WEBVTT

00:34.280 --> 00:35.440
ตื่นแล้วเหรอ

00:36.280 --> 00:38.080
ดีนะที่นายตื่นเอง

00:38.160 --> 00:39.920
ฉันไม่อยากปลุกนาย

00:40.280 --> 00:41.720
นายฝันอยู่ใช่ไหมล่ะ

00:41.800 --> 00:44.440
รออีกไม่นาน ฝันของนายจะเป็นจริงแน่นอน

00:44.520 --> 00:46.280
ขอให้ไม่เป็นจริงดีกว่า

00:50.200 --> 00:51.280
ทำไมถึงอยากปลุกฉันล่ะ

00:51.360 --> 00:53.600
เพื่อแสดงมายากลให้ดู เดี๋ยวนะ

00:56.680 --> 00:59.760
ถ้านายใส่กางเกงในอยู่...

00:59.840 --> 01:02.960
มันต้องเป็นสีน้ำตาลแน่นอน

01:04.240 --> 01:06.000
มีห้ารู

01:06.440 --> 01:10.040
ในบรรดานั้นมีสองรูที่ใหญ่มากและเป็นวงรี

01:11.240 --> 01:12.080
แปลกใจล่ะสิ

01:13.800 --> 01:15.160
นี่ ไม่ต้องกลัวนะ

01:15.440 --> 01:18.320
มันไม่ใช่พลังวิเศษหรอกแต่เป็นตรรกะล้วนๆ

01:18.720 --> 01:21.760
นายคงอยากรู้ว่าตรรกะคืออะไร

01:21.960 --> 01:23.080
งั้นฟังนะ

01:23.160 --> 01:26.160
กางเกงในสีฟ้า เขียว เทา
และแดงของนายอยู่ตรงนี้

01:26.240 --> 01:28.680
แปลว่านายใส่สีอะไรอยู่ล่ะ น้ำตาลแน่นอน

01:29.720 --> 01:30.920
แล้วเรื่องรูล่ะ

01:31.000 --> 01:33.160
นายเปลี่ยนในห้องนี่ทุกวัน

01:33.240 --> 01:35.840
ฉันมีความทรงจำแบบภาพถ่ายนะ

01:35.920 --> 01:38.440
พอเห็นแล้วไม่เคยลืมเลย

01:38.520 --> 01:39.880
ฉันก็เป็นแบบนี้แหละ

01:39.960 --> 01:41.760
แต่นายก็มองอย่างอื่นได้นี่

01:42.440 --> 01:43.280
หา

01:43.360 --> 01:46.160
ฉันยอมรับว่าเราเป็นรูมเมตกัน
แต่นี่มันไม่เหมาะสมเลยนะ

01:46.240 --> 01:47.080
โทษที

01:47.720 --> 01:49.520
ทำไมถึงมานับกางเกงในของฉันล่ะ

01:49.600 --> 01:52.880
ฉันจะหาของขวัญใฟ้นาย
ผ่านการวิเคราะห์จุดเด่นจุดด้อย

01:52.960 --> 01:54.680
ของที่มีประโยชน์กับนาย

01:54.760 --> 01:56.760
ฉันเลยเลือกอันนี้

01:56.840 --> 01:59.040
แต่ฉันเลือกสีไม่ได้

01:59.400 --> 02:01.400
สีชมพูอ่อนเป็นไง

02:01.480 --> 02:03.080
แต่ทำไมนายถึงอยากให้ของขวัญฉันล่ะ

02:03.200 --> 02:05.360
เพราะวันมะรืนเป็นวันเกิดนายไง

02:05.600 --> 02:09.440
แค่เพราะเราคุยกันแล้ว
ไม่ได้แปลว่านายจะทำเป็นไม่ตกใจไม่ได้นะ

02:09.640 --> 02:10.800
ทำแบบนี้สิ

02:11.640 --> 02:12.800
เดี๋ยวนะ

02:12.880 --> 02:14.400
- วันเกิดฉันเหรอ
- ใช่

02:14.560 --> 02:16.280
ใครบอกนายว่าวันนี้เป็นวันเกิดฉัน

02:16.360 --> 02:18.440
ฉันเช็กจากเฟซบุ๊กแล้ว

02:18.520 --> 02:21.000
- วันที่ 19 ตุลาคม
- เป็นไปไม่ได้

02:21.080 --> 02:23.360
- ไร้สาระน่า
- ฉันเกิด 1 มกราคม

02:23.960 --> 02:26.000
ดูนี่นะ

02:26.080 --> 02:28.120
ฉันมีความทรงจำแบบภาพถ่าย

02:34.360 --> 02:36.040
ฉันมั่นใจสุดๆ เลยนะ

02:37.320 --> 02:40.760
ฉันจินตนาการภาพนายใส่ชุดสีชมพูแล้วด้วย

02:41.040 --> 02:44.200
ความทรงจำแบบภาพถ่ายของฉันหลอกฉันได้ยังไง

02:45.240 --> 02:46.640
ขอดูบัตรประชาชนหน่อย

02:48.880 --> 02:51.040
บัตรประชาชนเหรอ ที่จริงแล้ว...

02:52.000 --> 02:55.880
ฉันจะให้นายดูก็ได้นะ แต่มันอยู่ที่ห้องสมุด

02:56.880 --> 02:57.800
อืม

02:58.200 --> 02:59.760
นายสงสัยฉันเหรอ

03:00.520 --> 03:04.160
ทำไมฉันต้องปิดบังวันเกิดตัวเองด้วย

03:04.760 --> 03:10.720
ไม่เอาน่า ใครเขาจะปิดบัง
วันเกิดปีแรกในมหาลัยกันเล่า

03:12.560 --> 03:17.720
"ฉันกำลังไป"

03:17.800 --> 03:22.960
"ใช่ ฉันกำลังไป"

03:25.520 --> 03:27.480
มีศาสตราจารย์ในทุกแผนก...

03:27.920 --> 03:29.920
ที่เมียเขาหนีตามไปกับนักเรียน

03:30.520 --> 03:32.040
และนายก็ห้ามไปลงวิชาเขาเด็ดขาด

03:32.120 --> 03:33.440
เพราะเขาจะให้เกรดโหดสุดๆ

03:33.520 --> 03:35.400
แต่มันเสียหายตรงไหน

03:35.480 --> 03:37.840
ในเมื่อสุดท้ายเธอก็ยังอยู่ในแผนกนะ

03:37.920 --> 03:39.560
- มหาลัยนี้มีแต่พวกงี่เง่า
- นายพูดถูก

03:39.640 --> 03:42.640
คนในหมู่บ้านฉันยังเปิดใจมากกว่าอีก

03:42.840 --> 03:48.600
'ทุกคนมาที่ปีกคามาทิปุระ
จีพีแอลของลอลลี่กำลังจะเริ่มแล้ว'

03:48.680 --> 03:52.960
'คนที่รักลอลลี่ต้องออกมาเดี๋ยวนี้ ออกมาเดี๋ยวนี้'

03:53.040 --> 03:55.600
'และคนที่เกลียดเขาก็ให้รีบวิ่งเลย'

03:55.680 --> 03:59.400
'เพราะคุณมีจำนวนมากกว่าและก้นก็มีก้นเดียว'

03:59.480 --> 04:01.400
'ที่แบ่งออกเป็นสองส่วน'

04:01.480 --> 04:05.000
'อย่าลืมพกอาวุธมาด้วยล่ะ'

04:05.080 --> 04:07.760
ทีนี้เข้าใจหรือยังว่าทำไมฉันถึงไม่จ่ายค่าอาหาร

04:15.720 --> 04:17.560
ไม่ได้ยินเหรอว่ามีคนกำลังมา

04:17.640 --> 04:19.600
ทำอะไรน่ะ เอาอันใหม่ๆ ที่แพงๆ ไว้นะ

04:19.680 --> 04:22.360
และฟังนะถึงพวกเขาจะสั่งชา

04:22.440 --> 04:23.880
ก็อย่าลืมถามให้ใส่ชีสเพิ่มด้วย

04:23.960 --> 04:26.560
ทุกคนจะตอบตกลง เอาละ กลับไปทำงานได้แล้ว

04:31.360 --> 04:35.360
อย่าเพิ่งตัดสินเราสิ นี่เป็นประเพณีของเราครับ

04:35.840 --> 04:38.800
ทุกที่มีประเพณีที่ไม่เหมือนใคร...

