WEBVTT

00:01.042 --> 00:03.461
"โรงพยาบาลกลางวิลเลี่ยมแฮร์ริสัน
เวเวอร์ลีย์ เวอร์จิเนีย"

00:14.222 --> 00:15.682
สวัสดี แม่คนขี้เซา

00:15.974 --> 00:17.225
สวัสดีค่ะ

00:17.308 --> 00:18.727
เช้าแล้วเหรอ

00:18.810 --> 00:20.145
ใช่

00:20.228 --> 00:22.147
ได้เวลาไปทำงานแล้ว

00:22.230 --> 00:24.524
คุณก็รู้ว่าวีฟเวอร์
เคร่งกับตารางงานแค่ไหน

00:25.108 --> 00:27.694
"ทอม เราจะประชุมกัน"

00:27.777 --> 00:29.863
"ทุกเช้าตอนเก้าโมง"

00:29.946 --> 00:32.699
"ไม่ว่าฝนจะตกหรือแดดจะออก
จะร้อนหรือหนาว"

00:32.782 --> 00:35.493
"หรือต่อให้มีพวกสกิตเตอร์กับเม็ค
มาเต้นอยู่ในโรงอาหารก็ตาม"

00:36.369 --> 00:37.579
"แล้วก็ ทอม..."

00:38.788 --> 00:40.623
"ฉันจะไม่ทน
ต่อความล่าช้าใด ๆ ก็ตาม"

00:41.791 --> 00:42.834
เราอยู่ที่นี่มาแค่สองอาทิตย์

00:42.917 --> 00:45.211
แต่ทุกอย่างกลับรู้สึก...

00:45.295 --> 00:46.629
ปกติเหรอ

00:48.465 --> 00:50.508
หมายถึงปกติเหมือนเมื่อก่อนน่ะเหรอ

00:52.135 --> 00:53.928
นึกภาพไม่ออกแล้วว่าเคยเป็นยังไง

00:55.221 --> 00:56.973
แต่ผมก็มีอะไรที่คิดถึงอยู่นะ

00:58.058 --> 00:59.517
เช่นอะไรบ้างเหรอ

01:00.351 --> 01:04.314
การสูดอากาศบริสุทธิ์ที่แสนสดชื่น
ในนิวอิงแลนด์

01:06.566 --> 01:08.610
อ๋อ แล้วก็กลิ่นกาแฟด้วย

01:10.612 --> 01:11.863
แล้วอะไรอีก

01:12.655 --> 01:14.699
เสียงของลูก ๆ ของผมตื่น

01:14.783 --> 01:16.910
และทะเลาะกันว่า
ใครจะได้ห้องน้ำก่อน

01:18.036 --> 01:19.537
สามคนนั้น...

01:20.288 --> 01:22.082
เถียงกันตลอด

01:22.165 --> 01:25.001
เรื่องไร้สาระ อย่างเช่นเรื่องทีวี

01:25.084 --> 01:27.837
หรือถุงเท้าหรือซีเรียล

01:27.921 --> 01:30.256
รีเบคก้าต้องคอยทำตัวเป็น...

01:31.841 --> 01:33.176
กรรมการตลอด

01:35.970 --> 01:36.971
ขอโทษนะ

01:37.764 --> 01:39.140
ไม่มีอะไรต้องขอโทษหรอก

01:40.934 --> 01:43.812
ฉันก็เคยมีสามีเหมือนกัน
และลูกชายด้วย

01:43.895 --> 01:46.064
บางครั้งฉันก็คิดถึงพวกเขามาก

01:49.359 --> 01:50.819
แต่นี่คือสิ่งที่เรามีตอนนี้

01:50.902 --> 01:52.445
ผมรู้

01:54.989 --> 01:57.033
และมันรู้สึกดีมากเลย

01:57.992 --> 01:59.494
ใช่ มันรู้สึกดี

02:01.079 --> 02:03.248
รู้สึกดีมากเลย

02:03.456 --> 02:06.000
- แต่ผมจะไปสายแล้ว
- ฉันด้วย

02:06.084 --> 02:07.919
ไว้เรามาต่อกันทีหลังได้ไหม

02:08.002 --> 02:09.212
คงต้องแบบนั้นแหละ

02:09.754 --> 02:11.172
หลังมื้อเย็นนะ

02:11.256 --> 02:13.967
- หรือหลังมื้อเที่ยง
- ฟังดูดีกว่าเดิมอีก

02:14.968 --> 02:16.386
ถือว่าเป็นเดตแล้วนะ

02:24.394 --> 02:26.229
สวัสดี ขอโทษนะ

02:26.312 --> 02:28.356
อาทิตย์นี้สองครั้งแล้วนะ ทอม

02:28.439 --> 02:29.524
ครับผม

02:30.400 --> 02:32.902
นี่แหละ คือตัวอย่างของประเด็น

02:32.986 --> 02:34.571
ที่เราจะต้องมาคุยกันเช้านี้

02:36.531 --> 02:38.575
ความจริงก็คือ หน่วยของเรา...

