WEBVTT

00:37.078 --> 00:38.121
นั่นฮาล

00:39.080 --> 00:40.206
จุ๊ๆ

00:49.507 --> 00:50.842
นายหายหัวไปไหนมา

00:57.098 --> 00:58.349
เบน

00:59.017 --> 01:00.351
เบน

01:03.063 --> 01:03.897
ฉันตื่นแล้ว เข้ามาสิ

01:05.690 --> 01:06.858
รู้สึกยังไงบ้าง

01:07.025 --> 01:09.819
ฉันอยากให้นายนอนต่อนะ
แต่แอนน์กล่อมให้ฉันมาตามตัวนาย

01:10.987 --> 01:12.030
ไม่เป็นไร มีอะไรเหรอ

01:12.238 --> 01:14.157
โอเวอร์ลอร์ดตัวที่เธอ
สอบปากคำอยู่หนีไปได้

01:14.491 --> 01:16.284
อะไรนะ แอนโธนี่เฝ้าเขาอยู่
แล้วเขาก็ถูกล่ามไว้ด้วยนี่

01:16.618 --> 01:17.869
ฉันคิดว่าเล็กซี่ปล่อยเขาไป

01:18.161 --> 01:20.246
ไม่ เล็กซี่ป่วยหนักมาก

01:20.330 --> 01:21.539
ยังไงก็ต้องล่าตัวกลับมาอยู่ดี

01:21.873 --> 01:23.374
เรากำลังกวาดหา
บริเวณพื้นที่โดยรอบทั้งหมด

01:24.125 --> 01:25.251
เราต้องการนาย

01:31.299 --> 01:32.383
มีอะไรเหรอ

01:32.467 --> 01:34.803
พวกนั้นกำลังตามหาเขา
ฉันควรทำอะไรสักอย่างไหม

01:35.094 --> 01:38.348
พวกนั้นหาเขาไม่เจอหรอก
พวกนั้นกลัวเขามากๆ

01:38.932 --> 01:40.517
ฉันคิดว่าคงกลัวฉันด้วย

01:40.934 --> 01:42.185
มันไม่สำคัญหรอกว่าพวกเขาจะคิดยังไง

01:43.144 --> 01:44.562
แม็กกี้อยู่กับพวกเขาด้วย

01:44.938 --> 01:46.606
เธอเคยเชื่อในตัวฉัน แต่ตอนนี้...

01:47.398 --> 01:48.274
ทุกๆ อย่างกำลังเปลี่ยนไป

01:48.983 --> 01:51.069
ฉันยังไม่เปลี่ยน
และจะไม่มีวันเปลี่ยน

01:51.569 --> 01:53.613
มนุษย์พูดถึงความเปลี่ยนแปลง
อยู่ตลอดเวลา

01:53.863 --> 01:54.823
แต่กลับกลัวการเปลี่ยนแปลง ทำไมล่ะ

01:55.782 --> 01:58.493
เราอ่อนแอ เรากลัวสิ่งที่เราไม่รู้

01:58.576 --> 01:59.702
ไม่ต้องกลัว

02:00.620 --> 02:03.790
พ่อของฉันกำลังจะกลับมา
ฉันต้องเตรียมตัวให้พร้อม

02:04.624 --> 02:06.126
ทอมจะมาที่นี่เหรอ

02:09.379 --> 02:10.421
ฉันอยากอยู่คนเดียว

02:46.124 --> 02:47.500
ไกลแค่ไหนแล้วนะ เก้าโลครึ่งเหรอ

02:48.710 --> 02:50.044
ไม่เจอพวกสกิตเตอร์ ไม่มีพวกเม็คเลย

02:51.462 --> 02:52.672
นายดูแปลกใจนะ

02:54.090 --> 02:56.467
ฮาร์ดไดรฟ์ของเม็ค
ก็ยืนยันแบบนั้นแล้วนี่

02:56.551 --> 02:57.635
ก็ใช่

02:58.136 --> 02:59.304
มันไม่สมเหตุสมผลเลย

03:00.346 --> 03:02.223
ทำไมพวกเอชส์เฟนี่
ถึงปล่อยให้ที่นี่ร้างล่ะ

03:06.853 --> 03:07.937
นี่ เห็นนั่นไหม

03:08.354 --> 03:09.731
ไม่ๆ ตรงดวงจันทร์นั่นน่ะ

03:10.106 --> 03:11.357
- อะไรนะ
- ตรงนั้น

03:12.150 --> 03:13.276
ฉันไม่เห็นอะไรเลย

03:14.527 --> 03:15.653
มองไปเรื่อยๆ

03:16.362 --> 03:17.614
ทิ้งอาวุธซะ

03:20.491 --> 03:21.784
เราไม่อยากมีปัญหานะ

03:22.744 --> 03:25.538
เรากำลังตามหาลอร์เดส เดลกาโด้
ได้ยินมาว่าที่นี่เป็นที่ปลอดภัย

03:25.622 --> 03:27.707
- เราได้ยินจากวิทยุ...
- ฉันบอกให้วางอาวุธลง

03:27.790 --> 03:28.791
ทำไมนายไม่วางอาวุธลงแทนล่ะ

03:30.835 --> 03:32.962
วางปืนลงซะ ฉันจะไม่พูดซ้ำสองนะ

03:37.342 --> 03:38.343
พ่อ

03:40.386 --> 03:42.472
แมตต์เหรอ แมตต์

03:45.683 --> 03:46.935
ดีใจที่ได้เจอนะ

03:47.602 --> 03:50.146
พ่อหาเขาเจอ ว้าว

03:50.438 --> 03:52.690
พ่อเข้าใจข้อความผมด้วยสินะ
ผมรู้ว่าพ่อบอกให้อยู่กับที่

03:53.191 --> 03:54.484
พวกมนุษย์ตามล่าเรา
เราต้องไปจากที่นั่น

03:54.776 --> 03:55.944
ไม่ ลูกทำถูกแล้ว

03:56.027 --> 03:57.153
เห็นด้วย น่าประทับใจมาก ทหาร

03:58.154 --> 04:00.573
- ฮาล พ่อ
- เบนเหรอ

04:00.657 --> 04:02.075
พ่อ

04:04.744 --> 04:07.038
พ่อไปอยู่ที่ไหนมา พ่อทำ...

04:08.414 --> 04:09.499
เรื่องมันยาว

04:09.582 --> 04:10.625
ที่นี่คือที่ไหน

04:11.668 --> 04:12.961
เรื่องผมยาวกว่าอีก

04:15.630 --> 04:16.714
แมตต์

04:19.550 --> 04:20.802
คุณดูน่าเหลือเชื่อมากเลย

04:21.803 --> 04:23.263
ส่วนคุณดูแย่มากเลย

04:38.069 --> 04:39.112
เล็กซี่ล่ะ

04:39.195 --> 04:40.238
เธออยู่นี่

04:41.531 --> 04:43.241
เธอเปลี่ยนไป

04:45.952 --> 04:47.662
ฉันว่าเราควรคุยกันตามลำพัง

04:57.797 --> 04:59.007
ฉันเอาชามาให้

05:32.290 --> 05:34.250
ช่างกระตุ้นต่อมสงสัยเหลือเกิน

05:34.834 --> 05:37.462
เกิดบ้าอะไรขึ้นกับเม็คตัวนี้เหรอ

05:37.670 --> 05:38.755
เล็กซี่เป็นคนทำน่ะ

05:40.214 --> 05:42.675
ยัยหนูเมสัน ล้มเม็คได้งั้นเหรอ

05:43.009 --> 05:44.093
เธอเป็นอะไรกันน่ะ เทพซุสเหรอ

05:44.594 --> 05:48.347
ประมาณนั้น แต่เธอไม่ใช่ยัยหนูแล้ว

05:56.856 --> 05:58.399
รับไปสักผืนนะคะ

06:00.026 --> 06:01.194
รับไว้สักผืนไหม

06:06.824 --> 06:09.118
นี่ เทก เอาไหม

06:11.412 --> 06:13.498
- คริสต์มาสมาถึงแล้ว
- นี่ๆ พวกเขากำลังหิวนะ

06:13.581 --> 06:14.874
เหมือนที่เราเคยหิว

06:16.042 --> 06:19.170
ยินดีต้อนรับ ดีจริงๆ ที่ได้เจอ

06:20.838 --> 06:21.923
มานี่ มา

06:24.175 --> 06:25.343
ที่นี่สวยมากเลย

06:29.680 --> 06:32.558
ผมคิดถึงอะไรแบบนี้ คิดถึงคุณ

06:39.524 --> 06:41.192
ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน

06:43.027 --> 06:44.070
ฉันต้องการคุณ

06:46.322 --> 06:48.324
ฉันใช้เวลาหาตัวเล็กซี่เป็นเดือนๆ

06:49.242 --> 06:50.326
แล้วพอฉันหาเธอเจอแล้ว...

06:50.827 --> 06:51.911
ผมอยู่นี่

06:53.079 --> 06:54.288
คุณไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว

06:56.749 --> 06:58.417
คุณกำลังทำให้ผมกลัวนิดหน่อยนะ

06:59.210 --> 07:01.003
คุณไม่ได้บอกอะไรผม
เกี่ยวกับเล็กซี่เหรอ

07:03.214 --> 07:04.215
เธอ...

