> 00:19:43.280 align:center
- ฉันไม่รู้
- ไอ้บ้าเอ๊ย

00:19:43.360 --> 00:19:44.760 align:center
ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย

00:19:44.840 --> 00:19:46.120 align:center
เขาแค่ล้อเล่นเฉย ๆ

00:19:46.480 --> 00:19:52.440 align:center
ก็ฉันคุยกับเขาทุกวันอยู่แล้ว
ฉันจะอยากรู้เบอร์ห้องเขาไปทำไม

00:19:53.720 --> 00:19:54.720 align:center
ใช่มั้ยล่ะ

00:19:55.160 --> 00:19:58.880 align:center
นายมาย้ายมาเมืองใหม่ๆ แปลกๆ
แล้วนายก็เจอคนบ้านเดียวกัน

00:19:59.280 --> 00:20:02.920 align:center
คนที่บังเอิญเป็นครูผู้ช่วยที่สอนนาย
แล้วนายก็เจอเขาทุกๆ วัน

00:20:03.360 --> 00:20:06.520 align:center
แต่นายไม่รู้เบอร์โทรศัพท์
ไม่รู้เบอร์ห้องเขาเลยงั้นเหรอ

00:20:07.160 --> 00:20:10.240 align:center
แล้วนายกล้าพูดได้ยังไง
ว่านายจะแนะนำเขาให้เรารู้จักน่ะ

00:20:11.600 --> 00:20:15.120 align:center
ฉันไม่ถอนคำพูดคืนแล้ว

00:20:15.400 --> 00:20:16.440 align:center
แกมัน ไม่ เดี๋ยวนะ

00:20:16.520 --> 00:20:20.720 align:center
แกมันโง่ บ้านนอก ปัญญาอ่อน

00:20:25.840 --> 00:20:27.240 align:center
เราจดโพยเข้าไปดีมั้ย

00:20:28.600 --> 00:20:30.560 align:center
แล้วเราจะจดอะไรเข้าไปล่ะ

00:20:31.520 --> 00:20:33.680 align:center
เราไม่รู้ว่าอันไหนมันสำคัญด้วยซ้ำไป

00:20:35.680 --> 00:20:37.800 align:center
ฉันจะไปสูบบุหรี่แล้วก็เข้านอนละ

00:20:40.560 --> 00:20:42.280 align:center
ฉันก็ง่วงนอนเหมือนกัน

00:20:45.880 --> 00:20:47.360 align:center
พรุ่งนี้ฉันไม่ไปสอบแล้ว

00:20:47.800 --> 00:20:49.520 align:center
ปล่อยให้พวกเขาปรับเราตกไปเลย

00:20:49.600 --> 00:20:51.320 align:center
พวกเขาจะทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน

00:20:51.520 --> 00:20:54.160 align:center
ฉันเชื่อในการเรียนรู้
ด้วยระดับของตัวเอง

00:20:54.520 --> 00:20:58.240 align:center
ใช่ เราจะเป็นวิศวกรได้ยังไง
ถ้าเรารู้แบบครึ่งๆ กลางๆ

00:20:59.560 --> 00:21:02.000 align:center
มันไม่เหมือนกับ
การไปถึงดวงจันทร์แบบปลอม ๆ นะ

00:21:02.360 --> 00:21:03.840 align:center
ฉันอยากที่จะไปถึงมันจริง ๆ

00:21:04.440 --> 00:21:05.840 align:center
เอาสิ

00:21:05.920 --> 00:21:07.720 align:center
พวกคุณก็เชื่อมั่น
ในพวกเขาเหมือนกันใช่มั้ย

00:21:07.800 --> 00:21:11.320 align:center
จิตวิญญาณนักปรัชญาในตัวของ
วิศวกรพวกนั้นกำลังจะตื่นขึ้นมา

00:21:11.680 --> 00:21:13.520 align:center
ไอ้เด็กบ้าพวกนั่น

00:21:13.600 --> 00:21:16.080 align:center
คนที่สอบวิชา MTH101 ไม่ผ่าน
มันก็จะเริ่มพร่ำเพ้อถึง

00:21:16.200 --> 00:21:18.640 align:center
ทุก ๆ อย่างตั้งแต่
บิล เกตส์ไปจนถึงซักเคอร์เบิร์ก

00:21:18.800 --> 00:21:24.160 align:center
จากการดร็อปเรียนไปจนถึง
เริ่มธุรกิจของตัวเอง จากความหลงไหล