02:39.576 --> 02:41.494
ผ่อนคลายเกินไป

02:41.578 --> 02:42.954
ชะล่าใจเกินไป

02:43.788 --> 02:46.249
ฉันเห็นการละเลยการปฏิบัติหน้าที่

02:46.332 --> 02:48.293
การฝึกซ้อมที่หละหลวม

02:48.376 --> 02:49.669
ในการมาสาย

02:50.587 --> 02:51.713
ผู้กอง ด้วยความเคารพนะ

02:51.796 --> 02:54.090
หน่วยแมสที่สองผ่านอะไร
มามากในหลายเดือนที่ผ่านมา

02:54.173 --> 02:55.675
ผ่อนคลายกันสักหน่อย
ไม่เห็นเสียหายเลย

02:56.509 --> 02:59.012
ฉันไม่เห็นด้วยนะ ทอม
มันอาจทำให้เราตายกันหมดได้

02:59.095 --> 03:01.556
เราจะประมาทไม่ได้แม้แต่วันเดียว

03:02.223 --> 03:05.184
เหตุผลที่เราจะแวะมาที่นี่

03:05.268 --> 03:07.604
ก็เพื่อตุนเสบียงและเตรียมตัว
สำหรับการเดินทางไกล...

03:09.063 --> 03:10.607
ไปชาร์ลสตัน

03:14.402 --> 03:15.987
ผู้กอง

03:16.738 --> 03:17.989
ไม่ต้อง ฉันไม่เป็นไร

03:18.072 --> 03:19.782
- คุณจะไม่เป็นไรใช่ไหม
- แค่ต้องกด...

03:29.000 --> 03:30.668
ผู้กองวีฟเวอร์

03:31.586 --> 03:33.421
เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น

03:33.504 --> 03:34.714
โอ้ พระเจ้า

03:37.425 --> 03:39.719
ใครก็ได้ไปตามหมอกลาสมาที

03:39.802 --> 03:41.262
- รับทราบ
- หมอกลาส

03:41.346 --> 03:42.805
พวกมันทำอะไรกับฉัน

03:42.889 --> 03:44.766
พวกมนุษย์ต่างดาวพวกนั้น
ทำอะไรกับฉันเหรอ ทอม

03:48.603 --> 03:50.939
จับเขาไว้ จับเขาไว้นิ่ง ๆ

03:51.940 --> 03:53.274
ผู้กอง

04:05.245 --> 04:06.246
- ทอม
- ครับ

04:06.329 --> 04:08.957
ฉันอัดยาลอราซีแพมเขาไปโดสใหญ่
แต่ไม่มีผลเลย

04:10.792 --> 04:13.586
ฉันอยากให้นายรับช่วงต่อฉัน

04:13.670 --> 04:15.421
- เข้าใจไหม
- คุณจะไม่เป็นไร

04:15.505 --> 04:17.048
ไม่ ฟังนะ

04:17.715 --> 04:18.883
ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก

04:18.967 --> 04:21.636
นายแค่ต้องพาหน่วยแมสที่สอง
ไปให้ถึงชาร์ลสตัน

04:21.719 --> 04:23.346
ฉันหวังพึ่งนายนะ

04:23.429 --> 04:25.807
ผมไม่เข้าใจ นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง

04:25.890 --> 04:27.308
เพราะนี่

04:27.809 --> 04:28.810
ฉันลองยาปฏิชีวนะทุกชนิด

04:28.893 --> 04:30.603
และยาต้านไวรัสทุกชนิดที่เรามีแล้ว

04:30.687 --> 04:31.938
ไม่มีผลอะไรเลย

04:32.021 --> 04:33.022
มันคืออะไรน่ะ

04:33.106 --> 04:34.482
เป็นพิษจากหนามที่บังเหียนเหรอ

04:34.565 --> 04:36.985
ก็อาจจะใช่ แต่ผลตรวจทุกอัน
ที่เราตรวจไปเป็นลบหมด

04:37.068 --> 04:38.319
ไม่มีร่องรอยอะไรผิดปกติเลย

04:38.403 --> 04:39.696
นี่แหละเรียกว่าผิดปกติ

04:39.779 --> 04:41.614
ถ้ามีอะไรอยู่ในตัวเขา
มันก็เล็กเกินกว่าจะตรวจพบ

04:41.698 --> 04:43.408
ด้วยอุปกรณ์ที่เรามีที่นี่

04:43.491 --> 04:46.202
ที่ผ่านมาฉันพยายามจำกัด
การแพร่เชื้อให้อยู่แค่ที่ขาของเขา

04:46.703 --> 04:48.246
เดี๋ยวนะ

04:48.329 --> 04:49.914
หมายความว่า
มันลามมาสักพักแล้วเหรอ

04:49.998 --> 04:51.207
- ใช่
- ทำไมคุณไม่บอกผม

04:51.666 --> 04:54.002
เชื่อฉันเถอะ ฉันก็อยากบอก
แต่ผู้กองวีฟเวอร์สั่งไว้ชัดเจนมาก

