WEBVTT

00:28.960 --> 00:30.640
เมื่อไหร่นายจะได้ไปฝึกงาน

00:30.720 --> 00:32.880
- ยังไม่มีที่ไหนตอบรับมาเลย
- แย่จัง

01:20.960 --> 01:23.880
พร้อมนะ นายคุยกับแม่หรือยัง

01:23.960 --> 01:25.440
ห้องของพวกนายพร้อมหรือยัง

01:25.520 --> 01:26.440
กินข้าวมาแล้วใช่ไหม

01:27.440 --> 01:28.680
งั้นมาเริ่มกันเลย

01:29.680 --> 01:30.920
เอาสิ เริ่มได้

01:32.520 --> 01:36.480
ผมชื่อรูเปช บาเทีย รหัสนักศึกษา 170037

01:36.560 --> 01:38.680
ผมได้รับเลือกให้เข้าเรียน

01:38.760 --> 01:40.320
คณะวิศวกรรมเครื่องกลเป็นเวลาสี่ปี

01:40.400 --> 01:43.280
งานอดิเรกของผมคือออกกำลังกาย
ครอบครองสิ่งผิดกฏหมาย...

01:43.360 --> 01:46.400
และหาวัวตัวเมียดีๆ มาผสมพันธุ์กับวัวของผม

01:46.480 --> 01:48.560
- หอพักที่สามจงเจริญ
- จงเจริญ

01:51.840 --> 01:53.800
ไอ้หนูคนนี้ทำได้ดีในเวลาแค่สามวัน

01:53.880 --> 01:56.040
- เยี่ยม
- นายมีอนาคตที่สดใส

01:56.120 --> 01:58.960
เขาจะเป็นผู้ท้าชิงคนแรกของ
เราในการแข่งด่าไฟแล่บประจำหอ

01:59.040 --> 02:01.000
นี่โมต้า บีม

02:01.080 --> 02:03.280
นายด่าได้กี่คำในหนึ่งอึดใจ

02:03.360 --> 02:05.960
รุ่นพี่ครับ ผมเป็นหอบหืด

02:06.040 --> 02:09.800
และผมพูดคำหยาบไม่เก่ง

02:09.880 --> 02:11.760
ผมขอเข้าร่วมกิจกรรมอื่นนะครับ

02:11.840 --> 02:15.360
นายคิดว่านายมาเข้าค่ายฤดูร้อนเหรอ ไอ้บ้านี่

02:15.440 --> 02:16.760
นี่คือเรื่องของไก่อ่อนเหรอ

02:19.120 --> 02:21.160
เราต้องกำจัด...

02:21.240 --> 02:24.800
ความเขินอายในตัวนาย

02:24.880 --> 02:28.680
ฟังนะ คืนนี้นายต้องคิดคำหยาบสิบคำ

02:28.760 --> 02:31.160
และจำให้ขึ้นใจ ฉันจะทดสอบนายเรื่องนี้

02:31.240 --> 02:34.160
ใช่ และเราจะให้เขาดู
รายการสองสาวกับหนึ่งถ้วย

02:34.240 --> 02:38.560
- ในแว่นสามมิติ
- เขาน่ะเหรอ เขาจะร้องไห้หาแม่นะสิ

02:38.640 --> 02:41.280
- เด็กรุ่นนี้น่ะไร้ประโยชน์
- ไม่จริงหรอก

02:41.360 --> 02:43.400
ปีนี้เราได้สาวเครื่องกลใหม่สามคน

02:43.480 --> 02:45.040
- สามคนเหรอ
- ใช่

02:45.120 --> 02:46.360
นายมีรายชื่อเหรอ

02:46.440 --> 02:49.320
ฉันมี แต่ยังไม่ได้คัดเลย

02:49.400 --> 02:51.640
- เราจะทำมันด้วยกัน
- ได้

02:51.720 --> 02:53.880
- มาเถอะ
- ฉันจะเอาของไปเก็บ...

02:53.960 --> 02:56.120
ในตู้ก่อน เพราะถ้าเรดดี้...

02:56.200 --> 02:57.640
- ไปที่ตู้ก่อน...
- ไปเลย

02:57.720 --> 03:00.240
ขอบคุณที่เข้าใจนะ

03:00.320 --> 03:03.680
รถไฟของเรดดี้มาช้า เขาจะมาถึงตอนเย็น

03:03.760 --> 03:05.320
ไปเจอฉันที่โรงอาหารนะ

03:08.080 --> 03:10.640
คุณจาติน อ้ะ โทษที โทษที

03:10.720 --> 03:13.920
คุณจันทู ถ้าไม่ว่าอะไร ผมขอถามหน่อยได้ไหม

03:14.000 --> 03:17.200
- แปดนิ้ว ไม่ใช้ยา
- อะไรเหรอ

03:18.840 --> 03:22.800
ไม่ ผมหมายถึงทำไมคุณถึงรับน้องเรา...

03:22.880 --> 03:25.320
โทษที โทษที ให้แนะเรานำตัว

03:25.400 --> 03:28.120
ทำไมคุณต้องให้เราแนะนำตัว
คุณก็เป็นเด็กใหม่เหมือนกัน

03:28.200 --> 03:31.480
นายเรียกใครว่าเด็กใหม่วะ ไอ้เวร

03:31.560 --> 03:34.200
ฉันพักอยู่แถวนี้
ตั้งแต่ก่อนมนุษย์ได้เหยียบดาวอังคาร...

03:34.280 --> 03:36.440
และก่อนแรนเวียร์จะคบกับดีปิก้าซะอีก

03:36.520 --> 03:38.120
เข้าใจรึยัง ถามเขาสิ

03:38.200 --> 03:39.040
บอกเขา

03:41.680 --> 03:46.920
จันทูสอบเข้ามาครั้งแรกในปี 2014 กับเพื่อน

03:47.000 --> 03:48.680
เพื่อนของเขาสอบไม่ผ่าน

03:48.760 --> 03:51.320
แต่จันทูได้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัย

03:51.400 --> 03:53.560
ไม่ใช่ในฐานะนักศึกษา แต่เป็นผู้อาศัยในหอพัก

03:53.640 --> 03:55.960
ต้องขอบคุณเงินที่ได้จากการขายเหล้า...

03:56.040 --> 03:57.400
บุหรี่, บัตรนักศึกษาของเพื่อน

03:57.480 --> 04:01.560
บัตรประชาชนปลอมเจ็ดใบ
และการพักอยู่ในหอพักนี้...

04:01.640 --> 04:04.840
ทำให้เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ภายในสี่ปี

04:04.920 --> 04:09.120
ความสำเร็จของเขา
ทำให้หมู่บ้านจาบัวของเราภูมิใจ...

04:09.200 --> 04:11.800
และเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กๆ หลายคน

04:19.960 --> 04:24.800
รหัส 19576 วิศวกรรมการเกษตร

04:24.880 --> 04:26.320
ฉันชื่อจาติน

04:26.400 --> 04:28.640
แต่คนอื่นเรียกฉันว่าจันทูเพื่อเป็นการให้เกีรยติ

04:28.720 --> 04:29.920
เฮ้ย จันทู ไอ้บ้านี่

04:30.000 --> 04:32.080
- นายอยู่ไหน
- กำลังไป

04:34.000 --> 04:34.840
ให้เกีรยติ

04:46.160 --> 04:48.000
กล้าดียังไง มาเรียกฉันว่าโมต้า บีม

04:48.080 --> 04:50.960
พวกเทเลทับบี้ พวกแกคอยดูเถอะ

04:57.880 --> 05:00.800
นี่เพื่อน ถ้าคณบดีถาม...

