WEBVTT

00:00:28.960 --> 00:00:30.640 align:center
เมื่อไหร่นายจะได้ไปฝึกงาน

00:00:30.720 --> 00:00:32.880 align:center
- ยังไม่มีที่ไหนตอบรับมาเลย
- แย่จัง

00:01:20.960 --> 00:01:23.880 align:center
พร้อมนะ นายคุยกับแม่หรือยัง

00:01:23.960 --> 00:01:25.440 align:center
ห้องของพวกนายพร้อมหรือยัง

00:01:25.520 --> 00:01:26.440 align:center
กินข้าวมาแล้วใช่ไหม

00:01:27.440 --> 00:01:28.680 align:center
งั้นมาเริ่มกันเลย

00:01:29.680 --> 00:01:30.920 align:center
เอาสิ เริ่มได้

00:01:32.520 --> 00:01:36.480 align:center
ผมชื่อรูเปช บาเทีย รหัสนักศึกษา 170037

00:01:36.560 --> 00:01:38.680 align:center
ผมได้รับเลือกให้เข้าเรียน

00:01:38.760 --> 00:01:40.320 align:center
คณะวิศวกรรมเครื่องกลเป็นเวลาสี่ปี

00:01:40.400 --> 00:01:43.280 align:center
งานอดิเรกของผมคือออกกำลังกาย
ครอบครองสิ่งผิดกฏหมาย...

00:01:43.360 --> 00:01:46.400 align:center
และหาวัวตัวเมียดีๆ มาผสมพันธุ์กับวัวของผม

00:01:46.480 --> 00:01:48.560 align:center
- หอพักที่สามจงเจริญ
- จงเจริญ

00:01:51.840 --> 00:01:53.800 align:center
ไอ้หนูคนนี้ทำได้ดีในเวลาแค่สามวัน

00:01:53.880 --> 00:01:56.040 align:center
- เยี่ยม
- นายมีอนาคตที่สดใส

00:01:56.120 --> 00:01:58.960 align:center
เขาจะเป็นผู้ท้าชิงคนแรกของ
เราในการแข่งด่าไฟแล่บประจำหอ

00:01:59.040 --> 00:02:01.000 align:center
นี่โมต้า บีม

00:02:01.080 --> 00:02:03.280 align:center
นายด่าได้กี่คำในหนึ่งอึดใจ

00:02:03.360 --> 00:02:05.960 align:center
รุ่นพี่ครับ ผมเป็นหอบหืด

00:02:06.040 --> 00:02:09.800 align:center
และผมพูดคำหยาบไม่เก่ง

00:02:09.880 --> 00:02:11.760 align:center
ผมขอเข้าร่วมกิจกรรมอื่นนะครับ

00:02:11.840 --> 00:02:15.360 align:center
นายคิดว่านายมาเข้าค่ายฤดูร้อนเหรอ ไอ้บ้านี่

00:02:15.440 --> 00:02:16.760 align:center
นี่คือเรื่องของไก่อ่อนเหรอ

00:02:19.120 --> 00:02:21.160 align:center
เราต้องกำจัด...

00:02:21.240 --> 00:02:24.800 align:center
ความเขินอายในตัวนาย

00:02:24.880 --> 00:02:28.680 align:center
ฟังนะ คืนนี้นายต้องคิดคำหยาบสิบคำ

00:02:28.760 --> 00:02:31.160 align:center
และจำให้ขึ้นใจ ฉันจะทดสอบนายเรื่องนี้

00:02:31.240 --> 00:02:34.160 align:center
ใช่ และเราจะให้เขาดู
รายการสองสาวกับหนึ่งถ้วย

00:02:34.240 --> 00:02:38.560 align:center
- ในแว่นสามมิติ
- เขาน่ะเหรอ เขาจะร้องไห้หาแม่นะสิ

00:02:38.640 --> 00:02:41.280 align:center
- เด็กรุ่นนี้น่ะไร้ประโยชน์
- ไม่จริงหรอก

00:02:41.360 --> 00:02:43.400 align:center
ปีนี้เราได้สาวเครื่องกลใหม่สามคน

00:02:43.480 --> 00:02:45.040 align:center
- สามคนเหรอ
- ใช่

00:02:45.120 --> 00:02:46.360 align:center
นายมีรายชื่อเหรอ

00:02:46.440 --> 00:02:49.320 align:center
ฉันมี แต่ยังไม่ได้คัดเลย

00:02:49.400 --> 00:02:51.640 align:center
- เราจะทำมันด้วยกัน
- ได้

00:02:51.720 --> 00:02:53.880 align:center
- มาเถอะ
- ฉันจะเอาของไปเก็บ...

00:02:53.960 --> 00:02:56.120 align:center
ในตู้ก่อน เพราะถ้าเรดดี้...

00:02:56.200 --> 00:02:57.640 align:center
- ไปที่ตู้ก่อน...
- ไปเลย

00:02:57.720 --> 00:03:00.240 align:center
ขอบคุณที่เข้าใจนะ

00:03:00.320 --> 00:03:03.680 align:center
รถไฟของเรดดี้มาช้า เขาจะมาถึงตอนเย็น

00:03:03.760 --> 00:03:05.320 align:center
ไปเจอฉันที่โรงอาหารนะ

00:03:08.080 --> 00:03:10.640 align:center
คุณจาติน อ้ะ โทษที โทษที

00:03:10.720 --> 00:03:13.920 align:center
คุณจันทู ถ้าไม่ว่าอะไร ผมขอถามหน่อยได้ไหม

00:03:14.000 --> 00:03:17.200 align:center
- แปดนิ้ว ไม่ใช้ยา
- อะไรเหรอ

00:03:18.840 --> 00:03:22.800 align:center
ไม่ ผมหมายถึงทำไมคุณถึงรับน้องเรา...

00:03:22.880 --> 00:03:25.320 align:center
โทษที โทษที ให้แนะเรานำตัว

00:03:25.400 --> 00:03:28.120 align:center
ทำไมคุณต้องให้เราแนะนำตัว
คุณก็เป็นเด็กใหม่เหมือนกัน

00:03:28.200 --> 00:03:31.480 align:center
นายเรียกใครว่าเด็กใหม่วะ ไอ้เวร

00:03:31.560 --> 00:03:34.200 align:center
ฉันพักอยู่แถวนี้
ตั้งแต่ก่อนมนุษย์ได้เหยียบดาวอังคาร...

00:03:34.280 --> 00:03:36.440 align:center
และก่อนแรนเวียร์จะคบกับดีปิก้าซะอีก

00:03:36.520 --> 00:03:38.120 align:center
เข้าใจรึยัง ถามเขาสิ

00:03:38.200 --> 00:03:39.040 align:center
บอกเขา

00:03:41.680 --> 00:03:46.920 align:center
จันทูสอบเข้ามาครั้งแรกในปี 2014 กับเพื่อน

00:03:47.000 --> 00:03:48.680 align:center
เพื่อนของเขาสอบไม่ผ่าน

00:03:48.760 --> 00:03:51.320 align:center
แต่จันทูได้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัย

00:03:51.400 --> 00:03:53.560 align:center
ไม่ใช่ในฐานะนักศึกษา แต่เป็นผู้อาศัยในหอพัก

00:03:53.640 --> 00:03:55.960 align:center
ต้องขอบคุณเงินที่ได้จากการขายเหล้า...

00:03:56.040 --> 00:03:57.400 align:center
บุหรี่, บัตรนักศึกษาของเพื่อน

00:03:57.480 --> 00:04:01.560 align:center
บัตรประชาชนปลอมเจ็ดใบ
และการพักอยู่ในหอพักนี้...

00:04:01.640 --> 00:04:04.840 align:center
ทำให้เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ภายในสี่ปี

00:04:04.920 --> 00:04:09.120 align:center
ความสำเร็จของเขา
ทำให้หมู่บ้านจาบัวของเราภูมิใจ...

00:04:09.200 --> 00:04:11.800 align:center
และเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กๆ หลายคน

00:04:19.960 --> 00:04:24.800 align:center
รหัส 19576 วิศวกรรมการเกษตร

00:04:24.880 --> 00:04:26.320 align:center
ฉันชื่อจาติน

00:04:26.400 --> 00:04:28.640 align:center
แต่คนอื่นเรียกฉันว่าจันทูเพื่อเป็นการให้เกีรยติ

00:04:28.720 --> 00:04:29.920 align:center
เฮ้ย จันทู ไอ้บ้านี่

00:04:30.000 --> 00:04:32.080 align:center
- นายอยู่ไหน
- กำลังไป

00:04:34.000 --> 00:04:34.840 align:center
ให้เกีรยติ

00:04:46.160 --> 00:04:48.000 align:center
กล้าดียังไง มาเรียกฉันว่าโมต้า บีม

00:04:48.080 --> 00:04:50.960 align:center
พวกเทเลทับบี้ พวกแกคอยดูเถอะ

00:04:57.880 --> 00:05:00.800 align:center
นี่เพื่อน ถ้าคณบดีถาม...