07:05.133 --> 07:06.968
ทอม คุณอยู่นี่เอง

07:07.343 --> 07:09.011
เล็กซี่บอกว่าคุณจะมาที่นี่
แล้วคุณก็มา

07:10.638 --> 07:11.681
ดีจริงๆ ที่ได้เจอเธอ

07:12.932 --> 07:13.975
ฉันดีใจที่เธอไม่เป็นไร

07:14.434 --> 07:15.309
เล็กซี่อยู่ข้างในหรือเปล่า

07:15.810 --> 07:20.148
อยู่ แต่คุณต้องไม่เชื่อแน่ๆ
มีเรื่องสุดวิเศษกำลังเกิดขึ้น

07:25.319 --> 07:26.571
เล็กซี่

07:28.322 --> 07:29.323
เล็กซี่

07:30.074 --> 07:31.951
- เล็กซี่
- ผมไม่เข้าใจ

07:32.285 --> 07:34.704
พระเจ้า นั่นมัน...

07:34.787 --> 07:36.247
ใช่ นั่นเล็กซี่

07:36.706 --> 07:37.874
เป็นไปไม่ได้

07:37.957 --> 07:39.542
นี่มันอะไรกัน เกิดอะไรขึ้น

07:39.625 --> 07:42.420
ไม่รู้สิ แต่เธอบอกว่าเราไม่ต้องกลัว

07:42.503 --> 07:43.546
เราต้องปล่อยให้เธอเป็นไป

07:44.130 --> 07:46.257
- แอนน์ๆ
- อย่าๆ อย่าเพิ่ง

07:46.424 --> 07:48.134
- เราต้องพาเธอออกมานะ
- เราพาออกมาแน่

07:48.593 --> 07:50.386
แต่หลังจากรู้ว่ามันคืออะไร
และกำลังทำอะไรกับเธอ

07:50.470 --> 07:52.430
- ฉันไม่สนว่ามันทำอะไรอยู่
- คุณต้องสน

07:52.972 --> 07:54.140
ถ้ามันเป็นเหมือนตอน
เบนกับบังเหียนล่ะ

07:54.390 --> 07:55.808
คิดว่าผมไม่อยากดึงมัน
ออกจากหลังของเขา

07:55.892 --> 07:57.977
ทันทีที่เห็นมันเหรอ
ถ้าทำแบบนั้นเบนคงไม่รอด

07:58.811 --> 08:00.188
ดูเธอสิ เธอไม่ได้เจ็บปวดอยู่
เธอยังหายใจ

08:00.354 --> 08:01.939
- เธอไม่เป็นไร
- เธอไม่โอเค ทอม

08:02.315 --> 08:03.483
เธอไปพบเอชส์เฟนี่
โอเวอร์ลอร์ดมาตลอด

08:03.566 --> 08:04.984
เธอคิดว่าเขาเป็นพ่อของเธอ

08:05.693 --> 08:06.736
อะไรนะ

08:06.819 --> 08:08.571
เราจับเขาได้ แต่แล้วเขาก็หนีไป

08:08.654 --> 08:10.364
เขาคอยป้อนคำโกหกให้เธอตลอด

08:11.324 --> 08:13.117
- เขาต้องการอะไรจากเธอเหรอ
- ไม่รู้สิ

08:13.201 --> 08:14.994
เขาเอาแต่พูดว่ากำลังปกป้องเธอ

08:15.077 --> 08:16.287
แต่ฉันรู้ว่านี่เป็นฝีมือเขา

08:16.370 --> 08:17.413
- เราต้องพา...
- เราทำแน่

08:17.497 --> 08:18.915
แต่เราจะทำด้วยวิธีที่ถูกต้อง

08:22.543 --> 08:23.377
ผมสัญญา

08:29.425 --> 08:30.301
เล็กซี่

08:34.764 --> 08:35.806
ขอโทษนะครับ

08:35.890 --> 08:37.558
ผมกำลังตามหาผู้หญิงที่ชื่อแม็กกี้

08:37.642 --> 08:38.684
คุณรู้จักเธอไหม

08:38.768 --> 08:39.810
ฮาล

08:54.825 --> 08:56.035
พระเจ้า

08:58.746 --> 09:00.039
พระเจ้า คิดถึงคุณจัง

09:03.668 --> 09:05.878
ผมรู้ว่าเรื่องระหว่างเรา
ไม่ราบรื่นเท่าไรตอนที่กำแพงนั่นพัง

09:06.087 --> 09:07.171
แต่ผมอยากให้คุณกลับมา

09:07.255 --> 09:08.714
- ผมอยาก...
- หุบปากน่า ฮาล หุบปากเลย

09:21.310 --> 09:22.478
พ่อกำลังตามหาเราอยู่

09:28.025 --> 09:29.110
โอเค

09:34.240 --> 09:35.575
ไม่เข้าใจเลย นั่นมันเป็น...

09:35.741 --> 09:37.118
นั่นจะเป็นเล็กซี่ไปได้ยังไง

09:37.285 --> 09:38.869
เธอเหมือนเป็นแมลงสักอย่างเลย

09:39.620 --> 09:43.416
ตอนที่หมอกลาสนำตัวอย่างดีเอ็นเอ
ของเล็กซี่มาให้ฉันที่ชาร์ลสตัน

09:43.624 --> 09:46.335
ฉันพบว่าเธอมีทั้งดีเอ็นเอ
ของมนุษย์และเอชส์เฟนี่

09:46.586 --> 09:50.506
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ดีเอ็นเอ
ต่างดาวในตัวเธอยังไม่แสดงผล

09:50.798 --> 09:52.842
นึกถึงหนอนผีเสื้อและผีเสื้อ

09:52.925 --> 09:55.636
พวกมันเกิดมาพร้อมกับดีเอ็นเอที่
จำเป็นในการสร้างแมลงทั้งสองชนิด

09:56.095 --> 09:57.847
แต่ดีเอ็นเอผีเสื้อยังไม่แสดงผล

09:58.764 --> 10:02.476
จากนั้นมันค่อยๆ แสดงผล
ทำให้หนอนผีเสื้อ

10:03.144 --> 10:05.521
สามารถสร้าง
และเข้าไปอยู่ในดักแด้ได้

10:05.813 --> 10:08.941
เมื่ออยู่ด้านในแล้ว
ดีเอ็นเอผีเสื้อก็แสดงผลเต็มที่

10:09.775 --> 10:13.154
แล้วพอดักแด้เปิดออก
ตัวผีเสื้อก็บินออกมา

10:13.487 --> 10:14.614
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับตัวหนอนผีเสื้อ

10:14.864 --> 10:16.616
มันก็หายไป

10:17.700 --> 10:20.077
แปลว่าเล็กซี่ก็หายไปแล้วเหรอ

10:20.494 --> 10:24.707
ฉันแค่บอกว่า จะผ่าเอา
หนอนผีเสื้อออกมาจากดักแด้

10:24.790 --> 10:25.791
โดยไม่ฆ่ามันไม่ได้

10:25.875 --> 10:27.960
พวกโวล์มรู้อะไรเกี่ยวกับ
ดักแด้พวกนี้บ้างไหม

10:28.085 --> 10:29.128
จะพาเธอออกมาได้ยังไง

10:29.211 --> 10:30.546
มันเป็นผลงานของพวกเอชส์เฟนี่

10:31.130 --> 10:33.716
แต่เราไม่เคยพยายามเอาสิ่ง
ที่อยู่ข้างในออกมาโดยที่ยังมีชีวิตอยู่

10:34.300 --> 10:36.177
เดี๋ยวนะ เธอไม่ใช่เอชส์เฟนี่

10:36.260 --> 10:37.970
- ก็อย่างที่คุณบอก
- ถ้านายพอรู้อะไร

10:38.763 --> 10:39.889
นายต้องบอกเรานะ

10:39.972 --> 10:41.140
ผมไม่มีอะไรจะเสริมแล้ว

10:43.142 --> 10:46.312
ขอโทษนะ ผมต้องกลับไปหาคนของผม

10:49.523 --> 10:51.442
ผมเคยเห็นดักแด้พวกนี้มาก่อน

10:52.151 --> 10:53.778
ที่หอคอยของเอชส์เฟนี่
แคเรนจับตัวคุณกับเล็กซี่

10:53.861 --> 10:55.154
ไว้ในอะไรที่คล้ายกับเจ้านี่

10:55.613 --> 10:56.614
จำได้ไหมว่าออกมาได้ยังไง

10:56.864 --> 10:57.948
ไม่

10:58.908 --> 11:01.827
แต่ฉันเอาแต่ฝันถึงแคเรน

11:01.911 --> 11:03.371
ฉันคิดว่ามันเป็นความทรงจำ

11:03.454 --> 11:05.373
ฉันอาจจะลองช่วยได้นะ

11:05.873 --> 11:06.957
การบำบัดความทรงจำที่ถูกกดไว้

11:07.375 --> 11:09.752
ด้วยยาที่ถูกต้อง
ในสถานการณ์ที่ถูกต้อง

11:09.835 --> 11:11.170
- มันอาจจะได้ผลก็ได้
- ไม่รู้สิ

11:11.587 --> 11:14.924
คุณออกมาจากดักแด้ได้โดยที่ไม่ตาย
ไม่บาดเจ็บ และยังเป็นมนุษย์

11:15.549 --> 11:17.426
ถ้าวิธีนี้จะช่วยให้คุณจำได้
ว่าคุณทำได้ยังไง...

