WEBVTT

00:00:01.418 --> 00:00:04.754 align:center
พวกโวล์มวางแผนจะย้ายอาวุธ
ออกจากอาคารในช่วงบ่ายวันนี้

00:00:04.838 --> 00:00:07.340 align:center
โครงการออเรนจ์จะเริ่มดำเนินการ
ในรุ่งเช้าของวันพรุ่งนี้

00:00:07.424 --> 00:00:08.675 align:center
เป้าหมายของเราคืออะไรเหรอ

00:00:08.758 --> 00:00:10.260 align:center
เราจะยังไม่รู้จนกว่าจะไปถึง

00:00:10.343 --> 00:00:12.637 align:center
เราไม่รู้หรือคุณไม่ยอมบอกกันแน่

00:00:12.721 --> 00:00:14.347 align:center
มันเป็นขั้นตอน
ทางการทหารขั้นพื้นฐานนะ

00:00:14.431 --> 00:00:17.142 align:center
เราจะประเมินทางเลือกเป้าหมาย
จนถึงนาทีสุดท้าย

00:00:17.225 --> 00:00:18.685 align:center
จากนั้นก็เลือกอันที่ดีที่สุด

00:00:19.352 --> 00:00:21.354 align:center
นี่เราทุ่มหมดหน้าตักเลยนะ แดน

00:00:21.438 --> 00:00:23.982 align:center
ถ้าเกิดว่าอาวุธนี้ใช้ไม่ได้ผลล่ะ
หรือถ้ามันใช้ได้ผล

00:00:24.065 --> 00:00:25.817 align:center
เราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกโวล์ม
จะไม่หักหลังเรา

00:00:25.900 --> 00:00:27.569 align:center
หลังจากจัดการ
กับพวกเอชส์เฟนี่เสร็จแล้ว

00:00:27.652 --> 00:00:29.571 align:center
- เราไม่รู้ครับ
- แล้วคุณโอเคกับเรื่องนั้นเหรอ

00:00:29.654 --> 00:00:32.323 align:center
ท่านประธานาธิบดี คุณก็เห็น
รอยริ้วบนท้องฟ้าพวกนั้นแล้ว

00:00:32.407 --> 00:00:34.701 align:center
เครือข่ายการป้องกันของศัตรู
ถูกเปิดใช้งานแล้ว

00:00:34.784 --> 00:00:36.161 align:center
ทุกๆ วันที่เรารอ...

00:00:37.620 --> 00:00:39.164 align:center
ถ้าเราไม่ทำลายเครือข่ายนั่น

00:00:39.998 --> 00:00:41.499 align:center
พวกเราจะตายหมดภายในสามเดือน

00:00:42.625 --> 00:00:44.461 align:center
เผ่าพันธุ์มนุษย์จะสูญสิ้น

00:00:45.462 --> 00:00:47.297 align:center
อาวุธของพวกโวล์มจะได้ผลไหม
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

00:00:47.380 --> 00:00:50.008 align:center
พวกเขาจะเป็นมิตรอย่างที่ต้องการ
หรือเปล่า ผมก็ไม่รู้อีกเหมือนกัน

00:00:50.091 --> 00:00:53.428 align:center
ผมรู้แค่ว่าอาวุธนั่นเป็นโอกาสเดียว
ของเราในการจะชนะสงครามนี้

00:00:55.096 --> 00:00:56.598 align:center
ถ้ามันได้ผลน่ะนะ

00:00:56.681 --> 00:00:59.017 align:center
ไว้ถ้ามันไม่ได้ผล
ผมค่อยร้องไห้แล้วกัน

00:00:59.100 --> 00:01:01.519 align:center
ในระหว่างนี้ หน้าที่ของผมคือ
เตรียมคนพวกนี้ให้พร้อมสู้

00:01:01.603 --> 00:01:02.645 align:center
ดีมาก

00:01:03.480 --> 00:01:04.606 align:center
ท่านประธานาธิบดี

00:01:20.080 --> 00:01:22.082 align:center
พี่ชาย นายต้องอยากดูนี่แน่

00:01:23.416 --> 00:01:25.043 align:center
ฉันเห็นเครือข่ายนั่นแล้ว ไลล์

00:01:25.877 --> 00:01:28.963 align:center
พวกเอชส์เฟนี่ใช้สีได้น่าทึ่งมาก

00:01:29.047 --> 00:01:30.632 align:center
แย่หน่อยนะที่มันแผ่รังสีใส่เรา

00:01:31.966 --> 00:01:35.303 align:center
ไม่ได้พูดถึงเครือข่าย เรามีแขกน่ะ

00:01:47.565 --> 00:01:49.067 align:center
แหมๆ

00:01:49.859 --> 00:01:51.611 align:center
บุตรผู้หลงผิดได้กลับมาแล้ว

00:01:52.403 --> 00:01:55.406 align:center
- นึกว่านายตายไปแล้ว
- ฆ่าฉันไม่ได้ง่ายๆ หรอก

00:01:55.490 --> 00:01:57.700 align:center
- นายยังติดค้างเครื่องบินฉันอยู่นะ
- นายเอาเรือไปก็แล้วกัน

00:01:58.576 --> 00:02:00.411 align:center
- นายไปไหนมา
- ข้างนอก

00:02:01.329 --> 00:02:02.413 align:center
ตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว

00:02:16.928 --> 00:02:18.012 align:center
ทอม นายกลับมาแล้ว

00:02:18.972 --> 00:02:20.682 align:center
- นั่นทอม เมสันนี่
- ทอมกลับมาแล้ว

00:02:20.765 --> 00:02:22.308 align:center
แดน

00:02:22.392 --> 00:02:23.726 align:center
นั่นทอม เมสัน

00:02:26.479 --> 00:02:28.148 align:center
ได้ยินว่านายเดินทอดน่องเข้ามาเลยนะ

00:02:29.649 --> 00:02:30.775 align:center
ดีใจที่ได้เจอนายนะ

00:02:37.991 --> 00:02:39.242 align:center
เรามีเรื่องต้องคุยกัน

00:02:39.325 --> 00:02:41.578 align:center
และฉันพนันว่านายต้องมีเรื่อง
เจ๋งๆ มาเล่าแน่ๆ

00:02:41.661 --> 00:02:43.371 align:center
- เรื่องน่ะมี
- พ่อ

00:02:43.454 --> 00:02:45.790 align:center
- แต่ไม่ใช่เรื่องดี
- พ่อ

00:02:45.874 --> 00:02:47.917 align:center
- เบน ฮาล
- พ่อไม่บาดเจ็บใช่ไหม

00:02:48.001 --> 00:02:49.043 align:center
ไม่

00:02:50.587 --> 00:02:51.671 align:center
กลับมาซะทีนะ

00:02:59.846 --> 00:03:00.930 align:center
ขอเวลาเดี๋ยวนะ แดน

00:03:01.014 --> 00:03:03.141 align:center
ใช้เวลานานเท่าที่ต้องการเลย
ไว้เดี๋ยวเราค่อยมาคุยกัน

00:03:06.185 --> 00:03:07.937 align:center
พวกเรารอพ่ออยู่ที่เมคานิกส์วิลล์

00:03:08.021 --> 00:03:09.230 align:center
แต่พ่อก็ไม่มา

00:03:13.776 --> 00:03:16.571 align:center
พอพ่อกลับไป พวกสกิตเตอร์ก็รออยู่ที่
ฟาร์มของพวกพิกเก็ตส์แล้ว

00:03:16.654 --> 00:03:19.032 align:center
- เกิดอะไรขึ้นกับพวกพิกเก็ตส์
- ไม่รู้สิ พวกเขาหายไปแล้ว

00:03:20.116 --> 00:03:21.701 align:center
ทำไมพวกมันถึงไม่ฆ่าพ่อล่ะ

00:03:21.784 --> 00:03:23.286 align:center
พ่อไม่ได้อยู่ในแผนของพวกมัน

00:03:24.120 --> 00:03:27.916 align:center
พวกมันจับพ่อขึ้นยาน
แล้วพาพ่อไปที่หอคอย

00:03:27.999 --> 00:03:29.208 align:center
แคเรน

00:03:32.295 --> 00:03:33.755 align:center
เธอกำลังควบคุมสงครามจากที่นั่น

00:03:35.423 --> 00:03:37.342 align:center
เธอเอาตัวแอนน์กับเล็กซี่
ไปไว้ที่นั่นเหรอ

00:03:39.010 --> 00:03:40.053 align:center
ใช่

00:03:40.970 --> 00:03:42.555 align:center
ได้เจอพวกเขาไหม
พวกเขาอยู่กับพ่อหรือเปล่า

00:03:44.933 --> 00:03:46.017 align:center
ไม่

00:03:48.895 --> 00:03:50.313 align:center
พวกเขาโอเคใช่ไหม

00:03:51.522 --> 00:03:52.565 align:center
ไม่

00:03:54.067 --> 00:03:55.109 align:center
พวกเขาไม่โอเค

00:03:58.988 --> 00:04:01.616 align:center
- มันไม่เหลืออะไรแล้ว
- นี่

00:04:02.492 --> 00:04:05.161 align:center
เรายังอยู่นะ เรายังอยู่

00:04:10.458 --> 00:04:12.418 align:center
พ่อ พ่อแน่ใจ
เรื่องแอนน์กับเล็กซี่ใช่ไหม

00:04:12.502 --> 00:04:13.544 align:center
แน่สิ

00:04:16.047 --> 00:04:17.382 align:center
นี่ ฟังพ่อนะ

00:04:18.007 --> 00:04:20.176 align:center
พ่ออยากให้ลูกจำความเจ็บ
ที่กำลังรู้สึกนี่ไว้

00:04:20.260 --> 00:04:21.469 align:center
และพ่ออยากให้ลูกใช้มัน

00:04:23.054 --> 00:04:24.514 align:center
เราจะไปตามล่าตัวแคแรน

00:04:25.556 --> 00:04:28.685 align:center
เราจะไว้ทุกข์ให้กับแอนน์
และเล็กซี่เมื่อเธอตายแล้ว

00:04:28.768 --> 00:04:30.728 align:center
พอเราไปถึงที่นั่น
ผมหวังว่าพ่อจะให้ผมเป็นคนลงมือนะ