00:05:00.880 --> 00:05:03.400 align:center
ว่าใครข่มขู่เรา ฉันควรจะบอกว่าไง

00:05:03.480 --> 00:05:05.760 align:center
ฉันจำชื่อพวกเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ

00:05:05.840 --> 00:05:09.080 align:center
ไม่ต้องห่วง มันจะไม่เกิดขึ้นหรอก

00:05:09.160 --> 00:05:10.600 align:center
มันเกิดขึ้นแน่

00:05:10.680 --> 00:05:12.160 align:center
คณบดีจะจัดการเรื่องนี้...

00:05:12.240 --> 00:05:13.880 align:center
ทันทีที่เขาได้รับจดหมายร้องเรียน

00:05:13.960 --> 00:05:15.760 align:center
เขาพูดชัดเจนตอนปฐมนิเทศ...

00:05:15.840 --> 00:05:16.920 align:center
ว่าเราเหมือนลูกแท้ๆ

00:05:17.000 --> 00:05:19.440 align:center
ตอนที่เด็กทารกคลอดออกมา...

00:05:19.520 --> 00:05:21.920 align:center
หมอก็ยังตีก้นพวกเขาเลย

00:05:22.000 --> 00:05:24.400 align:center
ไม่มีใครที่ไม่ร้องไห้ในตอนเริ่มต้นชีวิตหรอก

00:05:24.480 --> 00:05:26.440 align:center
นายมันโง่ ถ้านายคิดว่าการรับน้องเป็นเรื่องดี

00:05:26.520 --> 00:05:27.560 align:center
ไม่เห็นโปสเตอร์เหรอ

00:05:27.640 --> 00:05:30.360 align:center
นายกลัวเพราะโปสเตอร์พวกนี้น่ะเหรอ

00:05:30.440 --> 00:05:32.400 align:center
พวกเขาทำอะไรนายรึยัง

00:05:32.480 --> 00:05:34.600 align:center
พวกเขาแค่ทำให้นายพูดว่าไอ้งั่งกับตุ๊ดออกมา

00:05:34.680 --> 00:05:36.560 align:center
อย่างมากก็พูดคำว่าสารเลวหรือปัญญาอ่อน

00:05:36.640 --> 00:05:38.600 align:center
ขอร้อง อย่าใช้คำหยาบ

00:05:38.680 --> 00:05:41.480 align:center
โอเค ถ้าฉันพูด มันจะกลายเป็นคำหยาบ

00:05:41.560 --> 00:05:43.480 align:center
และเมื่อวิรัต โคลีพูดคำพวกนี้...

00:05:43.560 --> 00:05:46.320 align:center
เขาจะดูเจ๋ง ดุดันและมุ่งมั่น

00:05:46.400 --> 00:05:49.200 align:center
นี่เพื่อน ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คำ
แต่เป็นความหมายของมันต่างหาก

00:05:50.840 --> 00:05:52.600 align:center
ไหนบอกฉันซิ

00:05:52.680 --> 00:05:54.720 align:center
แม่นายใส่อะไรใต้กระโปรงซับใน

00:05:54.800 --> 00:05:56.760 align:center
รูเปช กล้าดียังไงมาพูดเรื่อง...

00:05:56.840 --> 00:05:59.040 align:center
รองเท้าแตะ เธอใส่รองเท้าแตะ

00:06:00.400 --> 00:06:03.040 align:center
อย่าคิดเลยเถิดทันทีสิ

00:06:03.120 --> 00:06:04.800 align:center
แค่ถามเฉยๆ อย่าคิดมาก

00:06:08.560 --> 00:06:13.640 align:center
เพื่อน พูดตามตรงนะ ฉันทนได้...

00:06:13.720 --> 00:06:16.040 align:center
เรื่องการแนะนำตัว การข่มขู่
และการพูดคำหยาบ

00:06:16.120 --> 00:06:19.640 align:center
แต่ฉันหวังว่า พวกเขาจะไม่บังคับให้ฉันเปลื้องผ้า

00:06:19.720 --> 00:06:22.320 align:center
ครั้งหนึ่งฉันเคยไปที่สวนน้ำ
เพื่อไปปิกนิกกับโรงเรียน

00:06:22.400 --> 00:06:25.640 align:center
ฉันตื่นเต้นเลยถอดเสื้อออก

00:06:25.720 --> 00:06:30.360 align:center
ตั้งแต่นั้นมาฉันก็โดนทุกคนล้อ
พวกเขาเรียกฉันว่าไอ้นมโต

00:06:30.440 --> 00:06:31.920 align:center
ฉันนมใหญ่กว่าผู้หญิงซะอีก

00:06:33.760 --> 00:06:35.880 align:center
ถอดเสื้อผ้าแล้วมันเสียหายตรงไหน

00:06:35.960 --> 00:06:38.360 align:center
นายจะไม่ใช่คนเดียวที่ถอดเสื้อหรอก

00:06:38.440 --> 00:06:40.560 align:center
แต่เลิกทำตัวเป็นเด็กขี้แยได้แล้ว

00:06:40.640 --> 00:06:43.600 align:center
นั่นจะดึงดูดความสนใจจากรุ่นพี่ได้นะ

00:06:43.680 --> 00:06:45.760 align:center
ถ้านายทำเหมือนๆ คนอื่น นายจะปลอดภัย

00:06:47.560 --> 00:06:48.760 align:center
งั้นก็ได้

00:06:49.720 --> 00:06:51.600 align:center
และนี่สำหรับนาย

00:06:51.680 --> 00:06:53.760 align:center
ฉันเขียนคำหยาบลงไป 15 คำแล้ว

00:06:53.840 --> 00:06:55.680 align:center
- เลือกมาสิบคำได้เลย
- ขอบใจนะ

00:06:58.160 --> 00:06:59.880 align:center
พี่สาว...

00:06:59.960 --> 00:07:01.760 align:center
แม่...

00:07:01.840 --> 00:07:03.120 align:center
ยาย...

00:07:03.200 --> 00:07:06.280 align:center
แหวะ ใครเขาพูดถึงผู้หญิงแบบนั้น

00:07:22.840 --> 00:07:24.720 align:center
มือสมัครเล่น

00:07:24.800 --> 00:07:26.120 align:center
เกิดขึ้นตลอด

00:07:27.160 --> 00:07:32.200 align:center
ทุกๆ ปีมีผู้สอบเข้าเรียน
คณะวิศวกรรมมากกว่าล้านคน

00:07:32.280 --> 00:07:34.160 align:center
แต่การแข่งขันมันสูงมาก...

00:07:34.240 --> 00:07:37.680 align:center
มีนักศึกษาแค่ 30,000-40,000 คนที่สอบไม่ผ่าน

00:07:37.760 --> 00:07:40.480 align:center
แล้วที่เหลือก็ได้เรียนวิศวะ

00:07:40.560 --> 00:07:41.800 align:center
มีวิทยาลัยวิศวกรรมหลายแห่ง

00:07:43.080 --> 00:07:44.560 align:center
และเพราะสิ่งที่ได้ยินมานี้...

00:07:44.640 --> 00:07:47.160 align:center
ลูกชายของผมจึงวางแผนจะสอบเข้าคณะนี้

00:07:47.240 --> 00:07:48.800 align:center
ผมพยายามอธิบาย...

00:07:48.880 --> 00:07:52.960 align:center
กับพิยุช ลูกชายของผม
ถ้าเขาคิดว่าสอบเข้าที่นี่ได้แล้ว...

00:07:53.040 --> 00:07:56.680 align:center
เขาจะกลายเป็นแรนโชจากเรื่อง "ทรีอีเดียต"

00:07:56.760 --> 00:07:59.280 align:center
ที่ได้คะแนนทเพอร์เฟค ในตอนจบเทอม

00:07:59.360 --> 00:08:00.920 align:center
หรืออาจกลายเป็นนักธุรกิจ

00:08:01.760 --> 00:08:03.920 align:center
เขาคิดผิดถนัด

00:08:04.000 --> 00:08:06.440 align:center
เพราะเมื่อมาถึงที่นี่ คุณจะใช้เวลาไปกับ...

00:08:06.520 --> 00:08:10.720 align:center
การดูหนังโป๊ เล่นเกม จีบสาว...

00:08:10.800 --> 00:08:11.880 align:center
และโกงข้อสอบ

00:08:12.920 --> 00:08:16.640 align:center
ถ้าคุณสอบเข้าคณะเทคโนโลยีได้...