11:21.430 --> 11:22.431
โอเค

11:23.599 --> 11:24.809
เดี๋ยวฉันเตรียมห้องทดลองไว้ให้

11:29.522 --> 11:33.067
เราควรเก็บเรื่องนี้ไว้กับพวกเรา
แค่นี้ผู้คนก็กลัวเล็กซี่จะแย่แล้ว

11:33.150 --> 11:34.485
ถ้าพวกเขารู้ เรื่องอาจจะบานปลายได้

11:35.152 --> 11:37.238
พวกเขามีสิทธิ์ที่จะรู้ถ้าเกิดว่าเธอ

11:37.321 --> 11:39.657
กำลังจะกลายเป็นตัวอันตรายล่ะ
ถ้าเกิดเธอเป็นเหมือน...

11:39.740 --> 11:40.783
แคเรน

11:40.866 --> 11:43.244
ไม่ใช่ เราจะด่วนสรุปไม่ได้

11:43.327 --> 11:45.246
เราต้องให้โอกาสพ่อกับแอนน์ช่วยเธอ

11:46.664 --> 11:48.207
ถ้าพวกเขาช่วยได้น่ะนะ

11:51.585 --> 11:52.795
นายไปเอาของพวกนี้มาจากไหนกัน

11:53.754 --> 11:55.881
มีร้านขายยา
อยู่ในตึกสำนักงานแห่งหนึ่ง

11:56.215 --> 11:58.551
ฉันต้องขุดเศษซากหินเป็นวันๆ

11:58.884 --> 12:00.719
แต่ตอนนี้มีอุปกรณ์
ค่อนข้างครบมือเลยล่ะ

12:00.803 --> 12:04.014
มียาไดลอดิดเก่าๆ อยู่นะ
เผื่อใครสนใจ

12:05.433 --> 12:06.475
ยังไงก็เถอะ

12:07.560 --> 12:10.479
นี่คือยาบาร์บิทูเรตแขนงหนึ่ง

12:11.439 --> 12:13.274
กึ่งยานอนหลับ กึ่งระงับประสาท

12:13.607 --> 12:15.526
ไม่ใช่โซเดียมอามิทอล แต่ก็ใช้ได้

12:15.651 --> 12:17.194
จะให้ฉันเท่าไร
หกลูกบาศก์เซนติเมตรเหรอ

12:17.486 --> 12:19.738
ไม่ แค่สามพอ เธอนอนไม่พอ

12:19.947 --> 12:21.699
นั่นอาจเป็นเหตุผล
ว่าทำไมเธอถึงฝันบ่อยๆ

12:23.325 --> 12:25.286
ถ้าฉันให้เธอมากไป
เธออาจไม่ตื่นอีกเลย

12:35.337 --> 12:37.381
- โอเค นั่งสบายไหม
- อือ

12:37.923 --> 12:38.966
โอเค

12:41.093 --> 12:44.013
ทีนี้ พยายามนึกถึง
ตอนที่เธออยู่กับลูก

12:45.723 --> 12:51.061
อยู่ที่ไหน มีอะไรอยู่รอบๆ
มีเสียงบ้างไหม

12:52.480 --> 12:54.565
สัมผัสอะไรก็ตามที่เธอจำได้

12:54.899 --> 12:57.193
ปีเตอร์ไม่เหมือนเด็กผู้ชายคนอื่นๆ

12:57.401 --> 12:59.195
แต่สุดท้ายเขาก็กลัว

12:59.570 --> 13:03.073
เขาตัวสั่นเหมือนกับแรงสะเทือนที่
เคลื่อนผ่านท้องทะเล

13:03.532 --> 13:06.619
แต่วินาทีต่อมา
ปีเตอร์ก็ยืนอยู่บนหินอีกครั้ง

13:06.911 --> 13:09.997
ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
และหัวใจที่เต้นดังราวกับจังหวะกลอง

13:10.581 --> 13:14.627
เหมือนกับจะพูดว่า
'การตายคือการผจญภัยครั้งใหญ่'

13:16.837 --> 13:21.217
ไม่ อย่าเพิ่งหยุดสิ เขายังต้องสู้
กับกัปตันฮุกแล้วก็บินหนีไป...

13:21.300 --> 13:23.552
พรุ่งนี้นะ โอเคไหม
แม่จะอ่านให้ลูกฟังตอนเช้า

13:23.636 --> 13:28.098
- แต่ลูกต้องนอนบ้างนะ
- โอเค ผมขอดื่มน้ำหน่อยได้ไหม

13:42.029 --> 13:42.988
แม่

13:43.322 --> 13:46.450
- อะไรน่ะ แซมมี่...
- แซมมี่ ไม่นะ

13:53.040 --> 13:54.166
พระเจ้า

13:55.125 --> 13:56.794
นายบอกให้ฉันนึกถึงลูก

13:57.211 --> 13:59.088
ฉันนึกว่านายหมายถึงเล็กซี่
แต่นั่นไม่ใช่...

13:59.171 --> 14:01.257
- กระบวนการนี้คาดเดาไม่ได้หรอก
- พระเจ้า

14:01.465 --> 14:04.718
แต่ไม่ว่าเธอจะเจออะไร
ที่เจ็บปวดก็ตาม อย่าไปฝืนมัน

14:04.802 --> 14:06.554
มันอาจเป็นกุญแจ
ไปสู่สิ่งที่เธอพยายามตามหาอยู่

14:06.637 --> 14:09.056
ไม่ๆ นี่เป็นความคิดที่แย่มาก
คุณคิดถูกตั้งแต่แรกแล้ว

14:09.390 --> 14:10.808
ฉันจะกลับไป

14:10.975 --> 14:12.434
ผมคิดว่าอย่าดีกว่านะ

14:12.518 --> 14:14.770
ถ้าอย่างนั้นคุณก็ออกไปเถอะ

14:15.729 --> 14:16.897
มันได้ผลนะ ทอม

14:17.606 --> 14:18.816
มันเป็นเรื่องจริง

14:19.191 --> 14:20.401
เหมือนความทรงจำเกี่ยวกับแคเรน

14:20.484 --> 14:22.319
จิตใต้สำนึกของฉันเก็บทุกอย่างไว้

14:22.403 --> 14:24.280
คุณตื่นมาพร้อมตะโกน
เรียกชื่อแซมมี่นะ

14:25.239 --> 14:26.824
ตอนที่นายบอกให้ฉันนึกถึงลูก

14:27.032 --> 14:28.576
ความคิดแรกของฉันคือแซมมี่

14:29.827 --> 14:31.662
ฉันเห็นช่วงเวลาสุดท้ายของเราด้วยกัน

14:32.663 --> 14:34.164
มันแย่มาก

14:35.583 --> 14:38.627
แต่ฉันยิ่งอยากทำแบบนี้มากขึ้นอีก
ฉันช่วยเขาไว้ไม่ได้

14:39.044 --> 14:40.337
คราวนี้ฉันจะช่วยเธอให้ได้

14:42.673 --> 14:44.300
ฉันขอหกลูกบาศก์เซนติเมตร

14:47.511 --> 14:48.888
ทำไมถึงมองเขาล่ะ

14:51.432 --> 14:52.892
หมอกลาส

14:54.727 --> 14:56.228
คราวนี้ฉันจะเพ่งสมาธิ
คิดถึงแต่เล็กซี่

14:56.312 --> 14:57.563
- หมอกลาส
- ได้ยินที่เขาพูดแล้วนี่

14:57.646 --> 14:59.481
ถ้าเขาให้คุณมากเกินไป
คุณอาจไม่ตื่นนะ

14:59.565 --> 15:02.192
แอนน์ คุณจะทำอะไรน่ะ จะทำอะไร

15:05.029 --> 15:06.071
หมอกลาส

15:06.572 --> 15:07.615
ทำอะไรน่ะ

15:08.198 --> 15:09.575
นี่ อย่านะ อย่า

15:14.788 --> 15:17.958
ทอม อยู่ที่นี่นายก็ทำอะไรไม่ได้หรอก

15:18.042 --> 15:20.878
ฉันจะดูแลเธอเอง

15:22.004 --> 15:23.464
ก็ได้ ฉันจะไปดูเล็กซี่

15:34.475 --> 15:35.517
ไง

15:39.563 --> 15:40.648
คุณได้ข่าวแล้วสิ

15:42.816 --> 15:44.777
ขอโทษนะ ผมอยากเป็นคนบอกเอง ผม...

15:45.694 --> 15:46.737
ผมกำลังจะบอกคุณเลย

15:46.862 --> 15:48.989
ไม่ต้องขอโทษหรอก เบนบอกฉันแล้ว

15:49.073 --> 15:50.449
นายเป็นยังไงบ้าง

15:55.037 --> 15:56.205
คือผม...