04:54.085 --> 04:55.795
เขาไม่อยากให้ใครรู้ โดยเฉพาะคุณ

04:55.878 --> 04:56.963
โดยเฉพาะผมเหรอ

04:57.046 --> 04:58.423
เราน่าจะทำอะไรได้เร็วกว่านี้

04:58.506 --> 04:59.924
- เช่นอะไรเหรอ
- เช่นพาเขาไปชาร์ลสตัน

05:00.008 --> 05:02.218
ที่อาจมีหมอที่รู้
ว่าต้องรักษาอาการนี้ยังไง

05:03.344 --> 05:05.972
สิ่งที่ฉันรู้คือพิษหรืออะไรนี่
มันกำลังลามไปทั่วร่างเขา

05:06.055 --> 05:08.182
นั่นยิ่งเป็นเหตุผล
ที่เราต้องพาเขาไปชาร์ลสตัน

05:08.266 --> 05:09.559
- ทอม
- ฟังนะ ทำเท่าที่ทำได้ให้เขา

05:09.642 --> 05:12.312
ทำให้อาการเขาคงที่
เตรียมรถพยาบาล เราจะไปกันคืนนี้

05:15.898 --> 05:17.108
แค่พูดให้รู้ไว้นะ

05:17.191 --> 05:19.569
ผมว่ามันบ้ามากเลย
ที่คุณออกมาลาดตระเวนได้แล้ว

05:20.361 --> 05:22.113
ต้องให้ฉันบอกอีกกี่ครั้ง

05:22.196 --> 05:23.614
ว่าฉันเกลียดโรงพยาบาลมากแค่ไหน

05:23.698 --> 05:25.325
คุณเสี่ยงทำให้แผลเปิด

05:25.408 --> 05:26.701
และอาจติดเชื้อเพิ่ม

05:26.784 --> 05:28.828
และอาจจะถูกยิงอีก
เพียงเพื่อได้ออกมากับผม

05:28.911 --> 05:29.912
รู้ไหมว่ามันหมายความว่าอะไร

05:30.538 --> 05:31.831
คุณชอบผม

05:31.914 --> 05:35.460
ผู้ชายเนี่ยนะ ชอบคิดว่า
โลกหมุนรอบตัวเองจริง ๆ

05:35.543 --> 05:37.045
คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร

05:37.128 --> 05:38.212
ฉันรู้

05:40.006 --> 05:42.133
ฮาล เรามีเรื่องต้องคุยกัน

05:42.592 --> 05:44.218
เอาอีกแล้วเหรอ

05:44.302 --> 05:45.845
ใช่ เอาอีกแล้ว

05:45.928 --> 05:47.305
ฟังนะ ผมเข้าใจว่าคุณจะสื่ออะไร

05:47.388 --> 05:48.931
ไม่ ฉันไม่คิดว่านายเข้าใจ

05:49.891 --> 05:51.017
ฮาล ฉัน...

05:51.893 --> 05:54.353
ไม่ใช่คนที่เหมาะกับนาย

05:54.437 --> 05:56.230
ไม่ใช่ว่าผมควรได้ตัดสินใจเองเหรอ

05:56.689 --> 05:58.483
ส่วนไหนของคำว่า
"ผมอยากอยู่กับคุณ"

05:58.566 --> 06:00.568
- ที่คุณไม่เข้าใจเหรอ
- ทั้งหมดเลย

06:00.651 --> 06:02.195
ฉันถึงพยายามจะบอกนายว่า

06:02.278 --> 06:04.447
ระหว่างเราจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน

06:04.530 --> 06:06.908
โอเค เพราะคุณไม่ชอบผม
เข้าใจแล้ว

06:07.909 --> 06:11.370
เปล่า จริง ๆ คือฉันขอให้วีฟเวอร์
ย้ายฉันไปอีกหน่วยน่ะ

06:11.496 --> 06:12.830
อะไรนะ หน่วยใครเหรอ

06:12.914 --> 06:13.956
หน่วยของกู้ดแมน

06:14.040 --> 06:16.334
- กู้ดแมนเหรอ
- ใช่ กู้ดแมน

06:17.043 --> 06:18.586
ไม่ใช่ว่าเขาอายุ 50 แล้วเหรอ

06:19.295 --> 06:21.255
- ฮาล...
- นี่ ผมแค่ถามเฉย ๆ เอง

06:21.339 --> 06:22.799
นั่นมัน...

06:28.721 --> 06:29.722
พระเจ้า

06:32.391 --> 06:33.935
บังเหียนของเขาถูกถอดออก

06:36.270 --> 06:38.815
- พระเจ้า
- ฮาล...

06:38.898 --> 06:40.358
ยังมีอีก

06:46.531 --> 06:48.032
โอ้ พระเจ้า

06:53.621 --> 06:56.165
- พวกเขาตายหมดแล้ว
- เราต้องดูให้แน่ใจ

07:00.711 --> 07:01.838
ตายล่ะ

07:05.174 --> 07:07.343
- ฮาล
- อะไร

07:10.888 --> 07:12.223
แคเรน

07:14.350 --> 07:15.810
แคเรน

07:17.645 --> 07:18.771
ฉันไม่เข้าใจเลย

07:20.231 --> 07:21.774
ช่วยฉันด้วย

07:22.859 --> 07:24.152
แคเรน

07:24.235 --> 07:25.903
แคเรน

07:25.987 --> 07:27.572
แคเรน

07:28.781 --> 07:30.158
แคเรน

07:39.000 --> 07:41.002
ผมจะไม่ปิดบังสถานการณ์นี้

07:41.586 --> 07:43.379
ผู้กองวีฟเวอร์กำลังไม่สบายหนัก

07:44.338 --> 07:45.882
หมอกลาสกำลังพยายาม
ทำทุกอย่างที่ทำได้

07:45.965 --> 07:48.009
แต่จนถึงตอนนี้
ยังไม่มีอะไรได้ผลเลย

07:48.718 --> 07:49.927
ผมเชื่อว่าเราไม่มีทางเลือกอื่น

07:50.011 --> 07:52.346
นอกจากเคลื่อนพลต่อไปที่ชาร์ลสตัน

07:52.430 --> 07:54.557
ผมคิดว่านั่นไม่ใช่แค่
หนทางรอดที่ดีที่สุดของผู้กองวีฟเวอร์