00:08:16.720 --> 00:08:19.880 align:center
คุณจะเริ่มสูบกัญชา และซื้อกล้องดิจิทัล

00:08:24.760 --> 00:08:27.480 align:center
และเรื่องอื่นๆ ที่ผมยังไม่ทันได้อธิบาย...

00:08:27.560 --> 00:08:30.200 align:center
เพราะเขาเห็นด้วยกับผมทันที

00:08:30.280 --> 00:08:35.520 align:center
ตอนนี้พิยุชของผมเป็นภารโรงที่หอหมายเลขสอง

00:08:35.600 --> 00:08:37.960 align:center
และทำวิดีโอยูทูปในช่วงกลางคืน

00:08:39.200 --> 00:08:42.600 align:center
แต่ไม่ใช่นักศึกษาทุกคน
จะมีวิสัยทัศน์เหมือนลูกชายผม

00:08:43.560 --> 00:08:46.280 align:center
การสละสิทธิ์ของเขาจะไม่สูญเปล่า...

00:08:46.360 --> 00:08:47.920 align:center
จะมีคนได้สิทธิ์ของเขาไป

00:08:51.120 --> 00:08:52.600 align:center
และเป็นแพะรับบาปคนใหม่

00:08:55.040 --> 00:08:57.120 align:center
เปิดประตู ถึงตานายแล้ว

00:08:57.200 --> 00:09:00.120 align:center
ไปด้วยกันเถอะ ฉันไม่กล้าไปคนเดียว

00:09:01.240 --> 00:09:02.720 align:center
ไม่ใช่รุ่นพี่หรอก

00:09:02.800 --> 00:09:06.040 align:center
รุ่นพี่ไม่เคาะประตู พวกเขาบุกเข้ามาเลย

00:09:06.120 --> 00:09:06.960 align:center
เปิดประตู

00:09:08.520 --> 00:09:09.800 align:center
ไปด้วยกันเถอะนะ

00:09:13.040 --> 00:09:13.880 align:center
หวัดดี พวกนาย

00:09:18.560 --> 00:09:20.600 align:center
- นี่คือตึกดีใช่มั้ย
- ใช่

00:09:20.680 --> 00:09:22.520 align:center
ฉันอันกิต ปันเดย์ วิศวะโยธา 5502

00:09:22.600 --> 00:09:23.800 align:center
ทำไมฉันต้องให้

00:09:23.880 --> 00:09:25.400 align:center
แค่ฟังชื่อต้องจ่าย 5,500 รูปีเหรอ

00:09:25.480 --> 00:09:26.400 align:center
ชื่อนายพิเศษตรงไหน

00:09:26.480 --> 00:09:29.960 align:center
- ไม่ นั่นรหัสฉัน 5502
- งั้นเหรอ

00:09:30.040 --> 00:09:33.640 align:center
ฉันรูเปช บาติ วิศวะเครื่องกล 1537007

00:09:34.760 --> 00:09:37.280 align:center
แต่ไม่ได้มีนักศึกษาจำนวนมากขนาดนั้นนี่

00:09:37.360 --> 00:09:38.920 align:center
นั่นไม่ใช่รหัสของฉัน

00:09:39.000 --> 00:09:41.800 align:center
นั่นคือจำนวนเงินที่พ่อฉันจ่ายเพื่อให้สอบติด

00:09:41.880 --> 00:09:43.640 align:center
- หวัดดี
- หวัดดี

00:09:43.720 --> 00:09:46.200 align:center
ฉันชื่อชิรัค แบนซัล
คณะวิทยาศาสตร์สาขาคอมพิวเตอร์

00:09:46.280 --> 00:09:47.680 align:center
วิศวะโยธามันเจ๋งมาก

00:09:47.760 --> 00:09:51.080 align:center
ฉันอยากเลือกเรียนวิศวะโยธาแต่พ่อฉัน...

00:09:52.360 --> 00:09:55.200 align:center
แต่แล้วทุกคนก็รู้เรื่องวิศวะโยธา

00:09:56.520 --> 00:09:57.760 align:center
เรื่องอะไรเหรอ

00:09:57.840 --> 00:10:01.600 align:center
นักศึกษาที่เลือกเรียนวิศวะโยธาที่มหาวิทยาลัยนี้
ไม่เคยได้งานเลย

00:10:01.680 --> 00:10:03.640 align:center
แล้วพ่อคนไหนที่อยากให้ลูกชายสุดที่รัก...

00:10:03.720 --> 00:10:05.400 align:center
อยู่ในความมืดมนของการตกงานล่ะ

00:10:05.480 --> 00:10:06.640 align:center
ลุงคิดถูกจริงๆ

00:10:06.720 --> 00:10:08.040 align:center
แต่มันเป็นสาขาที่ถูกแนะนำนะ

00:10:08.120 --> 00:10:10.160 align:center
ในหนังสือแนะแนวมีแต่เรื่องเหลวไหล

00:10:10.240 --> 00:10:12.400 align:center
พวกเขาใส่รูปผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันในหนังสือ

00:10:12.480 --> 00:10:13.720 align:center
แล้วนายเห็นสาวสักคนไหม

00:10:16.320 --> 00:10:18.280 align:center
ไม่ต้องห่วงเรื่องสาขาหรอก

00:10:18.360 --> 00:10:20.920 align:center
- นายเปลี่ยนมันได้ทีหลัง
- เป็นไปได้ยังไง

00:10:21.000 --> 00:10:22.920 align:center
นายต้องเป็นหนึ่งในตัวท็อปหนึ่งเปอร์เซ็นต์

00:10:23.000 --> 00:10:24.560 align:center
ตัวท็อปหนึ่งเปอร์เซ็นต์เหรอ

00:10:24.640 --> 00:10:27.000 align:center
- นายไม่รู้เหรอ
- เขาจะรู้ได้ยังไง

00:10:27.080 --> 00:10:29.280 align:center
เขาพลาดงานปฐมนิเทศ

00:10:29.360 --> 00:10:32.480 align:center
ไม่ต้องห่วง ฉันจดเรื่องที่ต้องรู้ไว้หมดแล้ว

00:10:32.560 --> 00:10:34.680 align:center
ไปเก็บข้าวของซะ แล้วฉันจะเล่าให้ฟัง

00:10:36.120 --> 00:10:38.800 align:center
- เก็บไว้ที่ไหน
- ในห้องของนายไง

00:10:38.880 --> 00:10:40.440 align:center
ไอ้หนูนี่ตามไม่ค่อยทัน

00:10:40.520 --> 00:10:43.600 align:center
- นี่นายควรไปอยู่หอของภาคโยธา
- แต่ฉันได้อยู่ห้องนี้

00:10:52.680 --> 00:10:54.320 align:center
แต่เราอยู่ที่นี่แล้ว

00:11:00.720 --> 00:11:03.240 align:center
"ฉันกำลังไป"

00:11:06.160 --> 00:11:09.960 align:center
"ใช่ ฉันกำลังไป"

00:11:13.640 --> 00:11:16.320 align:center
คุณครับ ผมไม่เคยพูดว่าลูกชายคุณโกหก

00:11:16.400 --> 00:11:17.320 align:center
ผมไปพูดตอนไหน

00:11:18.240 --> 00:11:22.640 align:center
ชับฮัมกับนิเตชเป็นนักศึกษาที่ดี

00:11:22.720 --> 00:11:24.080 align:center
พวกเขาไม่ใช่คนเกเร

00:11:26.160 --> 00:11:30.120 align:center
ถ้าคนในชั้นเรียนเรียกเขาว่า "ดิลู ดิลู"

00:11:30.200 --> 00:11:32.520 align:center
นั่นไม่ใช่คำหยาบ ผมจะทำอะไรได้

00:11:34.880 --> 00:11:37.640 align:center
ไม่รู้สิ ผมนึกว่าทุกคนเรียกเขาแบบนั้นตลอดซะอีก

00:11:39.280 --> 00:11:40.120 align:center
เข้าใจแล้ว

00:11:41.560 --> 00:11:44.360 align:center
ตอนนี้คุณอยากให้ผมบอกเหตุผล...