05:00.880 --> 05:03.400
ว่าใครข่มขู่เรา ฉันควรจะบอกว่าไง

05:03.480 --> 05:05.760
ฉันจำชื่อพวกเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ

05:05.840 --> 05:09.080
ไม่ต้องห่วง มันจะไม่เกิดขึ้นหรอก

05:09.160 --> 05:10.600
มันเกิดขึ้นแน่

05:10.680 --> 05:12.160
คณบดีจะจัดการเรื่องนี้...

05:12.240 --> 05:13.880
ทันทีที่เขาได้รับจดหมายร้องเรียน

05:13.960 --> 05:15.760
เขาพูดชัดเจนตอนปฐมนิเทศ...

05:15.840 --> 05:16.920
ว่าเราเหมือนลูกแท้ๆ

05:17.000 --> 05:19.440
ตอนที่เด็กทารกคลอดออกมา...

05:19.520 --> 05:21.920
หมอก็ยังตีก้นพวกเขาเลย

05:22.000 --> 05:24.400
ไม่มีใครที่ไม่ร้องไห้ในตอนเริ่มต้นชีวิตหรอก

05:24.480 --> 05:26.440
นายมันโง่ ถ้านายคิดว่าการรับน้องเป็นเรื่องดี

05:26.520 --> 05:27.560
ไม่เห็นโปสเตอร์เหรอ

05:27.640 --> 05:30.360
นายกลัวเพราะโปสเตอร์พวกนี้น่ะเหรอ

05:30.440 --> 05:32.400
พวกเขาทำอะไรนายรึยัง

05:32.480 --> 05:34.600
พวกเขาแค่ทำให้นายพูดว่าไอ้งั่งกับตุ๊ดออกมา

05:34.680 --> 05:36.560
อย่างมากก็พูดคำว่าสารเลวหรือปัญญาอ่อน

05:36.640 --> 05:38.600
ขอร้อง อย่าใช้คำหยาบ

05:38.680 --> 05:41.480
โอเค ถ้าฉันพูด มันจะกลายเป็นคำหยาบ

05:41.560 --> 05:43.480
และเมื่อวิรัต โคลีพูดคำพวกนี้...

05:43.560 --> 05:46.320
เขาจะดูเจ๋ง ดุดันและมุ่งมั่น

05:46.400 --> 05:49.200
นี่เพื่อน ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คำ
แต่เป็นความหมายของมันต่างหาก

05:50.840 --> 05:52.600
ไหนบอกฉันซิ

05:52.680 --> 05:54.720
แม่นายใส่อะไรใต้กระโปรงซับใน

05:54.800 --> 05:56.760
รูเปช กล้าดียังไงมาพูดเรื่อง...

05:56.840 --> 05:59.040
รองเท้าแตะ เธอใส่รองเท้าแตะ

06:00.400 --> 06:03.040
อย่าคิดเลยเถิดทันทีสิ

06:03.120 --> 06:04.800
แค่ถามเฉยๆ อย่าคิดมาก

06:08.560 --> 06:13.640
เพื่อน พูดตามตรงนะ ฉันทนได้...

06:13.720 --> 06:16.040
เรื่องการแนะนำตัว การข่มขู่
และการพูดคำหยาบ

06:16.120 --> 06:19.640
แต่ฉันหวังว่า พวกเขาจะไม่บังคับให้ฉันเปลื้องผ้า

06:19.720 --> 06:22.320
ครั้งหนึ่งฉันเคยไปที่สวนน้ำ
เพื่อไปปิกนิกกับโรงเรียน

06:22.400 --> 06:25.640
ฉันตื่นเต้นเลยถอดเสื้อออก

06:25.720 --> 06:30.360
ตั้งแต่นั้นมาฉันก็โดนทุกคนล้อ
พวกเขาเรียกฉันว่าไอ้นมโต

06:30.440 --> 06:31.920
ฉันนมใหญ่กว่าผู้หญิงซะอีก

06:33.760 --> 06:35.880
ถอดเสื้อผ้าแล้วมันเสียหายตรงไหน

06:35.960 --> 06:38.360
นายจะไม่ใช่คนเดียวที่ถอดเสื้อหรอก

06:38.440 --> 06:40.560
แต่เลิกทำตัวเป็นเด็กขี้แยได้แล้ว

06:40.640 --> 06:43.600
นั่นจะดึงดูดความสนใจจากรุ่นพี่ได้นะ

06:43.680 --> 06:45.760
ถ้านายทำเหมือนๆ คนอื่น นายจะปลอดภัย

06:47.560 --> 06:48.760
งั้นก็ได้

06:49.720 --> 06:51.600
และนี่สำหรับนาย

06:51.680 --> 06:53.760
ฉันเขียนคำหยาบลงไป 15 คำแล้ว

06:53.840 --> 06:55.680
- เลือกมาสิบคำได้เลย
- ขอบใจนะ

06:58.160 --> 06:59.880
พี่สาว...

06:59.960 --> 07:01.760
แม่...

07:01.840 --> 07:03.120
ยาย...

07:03.200 --> 07:06.280
แหวะ ใครเขาพูดถึงผู้หญิงแบบนั้น

07:22.840 --> 07:24.720
มือสมัครเล่น

07:24.800 --> 07:26.120
เกิดขึ้นตลอด

07:27.160 --> 07:32.200
ทุกๆ ปีมีผู้สอบเข้าเรียน
คณะวิศวกรรมมากกว่าล้านคน

07:32.280 --> 07:34.160
แต่การแข่งขันมันสูงมาก...

07:34.240 --> 07:37.680
มีนักศึกษาแค่ 30,000-40,000 คนที่สอบไม่ผ่าน

07:37.760 --> 07:40.480
แล้วที่เหลือก็ได้เรียนวิศวะ

07:40.560 --> 07:41.800
มีวิทยาลัยวิศวกรรมหลายแห่ง

07:43.080 --> 07:44.560
และเพราะสิ่งที่ได้ยินมานี้...

07:44.640 --> 07:47.160
ลูกชายของผมจึงวางแผนจะสอบเข้าคณะนี้

07:47.240 --> 07:48.800
ผมพยายามอธิบาย...

07:48.880 --> 07:52.960
กับพิยุช ลูกชายของผม
ถ้าเขาคิดว่าสอบเข้าที่นี่ได้แล้ว...

07:53.040 --> 07:56.680
เขาจะกลายเป็นแรนโชจากเรื่อง "ทรีอีเดียต"

07:56.760 --> 07:59.280
ที่ได้คะแนนทเพอร์เฟค ในตอนจบเทอม

07:59.360 --> 08:00.920
หรืออาจกลายเป็นนักธุรกิจ

08:01.760 --> 08:03.920
เขาคิดผิดถนัด

08:04.000 --> 08:06.440
เพราะเมื่อมาถึงที่นี่ คุณจะใช้เวลาไปกับ...

08:06.520 --> 08:10.720
การดูหนังโป๊ เล่นเกม จีบสาว...