07:54.640 --> 07:56.184
แต่เป็นของเราด้วย

07:56.934 --> 07:57.935
จะไปเมื่อไหร่

07:58.019 --> 07:59.729
เราควรพร้อมจะออกจากที่นี่
ภายในคืนนี้

08:00.646 --> 08:03.107
คือว่า นั่นอาจเป็นปัญหานะ

08:03.858 --> 08:04.984
โอเค

08:05.568 --> 08:06.861
ตามคำสั่งของผู้กองวีฟเวอร์

08:06.944 --> 08:09.197
ผมทยอยดูดเอาน้ำมันจากรถ

08:09.280 --> 08:11.824
ที่ใช้น้ำมันดีเซลไปให้
เครื่องปั่นไฟของโรงพยาบาล

08:12.408 --> 08:14.911
เราไม่มีน้ำมันมากพอ
ที่จะไปถึงชาร์ลสตัน

08:15.286 --> 08:17.788
เราเกือบมีไม่พอใช้เดินทางมาจาก
ริชมอนด์ด้วยซ้ำ

08:17.872 --> 08:19.415
ผู้กองวีฟเวอร์รู้เรื่องนี้ไหม

08:19.832 --> 08:21.459
เราพยายามหาแหล่งน้ำมัน
มาหลายสัปดาห์แล้ว

08:21.542 --> 08:22.543
แต่ไม่มีโชคเลย

08:22.627 --> 08:25.087
นั่นคือเหตุผล
ที่ผู้กองให้ผมใช้น้ำมันดีเซล

08:25.171 --> 08:26.631
กับเครื่องปั่นไฟ

08:27.757 --> 08:28.758
เรายังมีปัญหาใหญ่กว่านั้น

08:28.841 --> 08:30.885
ผมเอาน้ำมันดีเซล
ออกจากรถบรรทุกไปหมดแล้ว

08:30.968 --> 08:34.305
และเรามีน้ำมันพอ

08:34.388 --> 08:38.601
ให้เครื่องปั่นไฟทำงานต่อได้
อีกอย่างมากก็ 12 ชั่วโมง

08:38.684 --> 08:40.728
แล้วนายกะว่าจะบอกข่าวดีนี้กับ
ผู้กองวีฟเวอร์เมื่อไหร่

08:42.313 --> 08:45.066
เขารู้ทุกอย่างอยู่แล้ว

08:53.407 --> 08:55.076
โอเค

08:56.452 --> 08:58.037
ถ้าอย่างนั้น
คำสั่งแรกของผมคือ

08:58.120 --> 08:59.747
ขยายขอบเขตการค้นหาน้ำมัน

09:01.207 --> 09:03.000
ได มอบหมายหน่วยสำรวจสามหน่วย

09:03.084 --> 09:05.378
ไปทางตะวันออก ทางใต้
และทางตะวันตก ทิศละหน่วย

09:05.920 --> 09:08.464
ให้น้ำมันพวกเขามากพอที่สำหรับ
ขาไปสี่ชั่วโมงและขากลับอีกสี่ชั่วโมง