00:11:44.440 --> 00:11:47.200 align:center
ที่คุณส่งต้องลูกชายคุณเข้ามหาวิทยาลัยเหรอ

00:11:48.640 --> 00:11:50.520 align:center
คุณครับลูกชายคุณเป็นศาสตราจารย์นะ

00:11:50.600 --> 00:11:51.560 align:center
ผ่อนคลายหน่อย

00:11:51.640 --> 00:11:53.840 align:center
งานของเขาคือข่มขู่นักศึกษากลัว
ไม่ใช่กลัวพวกเขา

00:11:55.480 --> 00:11:56.600 align:center
ฉันเบื่อเต็มทนแล้ว

00:11:57.840 --> 00:11:59.520 align:center
คนแบบนั้นสมควรถูกรับน้อง

00:11:59.600 --> 00:12:02.880 align:center
คุณครับ การรับน้องเป็นเรื่องที่ผิดกฏใช่ไหม

00:12:03.760 --> 00:12:06.240 align:center
ใช่แลัว แต่สำหรับนักศึกษาเท่านั้น

00:12:07.840 --> 00:12:09.000 align:center
ส่วนผู้บริหารรับน้องได้

00:12:11.120 --> 00:12:11.960 align:center
และพวกเขาทำแน่

00:12:14.440 --> 00:12:17.040 align:center
ผมล้อเล่น ดูหน้าเขาสิ

00:12:17.920 --> 00:12:19.520 align:center
ปัญหาของคุณคือการจัดสรรห้องใช่ไหม

00:12:19.600 --> 00:12:20.680 align:center
ครับ

00:12:22.040 --> 00:12:23.360 align:center
มีใครใช้เอ็กเซลเป็นบ้าง

00:12:23.440 --> 00:12:25.320 align:center
ปกติผมใส่ไซส์เอ็กซ์แอลตลอด

00:12:25.400 --> 00:12:28.360 align:center
เขาพูดถึงไมโครซอฟท์เอ็กเซลโว้ย

00:12:28.440 --> 00:12:29.280 align:center
รู้เรื่องยัง

00:12:31.240 --> 00:12:33.160 align:center
ฉันไม่เห็นห้องที่ว่าเลย

00:12:33.240 --> 00:12:35.360 align:center
- ขอดูได้ไหมครับ
- ได้สิ

00:12:36.320 --> 00:12:37.760 align:center
อยู่ไหน...

00:12:40.280 --> 00:12:42.280 align:center
คุณซ่อนคอลัมน์เอาไว้

00:12:42.360 --> 00:12:44.160 align:center
มันต้องซ่อนตัวเองแน่ๆ

00:12:45.400 --> 00:12:51.200 align:center
ห้องหมายเลข 69 เป็นของรูเปช บาติ
และอันกิต ปันเดย์

00:12:51.280 --> 00:12:53.920 align:center
- คุณสองคนอยู่ห้อง 69
- แล้วชิรัค แบนซัลล่ะครับ

00:12:56.200 --> 00:12:57.320 align:center
68 ห้องข้างๆ

00:12:57.400 --> 00:13:00.120 align:center
แต่นั่นคือห้องคุณจัน... ผมหมายถึงห้องคุณจาติน

00:13:00.200 --> 00:13:01.600 align:center
จาตินไหน

00:13:01.680 --> 00:13:05.400 align:center
หมายถึงจันทูเหรอ งั้นนายก็ได้อยู่กับจันทู

00:13:06.480 --> 00:13:08.000 align:center
โชคดีจริงๆ

00:13:08.080 --> 00:13:11.840 align:center
คุณครับ ถ้าผมเปลี่ยนห้องตอนนี้...

00:13:11.920 --> 00:13:13.880 align:center
เสื้อผ้าที่รีดแล้วของผมจะยับเอานะ

00:13:18.600 --> 00:13:20.080 align:center
นี่นามบัตรของคนซักรีด

00:13:20.160 --> 00:13:22.760 align:center
เขาเก่งมาก เขาเป็นศิษย์เก่าของวิทยาลัย
สาขาวิศวะโยธา

00:13:24.000 --> 00:13:25.160 align:center
หมดปัญหาแล้วนะ

00:13:25.240 --> 00:13:29.480 align:center
คุณครับ ห้องหมายเลข 69
เป็นเหมือนบ้านสำหรับผม

00:13:29.560 --> 00:13:32.240 align:center
ผมจะไปนอนบนเตียงคนอื่นได้ยังไง

00:13:32.320 --> 00:13:33.760 align:center
น่ารักจัง

00:13:33.840 --> 00:13:35.280 align:center
แต่ไม่ว่านายจะคิดยังไง...

00:13:35.360 --> 00:13:37.320 align:center
นายต้องไปอยู่ในที่ที่เราจัดให้

00:13:37.400 --> 00:13:40.000 align:center
คุณครับ เขามาได้เหมาะเจาะ

00:13:40.080 --> 00:13:41.960 align:center
เราอยู่ด้วยกันมาสี่วันแล้ว

00:13:42.040 --> 00:13:44.840 align:center
อย่าเปลี่ยนรูมเมทผมเลย อย่าใจร้ายนักสิ

00:13:44.920 --> 00:13:48.120 align:center
ย้ายไปแค่ไม่กี่วัน พวกนายก็จะเดินเข้าออก
ห้องของกันและกันเป็นว่าเล่น

00:13:48.200 --> 00:13:50.480 align:center
และถ้านายอยากกลับไปที่ห้องของนายอีก...

00:13:50.560 --> 00:13:53.520 align:center
ก็เดินไปแค่สองสามนาที

00:13:57.360 --> 00:13:58.200 align:center
ไปได้แล้ว

00:13:59.440 --> 00:14:02.400 align:center
คุณครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะเปลี่ยนห้องเอง

00:14:03.560 --> 00:14:05.080 align:center
มันก็แค่ห้องข้างๆ

00:14:05.160 --> 00:14:07.680 align:center
เราต้องอยู่ด้วยกันไปอีกสี่ปี...

00:14:07.760 --> 00:14:09.200 align:center
มาเริ่มต้นกันด้วยเรื่องดีๆ ดีกว่า

00:14:09.280 --> 00:14:11.080 align:center
- เพอร์เฟค!
- นะครับ

00:14:14.360 --> 00:14:15.680 align:center
แน่ใจนะ

00:14:15.760 --> 00:14:19.640 align:center
ไม่ ไม่ ไม่...

00:14:36.160 --> 00:14:38.920 align:center
มันไม่ใช่ห้อง มันเป็นห้องน้ำสาธารณะ

00:14:39.000 --> 00:14:42.360 align:center
เยี่ยมเลย ห้องของอันกิตมีห้องน้ำส่วนตัวด้วย

00:14:42.440 --> 00:14:44.960 align:center
ไม่ ตามรายชื่อแล้ว นั่นเป็นห้องฉัน

00:14:45.040 --> 00:14:47.760 align:center
- ฉันควรอยู่ที่นั่น
- อย่าพูดแบบนั้นสิ

00:14:47.840 --> 00:14:49.720 align:center
ถ้านายไป แล้วใครจะช่วยให้ฉันสอบผ่านล่ะ

00:14:49.800 --> 00:14:51.760 align:center
อันกิตจะเป็นเพื่อนร่วมห้องคนใหม่ของนาย

00:14:51.840 --> 00:14:55.560 align:center
นักศึกษาภาคโยธา
จะช่วยนักศึกษาภาคเครื่องกลได้ยังไง

00:14:55.640 --> 00:14:57.080 align:center
มันไม่ใช่ความผิดของเรา...

00:14:57.160 --> 00:14:59.720 align:center
เขาอยากเป็นพระเอกขี่ม้าขาว
ปล่อยให้เขาทรมานไปเถอะ

00:15:15.360 --> 00:15:17.680 align:center
กฎข้อที่หนึ่ง

00:15:17.760 --> 00:15:20.560 align:center
ตอนที่ฉันไม่อยู่ อาจมีคนมาตามหาฉัน

00:15:20.640 --> 00:15:22.480 align:center
ตำรวจ พ่อค้าขายยา สายสืบ...

00:15:22.560 --> 00:15:24.960 align:center
หรือสาวผมหยิกที่อุ้มเด็กร้องไห้

00:15:26.000 --> 00:15:28.280 align:center
นายต้องไม่เปิดเผยให้ใครรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่

00:15:29.680 --> 00:15:32.240 align:center
และจนกว่าจะสอบเข้าเรียนที่นี่ได้
รักกี้จะมาที่นี่เรื่อยๆ

00:15:32.320 --> 00:15:33.680 align:center
ทำตัวตามสบายนะ

00:15:35.680 --> 00:15:39.960 align:center
ไปอยู่ในห้องสกปรกนั่นยังดีกว่าอยู่กับความรู้สึกผิด

00:15:40.040 --> 00:15:42.840 align:center
นั่นไม่ใช่ห้องพัก มันเป็นร้านขายของสกปรก

00:15:42.920 --> 00:15:46.960 align:center
พวกรุ่นพี่ไร้จะสมองมาซื้อบุหรี่
จากจันทูในตอนกลางคืน

00:15:47.040 --> 00:15:48.000 align:center
พวกเขาจะทำร้ายนาย

00:15:49.680 --> 00:15:51.320 align:center
- นายต้องการแบบนั้นเหรอ
- ไม่

00:15:52.480 --> 00:15:54.920 align:center
ถ้าหลังตีสองนายยังไม่หลับละก็...