04:39.160 --> 04:42.160
และมีแต่คนที่อยู่ที่นั่นเท่านั้น
ที่จะเข้าใจและปฏิบัติตาม

04:42.240 --> 04:44.320
เหมือนเทศกาลปามะเขือเทศในสเปน

04:44.400 --> 04:46.840
ฮัลโลวีนในอเมริกา

04:46.920 --> 04:48.720
และการคลุมถุงชนในอินเดีย

04:48.800 --> 04:51.880
เช่นเดียวกับจีพีแอลในหอพักนี้

04:52.240 --> 04:55.520
ได้ยินว่าจีพีแอล คุณคงคิดว่า...

04:55.600 --> 04:56.760
มันเป็นคำย่อของ

04:56.840 --> 04:58.640
อะไรที่มีการศึกษาอย่างมวลผลผลิตจำกัด

04:58.720 --> 05:03.440
แต่เปล่าเลย มันย่อมาจาก
"กานเปลัต" (เตะก้นแก)

05:03.520 --> 05:04.960
นั่นแหละ ง่ายๆ

05:18.760 --> 05:20.840
'ลอลลี่จะต้องแย่แน่ๆ'

05:20.920 --> 05:22.360
'และเขาก็สมควรโดนแล้ว'

05:22.440 --> 05:25.600
'เขาเรียนเก่งและมีแฟนด้วย'

05:25.680 --> 05:27.720
'อย่าหวังเลยว่าคนอื่นจะมามือเปล่า'

05:27.800 --> 05:29.240
'ในวันเกิดของคนเก่งแบบเขา'

05:29.320 --> 05:33.760
'บางคนก็ถือรองเท้าแตะ ทำอะไรบางอย่าง
และบางคนก็ใช้มือ'

05:34.480 --> 05:39.200
'แต่อาวุธที่ไว้ใจได้ที่สุดก็คือรองเท้าแตะ'

05:40.120 --> 05:46.080
'เหยื่อที่ขี้กลัวจะเอาแต่หาข้ออ้าง
และต่อสู้จนวินาทีสุดท้าย'

05:46.160 --> 05:48.000
'แต่พอเขาถูกโยนขึ้นไปบนอากาศ'

05:48.080 --> 05:50.160
- 'เขาก็ยอมรับชะตากรรมตัวเอง'
- ลอลลี่ๆ

05:50.240 --> 05:52.320
- ลอลลี่ๆ
- 'ในยามเที่ยงคืน...'

05:52.400 --> 05:54.040
'เมื่อคนทั้งโลกหลับใหล'

05:54.120 --> 05:56.120
'สัตว์ป่าพวกนี้ก็เริ่มจีพีแอล'

05:56.200 --> 05:58.240
- 'แต่ก่อนอื่น...'
- ค้นตัวเขา

06:03.760 --> 06:05.080
ดูสิ

06:05.560 --> 06:08.240
นี่คือวิธีรักษาศักดิ์ศรีของเขา

06:08.920 --> 06:13.200
ลอลลี่ๆๆ

06:13.920 --> 06:18.480
'และด้วยการโจมตีของรองเท้าแตะคู่แรก
ความเงียบก็ครอบงำ'

06:19.360 --> 06:20.960
'มันเรียกว่าการตระหนักถึงความเจ็บปวด'

06:21.520 --> 06:24.800
'แล้วก็โจมตีครั้งที่สองที่แก้มก้นข้างที่สอง'

06:24.880 --> 06:28.160
'นี่เรียกว่าซ้ายขวาเท่ากัน'

06:28.240 --> 06:33.200
'และตามด้วยการโจมตีหลายครั้ง
ที่แก้มก้นทั้งสองข้าง'

06:33.280 --> 06:36.720
'แม้ว่าเขาจะร้องไห้ ร้องขอ หรืออ้อนวอน
พวกเขาก็จะไม่ยอมหยุด'

06:36.800 --> 06:40.960
'เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้เฉพาะกับ
นักศึกษาหรือตัวเอกเกรดบี'

06:41.040 --> 06:42.560
'เหมือนกับการสอบปากคำของตำรวจ'

06:42.640 --> 06:45.000
'ที่นี่คนจะยอมสารภาพทุกอย่าง'

06:45.560 --> 06:47.320
แม่ฉันตาบอด พี่สาวฉันเป็นนิโกร

06:47.400 --> 06:50.040
- ฉันเป็นเกย์ เมตตาฉันด้วย
- หุบปากไปเลยไอ้เวร

06:50.120 --> 06:52.560
'จีพีแอลจะจบลงเมื่อก้นของเหยื่อ...'

06:52.680 --> 06:56.560
'แดงกว่าลิงบาบูนหรือ...'

07:01.440 --> 07:05.640
'แต่งูพิษที่เรียกว่าเพื่อนพวกนี้
ไม่ยอมปล่อยคุณไปง่ายๆ'

07:05.720 --> 07:07.320
งั้นเรามาเริ่มเลี้ยงกันเลยดีไหม

07:07.400 --> 07:10.880
เลี้ยงๆๆๆๆ

07:10.960 --> 07:15.160
เลี้ยงๆๆๆๆ

07:15.560 --> 07:17.160
ฉันไม่รู้เรื่องโรงเรียนนะ

07:17.400 --> 07:20.840
แต่วันเกิดในหอพักนี้มีแต่การเตะก้นล้วนๆ

07:21.720 --> 07:25.280
มือสมัครเล่นจะยัดผ้าเช็ดตัวไว้ในกางเกง

07:25.360 --> 07:27.880
และใส่กางเกงในซ้อนสี่ถึงห้าตัว

07:27.960 --> 07:30.280
แต่ระดับตำนาน...

07:30.360 --> 07:34.000
จะหนีจากหอพักในวันเกิด

07:37.480 --> 07:40.120
ฉันบอกได้เลยว่าเขาโกหก

07:40.200 --> 07:42.560
ไม่ ไอ้เวรนั่นพูดความจริง

07:42.640 --> 07:45.600
เขาตั้งวันเกิดในเฟซบุ๊กเป็น 1 มกราคม

07:45.680 --> 07:47.400
แล้วเขาก็เปลี่ยนมันเป็นแบบนั้น

07:47.720 --> 07:50.360
ฉันพูดถึงของขวัญไม่ใช่วันที่

07:50.560 --> 07:52.040
ทำไมเราต้องให้ของขวัญเขาด้วย

07:52.800 --> 07:54.880
- แต่...
- นายมาจากโรงเรียนหญิงล้วนเหรอ

07:55.000 --> 07:56.560
เดี๋ยวนายคงบอกว่าเราต้องให้การ์ดเขาด้วยสิ

07:56.640 --> 07:59.520
ใครเขาให้การ์ดกัน ไร้สาระ

08:00.200 --> 08:02.120
- ดูสิ จัต ลูกโป่งล่ะ
- ทิ้งไปเลย

08:02.440 --> 08:05.080
สำหรับปาร์ตี้ของอันกิตสินะ

08:05.160 --> 08:07.840
แล้วนายสองคนมาทำอะไรที่นี่

08:08.320 --> 08:10.680
เขากวนฉันมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

08:10.840 --> 08:12.320
ช่วยอธิบายให้เขาฟังหน่อย

08:12.560 --> 08:14.720
เขาคิดว่าคืนนี้เป็นวันเกิดอันกิต...