09:08.548 --> 09:10.007
จามิล ถ้าเรางดจ่ายพลังงานทั้งหมด

09:10.091 --> 09:11.926
นอกจากให้ห้องไอซียู
ที่หมอกลาสทำงานอยู่

09:12.009 --> 09:14.512
เราจะยืดเวลา
ให้เครื่องปั่นไฟได้แค่ไหน

09:15.179 --> 09:16.722
เดาว่าประมาณสองเท่า

09:16.806 --> 09:18.808
- โอเค ดี เอาเลย
- โอเค

09:18.891 --> 09:20.309
และส่วนพวกเราที่เหลือ
เราต้องเก็บของ

09:20.393 --> 09:21.602
และเตรียมตัวออกเดินทาง
ไปชาร์ลสตัน

09:21.686 --> 09:23.396
ไม่มีเวลาให้เสียแล้ว

09:24.939 --> 09:26.774
- พ่อ
- มีอะไร

09:27.149 --> 09:28.734
ฮาลกับแม็กกี้
เพิ่งกลับจากการลาดตระเวน

09:28.818 --> 09:31.070
- พวกเขาต้องการพบพ่อทันที
- โอเค เดี๋ยวพ่อไป

09:31.153 --> 09:34.740
แต่พ่อครับ พวกเขาเจอแคเรนในป่า

09:41.539 --> 09:42.540
นี่

09:42.623 --> 09:44.250
เราเจอเธอถูกฝังอยู่ในป่า

09:44.333 --> 09:46.210
พร้อมกับกลุ่มเด็กที่ถูกถอดบังเหียน

09:46.294 --> 09:48.170
พวกเขาตายหมดแล้ว ยกเว้นเธอ

09:48.879 --> 09:50.548
- ฉันไม่เข้าใจเลย
- เธอแทบไม่หายใจเลย

09:50.631 --> 09:52.008
เราต้องพาเธอไปหาหมอกลาส

09:52.091 --> 09:54.093
- โอเค เดี๋ยว รอก่อน ๆ
- พ่อ บังเหียนเธอถูกถอดไปแล้ว

09:54.176 --> 09:56.929
ขอร้องล่ะ อย่าให้เธออยู่กับเรา

09:57.638 --> 09:59.807
เราไว้ใจเธอไม่ได้
เธอยังเกี่ยวพันกับพวกมันอยู่

09:59.890 --> 10:01.309
ลูกรู้ได้ยังไงเหรอ เบน

10:03.269 --> 10:05.271
ผมได้ยินมัน

10:10.484 --> 10:12.111
เอาล่ะ ได นายกับไลล์
พาเธอไปที่แผนกจิตเวช

10:12.194 --> 10:13.571
จับเธอไว้ในห้องที่ปลอดภัย

10:13.654 --> 10:16.073
- พ่อ
- พ่อนายพูดถูก

10:16.157 --> 10:17.408
แบบนี้ดีที่สุดแล้ว

10:17.491 --> 10:18.576
จนกว่าจะรู้แน่ชัด

10:19.660 --> 10:21.621
หมอกลาสอยู่ในห้องไอซียู
กับผู้กองวีฟเวอร์

10:21.704 --> 10:23.456
ให้เธอมาเจอเราที่แผนกจิตเวช

10:38.846 --> 10:39.930
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร

10:40.014 --> 10:42.058
- ฉันอยู่ที่ไหน
- เธออยู่กับเราที่หน่วยแมสที่สอง

10:42.141 --> 10:43.434
มองฉันสิ ฉันหมอกลาสเอง

10:43.517 --> 10:44.935
- จำฉันได้ไหม
- อย่าคุยกับเธอ

10:45.019 --> 10:46.520
ผมบอกแล้วว่าเราไว้ใจเธอไม่ได้

10:46.604 --> 10:48.522
- เบน
- เธอไม่ใช่พวกของเรา

10:48.606 --> 10:50.024
ไม่เป็นไรน่า เบน

10:50.608 --> 10:52.109
สวัสดี แคเรน

10:55.154 --> 10:56.656
คุณยังไม่ตาย

10:57.865 --> 10:59.200
ขอบคุณพระเจ้า

10:59.283 --> 11:00.701
อย่างที่เธอเห็นนี่แหละ

11:03.329 --> 11:05.331
มันเป็นสิ่งที่แย่ที่สุด...

11:06.540 --> 11:08.417
ที่ฉันเคยเจอเลย...

11:11.003 --> 11:13.172
การที่ต้องเห็นพวกมันทรมานคุณ...

11:14.840 --> 11:16.967
โดยที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย

11:21.055 --> 11:23.099
เราดีใจที่ได้เธอกลับมา แคเรน

11:23.182 --> 11:24.892
แต่เรามีคำถามเล็กน้อย

11:25.309 --> 11:26.727
และข้อกังวลอีกนิดหน่อย

11:27.770 --> 11:29.271
ค่ะ

11:29.355 --> 11:30.731
พวกคนที่อยู่กับเธอตอนเราเจอเธอ

11:31.649 --> 11:32.942
พวกเด็ก ๆ ที่ตายไปแล้ว

11:33.025 --> 11:34.693
พวกเขาอยู่บนยานกับเธอไหม

11:36.278 --> 11:37.738
ก็อาจจะ แต่ฉัน...

11:38.697 --> 11:39.782
ฉันจำไม่ได้

11:39.865 --> 11:41.242
เธอจำอะไรได้บ้าง

11:42.993 --> 11:44.537
จำได้แค่ว่าฉัน...

11:46.205 --> 11:47.581
อยู่บนยาน...

11:48.958 --> 11:50.626
ในห้องของฉัน

11:52.962 --> 11:55.423
พอตื่นขึ้นมา ฉันก็เห็นหน้าฮาล

11:59.260 --> 12:00.678
แค่นั้นแหละ

12:01.595 --> 12:04.765
ฟังนะ ฉันเข้าใจ
ว่ามันฟังดูบ้า แต่...

12:04.849 --> 12:06.225
บังเหียนของเธอถูกถอดไปได้ยังไง

12:06.934 --> 12:08.269
ฉันไม่แน่ใจ

12:08.853 --> 12:10.771
แต่ฉันเดาได้แค่ว่า...