08:10.800 --> 08:11.880
และโกงข้อสอบ

08:12.920 --> 08:16.640
ถ้าคุณสอบเข้าคณะเทคโนโลยีได้...

08:16.720 --> 08:19.880
คุณจะเริ่มสูบกัญชา และซื้อกล้องดิจิทัล

08:24.760 --> 08:27.480
และเรื่องอื่นๆ ที่ผมยังไม่ทันได้อธิบาย...

08:27.560 --> 08:30.200
เพราะเขาเห็นด้วยกับผมทันที

08:30.280 --> 08:35.520
ตอนนี้พิยุชของผมเป็นภารโรงที่หอหมายเลขสอง

08:35.600 --> 08:37.960
และทำวิดีโอยูทูปในช่วงกลางคืน

08:39.200 --> 08:42.600
แต่ไม่ใช่นักศึกษาทุกคน
จะมีวิสัยทัศน์เหมือนลูกชายผม

08:43.560 --> 08:46.280
การสละสิทธิ์ของเขาจะไม่สูญเปล่า...

08:46.360 --> 08:47.920
จะมีคนได้สิทธิ์ของเขาไป

08:51.120 --> 08:52.600
และเป็นแพะรับบาปคนใหม่

08:55.040 --> 08:57.120
เปิดประตู ถึงตานายแล้ว

08:57.200 --> 09:00.120
ไปด้วยกันเถอะ ฉันไม่กล้าไปคนเดียว

09:01.240 --> 09:02.720
ไม่ใช่รุ่นพี่หรอก

09:02.800 --> 09:06.040
รุ่นพี่ไม่เคาะประตู พวกเขาบุกเข้ามาเลย

09:06.120 --> 09:06.960
เปิดประตู

09:08.520 --> 09:09.800
ไปด้วยกันเถอะนะ

09:13.040 --> 09:13.880
หวัดดี พวกนาย

09:18.560 --> 09:20.600
- นี่คือตึกดีใช่มั้ย
- ใช่

09:20.680 --> 09:22.520
ฉันอันกิต ปันเดย์ วิศวะโยธา 5502

09:22.600 --> 09:23.800
ทำไมฉันต้องให้

09:23.880 --> 09:25.400
แค่ฟังชื่อต้องจ่าย 5,500 รูปีเหรอ

09:25.480 --> 09:26.400
ชื่อนายพิเศษตรงไหน

09:26.480 --> 09:29.960
- ไม่ นั่นรหัสฉัน 5502
- งั้นเหรอ

09:30.040 --> 09:33.640
ฉันรูเปช บาติ วิศวะเครื่องกล 1537007

09:34.760 --> 09:37.280
แต่ไม่ได้มีนักศึกษาจำนวนมากขนาดนั้นนี่

09:37.360 --> 09:38.920
นั่นไม่ใช่รหัสของฉัน

09:39.000 --> 09:41.800
นั่นคือจำนวนเงินที่พ่อฉันจ่ายเพื่อให้สอบติด

09:41.880 --> 09:43.640
- หวัดดี
- หวัดดี

09:43.720 --> 09:46.200
ฉันชื่อชิรัค แบนซัล
คณะวิทยาศาสตร์สาขาคอมพิวเตอร์

09:46.280 --> 09:47.680
วิศวะโยธามันเจ๋งมาก

09:47.760 --> 09:51.080
ฉันอยากเลือกเรียนวิศวะโยธาแต่พ่อฉัน...

09:52.360 --> 09:55.200
แต่แล้วทุกคนก็รู้เรื่องวิศวะโยธา

09:56.520 --> 09:57.760
เรื่องอะไรเหรอ

09:57.840 --> 10:01.600
นักศึกษาที่เลือกเรียนวิศวะโยธาที่มหาวิทยาลัยนี้
ไม่เคยได้งานเลย

10:01.680 --> 10:03.640
แล้วพ่อคนไหนที่อยากให้ลูกชายสุดที่รัก...

10:03.720 --> 10:05.400
อยู่ในความมืดมนของการตกงานล่ะ

10:05.480 --> 10:06.640
ลุงคิดถูกจริงๆ

10:06.720 --> 10:08.040
แต่มันเป็นสาขาที่ถูกแนะนำนะ

10:08.120 --> 10:10.160
ในหนังสือแนะแนวมีแต่เรื่องเหลวไหล

10:10.240 --> 10:12.400
พวกเขาใส่รูปผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันในหนังสือ

10:12.480 --> 10:13.720
แล้วนายเห็นสาวสักคนไหม

10:16.320 --> 10:18.280
ไม่ต้องห่วงเรื่องสาขาหรอก

10:18.360 --> 10:20.920
- นายเปลี่ยนมันได้ทีหลัง
- เป็นไปได้ยังไง

10:21.000 --> 10:22.920
นายต้องเป็นหนึ่งในตัวท็อปหนึ่งเปอร์เซ็นต์

10:23.000 --> 10:24.560
ตัวท็อปหนึ่งเปอร์เซ็นต์เหรอ

10:24.640 --> 10:27.000
- นายไม่รู้เหรอ
- เขาจะรู้ได้ยังไง

10:27.080 --> 10:29.280
เขาพลาดงานปฐมนิเทศ

10:29.360 --> 10:32.480
ไม่ต้องห่วง ฉันจดเรื่องที่ต้องรู้ไว้หมดแล้ว

10:32.560 --> 10:34.680
ไปเก็บข้าวของซะ แล้วฉันจะเล่าให้ฟัง

10:36.120 --> 10:38.800
- เก็บไว้ที่ไหน
- ในห้องของนายไง

10:38.880 --> 10:40.440
ไอ้หนูนี่ตามไม่ค่อยทัน

10:40.520 --> 10:43.600
- นี่นายควรไปอยู่หอของภาคโยธา
- แต่ฉันได้อยู่ห้องนี้

10:52.680 --> 10:54.320
แต่เราอยู่ที่นี่แล้ว

11:00.720 --> 11:03.240
"ฉันกำลังไป"

11:06.160 --> 11:09.960
"ใช่ ฉันกำลังไป"

11:13.640 --> 11:16.320
คุณครับ ผมไม่เคยพูดว่าลูกชายคุณโกหก

11:16.400 --> 11:17.320
ผมไปพูดตอนไหน

11:18.240 --> 11:22.640
ชับฮัมกับนิเตชเป็นนักศึกษาที่ดี

11:22.720 --> 11:24.080
พวกเขาไม่ใช่คนเกเร

11:26.160 --> 11:30.120
ถ้าคนในชั้นเรียนเรียกเขาว่า "ดิลู ดิลู"

11:30.200 --> 11:32.520
นั่นไม่ใช่คำหยาบ ผมจะทำอะไรได้

11:34.880 --> 11:37.640
ไม่รู้สิ ผมนึกว่าทุกคนเรียกเขาแบบนั้นตลอดซะอีก

11:39.280 --> 11:40.120
เข้าใจแล้ว

11:41.560 --> 11:44.360
ตอนนี้คุณอยากให้ผมบอกเหตุผล...