08:14.800 --> 08:16.560
แต่เขาเปลี่ยนวันเกิดในเฟซบุ๊ก

08:16.640 --> 08:19.680
จาก 19 ตุลาคมไปเป็น 1 มกราคม
เพื่อหนีเราน่ะสิ

08:19.800 --> 08:21.120
นายอธิบายให้เขาฟังสิ

08:21.520 --> 08:22.480
นายมีหลักฐานหรือเปล่า

08:22.560 --> 08:25.720
ตอนแรกเขาตั้งวันเกิดในเฟซบุ๊ก
เป็น 1 มกราคม

08:25.800 --> 08:27.600
แล้วเขาก็เปลี่ยนมัน

08:28.400 --> 08:30.040
นายไม่เชื่อฉันใช่ไหม

08:31.040 --> 08:33.280
ดูนี่นะ

08:33.360 --> 08:34.720
อีเมลของอันกิตคือ

08:34.800 --> 08:39.480
อันกิตดอตพีเอหนึ่งเก้าหนึ่งศูนย์
แอตจีเมลดอตคอม

08:40.560 --> 08:43.760
ทำไมเขาต้องเขียนหนึ่งเก้าหนึ่งศูนย์...

08:43.840 --> 08:46.720
ต่อท้ายชื่อล่ะ ทำไม

08:48.600 --> 08:52.640
เขาเกิดวันที่ 19 ตุลาคม

08:52.720 --> 08:55.320
บางทีเขาอาจจะสะกดนามสกุลผิดไง

08:55.400 --> 08:56.440
ใครเขาทำแบบนั้นกัน

08:56.520 --> 08:58.800
แต่ทำไมเขาต้องเขียนตัวเลขด้วย

08:59.320 --> 09:01.080
นายก็ไม่เชื่อฉันเหมือนกัน

09:01.760 --> 09:04.320
ฉันสาบานได้เลยว่า

09:04.400 --> 09:06.240
เขาต้องปิดบังอะไรอยู่แน่ๆ

09:07.320 --> 09:08.600
โอเค เดี๋ยวนะ

09:08.680 --> 09:10.600
ตอนที่ฉันขอดูบัตรประชาชนเขา

09:10.680 --> 09:13.200
เขาบอกว่าเขาลืมไว้ที่ห้องสมุด

09:13.280 --> 09:15.000
- ตอแหล
- เขาโกหก

09:15.760 --> 09:17.600
เราควรส่งหลักฐานนี้ไปให้เร็วกว่านี้

09:17.680 --> 09:20.480
ใช่ เขาโกหกเพื่อนร่วมหอพักตัวเอง เขาอยู่ไหน

09:20.680 --> 09:24.520
- ปันเด ไอ้เวร
- เพื่อน เขาไม่อยู่ตั้งแต่เช้าแล้ว

09:24.680 --> 09:28.600
ใช่ นี่เป็นวันเสาร์แรกที่เขาไม่ได้นอนถึงบ่าย

09:30.040 --> 09:31.720
เขาไปไหนในวันหยุดนะ

09:32.120 --> 09:33.160
ไม่รู้สิ

09:53.400 --> 09:54.760
เธอมาทำอะไรที่นี่เนี่ย

09:55.840 --> 09:57.360
- อ่านนิตยสารเหรอ
- อืม

09:58.320 --> 10:00.560
แต่มันอยู่ที่เคาน์เตอร์ชั้นล่างนะ

10:02.160 --> 10:04.520
แต่นายจะรู้ได้ยังไง

10:05.200 --> 10:07.280
ใช่ ฉันไม่ได้มาที่นี่บ่อยเท่าเธอ

10:07.840 --> 10:11.520
ฉันมั่นใจว่าพนักงานที่นี่คงดูแลเธอเป็นอย่างดี

10:14.560 --> 10:17.000
ฮ่าๆ ตลกจัง

10:17.760 --> 10:21.280
ฉันคงจะตอบโต้ไปแล้ว
แต่วันนี้เป็นวันเกิดเธอ ฉันจะอนุโลมให้นะ

10:21.560 --> 10:22.840
วันเกิดใคร วันเกิดเธอเหรอ

10:22.920 --> 10:25.720
สุขสันต์วันเกิดนะ เพราะวันนี้ไม่ใช่วันเกิดฉัน
เธอไปดูที่เฟซบุ๊กฉันก็ได้

10:25.800 --> 10:28.120
ฉันเห็นมาหลายครั้งแล้ว 19 ตุลาคมไง

10:28.320 --> 10:30.040
แต่เธอเพิ่งเปลี่ยนเมื่อสองวันก่อนใช่ไหม

10:30.200 --> 10:31.040
ทำไมล่ะ

10:32.240 --> 10:33.360
คือ...

10:34.760 --> 10:36.200
ทำไมเธอแอบสะกดรอยฉันเหรอ

10:36.480 --> 10:38.680
ฮัลโหล ถ้าผู้หญิงทำมันก็ไม่ใช่การสะกดรอย

10:39.040 --> 10:40.240
- เข้าใจแล้ว
- มันเป็นงานวิจัย

10:40.880 --> 10:43.720
ว่าแต่ทำไมเธอถึงเปลี่ยนวันเกิดล่ะ

10:44.520 --> 10:46.480
- จริงๆ แล้ว...
- เพื่อปิดบังอายุตัวเองเหรอ

10:46.680 --> 10:48.680
แต่ทำไมถึงมีคนโกหกเพื่อปิดบังอายุตัวเองนะ

10:50.760 --> 10:53.160
บอกมาตามตรง
นายมาจากโรงเรียนหญิงล้วนใช่ไหม

10:53.320 --> 10:55.360
ตอนพักกลางวันเล่นกระโดยางใช่ไหม

10:55.440 --> 10:58.080
อย่างน้อยฉันก็คิดเป็นนะเว้ย ไร้สาระจริงๆ

10:59.480 --> 11:03.440
ฉันรู้ว่าทำไมเขาถึงโกหก

11:04.320 --> 11:08.440
เหตุผลก็คือวิธีที่เราฉลองวันเกิดกันที่นี่ไง

11:09.400 --> 11:11.920
เขามาจากเมืองเล็กๆ เหมือนฉัน

11:12.680 --> 11:15.680
ที่ต่างจังหวัดน่ะ คนจำวันเกิดของลูกวัวได้

11:16.040 --> 11:17.720
แต่จำของลูกตัวเองไม่ได้

11:18.480 --> 11:20.120
ถ้านายถามพ่อแม่ฉันเรื่องวันเกิด

11:20.200 --> 11:23.760
พวกเขาจะบอกวันที่ชิชปัลโดนยิงเป็นครั้งที่สาม

11:24.760 --> 11:27.400
ในหมู่บ้านน่ะ พวกเขาจะไม่ฉลองวันเกิด
ด้วยพู่และการแสดงหรอก