00:04:33.064 --> 00:04:34.440 align:center
ดีมาก ใช้มันซะ

00:04:35.400 --> 00:04:36.651 align:center
มันจะช่วยให้ลูกผ่านเรื่องนี้ไปได้

00:04:38.736 --> 00:04:40.613 align:center
พ่อต้องไปคุยกับผู้พันวีฟเวอร์แล้ว

00:04:43.408 --> 00:04:45.368 align:center
พ่อ พ่อพูดอะไรน่ะ

00:04:45.451 --> 00:04:46.703 align:center
พ่อบอกผมว่า ถ้าเรามีแต่ความเกลียด

00:04:46.786 --> 00:04:48.538 align:center
พวกมันก็ได้เปลี่ยนเราไปแล้ว

00:04:48.621 --> 00:04:51.124 align:center
พ่อรู้ เบน แต่นั่นมันเมื่อนานมาแล้ว

00:04:51.207 --> 00:04:54.752 align:center
ตอนนี้พ่อเหลือแต่ความเกลียดชัง
และพ่อไม่ยอมให้มันสูญเปล่าแน่

00:04:56.087 --> 00:04:58.589 align:center
เราไม่เคยมองว่าบอสตัน
เป็นเป้าหมายเลยด้วยซ้ำนะ ทอม

00:04:58.673 --> 00:05:00.633 align:center
เราจะเคลื่อนตัวกันพรุ่งนี้แล้ว
การเปลี่ยนแผนตอนนี้

00:05:00.717 --> 00:05:03.261 align:center
- จะทำให้เราตกที่นั่งลำบากนะ
- ผมเข้าใจที่คุณกังวลนะ แดน

00:05:03.344 --> 00:05:04.637 align:center
แต่จนกระทั่งแคเรนพาผมไปที่นั่น

00:05:04.721 --> 00:05:06.306 align:center
เราไม่รู้เลยว่าเธอ
ตั้งศูนย์บัญชาการที่บอสตัน

00:05:06.389 --> 00:05:08.266 align:center
แต่ถ้าเราทำลายหอคอยบอสตันได้

00:05:08.349 --> 00:05:10.727 align:center
เราก็จะทำลายเครือข่ายป้องกัน
และได้ตัวแคเรนไปพร้อมกัน

00:05:10.810 --> 00:05:13.021 align:center
หอคอยนั่นถูกป้องกันไว้อย่างแน่นหนา
มันล้อมรอบไปด้วยพวกเม็ค

00:05:13.104 --> 00:05:15.023 align:center
เป้าหมายปัจจุบันของเรา
เข้าถึงได้ง่ายกว่าเยอะ

00:05:15.106 --> 00:05:16.691 align:center
แต่เราจะไม่ได้ตัวแคเรนนะ

00:05:16.774 --> 00:05:20.028 align:center
เราไม่จำเป็นต้องได้ตัวแคเรน
เพื่อบรรลุเป้าหมายนี้

00:05:20.111 --> 00:05:24.032 align:center
พวก ฉันเกือบตายไปครั้งหนึ่งแล้ว
ตอนพยายามยึดหอคอยนั่นนะ

00:05:25.116 --> 00:05:27.618 align:center
แค่คิดว่าจะได้มีโอกาสทำมันอีกครั้ง
ก็ทำให้ฉันคิดว่า

00:05:27.702 --> 00:05:29.787 align:center
มันเป็นความคิดที่ไม่เลวเลย

00:05:33.207 --> 00:05:34.876 align:center
กว่าจะไปถึง อย่างน้อยก็วันครึ่ง

00:05:34.959 --> 00:05:36.669 align:center
และเราต้องการกำลังกระสุน
อีกมากเพื่อจัดการพวกเม็ค

00:05:36.753 --> 00:05:39.338 align:center
ผมไม่คิดอย่างนั้น ตั้งแต่เราทำลาย
เครื่องปฏิกรณ์วาคอนด้า

00:05:39.422 --> 00:05:40.923 align:center
พวกเอชส์เฟนี่ก็ขาดแคลนเชื้อเพลิง

00:05:41.007 --> 00:05:43.009 align:center
ตอนที่ผมหนีออกมา
ผมเห็นการป้องกันของพวกมัน

00:05:43.092 --> 00:05:44.510 align:center
พวกเม็คส่วนใหญ่ใช้งานไม่ได้ด้วยซ้ำ

00:05:44.594 --> 00:05:47.555 align:center
พวกมันแค่ยืนอยู่เฉยๆ
เหมือนกองทัพดินเผาจักรพรรดิจีน

00:05:47.638 --> 00:05:49.432 align:center
ฉันมองเห็นความได้เปรียบ
ทางยุทธวิธีนะ

00:05:50.183 --> 00:05:52.268 align:center
เรารู้ว่าแคเรนควบคุม
การป้องกันของพวกเอชส์เฟนี่

00:05:52.351 --> 00:05:53.853 align:center
ตลอดชายฝั่งตะวันออก

00:05:53.936 --> 00:05:55.813 align:center
ถ้าเรากำจัดเธอได้
ก็เหมือนกับเราตัดหัวงูทิ้ง

00:05:55.897 --> 00:05:57.732 align:center
ถูก พูดถูกเผงเลย

00:05:58.816 --> 00:06:01.027 align:center
เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจนะ
ทอม แต่ว่า...

00:06:02.278 --> 00:06:03.571 align:center
ฉันคงต้องขอเวลาคิดสักหน่อย

00:06:03.654 --> 00:06:05.907 align:center
ไม่ว่าเป้าหมายของเราจะเป็นอะไร
ผมอยากไปด้วย

00:06:05.990 --> 00:06:07.075 align:center
ถ้าคุณอนุญาตนะ แดน

00:06:10.495 --> 00:06:11.996 align:center
ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลย ทอม

00:06:18.169 --> 00:06:20.755 align:center
คุณยังกังวลอยู่ โอเค ผมเข้าใจ

00:06:20.838 --> 00:06:23.049 align:center
มาคุยกันอย่างเปิดอกเลยแล้วกัน
พวกคุณอาจจะไม่รู้ว่า

00:06:23.132 --> 00:06:25.259 align:center
- แคเรนฝังเครื่องควบคุมในตัวผม
- เธอเคยทำแบบนี้มาแล้ว

00:06:25.343 --> 00:06:29.097 align:center
ผมก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
และผมก็บอกคุณทันที

00:06:29.180 --> 00:06:30.431 align:center
นี่มันไม่เหมือนกัน

00:06:30.515 --> 00:06:32.767 align:center
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นกับฮาล
เราไม่สามารถเสี่ยงได้อีกแล้ว

00:06:32.850 --> 00:06:34.310 align:center
ก็จับตาดูผมเอาไว้สิ

00:06:34.393 --> 00:06:36.395 align:center
ถ้าผมทำอะไรแปลกๆ แม้แต่นิดเดียว

00:06:36.479 --> 00:06:39.023 align:center
- ก็ยิงหัวผมเลย
- ทอม ฉันไม่อยากทำอย่างนั้น

00:06:39.107 --> 00:06:41.400 align:center
สิ่งที่เราต้องการ
กับสิ่งที่เราต้องทำมันคนละเรื่องกัน

00:06:41.484 --> 00:06:44.320 align:center
เราต้องทำลายเครือข่ายป้องกันนั่น
และผมต้องได้ตัวแคเรน

00:06:44.403 --> 00:06:46.405 align:center
ขอร้องล่ะ เพื่อแอนน์กับเล็กซี่

00:06:47.031 --> 00:06:48.032 align:center
และถ้าผมจะต้องโดนยิง

00:06:48.116 --> 00:06:49.700 align:center
- ผมก็อยากให้...
- พอได้แล้ว

00:06:50.326 --> 00:06:52.453 align:center
ทอม ขอบคุณสำหรับข้อมูลใหม่นี้นะ

00:06:52.537 --> 00:06:54.288 align:center
แต่นายจำเป็นจะต้องไปพักผ่อน

00:06:54.372 --> 00:06:55.414 align:center
นายไปได้

00:07:01.838 --> 00:07:03.005 align:center
รับทราบครับ

00:07:11.264 --> 00:07:12.807 align:center
ฉันว่าเขาพูดจริงนะ

00:07:14.559 --> 00:07:16.102 align:center
แดน พวกนายสนิทกันมาก

00:07:16.727 --> 00:07:18.604 align:center
แต่นายต้องถอยออกมาก้าวหนึ่ง

00:07:18.688 --> 00:07:20.690 align:center
- เขาไม่มั่นคงอยู่
- แล้วนายโทษเขาได้เหรอ

00:07:20.773 --> 00:07:24.110 align:center
แคเรนฆ่าแอนน์และลูกสาวของเขานะ

00:07:24.193 --> 00:07:26.237 align:center
เป็นฉันเองก็คงไม่มั่นคงเท่าไรหรอก

00:07:26.320 --> 00:07:27.655 align:center
นายก็เป็นอยู่นะ ผู้พันวีฟเวอร์

00:07:28.448 --> 00:07:29.532 align:center
เข้าใจแล้ว

00:07:32.702 --> 00:07:33.870 align:center
แต่ว่า...

00:07:36.330 --> 00:07:39.500 align:center
ถ้าเขาโดนฝังเครื่องควบคุมจริงๆ
ก็ไม่มีทางที่เราจะหามันเจอ

00:07:39.584 --> 00:07:41.627 align:center
แต่ถ้าเขาไม่โดน
และกำลังพูดความจริงกับเราอยู่...

00:07:41.711 --> 00:07:43.421 align:center
เขาก็ได้มอบกุญแจสู่ชัยชนะให้กับเรา

00:07:45.131 --> 00:07:47.550 align:center
ไปได้แล้ว แดน
ขอเวลาฉันพิจารณาหน่อยนะ

00:07:47.633 --> 00:07:48.759 align:center
รับทราบ

00:08:01.063 --> 00:08:04.066 align:center
ฉันดีใจมาก
ที่นายกลับมาหาเรา เพื่อนยาก

00:08:04.150 --> 00:08:05.610 align:center
ฉันเห็นเครื่องบินของนายตก

00:08:05.693 --> 00:08:07.612 align:center
ไม่คิดว่าจะได้เจอนายอีกแล้ว

00:08:07.695 --> 00:08:09.155 align:center
โชคชะตานั้นเป็นเรื่องแปลกประหลาด

00:08:09.238 --> 00:08:11.616 align:center
มันกรุณาเราเมื่อเราไม่คาดคิด

00:08:11.699 --> 00:08:14.702 align:center
และทำลายเราเมื่อเราไม่พร้อมที่สุด

00:08:15.453 --> 00:08:17.663 align:center
ผมเสียใจด้วยกับเรื่องแอนน์
และลูกสาวของคุณ

00:08:17.747 --> 00:08:18.789 align:center
ขอบคุณนะ

00:08:20.583 --> 00:08:22.710 align:center
ตอนนี้ฉันคิดเรื่องนั้นไม่ได้หรอก

00:08:23.753 --> 00:08:25.588 align:center
คงจะดีที่สุดถ้าเดินหน้าต่อ

00:08:25.671 --> 00:08:28.966 align:center
ผมพยายามจะบอกตัวเองแบบนั้น
เหมือนกันตอนที่พี่ชายผมถูกฆ่า

00:08:29.842 --> 00:08:31.427 align:center
แต่ก็ยังอดคิดถึงเขาไม่ได้

00:08:32.094 --> 00:08:34.347 align:center
นั่นคือสิ่งรับมือได้ที่ยากที่สุด
เวลาอยู่ในสงคราม

00:08:35.014 --> 00:08:37.016 align:center
มันช่วงชิงคนที่เรารักไป

00:08:37.099 --> 00:08:38.809 align:center
กลืนพวกเขาเข้าไปทั้งตัว

00:08:38.893 --> 00:08:42.355 align:center
และเราก็ไม่มีแม้แต่โอกาส
ที่จะบอกลาพวกเขา

00:08:42.438 --> 00:08:43.773 align:center
ก็จริง

00:08:43.856 --> 00:08:47.109 align:center
ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอพี่ชาย
เราทะเลาะกัน...