11:44.440 --> 11:47.200
ที่คุณส่งต้องลูกชายคุณเข้ามหาวิทยาลัยเหรอ

11:48.640 --> 11:50.520
คุณครับลูกชายคุณเป็นศาสตราจารย์นะ

11:50.600 --> 11:51.560
ผ่อนคลายหน่อย

11:51.640 --> 11:53.840
งานของเขาคือข่มขู่นักศึกษากลัว
ไม่ใช่กลัวพวกเขา

11:55.480 --> 11:56.600
ฉันเบื่อเต็มทนแล้ว

11:57.840 --> 11:59.520
คนแบบนั้นสมควรถูกรับน้อง

11:59.600 --> 12:02.880
คุณครับ การรับน้องเป็นเรื่องที่ผิดกฏใช่ไหม

12:03.760 --> 12:06.240
ใช่แลัว แต่สำหรับนักศึกษาเท่านั้น

12:07.840 --> 12:09.000
ส่วนผู้บริหารรับน้องได้

12:11.120 --> 12:11.960
และพวกเขาทำแน่

12:14.440 --> 12:17.040
ผมล้อเล่น ดูหน้าเขาสิ

12:17.920 --> 12:19.520
ปัญหาของคุณคือการจัดสรรห้องใช่ไหม

12:19.600 --> 12:20.680
ครับ

12:22.040 --> 12:23.360
มีใครใช้เอ็กเซลเป็นบ้าง

12:23.440 --> 12:25.320
ปกติผมใส่ไซส์เอ็กซ์แอลตลอด

12:25.400 --> 12:28.360
เขาพูดถึงไมโครซอฟท์เอ็กเซลโว้ย

12:28.440 --> 12:29.280
รู้เรื่องยัง

12:31.240 --> 12:33.160
ฉันไม่เห็นห้องที่ว่าเลย

12:33.240 --> 12:35.360
- ขอดูได้ไหมครับ
- ได้สิ

12:36.320 --> 12:37.760
อยู่ไหน...

12:40.280 --> 12:42.280
คุณซ่อนคอลัมน์เอาไว้

12:42.360 --> 12:44.160
มันต้องซ่อนตัวเองแน่ๆ

12:45.400 --> 12:51.200
ห้องหมายเลข 69 เป็นของรูเปช บาติ
และอันกิต ปันเดย์

12:51.280 --> 12:53.920
- คุณสองคนอยู่ห้อง 69
- แล้วชิรัค แบนซัลล่ะครับ

12:56.200 --> 12:57.320
68 ห้องข้างๆ

12:57.400 --> 13:00.120
แต่นั่นคือห้องคุณจัน... ผมหมายถึงห้องคุณจาติน

13:00.200 --> 13:01.600
จาตินไหน

13:01.680 --> 13:05.400
หมายถึงจันทูเหรอ งั้นนายก็ได้อยู่กับจันทู

13:06.480 --> 13:08.000
โชคดีจริงๆ

13:08.080 --> 13:11.840
คุณครับ ถ้าผมเปลี่ยนห้องตอนนี้...

13:11.920 --> 13:13.880
เสื้อผ้าที่รีดแล้วของผมจะยับเอานะ

13:18.600 --> 13:20.080
นี่นามบัตรของคนซักรีด

13:20.160 --> 13:22.760
เขาเก่งมาก เขาเป็นศิษย์เก่าของวิทยาลัย
สาขาวิศวะโยธา

13:24.000 --> 13:25.160
หมดปัญหาแล้วนะ

13:25.240 --> 13:29.480
คุณครับ ห้องหมายเลข 69
เป็นเหมือนบ้านสำหรับผม

13:29.560 --> 13:32.240
ผมจะไปนอนบนเตียงคนอื่นได้ยังไง

13:32.320 --> 13:33.760
น่ารักจัง

13:33.840 --> 13:35.280
แต่ไม่ว่านายจะคิดยังไง...

13:35.360 --> 13:37.320
นายต้องไปอยู่ในที่ที่เราจัดให้

13:37.400 --> 13:40.000
คุณครับ เขามาได้เหมาะเจาะ

13:40.080 --> 13:41.960
เราอยู่ด้วยกันมาสี่วันแล้ว

13:42.040 --> 13:44.840
อย่าเปลี่ยนรูมเมทผมเลย อย่าใจร้ายนักสิ

13:44.920 --> 13:48.120
ย้ายไปแค่ไม่กี่วัน พวกนายก็จะเดินเข้าออก
ห้องของกันและกันเป็นว่าเล่น

13:48.200 --> 13:50.480
และถ้านายอยากกลับไปที่ห้องของนายอีก...

13:50.560 --> 13:53.520
ก็เดินไปแค่สองสามนาที

13:57.360 --> 13:58.200
ไปได้แล้ว

13:59.440 --> 14:02.400
คุณครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะเปลี่ยนห้องเอง

14:03.560 --> 14:05.080
มันก็แค่ห้องข้างๆ

14:05.160 --> 14:07.680
เราต้องอยู่ด้วยกันไปอีกสี่ปี...

14:07.760 --> 14:09.200
มาเริ่มต้นกันด้วยเรื่องดีๆ ดีกว่า

14:09.280 --> 14:11.080
- เพอร์เฟค!
- นะครับ

14:14.360 --> 14:15.680
แน่ใจนะ

14:15.760 --> 14:19.640
ไม่ ไม่ ไม่...

14:36.160 --> 14:38.920
มันไม่ใช่ห้อง มันเป็นห้องน้ำสาธารณะ

14:39.000 --> 14:42.360
เยี่ยมเลย ห้องของอันกิตมีห้องน้ำส่วนตัวด้วย

14:42.440 --> 14:44.960
ไม่ ตามรายชื่อแล้ว นั่นเป็นห้องฉัน

14:45.040 --> 14:47.760
- ฉันควรอยู่ที่นั่น
- อย่าพูดแบบนั้นสิ

14:47.840 --> 14:49.720
ถ้านายไป แล้วใครจะช่วยให้ฉันสอบผ่านล่ะ

14:49.800 --> 14:51.760
อันกิตจะเป็นเพื่อนร่วมห้องคนใหม่ของนาย

14:51.840 --> 14:55.560
นักศึกษาภาคโยธา
จะช่วยนักศึกษาภาคเครื่องกลได้ยังไง

14:55.640 --> 14:57.080
มันไม่ใช่ความผิดของเรา...

14:57.160 --> 14:59.720
เขาอยากเป็นพระเอกขี่ม้าขาว
ปล่อยให้เขาทรมานไปเถอะ

15:15.360 --> 15:17.680
กฎข้อที่หนึ่ง

15:17.760 --> 15:20.560
ตอนที่ฉันไม่อยู่ อาจมีคนมาตามหาฉัน

15:20.640 --> 15:22.480
ตำรวจ พ่อค้าขายยา สายสืบ...

15:22.560 --> 15:24.960
หรือสาวผมหยิกที่อุ้มเด็กร้องไห้

15:26.000 --> 15:28.280
นายต้องไม่เปิดเผยให้ใครรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่

15:29.680 --> 15:32.240
และจนกว่าจะสอบเข้าเรียนที่นี่ได้
รักกี้จะมาที่นี่เรื่อยๆ

15:32.320 --> 15:33.680
ทำตัวตามสบายนะ

15:35.680 --> 15:39.960
ไปอยู่ในห้องสกปรกนั่นยังดีกว่าอยู่กับความรู้สึกผิด

15:40.040 --> 15:42.840
นั่นไม่ใช่ห้องพัก มันเป็นร้านขายของสกปรก

15:42.920 --> 15:46.960
พวกรุ่นพี่ไร้จะสมองมาซื้อบุหรี่
จากจันทูในตอนกลางคืน

15:47.040 --> 15:48.000
พวกเขาจะทำร้ายนาย

15:49.680 --> 15:51.320
- นายต้องการแบบนั้นเหรอ
- ไม่

15:52.480 --> 15:54.920
ถ้าหลังตีสองนายยังไม่หลับละก็...