11:28.040 --> 11:30.200
และที่นี่ทุกคนอยากให้เลี้ยงขนม

11:30.280 --> 11:32.840
ทั้งปีกหอพัก ทั้งแผนกเลย

11:33.640 --> 11:35.480
และอันกิตเป็นโดปา

11:35.680 --> 11:39.040
คนพวกนั้นจะมาขอให้เลี้ยงขนม

11:39.760 --> 11:42.880
และก็ต้องจ่ายอย่างน้อย 5,000 รูปี

11:44.080 --> 11:46.720
เขาจะหาเงินเยอะขนาดนั้นได้ยังไง

11:48.000 --> 11:49.400
เขามาจากครอบครัวยากจน

11:49.920 --> 11:52.320
ฉันว่าไม่นะ

11:52.400 --> 11:53.880
คิดให้ดีๆ สิ

11:54.680 --> 11:57.400
เราไม่สนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

11:59.920 --> 12:02.680
มีวันหนึ่งเราสองคนออกไปกินขนมกัน

12:02.760 --> 12:04.360
เขายืนอยู่ข้างๆ ฉัน

12:04.440 --> 12:05.840
แล้วฉันก็ถามพ่อค้าว่า...

12:05.920 --> 12:07.880
'ลุง เมนูเด็ดของลุงคืออะไร'

12:07.960 --> 12:10.400
'ฉันมีทั้งแบบหวานและแบบเผ็ด อร่อยทั้งคู่'

12:10.480 --> 12:12.160
'บอกมาว่าอยากได้แบบไหน'

12:12.240 --> 12:14.280
และอันกิตก็บอกว่า 'ผมขอแค่ครึ่งจาน'

12:14.360 --> 12:17.440
แล้วลุงก็บอกว่า 'ครึ่งจานไม่ขาย'

12:17.520 --> 12:20.200
อันกิตบอกว่า 'ที่บ้านผมทุกคนขายครึ่งจานนะ'

12:20.280 --> 12:23.080
'ผมกินแค่ครึ่งจาน จัต นายกินเลย'

12:23.160 --> 12:25.800
'แล้วขอทานคนนึงก็มาพูดว่า...'

12:27.080 --> 12:29.000
'เห็นแก่พระเจ้า ขอเศษเงินให้เราบ้างเถอะ'

12:29.080 --> 12:31.120
อันกิตบอกว่า 'ฉันไม่มีเศษเงิน'

12:31.200 --> 12:34.560
แล้วเด็กก็ถามว่า
'คุณมาที่นี่ทำไม ถ้าไม่มีเศษเงิน'

12:34.640 --> 12:37.000
'มาสิมา นั่งข้างผม เผื่อจะพอได้อะไรบ้าง'

12:37.160 --> 12:38.720
'ไปให้พ้น'

12:43.640 --> 12:44.720
ดูสิ

12:46.160 --> 12:48.280
เพื่อนเราจนมากเลย

12:49.160 --> 12:51.160
เขาไม่มีปัญญาซื้อขนมเต็มจานด้วยซ้ำ

12:51.240 --> 12:53.200
ขนาดกางเกงในยังมีรูเลย

12:53.560 --> 12:55.160
แต่ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย

12:56.760 --> 12:57.760
ไม่เป็นไร

12:57.880 --> 13:00.240
ฉันจะสอนเขาบริหารเงินค่าขนมเอง

13:00.320 --> 13:01.560
ทุกอย่างจะเรียบร้อย

13:01.640 --> 13:04.600
เขาจะบริหารเงินได้ก็ต่อเมื่อมีเงินสิ

13:05.240 --> 13:06.960
แต่ทั้งครอบครัวเขาจน

13:07.200 --> 13:10.240
แม่ของนายเป็นนักการบัญชี
พ่อเขาเป็นเจ้าของร้านส่าหรี

13:10.600 --> 13:13.760
พ่อฉันทำธุรกิจนมวัว แถมยังมีวัวอีกเป็นฝูง

13:14.600 --> 13:16.120
พ่อของอันกิตทำอะไร

13:17.240 --> 13:18.280
ไม่รู้สิ

13:18.400 --> 13:20.080
เขาไม่เคยบอกเราเลย

13:20.760 --> 13:23.440
ถ้าพ่อเขาทำอะไรดีๆ เขาคงบอกเราไปแล้ว

13:24.440 --> 13:27.040
มันน่าอายมาก...

13:27.640 --> 13:29.800
ถ้านายมีพ่อตกงาน

13:30.440 --> 13:31.520
บ้าเอ๊ย

13:31.960 --> 13:35.320
ในหนังสือพ่อรวยสอนลูก
เขาคงรู้จักแต่คำว่าพ่อสินะ

13:35.400 --> 13:36.560
โอเค

13:38.320 --> 13:39.680
บอกหน่อยว่าแผนคืออะไร

13:40.280 --> 13:41.840
เราจะไม่ขอให้เขาเลี้ยงขนม

13:42.400 --> 13:43.720
มาเลี้ยงขนมเขาแทนดีกว่า

13:43.920 --> 13:45.480
เราทุกคนจะช่วยกันแชร์

13:46.480 --> 13:47.640
แชร์เหรอ

13:48.240 --> 13:49.440
สำหรับอันกิตน่ะเหรอ

13:51.040 --> 13:54.360
จริงๆ แล้ว เราก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น

13:54.640 --> 13:56.200
เราเป็นแค่คนรู้จัก

13:56.560 --> 13:57.800
เชิญพวกนายเลย

13:58.520 --> 14:00.400
นี่มันจีพีแอลหรือการทรมานระดับสามกันแน่

14:00.600 --> 14:02.600
ใครเขาฉลองวันเกิดแบบนี้กัน

14:03.520 --> 14:04.360
ไม่ได้นะ

14:05.400 --> 14:07.280
นายโทรหาชีรัคสิ

14:07.400 --> 14:08.800
เขาจะอธิบายให้ทุกคนฟัง

14:09.760 --> 14:11.120
ฉันรู้ว่าพวกเขาประหลาด

14:11.400 --> 14:14.440
แต่พวกเขาบังคับเธอไม่ได้นะ ถ้าเธอไม่ยอม

14:15.840 --> 14:19.520
คุณผู้หญิง ในหมู่ผู้ชายน่ะ
บอกว่า "ไม่" ไม่ได้แปลว่า "ไม่" หรอกนะ

14:20.080 --> 14:21.360
ทำไมล่ะ

14:22.880 --> 14:24.640
เราจะไปร้องเรียนกับผู้ดูแล

14:26.160 --> 14:28.120
ตอนผู้ดูแลได้เป็นผู้ดูแล...

