WEBVTT

00:01.418 --> 00:04.754
พวกโวล์มวางแผนจะย้ายอาวุธ
ออกจากอาคารในช่วงบ่ายวันนี้

00:04.838 --> 00:07.340
โครงการออเรนจ์จะเริ่มดำเนินการ
ในรุ่งเช้าของวันพรุ่งนี้

00:07.424 --> 00:08.675
เป้าหมายของเราคืออะไรเหรอ

00:08.758 --> 00:10.260
เราจะยังไม่รู้จนกว่าจะไปถึง

00:10.343 --> 00:12.637
เราไม่รู้หรือคุณไม่ยอมบอกกันแน่

00:12.721 --> 00:14.347
มันเป็นขั้นตอน
ทางการทหารขั้นพื้นฐานนะ

00:14.431 --> 00:17.142
เราจะประเมินทางเลือกเป้าหมาย
จนถึงนาทีสุดท้าย

00:17.225 --> 00:18.685
จากนั้นก็เลือกอันที่ดีที่สุด

00:19.352 --> 00:21.354
นี่เราทุ่มหมดหน้าตักเลยนะ แดน

00:21.438 --> 00:23.982
ถ้าเกิดว่าอาวุธนี้ใช้ไม่ได้ผลล่ะ
หรือถ้ามันใช้ได้ผล

00:24.065 --> 00:25.817
เราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกโวล์ม
จะไม่หักหลังเรา

00:25.900 --> 00:27.569
หลังจากจัดการ
กับพวกเอชส์เฟนี่เสร็จแล้ว

00:27.652 --> 00:29.571
- เราไม่รู้ครับ
- แล้วคุณโอเคกับเรื่องนั้นเหรอ

00:29.654 --> 00:32.323
ท่านประธานาธิบดี คุณก็เห็น
รอยริ้วบนท้องฟ้าพวกนั้นแล้ว

00:32.407 --> 00:34.701
เครือข่ายการป้องกันของศัตรู
ถูกเปิดใช้งานแล้ว

00:34.784 --> 00:36.161
ทุกๆ วันที่เรารอ...

00:37.620 --> 00:39.164
ถ้าเราไม่ทำลายเครือข่ายนั่น

00:39.998 --> 00:41.499
พวกเราจะตายหมดภายในสามเดือน

00:42.625 --> 00:44.461
เผ่าพันธุ์มนุษย์จะสูญสิ้น

00:45.462 --> 00:47.297
อาวุธของพวกโวล์มจะได้ผลไหม
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

00:47.380 --> 00:50.008
พวกเขาจะเป็นมิตรอย่างที่ต้องการ
หรือเปล่า ผมก็ไม่รู้อีกเหมือนกัน

00:50.091 --> 00:53.428
ผมรู้แค่ว่าอาวุธนั่นเป็นโอกาสเดียว
ของเราในการจะชนะสงครามนี้

00:55.096 --> 00:56.598
ถ้ามันได้ผลน่ะนะ

00:56.681 --> 00:59.017
ไว้ถ้ามันไม่ได้ผล
ผมค่อยร้องไห้แล้วกัน

00:59.100 --> 01:01.519
ในระหว่างนี้ หน้าที่ของผมคือ
เตรียมคนพวกนี้ให้พร้อมสู้

01:01.603 --> 01:02.645
ดีมาก

01:03.480 --> 01:04.606
ท่านประธานาธิบดี

01:20.080 --> 01:22.082
พี่ชาย นายต้องอยากดูนี่แน่

01:23.416 --> 01:25.043
ฉันเห็นเครือข่ายนั่นแล้ว ไลล์

01:25.877 --> 01:28.963
พวกเอชส์เฟนี่ใช้สีได้น่าทึ่งมาก

01:29.047 --> 01:30.632
แย่หน่อยนะที่มันแผ่รังสีใส่เรา

01:31.966 --> 01:35.303
ไม่ได้พูดถึงเครือข่าย เรามีแขกน่ะ

01:47.565 --> 01:49.067
แหมๆ

01:49.859 --> 01:51.611
บุตรผู้หลงผิดได้กลับมาแล้ว

01:52.403 --> 01:55.406
- นึกว่านายตายไปแล้ว
- ฆ่าฉันไม่ได้ง่ายๆ หรอก

01:55.490 --> 01:57.700
- นายยังติดค้างเครื่องบินฉันอยู่นะ
- นายเอาเรือไปก็แล้วกัน

01:58.576 --> 02:00.411
- นายไปไหนมา
- ข้างนอก

02:01.329 --> 02:02.413
ตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว

02:16.928 --> 02:18.012
ทอม นายกลับมาแล้ว

02:18.972 --> 02:20.682
- นั่นทอม เมสันนี่
- ทอมกลับมาแล้ว

02:20.765 --> 02:22.308
แดน

02:22.392 --> 02:23.726
นั่นทอม เมสัน

02:26.479 --> 02:28.148
ได้ยินว่านายเดินทอดน่องเข้ามาเลยนะ

02:29.649 --> 02:30.775
ดีใจที่ได้เจอนายนะ

02:37.991 --> 02:39.242
เรามีเรื่องต้องคุยกัน

02:39.325 --> 02:41.578
และฉันพนันว่านายต้องมีเรื่อง
เจ๋งๆ มาเล่าแน่ๆ

02:41.661 --> 02:43.371
- เรื่องน่ะมี
- พ่อ

02:43.454 --> 02:45.790
- แต่ไม่ใช่เรื่องดี
- พ่อ

02:45.874 --> 02:47.917
- เบน ฮาล
- พ่อไม่บาดเจ็บใช่ไหม

02:48.001 --> 02:49.043
ไม่

02:50.587 --> 02:51.671
กลับมาซะทีนะ

02:59.846 --> 03:00.930
ขอเวลาเดี๋ยวนะ แดน

03:01.014 --> 03:03.141
ใช้เวลานานเท่าที่ต้องการเลย
ไว้เดี๋ยวเราค่อยมาคุยกัน

03:06.185 --> 03:07.937
พวกเรารอพ่ออยู่ที่เมคานิกส์วิลล์

03:08.021 --> 03:09.230
แต่พ่อก็ไม่มา

03:13.776 --> 03:16.571
พอพ่อกลับไป พวกสกิตเตอร์ก็รออยู่ที่
ฟาร์มของพวกพิกเก็ตส์แล้ว

03:16.654 --> 03:19.032
- เกิดอะไรขึ้นกับพวกพิกเก็ตส์
- ไม่รู้สิ พวกเขาหายไปแล้ว

03:20.116 --> 03:21.701
ทำไมพวกมันถึงไม่ฆ่าพ่อล่ะ

03:21.784 --> 03:23.286
พ่อไม่ได้อยู่ในแผนของพวกมัน

03:24.120 --> 03:27.916
พวกมันจับพ่อขึ้นยาน
แล้วพาพ่อไปที่หอคอย

03:27.999 --> 03:29.208
แคเรน

03:32.295 --> 03:33.755
เธอกำลังควบคุมสงครามจากที่นั่น

03:35.423 --> 03:37.342
เธอเอาตัวแอนน์กับเล็กซี่
ไปไว้ที่นั่นเหรอ

03:39.010 --> 03:40.053
ใช่

03:40.970 --> 03:42.555
ได้เจอพวกเขาไหม
พวกเขาอยู่กับพ่อหรือเปล่า

03:44.933 --> 03:46.017
ไม่

03:48.895 --> 03:50.313
พวกเขาโอเคใช่ไหม

03:51.522 --> 03:52.565
ไม่

03:54.067 --> 03:55.109
พวกเขาไม่โอเค

03:58.988 --> 04:01.616
- มันไม่เหลืออะไรแล้ว
- นี่

04:02.492 --> 04:05.161
เรายังอยู่นะ เรายังอยู่

04:10.458 --> 04:12.418
พ่อ พ่อแน่ใจ
เรื่องแอนน์กับเล็กซี่ใช่ไหม

04:12.502 --> 04:13.544
แน่สิ

04:16.047 --> 04:17.382
นี่ ฟังพ่อนะ

04:18.007 --> 04:20.176
พ่ออยากให้ลูกจำความเจ็บ
ที่กำลังรู้สึกนี่ไว้

04:20.260 --> 04:21.469
และพ่ออยากให้ลูกใช้มัน

04:23.054 --> 04:24.514
เราจะไปตามล่าตัวแคแรน

04:25.556 --> 04:28.685
เราจะไว้ทุกข์ให้กับแอนน์
และเล็กซี่เมื่อเธอตายแล้ว

04:28.768 --> 04:30.728
พอเราไปถึงที่นั่น
ผมหวังว่าพ่อจะให้ผมเป็นคนลงมือนะ

04:33.064 --> 04:34.440
ดีมาก ใช้มันซะ

04:35.400 --> 04:36.651
มันจะช่วยให้ลูกผ่านเรื่องนี้ไปได้

04:38.736 --> 04:40.613
พ่อต้องไปคุยกับผู้พันวีฟเวอร์แล้ว

04:43.408 --> 04:45.368
พ่อ พ่อพูดอะไรน่ะ

04:45.451 --> 04:46.703
พ่อบอกผมว่า ถ้าเรามีแต่ความเกลียด

04:46.786 --> 04:48.538
พวกมันก็ได้เปลี่ยนเราไปแล้ว

04:48.621 --> 04:51.124
พ่อรู้ เบน แต่นั่นมันเมื่อนานมาแล้ว

04:51.207 --> 04:54.752
ตอนนี้พ่อเหลือแต่ความเกลียดชัง
และพ่อไม่ยอมให้มันสูญเปล่าแน่