12:11.647 --> 12:13.149
ว่าอะไร

12:14.775 --> 12:16.569
ว่าพวกมันใช้งานฉันเสร็จแล้ว

12:21.365 --> 12:22.867
โอเค เธอพักผ่อนเถอะ

12:22.950 --> 12:24.577
พยายามนอนเอาแรง

12:24.660 --> 12:27.455
ฉันแน่ใจว่าหมอกลาส
คงอยากตรวจอะไรเพิ่มอีก

12:28.956 --> 12:30.541
ฉันขออะไรกินหน่อยได้ไหม

12:32.126 --> 12:34.462
ฉันคิดว่าฉัน
ไม่ได้กินอะไรมานานแล้วล่ะ

12:34.545 --> 12:37.131
ฉันสัญญาว่าเราจะดูแลเธอย่างดี

12:37.923 --> 12:40.593
ฉันขอแค่ว่า
เธอต้องไม่ออกไปจากห้องนี้

12:40.676 --> 12:42.011
จนกว่าเราจะมีโอกาส...

12:42.094 --> 12:43.929
ดูให้แน่ใจว่าฉันไม่ใช่ตัวอันตราย

12:44.013 --> 12:45.764
ดูให้แน่ใจว่าเธอแข็งแรงดี

12:45.848 --> 12:46.974
ค่ะ

12:47.641 --> 12:49.268
ฉันเข้าใจแล้ว

12:50.644 --> 12:52.605
และฉันดีใจมากที่ได้กลับบ้าน

12:54.773 --> 12:57.735
สิ่งเดียวที่ฉันต้องการ
คือกลับมาอยู่ที่หน่วยแมสที่สอง

12:59.528 --> 13:01.071
กับคุณและฮาล

13:03.407 --> 13:04.617
พักผ่อนเถอะ

13:04.700 --> 13:06.243
ไว้เราค่อยคุยกันต่อทีหลัง

13:06.327 --> 13:07.453
ฮาล

13:07.745 --> 13:09.705
จัดคนมาเฝ้ายามที่ประตู
ทุกวันตลอด 24 ชั่วโมง

13:10.289 --> 13:11.707
ดีใจที่ได้เธอกลับมานะ

13:19.840 --> 13:22.718
พ่อ ผมอยากอยู่ดูเธอ

13:22.801 --> 13:24.428
- พ่อไม่รู้ว่ามัน...
- ผมมีโอกาสมากกว่าคนอื่น ๆ

13:24.512 --> 13:27.598
ในการหาว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่

13:27.681 --> 13:29.016
ก็ได้ ตกลง

13:29.099 --> 13:31.143
พ่อยังอยากได้ยามเฝ้าประตูอยู่ดี

13:36.857 --> 13:37.858
นี่ เบน

13:40.653 --> 13:42.196
เป็นอะไรไปเหรอ

13:42.738 --> 13:44.073
- หมายความว่ายังไง
- ที่นายสงสัยเธอ

13:44.156 --> 13:45.741
ที่บอกว่ารู้สึกไม่ดี

13:45.824 --> 13:47.034
ทุกอย่างที่นายพูด

13:47.117 --> 13:48.369
นั่นแคเรนนะ

13:48.994 --> 13:50.538
พี่ก็พูดได้สิ

13:50.621 --> 13:52.206
ผมไม่เคยเจอเธอ
ก่อนหน้าวันนี้เลยนะ จำได้ไหม

13:52.289 --> 13:53.666
เพราะเราเสียเธอไป

13:53.749 --> 13:55.834
ขณะที่เธอพยายาม
ช่วยพานายกลับยังไงล่ะ

13:57.545 --> 13:59.922
ไม่ว่าก่อนหน้านี้
เธอจะเป็นใคร ผมมั่นใจว่า

14:00.005 --> 14:01.048
เธอเป็นคนที่วิเศษมาก

14:01.131 --> 14:03.509
แต่สิ่งที่อยู่ในห้องนั้นไม่ใช่แคเรน

14:05.010 --> 14:07.054
แล้วมันต่างจากนายยังไงเหรอ

14:09.765 --> 14:10.933
ก็คงไม่ต่าง

14:11.016 --> 14:13.519
นั่นคือเหตุผลว่าทำไมผมรับมือเธอได้

14:13.602 --> 14:15.312
พี่ต้านทานไม่ให้เธอปั่นหัวไม่ได้หรอก

14:15.396 --> 14:17.356
นี่นายได้ยินที่ตัวเองพูดอยู่ไหมไอ้น้อง

14:17.439 --> 14:18.607
ดูเธอสิ

14:18.691 --> 14:20.109
ตอนที่เราเจอเธอ
เธอเกือบจะตายอยู่แล้ว

14:20.192 --> 14:21.819
เธอกลัวและแทบจะสติแตก

14:21.902 --> 14:23.445
เธอจะปั่นหัวฉันยังไงได้

14:24.655 --> 14:26.156
เธอเริ่มไปแล้ว

14:26.991 --> 14:30.119
ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะให้เขา
อยู่ห่างจากเธอให้มากที่สุด

14:30.202 --> 14:31.912
ไม่งั้นจบไม่สวยแน่

14:31.996 --> 14:33.789
พระเจ้า นายนี่มันช่างเป็น...