14:28.440 --> 14:31.440
ฉันว่าเขาก็ต้องเคยผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้ว

14:33.800 --> 14:35.520
ทุกคนมีอิทธิพล

14:36.840 --> 14:38.520
แต่นี่มันผิดมหันต์นะ

14:38.720 --> 14:42.480
นี่วันเกิดนาย นายต้องเป็นคนตัดสินใจเอง

14:43.560 --> 14:45.600
ถ้าวันนี้นายไม่พูดอะไรล่ะก็

14:45.760 --> 14:48.840
นายจะไม่ได้ฉลองวันเกิดไปอีกสี่ปีนะ

14:50.680 --> 14:51.560
โทรหาเขา

14:53.600 --> 14:54.840
โทรหาเขาเดี๋ยวนี้

15:05.920 --> 15:07.680
บ้าเอ๊ยๆ

15:08.400 --> 15:09.760
บ้าเอ๊ย

15:21.480 --> 15:22.360
สวัสดี

15:27.720 --> 15:31.640
750 760 770 780 เอาไปเลย

15:31.960 --> 15:33.400
เราทั้งคู่ให้คนละ 400

15:33.480 --> 15:36.040
แล้วทำไมถึงยังมีแค่ 780 รูปีล่ะ

15:36.200 --> 15:39.320
ไหนๆ ฉันก็ต้องกินอยู่แล้ว
ก็เลยเอาส่วนของตัวเองออกมาเลย

15:39.640 --> 15:42.800
อย่าโกงคนจนสิพวก

15:43.200 --> 15:45.480
เขาจะกลับมาขอเงินอีก

15:46.640 --> 15:49.640
นี่เป็นครั้งแรกที่พ่อแม่เขา
จะไม่ได้อยู่กับเขาในวันเกิดนะ

15:49.720 --> 15:51.320
ตอนนี้เราเป็นครอบครัวของเขาแล้ว

15:51.400 --> 15:53.040
วันเกิดปีแรกที่หอนี้

15:53.120 --> 15:56.000
แค่เพราะเขาจน ใส่กางเกงในมีรู

15:56.080 --> 15:58.040
และมีพ่อขี้แพ้
ไม่ได้แปลว่าเราจะไม่ฉลองวันเกิดให้เขานะ

15:58.120 --> 16:00.160
หุบปาก เดี๋ยวปั๊ด

16:01.120 --> 16:02.200
อยู่นี่นะ

16:07.680 --> 16:09.680
เอานี่ไป 300 รูปี

16:10.360 --> 16:12.880
- บุหรี่เหรอ
- เอาไปซื้ออะไรก็ได้

16:12.960 --> 16:15.040
นี่คือบิตคอยน์ของมหาลัย

16:15.280 --> 16:18.640
เพื่อนเหรอ
เพื่อนไม่ฟังคำขอของนายง่ายๆ หรอก

16:18.800 --> 16:20.800
ถ้าพวกมันฟัง ฉันคงไม่ต้องมาดูหนังโป๊ที่นี่

16:20.880 --> 16:22.880
ทั้งที่มีแล็ปท็อปราคา 125,000 รูปีก็เถอะ

16:22.960 --> 16:24.520
พวกเขาเป็นเพื่อนแค่ในนามเท่านั้น

16:24.600 --> 16:27.960
แต่พวกมันเป็นสัตว์ กินคน โหดร้าย ชั่วร้าย

16:28.440 --> 16:29.640
ได้ยินไหม

16:30.280 --> 16:31.880
ฉันพยายามอธิบายให้เธอฟังแล้ว

16:32.080 --> 16:36.720
ใช่ พวกเขาชอบเล่นกับ
ลูกกระแป๋งมากกว่าอะไรในโลก

16:36.920 --> 16:38.400
เมื่อเช้าฉันเจ็บมาก

16:38.480 --> 16:40.720
จนต้องไปห้องน้ำสไตล์อินเดียแทน

16:40.880 --> 16:42.600
แต่ก็ช่วยให้คล่องท้องดี

16:43.160 --> 16:45.760
- มีอะไรให้เราช่วยไหม
- ใช่

16:46.680 --> 16:47.960
ช่วยฉันใส่นี่หน่อย

16:49.320 --> 16:50.400
น้องสาว

16:51.400 --> 16:53.720
บอกชเวตาสิ หล่อนเป็นแฟนนายนะ

16:53.880 --> 16:55.120
ฉันบอกเธอแล้ว

16:55.200 --> 16:58.360
แต่ผู้หญิงจากเมืองเล็กๆ
ไม่อยากไปถึงขั้นสามตรงๆ

16:58.600 --> 17:01.640
- ผู้หญิงน่ะไม่อ่อนไหวเลย
- ผู้หญิงไม่อ่อนไหวงั้นเหรอ

17:02.080 --> 17:04.560
เราดูแลแคลอรีของผู้หญิงเจ้าของวันเกิดด้วยนะ

17:04.640 --> 17:07.960
ถ้าเขาอวบไปหน่อย เราจะไม่เอาเค้กให้เขา

17:08.040 --> 17:09.640
แค่เอามาป้ายหน้าเฉยๆ

17:09.720 --> 17:12.200
แต่ก่อนที่เราจะให้เขาเลี้ยงขนม

17:12.280 --> 17:14.920
เราจะจัดที่นอน หมอน และตุ๊กตาหมีให้ก่อน

17:15.000 --> 17:16.600
- จริงเหรอ
- ใช่

17:17.000 --> 17:19.480
ครั้งหน้าฉันอยากเป็นผู้หญิงบ้าง

17:21.000 --> 17:24.840
ว่าแต่ปัญหาของเธอคือจีพีแอลใช่ไหม

17:24.920 --> 17:26.320
ไม่ใช่วันเกิด

17:26.560 --> 17:29.400
ฉลองวันเกิดตัวเองพร้อมกับคนที่หวังดี

17:30.080 --> 17:32.840
เหมือนอากันกชาไง

17:33.360 --> 17:35.320
เธอจะรู้สึกดีขึ้น และไม่เอาจีพีแอลนะ

17:35.400 --> 17:37.880
ใช่ อากันกชาที่มีนมใหญ่ๆ

17:38.680 --> 17:41.240
- เอ๊ย ที่ตาโตๆ
- มันไม่ใหญ่ขนาดนั้นซะหน่อย

17:42.200 --> 17:43.200
หมายถึงตาน่ะ

17:43.840 --> 17:46.440
ทำไมฉันต้องฉลองกับคนที่จำวันเกิดฉันไม่ได้ด้วย

17:46.520 --> 17:48.280
นานมาแล้วฉันเคยแอบชอบคนนึง

17:48.440 --> 17:49.800
แต่ตอนนี้มันจบแล้ว

17:51.120 --> 17:52.000
โกหก

17:52.480 --> 17:55.520
เธอให้เบอร์ฉันมาด้วยแต่ฉันลบไปแล้ว

17:55.600 --> 17:57.160
ไม่ได้ติดต่อกันแล้ว

17:57.480 --> 18:00.480
อ๋อ ไม่แปลกใจเลย

18:00.560 --> 18:03.480
ว่าทำไมช่วงนี้เธอถึงมีสมาธิกับการทดลอง

18:03.560 --> 18:04.520
อืม

18:05.400 --> 18:06.840
ลืมเธอซะเถอะ

18:07.320 --> 18:09.120
ไปฉลองกับคนอื่นดีกว่า

18:09.480 --> 18:11.080
อย่างเช่น...