15:57.915 --> 15:59.708
กลัวที่จะมีลูกสาวเสมอเลย

16:02.711 --> 16:04.046
ผมนึกภาพไม่ออกเลย

16:05.130 --> 16:08.342
เจ้าหญิงกับงานเลี้ยงน้ำชา
แล้วก็แฟนหนุ่ม

16:08.592 --> 16:11.303
ก็ไม่แย่เท่าไรหรอก

16:12.137 --> 16:14.515
พวกมงกุฎกับงานเลี้ยงน้ำชาน่ะ

16:19.770 --> 16:21.397
เราคงข้ามช่วงนั้นกันไปแล้ว

16:24.024 --> 16:25.359
เราข้ามไปหลายช่วงเลย

16:26.235 --> 16:28.570
และตอนนี้เธอก็โตเต็มที่แล้ว

16:29.655 --> 16:31.198
ผมแทบไม่รู้จักเธอเลย

16:34.201 --> 16:36.495
และผมรู้ว่าถ้าเธอเป็นภัยใดๆ ก็ตาม

16:36.578 --> 16:38.914
ต่อการเอาชีวิตรอดของพวกเรา

16:38.998 --> 16:41.083
ผมก็ควรทำทุกอย่างที่ทำได้
เพื่อปกป้องพวกเราจากเธอ

16:48.340 --> 16:50.342
แต่ผมกลับแค่อยากปกป้องเธอ

16:51.635 --> 16:55.014
ไม่ว่าเธอจะอายุเท่าไร
ไม่ว่าเธอจะหน้าตาเป็นยังไง

16:55.472 --> 16:57.391
เธอจะเป็นลูกสาวของนายเสมอ

16:58.684 --> 17:00.686
เราจะพาเธอออกมาให้ได้

17:07.568 --> 17:09.069
เราจะพาเธอออกมานะ

17:09.820 --> 17:11.780
ได้ยินไหม เราจะพาเธอออกมา

17:12.614 --> 17:13.532
โอ๊ย

17:14.158 --> 17:15.200
เกิดอะไรขึ้น

17:15.951 --> 17:17.703
มันร้อนกว่าที่ฉันคิดไว้นิดหน่อย

17:18.620 --> 17:20.039
พ่อ

17:20.664 --> 17:22.416
ผมให้คนออกไปหากระสุนกับเสบียงแล้ว

17:22.541 --> 17:24.710
น่าจะพักผ่อนกันเพียงพอ
และพร้อมลุยใน 24 ชั่วโมง

17:25.502 --> 17:26.628
แผนเราเป็นยังไง

17:29.339 --> 17:30.382
เกิดอะไรขึ้นเหรอ

17:32.051 --> 17:34.053
หา ไม่มีอะไร

17:35.137 --> 17:36.472
แผนก็เหมือนเดิมนั่นแหละ

17:36.889 --> 17:38.223
ฉันจะพาน้องสาวนายออกมา

17:38.307 --> 17:40.350
แล้วเราก็จะไปหาว่าพวกมัน
สร้างสกิตเตอร์มนุษย์ที่ไหน

17:40.434 --> 17:42.853
และเราก็จะทำลาย
ปฏิบัติการของพวกมันให้หมด

17:43.437 --> 17:44.480
โอเค

17:44.563 --> 17:46.273
ผมว่าเราควรจู่โจมพวกมัน
ที่ต้นตอการผลิต

17:46.523 --> 17:49.068
หาสลัมที่ใกล้ที่สุด ตัดการเชื่อมต่อ
และปลดปล่อยคนพวกนั้นให้เป็นอิสระ

17:49.693 --> 17:52.446
เกณฑ์นักสู้ที่ดีที่สุดของพวกเขามา
แล้วก็ทำซ้ำไปเรื่อยๆ

17:52.946 --> 17:56.366
ถ้ามันเป็นเรื่องจริงที่
พวกมันใช้ผู้ใหญ่สร้างพวกสกิตเตอร์

17:56.450 --> 17:59.453
และใช้เราเป็นอาวุธ
ในสงครามกับศัตรูอื่น

17:59.536 --> 18:01.413
เราก็จะทำร้ายมันได้สองต่อ
เราเพิ่มกำลังพลของเรา

18:02.206 --> 18:03.248
ในขณะที่ลดกำลังพลพวกมัน

18:10.380 --> 18:11.715
ใช่ ก็สมเหตุสมผลดี

18:13.133 --> 18:15.302
ใช่ เราจะทุกอย่างตามที่ว่านั่นเลย

18:16.345 --> 18:18.347
หยุดไม่ให้พวกมันใช้ผู้ใหญ่
สร้างสกิตเตอร์

18:18.430 --> 18:21.016
ช่วยเหลือสลัมต่างๆ และช่วย
พวกเด็กๆ จากค่ายของแมตต์

18:23.018 --> 18:25.229
แต่ไม่ใช่วันนี้ พ่อเพิ่งได้
ครอบครัวกลับมาอยู่พร้อมหน้า

18:25.687 --> 18:27.523
อย่างปลอดภัย
พ่อจะไม่ออกไปไหนทั้งนั้น

18:29.399 --> 18:32.736
ผมควรบอกกับทุกคนว่าอะไร
ว่าให้พักก่อนเหรอ

18:33.862 --> 18:36.156
และแสร้งว่าเราไม่ได้เผชิญกับ
การสูญพันธุ์ของมนุษยชาติเหรอ

18:36.240 --> 18:37.908
นี่ นายเป็นบ้าอะไรน่ะ ฮาล

18:39.910 --> 18:41.203
ลูกจะบอกอะไรก็ได้

18:43.622 --> 18:47.334
พ่อให้ทุกอย่างกับคนพวกนี้
และการต่อสู้ครั้งนี้แล้ว

18:49.920 --> 18:52.381
วันนี้ พ่อจะอยู่กับลูกสาวของพ่อ

19:02.808 --> 19:07.479
ฉันยอมรับว่าบรรยากาศสบายๆ ที่นี่
ดึงดูดใจมากหลังออกรบมาหลายปี

19:07.855 --> 19:08.939
แต่มันเป็นเรื่องโกหก

19:09.815 --> 19:12.734
และฉันไม่อยากพูดแบบนี้
เพราะฉันยอมฆ่าเพื่อทอมและแอนน์

19:13.610 --> 19:15.737
แต่เรื่องโกหกนี้มาจาก
ลูกสาวของพวกเขา

19:16.280 --> 19:19.575
หลายคนที่นี่คิดว่า
เล็กซี่เป็นผู้กอบกู้

19:19.908 --> 19:20.993
เธอไม่ใช่

19:21.577 --> 19:25.414
เล็กซี่มีพลังพิเศษพวกนี้

19:26.081 --> 19:28.208
และเธอเป็นภัยต่อพวกเราทุกคน

19:28.292 --> 19:31.086
ถ้าเราอยากจะรอด
เราก็ต้องทำอะไรสักอย่าง

19:34.464 --> 19:35.549
ฮาล

19:42.806 --> 19:43.891
พูดต่อสิ

19:46.101 --> 19:47.352
ฉันอยากรู้ความจริง

19:49.980 --> 19:51.648
ทำไมเธอถึงเป็นภัย พลังนี้คืออะไร

19:55.611 --> 19:57.905
ทุกครั้งที่เธอโกรธหรือหวาดกลัว

20:00.407 --> 20:02.284
มันเหมือนว่า
เธอสามารถบัญชาสวรรค์ได้

20:02.951 --> 20:05.579
ตอนแรกก็ดูเหมือนว่าไม่ได้ตั้งใจ

20:05.996 --> 20:07.664
แต่ตอนนี้เธอควบคุมมันได้แล้ว

20:07.998 --> 20:11.668
และนั่นอาจเป็นเพราะว่า
เธอได้ไปเจอเอชส์เฟนี่มา

20:11.919 --> 20:13.503
เฮ้ย เดี๋ยวนะ

20:14.421 --> 20:16.548
มีโอเวอร์ลอร์ดอยู่ที่นี่
แล้วเล็กซี่ก็นัดเจอกับมันเหรอ

20:16.673 --> 20:20.010
เราจับเขาไว้ แต่เขาหนีไปได้

20:21.553 --> 20:23.388
ฉันรู้ว่าเล็กซี่ช่วยให้เขาหนีไปได้

20:24.348 --> 20:28.518
รู้ไหม ถ้าเรามีสติกันบ้าง
เราคงจะฆ่าเธอทิ้งซะ

20:28.602 --> 20:30.979
- และกำจัดภัยทั้งหมดไปพร้อมเธอ
- นี่มันอะไรกัน

20:39.613 --> 20:40.697
นายพูดว่าอะไรนะ

20:41.281 --> 20:46.995
ฉันพูดในสิ่งที่พวกเราทุกคนคิด ทอม
ลูกสาวของนายจะทำให้เราพินาศ