14:33.873 --> 14:35.040
ตัวประหลาดเหรอ

14:36.250 --> 14:37.251
ฉันจะบอกว่าเป็นไองั่ง

14:37.334 --> 14:39.753
แต่ถ้านายชอบตัวประหลาดมากกว่า
แน่นอน เราเรียกแบบนั้นก็ได้

14:43.090 --> 14:45.634
- บางทีเขาก็น่าหงุดหงิดเป็นบ้า
- ใช่ แต่เขาก็อาจจะถูกนะ

14:46.385 --> 14:47.553
จริงเหรอ

14:47.636 --> 14:49.597
- ไม่เอาน่า...
- ใจเย็นก่อน

14:50.055 --> 14:51.682
ฉันแค่จะบอกว่ามันค่อนข้างแปลกนะ

14:51.765 --> 14:52.975
ที่เธอมาปรากฏตัว

14:53.058 --> 14:55.102
ห่างจากโรงพยาบาลไป
ไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร

14:56.312 --> 14:57.897
ใช่ โอเค

14:58.731 --> 15:01.066
- แล้วยังไง
- แล้วนายก็ไม่สงสัยด้วยซ้ำ

15:02.401 --> 15:04.820
ฮาล เมสันที่ฉันรู้จัก
คงมีคำถามเต็มไปหมด

15:04.904 --> 15:07.781
ถ้าคนคนนั้นไม่ใช่แฟนเก่าของนาย

15:12.453 --> 15:13.704
โอเค

15:27.927 --> 15:29.595
มันแย่ลงอย่างทวีคูณเลย

15:29.678 --> 15:31.055
หมายความว่ายังไง

15:31.138 --> 15:34.475
เขามีเวลาเหลือน้อยเกินกว่าที่ฉันคิด
หรือประเมินได้ด้วยซ้ำ

15:39.605 --> 15:40.981
บ้าจริง

15:41.774 --> 15:43.067
มีความคิดเห็นบ้างไหม

15:43.817 --> 15:45.694
อุปกรณ์ที่เรามีที่นี่
ก็ตรวจละเอียดไม่ได้ขนาดนั้น

15:45.778 --> 15:47.655
แต่ฉันคิดว่า

15:47.738 --> 15:49.156
ว่าสารพิษจากบังเหียน

15:49.239 --> 15:51.450
ไปเกาะตัวกับเม็ดเลือดแดง

15:51.533 --> 15:54.912
เหมือนกับปรสิตที่กำลังหาทาง
ไหลไปกับกระแสเลือดของเขา

15:55.704 --> 15:56.747
เขาถูกกัดเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน

15:56.830 --> 15:58.165
ถ้าเป็นแบบนั้น
เขาไม่ตายไปแล้วเหรอ

15:58.248 --> 15:59.625
ใช่ เขาควรจะตายไปแล้ว

15:59.708 --> 16:01.168
แต่ทฤษฎีของฉัน
มันยังเป็นแค่ทฤษฎีนะ

16:01.251 --> 16:03.379
คือพิษหรือปรสิตหรืออะไรก็ตาม
ที่อยู่ในเลือดเขา

16:03.462 --> 16:05.214
ต้องใช้เวลาเพื่อฟักตัว เพื่อเติบโต

16:06.924 --> 16:08.300
เหมือนไข่เหรอ

16:08.384 --> 16:11.011
หรือไม่ก็ตัวอ่อนอะไรสักอย่าง
ที่ฉันไม่เข้าใจ

16:11.095 --> 16:13.097
แล้วจะจบแบบนี้เหรอ
เราจะนั่งดูเขาตายเหรอ

16:13.180 --> 16:15.557
- ไม่ใช่แบบนั้น
- โอเค งั้นเตรียมวีฟเวอร์ให้พร้อม

16:15.641 --> 16:16.850
เราจะใช้น้ำมันทั้งหมดที่เรามี

16:16.934 --> 16:18.227
พาเขาขึ้นรถที่เร็วที่สุดที่เรามี

16:18.310 --> 16:20.020
แล้วเราจะขับตรงไปยัง
ชาร์ลสตันเลย

16:20.104 --> 16:21.772
- ไม่
- นั่นเป็นคำสั่ง

16:21.855 --> 16:24.149
- คุณไม่มีสิทธิ์สั่งฉันนะ
- ไม่เหรอ

16:24.858 --> 16:26.276
ตอนนี้ผมเป็น
หัวหน้าหน่วยแมสที่สองแล้วนะ

16:26.360 --> 16:28.737
ส่วนฉันก็ดูแลหน่วยแมสที่สอง
มาตั้งแต่แรกแล้ว

16:28.821 --> 16:29.822
ฉันเป็นหมอที่นี่

16:29.905 --> 16:31.365
- ผมรู้แล้ว
- ไม่ใช่คุณ ไม่ใช่ใครหน้าไหน

16:31.448 --> 16:33.325
ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง
ว่าจะทำอะไรกับคนไข้ของฉัน