00:21:24.240 --> 00:21:26.000 align:center
ไปจนถึงจุดมุ่งหมายสูงสุดของชีวิต

00:21:27.160 --> 00:21:29.120 align:center
นี่ไอ้หนูปิดให้มันดี ๆ ด้วยนะ

00:21:29.200 --> 00:21:30.760 align:center
นายเก็บแท่งกาวไว้ดีหรือยัง

00:21:30.840 --> 00:21:32.840 align:center
เดี๋ยวไอ้พวกเด็กติดกาว
มันจะมาขโมยไปอีก

00:21:32.920 --> 00:21:35.040 align:center
ใช่ เรื่องราวจาก
"3 อัจฉริยะ ปัญญาอ่อน" มันก็ถูก

00:21:35.120 --> 00:21:37.680 align:center
"วิ่งตามสิ่งที่ดี อย่าวิ่งตามความสำเร็จ"

00:21:37.800 --> 00:21:40.240 align:center
ใช่ ถ้าสอบตกก็แค่เรียนซ้ำชั้นไป

00:21:40.360 --> 00:21:42.360 align:center
- แต่เราจะได้เรียนกันอย่างจริงๆ
- ใช่

00:21:42.440 --> 00:21:44.080 align:center
ยังไงซะ เราก็คืออนาคตของชาติ

00:21:44.160 --> 00:21:45.000 align:center
ใช่

00:21:45.560 --> 00:21:47.160 align:center
ปีหน้าราคก็จะอยู่กับเราด้วย

00:21:47.240 --> 00:21:48.440 align:center
ใช่มั้ยราคี

00:21:51.400 --> 00:21:53.000 align:center
เป็นอะไรไปเพื่อน คิดอะไรอยู่เหรอ

00:21:54.480 --> 00:21:56.240 align:center
ยังไงดีล่ะ

00:22:02.080 --> 00:22:05.680 align:center
ฉันรู้สึกว่าการเข้าใจเนื้อหาแบบรีบๆ

00:22:06.400 --> 00:22:09.160 align:center
ถามคนอื่น ขโมยมันมา
มันไม่ได้ทำให้เราเรียนรู้อะไรเลย

00:22:10.080 --> 00:22:13.440 align:center
แต่สิ่งที่เราเรียนรู้ได้ก็คือ
การรับมือกับความกดดัน

00:22:14.880 --> 00:22:17.640 align:center
ฉันไม่รู้ว่าอะไรคือ
สิ่งที่สำคัญที่ต้องเรียนรู้ในการใช้ชีวิต

00:22:18.000 --> 00:22:21.280 align:center
เนื้อหาหรือการรับมือกับความกดดัน

00:22:23.680 --> 00:22:26.120 align:center
นายอยากเรียนอีกรอบปีหน้า

00:22:26.680 --> 00:22:29.280 align:center
แต่การสอบผ่านพรุ่งนี้
ก็ทำให้นายเรียนรู้ได้เหมือนกัน

00:22:32.040 --> 00:22:34.680 align:center
ความกดดันวันนี้
จะทำให้เป้าหมายของนายเปลี่ยนไป

00:22:34.920 --> 00:22:36.880 align:center
พรุ่งนี้นายอาจจะทำสิ่งที่ต้องการสำเร็จ

00:22:37.280 --> 00:22:39.960 align:center
แต่นายจะไม่มีวันเรียนรู้
วิธีการรับมือความกดดัน

00:22:42.080 --> 00:22:44.640 align:center
บางทีมหาลัยอาจจะต้องการ
สอนเราอย่างนี้ก็ได้

00:22:46.360 --> 00:22:47.200 align:center
ราคี

00:22:49.080 --> 00:22:51.000 align:center
นี่นายสูบบุหรี่หรืออะไรกันแน่เนี่ย

00:22:51.880 --> 00:22:54.000 align:center
ไปเอาเรื่องพวกนี้มาจากไหน

00:22:54.720 --> 00:22:55.880 align:center
บัซฟีดเหรอ

00:22:56.840 --> 00:22:59.920 align:center
ไม่จากการสอบเข้านี่แหละ

00:23:02.320 --> 00:23:05.520 align:center
ฉันไม่ได้สอบตกเพราะไม่รู้คำตอบ

00:23:07.200 --> 00:23:09.480 align:center
ฉันรู้สึกกดดัน ตื่นเต้น

00:23:10.000 --> 00:23:11.480 align:center
แต่คราวนี้

00:23:17.520 --> 00:23:20.600 align:center
ห้องของจานาร์ดนต้องอยู่ที่
หอพักนักเรียนปริญญาเอกแน่ ๆ เลย