00:08:47.193 --> 00:08:49.028 align:center
เกี่ยวกับเรื่องไร้สาระ

00:08:49.111 --> 00:08:51.155 align:center
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่
เราคงหาทางออกได้

00:08:51.239 --> 00:08:54.700 align:center
แต่ความจริงที่ว่ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น
มันยังตามหลอกหลอนผม

00:08:55.868 --> 00:08:58.120 align:center
ฉันเคยคิดว่าความรัก
ทำให้ฉันได้เปรียบ

00:08:59.121 --> 00:09:01.624 align:center
มันอาจเป็นแค่อุปสรรค
ที่บดบังความคิดของฉัน

00:09:02.500 --> 00:09:04.126 align:center
แล้วมีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ

00:09:04.210 --> 00:09:06.295 align:center
ไม่ต้องรัก
จะได้ไม่ต้องมาโศกเศร้าเหรอ

00:09:07.088 --> 00:09:09.924 align:center
ตรวจสอบความปลอดภัย
สำหรับกองทหารแอลดีโอ...

00:09:14.554 --> 00:09:15.846 align:center
สวัสดี มาหานายน่ะ

00:09:18.558 --> 00:09:20.893 align:center
- ถูกไล่ออกมาแล้วเหรอ
- ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย

00:09:22.270 --> 00:09:25.273 align:center
ฉันไม่มีปัญหานะ ไลล์ นายมีปัญหาไหม

00:09:25.356 --> 00:09:26.566 align:center
- ไม่มี
- แค่กับนายคนเดียว

00:09:28.651 --> 00:09:32.113 align:center
ไลล์ ให้ฉันกับอดีตองค์ชาย
ได้คุยกันสักหน่อยได้ไหม

00:09:37.285 --> 00:09:40.121 align:center
ไม่เจอกันนานเลย พ่อหนุ่มเคมบริดจ์
มีอะไรให้ฉันช่วยเหรอ

00:09:41.247 --> 00:09:43.165 align:center
นายมีโอกาสยิงฉันได้นะวันนี้

00:09:43.249 --> 00:09:44.500 align:center
จะไม่มีใครรู้เลย

00:09:45.710 --> 00:09:47.920 align:center
ไลล์คงเห็นแหละ
แต่ฉันเข้าใจที่นายจะสื่อนะ

00:09:48.004 --> 00:09:49.922 align:center
นายไม่กลัวว่าแคเรนจะฝัง
เครื่องควบคุมในตัวฉันเหรอ

00:09:50.006 --> 00:09:52.842 align:center
ตรงกันข้ามเลย ฉันหวังว่าเธอจะฝัง

00:09:52.925 --> 00:09:55.386 align:center
พอนายคลุ้มคลั่งเหมือนกันหมาบ้า

00:09:55.469 --> 00:09:57.471 align:center
ก็คงต้องมีใครสักคนฆ่านายทิ้งซะ

00:09:57.555 --> 00:09:58.848 align:center
อาจจะเป็นฉันก็ได้

00:10:00.224 --> 00:10:01.350 align:center
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ

00:10:02.727 --> 00:10:04.312 align:center
ผู้พันวีฟเวอร์อาจจะลังเล

00:10:05.563 --> 00:10:06.606 align:center
แต่นายไม่แน่ๆ

00:10:07.940 --> 00:10:09.650 align:center
ไม่ ทอม ฉันไม่ลังเลหรอก

00:10:09.734 --> 00:10:11.736 align:center
ดี ถ้าอย่างนั้น...

00:10:32.256 --> 00:10:35.509 align:center
พังหมดแล้ว ตึกของพวกโวล์มพังหมดแล้ว

00:10:35.593 --> 00:10:37.303 align:center
ฉันไม่ได้ยินเสียงบีมเมอร์
หรือพวกเม็คเลย

00:10:38.679 --> 00:10:40.264 align:center
ต้องมีอะไรบางอย่างทำให้มันระเบิด

00:10:40.348 --> 00:10:43.684 align:center
ถ้าเป็นฝีมือของไส้ศึก
เขาก็ยกระดับผลงานขึ้นมาเยอะเลย

00:10:43.768 --> 00:10:44.810 align:center
โป๊ป

00:10:54.278 --> 00:10:56.697 align:center
ดูเหมือนคนนั้นลากอีกคนหนึ่ง
มาจากบริเวณแอ่งน้ำนะ

00:10:59.283 --> 00:11:01.661 align:center
โคชิส ได้ยินฉันไหม

00:11:01.744 --> 00:11:03.954 align:center
- เขาตายแล้ว
- เขายังมีชีวิตอยู่

00:11:04.038 --> 00:11:05.581 align:center
มาเร็ว ช่วยฉันอุ้มเขาหน่อย

00:11:05.665 --> 00:11:07.333 align:center
เร็วเข้า โป๊ป ช่วยฉันอุ้มเขาหน่อย

00:11:08.084 --> 00:11:09.126 align:center
ยกขาเขา

00:11:16.258 --> 00:11:17.385 align:center
ลอร์เดส

00:11:19.887 --> 00:11:21.305 align:center
หมอเดลกาโด้ ฉันต้องให้เธอช่วย

00:11:21.389 --> 00:11:22.973 align:center
เดี๋ยวฉันไปนะ
ฉันต้องขึ้นไปข้างบน...

00:11:23.057 --> 00:11:25.726 align:center
หมอเดลกาโด้ ข้างบนนั่นรอได้
แต่เขารอไม่ได้แล้ว

00:11:32.441 --> 00:11:34.819 align:center
- เขายังมีชีวิตอยู่ไหม
- เขายังมีชีวิตอยู่ตอนที่เราพบเขา

00:11:35.694 --> 00:11:37.780 align:center
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับร่างกาย
ของชาวโวล์มเลย

00:11:37.863 --> 00:11:39.949 align:center
- ฉันคงไม่รู้ว่าจะ...
- ไม่จำเป็นหรอก

00:11:40.032 --> 00:11:41.534 align:center
คนของผมจากไปหมดแล้ว

00:11:42.368 --> 00:11:44.662 align:center
พวกเขาฝากชีวิตไว้ในมือผม

00:11:44.745 --> 00:11:46.497 align:center
และผมก็ปกป้องพวกเขาไว้ไม่ได้

00:11:46.580 --> 00:11:47.957 align:center
ผมปกป้องไม่ได้ ถ้าพวกเขาตายไปแล้ว

00:11:49.458 --> 00:11:51.919 align:center
นี่ ฉันอยู่นี่ ฉันอยู่ตรงนี้กับนาย

00:11:52.002 --> 00:11:53.587 align:center
นี่ นายจะให้ความสูญเสีย
มาบั่นทอนนายไม่ได้

00:11:53.671 --> 00:11:55.506 align:center
นั่นคือสิ่งที่นายพยายามบอกฉัน
ก่อนหน้านี้นี่

00:11:55.589 --> 00:11:57.299 align:center
ว่าความหวังแข็งแกร่งกว่าความสูญเสีย

00:12:00.219 --> 00:12:02.513 align:center
และจิตวิญญาณของมนุษย์

00:12:02.596 --> 00:12:05.850 align:center
ก็ยังคงเป็นอาวุธที่ทรงพลัง
ที่สุดในโลกใบนี้

00:12:07.476 --> 00:12:08.727 align:center
นั่นคือพร

00:12:09.854 --> 00:12:12.523 align:center
ถ้าคุณไม่ยอมให้มันมอดดับลงไป...

00:12:12.606 --> 00:12:14.567 align:center
มันจะพานายไปสู่ชัยชนะ

00:12:15.401 --> 00:12:16.652 align:center
ให้มันพานายไปด้วย

00:12:20.823 --> 00:12:24.034 align:center
ในเวลาสั้นๆ ถ้าไม่โดนรบกวน

00:12:24.118 --> 00:12:26.787 align:center
ร่างกายของผมจะฟื้นตัวได้เอง

00:12:28.038 --> 00:12:28.998 align:center
คุณไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น

00:12:29.081 --> 00:12:31.333 align:center
โอเค เราจะทำให้แน่ใจ
ว่านายจะไม่ถูกรบกวน

00:12:38.507 --> 00:12:39.675 align:center
วันหนึ่ง

00:12:41.093 --> 00:12:43.387 align:center
ผมหวังว่าเราจะสามารถกอบกู้

00:12:43.471 --> 00:12:46.307 align:center
ดวงใจของกันและกันได้นะ ศาสตราจารย์

00:12:48.309 --> 00:12:49.727 align:center
ฉันตั้งตารอวันนั้นเลย

00:13:01.280 --> 00:13:02.656 align:center
เขายังหายใจอยู่

00:13:04.992 --> 00:13:06.410 align:center
อย่าไปยุ่งกับเขานะ ทุกคน

00:13:06.494 --> 00:13:08.120 align:center
ให้ทุกคนออกห่างจากเขาเลยดีกว่า

00:13:34.688 --> 00:13:36.023 align:center
ลอร์เดส

00:13:37.483 --> 00:13:39.693 align:center
เธอลงไปข้างล่างดีกว่า
ดูเหมือนจะมีผู้เสียชีวิตมากกว่านี้

00:13:39.777 --> 00:13:41.362 align:center
- ก่อนที่เรื่องนี้จะจบลง
- ค่ะ

00:13:44.949 --> 00:13:46.116 align:center
แล้วภารกิจของเราจะเป็นยังไงต่อ

00:13:46.200 --> 00:13:47.493 align:center
ก่อนอื่น เราต้องดับไฟ

00:13:47.576 --> 00:13:49.662 align:center
เข้าไปในตึกของพวกโวล์ม
แล้วดูว่าอาวุธสภาพเป็นยังไงบ้าง