04:56.087 --> 04:58.589
เราไม่เคยมองว่าบอสตัน
เป็นเป้าหมายเลยด้วยซ้ำนะ ทอม

04:58.673 --> 05:00.633
เราจะเคลื่อนตัวกันพรุ่งนี้แล้ว
การเปลี่ยนแผนตอนนี้

05:00.717 --> 05:03.261
- จะทำให้เราตกที่นั่งลำบากนะ
- ผมเข้าใจที่คุณกังวลนะ แดน

05:03.344 --> 05:04.637
แต่จนกระทั่งแคเรนพาผมไปที่นั่น

05:04.721 --> 05:06.306
เราไม่รู้เลยว่าเธอ
ตั้งศูนย์บัญชาการที่บอสตัน

05:06.389 --> 05:08.266
แต่ถ้าเราทำลายหอคอยบอสตันได้

05:08.349 --> 05:10.727
เราก็จะทำลายเครือข่ายป้องกัน
และได้ตัวแคเรนไปพร้อมกัน

05:10.810 --> 05:13.021
หอคอยนั่นถูกป้องกันไว้อย่างแน่นหนา
มันล้อมรอบไปด้วยพวกเม็ค

05:13.104 --> 05:15.023
เป้าหมายปัจจุบันของเรา
เข้าถึงได้ง่ายกว่าเยอะ

05:15.106 --> 05:16.691
แต่เราจะไม่ได้ตัวแคเรนนะ

05:16.774 --> 05:20.028
เราไม่จำเป็นต้องได้ตัวแคเรน
เพื่อบรรลุเป้าหมายนี้

05:20.111 --> 05:24.032
พวก ฉันเกือบตายไปครั้งหนึ่งแล้ว
ตอนพยายามยึดหอคอยนั่นนะ

05:25.116 --> 05:27.618
แค่คิดว่าจะได้มีโอกาสทำมันอีกครั้ง
ก็ทำให้ฉันคิดว่า

05:27.702 --> 05:29.787
มันเป็นความคิดที่ไม่เลวเลย

05:33.207 --> 05:34.876
กว่าจะไปถึง อย่างน้อยก็วันครึ่ง

05:34.959 --> 05:36.669
และเราต้องการกำลังกระสุน
อีกมากเพื่อจัดการพวกเม็ค

05:36.753 --> 05:39.338
ผมไม่คิดอย่างนั้น ตั้งแต่เราทำลาย
เครื่องปฏิกรณ์วาคอนด้า

05:39.422 --> 05:40.923
พวกเอชส์เฟนี่ก็ขาดแคลนเชื้อเพลิง

05:41.007 --> 05:43.009
ตอนที่ผมหนีออกมา
ผมเห็นการป้องกันของพวกมัน

05:43.092 --> 05:44.510
พวกเม็คส่วนใหญ่ใช้งานไม่ได้ด้วยซ้ำ

05:44.594 --> 05:47.555
พวกมันแค่ยืนอยู่เฉยๆ
เหมือนกองทัพดินเผาจักรพรรดิจีน

05:47.638 --> 05:49.432
ฉันมองเห็นความได้เปรียบ
ทางยุทธวิธีนะ

05:50.183 --> 05:52.268
เรารู้ว่าแคเรนควบคุม
การป้องกันของพวกเอชส์เฟนี่

05:52.351 --> 05:53.853
ตลอดชายฝั่งตะวันออก

05:53.936 --> 05:55.813
ถ้าเรากำจัดเธอได้
ก็เหมือนกับเราตัดหัวงูทิ้ง

05:55.897 --> 05:57.732
ถูก พูดถูกเผงเลย

05:58.816 --> 06:01.027
เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจนะ
ทอม แต่ว่า...

06:02.278 --> 06:03.571
ฉันคงต้องขอเวลาคิดสักหน่อย

06:03.654 --> 06:05.907
ไม่ว่าเป้าหมายของเราจะเป็นอะไร
ผมอยากไปด้วย

06:05.990 --> 06:07.075
ถ้าคุณอนุญาตนะ แดน

06:10.495 --> 06:11.996
ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลย ทอม

06:18.169 --> 06:20.755
คุณยังกังวลอยู่ โอเค ผมเข้าใจ

06:20.838 --> 06:23.049
มาคุยกันอย่างเปิดอกเลยแล้วกัน
พวกคุณอาจจะไม่รู้ว่า

06:23.132 --> 06:25.259
- แคเรนฝังเครื่องควบคุมในตัวผม
- เธอเคยทำแบบนี้มาแล้ว

06:25.343 --> 06:29.097
ผมก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
และผมก็บอกคุณทันที

06:29.180 --> 06:30.431
นี่มันไม่เหมือนกัน

06:30.515 --> 06:32.767
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นกับฮาล
เราไม่สามารถเสี่ยงได้อีกแล้ว

06:32.850 --> 06:34.310
ก็จับตาดูผมเอาไว้สิ

06:34.393 --> 06:36.395
ถ้าผมทำอะไรแปลกๆ แม้แต่นิดเดียว

06:36.479 --> 06:39.023
- ก็ยิงหัวผมเลย
- ทอม ฉันไม่อยากทำอย่างนั้น

06:39.107 --> 06:41.400
สิ่งที่เราต้องการ
กับสิ่งที่เราต้องทำมันคนละเรื่องกัน

06:41.484 --> 06:44.320
เราต้องทำลายเครือข่ายป้องกันนั่น
และผมต้องได้ตัวแคเรน

06:44.403 --> 06:46.405
ขอร้องล่ะ เพื่อแอนน์กับเล็กซี่

06:47.031 --> 06:48.032
และถ้าผมจะต้องโดนยิง

06:48.116 --> 06:49.700
- ผมก็อยากให้...
- พอได้แล้ว

06:50.326 --> 06:52.453
ทอม ขอบคุณสำหรับข้อมูลใหม่นี้นะ

06:52.537 --> 06:54.288
แต่นายจำเป็นจะต้องไปพักผ่อน

06:54.372 --> 06:55.414
นายไปได้

07:01.838 --> 07:03.005
รับทราบครับ

07:11.264 --> 07:12.807
ฉันว่าเขาพูดจริงนะ

07:14.559 --> 07:16.102
แดน พวกนายสนิทกันมาก

07:16.727 --> 07:18.604
แต่นายต้องถอยออกมาก้าวหนึ่ง

07:18.688 --> 07:20.690
- เขาไม่มั่นคงอยู่
- แล้วนายโทษเขาได้เหรอ

07:20.773 --> 07:24.110
แคเรนฆ่าแอนน์และลูกสาวของเขานะ

07:24.193 --> 07:26.237
เป็นฉันเองก็คงไม่มั่นคงเท่าไรหรอก

07:26.320 --> 07:27.655
นายก็เป็นอยู่นะ ผู้พันวีฟเวอร์

07:28.448 --> 07:29.532
เข้าใจแล้ว

07:32.702 --> 07:33.870
แต่ว่า...

07:36.330 --> 07:39.500
ถ้าเขาโดนฝังเครื่องควบคุมจริงๆ
ก็ไม่มีทางที่เราจะหามันเจอ

07:39.584 --> 07:41.627
แต่ถ้าเขาไม่โดน
และกำลังพูดความจริงกับเราอยู่...

07:41.711 --> 07:43.421
เขาก็ได้มอบกุญแจสู่ชัยชนะให้กับเรา

07:45.131 --> 07:47.550
ไปได้แล้ว แดน
ขอเวลาฉันพิจารณาหน่อยนะ

07:47.633 --> 07:48.759
รับทราบ

08:01.063 --> 08:04.066
ฉันดีใจมาก
ที่นายกลับมาหาเรา เพื่อนยาก

08:04.150 --> 08:05.610
ฉันเห็นเครื่องบินของนายตก

08:05.693 --> 08:07.612
ไม่คิดว่าจะได้เจอนายอีกแล้ว

08:07.695 --> 08:09.155
โชคชะตานั้นเป็นเรื่องแปลกประหลาด

08:09.238 --> 08:11.616
มันกรุณาเราเมื่อเราไม่คาดคิด

08:11.699 --> 08:14.702
และทำลายเราเมื่อเราไม่พร้อมที่สุด

08:15.453 --> 08:17.663
ผมเสียใจด้วยกับเรื่องแอนน์
และลูกสาวของคุณ

08:17.747 --> 08:18.789
ขอบคุณนะ

08:20.583 --> 08:22.710
ตอนนี้ฉันคิดเรื่องนั้นไม่ได้หรอก

08:23.753 --> 08:25.588
คงจะดีที่สุดถ้าเดินหน้าต่อ

08:25.671 --> 08:28.966
ผมพยายามจะบอกตัวเองแบบนั้น
เหมือนกันตอนที่พี่ชายผมถูกฆ่า

08:29.842 --> 08:31.427
แต่ก็ยังอดคิดถึงเขาไม่ได้

08:32.094 --> 08:34.347
นั่นคือสิ่งรับมือได้ที่ยากที่สุด
เวลาอยู่ในสงคราม

08:35.014 --> 08:37.016
มันช่วงชิงคนที่เรารักไป

08:37.099 --> 08:38.809
กลืนพวกเขาเข้าไปทั้งตัว

08:38.893 --> 08:42.355
และเราก็ไม่มีแม้แต่โอกาส
ที่จะบอกลาพวกเขา

08:42.438 --> 08:43.773
ก็จริง

08:43.856 --> 08:47.109
ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอพี่ชาย
เราทะเลาะกัน...