15:55.000 --> 15:57.080
ระวังไว้ให้ดี

15:57.160 --> 16:00.560
จันทูน้อยอาจย่องออกมาเมื่อไหร่ก็ได้

16:00.640 --> 16:04.040
กฎข้อที่สาม ฉันนับถือพระพิฆเนศ

16:04.120 --> 16:07.920
ฉะนั้นถ้านายทำร้ายหนูตัวไหนในห้องนี้...

16:08.000 --> 16:09.720
นายก็คือไอ้เศษสวะ

16:09.800 --> 16:12.200
ฉันจะอัดนายแล้วปล่อยให้ตายอยู่ข้างนอก

16:13.920 --> 16:17.320
เพื่อนเอ๋ย เรื่องของทรัพย์สิน...

16:17.400 --> 16:22.120
ใครก็ตามที่แสดงความเป็นเจ้าของก่อน
จะได้มันไป ซึ่งก็คือนาย

16:22.200 --> 16:23.920
นายลืมไป 1947 ไปแล้วเหรอ

16:24.840 --> 16:27.680
และฉันมองคนออก

16:27.760 --> 16:29.400
อันกิตจะรับมือกับจันทูได้

16:30.880 --> 16:34.000
- ข้าขอสรรเสริญแด่...
- พระพิฆเนศ

16:35.560 --> 16:36.720
เห็นไหม

16:42.720 --> 16:46.160
ฉันติดแหง่ก ทำยังไงดีล่ะทีนี้

16:47.760 --> 16:50.000
นายต้องปรับตัว

16:50.080 --> 16:53.840
เพราะผู้จัดการหอพักตัดสินใจแล้ว

16:53.920 --> 16:56.800
เราแทบจะทำอะไรไม่ได้เลย

17:00.120 --> 17:05.760
อันกิตห้องนั้นถูกจัดไว้ให้ฉัน
ถ้ามันยากที่นายจะปรับตัว...

17:05.840 --> 17:07.840
- งั้นฉัน....
- ฉันจะช่วยให้นายออกมา

17:08.840 --> 17:10.280
มีแต่ฉันที่ทำได้

17:13.480 --> 17:15.680
เขาจะพาเราไปไหน

17:15.760 --> 17:18.680
ฉันนึกว่าเขาจะตีก้นจันทู
และให้เขาทำความสะอาดห้องซะอีก

17:18.760 --> 17:19.920
ฉันก็คิดงั้น

17:20.000 --> 17:22.560
ถ้านายตั้งใจฟังการปฐมนิเทศกว่านี้...

17:22.640 --> 17:25.520
นายจะได้ยินที่ประธานหอพักพูดว่า
"ถ้ามีปัญหาอะไร มาหาผมได้"

17:25.600 --> 17:27.200
"ประตูของผมเปิดอยู่เสมอ"

17:27.280 --> 17:28.120
เห็นมั้ย มันเปิดอยู่

17:32.440 --> 17:35.840
คณบดีบอกเองว่าราวี เทจาเป็นเพชรเม็ดงาม

17:35.920 --> 17:37.880
คณบดียังบอกอีกว่าราวี เทจายอมสละสิทธิ์...

17:37.960 --> 17:41.840
จากไอไอทีและเลือกมหาวิทยาลัยของเรา

17:41.920 --> 17:44.360
นั่นแสดงให้เห็นถึงชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเรา

17:44.440 --> 17:47.920
- แล้วคณบดีก็ยังบอกว่า...
- ผมเข้าใจครับ

17:48.000 --> 17:50.440
และเราก็คิดเหมือนกับคณบดี หอพักแห่งนี้...

17:50.520 --> 17:53.960
ตั้งตารอที่จะต้อนรับ
นักศึกษาเก่งๆ อย่างราวี เทจา

17:54.040 --> 17:56.280
แต่มีเรื่องอะไรกวนใจคุณหรือเปล่า

17:56.360 --> 17:58.400
ใช่ การรับน้องที่โหดร้าย

17:59.320 --> 18:03.840
คุณครับ สภาวิทยาลัยประณามเรื่องการรับน้อง

18:03.920 --> 18:05.480
ไม่เคยมีเรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วงที่ผมอยู่

18:05.560 --> 18:06.960
และผมจะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น

18:07.040 --> 18:10.200
แต่ทำไมคุณลุงต้องลำบากมาถึงที่นี่ด้วยล่ะครับ

18:10.280 --> 18:11.360
คุณน่าจะส่งราวีมา

18:11.440 --> 18:13.040
คุณเรียกใครว่าลุง ผมคือราวี เทจา

18:15.040 --> 18:16.000
- คุณเหรอ
- ใช่

18:16.080 --> 18:18.000
2001 ลำดับและปีเกิด

18:18.080 --> 18:20.120
- คุณเป็นเด็กใหม่เหรอ
- ใช่ ใช่ ใช่

18:20.200 --> 18:21.800
ใครๆ ก็ถามผมแบบนี้

18:21.880 --> 18:26.640
และประธานหอ คุณคงไม่รู้
ว่าเกิดอะไรขึ้นใต้จมูกของคุณ

18:26.720 --> 18:30.600
พวกนักศึกษาปีสองหน้าโง่ ไอ้ห่าพวกนี้

18:30.680 --> 18:33.520
พวกเขารับน้องผมตลอดเวลา
และทุกครั้งก็มาในรูปแบบใหม่

18:33.600 --> 18:36.480
เมื่อคืนพวกเขาขอให้ผมเปลื้องผ้าต่อหน้าทุกคน

18:36.560 --> 18:38.720
และพวกเขาก็เล่นทิค-แท็ค-โท บนตัวผม

18:38.800 --> 18:39.800
นั่นมันไม่ถูกต้อง

18:42.360 --> 18:43.880
เข้าใจแล้ว

18:43.960 --> 18:46.520
เอางี้ ผมจะดูให้นะ

18:46.600 --> 18:49.400
ทำอะไรสักอย่างสิ จับหูไว้

18:51.920 --> 18:54.840
- อะไรกัน คุณเป็นประธานหอนะ
- ยืนขึ้นแล้วจับหูไว้

18:54.920 --> 18:56.120
เอาเก้าอี้ออกแล้วย่อตัวลง

18:56.200 --> 18:57.240
เดี๋ยวนี้!

18:59.800 --> 19:01.920
ถ้านายไม่เคารพรุ่นพี่...