00:13:49.745 --> 00:13:51.539 align:center
ถ้าคุณกู้อาวุธคืนมาได้
พวกเขาเลือกเป้าหมายหรือยัง

00:13:51.622 --> 00:13:52.873 align:center
มีการเปลี่ยนแผนบ้างหรือเปล่า

00:13:52.957 --> 00:13:55.125 align:center
มันเป็นนโยบายแล้วเหรอ
ที่ผู้บังคับบัญชาของฉันประชุมกัน

00:13:55.209 --> 00:13:56.961 align:center
- โดยที่ฉันไม่ได้ร่วมด้วย
- เราต้องจำกัดคน

00:13:57.044 --> 00:13:58.295 align:center
เพราะว่าเรายังหาตัวไส้ศึกไม่ได้

00:13:58.379 --> 00:13:59.463 align:center
ถ้ามันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นนะ

00:13:59.547 --> 00:14:01.006 align:center
ผมไม่รู้ว่าแผนเปลี่ยนหรือเปล่า

00:14:01.090 --> 00:14:03.592 align:center
ผมบอกข้อมูลบางอย่างไป
แล้วพวกเขาก็ส่งผมออกมา

00:14:04.468 --> 00:14:05.928 align:center
แล้วคุณจะทำยังไงต่อ

00:14:06.011 --> 00:14:07.888 align:center
ผมไม่อยากได้งานเก่าคืนหรอก
ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณจะถาม

00:14:07.972 --> 00:14:09.348 align:center
ถ้าคุณอยาก
ฉันคงยินดีคืนให้กับคุณเลย

00:14:09.431 --> 00:14:10.724 align:center
ตำแหน่งสูงๆ มันหาคนมาแทนยากนะ

00:14:15.145 --> 00:14:17.398 align:center
สวัสดี ขอบคุณ

00:14:23.404 --> 00:14:24.780 align:center
- สวัสดี
- สวัสดี

00:14:25.739 --> 00:14:28.701 align:center
ดูเหมือนว่าการระเบิดครั้งนี้
จะไปแหย่รังแตนเข้าให้แล้ว

00:14:28.784 --> 00:14:29.994 align:center
ใช่

00:14:30.077 --> 00:14:33.330 align:center
ทุกคนที่อยู่ทางตอนเหนือ
กำลังร้องขอกระสุนเพิ่ม

00:14:34.164 --> 00:14:35.875 align:center
เผื่อว่าเราจะถูกโจมตี

00:14:35.958 --> 00:14:37.751 align:center
ใช่ เพื่อนของฉันทางตะวันออก
ก็เหมือนกัน

00:14:39.211 --> 00:14:40.921 align:center
แต่ที่ได้ยินมาล่าสุด
เราไม่โดนโจมตีนะ

00:14:44.091 --> 00:14:45.134 align:center
นี่...

00:14:47.011 --> 00:14:49.513 align:center
คุณรู้เรื่องแอนน์
กับน้องสาวของผมหรือยัง

00:14:51.515 --> 00:14:52.600 align:center
รู้แล้ว

00:14:54.727 --> 00:14:55.769 align:center
ฉันเสียใจด้วยนะ

00:14:59.148 --> 00:15:00.190 align:center
ขอบคุณ

00:15:02.568 --> 00:15:04.612 align:center
เราจะทำให้แคเรนต้องชดใช้

00:15:36.268 --> 00:15:37.603 align:center
มารีน่า

00:15:37.686 --> 00:15:39.355 align:center
- ทอม
- คุณโอเคไหม

00:15:40.773 --> 00:15:42.483 align:center
ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย

00:15:42.566 --> 00:15:45.402 align:center
- คุณอยู่ตรงไหน
- ฉันอยู่นี่ๆ

00:15:46.946 --> 00:15:48.405 align:center
ฉันอยู่นี่

00:15:48.489 --> 00:15:49.531 align:center
รอเดี๋ยวนะ

00:15:53.369 --> 00:15:54.495 align:center
คุณมีแผลที่หัว

00:15:54.578 --> 00:15:56.080 align:center
- ฉันมองไม่เห็น
- รอเดี๋ยวนะ

00:15:57.790 --> 00:15:58.832 align:center
ดีขึ้นไหม

00:15:59.667 --> 00:16:01.877 align:center
ใช่ ดีขึ้นนิดหน่อย
แต่ฉันก็ยังเห็นคุณไม่ชัดอยู่

00:16:01.961 --> 00:16:04.088 align:center
- ยืนไหวไหม
- ฉันคิดว่าไหวนะ

00:16:04.171 --> 00:16:05.589 align:center
- ลองดู ค่อยๆ นะ
- โอเค

00:16:05.673 --> 00:16:08.592 align:center
โอ้ พระเจ้า นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น

00:16:08.676 --> 00:16:10.219 align:center
- เกิดอะไรขึ้น
- ไม่รู้สิ

00:16:11.011 --> 00:16:12.972 align:center
เราไปห้องพยาบาลกันเถอะ เดินไหวไหม

00:16:13.055 --> 00:16:14.264 align:center
- ไหว คิดว่านะ
- โอเค เกาะผมไว้

00:16:14.348 --> 00:16:16.767 align:center
โอเค พระเจ้า

00:16:23.565 --> 00:16:24.900 align:center
ตรงนี้

00:16:24.984 --> 00:16:26.694 align:center
กลับมาต่อกันเถอะ ทุกคน

00:16:28.779 --> 00:16:29.822 align:center
นี่

00:16:30.489 --> 00:16:31.532 align:center
ขอบคุณนะ

00:16:33.200 --> 00:16:34.660 align:center
นายได้ยินอะไร

00:16:34.743 --> 00:16:36.578 align:center
ไม่รู้สิ ผมบอกไม่ได้
ว่าใช่คนหรือเปล่า

00:16:36.662 --> 00:16:38.122 align:center
เสียงข้างล่างนั่นมันก้องไปหมดเลย

00:16:38.205 --> 00:16:41.250 align:center
แค่การที่นายสามารถได้ยินผ่าน
หิน 40 ฟุตก็ปาฏิหาริย์มากพอแล้วล่ะ

00:16:41.333 --> 00:16:43.293 align:center
สิ่งสำคัญก็คือเราต้องมีแบบแผน

00:16:43.377 --> 00:16:46.755 align:center
ขุด แล้วก็ฟัง แล้วก็ไม่ยอมแพ้

00:16:47.548 --> 00:16:48.674 align:center
ไม่มีวันยอมหรอก

00:16:59.685 --> 00:17:00.728 align:center
แม็กกี้

00:17:08.610 --> 00:17:09.653 align:center
แม็กกี้

00:17:13.949 --> 00:17:15.117 align:center
ไม่นะ

00:17:15.200 --> 00:17:16.952 align:center
ไม่นะๆ

00:17:17.036 --> 00:17:18.162 align:center
คุณห้ามตายอีกคนนะ

00:17:20.330 --> 00:17:21.915 align:center
มานี่มา ผมได้ตัวคุณแล้ว

00:17:33.385 --> 00:17:34.845 align:center
แม็กกี้ คุณห้ามตายอีกคนนะ

00:17:41.894 --> 00:17:43.312 align:center
อย่างนั้นแหละ นี่

00:17:43.979 --> 00:17:45.981 align:center
ไม่เป็นไรนะ ผมอยู่นี่แล้ว

00:17:47.024 --> 00:17:48.275 align:center
- ผมอยู่นี่แล้ว
- ฮาล

00:17:49.151 --> 00:17:51.236 align:center
นอนลงเถอะ นั่นแหละ

00:17:54.323 --> 00:17:55.282 align:center
คุณไม่เป็นไร

00:17:57.743 --> 00:17:59.161 align:center
ผู้พันครับ

00:17:59.244 --> 00:18:00.954 align:center
แมตต์เจอวิธี
ที่จะรู้สถานการณ์ข้างล่าง

00:18:01.038 --> 00:18:02.790 align:center
- ให้มากขึ้นเจอแล้ว
- พูดมาเลย ไอ้ลูกชาย

00:18:02.873 --> 00:18:04.958 align:center
ผมคิดว่าถ้าเราลงไปตามท่อระบายน้ำ

00:18:05.042 --> 00:18:07.503 align:center
- เบนน่าจะได้ยินชัดขึ้น
- ความคิดดี ลงมือเลย

00:18:07.586 --> 00:18:09.171 align:center
- โอเค มาเถอะ
- โอเค

00:18:09.254 --> 00:18:11.131 align:center
โป๊ป ฉันไม่เคยเห็นคนของนาย
ทำงานหนักขนาดนี้มาก่อน

00:18:11.215 --> 00:18:13.509 align:center
ผู้พัน ถ้าเราไม่ดำเนิน
ตามแผนของพวกโวล์ม

00:18:14.384 --> 00:18:16.220 align:center
เราก็จะเละเป็นหนอนในอีกสามเดือน

00:18:17.679 --> 00:18:19.556 align:center
เจ้าเด็กหนามบอกว่าอะไรบ้าง

00:18:19.640 --> 00:18:21.100 align:center
เขาบอกว่าข้างล่าง
น่าจะมีผู้รอดชีวิตอีก

00:18:21.183 --> 00:18:22.768 align:center
น่าจะเป็นบริเวณโรงอาหาร

00:18:22.851 --> 00:18:25.813 align:center
ก็ดีสิ ใช่ไหม
นั่นคือที่ที่ทุกคนชอบไปรวมตัวกัน

00:18:25.896 --> 00:18:29.900 align:center
ฟังนะ ถ้าที่นั่นยังไม่ถล่ม
ฉันมั่นใจว่าลูกสาวของนาย...