08:47.193 --> 08:49.028
เกี่ยวกับเรื่องไร้สาระ

08:49.111 --> 08:51.155
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่
เราคงหาทางออกได้

08:51.239 --> 08:54.700
แต่ความจริงที่ว่ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น
มันยังตามหลอกหลอนผม

08:55.868 --> 08:58.120
ฉันเคยคิดว่าความรัก
ทำให้ฉันได้เปรียบ

08:59.121 --> 09:01.624
มันอาจเป็นแค่อุปสรรค
ที่บดบังความคิดของฉัน

09:02.500 --> 09:04.126
แล้วมีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ

09:04.210 --> 09:06.295
ไม่ต้องรัก
จะได้ไม่ต้องมาโศกเศร้าเหรอ

09:07.088 --> 09:09.924
ตรวจสอบความปลอดภัย
สำหรับกองทหารแอลดีโอ...

09:14.554 --> 09:15.846
สวัสดี มาหานายน่ะ

09:18.558 --> 09:20.893
- ถูกไล่ออกมาแล้วเหรอ
- ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย

09:22.270 --> 09:25.273
ฉันไม่มีปัญหานะ ไลล์ นายมีปัญหาไหม

09:25.356 --> 09:26.566
- ไม่มี
- แค่กับนายคนเดียว

09:28.651 --> 09:32.113
ไลล์ ให้ฉันกับอดีตองค์ชาย
ได้คุยกันสักหน่อยได้ไหม

09:37.285 --> 09:40.121
ไม่เจอกันนานเลย พ่อหนุ่มเคมบริดจ์
มีอะไรให้ฉันช่วยเหรอ

09:41.247 --> 09:43.165
นายมีโอกาสยิงฉันได้นะวันนี้

09:43.249 --> 09:44.500
จะไม่มีใครรู้เลย

09:45.710 --> 09:47.920
ไลล์คงเห็นแหละ
แต่ฉันเข้าใจที่นายจะสื่อนะ

09:48.004 --> 09:49.922
นายไม่กลัวว่าแคเรนจะฝัง
เครื่องควบคุมในตัวฉันเหรอ

09:50.006 --> 09:52.842
ตรงกันข้ามเลย ฉันหวังว่าเธอจะฝัง

09:52.925 --> 09:55.386
พอนายคลุ้มคลั่งเหมือนกันหมาบ้า

09:55.469 --> 09:57.471
ก็คงต้องมีใครสักคนฆ่านายทิ้งซะ

09:57.555 --> 09:58.848
อาจจะเป็นฉันก็ได้

10:00.224 --> 10:01.350
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ

10:02.727 --> 10:04.312
ผู้พันวีฟเวอร์อาจจะลังเล

10:05.563 --> 10:06.606
แต่นายไม่แน่ๆ

10:07.940 --> 10:09.650
ไม่ ทอม ฉันไม่ลังเลหรอก

10:09.734 --> 10:11.736
ดี ถ้าอย่างนั้น...

10:32.256 --> 10:35.509
พังหมดแล้ว ตึกของพวกโวล์มพังหมดแล้ว

10:35.593 --> 10:37.303
ฉันไม่ได้ยินเสียงบีมเมอร์
หรือพวกเม็คเลย

10:38.679 --> 10:40.264
ต้องมีอะไรบางอย่างทำให้มันระเบิด

10:40.348 --> 10:43.684
ถ้าเป็นฝีมือของไส้ศึก
เขาก็ยกระดับผลงานขึ้นมาเยอะเลย

10:43.768 --> 10:44.810
โป๊ป

10:54.278 --> 10:56.697
ดูเหมือนคนนั้นลากอีกคนหนึ่ง
มาจากบริเวณแอ่งน้ำนะ

10:59.283 --> 11:01.661
โคชิส ได้ยินฉันไหม

11:01.744 --> 11:03.954
- เขาตายแล้ว
- เขายังมีชีวิตอยู่

11:04.038 --> 11:05.581
มาเร็ว ช่วยฉันอุ้มเขาหน่อย

11:05.665 --> 11:07.333
เร็วเข้า โป๊ป ช่วยฉันอุ้มเขาหน่อย

11:08.084 --> 11:09.126
ยกขาเขา

11:16.258 --> 11:17.385
ลอร์เดส

11:19.887 --> 11:21.305
หมอเดลกาโด้ ฉันต้องให้เธอช่วย

11:21.389 --> 11:22.973
เดี๋ยวฉันไปนะ
ฉันต้องขึ้นไปข้างบน...

11:23.057 --> 11:25.726
หมอเดลกาโด้ ข้างบนนั่นรอได้
แต่เขารอไม่ได้แล้ว

11:32.441 --> 11:34.819
- เขายังมีชีวิตอยู่ไหม
- เขายังมีชีวิตอยู่ตอนที่เราพบเขา

11:35.694 --> 11:37.780
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับร่างกาย
ของชาวโวล์มเลย

11:37.863 --> 11:39.949
- ฉันคงไม่รู้ว่าจะ...
- ไม่จำเป็นหรอก

11:40.032 --> 11:41.534
คนของผมจากไปหมดแล้ว

11:42.368 --> 11:44.662
พวกเขาฝากชีวิตไว้ในมือผม

11:44.745 --> 11:46.497
และผมก็ปกป้องพวกเขาไว้ไม่ได้

11:46.580 --> 11:47.957
ผมปกป้องไม่ได้ ถ้าพวกเขาตายไปแล้ว

11:49.458 --> 11:51.919
นี่ ฉันอยู่นี่ ฉันอยู่ตรงนี้กับนาย

11:52.002 --> 11:53.587
นี่ นายจะให้ความสูญเสีย
มาบั่นทอนนายไม่ได้

11:53.671 --> 11:55.506
นั่นคือสิ่งที่นายพยายามบอกฉัน
ก่อนหน้านี้นี่

11:55.589 --> 11:57.299
ว่าความหวังแข็งแกร่งกว่าความสูญเสีย

12:00.219 --> 12:02.513
และจิตวิญญาณของมนุษย์

12:02.596 --> 12:05.850
ก็ยังคงเป็นอาวุธที่ทรงพลัง
ที่สุดในโลกใบนี้

12:07.476 --> 12:08.727
นั่นคือพร

12:09.854 --> 12:12.523
ถ้าคุณไม่ยอมให้มันมอดดับลงไป...

12:12.606 --> 12:14.567
มันจะพานายไปสู่ชัยชนะ

12:15.401 --> 12:16.652
ให้มันพานายไปด้วย

12:20.823 --> 12:24.034
ในเวลาสั้นๆ ถ้าไม่โดนรบกวน

12:24.118 --> 12:26.787
ร่างกายของผมจะฟื้นตัวได้เอง

12:28.038 --> 12:28.998
คุณไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น

12:29.081 --> 12:31.333
โอเค เราจะทำให้แน่ใจ
ว่านายจะไม่ถูกรบกวน

12:38.507 --> 12:39.675
วันหนึ่ง

12:41.093 --> 12:43.387
ผมหวังว่าเราจะสามารถกอบกู้

12:43.471 --> 12:46.307
ดวงใจของกันและกันได้นะ ศาสตราจารย์

12:48.309 --> 12:49.727
ฉันตั้งตารอวันนั้นเลย

13:01.280 --> 13:02.656
เขายังหายใจอยู่

13:04.992 --> 13:06.410
อย่าไปยุ่งกับเขานะ ทุกคน

13:06.494 --> 13:08.120
ให้ทุกคนออกห่างจากเขาเลยดีกว่า

13:34.688 --> 13:36.023
ลอร์เดส

13:37.483 --> 13:39.693
เธอลงไปข้างล่างดีกว่า
ดูเหมือนจะมีผู้เสียชีวิตมากกว่านี้

13:39.777 --> 13:41.362
- ก่อนที่เรื่องนี้จะจบลง
- ค่ะ

13:44.949 --> 13:46.116
แล้วภารกิจของเราจะเป็นยังไงต่อ

13:46.200 --> 13:47.493
ก่อนอื่น เราต้องดับไฟ

13:47.576 --> 13:49.662
เข้าไปในตึกของพวกโวล์ม
แล้วดูว่าอาวุธสภาพเป็นยังไงบ้าง

13:49.745 --> 13:51.539
ถ้าคุณกู้อาวุธคืนมาได้
พวกเขาเลือกเป้าหมายหรือยัง

13:51.622 --> 13:52.873
มีการเปลี่ยนแผนบ้างหรือเปล่า

13:52.957 --> 13:55.125
มันเป็นนโยบายแล้วเหรอ
ที่ผู้บังคับบัญชาของฉันประชุมกัน

13:55.209 --> 13:56.961
- โดยที่ฉันไม่ได้ร่วมด้วย
- เราต้องจำกัดคน

13:57.044 --> 13:58.295
เพราะว่าเรายังหาตัวไส้ศึกไม่ได้

13:58.379 --> 13:59.463
ถ้ามันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นนะ