00:23:20.760 --> 00:23:22.760 align:center
- หกช่วงตึก
- สิบแปดปีกอาคาร

00:23:22.840 --> 00:23:24.280 align:center
เรามีเวลาแค่สองชั่วโมง

00:23:25.720 --> 00:23:27.840 align:center
ถ้าตอนนี้เราปลุกใครขึ้นมาตอนนี้
พวกเราคงโดนซ้อมแน่

00:23:27.920 --> 00:23:29.600 align:center
ฉันมีทางแก้ไว้แล้ว

00:23:29.680 --> 00:23:30.920 align:center
ไปกันเถอะ

00:23:42.000 --> 00:23:43.520 align:center
นายทำอะไร

00:23:43.600 --> 00:23:44.720 align:center
นักเรียนปริญญาเอกทุกคน

00:23:44.800 --> 00:23:47.840 align:center
ต้องใช้ 84 มม.ทุกคนแหละ
ถึงจะทำวิทยานิพนธ์เสร็จได้

00:23:47.920 --> 00:23:48.800 align:center
ไปกันเถอะ

00:23:51.880 --> 00:23:52.760 align:center
สวัสดีครับ

00:23:53.360 --> 00:23:55.200 align:center
นี่บุหรี่ฟรีครับ

00:23:57.040 --> 00:23:59.320 align:center
คุณรู้จักจานาร์ดน
ที่อยู่แผนกคณิตศาสตร์มั้ยครับ

00:24:00.720 --> 00:24:02.320 align:center
ขอบคุณนะ ไม่รู้จัก โทษที

00:24:06.640 --> 00:24:08.800 align:center
ขอบคุณพระเจ้าในที่สุดก็เจอซะที
พี่จานาร์ดน

00:24:08.880 --> 00:24:11.400 align:center
ผม จาติน คิซอว์ นักเรียนปีสี่ เทอมหนึ่ง

00:24:11.480 --> 00:24:13.640 align:center
เพื่อนสนิทของรูเพช บาธิจากโรแต็ก

00:24:14.680 --> 00:24:16.080 align:center
ผิดคนแล้ว

00:24:18.600 --> 00:24:22.280 align:center
บ้าเอ๊ย เด็กปริญญาเอก
ทุกคนหน้าตาเหมือนกันหมดเลย

00:24:23.840 --> 00:24:25.840 align:center
ฉันไม่สูบบุหรี่

00:24:26.560 --> 00:24:28.240 align:center
นายถึงยังเรียนปริญญาเอกไม่จบสักทีไง

00:24:28.320 --> 00:24:29.960 align:center
นายควรจะสูบนะ

00:24:30.400 --> 00:24:32.160 align:center
มันช่วยเรื่องสมาธิได้

00:24:34.440 --> 00:24:36.400 align:center
คุณรู้จักจานาร์ดนหรือเปล่า

00:24:39.320 --> 00:24:41.960 align:center
- คนชาฏจากโรแต็ก
- ใช่ ๆ เขานั่นแหละ

00:24:42.760 --> 00:24:44.000 align:center
ห้องที่สามนับจากห้องสุดท้าย

00:24:44.080 --> 00:24:45.520 align:center
ขอบใจ

00:25:35.760 --> 00:25:39.080 align:center
พวกนายทำให้ฉันไม่ได้นอนเลยเมื่อคืน

00:25:40.600 --> 00:25:44.080 align:center
จันทู ถ้าเรายังหาข้อสอบไม่ได้

00:25:44.160 --> 00:25:46.600 align:center
หลังจากที่เจอห้องของจานาร์ดน

00:25:47.160 --> 00:25:50.520 align:center
ก็แสดงว่าแม้แต่พระเจ้า
ก็ไม่อยากให้เราสอบผ่านแล้วล่ะ

00:25:51.320 --> 00:25:53.320 align:center
โอเค ไปกันเถอะ

00:26:00.480 --> 00:26:01.480 align:center
ดีมาก

00:26:01.560 --> 00:26:03.400 align:center
พวกนายสองคนกล้าหาญดีมาก

00:26:03.480 --> 00:26:06.640 align:center
พวกนายไปที่ห้องจานาร์ดนเลยงั้นเหรอ

00:26:07.040 --> 00:26:08.280 align:center
ห้องอี 16

00:26:10.960 --> 00:26:14.600 align:center
ใช่ ฉันรู้เบอร์ห้องกับเบอร์โทรศัพท์เขา