00:18:29.983 --> 00:18:31.485 align:center
เธอจะต้องอยู่ข้างล่างกับพวกนั้น

00:18:33.195 --> 00:18:35.656 align:center
อย่าทำหน้าเครียดสิ
อย่าไปคิดมากกับอะไรที่ไม่จำเป็น

00:18:35.739 --> 00:18:37.991 align:center
ถ้าเจ้าเด็กนั่นพูดถูก
เราขุดอีก 20 ฟุต

00:18:38.075 --> 00:18:39.952 align:center
ก็จะถึงบันไดด้านเหนือแล้ว โอเคไหม

00:18:40.035 --> 00:18:42.204 align:center
แล้วถ้าถึงตรงนั้นแล้ว
เราก็แค่ขุดลงไป

00:18:42.287 --> 00:18:43.497 align:center
ตรงๆ อีกเก้าเมตร

00:18:43.580 --> 00:18:45.082 align:center
- ใช่ไหม
- ใช่เลย

00:18:47.626 --> 00:18:48.710 align:center
ขุดต่อกันเถอะ

00:18:48.794 --> 00:18:50.963 align:center
เรามีคนที่หวังพึ่งเรา
อยู่ข้างล่างนั่น

00:18:51.755 --> 00:18:52.798 align:center
เร็วเข้า

00:18:54.591 --> 00:18:55.843 align:center
- ระวังหัวนะ
- โอเค

00:18:57.344 --> 00:18:58.387 align:center
ตรงนั้นอีกสองคน

00:18:59.471 --> 00:19:01.557 align:center
เราอาจเสียคนเป็นร้อย

00:19:03.517 --> 00:19:04.893 align:center
นี่ ฉายไฟไป

00:19:04.977 --> 00:19:06.645 align:center
- ตรงนี้
- อะไร อะไรเหรอ

00:19:06.728 --> 00:19:07.855 align:center
นั่นลอร์เดส

00:19:12.901 --> 00:19:14.653 align:center
- เธอยังมีชีวิตอยู่
- ขอบคุณพระเจ้า

00:19:14.736 --> 00:19:16.613 align:center
- แย่แค่ไหนเหรอ
- ไม่รู้สิ

00:19:16.697 --> 00:19:17.990 align:center
แต่เราก็ไม่ต้องเดินไกลหรอก

00:19:19.783 --> 00:19:20.826 align:center
ตามผมมา

00:19:23.162 --> 00:19:24.705 align:center
เอาเขาไปนอนที่เตียงนั่น

00:19:24.788 --> 00:19:25.998 align:center
โอเค ไหนดูหน่อย

00:19:26.081 --> 00:19:29.293 align:center
- หมอ ฉันพามาให้นายอีกสองคน
- หมอเดลกาโด้ เตียงนั้น

00:19:33.589 --> 00:19:34.923 align:center
ไม่ร้ายแรงเท่าไร เธอรอได้

00:19:36.425 --> 00:19:37.885 align:center
เกรงว่าคุณต้องเย็บแผลนะ
ท่านประธานาธิบดี

00:19:37.968 --> 00:19:40.053 align:center
- ฉันมองไม่เห็น ทุกอย่างมัวไปหมด
- เชิญนั่งก่อนครับ

00:19:40.137 --> 00:19:41.305 align:center
- โอเค
- ตรงนี้

00:19:41.388 --> 00:19:44.766 align:center
ทอม ให้ตายสิ ดีใจที่ได้เห็นนายจริงๆ

00:19:45.475 --> 00:19:47.352 align:center
- คุณเห็นพ่อฉันไหม
- ฉันคิดว่าเขาอยู่ข้างบนนะ

00:19:48.270 --> 00:19:49.897 align:center
จีน ไม่ต้องห่วงหรอก
พ่อของเธอเป็นผู้เหลือรอด

00:19:49.980 --> 00:19:51.940 align:center
ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน
เขาก็กำลังเป็นห่วงเธอเหมือนกัน

00:19:52.024 --> 00:19:53.901 align:center
สงบสติไว้
เราจะออกไปจากที่นี่ได้แน่ๆ

00:19:53.984 --> 00:19:56.737 align:center
- สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง
- มาดูแผนผังชั้นนี้กัน

00:19:58.113 --> 00:20:00.824 align:center
ทางออกหลักพวกนี้
ถูกเศษหินปิดกั้นไว้สนิท

00:20:00.908 --> 00:20:03.118 align:center
เราผ่านออกไปไม่ได้
ทีนี้ ฉันได้ส่งคนไปดู

00:20:03.202 --> 00:20:06.079 align:center
ที่ช่องลิฟต์ตรงนี้
ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้

00:20:06.163 --> 00:20:07.497 align:center
แล้วทางออกทางเหนือนี่ล่ะ

00:20:07.581 --> 00:20:09.166 align:center
ฉันยังไม่มีคนพอจะแบ่ง
ไปดูทางนั้นเลย ทอม

00:20:09.249 --> 00:20:11.293 align:center
เราลองไปดูหน่อยก็ได้นะ
หาอาวุธให้ผมหน่อยได้ไหม

00:20:11.376 --> 00:20:12.419 align:center
ได้เลย

00:20:13.295 --> 00:20:15.547 align:center
- เธอเป็นยังไงบ้าง
- สมองเธออาจกระทบกระเทือน

00:20:15.631 --> 00:20:17.132 align:center
- แล้วลอร์เดสล่ะ
- ก็เหมือนกัน

00:20:17.216 --> 00:20:18.884 align:center
เราทำได้แค่จับตาดูเธอไว้
จนกว่าเธอจะฟื้น

00:20:18.967 --> 00:20:20.010 align:center
- ไป
- โอเค

00:20:20.093 --> 00:20:21.220 align:center
- ไปเถอะ
- นี่

00:20:21.303 --> 00:20:22.346 align:center
ขอบคุณนะ

00:20:56.171 --> 00:20:57.547 align:center
- นายโอเคไหม
- ฉันโอเค

00:20:57.631 --> 00:21:01.927 align:center
ตอนฉันยังเด็ก พี่ชายฉันเคยขังฉันไว้
ในตู้เสื้อผ้ามืดๆ เป็นชั่วโมง

00:21:02.219 --> 00:21:05.973 align:center
ตั้งแต่นั้นมา
ฉันก็เกลียดที่แคบๆ มาตลอด

00:21:06.056 --> 00:21:08.976 align:center
ฉันจะรู้สึกดีขึ้นกว่านี้มาก
เมื่อเราได้เห็นท้องฟ้าอีกครั้ง

00:21:11.061 --> 00:21:12.521 align:center
ไอ้บ้าเอ๊ย

00:21:20.279 --> 00:21:23.407 align:center
ทอม เดี๋ยวก่อน ทอม
ทำแบบนั้นมันไม่ช่วยอะไรหรอก

00:21:23.490 --> 00:21:25.492 align:center
- เราจะไม่ยอมให้มันหยุดเราหรอก
- แต่มันก็เป็นไปแล้ว โอเคไหม

00:21:25.826 --> 00:21:27.911 align:center
นายต้องใช้รถยกถึงจะเปิดทางตรงนี้ได้

00:21:33.208 --> 00:21:34.876 align:center
มันต้องมีทางอื่นสิ

00:21:34.960 --> 00:21:38.297 align:center
พอร์เตอร์เช็กทุกทางที่จะเช็กได้แล้ว

00:21:38.380 --> 00:21:40.090 align:center
ฉันว่าเรานั่งรอเฉยๆ ดีกว่า
พวกคนข้างบน

00:21:40.173 --> 00:21:41.800 align:center
คงจะกำลังขุดลงมา
ในระหว่างที่เราพูดกันอยู่

00:21:41.883 --> 00:21:43.218 align:center
ไม่ๆ เรารอไม่ได้

00:21:46.513 --> 00:21:47.472 align:center
ครอว์ลีส์เหรอ

00:22:08.368 --> 00:22:10.412 align:center
สาม สอง...

00:22:13.832 --> 00:22:15.709 align:center
ให้ตายสิ ด็อก

00:22:15.792 --> 00:22:17.044 align:center
ดอกเตอร์กาดาร์

00:22:18.503 --> 00:22:20.130 align:center
ดีใจที่ได้เจอนะ

00:22:21.256 --> 00:22:23.133 align:center
เดาว่าเราคงไม่ได้อยู่
เหนือพื้นดินสินะ

00:22:23.216 --> 00:22:24.343 align:center
ไม่ใกล้ด้วยซ้ำ

00:22:37.814 --> 00:22:39.858 align:center
เกิดอะไรขึ้นกับความอึดของผมเนี่ย

00:22:39.941 --> 00:22:41.234 align:center
ผมเคยอึดกว่านั้นนะ

00:22:42.778 --> 00:22:44.654 align:center
อาจเป็นเพราะเราใกล้จะ
ไม่เหลืออากาศหายใจแล้ว

00:22:50.243 --> 00:22:52.704 align:center
นี่ ฉันก็ใช้ออกซิเจนร่วมกับนายนะ

00:23:02.297 --> 00:23:04.382 align:center
ทางเดินทั้งโถงนั่นอาจจะตันก็ได้

00:23:05.425 --> 00:23:08.053 align:center
เราอาจจะเปิดประตู
แล้วก็ยังออกไปไม่ได้อยู่ดีนะ

00:23:08.136 --> 00:23:09.387 align:center
รู้อะไรไหม นี่ไม่ใช่เวลานะ

00:23:09.471 --> 00:23:11.098 align:center
ถ้าไม่ช่วยกันก็หุบปากไปเถอะ

00:23:12.140 --> 00:23:15.310 align:center
นายจะใช้ออกซิเจนยังไงก็ใช้ไป
ฉันจะใช้ในแบบของฉัน

00:23:19.689 --> 00:23:22.609 align:center
ใช้กล้ามเนื้อไปก็ไม่ช่วยแก้ปัญหานี้

00:23:22.692 --> 00:23:24.611 align:center
มากไปกว่าตอนที่นายทิ้งฉัน
ที่ชาร์ลสตัน

00:23:24.694 --> 00:23:25.987 align:center
เพื่อไปตามหาแอนน์หรอก

00:23:27.781 --> 00:23:30.033 align:center
นั่นมันครอบครัวผมนะ ผมจำเป็นต้องไป

00:23:30.117 --> 00:23:31.493 align:center
นายน่าจะพาฉันไปด้วย

00:23:32.327 --> 00:23:34.996 align:center
- ผมไม่คิดว่าจะได้กลับมา
- นั่นแหละ

00:23:35.080 --> 00:23:36.957 align:center
ฉันโตแล้วนะ

00:23:37.040 --> 00:23:40.043 align:center
ฉันอยู่หรือตายแบบไหนมันก็เป็น
ทางเลือกของฉัน ไม่ใช่ของนาย

00:23:49.469 --> 00:23:52.430 align:center
ตรงนี้คือบันไดหนีไฟ
ผนังเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กทั้งหมด

00:23:52.514 --> 00:23:55.100 align:center
ฉันต้องใช้ระเบิดดินโพรง
ที่ระยะประมาณสองเมตรจากพื้น

00:23:55.183 --> 00:23:56.601 align:center
ถึงจะมีโอกาสเจาะทะลุไปได้

00:23:56.685 --> 00:23:59.020 align:center
- เรามีระเบิดบ้างไหม
- ไม่

00:23:59.104 --> 00:24:01.815 align:center
อันที่จริงฉันมีระเบิดซีโฟร์
อยู่ครึ่งโหลนะ

00:24:02.899 --> 00:24:04.109 align:center
ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วล่ะ

00:24:04.192 --> 00:24:05.443 align:center
- มีตัวจุดระเบิดไหม
- ไม่มี

00:24:05.527 --> 00:24:07.863 align:center
มันอยู่ในคลังอาวุธ
และเราก็ไปที่ชั้นนั้นไม่ได้

00:24:09.156 --> 00:24:10.699 align:center
ก็ได้

00:24:10.782 --> 00:24:13.910 align:center
ฉันต้องการลวด
หรือสายไฟประมาณ 61 เมตร

00:24:13.994 --> 00:24:15.829 align:center
ฉันจะไปหามาจากไหนได้

00:24:15.912 --> 00:24:18.498 align:center
ที่นี่คือห้างนะ มันต้องมีสายไฟสิ

00:24:18.582 --> 00:24:20.125 align:center
ซึ่งสายไฟส่วนใหญ่นั้นจะอยู่ในกำแพง

00:24:20.208 --> 00:24:22.627 align:center
โดยที่ไม่ได้ใช้งาน
และกำแพงก็ทำมาจาก...