13:59.547 --> 14:01.006
ผมไม่รู้ว่าแผนเปลี่ยนหรือเปล่า

14:01.090 --> 14:03.592
ผมบอกข้อมูลบางอย่างไป
แล้วพวกเขาก็ส่งผมออกมา

14:04.468 --> 14:05.928
แล้วคุณจะทำยังไงต่อ

14:06.011 --> 14:07.888
ผมไม่อยากได้งานเก่าคืนหรอก
ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณจะถาม

14:07.972 --> 14:09.348
ถ้าคุณอยาก
ฉันคงยินดีคืนให้กับคุณเลย

14:09.431 --> 14:10.724
ตำแหน่งสูงๆ มันหาคนมาแทนยากนะ

14:15.145 --> 14:17.398
สวัสดี ขอบคุณ

14:23.404 --> 14:24.780
- สวัสดี
- สวัสดี

14:25.739 --> 14:28.701
ดูเหมือนว่าการระเบิดครั้งนี้
จะไปแหย่รังแตนเข้าให้แล้ว

14:28.784 --> 14:29.994
ใช่

14:30.077 --> 14:33.330
ทุกคนที่อยู่ทางตอนเหนือ
กำลังร้องขอกระสุนเพิ่ม

14:34.164 --> 14:35.875
เผื่อว่าเราจะถูกโจมตี

14:35.958 --> 14:37.751
ใช่ เพื่อนของฉันทางตะวันออก
ก็เหมือนกัน

14:39.211 --> 14:40.921
แต่ที่ได้ยินมาล่าสุด
เราไม่โดนโจมตีนะ

14:44.091 --> 14:45.134
นี่...

14:47.011 --> 14:49.513
คุณรู้เรื่องแอนน์
กับน้องสาวของผมหรือยัง

14:51.515 --> 14:52.600
รู้แล้ว

14:54.727 --> 14:55.769
ฉันเสียใจด้วยนะ

14:59.148 --> 15:00.190
ขอบคุณ

15:02.568 --> 15:04.612
เราจะทำให้แคเรนต้องชดใช้

15:36.268 --> 15:37.603
มารีน่า

15:37.686 --> 15:39.355
- ทอม
- คุณโอเคไหม

15:40.773 --> 15:42.483
ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย

15:42.566 --> 15:45.402
- คุณอยู่ตรงไหน
- ฉันอยู่นี่ๆ

15:46.946 --> 15:48.405
ฉันอยู่นี่

15:48.489 --> 15:49.531
รอเดี๋ยวนะ

15:53.369 --> 15:54.495
คุณมีแผลที่หัว

15:54.578 --> 15:56.080
- ฉันมองไม่เห็น
- รอเดี๋ยวนะ

15:57.790 --> 15:58.832
ดีขึ้นไหม

15:59.667 --> 16:01.877
ใช่ ดีขึ้นนิดหน่อย
แต่ฉันก็ยังเห็นคุณไม่ชัดอยู่

16:01.961 --> 16:04.088
- ยืนไหวไหม
- ฉันคิดว่าไหวนะ

16:04.171 --> 16:05.589
- ลองดู ค่อยๆ นะ
- โอเค

16:05.673 --> 16:08.592
โอ้ พระเจ้า นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น

16:08.676 --> 16:10.219
- เกิดอะไรขึ้น
- ไม่รู้สิ

16:11.011 --> 16:12.972
เราไปห้องพยาบาลกันเถอะ เดินไหวไหม

16:13.055 --> 16:14.264
- ไหว คิดว่านะ
- โอเค เกาะผมไว้

16:14.348 --> 16:16.767
โอเค พระเจ้า

16:23.565 --> 16:24.900
ตรงนี้

16:24.984 --> 16:26.694
กลับมาต่อกันเถอะ ทุกคน

16:28.779 --> 16:29.822
นี่

16:30.489 --> 16:31.532
ขอบคุณนะ

16:33.200 --> 16:34.660
นายได้ยินอะไร

16:34.743 --> 16:36.578
ไม่รู้สิ ผมบอกไม่ได้
ว่าใช่คนหรือเปล่า

16:36.662 --> 16:38.122
เสียงข้างล่างนั่นมันก้องไปหมดเลย

16:38.205 --> 16:41.250
แค่การที่นายสามารถได้ยินผ่าน
หิน 40 ฟุตก็ปาฏิหาริย์มากพอแล้วล่ะ

16:41.333 --> 16:43.293
สิ่งสำคัญก็คือเราต้องมีแบบแผน

16:43.377 --> 16:46.755
ขุด แล้วก็ฟัง แล้วก็ไม่ยอมแพ้

16:47.548 --> 16:48.674
ไม่มีวันยอมหรอก

16:59.685 --> 17:00.728
แม็กกี้

17:08.610 --> 17:09.653
แม็กกี้

17:13.949 --> 17:15.117
ไม่นะ

17:15.200 --> 17:16.952
ไม่นะๆ

17:17.036 --> 17:18.162
คุณห้ามตายอีกคนนะ

17:20.330 --> 17:21.915
มานี่มา ผมได้ตัวคุณแล้ว

17:33.385 --> 17:34.845
แม็กกี้ คุณห้ามตายอีกคนนะ

17:41.894 --> 17:43.312
อย่างนั้นแหละ นี่

17:43.979 --> 17:45.981
ไม่เป็นไรนะ ผมอยู่นี่แล้ว

17:47.024 --> 17:48.275
- ผมอยู่นี่แล้ว
- ฮาล

17:49.151 --> 17:51.236
นอนลงเถอะ นั่นแหละ

17:54.323 --> 17:55.282
คุณไม่เป็นไร

17:57.743 --> 17:59.161
ผู้พันครับ

17:59.244 --> 18:00.954
แมตต์เจอวิธี
ที่จะรู้สถานการณ์ข้างล่าง

18:01.038 --> 18:02.790
- ให้มากขึ้นเจอแล้ว
- พูดมาเลย ไอ้ลูกชาย

18:02.873 --> 18:04.958
ผมคิดว่าถ้าเราลงไปตามท่อระบายน้ำ

18:05.042 --> 18:07.503
- เบนน่าจะได้ยินชัดขึ้น
- ความคิดดี ลงมือเลย

18:07.586 --> 18:09.171
- โอเค มาเถอะ
- โอเค

18:09.254 --> 18:11.131
โป๊ป ฉันไม่เคยเห็นคนของนาย
ทำงานหนักขนาดนี้มาก่อน

18:11.215 --> 18:13.509
ผู้พัน ถ้าเราไม่ดำเนิน
ตามแผนของพวกโวล์ม

18:14.384 --> 18:16.220
เราก็จะเละเป็นหนอนในอีกสามเดือน

18:17.679 --> 18:19.556
เจ้าเด็กหนามบอกว่าอะไรบ้าง

18:19.640 --> 18:21.100
เขาบอกว่าข้างล่าง
น่าจะมีผู้รอดชีวิตอีก

18:21.183 --> 18:22.768
น่าจะเป็นบริเวณโรงอาหาร

18:22.851 --> 18:25.813
ก็ดีสิ ใช่ไหม
นั่นคือที่ที่ทุกคนชอบไปรวมตัวกัน

18:25.896 --> 18:29.900
ฟังนะ ถ้าที่นั่นยังไม่ถล่ม
ฉันมั่นใจว่าลูกสาวของนาย...