19:02.000 --> 19:04.680
แล้วรุ่นน้องจะเคารพนายได้ยังไง

19:05.960 --> 19:07.720
ฉันเป็นพี่เลี้ยงนายเหรอ

19:07.800 --> 19:09.960
นายวิ่งมาหาฉันทุกครั้งที่มีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

19:10.040 --> 19:13.560
ห้องเล็กไปมั่งล่ะ อาหารกินไม่ได้มั่งล่ะ
งูในห้องน้ำมั่งล่ะ ไร้สาระ

19:13.640 --> 19:16.440
แล้วเสือกอยากเป็นวิศวกร นั่งลง

19:17.400 --> 19:21.200
ถ้านายมีปัญหา ก็หาทางออกเองสิ

19:21.280 --> 19:22.280
ไม่งั้นก็ปรับตัว

19:23.480 --> 19:24.440
เด็กรุ่นใหม่

19:25.360 --> 19:26.640
เด็กใหม่ทั้งหมดมันน่าสมเพช

19:28.360 --> 19:31.480
นี่เจ้าโง่ มีการรับน้องในหอพักนี้หรือเปล่า

19:31.560 --> 19:33.840
ไม่ครับ การรับน้องคืออะไร

19:33.920 --> 19:36.200
ทิค-แทค-โท เป็นเกมโปรดของผม

19:36.280 --> 19:38.560
และผมชอบเปลื้องผ้าต่อหน้าคนแปลกหน้า

19:38.640 --> 19:41.520
คณบดีไม่ได้ชมผม เขาไม่รู้ชื่อผมด้วยซ้ำ

19:41.600 --> 19:43.160
ผมก็ไม่รู้จักชื่อตัวเอง

19:45.720 --> 19:48.040
แล้วพวกคุณต้องการอะไร

19:48.120 --> 19:49.480
- ไม่มีอะไรครับ
- ไม่มีอะไร

19:49.560 --> 19:51.400
เราแค่เดินเล่นกัน

19:51.480 --> 19:54.760
อันกิตนี่ประธานหอพักของเรา

19:54.840 --> 19:56.880
- ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ
- นี่

19:58.120 --> 20:00.760
คุณเห็นอะไรที่นี่หรือเปล่า

20:00.840 --> 20:03.160
ไม่อยู่แล้ว เราไม่เห็นอะไรเลย ไปกันเถอะ

20:03.240 --> 20:04.400
เราไม่เห็นอะไรเลย

20:04.480 --> 20:05.800
เปิดประตูบ้านั่น ไปกันเถอะ

20:10.480 --> 20:11.800
- ให้ผมไปด้วยมั้ย
- หุบปาก

20:13.800 --> 20:16.120
- ประธานหอเองก็...
- นายทนไปเถอะ

20:16.200 --> 20:18.000
ฉันขอให้เขาช่วยฉันจากจันทู...

20:18.080 --> 20:19.880
เขาพาเราไปหาประธานหอ

20:19.960 --> 20:22.800
- ฉันบอกนายแล้วเพื่อน
- โว้ว

20:23.840 --> 20:25.760
มีอีกคนอยู่ในกลุ่มพวกนายเหรอ

20:25.840 --> 20:27.000
ฉันกำลังพูดถึงพวกนายพอดี

20:30.120 --> 20:31.920
เดี๋ยวเราพาไปชมหอพักนะ

20:32.000 --> 20:33.320
- ตอนนี้เหรอ
- ไปเถอะน่า

20:33.400 --> 20:34.880
ผมจะพาเขาไปดูทีหลัง

20:34.960 --> 20:36.040
เขาดูขี้อายมาก

20:36.120 --> 20:38.760
นายมีไอ้จ้อน ฉันก็มี ไม่มีอะไรต้องอาย

20:38.840 --> 20:42.240
ยังไงฉันก็ต้องทำให้นายหายอาย

20:53.920 --> 20:57.440
มหาวิทยาลัยนี้เหมือนผมในหลายๆ ด้าน

20:57.520 --> 21:01.440
เราต่างเก็บขยะจากที่ต่างๆ
แล้วเอามารวมกันในที่เดียว

21:02.160 --> 21:05.640
แล้วรถเก็บขยะก็มารับมันออกจากมหาวิทยาลัย

21:06.720 --> 21:09.720
คุณคงคิดว่าผมไม่ยุติธรรมกับเด็กพวกนี้...

21:09.800 --> 21:11.320
ที่เรียกพวกเขาว่าขยะ

21:13.000 --> 21:15.560
แต่รู้มั้ย สิ่งมีชีวิตที่...

21:15.640 --> 21:17.840
อาศัยอยู่ที่นี่ เป็นพวกเวรตะไล

21:26.840 --> 21:27.680
นั่นแหละประเด็น

21:33.000 --> 21:35.520
นี่ ไม่เห็นเหรอว่ามันคือสระว่ายน้ำ

21:35.600 --> 21:37.720
นายจะขี่จักรยานบนน้ำเหรอ ไอ้ห่า

21:37.800 --> 21:39.440
ขอโทษครับ ขอโทษครับ

21:41.280 --> 21:42.240
เร็วเข้า

21:49.400 --> 21:50.600
พี่ชาย เรามีคนใหม่มาด้วย

21:51.880 --> 21:55.080
เยี่ยม นี่ นายต้องเป็นคนส่งนม

21:55.160 --> 21:56.440
ส่วนนายก็เป็นวัว

21:56.520 --> 21:57.520
และนายเป็นถังน้ำ

21:57.600 --> 21:59.040
โอเคนะ มาเริ่มกันเลย

21:59.120 --> 22:00.080
พวกเขาจะเข้าไป

22:00.160 --> 22:01.560
สำนักงานใหญ่

22:01.640 --> 22:03.320
เยี่ยม ไปสิ

22:04.200 --> 22:06.080
- เข้าไป
- ไปกันเถอะ

22:06.160 --> 22:07.640
เร็วเข้า เร็วเข้า เร็วเข้า

22:13.440 --> 22:14.320
ไปได้แล้ว

22:33.000 --> 22:35.920
นี่อะไร เขาน่าเบื่อจะตาย

22:36.000 --> 22:38.600
อะไรกันเนี่ย เจ้าโง่เอ๊ย

22:38.680 --> 22:40.000
ฉันบอกว่าไง

22:40.080 --> 22:42.720
แค่ใช้ก้นหยิบดินสอ แต่นายทำไม่ได้

22:42.800 --> 22:45.160
พี่ครับ ขอโอกาสอีกครั้งนะครับ ครั้งสุดท้าย

22:45.240 --> 22:48.120
คราวนี้ผมจะหยิบมันให้ได้

22:48.200 --> 22:51.200
ผนจะทำให้มันถูกต้อง

22:51.280 --> 22:52.120
ไปให้พ้น

22:53.240 --> 22:57.920
ไอ้หนู ก้นดินสออยู่ไหน

22:58.000 --> 22:59.160
มันจะไปอยู่ที่ไหนได้

23:04.200 --> 23:05.200
มันเป็นคำถามลวง

23:06.920 --> 23:09.440
เด็กพวกนี้ได้รับเลือกมาได้ยังไง ไอ้พวกโง่

23:09.520 --> 23:11.400
ไปยืนตรงมุมแล้วเป็นโคมไฟ

23:11.480 --> 23:12.320
ไอ้เวร

23:16.960 --> 23:18.200
ไง น้อง ใหม่

23:21.120 --> 23:22.560
เจ้าอ้วนมายืนตรงกลางเลย

23:25.680 --> 23:26.560
ย่อตัวลง

23:29.320 --> 23:32.200
พูดชื่อของสาวสิบคนในรุ่นของนาย

23:34.360 --> 23:37.720
พี่ครับ จนถึงตอนนี้ผมมีแต่เพื่อนผู้ชาย

23:37.800 --> 23:40.520
ผมคิดว่าจะเริ่มเข้าหาสาวๆ ในสัปดาห์หน้า

23:41.960 --> 23:44.320
น่าสมเพชสุดๆ

23:46.200 --> 23:47.040
โอเค ไปได้

23:50.000 --> 23:52.560
คนต่อไป แนะนำตัวก่อน

23:58.000 --> 23:59.800
สวัสดี ผมอันกิต ปันเดย์

23:59.880 --> 24:01.480
โว้ว

24:01.560 --> 24:03.120
ภาษาอังกฤษเหรอ

24:04.200 --> 24:05.680
ไอ้เวร นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้ว...