20:47.955 --> 20:49.790
นายก็เลยออกมาอยู่กันมืดๆ แบบนี้เหรอ

20:49.873 --> 20:52.501
วางแผนจะฆ่าเธอเหรอ

20:55.337 --> 20:57.005
อะไรล่ะ ฉันไม่มีสิทธิ์
ออกเสียงบ้างเหรอ

20:59.049 --> 21:00.342
ไม่มีสิทธิ์พูดเหรอ

21:02.177 --> 21:04.054
บางทีอาจเป็นเพราะนายไม่คิดว่าฉัน

21:04.137 --> 21:06.056
จะพูดถึงเธออย่างไม่มีอคติได้

21:06.265 --> 21:10.143
ไม่เลย นายทำไม่ได้ จะเรียกว่า
ขัดแย้งทางผลประโยชน์ก็ได้

21:11.853 --> 21:14.648
ฉันเคยเลี่ยงการตัดสินใจ
เรื่องยากๆ ด้วยเหรอ

21:17.401 --> 21:18.902
ฉันไม่ได้ทำเป็นหลับหูหลับตา

21:19.736 --> 21:21.071
กับความเสี่ยงที่มากับเธอ

21:22.447 --> 21:23.782
ความจริงก็คือ
เราไม่รู้ว่าเล็กซี่เป็นอะไร

21:23.865 --> 21:25.284
หรือกำลังจะกลายเป็นอะไร

21:25.367 --> 21:28.036
และจะไม่มีใครได้แตะต้องตัวเธอ
จนกว่าเราจะมีข้อมูลเพิ่ม

21:33.375 --> 21:34.876
และฉันก็จะพูดแบบเดียวกันนี้

21:35.043 --> 21:37.546
ต่อให้ในดักแด้นั้นเปลี่ยนเป็น
พวกนายคนไหนก็ตาม และพวกนายก็รู้ดี

21:42.050 --> 21:43.427
ห้ามใครเข้าใกล้เธอ

21:55.272 --> 21:57.024
พ่อ รอก่อน

21:57.316 --> 21:58.775
รู้ไหมว่าพ่อไปหาลูกทำไม

21:58.984 --> 22:02.362
พ่อจะมาขอโทษที่พูดไม่ดีก่อนนี้
แล้วพอมาถึง พ่อก็เห็น...

22:03.155 --> 22:04.948
- ตอนนี้พ่อมองหน้าลูกไม่ได้ด้วยซ้ำ
- เราแค่คุยกัน

22:05.032 --> 22:06.908
พวกเขามีสิทธิ์กังวลนะ
เราไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

22:06.992 --> 22:08.201
- ในดักแด้นั่น
- เราก็เลยจะฆ่าเธอ

22:08.285 --> 22:09.578
พ่อก็เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับแคเรน

22:09.661 --> 22:11.788
พวกมันเปลี่ยนหญิงสาวช่างเหน็บ
ที่น่ารักให้กลายเป็นปีศาจ

22:11.872 --> 22:13.707
- เล็กซี่ไม่ใช่แคเรน
- เราไม่รู้เรื่องนั้น

22:13.999 --> 22:15.834
ผมโกรธพ่อมากตอนที่พ่อยิงแคเรน

22:16.293 --> 22:18.920
ผมเชื่อว่าเราช่วยเธอได้
ว่าเธอจะกลับมาหาเราอีกครั้ง

22:19.004 --> 22:20.505
แต่พ่อรู้ว่านั่นมันไม่จริง

22:21.256 --> 22:23.884
แคเรนที่เรารู้จักและรักจากไปแล้ว
และพ่อก็ยิงเธอ

22:23.967 --> 22:25.969
- แล้วพ่อก็ตัดสินใจถูก
- เธอไม่ใช่น้องสาวของลูกนะ

22:26.136 --> 22:27.888
เล็กซี่เป็นลูกครึ่งเอชส์เฟนี่
อายุ 22 ปี

22:28.055 --> 22:29.681
ที่แอบไปพบกับศัตรู

22:29.765 --> 22:30.807
เธอก็ยังเป็นลูกสาวของพ่ออยู่ดี

22:31.183 --> 22:32.934
และจนกว่าเราจะรู้ว่า
เกิดอะไรขึ้นข้างในนั้น

22:33.018 --> 22:35.729
ห้ามใครเข้าใกล้เธอ โดยเฉพาะลูก

22:46.156 --> 22:47.574
ได้ยินว่าเธอไปประชุมเรื่องเล็กซี่มา

22:47.699 --> 22:48.784
ใช่ เธออันตรายนะ เบน

22:48.867 --> 22:51.203
เธอกลัวเล็กซี่
หรือไม่เธอก็แค่กลัวตัวเอง

22:51.995 --> 22:53.747
ใช่เลย นายรู้ทันฉันหมดเลย

22:53.830 --> 22:57.042
ฉันจริงจังนะ ตอนที่ฉันตื่นครั้งแรก
เธอแตกต่างจากตอนนี้

22:57.125 --> 22:59.461
เธอมีความสุข และฉันคิดว่า
เธอกลัวว่าถ้าเล็กซี่ยังอยู่

22:59.544 --> 23:00.629
เธออาจจะมีความสุขอีกครั้ง

23:00.712 --> 23:02.672
ฉันไม่ได้มีความสุข
ฉันถูกหลอกต่างหาก

23:03.006 --> 23:04.966
เธอบอกว่าเดินตรวจตรา
รอบๆ พื้นที่ทุกวัน

23:05.092 --> 23:07.135
เพื่อมองหาการต่อสู้

23:07.219 --> 23:10.639
แต่มันไม่มีการต่อสู้
เธอไม่ได้โดนหลอก นั่นน่ะเรื่องจริง

23:11.515 --> 23:14.518
กำแพงที่เธอทุ่มเทเพื่อรักษามันไว้
กำแพงที่คอยกันคนอื่นออกไป

23:14.601 --> 23:17.145
เธอเอาแต่มองลอดมันออกไป
เพราะว่าเล็กซี่

23:17.229 --> 23:19.523
เพราะเล็กซี่ เธอถึงมีความสุข
เธอถึงงดงาม

23:24.778 --> 23:25.904
นายต้องการอะไรจากฉัน

23:27.364 --> 23:31.827
ฉันอยากให้เธอนึกถึง
ทางเลือกอื่น เธอ...

23:32.536 --> 23:35.080
จำที่เธอบอกฉันได้ไหม
ตอนที่เธอให้ฉันดูเม็คตัวที่พัง

23:35.163 --> 23:38.250
เธอบอกว่ามันเป็นปาฏิหาริย์
บอกว่าหลังจากนั้น

23:38.333 --> 23:40.001
เธอรู้สึกว่าทุกอย่างเป็นไปได้

23:40.585 --> 23:42.254
เธอไปพบกับเอชส์เฟนี่

23:42.337 --> 23:44.339
ฉันไม่ได้เถียงเรื่องนั้น แต่ลองคิดดูสิ

23:44.422 --> 23:46.675
เราไม่รู้ว่าเธอคุยอะไรกับเขา

23:46.758 --> 23:48.760
บางทีเธออาจกำลังปั่นหัวพวกมันอยู่

23:48.885 --> 23:49.970
เธออาจจะจัดฉากพวกมันก็ได้

23:50.053 --> 23:52.556
ประเด็นก็คือ
ก่อนที่เราจะเข้าไปฆ่าเธอทิ้ง

23:52.639 --> 23:54.891
เราควรให้โอกาสเธอ
ได้พิสูจน์ว่าอยู่ข้างเราไม่ใช่เหรอ

23:54.975 --> 23:56.059
ว่าเธอยังเป็นพวกเราอยู่

23:58.270 --> 24:02.440
ไม่รู้สิ ฟังดูเป็นความคิด
ที่เลื่อนลอยนะ

24:03.024 --> 24:04.067
มันเรียกว่าความหวัง

24:05.569 --> 24:06.903
นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ

24:08.196 --> 24:09.614
ฉันอยากให้เธอเลือกความหวัง

24:19.040 --> 24:20.125
ฉันขอโทษนะ เบน

24:50.071 --> 24:52.699
ส่งลูกฉันคืนมานะ แคเรน

24:52.949 --> 24:57.621
เธอสวยนะ แอนน์ ดูเหมือนมนุษย์มากเลย

24:58.371 --> 24:59.831
เธอเป็นมนุษย์

25:00.373 --> 25:02.709
นั่นคือเหตุผลที่เธอ
หนีออกมาจากชาร์ลสตันเหรอ

25:03.126 --> 25:04.211
จากหน่วยแมสที่สอง

25:05.045 --> 25:06.087
ไม่

25:07.047 --> 25:09.257
เธอหนีเพราะรู้ว่า
ลูกของตัวเองแตกต่าง

25:10.383 --> 25:11.718
เธอเป็นเลือดเนื้อของฉัน

25:11.801 --> 25:13.261
เธอเป็นผลงานของฉัน

25:14.221 --> 25:16.556
และเมื่อถึงเวลา
เธอก็จะเป็นเหมือนฉัน

25:17.766 --> 25:20.894
แต่ดีกว่า ดีกว่าเยอะ

25:22.395 --> 25:26.983
เราจะจบสงครามนี้ และเปลี่ยน
หน้าประวัติศาสตร์ไปด้วยกัน

25:29.611 --> 25:31.154
ฉันเป็นแม่ของเธอ เธอต้องการฉัน

25:31.529 --> 25:33.281
และนั่นคือเหตุผลที่เธอยังอยู่ที่นี่

25:34.532 --> 25:36.326
มนุษย์ต้องการการดูแล

25:37.452 --> 25:38.912
และความผูกพันช่วงอายุเท่านี้

25:40.163 --> 25:41.915
แต่อีกไม่นาน บทบาทของเธอจะหมดลง

25:42.707 --> 25:44.542
และเล็กซี่จะเป็นของฉันอย่างเต็มตัว

25:44.918 --> 25:47.003
ฉันจะไม่มีวันให้เธอแย่งลูกไปจากฉัน

25:47.587 --> 25:50.215
ได้ยินไหม ฉันจะช่วยลูกของฉันให้ได้

25:50.966 --> 25:52.008
แอนน์

25:52.759 --> 25:54.052
เธอช่วยลูกไม่ได้หรอก

25:54.469 --> 25:56.471
เธอช่วยตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ

26:07.941 --> 26:10.026
หมอกลาสๆ

26:11.444 --> 26:13.863
ฉันเห็นแคเรน

26:14.364 --> 26:16.950
แล้วก็เล็กซี่อยู่ในดักแด้

26:18.201 --> 26:19.911
เธอบอกว่ามันแก้ไขไม่ได้

26:21.454 --> 26:22.789
บอกว่าเราทำอะไรไม่ได้แล้ว ฉัน...