00:26:14.920 --> 00:26:17.960 align:center
แต่ฉันไม่อยากจะ
รบกวนพี่จานาร์ดนตอนกลางคืน

00:26:18.560 --> 00:26:20.160 align:center
ฉันก็เลยแกล้งพวกแก

00:26:20.560 --> 00:26:22.160 align:center
ตกลงได้ข้อสอบมามั้ย

00:26:22.240 --> 00:26:23.560 align:center
ไม่ ฉันไม่มีหรอก

00:26:23.640 --> 00:26:26.360 align:center
แล้วพวกนายจะเอาไปทำไม

00:26:28.040 --> 00:26:29.800 align:center
- ชาฏ
- ว่าไง

00:26:29.920 --> 00:26:32.040 align:center
นายรู้หรือเปล่าว่า
ข้อสอบมันเหมือนเดิมทุก ๆ ปี

00:26:32.120 --> 00:26:32.960 align:center
รู้

00:26:33.040 --> 00:26:34.880 align:center
เราจะได้หาคำตอบไว้ก่อนไง

00:26:34.960 --> 00:26:36.600 align:center
คะแนนเราจะได้เยอะ ๆ

00:26:36.680 --> 00:26:38.560 align:center
หลังก็ได้งานดีๆ หลังจากซีพีไอ

00:26:38.640 --> 00:26:40.320 align:center
แล้วก็ซื้อบ้านสวยๆ รถดีๆ

00:26:40.400 --> 00:26:43.160 align:center
เมียสวยๆ หลังจากทำศัลยกรรมแล้ว
ถ้าเราได้เงินเยอะ ๆ

00:26:45.080 --> 00:26:46.320 align:center
เข้าใจใช่มั้ย

00:26:47.480 --> 00:26:50.360 align:center
แล้วนายจะเอากระดาษคำถามไปทำไม
มันช่วยอะไรได้

00:26:51.520 --> 00:26:55.160 align:center
จะเอากระดาษคำถามไปทำไม
เอากระดาษคำตอบไม่ดีกว่าเหรอ

00:27:07.640 --> 00:27:10.640 align:center
ฉันเอากระดาษคำตอบ
มาจากพี่จานาร์ดน

00:27:10.720 --> 00:27:12.320 align:center
ทีนี้เราก็จะได้คะแนนเยอะๆ

00:27:12.600 --> 00:27:14.560 align:center
ไม่ต้องมานั่งหาคำตอบเอง

00:27:14.640 --> 00:27:15.880 align:center
ชาฏ

00:27:16.160 --> 00:27:17.880 align:center
แกมันดีที่สุดเลย

00:27:18.920 --> 00:27:19.800 align:center
ปิดประตูๆ

00:27:19.880 --> 00:27:21.200 align:center
- ห๊ะ
- ปิดประตู

00:27:23.160 --> 00:27:25.520 align:center
ฉันจะยอมให้นายแทงข้างหลังฉัน

00:27:25.600 --> 00:27:28.160 align:center
นายโดนมาทั้งคืน
แค่นั้นยังไม่พออีกเหรอ

00:27:28.240 --> 00:27:31.120 align:center
รู้กันแค่ในห้องนี้นะ

00:27:31.200 --> 00:27:32.320 align:center
แน่นอน

00:27:33.040 --> 00:27:38.200 align:center
"ฉันกำลังจะไป

00:27:38.280 --> 00:27:43.200 align:center
ใช่ ฉันกำลังจะไป"

00:27:43.280 --> 00:27:46.000 align:center
จะหาขอบเขตลิมิตต้องทำยังไง

00:27:47.800 --> 00:27:49.560 align:center
ทฤษฎีของโบลซาโน ไวเออร์ชตราส

00:27:55.080 --> 00:27:57.920 align:center
ไม่ต้องตื่นเต้น นายพร้อมแล้ว

00:28:03.400 --> 00:28:07.280 align:center
ไม่ครับลุง ผมจะจัดการเอง
ลุงไม่ต้องคุยกับพ่อ