18:29.983 --> 18:31.485
เธอจะต้องอยู่ข้างล่างกับพวกนั้น

18:33.195 --> 18:35.656
อย่าทำหน้าเครียดสิ
อย่าไปคิดมากกับอะไรที่ไม่จำเป็น

18:35.739 --> 18:37.991
ถ้าเจ้าเด็กนั่นพูดถูก
เราขุดอีก 20 ฟุต

18:38.075 --> 18:39.952
ก็จะถึงบันไดด้านเหนือแล้ว โอเคไหม

18:40.035 --> 18:42.204
แล้วถ้าถึงตรงนั้นแล้ว
เราก็แค่ขุดลงไป

18:42.287 --> 18:43.497
ตรงๆ อีกเก้าเมตร

18:43.580 --> 18:45.082
- ใช่ไหม
- ใช่เลย

18:47.626 --> 18:48.710
ขุดต่อกันเถอะ

18:48.794 --> 18:50.963
เรามีคนที่หวังพึ่งเรา
อยู่ข้างล่างนั่น

18:51.755 --> 18:52.798
เร็วเข้า

18:54.591 --> 18:55.843
- ระวังหัวนะ
- โอเค

18:57.344 --> 18:58.387
ตรงนั้นอีกสองคน

18:59.471 --> 19:01.557
เราอาจเสียคนเป็นร้อย

19:03.517 --> 19:04.893
นี่ ฉายไฟไป

19:04.977 --> 19:06.645
- ตรงนี้
- อะไร อะไรเหรอ

19:06.728 --> 19:07.855
นั่นลอร์เดส

19:12.901 --> 19:14.653
- เธอยังมีชีวิตอยู่
- ขอบคุณพระเจ้า

19:14.736 --> 19:16.613
- แย่แค่ไหนเหรอ
- ไม่รู้สิ

19:16.697 --> 19:17.990
แต่เราก็ไม่ต้องเดินไกลหรอก

19:19.783 --> 19:20.826
ตามผมมา

19:23.162 --> 19:24.705
เอาเขาไปนอนที่เตียงนั่น

19:24.788 --> 19:25.998
โอเค ไหนดูหน่อย

19:26.081 --> 19:29.293
- หมอ ฉันพามาให้นายอีกสองคน
- หมอเดลกาโด้ เตียงนั้น

19:33.589 --> 19:34.923
ไม่ร้ายแรงเท่าไร เธอรอได้

19:36.425 --> 19:37.885
เกรงว่าคุณต้องเย็บแผลนะ
ท่านประธานาธิบดี

19:37.968 --> 19:40.053
- ฉันมองไม่เห็น ทุกอย่างมัวไปหมด
- เชิญนั่งก่อนครับ

19:40.137 --> 19:41.305
- โอเค
- ตรงนี้

19:41.388 --> 19:44.766
ทอม ให้ตายสิ ดีใจที่ได้เห็นนายจริงๆ

19:45.475 --> 19:47.352
- คุณเห็นพ่อฉันไหม
- ฉันคิดว่าเขาอยู่ข้างบนนะ

19:48.270 --> 19:49.897
จีน ไม่ต้องห่วงหรอก
พ่อของเธอเป็นผู้เหลือรอด

19:49.980 --> 19:51.940
ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน
เขาก็กำลังเป็นห่วงเธอเหมือนกัน

19:52.024 --> 19:53.901
สงบสติไว้
เราจะออกไปจากที่นี่ได้แน่ๆ

19:53.984 --> 19:56.737
- สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง
- มาดูแผนผังชั้นนี้กัน

19:58.113 --> 20:00.824
ทางออกหลักพวกนี้
ถูกเศษหินปิดกั้นไว้สนิท

20:00.908 --> 20:03.118
เราผ่านออกไปไม่ได้
ทีนี้ ฉันได้ส่งคนไปดู

20:03.202 --> 20:06.079
ที่ช่องลิฟต์ตรงนี้
ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้

20:06.163 --> 20:07.497
แล้วทางออกทางเหนือนี่ล่ะ

20:07.581 --> 20:09.166
ฉันยังไม่มีคนพอจะแบ่ง
ไปดูทางนั้นเลย ทอม

20:09.249 --> 20:11.293
เราลองไปดูหน่อยก็ได้นะ
หาอาวุธให้ผมหน่อยได้ไหม

20:11.376 --> 20:12.419
ได้เลย

20:13.295 --> 20:15.547
- เธอเป็นยังไงบ้าง
- สมองเธออาจกระทบกระเทือน

20:15.631 --> 20:17.132
- แล้วลอร์เดสล่ะ
- ก็เหมือนกัน

20:17.216 --> 20:18.884
เราทำได้แค่จับตาดูเธอไว้
จนกว่าเธอจะฟื้น

20:18.967 --> 20:20.010
- ไป
- โอเค

20:20.093 --> 20:21.220
- ไปเถอะ
- นี่

20:21.303 --> 20:22.346
ขอบคุณนะ

20:56.171 --> 20:57.547
- นายโอเคไหม
- ฉันโอเค

20:57.631 --> 21:01.927
ตอนฉันยังเด็ก พี่ชายฉันเคยขังฉันไว้
ในตู้เสื้อผ้ามืดๆ เป็นชั่วโมง

21:02.219 --> 21:05.973
ตั้งแต่นั้นมา
ฉันก็เกลียดที่แคบๆ มาตลอด

21:06.056 --> 21:08.976
ฉันจะรู้สึกดีขึ้นกว่านี้มาก
เมื่อเราได้เห็นท้องฟ้าอีกครั้ง

21:11.061 --> 21:12.521
ไอ้บ้าเอ๊ย

21:20.279 --> 21:23.407
ทอม เดี๋ยวก่อน ทอม
ทำแบบนั้นมันไม่ช่วยอะไรหรอก

21:23.490 --> 21:25.492
- เราจะไม่ยอมให้มันหยุดเราหรอก
- แต่มันก็เป็นไปแล้ว โอเคไหม

21:25.826 --> 21:27.911
นายต้องใช้รถยกถึงจะเปิดทางตรงนี้ได้

21:33.208 --> 21:34.876
มันต้องมีทางอื่นสิ

21:34.960 --> 21:38.297
พอร์เตอร์เช็กทุกทางที่จะเช็กได้แล้ว

21:38.380 --> 21:40.090
ฉันว่าเรานั่งรอเฉยๆ ดีกว่า
พวกคนข้างบน

21:40.173 --> 21:41.800
คงจะกำลังขุดลงมา
ในระหว่างที่เราพูดกันอยู่

21:41.883 --> 21:43.218
ไม่ๆ เรารอไม่ได้

21:46.513 --> 21:47.472
ครอว์ลีส์เหรอ

22:08.368 --> 22:10.412
สาม สอง...

22:13.832 --> 22:15.709
ให้ตายสิ ด็อก

22:15.792 --> 22:17.044
ดอกเตอร์กาดาร์

22:18.503 --> 22:20.130
ดีใจที่ได้เจอนะ

22:21.256 --> 22:23.133
เดาว่าเราคงไม่ได้อยู่
เหนือพื้นดินสินะ

22:23.216 --> 22:24.343
ไม่ใกล้ด้วยซ้ำ

22:37.814 --> 22:39.858
เกิดอะไรขึ้นกับความอึดของผมเนี่ย

22:39.941 --> 22:41.234
ผมเคยอึดกว่านั้นนะ

22:42.778 --> 22:44.654
อาจเป็นเพราะเราใกล้จะ
ไม่เหลืออากาศหายใจแล้ว

22:50.243 --> 22:52.704
นี่ ฉันก็ใช้ออกซิเจนร่วมกับนายนะ

23:02.297 --> 23:04.382
ทางเดินทั้งโถงนั่นอาจจะตันก็ได้

23:05.425 --> 23:08.053
เราอาจจะเปิดประตู
แล้วก็ยังออกไปไม่ได้อยู่ดีนะ

23:08.136 --> 23:09.387
รู้อะไรไหม นี่ไม่ใช่เวลานะ

23:09.471 --> 23:11.098
ถ้าไม่ช่วยกันก็หุบปากไปเถอะ

23:12.140 --> 23:15.310
นายจะใช้ออกซิเจนยังไงก็ใช้ไป
ฉันจะใช้ในแบบของฉัน

23:19.689 --> 23:22.609
ใช้กล้ามเนื้อไปก็ไม่ช่วยแก้ปัญหานี้

23:22.692 --> 23:24.611
มากไปกว่าตอนที่นายทิ้งฉัน
ที่ชาร์ลสตัน

23:24.694 --> 23:25.987
เพื่อไปตามหาแอนน์หรอก

23:27.781 --> 23:30.033
นั่นมันครอบครัวผมนะ ผมจำเป็นต้องไป

23:30.117 --> 23:31.493
นายน่าจะพาฉันไปด้วย

23:32.327 --> 23:34.996
- ผมไม่คิดว่าจะได้กลับมา
- นั่นแหละ

23:35.080 --> 23:36.957
ฉันโตแล้วนะ

23:37.040 --> 23:40.043
ฉันอยู่หรือตายแบบไหนมันก็เป็น
ทางเลือกของฉัน ไม่ใช่ของนาย

23:49.469 --> 23:52.430
ตรงนี้คือบันไดหนีไฟ
ผนังเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กทั้งหมด

23:52.514 --> 23:55.100
ฉันต้องใช้ระเบิดดินโพรง
ที่ระยะประมาณสองเมตรจากพื้น

23:55.183 --> 23:56.601
ถึงจะมีโอกาสเจาะทะลุไปได้

23:56.685 --> 23:59.020
- เรามีระเบิดบ้างไหม
- ไม่

23:59.104 --> 24:01.815
อันที่จริงฉันมีระเบิดซีโฟร์
อยู่ครึ่งโหลนะ

24:02.899 --> 24:04.109
ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วล่ะ

24:04.192 --> 24:05.443
- มีตัวจุดระเบิดไหม
- ไม่มี

24:05.527 --> 24:07.863
มันอยู่ในคลังอาวุธ
และเราก็ไปที่ชั้นนั้นไม่ได้

24:09.156 --> 24:10.699
ก็ได้

24:10.782 --> 24:13.910
ฉันต้องการลวด
หรือสายไฟประมาณ 61 เมตร

24:13.994 --> 24:15.829
ฉันจะไปหามาจากไหนได้

24:15.912 --> 24:18.498
ที่นี่คือห้างนะ มันต้องมีสายไฟสิ

24:18.582 --> 24:20.125
ซึ่งสายไฟส่วนใหญ่นั้นจะอยู่ในกำแพง

24:20.208 --> 24:22.627
โดยที่ไม่ได้ใช้งาน
และกำแพงก็ทำมาจาก...