00:15:55.000 --> 00:15:57.080 align:center
ระวังไว้ให้ดี

00:15:57.160 --> 00:16:00.560 align:center
จันทูน้อยอาจย่องออกมาเมื่อไหร่ก็ได้

00:16:00.640 --> 00:16:04.040 align:center
กฎข้อที่สาม ฉันนับถือพระพิฆเนศ

00:16:04.120 --> 00:16:07.920 align:center
ฉะนั้นถ้านายทำร้ายหนูตัวไหนในห้องนี้...

00:16:08.000 --> 00:16:09.720 align:center
นายก็คือไอ้เศษสวะ

00:16:09.800 --> 00:16:12.200 align:center
ฉันจะอัดนายแล้วปล่อยให้ตายอยู่ข้างนอก

00:16:13.920 --> 00:16:17.320 align:center
เพื่อนเอ๋ย เรื่องของทรัพย์สิน...

00:16:17.400 --> 00:16:22.120 align:center
ใครก็ตามที่แสดงความเป็นเจ้าของก่อน
จะได้มันไป ซึ่งก็คือนาย

00:16:22.200 --> 00:16:23.920 align:center
นายลืมไป 1947 ไปแล้วเหรอ

00:16:24.840 --> 00:16:27.680 align:center
และฉันมองคนออก

00:16:27.760 --> 00:16:29.400 align:center
อันกิตจะรับมือกับจันทูได้

00:16:30.880 --> 00:16:34.000 align:center
- ข้าขอสรรเสริญแด่...
- พระพิฆเนศ

00:16:35.560 --> 00:16:36.720 align:center
เห็นไหม

00:16:42.720 --> 00:16:46.160 align:center
ฉันติดแหง่ก ทำยังไงดีล่ะทีนี้

00:16:47.760 --> 00:16:50.000 align:center
นายต้องปรับตัว

00:16:50.080 --> 00:16:53.840 align:center
เพราะผู้จัดการหอพักตัดสินใจแล้ว

00:16:53.920 --> 00:16:56.800 align:center
เราแทบจะทำอะไรไม่ได้เลย

00:17:00.120 --> 00:17:05.760 align:center
อันกิตห้องนั้นถูกจัดไว้ให้ฉัน
ถ้ามันยากที่นายจะปรับตัว...

00:17:05.840 --> 00:17:07.840 align:center
- งั้นฉัน....
- ฉันจะช่วยให้นายออกมา

00:17:08.840 --> 00:17:10.280 align:center
มีแต่ฉันที่ทำได้

00:17:13.480 --> 00:17:15.680 align:center
เขาจะพาเราไปไหน

00:17:15.760 --> 00:17:18.680 align:center
ฉันนึกว่าเขาจะตีก้นจันทู
และให้เขาทำความสะอาดห้องซะอีก

00:17:18.760 --> 00:17:19.920 align:center
ฉันก็คิดงั้น

00:17:20.000 --> 00:17:22.560 align:center
ถ้านายตั้งใจฟังการปฐมนิเทศกว่านี้...

00:17:22.640 --> 00:17:25.520 align:center
นายจะได้ยินที่ประธานหอพักพูดว่า
"ถ้ามีปัญหาอะไร มาหาผมได้"

00:17:25.600 --> 00:17:27.200 align:center
"ประตูของผมเปิดอยู่เสมอ"

00:17:27.280 --> 00:17:28.120 align:center
เห็นมั้ย มันเปิดอยู่

00:17:32.440 --> 00:17:35.840 align:center
คณบดีบอกเองว่าราวี เทจาเป็นเพชรเม็ดงาม

00:17:35.920 --> 00:17:37.880 align:center
คณบดียังบอกอีกว่าราวี เทจายอมสละสิทธิ์...

00:17:37.960 --> 00:17:41.840 align:center
จากไอไอทีและเลือกมหาวิทยาลัยของเรา

00:17:41.920 --> 00:17:44.360 align:center
นั่นแสดงให้เห็นถึงชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเรา

00:17:44.440 --> 00:17:47.920 align:center
- แล้วคณบดีก็ยังบอกว่า...
- ผมเข้าใจครับ

00:17:48.000 --> 00:17:50.440 align:center
และเราก็คิดเหมือนกับคณบดี หอพักแห่งนี้...

00:17:50.520 --> 00:17:53.960 align:center
ตั้งตารอที่จะต้อนรับ
นักศึกษาเก่งๆ อย่างราวี เทจา

00:17:54.040 --> 00:17:56.280 align:center
แต่มีเรื่องอะไรกวนใจคุณหรือเปล่า

00:17:56.360 --> 00:17:58.400 align:center
ใช่ การรับน้องที่โหดร้าย

00:17:59.320 --> 00:18:03.840 align:center
คุณครับ สภาวิทยาลัยประณามเรื่องการรับน้อง

00:18:03.920 --> 00:18:05.480 align:center
ไม่เคยมีเรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วงที่ผมอยู่

00:18:05.560 --> 00:18:06.960 align:center
และผมจะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น

00:18:07.040 --> 00:18:10.200 align:center
แต่ทำไมคุณลุงต้องลำบากมาถึงที่นี่ด้วยล่ะครับ

00:18:10.280 --> 00:18:11.360 align:center
คุณน่าจะส่งราวีมา

00:18:11.440 --> 00:18:13.040 align:center
คุณเรียกใครว่าลุง ผมคือราวี เทจา

00:18:15.040 --> 00:18:16.000 align:center
- คุณเหรอ
- ใช่

00:18:16.080 --> 00:18:18.000 align:center
2001 ลำดับและปีเกิด

00:18:18.080 --> 00:18:20.120 align:center
- คุณเป็นเด็กใหม่เหรอ
- ใช่ ใช่ ใช่

00:18:20.200 --> 00:18:21.800 align:center
ใครๆ ก็ถามผมแบบนี้

00:18:21.880 --> 00:18:26.640 align:center
และประธานหอ คุณคงไม่รู้
ว่าเกิดอะไรขึ้นใต้จมูกของคุณ

00:18:26.720 --> 00:18:30.600 align:center
พวกนักศึกษาปีสองหน้าโง่ ไอ้ห่าพวกนี้

00:18:30.680 --> 00:18:33.520 align:center
พวกเขารับน้องผมตลอดเวลา
และทุกครั้งก็มาในรูปแบบใหม่

00:18:33.600 --> 00:18:36.480 align:center
เมื่อคืนพวกเขาขอให้ผมเปลื้องผ้าต่อหน้าทุกคน

00:18:36.560 --> 00:18:38.720 align:center
และพวกเขาก็เล่นทิค-แท็ค-โท บนตัวผม

00:18:38.800 --> 00:18:39.800 align:center
นั่นมันไม่ถูกต้อง

00:18:42.360 --> 00:18:43.880 align:center
เข้าใจแล้ว

00:18:43.960 --> 00:18:46.520 align:center
เอางี้ ผมจะดูให้นะ

00:18:46.600 --> 00:18:49.400 align:center
ทำอะไรสักอย่างสิ จับหูไว้

00:18:51.920 --> 00:18:54.840 align:center
- อะไรกัน คุณเป็นประธานหอนะ
- ยืนขึ้นแล้วจับหูไว้

00:18:54.920 --> 00:18:56.120 align:center
เอาเก้าอี้ออกแล้วย่อตัวลง

00:18:56.200 --> 00:18:57.240 align:center
เดี๋ยวนี้!

00:18:59.800 --> 00:19:01.920 align:center
ถ้านายไม่เคารพรุ่นพี่...