26:23.915 --> 26:27.711
ฉันช่วยแซมมี่ไม่ได้ ช่วยเธอก็ไม่ได้

26:27.877 --> 26:28.920
หมอกลาส

26:31.423 --> 26:33.049
หมอกลาส ได้ยินฉันไหม

26:37.470 --> 26:38.471
ดอกเตอร์กาดาร์

26:40.140 --> 26:41.641
ดูเหมือนความลับจะถูกเปิดเผยแล้ว

26:43.143 --> 26:45.103
ทุกคนรู้ว่ากำลังจะมีเรื่องใหญ่

26:46.438 --> 26:48.023
คนกำลังเลือกข้าง

26:48.690 --> 26:50.483
ผมไม่อยากให้มันกลายเป็นการต่อสู้

26:51.651 --> 26:53.361
แต่ผมจะไม่ให้ใครเข้าใกล้เล็กซี่

26:53.862 --> 26:55.864
ถ้าต้องสู้ขึ้นมาจริงๆ
เราจะมีกำลังคนน้อยกว่า

26:55.947 --> 26:57.907
งั้นเราก็ต้องการพันธมิตร
ทั้งหมดที่จะหาได้

27:00.118 --> 27:01.619
ผมจะไปหาคำตอบ

27:03.788 --> 27:04.998
ลอร์เดส มีเวลาไหม

27:05.206 --> 27:06.249
มี

27:07.459 --> 27:08.793
ฉันอยากให้เธอตรงไปตรงมากับฉัน

27:08.877 --> 27:11.171
ฉันได้ยินเรื่องน่าอึดอัด
เกี่ยวกับเล็กซี่มาเยอะ

27:12.088 --> 27:14.090
ฉันต้องรู้ว่า
ทำไมเธอถึงเชื่อใจเล็กซี่

27:15.508 --> 27:16.885
นี่มันเรื่องอะไรกัน

27:17.093 --> 27:18.386
มันเป็นเรื่องของความกลัว

27:19.346 --> 27:22.349
จำได้ไหมว่าฉันเป็นยังไง
หลังคุณจับได้ว่าฉันเป็นไส้ศึก

27:22.766 --> 27:23.808
จำได้

27:23.892 --> 27:25.352
ฉันถูกความกลัวครอบงำ

27:26.436 --> 27:29.356
เล็กซี่ทำให้มันหายไป เธอช่วยฉันไว้

27:29.439 --> 27:30.774
เธอก็เห็นแล้วว่าศัตรูทำอะไรได้บ้าง

27:30.857 --> 27:33.401
เธอยังเชื่อใจเล็กซี่ได้ยังไง ในเมื่อ
เธอรู้ว่าเล็กซี่ร่วมมือกับพวกมัน

27:33.485 --> 27:35.737
เธอไม่ได้ร่วมมือกับพวกมัน
เธอเป็นพวกมัน

27:36.446 --> 27:39.157
และเธอก็เป็นพวกเรา เธอรวมใจเราทุกคน

27:39.949 --> 27:43.453
นั่นแหละคือความหมายของสิ่งนี้
มันเป็นสัญลักษณ์ของเธอ

27:44.537 --> 27:45.997
เป็นตัวแทนความสามัคคี

27:46.623 --> 27:50.126
มนุษย์ เอชส์เฟนี่ และเล็กซี่

27:51.127 --> 27:54.923
เธอคือคนที่จะรวมเราทั้งหมด
เข้าด้วยกัน เธอเป็นตัวเชื่อม

27:55.840 --> 27:57.509
หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสามนะ

27:58.635 --> 28:00.428
ฉันถึงได้ส่งสัญญาณวิทยุออกไป

28:01.054 --> 28:03.723
พอทุกคนมาอยู่ที่นี่กันหมด
สันติภาพก็จะบังเกิด

28:03.807 --> 28:05.809
เธอคิดว่าพวกเอชส์เฟนี่
จะให้เกียรติสันติภาพนั้นเหรอ

28:05.892 --> 28:07.143
ก็ให้มาจนถึงตอนนี้นะ

28:07.227 --> 28:08.395
พวกเขารู้ว่าเราอยู่ที่นี่

28:08.686 --> 28:09.521
และพวกเขาไม่ได้แตะต้องเราเลย

28:09.813 --> 28:11.189
ทั้งหมดก็เพราะเล็กซี่

28:12.649 --> 28:13.817
คุณไม่เชื่อฉัน

28:15.860 --> 28:16.945
ไม่รู้สิ

28:17.445 --> 28:19.114
แต่ฉันรู้ว่าต้องให้เธอช่วย

28:19.197 --> 28:20.907
เพราะคนพวกนั้นกลัวเล็กซี่

28:21.408 --> 28:23.660
และฉันกลัวว่าพวกเขา
จะพยายามเข้ามาที่นี่และทำร้ายเธอ

28:24.244 --> 28:25.495
เราจะไม่ให้พวกเขาเข้ามา

28:25.620 --> 28:28.039
ไม่มีใครทำร้ายเล็กซี่หรอก

28:28.998 --> 28:30.917
ฉันรอให้เธอออกมาไม่ไหวแล้ว

28:36.673 --> 28:38.717
แน่นอนว่าผมอยากเข้าข้างครอบครัว

28:38.842 --> 28:40.927
เข้าข้างพ่อ และพวกเขาคิดว่า
ยังมีหนทางที่จะช่วยเธอได้

28:41.428 --> 28:44.222
แต่ผมคงทนอยู่กับตัวเองไม่ได้
ถ้าเธอออกมาจากดักแด้นั่น

28:44.305 --> 28:46.391
และทำร้ายคนที่ผมพยายามปกป้อง

28:46.599 --> 28:48.017
พวกเขาก็เป็นครอบครัวผมเหมือนกัน

28:52.021 --> 28:53.022
คุณไม่พูดอะไรเลย

28:54.023 --> 28:55.233
เห็นด้วยกับพ่อผมไหม

28:56.401 --> 28:57.444
ไม่

28:58.737 --> 28:59.988
เห็นด้วยกับผมเหรอ

29:01.114 --> 29:02.157
ไม่

29:03.074 --> 29:04.576
ขอบคุณนะ ช่วยได้มากเลย

29:05.702 --> 29:07.203
ฉันซ่อมของที่พังไปแล้วนะ

29:08.079 --> 29:11.624
ถ้านายเอานาฬิกา หม้อน้ำหรือ
เครื่องซักผ้ามาให้ฉัน ไม่มีปัญหา

29:12.959 --> 29:17.172
ส่วนผู้คน ครอบครัว ดักแด้เหรอ

29:18.131 --> 29:20.425
- ไม่เชี่ยวชาญเลย
- ไม่มีใครเชี่ยวชาญหรอก

29:21.259 --> 29:22.761
ก็ไม่จริงสักทีเดียวนะ

29:23.720 --> 29:27.307
โวล์มมีประสบการณ์ในเรื่องพวกนี้
ซึ่งคุณอาจพบว่ามีประโยชน์

29:27.891 --> 29:29.934
คุณบอกว่าไม่รู้อะไรเลย
ก็เลยช่วยอะไรไม่ได้

29:30.018 --> 29:32.604
ผมบอกแค่ว่าไม่รู้จะช่วยให้เธอ
ออกมาโดยมีชีวิตรอดได้ยังไง

29:34.272 --> 29:35.690
งั้นคุณก็รู้อะไรสักอย่าง

29:37.275 --> 29:38.902
อย่างที่แย่ที่สุดจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ

29:39.068 --> 29:42.655
แย่ที่สุดเหรอ เธอจะฆ่าพวกคุณทุกคน

29:43.656 --> 29:44.908
เธอก็แค่เด็กผู้หญิง

29:45.200 --> 29:47.869
ตอนที่ตัวอ่อนเอชส์เฟนี่ฟักตัว
ออกมาดูโลกเป็นครั้งแรก

29:48.036 --> 29:49.412
พวกมันจะดุร้ายที่สุด

29:49.954 --> 29:52.749
อันตรายมากและคาดเดาไม่ได้

29:54.626 --> 29:56.920
เรากำจัดทุกตัวที่เราเจอ

29:58.004 --> 30:00.924
งั้นก็กำจัดเล็กซี่เหรอ

30:01.633 --> 30:05.261
หลายปีก่อน หน่วยของผมเจอ
รังดักแด้และผ่าดูหนึ่งอัน

30:05.762 --> 30:07.889
เอชส์เฟนี่ข้างในตายทันที

30:08.598 --> 30:10.350
แต่อีกสามอันที่เหลือ
รู้สึกถึงอันตราย

30:10.433 --> 30:12.018
และเริ่มปล่อยความร้อนที่รุนแรงออกมา

30:12.852 --> 30:14.938
คุณไม่รู้หรอกว่าพวกมันทำอะไรได้บ้าง

30:15.438 --> 30:17.315
พวกมันโจมตีทั้งร่างกายและจิตใจ

30:17.649 --> 30:19.150
คุณสู้พวกมันไม่ได้

30:20.985 --> 30:22.987
วันนั้นผมเสียพี่น้องไปเก้าคน

30:25.240 --> 30:28.076
การเผชิญหน้ากับเธอถือเป็น
ความเสี่ยงที่ผมไม่เต็มใจแบกรับ

30:28.868 --> 30:31.120
เราจะถอยร่นไปยังระยะที่ปลอดภัย

30:31.496 --> 30:33.331
ผมแนะนำให้คุณทำแบบเดียวกัน

30:41.172 --> 30:42.966
เขาพูดว่าอะไรบ้าง

30:45.093 --> 30:46.636
แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ

30:47.554 --> 30:48.930
ผมต้องคุยกับพ่อ

30:49.597 --> 30:52.267
ทุกคน ผมต้องไปคนเดียว

30:52.767 --> 30:54.853
อ๋อ ไม่เป็นไร เราเข้าใจ

30:56.062 --> 30:57.105
เราจะไปกับนาย

31:06.948 --> 31:08.324
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย

31:09.158 --> 31:11.369
เราไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้น
กับน้องสาวของนายหรอก

31:13.788 --> 31:15.790
คุณคิดว่าเล็กซี่ยังอยู่ในนั้นเหรอ

31:17.375 --> 31:18.835
ฉันรู้ว่าเธอยังอยู่

31:21.254 --> 31:23.006
ฉันรู้ว่าเธอยังอยู่ แมตต์

31:24.924 --> 31:26.384
ฉันรู้ว่าเธอยังอยู่

31:26.509 --> 31:30.054
พระเจ้า ทำไมไม่บอกผมว่ามันร้ายแรง

31:30.138 --> 31:31.180
ก็ไม่หนักเท่าไรหรอก

31:31.264 --> 31:33.433
ผมต้องไปดูแอนน์หน่อย
ดูว่ากาดาร์มีอะไรรักษามือคุณได้บ้าง

31:33.600 --> 31:34.809
ฉันไม่ต้องให้กาดาร์ช่วยหรอก

31:39.022 --> 31:40.607
เมสัน

31:43.693 --> 31:45.320
พ่อ เรามีปัญหาแล้ว

31:45.570 --> 31:47.071
ทอม เมสัน

31:49.115 --> 31:52.952
พ่อ โป๊ปกับฮาล พวกเขาจะมาฆ่าเล็กซี่

31:53.369 --> 31:54.746
เมสัน

31:54.829 --> 31:58.041
จับแขนกันไว้
เราปล่อยให้พวกเขาผ่านเราไปไม่ได้

32:00.293 --> 32:01.961
ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้น ทอม

32:03.504 --> 32:05.131
หลีกทางไป ลอร์เดส

32:05.965 --> 32:08.134
หลีกไป นังคนบูชาเอชส์เฟนี่

32:08.217 --> 32:09.594
วางอาวุธลงซะ โป๊ป

32:09.677 --> 32:10.929
- ทุกคนใจเย็นๆ ก่อน
- อย่าทำให้มันยาก

32:11.012 --> 32:12.347
กว่าที่ควรจะเป็นเลย

32:12.430 --> 32:13.514
ลดอาวุธลงซะ

32:13.640 --> 32:14.682
ลอร์เดส

32:15.224 --> 32:18.394
ลอร์เดส เราไม่อยากทำร้ายใคร
แต่เธอต้องให้ฉันผ่านเข้าไป

32:18.478 --> 32:20.271
ไม่อยากทำร้ายใครงั้นเหรอ
แล้วเล็กซี่ล่ะ

32:20.355 --> 32:21.397
ให้เราเข้าไปนะ เมสัน

32:21.481 --> 32:22.690
อยู่ด้วยกันไว้ เข้มแข็งไว้

32:22.774 --> 32:23.858
ทอม เราจะเข้าไปแล้วนะ

32:24.442 --> 32:27.820
ไม่มีทาง
นายต้องยอมให้ฉันจัดการเรื่องนี้

32:27.987 --> 32:29.781
ถอยไปซะ อยู่ด้วยกันไว้

32:29.864 --> 32:31.115
- เมสัน
- เข้มแข็งไว้

32:31.616 --> 32:33.284
เราต้องคุยกันหน่อยนะ เมสัน

32:52.011 --> 32:55.139
บอกผมมาตรงๆ นะ
นี่ผมทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่หรือเปล่า

32:56.975 --> 32:58.810
จากมุมมองทางการทหาร

32:59.477 --> 33:01.688
เล็กซี่เป็นภัยคุกคามที่ควรถูกกำจัด

33:03.481 --> 33:04.899
แต่ในฐานะพ่อ

33:06.025 --> 33:09.529
ฉันยอมตาย
ก่อนจะยอมให้ใครทำร้ายเธอ ทอม

33:16.744 --> 33:18.079
ให้เราเข้าไป เมสัน

33:18.371 --> 33:20.581
- เข้มแข็งไว้ ยืนหยัดด้วยกัน
- เราต้องคุยกัน

33:21.874 --> 33:23.292
อยู่ด้วยกันไว้

33:24.293 --> 33:25.586
ทุกคนหยุด

33:27.839 --> 33:29.590
ห้ามใครก้าวเข้ามาเด็ดขาด

33:30.550 --> 33:33.302
ดิงแกน เทกเตอร์
อย่าให้ใครผ่านเข้ามาได้

33:47.942 --> 33:48.943
เราแค่อยากคุย

33:49.068 --> 33:50.820
คิดว่าพ่อจะเชื่อเหรอ
เข้ามาพร้อมอาวุธครบมือขนาดนี้

33:51.237 --> 33:52.697
จริงๆ ผมอยากมาคนเดียว

33:53.364 --> 33:55.700
แต่ผมจำได้ว่าพ่อพูดอะไร
ตอนเราออกจากสลัม

33:56.367 --> 33:59.037
เราต้องเชื่อใจกัน
เราทำคนเดียวไม่ได้

33:59.120 --> 34:01.706
ใช่ๆ พอได้แล้ว ฟังนะ เมสัน

34:01.789 --> 34:03.374
เล็กซี่ถูกตัดสินแล้ว โอเคไหม

34:03.458 --> 34:04.500
เธอเลือกที่จะอยู่ข้างศัตรู

34:04.584 --> 34:05.752
เราต้องกำจัดเธอก่อนที่จะสาย

34:05.835 --> 34:07.962
เธอยังไม่ได้ทำร้ายใคร
ยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วย

34:08.046 --> 34:10.006
- แล้วมือของผู้พันวีฟเวอร์ล่ะ
- มันเป็นอุบัติเหตุ

34:10.089 --> 34:12.050
ที่ช่วยเอชส์เฟนี่หลบหนี
นี่เป็นอุบัติเหตุด้วยไหม

34:12.133 --> 34:14.927
เมื่อเธอออกมาแล้วปกป้องตัวเองได้
ฉันจะสืบเรื่องนั้นเอง

34:15.845 --> 34:18.765
ระหว่างนี้ ฉันจะไม่ยอมให้
มีการตัดสินใจที่ส่งผลถาวรเกิดขึ้น

34:18.931 --> 34:20.600
โดยเฉพาะเมื่อเกิดมาจากการกล่าวโทษ

34:21.142 --> 34:23.186
หรือข่าวลือ หรือความกลัว

34:23.269 --> 34:26.898
แม็กกี้ เล่าเรื่องที่คุณบอกผมสิ
สิ่งที่คุณเห็น

34:30.151 --> 34:32.945
เร็วเข้าแม็กส์
บอกเขาเหมือนกับที่เธอบอกเราสิ

34:37.575 --> 34:42.246
ฟังนะ ฉันไม่กลัวที่จะฆ่า นายก็รู้

34:45.124 --> 34:48.002
แต่ฉันพยายามอย่างมาก เพื่อให้
แน่ใจว่าฉันฆ่าแต่คนที่สมควรฆ่า