24:24.838 --> 24:27.716
แล้วฉันก็ต้องใช้ดินปืนจากกระสุน
ราว 12 นัด เทปกาว

24:27.799 --> 24:30.385
แบตเตอรี่เท่าที่จะหามาได้และเนยถั่ว

24:30.468 --> 24:31.595
เนยถั่วเหรอ

24:31.678 --> 24:34.181
- ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว
- ไปหาเนยถั่วมาก่อนเลย

24:36.766 --> 24:38.435
ทำอะไรน่ะ หมอเดลกาโด้

24:38.518 --> 24:40.896
เธอไม่ควรขยับตัวนะ
กลับไปที่เตียงเลย

24:42.480 --> 24:44.482
แต่ฉันควรไปช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ

24:44.566 --> 24:46.026
เธอก็เป็นหนึ่งในผู้บาดเจ็บนะ

24:46.109 --> 24:47.444
ฉันไม่อยากเห็นเธอลุกจากเตียงนั่น

24:48.278 --> 24:49.613
ไม่ต้องห่วงน่า เราจัดการได้

24:49.696 --> 24:50.739
เขาพูดถูก

24:52.032 --> 24:54.075
เธอพักผ่อนเถอะ เราจะพาเธอ
ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

24:54.159 --> 24:55.577
ทอม นี่เป็นฝีมือของไส้ศึกหรือเปล่า

24:57.787 --> 24:58.872
ก็เป็นไปได้นะ

24:58.955 --> 25:00.916
ผู้คนล้มตายไปมากเหลือเกิน

25:00.999 --> 25:02.417
ทุกอย่างที่เราทำมาก็พังหมด

25:02.500 --> 25:04.586
เราไม่รู้หรอก มองจากตรงนี้
อาจจะดูแย่กว่าความเป็นจริงก็ได้

25:07.088 --> 25:08.215
ทอม ฉัน...

25:09.341 --> 25:11.968
ฉันเสียใจด้วยนะ
เรื่องแอนน์กับเล็กซี่

25:13.220 --> 25:15.639
ทุกคนคงบอกคุณแบบนั้น

25:17.390 --> 25:19.142
ไม่เป็นไร

25:19.226 --> 25:22.979
ฉันอดรู้สึกไม่ได้ว่า
มันเป็นความผิดฉัน

25:23.063 --> 25:25.523
ฉัน คุณขอให้ฉันจับตาดูพวกเขา

25:25.607 --> 25:27.234
อย่าโทษตัวเองเลย
ไม่มีทางที่เธอจะคาดการณ์

25:27.317 --> 25:29.194
สิ่งที่เกิดขึ้นได้หรอก
ไม่มีใครทำได้ทั้งนั้น

25:29.277 --> 25:31.613
ก็แค่แอนน์ให้อะไรกับฉันเยอะมาก

25:32.322 --> 25:34.908
และการที่รู้ว่าหลังจาก
ผ่านเรื่องทุกอย่างมาด้วยกัน

25:34.991 --> 25:37.285
เธอต้องตายอย่างโดดเดี่ยว
ในจุดที่เราเริ่มต้น

25:37.369 --> 25:38.620
หลังจากทุกอย่างที่เรา...

25:41.790 --> 25:44.042
ก็ใช่ แต่เธอจมอยู่กับมันไม่ได้หรอก

25:45.460 --> 25:46.836
แอนน์คงไม่อยากให้เธอเป็นแบบนั้น

25:47.712 --> 25:48.797
ใช่ คุณพูดถูก

25:50.757 --> 25:52.008
ดีแล้ว พักผ่อนเถอะ

26:20.829 --> 26:22.038
หัวเราะอะไรน่ะ

26:23.498 --> 26:24.541
เรื่องเรา

26:25.166 --> 26:27.752
อุตส่าห์มาตั้งไกล
แล้วเราก็กลับไปนับหนึ่งใหม่

26:30.171 --> 26:32.299
เหมือนกับสงครามบ้าๆ นี่เลย

26:32.382 --> 26:33.508
คิดว่ามันตลกเหรอ

26:38.263 --> 26:39.639
ไม่เอาน่า ฮาล

26:40.890 --> 26:42.309
มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น

26:44.227 --> 26:45.770
นายคิดว่าการตายมันเจ็บปวดเหรอ

26:47.981 --> 26:49.774
การมีชีวิตอยู่ต่างหากที่เจ็บปวด

26:52.652 --> 26:53.820
การตายน่ะง่ายจะตาย

26:54.571 --> 26:56.531
ผมยอมให้มันเกิดขึ้น
ไม่ได้หรอก แม็กกี้

26:57.532 --> 26:58.742
ผมต้องหยุดยั้งมัน

27:00.035 --> 27:02.537
บางเรื่องเราก็ควบคุมไม่ได้หรอก

27:05.665 --> 27:06.708
ใช่

27:07.792 --> 27:09.210
และผมก็รับมันไม่ได้

27:14.174 --> 27:15.925
นี่เป็นความผิดผมเอง คุณเข้าใจไหม

27:18.720 --> 27:19.929
ผมไม่ได้เป็นคนควบคุม

27:21.139 --> 27:22.182
มั้ง

27:23.224 --> 27:24.726
แน่นอน ผมโดนฝังเครื่องควบคุม

27:27.604 --> 27:28.980
และผมก็จำอะไรไม่ได้

27:30.398 --> 27:32.067
แต่ผมก็สามารถวางระเบิดสักลูก

27:33.860 --> 27:35.236
หรือหลายๆ ลูกได้

27:38.615 --> 27:40.325
ไม่ว่าผมจะเป็นคนควบคุมหรือไม่

27:43.078 --> 27:45.080
ผมก็ทรยศทุกคนที่ผมห่วงใย

27:47.707 --> 27:49.167
ทุกคนที่ต้องตาย...

27:50.335 --> 27:51.419
ก็เป็นเพราะผม

27:54.130 --> 27:55.173
คุณ...

27:56.216 --> 27:57.592
คุณจะต้องตาย...

27:59.928 --> 28:00.970
ก็เพราะผม

28:02.806 --> 28:03.848
ฮาล...

28:10.355 --> 28:11.856
ผมนึกว่าผมโกงความตายได้

28:16.611 --> 28:17.862
น่าขำเนอะ

28:23.701 --> 28:24.744
นี่

28:26.246 --> 28:27.288
ไง

28:28.665 --> 28:30.375
ไม่เคยมีใครห่วงใยฉันเลย

28:33.253 --> 28:34.462
ไม่เหมือนที่นายห่วงใย

28:40.051 --> 28:41.594
ถ้านี่เป็นเวลาที่ฉันต้องตาย...

28:44.389 --> 28:47.350
ฉันก็ไม่อยากจะตายไป
พร้อมใครคนอื่นนอกจากนาย

28:53.481 --> 28:55.233
และนั่นคือสิ่งที่ฉันเลือก

29:05.118 --> 29:07.370
ใช้น้ำเกลือกำหนดทิศทางระเบิด

29:08.246 --> 29:09.372
ฉลาดมาก

29:09.456 --> 29:10.623
ใกล้เสร็จแล้วหรือยัง

29:10.707 --> 29:12.542
ใช่ เกือบเสร็จแล้ว

29:13.752 --> 29:15.628
- ไม่นะ
- มีอะไรเหรอ

29:16.713 --> 29:20.091
มีรอยแตกอยู่ที่คานด้านบนหัวฉัน

29:20.175 --> 29:21.259
นั่นเป็นปัญหาเหรอ

29:23.011 --> 29:25.722
อยู่ที่ว่าความสามารถในการ
รับน้ำหนักของมันถึงขีดแล้วหรือยัง

29:25.805 --> 29:28.057
ระเบิดของเราอาจทะลุบันไดขึ้นไป

29:28.141 --> 29:30.769
หรือไม่ก็อาจถล่มเพดานลงมาฝังห้องโถง

29:31.686 --> 29:33.354
เราต้องมาคิดกันใหม่...