18:12.080 --> 18:13.120
ฉันไง

18:17.720 --> 18:18.640
กับเราน่ะ

18:18.840 --> 18:22.000
- ใช่ ไปกันเถอะ
- ไปไหนล่ะ

18:22.080 --> 18:24.960
- ขอคิดก่อนนะ
- มีอะไรให้คิดอีก

18:25.320 --> 18:28.360
เธอจะไม่มีโอกาสแบบนี้อีกแล้วนะ

18:28.600 --> 18:31.800
วันเกิดเป็นวันพิเศษวันเดียวในชีวิตนักเรียน

18:32.160 --> 18:35.480
ไม่เอาน่า ไม่มีข้อแก้ตัวแล้ว
และฉันจะทำงานในห้องแล็บเอง

18:35.800 --> 18:37.280
คิดซะว่าเลี้ยงขนมฉันเพราะเรื่องนั้นแล้วกัน

18:37.360 --> 18:39.560
พี่ชาย ลองคิดดูสิ

18:39.800 --> 18:43.400
ไม่มีใครได้ฉลองวันเกิดโดยไม่มีจีพีแอลหรอก

18:52.920 --> 18:55.560
ฟังนะเพื่อน ฉันได้รสที่นายขอมาแล้ว

18:55.760 --> 18:58.840
แต่ฉันคิดว่าสองปอนด์น่าจะเยอะไป
ฉันเลยเอามาแค่หนึ่งกิโล

18:58.920 --> 19:00.240
เยี่ยมมาก

19:00.640 --> 19:02.760
และใช่ ฉันไม่ได้เอาเทียนมาด้วย

19:02.840 --> 19:04.480
มันดูแย่มาก

19:04.880 --> 19:07.480
เค้กหวานน่ะดี แต่ผู้ชายหวานๆ ไม่ดีหรอก

19:08.840 --> 19:11.880
ทุกอย่างพร้อมแล้ว ปิดไฟ แล้วรอกันเถอะ

19:11.960 --> 19:13.360
อันกิตใกล้จะมาถึงแล้ว

19:13.440 --> 19:15.960
ทันทีที่เขามา เราจะตะโกน...

19:16.040 --> 19:17.920
เซอร์ไพรส์

19:18.000 --> 19:21.920
ฉันจะอยู่ข้างหน้าเอง ฉันอยากเห็นสีหน้าเขา

19:22.440 --> 19:27.400
เราจะปิดไฟ แต่ขอดูเค้กก่อนนะ

19:30.400 --> 19:34.520
หวังว่าเพื่อนที่น่าสงสารของเราคงจะไม่ร้องไห้
ตอนเห็นเค้กสวยๆ นี่นะ

19:35.280 --> 19:37.200
ฉันมั่นใจว่าเขาเคยเห็นเค้กสวยๆ

19:37.280 --> 19:38.840
แต่อยู่อีกฝั่งนึงของหน้าต่างน่ะ

19:38.920 --> 19:42.800
- ใช่
- เขามีเพื่อนดีนะ

19:48.480 --> 19:50.800
แสงเทียนทำให้เธอรู้สึกขึ้นมาใช่ไหม

19:52.120 --> 19:53.200
หืม

19:54.480 --> 19:55.920
รู้สึกถึงวันเกิดไง

19:56.360 --> 19:57.400
ใช่

19:58.520 --> 20:01.360
ถ้าฉันรู้ว่าเราจะฉลองวันเกิดกัน

20:01.880 --> 20:03.840
ฉันคงโทรหาคนอื่นเพิ่มแล้ว

20:06.800 --> 20:09.240
ดูสิ มีคนมาเพิ่มแล้ว

20:09.560 --> 20:11.720
นายยังไม่ได้ตัดเค้กใช่ไหม ขอบคุณพระเจ้า

20:12.080 --> 20:17.240
จริงๆ แล้วฉันต้องปีนบันได
และกล้ามเนื้อกลูเตียสแม็กซิมัสฉันก็ไม่ไหวแล้ว

20:17.480 --> 20:18.320
หา

20:18.520 --> 20:20.840
ก้นน่ะ ก้นเขาไม่ไหวแล้ว

20:21.720 --> 20:23.080
ตัดเค้กกันเลยไหม

20:23.160 --> 20:24.480
- ใช่
- มันนานมากแล้วนะ

20:24.560 --> 20:28.320
มาถ่ายรูปกัน แบบสร้างความทรงจำน่ะ

20:30.000 --> 20:31.360
เอามาให้ฉัน

20:44.000 --> 20:47.160
มีคนกำลังมาๆ

20:50.800 --> 20:53.720
เซอร์ไพรส์

20:54.600 --> 20:58.560
พวก นี่ฉันเอง ฉันหาจนทั่วแล้ว เขาไม่อยู่ที่นั่น

20:58.720 --> 21:00.400
นายก็รู้

21:00.480 --> 21:02.320
ว่าฉันจะระเบิดพลุนี่ทันทีที่เปิดไฟ

21:02.400 --> 21:04.280
ทำไมถึงไม่บอกฉันก่อนล่ะ

21:04.640 --> 21:07.000
ไอ้เวร นี่พลุอันสุดท้ายแล้วด้วย

21:07.080 --> 21:09.320
- ดูในห้องน้ำหรือยัง
- สามครั้งแล้ว

21:09.680 --> 21:11.160
ใช้เองครั้งนึงด้วย

21:11.240 --> 21:13.040
อะไรกันวะ

21:13.920 --> 21:15.920
ชีรัค ที่ฉันจะบอกก็คือ...

21:16.360 --> 21:19.400
ตอนนี้ทุกคนก็อยู่ที่นี่แล้ว
มาตัดเค้กแล้วเล่นเกมมาเฟียกันเถอะ

21:19.480 --> 21:20.320
ระวังนะ

21:20.960 --> 21:24.080
จะไม่มีใครตัดเค้กจนกว่าอันกิตจะมาถึง

21:27.200 --> 21:30.000
ไอ้บ้าที่ไหนมันกินเค้กวะ

21:31.160 --> 21:33.560
ยังไงซะมันก็ต้องเกิด เราจะรออีกนานแค่ไหนกัน

21:34.040 --> 21:36.280
นี่ก็เที่ยงคืนแล้ว เขายังไม่ยอมรับสายเลย

21:37.360 --> 21:38.760
เขาจะรับโทรศัพท์ได้ยังไง

21:38.840 --> 21:40.720
ต้องปิดเครื่องอยู่แล้ว

21:41.480 --> 21:44.520
ความยากจนทำให้คนทำเรื่องแบบนี้

21:45.240 --> 21:49.520
เขาคงซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง
เพื่อไม่ให้ตัวเองขายหน้าแน่ๆ

21:50.320 --> 21:51.160
ทุกคน

21:51.400 --> 21:52.920
ถ้าเขาคิดสั้นล่ะ

21:53.000 --> 21:55.400
ช่างหัวเซอร์ไพรส์นี่เถอะ

21:55.520 --> 21:58.880
แจ้งในทุกๆ ที่เลย ทั้งว็อตส์แอป
ทั้งระบบกระจายเสียง

21:58.960 --> 22:01.360
ถ้ามีคนเจออันกิตให้แจ้งเราทันที

22:02.680 --> 22:03.520
ว็อตส์แอป

22:05.800 --> 22:06.640
นี่

22:06.760 --> 22:07.640
ดูนี่สิ

22:09.640 --> 22:11.400
ไอ้สารเลว

22:12.040 --> 22:13.640
ยกทรงแค่ 400 รูปีเอง

22:13.840 --> 22:15.800
ไอ้โง่เอ๊ย อย่าดูโฆษณาสิ ดูตรงกลางน่ะ

22:15.880 --> 22:17.280
รูปนั่น

22:23.320 --> 22:24.760
ไอ้...

22:25.560 --> 22:28.320
'สุขสันต์วันเกิด'

22:28.400 --> 22:31.200
'สุขสันต์วันเกิด'

22:31.280 --> 22:33.720
'สุขสันต์วันเกิดนะ อันกิต'

22:33.800 --> 22:35.880
ตอนแรกเขาโกหกเรา

22:36.240 --> 22:38.880
แล้วก็เป็นคนขี้งก

22:39.440 --> 22:41.760
เขามีเงิน แต่ไม่ใช้มันกับเพื่อน

22:41.840 --> 22:43.040
แต่มาใช้กับผู้หญิงคนนั้น

22:49.720 --> 22:50.960
อร่อยมากเลย

22:51.040 --> 22:54.400
ไอ้หมอนี่จะโดนแอลพีแอลไม่ใช่จีพีแอล

22:54.480 --> 22:56.040
- มาเร็ว
- มาเถอะ

22:59.200 --> 23:00.520
ขอบคุณนะ

23:02.080 --> 23:05.560
ฉันนึกว่าวันเกิดปีแรกในมหาลัยของฉัน...