00:19:02.000 --> 00:19:04.680 align:center
แล้วรุ่นน้องจะเคารพนายได้ยังไง

00:19:05.960 --> 00:19:07.720 align:center
ฉันเป็นพี่เลี้ยงนายเหรอ

00:19:07.800 --> 00:19:09.960 align:center
นายวิ่งมาหาฉันทุกครั้งที่มีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

00:19:10.040 --> 00:19:13.560 align:center
ห้องเล็กไปมั่งล่ะ อาหารกินไม่ได้มั่งล่ะ
งูในห้องน้ำมั่งล่ะ ไร้สาระ

00:19:13.640 --> 00:19:16.440 align:center
แล้วเสือกอยากเป็นวิศวกร นั่งลง

00:19:17.400 --> 00:19:21.200 align:center
ถ้านายมีปัญหา ก็หาทางออกเองสิ

00:19:21.280 --> 00:19:22.280 align:center
ไม่งั้นก็ปรับตัว

00:19:23.480 --> 00:19:24.440 align:center
เด็กรุ่นใหม่

00:19:25.360 --> 00:19:26.640 align:center
เด็กใหม่ทั้งหมดมันน่าสมเพช

00:19:28.360 --> 00:19:31.480 align:center
นี่เจ้าโง่ มีการรับน้องในหอพักนี้หรือเปล่า

00:19:31.560 --> 00:19:33.840 align:center
ไม่ครับ การรับน้องคืออะไร

00:19:33.920 --> 00:19:36.200 align:center
ทิค-แทค-โท เป็นเกมโปรดของผม

00:19:36.280 --> 00:19:38.560 align:center
และผมชอบเปลื้องผ้าต่อหน้าคนแปลกหน้า

00:19:38.640 --> 00:19:41.520 align:center
คณบดีไม่ได้ชมผม เขาไม่รู้ชื่อผมด้วยซ้ำ

00:19:41.600 --> 00:19:43.160 align:center
ผมก็ไม่รู้จักชื่อตัวเอง

00:19:45.720 --> 00:19:48.040 align:center
แล้วพวกคุณต้องการอะไร

00:19:48.120 --> 00:19:49.480 align:center
- ไม่มีอะไรครับ
- ไม่มีอะไร

00:19:49.560 --> 00:19:51.400 align:center
เราแค่เดินเล่นกัน

00:19:51.480 --> 00:19:54.760 align:center
อันกิตนี่ประธานหอพักของเรา

00:19:54.840 --> 00:19:56.880 align:center
- ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ
- นี่

00:19:58.120 --> 00:20:00.760 align:center
คุณเห็นอะไรที่นี่หรือเปล่า

00:20:00.840 --> 00:20:03.160 align:center
ไม่อยู่แล้ว เราไม่เห็นอะไรเลย ไปกันเถอะ

00:20:03.240 --> 00:20:04.400 align:center
เราไม่เห็นอะไรเลย

00:20:04.480 --> 00:20:05.800 align:center
เปิดประตูบ้านั่น ไปกันเถอะ

00:20:10.480 --> 00:20:11.800 align:center
- ให้ผมไปด้วยมั้ย
- หุบปาก

00:20:13.800 --> 00:20:16.120 align:center
- ประธานหอเองก็...
- นายทนไปเถอะ

00:20:16.200 --> 00:20:18.000 align:center
ฉันขอให้เขาช่วยฉันจากจันทู...

00:20:18.080 --> 00:20:19.880 align:center
เขาพาเราไปหาประธานหอ

00:20:19.960 --> 00:20:22.800 align:center
- ฉันบอกนายแล้วเพื่อน
- โว้ว

00:20:23.840 --> 00:20:25.760 align:center
มีอีกคนอยู่ในกลุ่มพวกนายเหรอ

00:20:25.840 --> 00:20:27.000 align:center
ฉันกำลังพูดถึงพวกนายพอดี

00:20:30.120 --> 00:20:31.920 align:center
เดี๋ยวเราพาไปชมหอพักนะ

00:20:32.000 --> 00:20:33.320 align:center
- ตอนนี้เหรอ
- ไปเถอะน่า

00:20:33.400 --> 00:20:34.880 align:center
ผมจะพาเขาไปดูทีหลัง

00:20:34.960 --> 00:20:36.040 align:center
เขาดูขี้อายมาก

00:20:36.120 --> 00:20:38.760 align:center
นายมีไอ้จ้อน ฉันก็มี ไม่มีอะไรต้องอาย

00:20:38.840 --> 00:20:42.240 align:center
ยังไงฉันก็ต้องทำให้นายหายอาย

00:20:53.920 --> 00:20:57.440 align:center
มหาวิทยาลัยนี้เหมือนผมในหลายๆ ด้าน

00:20:57.520 --> 00:21:01.440 align:center
เราต่างเก็บขยะจากที่ต่างๆ
แล้วเอามารวมกันในที่เดียว

00:21:02.160 --> 00:21:05.640 align:center
แล้วรถเก็บขยะก็มารับมันออกจากมหาวิทยาลัย

00:21:06.720 --> 00:21:09.720 align:center
คุณคงคิดว่าผมไม่ยุติธรรมกับเด็กพวกนี้...

00:21:09.800 --> 00:21:11.320 align:center
ที่เรียกพวกเขาว่าขยะ

00:21:13.000 --> 00:21:15.560 align:center
แต่รู้มั้ย สิ่งมีชีวิตที่...

00:21:15.640 --> 00:21:17.840 align:center
อาศัยอยู่ที่นี่ เป็นพวกเวรตะไล

00:21:26.840 --> 00:21:27.680 align:center
นั่นแหละประเด็น

00:21:33.000 --> 00:21:35.520 align:center
นี่ ไม่เห็นเหรอว่ามันคือสระว่ายน้ำ

00:21:35.600 --> 00:21:37.720 align:center
นายจะขี่จักรยานบนน้ำเหรอ ไอ้ห่า

00:21:37.800 --> 00:21:39.440 align:center
ขอโทษครับ ขอโทษครับ

00:21:41.280 --> 00:21:42.240 align:center
เร็วเข้า

00:21:49.400 --> 00:21:50.600 align:center
พี่ชาย เรามีคนใหม่มาด้วย

00:21:51.880 --> 00:21:55.080 align:center
เยี่ยม นี่ นายต้องเป็นคนส่งนม

00:21:55.160 --> 00:21:56.440 align:center
ส่วนนายก็เป็นวัว

00:21:56.520 --> 00:21:57.520 align:center
และนายเป็นถังน้ำ

00:21:57.600 --> 00:21:59.040 align:center
โอเคนะ มาเริ่มกันเลย

00:21:59.120 --> 00:22:00.080 align:center
พวกเขาจะเข้าไป

00:22:00.160 --> 00:22:01.560 align:center
สำนักงานใหญ่

00:22:01.640 --> 00:22:03.320 align:center
เยี่ยม ไปสิ

00:22:04.200 --> 00:22:06.080 align:center
- เข้าไป
- ไปกันเถอะ

00:22:06.160 --> 00:22:07.640 align:center
เร็วเข้า เร็วเข้า เร็วเข้า

00:22:13.440 --> 00:22:14.320 align:center
ไปได้แล้ว

00:22:33.000 --> 00:22:35.920 align:center
นี่อะไร เขาน่าเบื่อจะตาย

00:22:36.000 --> 00:22:38.600 align:center
อะไรกันเนี่ย เจ้าโง่เอ๊ย

00:22:38.680 --> 00:22:40.000 align:center
ฉันบอกว่าไง

00:22:40.080 --> 00:22:42.720 align:center
แค่ใช้ก้นหยิบดินสอ แต่นายทำไม่ได้

00:22:42.800 --> 00:22:45.160 align:center
พี่ครับ ขอโอกาสอีกครั้งนะครับ ครั้งสุดท้าย

00:22:45.240 --> 00:22:48.120 align:center
คราวนี้ผมจะหยิบมันให้ได้

00:22:48.200 --> 00:22:51.200 align:center
ผนจะทำให้มันถูกต้อง

00:22:51.280 --> 00:22:52.120 align:center
ไปให้พ้น

00:22:53.240 --> 00:22:57.920 align:center
ไอ้หนู ก้นดินสออยู่ไหน

00:22:58.000 --> 00:22:59.160 align:center
มันจะไปอยู่ที่ไหนได้

00:23:04.200 --> 00:23:05.200 align:center
มันเป็นคำถามลวง

00:23:06.920 --> 00:23:09.440 align:center
เด็กพวกนี้ได้รับเลือกมาได้ยังไง ไอ้พวกโง่

00:23:09.520 --> 00:23:11.400 align:center
ไปยืนตรงมุมแล้วเป็นโคมไฟ

00:23:11.480 --> 00:23:12.320 align:center
ไอ้เวร

00:23:16.960 --> 00:23:18.200 align:center
ไง น้อง ใหม่

00:23:21.120 --> 00:23:22.560 align:center
เจ้าอ้วนมายืนตรงกลางเลย

00:23:25.680 --> 00:23:26.560 align:center
ย่อตัวลง

00:23:29.320 --> 00:23:32.200 align:center
พูดชื่อของสาวสิบคนในรุ่นของนาย

00:23:34.360 --> 00:23:37.720 align:center
พี่ครับ จนถึงตอนนี้ผมมีแต่เพื่อนผู้ชาย

00:23:37.800 --> 00:23:40.520 align:center
ผมคิดว่าจะเริ่มเข้าหาสาวๆ ในสัปดาห์หน้า

00:23:41.960 --> 00:23:44.320 align:center
น่าสมเพชสุดๆ

00:23:46.200 --> 00:23:47.040 align:center
โอเค ไปได้

00:23:50.000 --> 00:23:52.560 align:center
คนต่อไป แนะนำตัวก่อน

00:23:58.000 --> 00:23:59.800 align:center
สวัสดี ผมอันกิต ปันเดย์

00:23:59.880 --> 00:24:01.480 align:center
โว้ว

00:24:01.560 --> 00:24:03.120 align:center
ภาษาอังกฤษเหรอ

00:24:04.200 --> 00:24:05.680 align:center
ไอ้เวร นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้ว...