29:33.438 --> 29:35.148
หรืออาจต้องหาตำแหน่งอื่น

29:35.231 --> 29:36.357
ยอดเลย

29:37.400 --> 29:38.902
เรากลับมานับหนึ่งใหม่อีกครั้ง

29:43.782 --> 29:45.450
นายพูดว่าอะไรนะ

29:45.533 --> 29:47.577
ฉันพูดว่า
เรากลับมานับหนึ่งใหม่อีกครั้ง

30:04.177 --> 30:05.553
- ฉันแค่เช็กดูเฉยๆ
- ทำอะไรน่ะ

30:05.637 --> 30:07.597
ช่างมันก่อน แอนโธนี่บาดเจ็บ
ฉันต้องให้เธอช่วย

30:07.680 --> 30:09.265
- โอเค
- มาเร็ว

30:15.230 --> 30:16.314
เกิดอะไรขึ้นเหรอ

30:17.023 --> 30:18.483
แอนโธนี่ๆ

30:18.566 --> 30:19.776
นี่ ได้ยินฉันไหม

30:21.069 --> 30:23.947
ลุกขึ้น ช้าๆ

30:24.030 --> 30:25.824
เอามือไว้เหนือหัว

30:26.950 --> 30:28.535
- ทอม นี่มันอะไรกัน
- ทำไปเถอะ

30:29.869 --> 30:31.120
ฉันไม่เข้าใจเลย

30:31.204 --> 30:32.914
- ฉันอยากเห็นข้างในกระเป๋ายานั่น
- ทำไมล่ะ ทอม

30:32.997 --> 30:34.582
เพราะมันเหมือนใบที่เธอ
ให้เราไปคีย์สโตน

30:34.666 --> 30:36.584
ที่พวกเอชส์เฟนีเจอเรา
และฉันว่ามีเครื่องติดตามอยู่ในนั้น

30:36.668 --> 30:39.170
เปล่านะ มันเป็นแค่กระเป๋ายา ทอม

30:39.254 --> 30:40.880
- คุณทำตัวเพี้ยนไปแล้ว
- เหรอ

30:41.631 --> 30:43.800
เธอบอกว่ามันน่าเศร้า
ที่แอนน์ตายในที่ที่เธอจากมา

30:43.883 --> 30:45.051
ใช่ มันเป็นแค่ความคิดที่ว่า...

30:45.134 --> 30:46.678
- เธอหมายถึงบอสตัน
- ใช่แล้ว ฉันแค่...

30:46.761 --> 30:48.596
ฉันบอกพอร์เตอร์กับวีฟเวอร์
ว่าเธอตายที่ไหน

30:48.680 --> 30:50.974
แต่ฉันไม่ได้บอกคนอื่น
เธอรู้ได้ยังไง

30:51.057 --> 30:52.308
ฉันแค่เดาว่า...

30:52.392 --> 30:54.894
ทำไมเธอถึงไม่อยู่ในห้องพยาบาล
ตอนที่เกิดเหตุระเบิดขึ้น

30:54.978 --> 30:56.646
เธอพยายามหนีออกมา
หลังจากที่วางระเบิดเหรอ

30:56.729 --> 30:58.940
ไม่ ฉันแค่ เปล่านะ...

30:59.023 --> 31:00.233
ทอม คุณกำลังทำฉันกลัวนะ

31:00.316 --> 31:02.902
เธอไปทำอะไรที่ห้องโคชิส
ในเมื่อฉันบอกชัดเจนว่า...

31:02.986 --> 31:05.446
- ให้ทุกคนอย่าเข้าไปในนั้น
- เขาเป็นคนไข้ ฉันเป็นหมอนะ

31:05.530 --> 31:06.739
งั้นก็เปิดกระเป๋านั่นให้ฉันดูซะ

31:06.823 --> 31:08.366
ไม่เห็นเหรอว่าไส้ศึก
กำลังทำอะไรกับเรา

31:08.449 --> 31:09.909
เธอนั่นแหละไส้ศึก

31:09.993 --> 31:11.661
ฉันขอให้เธอจับตาดูแอนน์กับเล็กซี่

31:11.744 --> 31:13.162
แล้วเธอก็ส่งพวกเขาไปให้แคเรน

31:31.180 --> 31:32.307
โอเค

31:37.562 --> 31:39.898
นึกว่าจะได้ยินเสียงมากขึ้น
ข้างล่างนี่ แต่ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย

31:44.903 --> 31:46.112
ผมเป็นห่วงพวกเขา

31:46.195 --> 31:48.448
ฉันก็เหมือนกัน
พวกเขาอาจตายกันหมดแล้ว

31:50.033 --> 31:51.659
มันอาจจะไม่แย่นักก็ได้

31:53.119 --> 31:54.162
นายหมายความว่ายังไง

31:55.580 --> 31:57.624
พ่อดูเหมือนสติแตก
ผมไม่รู้ว่าแคเรนทำอะไรเขา

31:57.707 --> 31:59.125
แต่เธอทำอะไรบางอย่างแน่ๆ

31:59.208 --> 32:00.251
และมันเปลี่ยนเขาไป

32:00.335 --> 32:02.337
ถ้าพวกมันทำแบบนั้นกับนาย
นายก็คงเปลี่ยนไปเหมือนกัน

32:02.420 --> 32:03.796
- เฮ้ย เดี๋ยวๆ
- อะไรเหรอ

32:03.880 --> 32:04.923
เงียบก่อน

32:10.887 --> 32:12.680
ฉันไม่อยากให้พ่อตายข้างล่างนี่

32:12.764 --> 32:15.391
ฉันไม่อยากให้ฮาลกับแม็กกี้
ต้องตายข้างล่างนี่ ไม่ใช่แบบนี้

32:17.352 --> 32:19.520
พี่เป็นคนเดียวที่เธอฆ่าไม่ได้

32:19.604 --> 32:20.813
รู้ใช่ไหม

32:21.689 --> 32:23.191
ฉันก็ตายได้นะ แมตต์

32:23.274 --> 32:25.026
ฉันก็ตายไดเหมือนกับนายและคนอื่นๆ

32:26.694 --> 32:27.737
ไม่จริง

32:28.529 --> 32:30.949
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
พี่จะรอดชีวิตไปดูเหตุการณ์นั้น

32:31.032 --> 32:32.200
ไม่ว่ายังไงก็ตาม

32:32.951 --> 32:35.912
ถ้านายไม่รอด
ฉันก็ไม่อยากรอดเหมือนกัน

32:38.831 --> 32:40.124
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพี่สักหน่อย

32:56.099 --> 32:58.017
นายคิดว่ามีอะไรหลังจากความตายไหม

33:01.896 --> 33:03.982
แบบนางฟ้ากับสวรรค์เหรอ

33:08.319 --> 33:09.737
ฉันหวังว่าจะไม่มีนะ

33:11.656 --> 33:13.741
เพราะฉันรู้เลยว่าจะต้องไปที่ไหน

33:15.994 --> 33:17.370
ไม่ว่าคุณจะไปไหน...

33:18.371 --> 33:19.664
ผมจะตามหาคุณให้เจอ

33:42.437 --> 33:43.479
ท่อ

33:44.772 --> 33:45.982
สวัสดี

33:48.109 --> 33:49.694
นั่นเสียงอะไรน่ะ

33:57.452 --> 33:58.703
เฮ้ย

33:59.996 --> 34:00.997
เราอยู่บนนี้

34:01.080 --> 34:03.249
- นั่นฮาลนี่
- ฮาล เราได้ยินพี่นะ

34:03.332 --> 34:06.169
เราอยู่ข้างล่างนี่ เราจะไป
ขอความช่วยเหลือนะ โอเคไหม

34:06.252 --> 34:08.629
พี่อยู่นี่นะ ผมจะไปพาวีฟเวอร์
กับคนของเขาลงมาที่นี่

34:12.133 --> 34:15.136
- อากาศเราจะหมดแล้ว
- เปิดท่อสิ

34:15.219 --> 34:17.555
- โอเคไหม เปิดท่อเลย
- ฉันเปิดไม่ได้

34:21.976 --> 34:23.519
ขอผมลองหน่อย

34:44.707 --> 34:45.875
ดีจังเลย

34:47.502 --> 34:48.628
นี่ เบน

34:49.253 --> 34:50.922
นี่ เบน เราไม่เป็นไร

34:52.048 --> 34:53.716
เราเปิดท่อได้แล้ว เบน

34:55.384 --> 34:58.387
โอเค อดทนไว้ก่อนนะ เรากำลังไป

34:58.471 --> 35:01.432
เราจะขอความช่วยเหลือให้
ไม่ต้องห่วงนะ ไม่ต้องห่วง

35:01.516 --> 35:03.226
ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นเธอ

35:03.309 --> 35:06.479
เธอช่วยถอดบังเหียนให้ดิเอโก้
แล้วก็รักษาฉันด้วย

35:06.562 --> 35:07.855
เธอช่วยชีวิตฉันไว้เหมือนกัน

35:08.523 --> 35:09.398
ไม่มีใครสงสัยเธอเลย

35:09.732 --> 35:11.484
- ฉันควรจะสงสัย
- ยังไงเหรอ ทอม

35:11.567 --> 35:13.402
เธอไม่มีอาการ
ว่ามีเครื่องควบคุมฝังอยู่เลย

35:14.028 --> 35:15.113
ฉันดูไม่ออกเลยว่าจะเป็นแบบนี้

35:15.404 --> 35:17.156
เธอรักษาคนไข้วันละหลายสิบคน

35:17.240 --> 35:18.533
ถ้าหนึ่งในนั้นมีหนอนในตา...