34:53.007 --> 34:55.009
ฉันยังไม่พร้อมจะตีตราเล็กซี่แบบนั้น

35:01.182 --> 35:02.350
นั่นไง

35:03.684 --> 35:05.269
สุดยอดจริงๆ

35:21.035 --> 35:22.745
พ่อ ผมคุยกับพวกโวล์มมา

35:23.496 --> 35:24.705
พวกเขาจะไปแล้ว

35:25.748 --> 35:27.583
พวกเขาเชื่อว่าเล็กซี่
คนที่จะออกมาจากดักแด้นั่น

35:28.000 --> 35:29.877
อันตรายเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้

35:30.128 --> 35:31.587
เราต้องทำอะไรสักอย่าง

35:31.879 --> 35:33.714
- เราต้องไป...
- หรือว่าอะไร ฆ่าเธอเหรอ

35:35.466 --> 35:37.135
ใช่ เธออาจเป็นตัวอันตราย

35:37.218 --> 35:39.470
พ่อยอมรับๆ ความจริงข้อนั้นมานานแล้ว

35:39.554 --> 35:41.722
พ่ออยากให้ลูกยอมรับความจริง
ว่าลูกอาจจะไม่ได้รู้

35:41.931 --> 35:43.808
- ว่าเกิดอะไรขึ้นในดักแด้นั่น
- เรารู้ว่าเธอทำอะไรลงไป

35:44.934 --> 35:47.436
และใช่ พ่อพูดถูก
เธอยังไม่ได้ทำร้ายใคร

35:49.730 --> 35:52.483
จำเมื่อสองสามปีก่อน ตอนออกมา
จากยานพวกเอชส์เฟนี่ได้ไหม

35:53.568 --> 35:55.278
พ่อบอกให้ผมจับตาดูพ่อไว้

35:55.987 --> 35:57.446
และถ้าพ่อทำอะไรแปลกๆ

35:57.572 --> 36:00.533
ที่ทำให้พลเมืองตกอยู่ในอันตราย
ก็ให้ผมหยุดพ่อไว้

36:00.992 --> 36:02.535
ด้วยวิธีไหนก็ตามที่จำเป็น

36:04.453 --> 36:06.289
พ่ออยากปกป้องครอบครัวของพ่อ

36:09.625 --> 36:11.043
พวกคุณคือครอบครัวของผม

36:14.755 --> 36:16.924
และคนเหล่านี้ ก็คือครอบครัวของผม

36:18.718 --> 36:21.929
ไม่ว่ายังไง ผมก็ต้องปกป้องพวกเขา

36:24.390 --> 36:25.600
ฮาล

36:26.517 --> 36:29.812
เชื่อจริงๆ เหรอว่าพ่อจะยอม
ให้เธอทำร้ายเราหรือใครก็ตาม

36:29.896 --> 36:32.023
- ถ้าพ่อห้ามเธอไม่ได้ล่ะ
- พ่อห้ามเธอได้

36:33.941 --> 36:37.069
เธอเป็นลูกสาวของพ่อ
เป็นความรับผิดชอบของพ่อ

36:42.783 --> 36:45.494
ฉันอยากให้ทุกคนออกจากสวน
ไปให้พ้นจากอันตราย

36:45.620 --> 36:47.914
- ฉันจะอยู่ข้างในกับเธอเอง
- ฉันก็เหมือนกัน

36:47.997 --> 36:50.041
- ฉันด้วย
- และผมด้วย

36:50.291 --> 36:51.542
ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น

36:54.295 --> 36:57.590
ถ้าเธอออกมาแล้วเป็นปีศาจแบบที่
พวกนายคิด ฉันจะจัดการเธอเอง

36:59.467 --> 37:00.927
ด้วยวิธีไหนก็ตามที่จำเป็น

37:04.931 --> 37:06.599
พาคนพวกนั้นออกไปจากที่นี่กัน

37:07.934 --> 37:09.685
ไปจัดการกันเถอะ

37:37.338 --> 37:39.215
ฉันช่วยแซมมี่ไม่ได้

37:40.633 --> 37:41.801
ช่วยเล็กซี่ไม่ได้

37:42.635 --> 37:45.638
หมอกลาส ได้ยินฉันไหม หมอกลาส

37:49.850 --> 37:53.271
ฉันช่วยเขาไม่ได้ ช่วยเธอไม่ได้

37:54.272 --> 37:55.606
ไม่มีอะไรที่เราทำได้

37:55.773 --> 37:57.233
ไม่มีอะไรที่เราทำได้

37:57.650 --> 38:00.403
บอกตัวเองเถอะ
ฉันจะพาเธอออกมาจากที่นั่น

38:11.622 --> 38:12.665
แม่

38:25.052 --> 38:27.221
พระเจ้า

38:29.598 --> 38:31.684
- ลูกมาที่นี่...
- ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว

38:32.018 --> 38:34.812
หนูอยู่นี่ อยู่กับแม่และหนูรักแม่

38:36.647 --> 38:38.566
หนูเสียใจเรื่องแซมมี่ด้วย

38:39.233 --> 38:42.278
หนูรู้ว่าแม่อยากช่วยเขา
อย่างที่หนูรู้ว่าแม่อยากช่วยหนู

38:47.533 --> 38:50.995
จับมือหนูไว้สิ
มีบางอย่างที่หนูอยากให้แม่ดู

38:59.003 --> 39:00.212
นี่มันอะไรกัน

39:01.005 --> 39:02.256
ความทรงจำของหนู

39:09.513 --> 39:13.851
เล็กซี่ ได้เวลาแล้ว
เธอพร้อมจะไปหรือยัง

39:14.310 --> 39:16.395
- เราจะไปไหนกันเหรอ
- ไปหาพ่อของเธอ

39:17.021 --> 39:18.564
เราจะจบสงครามนี้

39:19.190 --> 39:22.151
เราจะนำสันติสุขมาสู่ทุกคน

39:24.153 --> 39:25.821
เธอไม่ต้องการหล่อนแล้วล่ะ

39:27.740 --> 39:28.949
ไม่

39:36.874 --> 39:38.709
ทำไมถึงพาแม่มาดูภาพนี้เหรอ

39:39.293 --> 39:43.089
หนูอยากให้แม่จำไว้ว่าหนูต้องการแม่
ไม่ใช่แคเรน หนูเลือกแม่

39:43.172 --> 39:46.008
แม่อยู่นี่ แม่จะไม่ไปไหนทั้งนั้น

39:46.175 --> 39:48.052
ตราบใดที่ลูกยังต้องการแม่
แม่จะอยู่ที่นี่

39:48.427 --> 39:50.554
หนูต้องการครอบครัวของหนูเสมอ

39:50.638 --> 39:52.640
หนูจะเลือกครอบครัวของหนูเสมอ

39:53.641 --> 39:54.892
แต่ว่าลูกอยู่ในดักแด้

39:54.975 --> 39:56.268
ไม่ต้องกลัวหรอก

39:57.019 --> 39:59.355
การเปลี่ยนแปลงรูปร่าง
ไม่ใช่เรื่องแย่

39:59.647 --> 40:02.733
แต่แม่จะพาลูกออกมาได้ยังไง
แม่จะช่วยลูกได้ยังไง

40:02.942 --> 40:07.113
แม่ไม่ต้องช่วยหนูหรอก
หนูจะช่วยแม่เอง

40:10.533 --> 40:13.577
แม่คะ ตื่นสิ

40:13.828 --> 40:14.829
ตื่นได้แล้ว

40:16.455 --> 40:17.581
- ตื่นได้แล้ว
- ตื่นได้แล้ว

40:19.834 --> 40:21.043
หมอกลาส

40:23.838 --> 40:25.005
ไม่เป็นไรใช่ไหม

40:36.642 --> 40:37.685
ทอม

40:38.727 --> 40:42.857
แอนน์ ขอบคุณพระเจ้า
ไม่เป็นไรใช่ไหม จำอะไรได้บ้าง

40:42.982 --> 40:44.316
มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันจำได้

40:44.400 --> 40:45.818
แต่เป็นสิ่งที่เล็กซี่จำได้

40:45.901 --> 40:48.737
เธอให้ฉันเห็นความทรงจำจาก
ตอนเราอยู่ที่หอคอยเอชส์เฟนี่

40:48.946 --> 40:51.866
ตอนนั้นเธอต้องการฉัน
และตอนนี้ก็เธอต้องการฉันอยู่

40:53.284 --> 40:54.910
เธอจะไม่ทำร้ายเราหรอก

40:55.161 --> 40:56.787
งั้นเราจะรอ

40:57.621 --> 40:59.123
เธอจะออกมาเมื่อเธอพร้อม

41:00.875 --> 41:02.168
และเราก็จะเตรียมพร้อมสำหรับเธอ

41:03.502 --> 41:05.754
แอนน์ อย่า มันร้อนเกินไป

41:06.422 --> 41:07.548
ไม่เป็นไรหรอก

41:07.882 --> 41:09.258
เธอรู้ว่าฉันไม่ใช่ภัยคุกคาม

41:15.431 --> 41:17.641
เล็กซี่ นี่แม่เอง

41:18.225 --> 41:20.311
แม่อยู่นี่ แม่ได้ยินลูกแล้ว

41:20.728 --> 41:23.397
แม่จะไม่ไปไหนทั้งนั้น
กแล้ว