00:24:24.838 --> 00:24:27.716 align:center
แล้วฉันก็ต้องใช้ดินปืนจากกระสุน
ราว 12 นัด เทปกาว

00:24:27.799 --> 00:24:30.385 align:center
แบตเตอรี่เท่าที่จะหามาได้และเนยถั่ว

00:24:30.468 --> 00:24:31.595 align:center
เนยถั่วเหรอ

00:24:31.678 --> 00:24:34.181 align:center
- ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว
- ไปหาเนยถั่วมาก่อนเลย

00:24:36.766 --> 00:24:38.435 align:center
ทำอะไรน่ะ หมอเดลกาโด้

00:24:38.518 --> 00:24:40.896 align:center
เธอไม่ควรขยับตัวนะ
กลับไปที่เตียงเลย

00:24:42.480 --> 00:24:44.482 align:center
แต่ฉันควรไปช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ

00:24:44.566 --> 00:24:46.026 align:center
เธอก็เป็นหนึ่งในผู้บาดเจ็บนะ

00:24:46.109 --> 00:24:47.444 align:center
ฉันไม่อยากเห็นเธอลุกจากเตียงนั่น

00:24:48.278 --> 00:24:49.613 align:center
ไม่ต้องห่วงน่า เราจัดการได้

00:24:49.696 --> 00:24:50.739 align:center
เขาพูดถูก

00:24:52.032 --> 00:24:54.075 align:center
เธอพักผ่อนเถอะ เราจะพาเธอ
ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

00:24:54.159 --> 00:24:55.577 align:center
ทอม นี่เป็นฝีมือของไส้ศึกหรือเปล่า

00:24:57.787 --> 00:24:58.872 align:center
ก็เป็นไปได้นะ

00:24:58.955 --> 00:25:00.916 align:center
ผู้คนล้มตายไปมากเหลือเกิน

00:25:00.999 --> 00:25:02.417 align:center
ทุกอย่างที่เราทำมาก็พังหมด

00:25:02.500 --> 00:25:04.586 align:center
เราไม่รู้หรอก มองจากตรงนี้
อาจจะดูแย่กว่าความเป็นจริงก็ได้

00:25:07.088 --> 00:25:08.215 align:center
ทอม ฉัน...

00:25:09.341 --> 00:25:11.968 align:center
ฉันเสียใจด้วยนะ
เรื่องแอนน์กับเล็กซี่

00:25:13.220 --> 00:25:15.639 align:center
ทุกคนคงบอกคุณแบบนั้น

00:25:17.390 --> 00:25:19.142 align:center
ไม่เป็นไร

00:25:19.226 --> 00:25:22.979 align:center
ฉันอดรู้สึกไม่ได้ว่า
มันเป็นความผิดฉัน

00:25:23.063 --> 00:25:25.523 align:center
ฉัน คุณขอให้ฉันจับตาดูพวกเขา

00:25:25.607 --> 00:25:27.234 align:center
อย่าโทษตัวเองเลย
ไม่มีทางที่เธอจะคาดการณ์

00:25:27.317 --> 00:25:29.194 align:center
สิ่งที่เกิดขึ้นได้หรอก
ไม่มีใครทำได้ทั้งนั้น

00:25:29.277 --> 00:25:31.613 align:center
ก็แค่แอนน์ให้อะไรกับฉันเยอะมาก

00:25:32.322 --> 00:25:34.908 align:center
และการที่รู้ว่าหลังจาก
ผ่านเรื่องทุกอย่างมาด้วยกัน

00:25:34.991 --> 00:25:37.285 align:center
เธอต้องตายอย่างโดดเดี่ยว
ในจุดที่เราเริ่มต้น

00:25:37.369 --> 00:25:38.620 align:center
หลังจากทุกอย่างที่เรา...

00:25:41.790 --> 00:25:44.042 align:center
ก็ใช่ แต่เธอจมอยู่กับมันไม่ได้หรอก

00:25:45.460 --> 00:25:46.836 align:center
แอนน์คงไม่อยากให้เธอเป็นแบบนั้น

00:25:47.712 --> 00:25:48.797 align:center
ใช่ คุณพูดถูก

00:25:50.757 --> 00:25:52.008 align:center
ดีแล้ว พักผ่อนเถอะ

00:26:20.829 --> 00:26:22.038 align:center
หัวเราะอะไรน่ะ

00:26:23.498 --> 00:26:24.541 align:center
เรื่องเรา

00:26:25.166 --> 00:26:27.752 align:center
อุตส่าห์มาตั้งไกล
แล้วเราก็กลับไปนับหนึ่งใหม่

00:26:30.171 --> 00:26:32.299 align:center
เหมือนกับสงครามบ้าๆ นี่เลย

00:26:32.382 --> 00:26:33.508 align:center
คิดว่ามันตลกเหรอ

00:26:38.263 --> 00:26:39.639 align:center
ไม่เอาน่า ฮาล

00:26:40.890 --> 00:26:42.309 align:center
มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น

00:26:44.227 --> 00:26:45.770 align:center
นายคิดว่าการตายมันเจ็บปวดเหรอ

00:26:47.981 --> 00:26:49.774 align:center
การมีชีวิตอยู่ต่างหากที่เจ็บปวด

00:26:52.652 --> 00:26:53.820 align:center
การตายน่ะง่ายจะตาย

00:26:54.571 --> 00:26:56.531 align:center
ผมยอมให้มันเกิดขึ้น
ไม่ได้หรอก แม็กกี้

00:26:57.532 --> 00:26:58.742 align:center
ผมต้องหยุดยั้งมัน

00:27:00.035 --> 00:27:02.537 align:center
บางเรื่องเราก็ควบคุมไม่ได้หรอก

00:27:05.665 --> 00:27:06.708 align:center
ใช่

00:27:07.792 --> 00:27:09.210 align:center
และผมก็รับมันไม่ได้

00:27:14.174 --> 00:27:15.925 align:center
นี่เป็นความผิดผมเอง คุณเข้าใจไหม

00:27:18.720 --> 00:27:19.929 align:center
ผมไม่ได้เป็นคนควบคุม

00:27:21.139 --> 00:27:22.182 align:center
มั้ง

00:27:23.224 --> 00:27:24.726 align:center
แน่นอน ผมโดนฝังเครื่องควบคุม

00:27:27.604 --> 00:27:28.980 align:center
และผมก็จำอะไรไม่ได้

00:27:30.398 --> 00:27:32.067 align:center
แต่ผมก็สามารถวางระเบิดสักลูก

00:27:33.860 --> 00:27:35.236 align:center
หรือหลายๆ ลูกได้

00:27:38.615 --> 00:27:40.325 align:center
ไม่ว่าผมจะเป็นคนควบคุมหรือไม่

00:27:43.078 --> 00:27:45.080 align:center
ผมก็ทรยศทุกคนที่ผมห่วงใย

00:27:47.707 --> 00:27:49.167 align:center
ทุกคนที่ต้องตาย...

00:27:50.335 --> 00:27:51.419 align:center
ก็เป็นเพราะผม

00:27:54.130 --> 00:27:55.173 align:center
คุณ...

00:27:56.216 --> 00:27:57.592 align:center
คุณจะต้องตาย...

00:27:59.928 --> 00:28:00.970 align:center
ก็เพราะผม

00:28:02.806 --> 00:28:03.848 align:center
ฮาล...

00:28:10.355 --> 00:28:11.856 align:center
ผมนึกว่าผมโกงความตายได้

00:28:16.611 --> 00:28:17.862 align:center
น่าขำเนอะ

00:28:23.701 --> 00:28:24.744 align:center
นี่

00:28:26.246 --> 00:28:27.288 align:center
ไง

00:28:28.665 --> 00:28:30.375 align:center
ไม่เคยมีใครห่วงใยฉันเลย

00:28:33.253 --> 00:28:34.462 align:center
ไม่เหมือนที่นายห่วงใย

00:28:40.051 --> 00:28:41.594 align:center
ถ้านี่เป็นเวลาที่ฉันต้องตาย...

00:28:44.389 --> 00:28:47.350 align:center
ฉันก็ไม่อยากจะตายไป
พร้อมใครคนอื่นนอกจากนาย

00:28:53.481 --> 00:28:55.233 align:center
และนั่นคือสิ่งที่ฉันเลือก

00:29:05.118 --> 00:29:07.370 align:center
ใช้น้ำเกลือกำหนดทิศทางระเบิด

00:29:08.246 --> 00:29:09.372 align:center
ฉลาดมาก

00:29:09.456 --> 00:29:10.623 align:center
ใกล้เสร็จแล้วหรือยัง

00:29:10.707 --> 00:29:12.542 align:center
ใช่ เกือบเสร็จแล้ว

00:29:13.752 --> 00:29:15.628 align:center
- ไม่นะ
- มีอะไรเหรอ

00:29:16.713 --> 00:29:20.091 align:center
มีรอยแตกอยู่ที่คานด้านบนหัวฉัน

00:29:20.175 --> 00:29:21.259 align:center
นั่นเป็นปัญหาเหรอ

00:29:23.011 --> 00:29:25.722 align:center
อยู่ที่ว่าความสามารถในการ
รับน้ำหนักของมันถึงขีดแล้วหรือยัง

00:29:25.805 --> 00:29:28.057 align:center
ระเบิดของเราอาจทะลุบันไดขึ้นไป

00:29:28.141 --> 00:29:30.769 align:center
หรือไม่ก็อาจถล่มเพดานลงมาฝังห้องโถง

00:29:31.686 --> 00:29:33.354 align:center
เราต้องมาคิดกันใหม่...