00:24:05.760 --> 00:24:07.240 align:center
ยังไม่รู้วิธีแนะนำตัวอีกเหรอ

00:24:07.320 --> 00:24:09.240 align:center
ไม่ใช่ความผิดของเขาหรอกครับ

00:24:09.320 --> 00:24:12.080 align:center
- เขาเพิ่งเข้ามาวันแรก
- วันแรกเหรอ

00:24:14.120 --> 00:24:15.440 align:center
งั้นก็เป็นคืนแรกของเขาด้วยสิ

00:24:16.680 --> 00:24:18.920 align:center
ทุกคน เขายังซิง

00:24:19.000 --> 00:24:21.280 align:center
โทรหาเรดดี้ดีกว่า

00:24:21.360 --> 00:24:24.840 align:center
พวกเขาสามคนจะมีคืนแรก

00:24:24.920 --> 00:24:26.840 align:center
โดยไม่ใส่ถุงยางด้วย

00:24:30.840 --> 00:24:34.880 align:center
ถอดเสื้อผ้าออก ทั้งสามคนเลย

00:24:34.960 --> 00:24:36.680 align:center
- เร็วเลย
- ถอดออก

00:24:36.760 --> 00:24:37.880 align:center
ปิดไฟ

00:25:13.120 --> 00:25:14.440 align:center
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า

00:25:18.720 --> 00:25:20.680 align:center
ดูพวกเขาสิ

00:25:29.800 --> 00:25:31.800 align:center
จะไม่ป้อนนมให้คนรักหน่อยเหรอ

00:25:33.400 --> 00:25:34.920 align:center
เป็นอะไร

00:25:35.000 --> 00:25:36.360 align:center
กลัวเหรอ

00:25:36.440 --> 00:25:37.280 align:center
ฮ๊ะ

00:25:37.360 --> 00:25:39.280 align:center
ฉันไม่กัดหรอก

00:25:39.360 --> 00:25:41.040 align:center
ฉันแค่ข่วน

00:25:41.120 --> 00:25:42.800 align:center
ช้าๆ ช้าๆ

00:25:44.640 --> 00:25:46.480 align:center
แต่ถ้านายต้องการ นายกัดฉันได้

00:25:48.560 --> 00:25:49.520 align:center
ทำตัวอิสระ

00:25:50.560 --> 00:25:52.720 align:center
ทำตัวอิสระ

00:25:53.840 --> 00:25:55.800 align:center
คุยอะไรเยอะแยะ

00:25:55.880 --> 00:25:57.040 align:center
นี่เป็นการแต่งงานเหรอ

00:25:57.120 --> 00:25:58.480 align:center
นอนกับสามีของนายสิ

00:26:00.080 --> 00:26:05.280 align:center
เราพร้อมแล้วที่จะได้เห็นจูบแรกของคืนนี้

00:26:05.360 --> 00:26:10.400 align:center
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

00:26:10.480 --> 00:26:15.240 align:center
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

00:26:15.320 --> 00:26:18.720 align:center
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

00:26:18.800 --> 00:26:22.560 align:center
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

00:26:22.640 --> 00:26:25.400 align:center
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

00:26:25.480 --> 00:26:27.840 align:center
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

00:26:27.920 --> 00:26:30.720 align:center
จูบเลย จูบเลย จูบเลย

00:26:30.800 --> 00:26:35.480 align:center
เซอร์ไพรส์ ไอ้เวรตะไล

00:26:39.400 --> 00:26:45.120 align:center
จันทู จันทู จันทู

00:26:45.200 --> 00:26:47.800 align:center
บอกแล้วว่าจันทูจะไม่ทำให้พวกนายผิดหวัง

00:26:47.880 --> 00:26:52.160 align:center
- นายน่าจะซื้อขนมมาด้วยนะ
- ฉันซื้อมาแล้ว

00:26:52.240 --> 00:26:54.600 align:center
ทุกอย่างพร้อมแล้วสำหรับคืนนี้

00:26:54.680 --> 00:26:55.520 align:center
ไง เจ้าสาว

00:26:56.560 --> 00:26:59.200 align:center
ไปสิ ไปเอาขนมในห้องฉัน

00:26:59.280 --> 00:27:00.800 align:center
ให้พวกเขาทำคืนแรกให้เสร็จก่อน

00:27:00.880 --> 00:27:03.960 align:center
เราจะทำแบบนั้นเมื่อไหร่ก็ได้

00:27:04.040 --> 00:27:06.000 align:center
ฉันสอบเข้าที่นี่ได้ หลังจากผ่านไปสี่ปี

00:27:06.920 --> 00:27:09.520 align:center
จนถึงวันนี้ ฉันเคยแต่รับน้องเท่านั้น...

00:27:09.600 --> 00:27:10.760 align:center
แต่ฉันไม่เคยถูกรับน้องเลย

00:27:12.040 --> 00:27:14.800 align:center
ฉันสมควรมีคืนแรก

00:27:16.800 --> 00:27:19.200 align:center
พวกนายควรเรียนรู้จากเขา
นี่คือผู้ทรงคุณค่าของเรา

00:27:19.280 --> 00:27:22.160 align:center
พวกนายจะรอให้ท้องก่อนเหรอ ไอ้พวกขี้ขลาด

00:27:22.240 --> 00:27:23.280 align:center
เร็วเลย

00:27:23.360 --> 00:27:25.880 align:center
ไปเอาขนมบนเตียงฉันมาให้หมด

00:27:28.000 --> 00:27:28.840 align:center
เร็วเข้า

00:27:31.360 --> 00:27:32.360 align:center
นายจะไปไหน

00:27:32.440 --> 00:27:34.360 align:center
เราจะไปเอาขนมมาให้รุ่นพี่

00:27:43.720 --> 00:27:44.880 align:center
ไอ้พวกเวร

00:27:44.960 --> 00:27:47.360 align:center
- พวกเขากลัวมากใช่มั้ย
- หัวโกร๋นเลยล่ะ

00:27:49.440 --> 00:27:50.880 align:center
มันไม่ใช่แบบนั้น

00:27:50.960 --> 00:27:53.040 align:center
ไม่มีใครกลัว

00:27:53.120 --> 00:27:55.520 align:center
ขอบคุณพระเจ้า ที่นายมาทันเวลา

00:27:55.600 --> 00:27:57.360 align:center
ไอ้พวกนี้ไม่ยอมหยุดและ...

00:27:57.440 --> 00:27:59.520 align:center
และสามคนนั้นก็ไม่ร้องไห้

00:27:59.600 --> 00:28:01.600 align:center
ไอ้พวกบ้า ว่าแต่...

00:28:01.680 --> 00:28:04.800 align:center
ใครพูดว่าจูบฮ๊ะ

00:28:04.880 --> 00:28:06.280 align:center
ใครเป็นคนพูด

00:28:06.360 --> 00:28:09.320 align:center
ถ้าฉันได้จูบพวกเขาจริงๆ ล่ะ

00:28:09.400 --> 00:28:10.960 align:center
นั่นเป็นจูบแรกในชีวิตฉันเลยนะ

00:28:11.040 --> 00:28:12.200 align:center
นายน่าจะทำแบบนั้น

00:28:12.280 --> 00:28:13.800 align:center
เจ้าอ้วนนั่นคงทำให้นายมีอารมณ์

00:28:15.440 --> 00:28:16.520 align:center
จะบ้าเหรอ

00:28:16.600 --> 00:28:19.200 align:center
แค่เพราะฉันมาจากภาคเครื่องจักร
ฉันควรเที่ยวไปจูบผู้ชายมั้ย

00:28:19.280 --> 00:28:22.040 align:center
และจะบอกให้นะ เด็กพวกนี้...