24:05.760 --> 24:07.240
ยังไม่รู้วิธีแนะนำตัวอีกเหรอ

24:07.320 --> 24:09.240
ไม่ใช่ความผิดของเขาหรอกครับ

24:09.320 --> 24:12.080
- เขาเพิ่งเข้ามาวันแรก
- วันแรกเหรอ

24:14.120 --> 24:15.440
งั้นก็เป็นคืนแรกของเขาด้วยสิ

24:16.680 --> 24:18.920
ทุกคน เขายังซิง

24:19.000 --> 24:21.280
โทรหาเรดดี้ดีกว่า

24:21.360 --> 24:24.840
พวกเขาสามคนจะมีคืนแรก

24:24.920 --> 24:26.840
โดยไม่ใส่ถุงยางด้วย

24:30.840 --> 24:34.880
ถอดเสื้อผ้าออก ทั้งสามคนเลย

24:34.960 --> 24:36.680
- เร็วเลย
- ถอดออก

24:36.760 --> 24:37.880
ปิดไฟ

25:13.120 --> 25:14.440
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า

25:18.720 --> 25:20.680
ดูพวกเขาสิ

25:29.800 --> 25:31.800
จะไม่ป้อนนมให้คนรักหน่อยเหรอ

25:33.400 --> 25:34.920
เป็นอะไร

25:35.000 --> 25:36.360
กลัวเหรอ

25:36.440 --> 25:37.280
ฮ๊ะ

25:37.360 --> 25:39.280
ฉันไม่กัดหรอก

25:39.360 --> 25:41.040
ฉันแค่ข่วน

25:41.120 --> 25:42.800
ช้าๆ ช้าๆ

25:44.640 --> 25:46.480
แต่ถ้านายต้องการ นายกัดฉันได้

25:48.560 --> 25:49.520
ทำตัวอิสระ

25:50.560 --> 25:52.720
ทำตัวอิสระ

25:53.840 --> 25:55.800
คุยอะไรเยอะแยะ

25:55.880 --> 25:57.040
นี่เป็นการแต่งงานเหรอ

25:57.120 --> 25:58.480
นอนกับสามีของนายสิ

26:00.080 --> 26:05.280
เราพร้อมแล้วที่จะได้เห็นจูบแรกของคืนนี้

26:05.360 --> 26:10.400
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

26:10.480 --> 26:15.240
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

26:15.320 --> 26:18.720
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

26:18.800 --> 26:22.560
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

26:22.640 --> 26:25.400
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

26:25.480 --> 26:27.840
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

26:27.920 --> 26:30.720
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

26:30.800 --> 26:35.480
เซอร์ไพรส์ ไอ้เวรตะไล

26:39.400 --> 26:45.120
จันทู จันทู จันทู

26:45.200 --> 26:47.800
บอกแล้วว่าจันทูจะไม่ทำให้พวกนายผิดหวัง

26:47.880 --> 26:52.160
- นายน่าจะซื้อขนมมาด้วยนะ
- ฉันซื้อมาแล้ว

26:52.240 --> 26:54.600
ทุกอย่างพร้อมแล้วสำหรับคืนนี้

26:54.680 --> 26:55.520
ไง เจ้าสาว

26:56.560 --> 26:59.200
ไปสิ ไปเอาขนมในห้องฉัน

26:59.280 --> 27:00.800
ให้พวกเขาทำคืนแรกให้เสร็จก่อน

27:00.880 --> 27:03.960
เราจะทำแบบนั้นเมื่อไหร่ก็ได้

27:04.040 --> 27:06.000
ฉันสอบเข้าที่นี่ได้ หลังจากผ่านไปสี่ปี

27:06.920 --> 27:09.520
จนถึงวันนี้ ฉันเคยแต่รับน้องเท่านั้น...

27:09.600 --> 27:10.760
แต่ฉันไม่เคยถูกรับน้องเลย

27:12.040 --> 27:14.800
ฉันสมควรมีคืนแรก

27:16.800 --> 27:19.200
พวกนายควรเรียนรู้จากเขา
นี่คือผู้ทรงคุณค่าของเรา

27:19.280 --> 27:22.160
พวกนายจะรอให้ท้องก่อนเหรอ ไอ้พวกขี้ขลาด

27:22.240 --> 27:23.280
เร็วเลย

27:23.360 --> 27:25.880
ไปเอาขนมบนเตียงฉันมาให้หมด

27:28.000 --> 27:28.840
เร็วเข้า

27:31.360 --> 27:32.360
นายจะไปไหน

27:32.440 --> 27:34.360
เราจะไปเอาขนมมาให้รุ่นพี่

27:43.720 --> 27:44.880
ไอ้พวกเวร

27:44.960 --> 27:47.360
- พวกเขากลัวมากใช่มั้ย
- หัวโกร๋นเลยล่ะ

27:49.440 --> 27:50.880
มันไม่ใช่แบบนั้น

27:50.960 --> 27:53.040
ไม่มีใครกลัว

27:53.120 --> 27:55.520
ขอบคุณพระเจ้า ที่นายมาทันเวลา

27:55.600 --> 27:57.360
ไอ้พวกนี้ไม่ยอมหยุดและ...

27:57.440 --> 27:59.520
และสามคนนั้นก็ไม่ร้องไห้

27:59.600 --> 28:01.600
ไอ้พวกบ้า ว่าแต่...

28:01.680 --> 28:04.800
ใครพูดว่าจูบฮ๊ะ

28:04.880 --> 28:06.280
ใครเป็นคนพูด

28:06.360 --> 28:09.320
ถ้าฉันได้จูบพวกเขาจริงๆ ล่ะ

28:09.400 --> 28:10.960
นั่นเป็นจูบแรกในชีวิตฉันเลยนะ

28:11.040 --> 28:12.200
นายน่าจะทำแบบนั้น

28:12.280 --> 28:13.800
เจ้าอ้วนนั่นคงทำให้นายมีอารมณ์

28:15.440 --> 28:16.520
จะบ้าเหรอ

28:16.600 --> 28:19.200
แค่เพราะฉันมาจากภาคเครื่องจักร
ฉันควรเที่ยวไปจูบผู้ชายมั้ย

28:19.280 --> 28:22.040
และจะบอกให้นะ เด็กพวกนี้...