00:29:33.438 --> 00:29:35.148 align:center
หรืออาจต้องหาตำแหน่งอื่น

00:29:35.231 --> 00:29:36.357 align:center
ยอดเลย

00:29:37.400 --> 00:29:38.902 align:center
เรากลับมานับหนึ่งใหม่อีกครั้ง

00:29:43.782 --> 00:29:45.450 align:center
นายพูดว่าอะไรนะ

00:29:45.533 --> 00:29:47.577 align:center
ฉันพูดว่า
เรากลับมานับหนึ่งใหม่อีกครั้ง

00:30:04.177 --> 00:30:05.553 align:center
- ฉันแค่เช็กดูเฉยๆ
- ทำอะไรน่ะ

00:30:05.637 --> 00:30:07.597 align:center
ช่างมันก่อน แอนโธนี่บาดเจ็บ
ฉันต้องให้เธอช่วย

00:30:07.680 --> 00:30:09.265 align:center
- โอเค
- มาเร็ว

00:30:15.230 --> 00:30:16.314 align:center
เกิดอะไรขึ้นเหรอ

00:30:17.023 --> 00:30:18.483 align:center
แอนโธนี่ๆ

00:30:18.566 --> 00:30:19.776 align:center
นี่ ได้ยินฉันไหม

00:30:21.069 --> 00:30:23.947 align:center
ลุกขึ้น ช้าๆ

00:30:24.030 --> 00:30:25.824 align:center
เอามือไว้เหนือหัว

00:30:26.950 --> 00:30:28.535 align:center
- ทอม นี่มันอะไรกัน
- ทำไปเถอะ

00:30:29.869 --> 00:30:31.120 align:center
ฉันไม่เข้าใจเลย

00:30:31.204 --> 00:30:32.914 align:center
- ฉันอยากเห็นข้างในกระเป๋ายานั่น
- ทำไมล่ะ ทอม

00:30:32.997 --> 00:30:34.582 align:center
เพราะมันเหมือนใบที่เธอ
ให้เราไปคีย์สโตน

00:30:34.666 --> 00:30:36.584 align:center
ที่พวกเอชส์เฟนีเจอเรา
และฉันว่ามีเครื่องติดตามอยู่ในนั้น

00:30:36.668 --> 00:30:39.170 align:center
เปล่านะ มันเป็นแค่กระเป๋ายา ทอม

00:30:39.254 --> 00:30:40.880 align:center
- คุณทำตัวเพี้ยนไปแล้ว
- เหรอ

00:30:41.631 --> 00:30:43.800 align:center
เธอบอกว่ามันน่าเศร้า
ที่แอนน์ตายในที่ที่เธอจากมา

00:30:43.883 --> 00:30:45.051 align:center
ใช่ มันเป็นแค่ความคิดที่ว่า...

00:30:45.134 --> 00:30:46.678 align:center
- เธอหมายถึงบอสตัน
- ใช่แล้ว ฉันแค่...

00:30:46.761 --> 00:30:48.596 align:center
ฉันบอกพอร์เตอร์กับวีฟเวอร์
ว่าเธอตายที่ไหน

00:30:48.680 --> 00:30:50.974 align:center
แต่ฉันไม่ได้บอกคนอื่น
เธอรู้ได้ยังไง

00:30:51.057 --> 00:30:52.308 align:center
ฉันแค่เดาว่า...

00:30:52.392 --> 00:30:54.894 align:center
ทำไมเธอถึงไม่อยู่ในห้องพยาบาล
ตอนที่เกิดเหตุระเบิดขึ้น

00:30:54.978 --> 00:30:56.646 align:center
เธอพยายามหนีออกมา
หลังจากที่วางระเบิดเหรอ

00:30:56.729 --> 00:30:58.940 align:center
ไม่ ฉันแค่ เปล่านะ...

00:30:59.023 --> 00:31:00.233 align:center
ทอม คุณกำลังทำฉันกลัวนะ

00:31:00.316 --> 00:31:02.902 align:center
เธอไปทำอะไรที่ห้องโคชิส
ในเมื่อฉันบอกชัดเจนว่า...

00:31:02.986 --> 00:31:05.446 align:center
- ให้ทุกคนอย่าเข้าไปในนั้น
- เขาเป็นคนไข้ ฉันเป็นหมอนะ

00:31:05.530 --> 00:31:06.739 align:center
งั้นก็เปิดกระเป๋านั่นให้ฉันดูซะ

00:31:06.823 --> 00:31:08.366 align:center
ไม่เห็นเหรอว่าไส้ศึก
กำลังทำอะไรกับเรา

00:31:08.449 --> 00:31:09.909 align:center
เธอนั่นแหละไส้ศึก

00:31:09.993 --> 00:31:11.661 align:center
ฉันขอให้เธอจับตาดูแอนน์กับเล็กซี่

00:31:11.744 --> 00:31:13.162 align:center
แล้วเธอก็ส่งพวกเขาไปให้แคเรน

00:31:31.180 --> 00:31:32.307 align:center
โอเค

00:31:37.562 --> 00:31:39.898 align:center
นึกว่าจะได้ยินเสียงมากขึ้น
ข้างล่างนี่ แต่ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย

00:31:44.903 --> 00:31:46.112 align:center
ผมเป็นห่วงพวกเขา

00:31:46.195 --> 00:31:48.448 align:center
ฉันก็เหมือนกัน
พวกเขาอาจตายกันหมดแล้ว

00:31:50.033 --> 00:31:51.659 align:center
มันอาจจะไม่แย่นักก็ได้

00:31:53.119 --> 00:31:54.162 align:center
นายหมายความว่ายังไง

00:31:55.580 --> 00:31:57.624 align:center
พ่อดูเหมือนสติแตก
ผมไม่รู้ว่าแคเรนทำอะไรเขา

00:31:57.707 --> 00:31:59.125 align:center
แต่เธอทำอะไรบางอย่างแน่ๆ

00:31:59.208 --> 00:32:00.251 align:center
และมันเปลี่ยนเขาไป

00:32:00.335 --> 00:32:02.337 align:center
ถ้าพวกมันทำแบบนั้นกับนาย
นายก็คงเปลี่ยนไปเหมือนกัน

00:32:02.420 --> 00:32:03.796 align:center
- เฮ้ย เดี๋ยวๆ
- อะไรเหรอ

00:32:03.880 --> 00:32:04.923 align:center
เงียบก่อน

00:32:10.887 --> 00:32:12.680 align:center
ฉันไม่อยากให้พ่อตายข้างล่างนี่

00:32:12.764 --> 00:32:15.391 align:center
ฉันไม่อยากให้ฮาลกับแม็กกี้
ต้องตายข้างล่างนี่ ไม่ใช่แบบนี้

00:32:17.352 --> 00:32:19.520 align:center
พี่เป็นคนเดียวที่เธอฆ่าไม่ได้

00:32:19.604 --> 00:32:20.813 align:center
รู้ใช่ไหม

00:32:21.689 --> 00:32:23.191 align:center
ฉันก็ตายได้นะ แมตต์

00:32:23.274 --> 00:32:25.026 align:center
ฉันก็ตายไดเหมือนกับนายและคนอื่นๆ

00:32:26.694 --> 00:32:27.737 align:center
ไม่จริง

00:32:28.529 --> 00:32:30.949 align:center
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
พี่จะรอดชีวิตไปดูเหตุการณ์นั้น

00:32:31.032 --> 00:32:32.200 align:center
ไม่ว่ายังไงก็ตาม

00:32:32.951 --> 00:32:35.912 align:center
ถ้านายไม่รอด
ฉันก็ไม่อยากรอดเหมือนกัน

00:32:38.831 --> 00:32:40.124 align:center
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพี่สักหน่อย

00:32:56.099 --> 00:32:58.017 align:center
นายคิดว่ามีอะไรหลังจากความตายไหม

00:33:01.896 --> 00:33:03.982 align:center
แบบนางฟ้ากับสวรรค์เหรอ

00:33:08.319 --> 00:33:09.737 align:center
ฉันหวังว่าจะไม่มีนะ

00:33:11.656 --> 00:33:13.741 align:center
เพราะฉันรู้เลยว่าจะต้องไปที่ไหน

00:33:15.994 --> 00:33:17.370 align:center
ไม่ว่าคุณจะไปไหน...

00:33:18.371 --> 00:33:19.664 align:center
ผมจะตามหาคุณให้เจอ

00:33:42.437 --> 00:33:43.479 align:center
ท่อ

00:33:44.772 --> 00:33:45.982 align:center
สวัสดี

00:33:48.109 --> 00:33:49.694 align:center
นั่นเสียงอะไรน่ะ

00:33:57.452 --> 00:33:58.703 align:center
เฮ้ย

00:33:59.996 --> 00:34:00.997 align:center
เราอยู่บนนี้

00:34:01.080 --> 00:34:03.249 align:center
- นั่นฮาลนี่
- ฮาล เราได้ยินพี่นะ

00:34:03.332 --> 00:34:06.169 align:center
เราอยู่ข้างล่างนี่ เราจะไป
ขอความช่วยเหลือนะ โอเคไหม

00:34:06.252 --> 00:34:08.629 align:center
พี่อยู่นี่นะ ผมจะไปพาวีฟเวอร์
กับคนของเขาลงมาที่นี่

00:34:12.133 --> 00:34:15.136 align:center
- อากาศเราจะหมดแล้ว
- เปิดท่อสิ

00:34:15.219 --> 00:34:17.555 align:center
- โอเคไหม เปิดท่อเลย
- ฉันเปิดไม่ได้

00:34:21.976 --> 00:34:23.519 align:center
ขอผมลองหน่อย

00:34:44.707 --> 00:34:45.875 align:center
ดีจังเลย

00:34:47.502 --> 00:34:48.628 align:center
นี่ เบน

00:34:49.253 --> 00:34:50.922 align:center
นี่ เบน เราไม่เป็นไร

00:34:52.048 --> 00:34:53.716 align:center
เราเปิดท่อได้แล้ว เบน

00:34:55.384 --> 00:34:58.387 align:center
โอเค อดทนไว้ก่อนนะ เรากำลังไป

00:34:58.471 --> 00:35:01.432 align:center
เราจะขอความช่วยเหลือให้
ไม่ต้องห่วงนะ ไม่ต้องห่วง

00:35:01.516 --> 00:35:03.226 align:center
ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นเธอ

00:35:03.309 --> 00:35:06.479 align:center
เธอช่วยถอดบังเหียนให้ดิเอโก้
แล้วก็รักษาฉันด้วย

00:35:06.562 --> 00:35:07.855 align:center
เธอช่วยชีวิตฉันไว้เหมือนกัน

00:35:08.523 --> 00:35:09.398 align:center
ไม่มีใครสงสัยเธอเลย

00:35:09.732 --> 00:35:11.484 align:center
- ฉันควรจะสงสัย
- ยังไงเหรอ ทอม

00:35:11.567 --> 00:35:13.402 align:center
เธอไม่มีอาการ
ว่ามีเครื่องควบคุมฝังอยู่เลย

00:35:14.028 --> 00:35:15.113 align:center
ฉันดูไม่ออกเลยว่าจะเป็นแบบนี้

00:35:15.404 --> 00:35:17.156 align:center
เธอรักษาคนไข้วันละหลายสิบคน

00:35:17.240 --> 00:35:18.533 align:center
ถ้าหนึ่งในนั้นมีหนอนในตา...