00:28:22.120 --> 00:28:25.200 align:center
คงไม่สะดุ้ง ถึงแม้ว่าฉันจะจูบพวกเขาก็เถอะ

00:28:25.280 --> 00:28:28.280 align:center
พวกเขาอาจจะเอาลิ้นยัดปากฉันก็ได้

00:28:28.360 --> 00:28:29.880 align:center
ใช่

00:28:29.960 --> 00:28:32.760 align:center
ปีนี้เราได้รุ่นหน้าไม่อาย

00:28:32.840 --> 00:28:34.240 align:center
เดี๋ยวก่อน

00:28:34.320 --> 00:28:36.240 align:center
ผู้ชายแก้ผ้า ควรเดินไปด้วยกัน

00:28:36.320 --> 00:28:39.400 align:center
ฉันว่าตอนกลับมาเราน่าจะเอาน้ำแข็งไปด้วย

00:28:39.480 --> 00:28:41.200 align:center
ว่ากันว่าคนเมาทำอะไรไม่ไหว...

00:28:41.280 --> 00:28:42.720 align:center
แม้ว่าเขาจะโรคจิตแค่ไหนก็ตาม

00:28:42.800 --> 00:28:44.200 align:center
จะบ้าเหรอ เราจะไม่กลับไปอีก

00:28:44.280 --> 00:28:45.960 align:center
ต้องขอบคุณจันทูที่ช่วยเราไว้

00:28:46.040 --> 00:28:47.720 align:center
ฉันคิดผิดเรื่องผู้ชายคนนี้

00:28:47.800 --> 00:28:52.160 align:center
เขาเป็นพระเจ้า เขารักษาเกีรยติของฉันเอาไว้

00:28:52.240 --> 00:28:54.600 align:center
ฉันจะใช้หนี้นี้ยังไงดี

00:28:54.680 --> 00:28:56.320 align:center
ไว้ค่อยคิดกันตอนเช้าแล้วกัน

00:29:01.360 --> 00:29:05.160 align:center
เข้าใจแล้ว พวกเด็กใหม่...

00:29:05.240 --> 00:29:06.760 align:center
อยากตอบแทนจันทูงั้นเหรอ

00:29:06.840 --> 00:29:09.080 align:center
- ใช่
- เยี่ยม

00:29:09.160 --> 00:29:11.760 align:center
ใช่ ผมเลยอยากเป็นเพื่อนร่วมห้องของคุณ

00:29:11.840 --> 00:29:13.680 align:center
ผมจะเป็นเพื่อนร่วมห้องที่ดี

00:29:13.760 --> 00:29:15.000 align:center
ทำให้ห้องสะอาด

00:29:15.080 --> 00:29:16.680 align:center
แล้วผมก็จะดูแลธุรกิจคุณอย่างดีด้วย

00:29:16.760 --> 00:29:19.520 align:center
- ยังไงผมก็เป็นวรรณะพ่อค้า
- เดี๋ยวก่อน เพื่อน

00:29:19.600 --> 00:29:22.080 align:center
ผมหมายถึงห้องนี้เป็นของผม

00:29:22.160 --> 00:29:24.040 align:center
เขาไม่รู้กฎของคุณด้วยซ้ำ

00:29:24.120 --> 00:29:26.360 align:center
ผมก็จัดการเรื่องธุรกิจได้
และทำความสะอาด...

00:29:26.440 --> 00:29:28.920 align:center
ห้องที่สกปรกกว่านี้ได้ภายในไม่กี่นาที

00:29:29.000 --> 00:29:30.720 align:center
ผมมาจากโคตาครับ

00:29:30.800 --> 00:29:33.280 align:center
ลืมสองคนนี้เลย รับผมไปแทน

00:29:33.360 --> 00:29:36.040 align:center
เราจะผูกพันกันเหมือนพี่น้อง

00:29:36.120 --> 00:29:37.040 align:center
ก็ได้...

00:29:38.640 --> 00:29:41.720 align:center
ถ้าพวกนายอยากตอบแทนกันจริงๆ

00:29:41.800 --> 00:29:43.200 align:center
ก็อยู่ห้องเดียวกันสามคนเลย...

00:29:43.280 --> 00:29:45.360 align:center
แล้วฉันจะจัดการห้องนี้เอง

00:29:45.440 --> 00:29:47.800 align:center
สามคนเหรอ ไม่แน่นเกินไปเหรอครับ

00:29:47.880 --> 00:29:49.560 align:center
เราจะปรับเตียงสองเตียงได้ยังไง

00:29:49.640 --> 00:29:51.760 align:center
แล้วนายปรับตัวในคืนแรกยังไง เจ้าอ้วน

00:29:53.160 --> 00:29:55.680 align:center
แล้วอย่าให้ประธานหอรู้เรื่องนี้นะ

00:29:55.760 --> 00:29:57.880 align:center
ฉันเคยช่วยพวกนายครั้งนึง...

00:29:57.960 --> 00:30:01.120 align:center
แต่การรับน้องจะยังไม่จบง่ายๆ

00:30:01.200 --> 00:30:03.320 align:center
ไม่ เขาไม่รู้หรอกครับ

00:30:03.400 --> 00:30:06.000 align:center
เราสามคนจะอยู่กันอย่างมีความสุขตลอดไป

00:30:06.080 --> 00:30:08.400 align:center
- ใช่ เราแค่ต้องการคำอวยพรจากคุณ
- ไปกันเถอะ

00:30:08.480 --> 00:30:10.000 align:center
- เดี๋ยวก่อน
- ครับ

00:30:10.080 --> 00:30:12.200 align:center
ฉันบอกว่าพวกแกอยู่ห้องนี้ไม่ได้...

00:30:12.280 --> 00:30:13.640 align:center
แต่ต้องทำความสะอาด

00:30:13.720 --> 00:30:16.120 align:center
เร็วเลย เร็ว

00:30:16.200 --> 00:30:17.520 align:center
ไปสิ ไอ้อ้วน

00:30:18.880 --> 00:30:22.200 align:center
มาสร้างความเป็นพี่น้อง

00:30:22.280 --> 00:30:26.520 align:center
แน่นอนว่ารุ่นน้องจะถูกเอาเปรียบในตอนแรก

00:30:26.600 --> 00:30:27.760 align:center
แต่มันจะไม่เป็นแบบนี้ตลอด

00:30:29.280 --> 00:30:34.440 align:center
อีกไม่นานรุ่นน้องพวกนี้จะกลายเป็นรุ่นพี่
โดยที่พวกเขาไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ

00:30:34.520 --> 00:30:37.080 align:center
และปีหน้า รุ่นน้องจะมาต่อแถวหน้าพวกเขา...

00:30:37.160 --> 00:30:38.600 align:center
และพวกเขาจะพูดเหมือนๆ กัน

00:30:38.680 --> 00:30:40.320 align:center
เด็กใหม่ปีนี้มันน่าสมเพช

00:30:41.560 --> 00:30:43.680 align:center
วันนั้นยังอีกนาน

00:30:43.760 --> 00:30:45.280 align:center
แต่ตอนนี้พวกเขาจะร้องไห้

00:30:45.360 --> 00:30:47.960 align:center
เพราะทุกคนร้องไห้ตอนที่ยังเป็นเด็ก

00:30:48.040 --> 00:30:51.000 align:center
และชีวิตในมหาวิทยาลัย
ก็คือชีวิตวัยเด็กครั้งที่สองของคุณ

00:30:51.080 --> 00:30:53.400 align:center
บางอย่างจะทำให้พวกเขาทึ่ง

00:30:53.480 --> 00:30:55.880 align:center
บางอย่างจะทำให้พวกเขากลัว

00:30:55.960 --> 00:31:00.680 align:center
เด็กๆ มีความตื่นเต้นเกี่ยวกับมหาวิทยาลัย
ก่อนที่พวกเขาจะมาถึงที่นี่

00:31:00.760 --> 00:31:03.360 align:center
แต่มหาลัยที่แท้จริงไม่มีความใกล้เคียง
กับหนังเรื่องทรีอีเดียต

00:31:03.440 --> 00:31:05.160 align:center
หรือเรื่องสตูเดนท์ออฟเดอะเยียร์

00:31:05.240 --> 00:31:07.920 align:center
หรือไม่เหมือนหนังเรื่องกูลาล

00:31:08.000 --> 00:31:09.800 align:center
มหาวิทยาลัยเป็นเหมือน...

00:31:10.880 --> 00:31:14.480 align:center
อะไรที่อยู่ตรงกลางๆ แบบนี้

00:31:14.560 --> 00:31:17.360 align:center
แต่ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เล็กหรือใหญ่...

00:31:17.440 --> 00:31:20.640 align:center
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย...

00:31:20.720 --> 00:31:24.120 align:center
มหาวิทยาลัยจะกลายเป็น
ส่วนสำคัญในชีวิตของนักศึกษา

00:31:25.520 --> 00:31:28.040 align:center
เพราะการเรียนอาจไม่ส่งผลต่ออาชีพของคุณ