35:18.616 --> 35:20.409
จากนี้ไปเราทุกคนต้องระวังให้มากขึ้น

35:21.661 --> 35:24.288
- พวกเราทุกคนเลย
- สายไปแล้วล่ะ ทอม

35:26.165 --> 35:28.543
นายโทษแคเรนสำหรับเรื่องทุกอย่าง

35:28.876 --> 35:31.712
นายแทบรอไม่ไหวที่จะจับเธอ ฆ่าเธอ

35:31.796 --> 35:34.257
ราวกับว่ามันจะทำให้ทุกอย่างถูกต้อง

35:34.340 --> 35:37.385
แต่ลึกๆ แล้ว
นายก็รู้ว่าเป็นความผิดของใคร

35:37.468 --> 35:39.345
ทอม อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระนั่น

35:39.428 --> 35:41.013
- นั่นหนอนกำลังพูดอยู่
- ใช่เหรอ ทอม

35:41.931 --> 35:45.309
นายเป็นคนยืนกรานว่า
จะสร้างพันธมิตรนี้กับพวกโวลม์

35:46.185 --> 35:47.937
และพาเราเข้าสู่สงครามครั้งนี้

35:48.229 --> 35:50.773
ความผิดพลาดของนาย
ทำให้คนตายไปกี่คนแล้ว

35:51.691 --> 35:54.152
แอนน์ เล็กซี่

35:54.235 --> 35:56.696
เราจะตายกันหมดข้างล่างนี่ ทอม

35:56.779 --> 35:58.072
แคเรนชนะแล้ว

35:58.156 --> 35:59.699
นายน่าจะรู้ตัวว่า
ไม่มีทางเอาชนะเธอได้

35:59.782 --> 36:01.367
เธอนำหน้านายหนึ่งก้าวมาตลอด

36:04.954 --> 36:06.455
นายแพ้แล้ว ทอม

36:07.582 --> 36:10.126
ห้องนี้จะเป็นหลุมศพของนาย

36:14.005 --> 36:14.964
อยู่ที่นี่นะ

36:35.985 --> 36:38.487
ทุกคน ฉันเจอทางออกแล้ว

36:52.126 --> 36:53.753
อากาศบริสุทธิ์

36:53.836 --> 36:57.632
เพื่อนเอ๋ย
เราไม่เคยสำนึกคุณค่าของมันเลย

37:01.928 --> 37:03.346
นี่ ด็อก

37:04.305 --> 37:05.765
สรุปคานก็รับไหวเนอะ

37:05.848 --> 37:09.644
ใช่เลย เป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นว่า
เหตุการณ์ไม่น่าเป็นไปได้ก็เกิดได้

37:12.730 --> 37:14.565
- จีน
- พ่อ

37:15.441 --> 37:16.859
ไง เป็นไง

37:19.153 --> 37:20.738
เกิดอะไรขึ้น ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม

37:20.821 --> 37:23.282
- หนูนึกว่าพ่อตายแล้ว
- ไม่มีวันเสียหรอก

37:23.366 --> 37:25.785
- เรายังกินมื้อเย็นด้วยกันอยู่ไหม
- แน่นอน

37:29.747 --> 37:32.250
- เราเจอไส้ศึกแล้ว
- อะไรนะ ใครเหรอ

37:32.333 --> 37:33.417
ลอร์เดส

37:39.215 --> 37:40.299
ลอร์เดสเหรอ

37:41.801 --> 37:43.052
ใช่

37:44.971 --> 37:46.847
ลูกโอเคไหม ข้างบนนี้เป็นยังไงบ้าง

37:46.931 --> 37:49.392
- เรายังไม่ตาย
- ผู้พันวีฟเวอร์อยู่ไหน

37:49.475 --> 37:50.977
ฟังนะ

37:51.060 --> 37:52.520
เมื่อผู้บาดเจ็บขึ้นมาหมดแล้ว

37:52.603 --> 37:54.272
- จัดหน่วยค้นหาสองหน่วย...
- ไม่เป็นไรใช่ไหม

37:55.398 --> 37:56.440
ลอร์เดส

37:57.692 --> 37:59.026
ลอร์เดสเป็นไส้ศึก

38:01.404 --> 38:02.738
ผมรู้จักเธอมาตั้งแต่เริ่มสงคราม

38:02.822 --> 38:04.490
มันไม่มีทางที่เธอ
จะทำอะไรแบบนั้นได้

38:04.573 --> 38:05.992
แน่นอนอยู่แล้ว มันไม่ใช่เธอหรอก

38:07.410 --> 38:08.619
แคเรนต่างหากที่เป็นคนลงมือ

38:09.328 --> 38:11.998
ดูเหมือนว่าเธอจะเจอช่องทาง
ฝังเครื่องควบคุมในตัวลอร์เดสได้

38:14.667 --> 38:17.003
และถ้าเราเอามันออกแล้ว
เธอคิดว่าคนพวกนี้จะสามารถ

38:17.086 --> 38:18.879
ให้อภัยที่เธอ
ที่เธอฆ่าคนทั้งหมดนี่ได้ไหม

38:20.798 --> 38:22.967
คนครึ่งหนึ่งยังไม่ยกโทษให้ผมเลย

38:28.848 --> 38:29.932
แม็กกี้ ผม...

38:30.725 --> 38:33.561
ผมขอโทษที่ไม่พาคุณไปทำภารกิจด้วย

38:33.644 --> 38:35.980
และสำหรับทุกอย่าง

38:36.647 --> 38:37.898
ผมไม่เคยตั้งใจจะทำร้ายคุณ

38:39.734 --> 38:40.735
ฉันรู้

38:42.528 --> 38:44.155
แต่นายต้องสัญญากับฉันหนึ่งอย่าง

38:44.238 --> 38:46.407
- ตอนที่นายไปตามล่าคาเรน...
- ผมพาคุณไปด้วยแน่ๆ

38:48.159 --> 38:50.369
หมายถึง ถ้าคุณอยากไปนะ

38:51.662 --> 38:53.539
แหงล่ะ ฉันอยากไปด้วยแน่ๆ

38:54.707 --> 38:56.250
เราต้องได้เอาคืน

38:57.460 --> 38:58.586
ในฐานะทีม

38:59.420 --> 39:01.964
ใช่ ในฐานะทีม

39:17.355 --> 39:19.440
ดีใจที่ได้เห็นนาย
กลับมายืนได้นะ สหาย

39:21.567 --> 39:24.320
สหายของผมตายหมดแล้ว

39:25.988 --> 39:28.699
เหมือนกับผม พวกเขาไม่เคยเห็น
บ้านเกิดของตัวเอง

39:30.326 --> 39:34.372
และตอนนี้ก็ต้องมาตาย
บนดาวที่ไม่คุ้นเคย

39:34.455 --> 39:36.374
- และถูกลืม
- ฉันจะไม่ลืมพวกเขา

39:37.583 --> 39:39.251
หรือเหตุผลที่พวกเขายอมสละชีวิต

39:40.961 --> 39:42.838
เราจะทำให้แน่ใจ
ว่าพวกเขาไม่ได้ตายเปล่า

39:44.590 --> 39:45.841
มันสายเกินไปแล้ว

39:50.888 --> 39:54.558
นายสร้างอาวุธในหลุมหลบภัยที่
ออกแบบมารับการโจมตีของบีมเมอร์

39:54.642 --> 39:56.435
จะเป็นไปได้ไหมที่มันจะยังใช้งานได้

39:57.520 --> 39:59.063
แน่นอนอยู่แล้ว

40:00.106 --> 40:03.442
แต่มันถูกฝังอยู่
ใต้ซากปรักหักพังนั่น

40:03.526 --> 40:05.486
และเหล่าวิศวกรของผมก็ตายหมดแล้ว

40:06.695 --> 40:09.532
ผมไม่มีความเชี่ยวชาญ
มากพอที่จะใช้งานมัน

40:10.574 --> 40:12.243
บางทีหมอกาดาร์อาจจะช่วยได้

40:14.578 --> 40:15.955
เขาเรียนรู้เร็วมาก

40:16.789 --> 40:18.999
ฉันคิดว่าเขาคงมองว่า
มันเป็นความท้าทาย

40:19.083 --> 40:21.001
อย่างมากก็มีโอกาสแค่น้อยนิดเท่านั้น

40:23.504 --> 40:24.630
แล้วมีทางเลือกอื่นเหรอ

40:26.257 --> 40:27.550
ไม่เอาน่า

40:28.217 --> 40:29.802
ก่อนอื่น เราจะฝังคนที่เสียชีวิต...