00:35:18.616 --> 00:35:20.409 align:center
จากนี้ไปเราทุกคนต้องระวังให้มากขึ้น

00:35:21.661 --> 00:35:24.288 align:center
- พวกเราทุกคนเลย
- สายไปแล้วล่ะ ทอม

00:35:26.165 --> 00:35:28.543 align:center
นายโทษแคเรนสำหรับเรื่องทุกอย่าง

00:35:28.876 --> 00:35:31.712 align:center
นายแทบรอไม่ไหวที่จะจับเธอ ฆ่าเธอ

00:35:31.796 --> 00:35:34.257 align:center
ราวกับว่ามันจะทำให้ทุกอย่างถูกต้อง

00:35:34.340 --> 00:35:37.385 align:center
แต่ลึกๆ แล้ว
นายก็รู้ว่าเป็นความผิดของใคร

00:35:37.468 --> 00:35:39.345 align:center
ทอม อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระนั่น

00:35:39.428 --> 00:35:41.013 align:center
- นั่นหนอนกำลังพูดอยู่
- ใช่เหรอ ทอม

00:35:41.931 --> 00:35:45.309 align:center
นายเป็นคนยืนกรานว่า
จะสร้างพันธมิตรนี้กับพวกโวลม์

00:35:46.185 --> 00:35:47.937 align:center
และพาเราเข้าสู่สงครามครั้งนี้

00:35:48.229 --> 00:35:50.773 align:center
ความผิดพลาดของนาย
ทำให้คนตายไปกี่คนแล้ว

00:35:51.691 --> 00:35:54.152 align:center
แอนน์ เล็กซี่

00:35:54.235 --> 00:35:56.696 align:center
เราจะตายกันหมดข้างล่างนี่ ทอม

00:35:56.779 --> 00:35:58.072 align:center
แคเรนชนะแล้ว

00:35:58.156 --> 00:35:59.699 align:center
นายน่าจะรู้ตัวว่า
ไม่มีทางเอาชนะเธอได้

00:35:59.782 --> 00:36:01.367 align:center
เธอนำหน้านายหนึ่งก้าวมาตลอด

00:36:04.954 --> 00:36:06.455 align:center
นายแพ้แล้ว ทอม

00:36:07.582 --> 00:36:10.126 align:center
ห้องนี้จะเป็นหลุมศพของนาย

00:36:14.005 --> 00:36:14.964 align:center
อยู่ที่นี่นะ

00:36:35.985 --> 00:36:38.487 align:center
ทุกคน ฉันเจอทางออกแล้ว

00:36:52.126 --> 00:36:53.753 align:center
อากาศบริสุทธิ์

00:36:53.836 --> 00:36:57.632 align:center
เพื่อนเอ๋ย
เราไม่เคยสำนึกคุณค่าของมันเลย

00:37:01.928 --> 00:37:03.346 align:center
นี่ ด็อก

00:37:04.305 --> 00:37:05.765 align:center
สรุปคานก็รับไหวเนอะ

00:37:05.848 --> 00:37:09.644 align:center
ใช่เลย เป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นว่า
เหตุการณ์ไม่น่าเป็นไปได้ก็เกิดได้

00:37:12.730 --> 00:37:14.565 align:center
- จีน
- พ่อ

00:37:15.441 --> 00:37:16.859 align:center
ไง เป็นไง

00:37:19.153 --> 00:37:20.738 align:center
เกิดอะไรขึ้น ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม

00:37:20.821 --> 00:37:23.282 align:center
- หนูนึกว่าพ่อตายแล้ว
- ไม่มีวันเสียหรอก

00:37:23.366 --> 00:37:25.785 align:center
- เรายังกินมื้อเย็นด้วยกันอยู่ไหม
- แน่นอน

00:37:29.747 --> 00:37:32.250 align:center
- เราเจอไส้ศึกแล้ว
- อะไรนะ ใครเหรอ

00:37:32.333 --> 00:37:33.417 align:center
ลอร์เดส

00:37:39.215 --> 00:37:40.299 align:center
ลอร์เดสเหรอ

00:37:41.801 --> 00:37:43.052 align:center
ใช่

00:37:44.971 --> 00:37:46.847 align:center
ลูกโอเคไหม ข้างบนนี้เป็นยังไงบ้าง

00:37:46.931 --> 00:37:49.392 align:center
- เรายังไม่ตาย
- ผู้พันวีฟเวอร์อยู่ไหน

00:37:49.475 --> 00:37:50.977 align:center
ฟังนะ

00:37:51.060 --> 00:37:52.520 align:center
เมื่อผู้บาดเจ็บขึ้นมาหมดแล้ว

00:37:52.603 --> 00:37:54.272 align:center
- จัดหน่วยค้นหาสองหน่วย...
- ไม่เป็นไรใช่ไหม

00:37:55.398 --> 00:37:56.440 align:center
ลอร์เดส

00:37:57.692 --> 00:37:59.026 align:center
ลอร์เดสเป็นไส้ศึก

00:38:01.404 --> 00:38:02.738 align:center
ผมรู้จักเธอมาตั้งแต่เริ่มสงคราม

00:38:02.822 --> 00:38:04.490 align:center
มันไม่มีทางที่เธอ
จะทำอะไรแบบนั้นได้

00:38:04.573 --> 00:38:05.992 align:center
แน่นอนอยู่แล้ว มันไม่ใช่เธอหรอก

00:38:07.410 --> 00:38:08.619 align:center
แคเรนต่างหากที่เป็นคนลงมือ

00:38:09.328 --> 00:38:11.998 align:center
ดูเหมือนว่าเธอจะเจอช่องทาง
ฝังเครื่องควบคุมในตัวลอร์เดสได้

00:38:14.667 --> 00:38:17.003 align:center
และถ้าเราเอามันออกแล้ว
เธอคิดว่าคนพวกนี้จะสามารถ

00:38:17.086 --> 00:38:18.879 align:center
ให้อภัยที่เธอ
ที่เธอฆ่าคนทั้งหมดนี่ได้ไหม

00:38:20.798 --> 00:38:22.967 align:center
คนครึ่งหนึ่งยังไม่ยกโทษให้ผมเลย

00:38:28.848 --> 00:38:29.932 align:center
แม็กกี้ ผม...

00:38:30.725 --> 00:38:33.561 align:center
ผมขอโทษที่ไม่พาคุณไปทำภารกิจด้วย

00:38:33.644 --> 00:38:35.980 align:center
และสำหรับทุกอย่าง

00:38:36.647 --> 00:38:37.898 align:center
ผมไม่เคยตั้งใจจะทำร้ายคุณ

00:38:39.734 --> 00:38:40.735 align:center
ฉันรู้

00:38:42.528 --> 00:38:44.155 align:center
แต่นายต้องสัญญากับฉันหนึ่งอย่าง

00:38:44.238 --> 00:38:46.407 align:center
- ตอนที่นายไปตามล่าคาเรน...
- ผมพาคุณไปด้วยแน่ๆ

00:38:48.159 --> 00:38:50.369 align:center
หมายถึง ถ้าคุณอยากไปนะ

00:38:51.662 --> 00:38:53.539 align:center
แหงล่ะ ฉันอยากไปด้วยแน่ๆ

00:38:54.707 --> 00:38:56.250 align:center
เราต้องได้เอาคืน

00:38:57.460 --> 00:38:58.586 align:center
ในฐานะทีม

00:38:59.420 --> 00:39:01.964 align:center
ใช่ ในฐานะทีม

00:39:17.355 --> 00:39:19.440 align:center
ดีใจที่ได้เห็นนาย
กลับมายืนได้นะ สหาย

00:39:21.567 --> 00:39:24.320 align:center
สหายของผมตายหมดแล้ว

00:39:25.988 --> 00:39:28.699 align:center
เหมือนกับผม พวกเขาไม่เคยเห็น
บ้านเกิดของตัวเอง

00:39:30.326 --> 00:39:34.372 align:center
และตอนนี้ก็ต้องมาตาย
บนดาวที่ไม่คุ้นเคย

00:39:34.455 --> 00:39:36.374 align:center
- และถูกลืม
- ฉันจะไม่ลืมพวกเขา

00:39:37.583 --> 00:39:39.251 align:center
หรือเหตุผลที่พวกเขายอมสละชีวิต

00:39:40.961 --> 00:39:42.838 align:center
เราจะทำให้แน่ใจ
ว่าพวกเขาไม่ได้ตายเปล่า

00:39:44.590 --> 00:39:45.841 align:center
มันสายเกินไปแล้ว

00:39:50.888 --> 00:39:54.558 align:center
นายสร้างอาวุธในหลุมหลบภัยที่
ออกแบบมารับการโจมตีของบีมเมอร์

00:39:54.642 --> 00:39:56.435 align:center
จะเป็นไปได้ไหมที่มันจะยังใช้งานได้

00:39:57.520 --> 00:39:59.063 align:center
แน่นอนอยู่แล้ว

00:40:00.106 --> 00:40:03.442 align:center
แต่มันถูกฝังอยู่
ใต้ซากปรักหักพังนั่น

00:40:03.526 --> 00:40:05.486 align:center
และเหล่าวิศวกรของผมก็ตายหมดแล้ว

00:40:06.695 --> 00:40:09.532 align:center
ผมไม่มีความเชี่ยวชาญ
มากพอที่จะใช้งานมัน

00:40:10.574 --> 00:40:12.243 align:center
บางทีหมอกาดาร์อาจจะช่วยได้

00:40:14.578 --> 00:40:15.955 align:center
เขาเรียนรู้เร็วมาก

00:40:16.789 --> 00:40:18.999 align:center
ฉันคิดว่าเขาคงมองว่า
มันเป็นความท้าทาย

00:40:19.083 --> 00:40:21.001 align:center
อย่างมากก็มีโอกาสแค่น้อยนิดเท่านั้น

00:40:23.504 --> 00:40:24.630 align:center
แล้วมีทางเลือกอื่นเหรอ

00:40:26.257 --> 00:40:27.550 align:center
ไม่เอาน่า

00:40:28.217 --> 00:40:29.802 align:center
ก่อนอื่น เราจะฝังคนที่เสียชีวิต...