28:22.120 --> 28:25.200
คงไม่สะดุ้ง ถึงแม้ว่าฉันจะจูบพวกเขาก็เถอะ

28:25.280 --> 28:28.280
พวกเขาอาจจะเอาลิ้นยัดปากฉันก็ได้

28:28.360 --> 28:29.880
ใช่

28:29.960 --> 28:32.760
ปีนี้เราได้รุ่นหน้าไม่อาย

28:32.840 --> 28:34.240
เดี๋ยวก่อน

28:34.320 --> 28:36.240
ผู้ชายแก้ผ้า ควรเดินไปด้วยกัน

28:36.320 --> 28:39.400
ฉันว่าตอนกลับมาเราน่าจะเอาน้ำแข็งไปด้วย

28:39.480 --> 28:41.200
ว่ากันว่าคนเมาทำอะไรไม่ไหว...

28:41.280 --> 28:42.720
แม้ว่าเขาจะโรคจิตแค่ไหนก็ตาม

28:42.800 --> 28:44.200
จะบ้าเหรอ เราจะไม่กลับไปอีก

28:44.280 --> 28:45.960
ต้องขอบคุณจันทูที่ช่วยเราไว้

28:46.040 --> 28:47.720
ฉันคิดผิดเรื่องผู้ชายคนนี้

28:47.800 --> 28:52.160
เขาเป็นพระเจ้า เขารักษาเกีรยติของฉันเอาไว้

28:52.240 --> 28:54.600
ฉันจะใช้หนี้นี้ยังไงดี

28:54.680 --> 28:56.320
ไว้ค่อยคิดกันตอนเช้าแล้วกัน

29:01.360 --> 29:05.160
เข้าใจแล้ว พวกเด็กใหม่...

29:05.240 --> 29:06.760
อยากตอบแทนจันทูงั้นเหรอ

29:06.840 --> 29:09.080
- ใช่
- เยี่ยม

29:09.160 --> 29:11.760
ใช่ ผมเลยอยากเป็นเพื่อนร่วมห้องของคุณ

29:11.840 --> 29:13.680
ผมจะเป็นเพื่อนร่วมห้องที่ดี

29:13.760 --> 29:15.000
ทำให้ห้องสะอาด

29:15.080 --> 29:16.680
แล้วผมก็จะดูแลธุรกิจคุณอย่างดีด้วย

29:16.760 --> 29:19.520
- ยังไงผมก็เป็นวรรณะพ่อค้า
- เดี๋ยวก่อน เพื่อน

29:19.600 --> 29:22.080
ผมหมายถึงห้องนี้เป็นของผม

29:22.160 --> 29:24.040
เขาไม่รู้กฎของคุณด้วยซ้ำ

29:24.120 --> 29:26.360
ผมก็จัดการเรื่องธุรกิจได้
และทำความสะอาด...

29:26.440 --> 29:28.920
ห้องที่สกปรกกว่านี้ได้ภายในไม่กี่นาที

29:29.000 --> 29:30.720
ผมมาจากโคตาครับ

29:30.800 --> 29:33.280
ลืมสองคนนี้เลย รับผมไปแทน

29:33.360 --> 29:36.040
เราจะผูกพันกันเหมือนพี่น้อง

29:36.120 --> 29:37.040
ก็ได้...

29:38.640 --> 29:41.720
ถ้าพวกนายอยากตอบแทนกันจริงๆ

29:41.800 --> 29:43.200
ก็อยู่ห้องเดียวกันสามคนเลย...

29:43.280 --> 29:45.360
แล้วฉันจะจัดการห้องนี้เอง

29:45.440 --> 29:47.800
สามคนเหรอ ไม่แน่นเกินไปเหรอครับ

29:47.880 --> 29:49.560
เราจะปรับเตียงสองเตียงได้ยังไง

29:49.640 --> 29:51.760
แล้วนายปรับตัวในคืนแรกยังไง เจ้าอ้วน

29:53.160 --> 29:55.680
แล้วอย่าให้ประธานหอรู้เรื่องนี้นะ

29:55.760 --> 29:57.880
ฉันเคยช่วยพวกนายครั้งนึง...

29:57.960 --> 30:01.120
แต่การรับน้องจะยังไม่จบง่ายๆ

30:01.200 --> 30:03.320
ไม่ เขาไม่รู้หรอกครับ

30:03.400 --> 30:06.000
เราสามคนจะอยู่กันอย่างมีความสุขตลอดไป

30:06.080 --> 30:08.400
- ใช่ เราแค่ต้องการคำอวยพรจากคุณ
- ไปกันเถอะ

30:08.480 --> 30:10.000
- เดี๋ยวก่อน
- ครับ

30:10.080 --> 30:12.200
ฉันบอกว่าพวกแกอยู่ห้องนี้ไม่ได้...

30:12.280 --> 30:13.640
แต่ต้องทำความสะอาด

30:13.720 --> 30:16.120
เร็วเลย เร็ว

30:16.200 --> 30:17.520
ไปสิ ไอ้อ้วน

30:18.880 --> 30:22.200
มาสร้างความเป็นพี่น้อง

30:22.280 --> 30:26.520
แน่นอนว่ารุ่นน้องจะถูกเอาเปรียบในตอนแรก

30:26.600 --> 30:27.760
แต่มันจะไม่เป็นแบบนี้ตลอด

30:29.280 --> 30:34.440
อีกไม่นานรุ่นน้องพวกนี้จะกลายเป็นรุ่นพี่
โดยที่พวกเขาไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ

30:34.520 --> 30:37.080
และปีหน้า รุ่นน้องจะมาต่อแถวหน้าพวกเขา...

30:37.160 --> 30:38.600
และพวกเขาจะพูดเหมือนๆ กัน

30:38.680 --> 30:40.320
เด็กใหม่ปีนี้มันน่าสมเพช

30:41.560 --> 30:43.680
วันนั้นยังอีกนาน

30:43.760 --> 30:45.280
แต่ตอนนี้พวกเขาจะร้องไห้

30:45.360 --> 30:47.960
เพราะทุกคนร้องไห้ตอนที่ยังเป็นเด็ก

30:48.040 --> 30:51.000
และชีวิตในมหาวิทยาลัย
ก็คือชีวิตวัยเด็กครั้งที่สองของคุณ

30:51.080 --> 30:53.400
บางอย่างจะทำให้พวกเขาทึ่ง

30:53.480 --> 30:55.880
บางอย่างจะทำให้พวกเขากลัว

30:55.960 --> 31:00.680
เด็กๆ มีความตื่นเต้นเกี่ยวกับมหาวิทยาลัย
ก่อนที่พวกเขาจะมาถึงที่นี่

31:00.760 --> 31:03.360
แต่มหาลัยที่แท้จริงไม่มีความใกล้เคียง
กับหนังเรื่องทรีอีเดียต

31:03.440 --> 31:05.160
หรือเรื่องสตูเดนท์ออฟเดอะเยียร์

31:05.240 --> 31:07.920
หรือไม่เหมือนหนังเรื่องกูลาล

31:08.000 --> 31:09.800
มหาวิทยาลัยเป็นเหมือน...

31:10.880 --> 31:14.480
อะไรที่อยู่ตรงกลางๆ แบบนี้

31:14.560 --> 31:17.360
แต่ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เล็กหรือใหญ่...

31:17.440 --> 31:20.640
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย...

31:20.720 --> 31:24.120
มหาวิทยาลัยจะกลายเป็น
ส่วนสำคัญในชีวิตของนักศึกษา

31:25.520 --> 31:28.040
เพราะการเรียนอาจไม่ส่งผลต่ออาชีพของคุณ