23:05.640 --> 23:08.400
จะเศร้าซะอีก

23:09.360 --> 23:11.760
แต่หลังจากหั่นเค้กแล้ว ฉันรู้สึกพิเศษมาก

23:14.160 --> 23:15.760
ฉันจะไม่มีวันลืมวันนี้เลย

23:15.960 --> 23:17.640
ฉันก็จะไม่ลืมเหมือนกัน

23:18.120 --> 23:22.880
รู้ไหมว่าทำไม
เพราะฉันมีความทรงจำแบบภาพถ่ายไง

23:23.120 --> 23:24.720
พวกเขารู้ได้ยังไง

23:25.360 --> 23:28.200
บ้าเอ๊ยๆ

23:29.960 --> 23:31.680
พวกนายรู้ได้ยังไง

23:31.760 --> 23:32.840
หา

23:33.080 --> 23:34.600
บังเอิญจังเลย

23:34.680 --> 23:36.640
และชีรัค นายพูดถูกเลยพวก

23:36.720 --> 23:39.480
ปรากฏว่าวันนี้เป็นวันเกิดฉันจริงๆ

23:40.680 --> 23:42.000
แต่ดีแล้วที่พวกนายมา

23:42.080 --> 23:43.880
ว่าจะโทรหาพวกนายตอนเที่ยงคืนพอดี

23:45.160 --> 23:48.480
ไม่สิ นี่มันเลยเที่ยงคืนแล้ว

23:49.720 --> 23:52.200
ขอบคุณที่มานะ มาตัดเค้กกัน

23:53.160 --> 23:54.360
พวกเขาซื้อเค้กให้ฉันอร่อยมากเลย

23:54.440 --> 23:56.720
ใช่ เค้กของเราก็อร่อยมาก

23:57.040 --> 23:59.440
แต่เราไม่มีคนมาตัดเค้ก

24:00.680 --> 24:04.320
ยินดีที่ได้รู้จักอันกิต ปันเด

24:04.840 --> 24:09.280
มีชีวิตที่ดีนะ สุขสันต์วันเกิด

24:09.360 --> 24:10.800
อะไร...

24:10.880 --> 24:12.640
ฉันขอโทษแล้วไง นายต้องการอะไร

24:12.720 --> 24:15.320
เดี๋ยวนะ เขาขอโทษตั้งแต่เมื่อไหร่

24:18.280 --> 24:20.160
ขอโทษนะ เพื่อน ฉันขอโทษจริงๆ

24:20.360 --> 24:23.560
ยินดีด้วย เขาขอโทษแล้ว

24:23.640 --> 24:27.000
แกมีเงินไว้อวดสาว แต่ไม่ใช้กับเราเหรอ

24:27.080 --> 24:28.800
ช่างมันเถอะ น้องชาย

24:29.080 --> 24:30.720
มันไม่ใช่ความผิดของเขา

24:30.800 --> 24:35.480
ถ้าเขาจะมีใจให้นะโพมิตา พาดวาจ
แต่ไม่มีใจให้พวกเรา

24:35.800 --> 24:37.000
ไม่มีอะไรเลย

24:37.080 --> 24:40.960
เขาอาจหลงรักผู้หญิงคนนั้น
แต่ลอลลี่เป็นญาติเขาเหรอ

24:41.040 --> 24:43.480
พวกนายพูดเรื่องอะไรกัน

24:44.440 --> 24:48.120
ฉันเก็บเงิน 1,450 รูปีไว้เลี้ยงพวกนาย

24:48.200 --> 24:51.720
แล้วนายมาทำอะไรที่นี่

24:51.920 --> 24:53.360
ทำไมไม่มาที่หอ

24:55.240 --> 24:56.560
เพราะเขากลัวจีพีแอลไง

24:56.920 --> 24:58.640
ใช่ พวกนายได้ยินถูกแล้ว

24:58.880 --> 25:01.600
คนน่าสงสารคนนี้กลัวจีพีแอล

25:02.000 --> 25:04.400
และเขาก็สมควรจะกลัว เพราะเขาเป็นมนุษย์

25:04.480 --> 25:07.000
และถ้าวันนี้ไม่มีผู้หญิงทรงพลังอย่างฉัน
มาสนับสนุนเขา

25:07.080 --> 25:09.360
เขาคงไม่ฉลองวันเกิดวันนี้ด้วยซ้ำ

25:09.880 --> 25:11.360
พวกนายเรียกตัวเองว่าเพื่อน

25:11.920 --> 25:12.960
ก็ควรจะละอายใจนะ

25:13.040 --> 25:16.640
เฮ้ย เจ้าแม่ดราม่า อย่าเสียเวลาเลย

25:16.760 --> 25:19.280
ส่วนแก... ไอ้หน้าตัวเมีย

25:19.480 --> 25:21.320
เรื่องเล็กแค่นี้บอกเราไม่ได้เหรอ

25:21.400 --> 25:22.240
ไม่ได้สิ

25:22.680 --> 25:25.000
อย่างกับพวกนายจะฟังฉันงั้นแหละ

25:25.520 --> 25:28.120
นายไม่ใช่ศาสตราจารย์ที่เราจะไม่ฟังนี่

25:28.840 --> 25:30.480
เดี๋ยวนะๆๆ

25:30.560 --> 25:33.520
แปลว่านายกลัวจีพีแอลและไปซ่อนตัว

25:33.600 --> 25:35.320
และตอนนี้ก็กำลังฉลอง

25:35.520 --> 25:36.960
บ้าเหรอไง

25:37.040 --> 25:38.840
ขอโทษนะ ชีรัค

25:39.480 --> 25:43.800
นายก็รู้ว่าฉันมันอ่อนแอ

25:43.880 --> 25:45.680
ก็ใช่นะ

25:48.400 --> 25:49.640
ทุกคน ฟังทางนี้

25:49.720 --> 25:51.560
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เรามีกฎใหม่