00:28:07.960 --> 00:28:10.120 align:center
ไม่งั้นเขาจะตีลุงด้วยเหมือนกัน

00:28:10.200 --> 00:28:12.320 align:center
ลุงจำไม่ได้เหรอ คราวที่แล้วน่ะ

00:28:16.640 --> 00:28:19.920 align:center
เอานี้ไป
ทั้งหมดนี่จะได้ยี่สิบคะแนน

00:28:32.600 --> 00:28:35.240 align:center
นี่เพื่อน ไม่ต้องไปกลัวข้อสอบหรอกน่า

00:28:35.320 --> 00:28:36.360 align:center
เข้มแข็งเข้าไว้

00:28:36.440 --> 00:28:38.640 align:center
ใครกลัว ฉันจะไปเข้าห้องสอบ

00:28:40.000 --> 00:28:42.760 align:center
ฉันจดโน้ตไว้แล้ว
ฉันจะทบทวนมันก่อนเข้าห้อง

00:28:42.840 --> 00:28:43.760 align:center
ไปให้พ้นเลยไป

00:28:46.240 --> 00:28:49.680 align:center
การตายของผม
มันไม่ใช่ความผิดของใคร

00:28:50.720 --> 00:28:52.120 align:center
ด้วยรักและเคารพ

00:28:53.600 --> 00:28:55.120 align:center
เอานี่ไปอ่านนะ

00:28:55.600 --> 00:28:57.520 align:center
นายจะได้ทั้งหมดยี่สิบคะแนน

00:29:08.520 --> 00:29:11.680 align:center
หลังจากที่เห็นหน้าเด็ก ๆ ในห้องสอบ
คุณจะสามารถรู้ได้เลยว่า

00:29:11.760 --> 00:29:14.040 align:center
ใครจะทำอะไร
หลังจากที่พวกเขาจบออกไป

00:29:14.120 --> 00:29:15.640 align:center
คนที่กำลังมีปัญหา

00:29:15.720 --> 00:29:17.600 align:center
จะต้องคุยเรื่องข้อสอบ
หลังออกจากห้องไป

00:29:17.680 --> 00:29:19.720 align:center
ส่วนพวกนี้ก็จะเป็นคนให้คำตอบ

00:29:19.800 --> 00:29:21.240 align:center
พวกที่เจาะระบบได้

00:29:21.320 --> 00:29:23.000 align:center
ดูความมั่นใจสิ

00:29:36.680 --> 00:29:37.880 align:center
กระดาษคำถาม

00:29:38.200 --> 00:29:39.320 align:center
ผมไม่ใช้

00:29:40.280 --> 00:29:42.440 align:center
ผมหมายถึงผมต้องใช้ครับ ขอโทษครับ

00:29:44.560 --> 00:29:48.320 align:center
คืนก่อนสอบได้ฝึกให้เด็ก ๆ
ได้พร้อมสำหรับการใช้ชีวิต

00:29:48.800 --> 00:29:50.480 align:center
หลังจากที่พวกเขาออกจากมหาลับไป

00:29:50.560 --> 00:29:53.280 align:center
ไม่ว่าพวกเขาจะสอบผ่านหรือไม่

00:29:53.760 --> 00:29:57.120 align:center
แต่พวกเขาก็จะไม่มีวัน
กลัวการสอบที่ไหนอีก

00:29:57.200 --> 00:29:58.040 align:center
ครับ

00:29:58.120 --> 00:29:59.960 align:center
ข้อสอบยากมากเลยครับ

00:30:00.040 --> 00:30:02.600 align:center
เวลาก็น้อย
ราวิ เตยาบอกว่ายากมากเลยครับ

00:30:02.680 --> 00:30:03.920 align:center
- ครับ
- ใจเย็น ๆ

00:30:04.240 --> 00:30:07.280 align:center
ฉันเพิ่งเปลี่ยนคำถาม
ขนาดฉันยังไม่รู้คำตอบเลย

00:30:07.360 --> 00:30:09.400 align:center
แต่ฉันจะให้คะแนนความพยายามด้วย

00:30:10.120 --> 00:30:11.400 align:center
ซวยแล้ว

00:30:11.480 --> 00:30:14.200 align:center
ไหนแกบอกอย่างมั่นใจ
ว่าเราจะได้นี่สิบคะแนนไง

00:30:14.760 --> 00:30:17.360 align:center
แกฉีกจดหมายลาตายของฉันทิ้งไปด้วย
เวรเอ๊ย

00:30:22.120 --> 00:30:24.080 align:center
เราจะทำยังไงกันดี

00:30:25.160 --> 00:30:28.440 align:center
เราก็จะได้ 0.5 คะแนน
สำหรับความสะอาด

00:30:32.440 --> 00:30:34.200 align:center
- ชาฏ
- ว่าไง

00:30:35.360 --> 00:30:37.480 align:center
พี่จานาร์ดนเป็นคนตรวจข้อสอบใช่มั้ย
รเอ๊ย