25:51.880 --> 25:54.400
ถ้านายมีปัญหาอะไรก็ให้พูดออกมาได้เลย

25:54.800 --> 25:57.120
เราจะตัดสินใจแบบประชาธิปไตย

25:57.200 --> 25:58.600
- ตกลงไหม
- ตกลง

25:58.680 --> 25:59.960
- ตกลง
- จันตูล่ะ

26:00.040 --> 26:01.160
เออ ตกลง

26:01.240 --> 26:03.480
- ไม่มีจีพีแอลแล้ว ไปเถอะ
- ไปได้แล้ว ทุกคน

26:03.560 --> 26:06.360
คนพวกนี้จะเปลี่ยนหอนี้ให้เป็นหอพักหญิง

26:06.440 --> 26:08.720
- ทำไมต้องตั้งกฎใหม่ด้วยล่ะ
- นายไง

26:08.800 --> 26:10.120
แล้ววันเกิดใครต่อนะ

26:10.200 --> 26:13.080
พวกนายโน้มน้าวง่ายจัง

26:13.480 --> 26:15.480
และฉันก็เอาแต่คิดแปลกๆ กับพวกเขา

26:18.160 --> 26:19.920
มาเถอะ ฉันจะให้ขนมนาย มาเร็ว

26:20.000 --> 26:22.480
- ถือไว้นะ
- มาตัดเค้กกัน

26:22.560 --> 26:23.880
- ใช่ ตัดเค้กก่อนนะ
- มาเร็ว

26:23.960 --> 26:26.000
- มานี่มา จันตู นั่งสิ
- ใช่

26:26.080 --> 26:28.560
- มาเร็ว
- ไง ลอลลี่

26:31.400 --> 26:34.720
พวกผู้หญิงชมเชยกันเพื่อสานสัมพันธ์

26:34.800 --> 26:36.360
แม้แต่แบ่งยกทรงกันใส่

26:36.440 --> 26:41.240
แต่พวกผู้ชายแกล้งกัน
ทำให้อีกฝ่ายอับอายเพื่อสานสัมพันธ์

26:41.320 --> 26:42.920
หรือแม้แต่ทำร้ายร่างกายกัน

26:43.560 --> 26:46.160
ประเพณีจีพีแอลค่อนข้างน่ากลัว

26:46.280 --> 26:49.640
แต่สาเหตุหลักก็มาจากความรัก

26:50.080 --> 26:53.680
คุณไม่มีทางรู้ว่าเมื่อไหร่
ความรักจะกลายเป็นการกลั่นแกล้ง

26:53.760 --> 26:56.440
และเป็นการต่อสู้ในท้ายที่สุด

26:56.640 --> 27:00.240
ชิ้นเล็กๆ ให้ราคี

27:01.360 --> 27:02.840
และเธอด้วย

27:02.920 --> 27:05.720
เดี๋ยวนะ ขอถ่ายรูปหน่อย

27:06.040 --> 27:08.720
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาป้อนเค้กแฟน

27:09.760 --> 27:11.920
- เสร็จแล้ว
- เดี๋ยวก่อนทุกคน

27:12.000 --> 27:13.720
พวกนายจะถ่ายรูปก็ได้ แต่เราเป็นแค่เพื่อนกัน

27:13.800 --> 27:14.880
หลังจากคืนนี้นะ

27:14.960 --> 27:17.600
พวกเราไม่ยอมโดนหลอกแล้วเว้ย

27:17.680 --> 27:18.760
ก่อนนี้พวกเราอาจจะเชื่อนะ

27:18.840 --> 27:20.120
- แต่ไม่แล้ว
- ใช่

27:20.200 --> 27:23.200
พวกนายไม่ยอมบอกใครเลยนะ

27:23.280 --> 27:25.960
ฉันบอกให้เขาเป็นแฟนกับคู่หูทำแล็บ
แทนที่จะมองอากันกชา

27:26.040 --> 27:27.520
แต่รู้ไหมว่าเคยพูดว่ายังไง

27:27.600 --> 27:30.440
ฉันอยากมีแฟนที่ตรงตามสเปค

27:30.520 --> 27:32.280
ดีกว่าไปคบใครก็ได้

27:34.840 --> 27:36.640
- เขาพูดว่าอะไรนะ
- พวกเขาล้อเล่นน่ะ

27:36.720 --> 27:41.280
เพื่อจะไม่ให้พวกเราสงสัย
เขาทำให้เรามองเธอไม่ดีด้วย

27:41.360 --> 27:43.480
เขานินทาเธอเละเลย

27:43.640 --> 27:44.720
เช่นอะไรบ้าง

27:44.800 --> 27:48.880
นะโพมิตาคือจันตูแห่งหอหญิง

27:48.960 --> 27:53.320
คนอื่นมีเซนส์ด้านแฟชั่น
แต่แฟชั่นของเธอน่ะห่วยแตก

27:53.400 --> 27:58.080
ใครเขาใส่ผ้าคลุม เสื้อแล็บ กับส้นสูงบ้าง

27:58.720 --> 28:01.040
แล้วเรื่องที่เธอขี้โมโหล่ะ

28:01.120 --> 28:04.320
เธออารมณ์ร้อนและมีสิวหัวดำด้วย

28:05.200 --> 28:07.080
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย

28:07.200 --> 28:09.200
ฉันไม่ได้สร้างสรรค์ขนาดนั้นนะ

28:16.480 --> 28:18.880
- พวกเขาพูดอะไรไร้สาระเนอะ
- ไม่ต้องตื่นเต้นไป อันกิต

28:21.200 --> 28:23.880
- ชีรัคพูดถูก
- ใช่

28:23.960 --> 28:27.440
- คนชอบล้อคนใกล้ตัว
- ใช่

28:28.280 --> 28:32.720
จริงๆ แล้วฉันเพิ่งรู้ว่า
เขารักพวกเธอทุกคนเท่าๆ กัน

28:32.800 --> 28:34.000
- ใช่
- ว้าว

28:34.080 --> 28:37.200
- ได้โปรด...
- เขากลัวเธอมากที่สุด

28:37.600 --> 28:39.520
เขาบอกว่าไม่มีประโยชน์
ที่จะอธิบายให้คนโง่...

28:39.600 --> 28:42.240
ที่ไม่เข้าใจแม้แต่หลักสูตรตลอดสี่ปีที่ผ่านมา

28:44.520 --> 28:46.440
เขายังด่านายด้วย

28:47.280 --> 28:50.520
แต่เขาสบายใจมากที่ได้อยู่กับเธอสองคน

28:50.600 --> 28:51.600
ใช่

28:51.680 --> 28:57.440
เธอเป็นไอ้โง่สมองหมาที่ทำทุกอย่างที่ชีรัคบอก

28:57.800 --> 29:00.520
และการหลอกชีรัคก็ง่ายสุดๆ

29:01.440 --> 29:03.880
- เพราะเขาเป็นอีแอบ
- อะไรนะ

29:03.960 --> 29:05.400
ที่แอบปิ๊งฉันอยู่

29:05.880 --> 29:08.000
เขาแค่อยากนอนกับฉัน

29:08.920 --> 29:11.920
กล้าดียังไง มาทำลายมิตรภาพอันบริสุทธิ์ของนาย

29:12.440 --> 29:15.320
เพื่อน เธอพยายามยั่วโมโหนายอยู่นะ

29:15.560 --> 29:18.680
อันกิต พวกเราไม่ใช่เด็กๆ แล้ว

29:19.920 --> 29:22.120
เห็นได้ชัดว่าเธอมันจอมยั่วโมโห

29:23.560 --> 29:25.960
และนายคือคนทรยศ

29:26.240 --> 29:30.520
ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเสียงข้างมากเห็นด้วยกับฉันนะ

29:30.920 --> 29:33.240
- เพราะมันเป็นอย่างนั้นไง
- หมายความว่าไง

29:34.280 --> 29:35.560
อะไร

29:36.240 --> 29:38.360
ฟังนะ นายบอกว่าไม่มีจีพีแอลแล้วไง

29:38.440 --> 29:43.440
ไม่มีใครฉลองวันเกิดโดยไม่มีจีพีแอลได้หรอก

29:44.360 --> 29:45.720
ชีรัค

29:45.800 --> 29:49.040
ไปจับไอ้เวรนั่นกัน

29:49.120 --> 29:50.840
ไอ้เวรเอ๊ย

29:52.840 --> 29:55.400
จับมัน ไอ้เวร

29:58.840 --> 30:00.240
เดี๋ยวสิวะ

30:07.120 --> 30:10.200
- ไม่นะๆ
- จับมันให้ได้

30:12.160 --> 30:15.600
หนึ่ง สอง สาม

30:15.680 --> 30:17.600
อัดมันเลย ไอ้เวร
้ได้