16:33.409 --> 16:34.493
- มีแค่ฉันเท่านั้น
- ฟังนะ

16:34.576 --> 16:35.953
- ใจเย็น หยุดก่อน ๆ
- ทางรอดดีที่สุดของผู้กองวีฟเวอร์

16:36.036 --> 16:38.205
- ก็คือการอยู่ที่นี่กับฉัน
- รีเบคก้า หยุดนะ

16:43.252 --> 16:44.628
ผมขอโทษ

16:48.090 --> 16:51.093
ฉันแปลกใจเหมือนกัน
ที่มันไม่ได้เกิดเร็วกว่านี้

16:51.176 --> 16:52.594
หรือกลับกัน

16:55.597 --> 16:57.307
ฉันไม่ใช่เมียของคุณนะ ทอม

16:57.975 --> 16:59.935
และเราก็ไม่มีสิทธิ์จะทะเลาะกัน
แบบคู่รักทั่วไป

17:00.019 --> 17:01.478
ในดินแดนรกร้างโง่ ๆ นี่

17:01.562 --> 17:02.938
เราแค่ต้องเอาตัวรอด

17:03.022 --> 17:04.815
ฟังนะ ผมเพิ่งทำงาน
แทนเขามาได้ไม่ถึงวัน

17:04.898 --> 17:06.275
และผมก็ไม่คิดว่าจะมีใครรู้

17:06.358 --> 17:07.901
ว่าเขายึดโยงหน่วยแมสที่สองไว้

17:07.985 --> 17:10.946
ด้วยหยาดเหงื่อ แรงกาย
และแรงใจมากแค่ไหน

17:12.656 --> 17:15.576
เราจะมีโอกาสรอดมากที่สุด
ถ้าเขารอด

17:19.705 --> 17:21.498
ขอเวลาฉันถึงเที่ยงคืน
เพื่อหาทางออก

17:21.582 --> 17:24.209
ถ้าฉันทำไม่ได้
เราจะทำตามวิธีของคุณ

17:25.461 --> 17:26.670
โอเค ยุติธรรมดี

17:42.644 --> 17:44.855
ดีใจที่ได้เจอกันสักทีนะ เบน

17:46.857 --> 17:48.734
ฮาลพูดถึงนายบ่อยมาก

17:50.277 --> 17:52.613
ฉันลืมไปแล้ว
ว่าอาหารจริง ๆ รสชาติเป็นยังไง

17:54.907 --> 17:56.283
โป๊ปยังเป็นคนทำอาหารอยู่หรือเปล่า

17:56.366 --> 17:58.410
หรือลุงสก็อตต์กลับเข้าครัวแล้ว

17:59.411 --> 18:01.455
เราเสียโป๊ปไปแล้ว และ...

18:03.874 --> 18:05.250
ลุงสก็อตต์ก็ถูกฆ่าตาย

18:05.334 --> 18:08.212
ลูกกระสุนพวกเม็คฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ

18:08.295 --> 18:09.797
ตอนที่เขาพยายามช่วยเด็กกลุ่มหนึ่ง

18:09.880 --> 18:11.507
ที่ถูกพวกสกิตเตอร์ล้อมเอาไว้

18:15.260 --> 18:16.804
ฉันเสียใจด้วยนะ

18:20.140 --> 18:22.017
ฉันชอบลุงสกอตต์

18:22.101 --> 18:24.269
ก็นะ เขาตายแล้ว

18:26.063 --> 18:29.483
พร้อมกับคนดี ๆ อีกมากมาย

18:30.025 --> 18:32.444
เหล่าคนที่พยายามต่อสู้
กับเจ้านายของเธอ

18:32.986 --> 18:34.488
พวกมันไม่ใช่เจ้านายของฉัน

18:35.614 --> 18:36.740
ไม่อีกต่อไปแล้ว

18:39.827 --> 18:41.870
เธออาจหลอกคนอื่นได้
แต่หลอกฉันไม่ได้หรอก

18:43.580 --> 18:44.832
ฉันได้ยินนะ

18:46.208 --> 18:48.043
นายได้ยินฉันเหรอ

18:49.378 --> 18:51.213
พูดเรื่องอะไรน่ะ

18:52.131 --> 18:54.466
เธอยังเกี่ยวพันกับพวกมันอยู่

18:54.550 --> 18:55.759
เธอก็ได้ยินมันเหมือนกัน

18:57.719 --> 18:59.346
ฉันได้ยิน...

18:59.638 --> 19:01.598
อะไรบางอย่าง

19:02.766 --> 19:04.476
มันเหมือนกับ...

19:05.394 --> 19:08.438
ทีวี วิทยุ และคลื่นไฟฟ้า
กำลังดังอยู่พร้อม ๆ กัน

19:08.522 --> 19:10.566
นายหมายถึงเสียงนั่นใช่ไหม

19:12.901 --> 19:14.820
ใช่ อะไรทำนองนั้นแหละ

19:15.737 --> 19:17.781
แต่มันก็แค่เสียงเอง

19:17.865 --> 19:19.199
เสียงที่อยู่ไกลออกไป

19:21.952 --> 19:23.871
ฉันไม่ได้รู้สึกว่า
เกี่ยวพันกับพวกมันอีกต่อไปแล้ว

19:23.954 --> 19:25.497
เพราะฉันจำได้ว่ามันรู้สึกยังไง

19:26.957 --> 19:28.083
เธอจำได้เหรอ

19:28.167 --> 19:29.209
ใช่

19:34.882 --> 19:37.176
รู้สึกเหมือนมีมือบีบคอฉันอยู่...

19:42.431 --> 19:44.641
ควบคุมฉันไปมาเหมือนตุ๊กตาผ้า

19:44.725 --> 19:46.393
แทบหายใจไม่ออก

19:48.270 --> 19:50.522
ฉันถูกบังคับให้เห็นสิ่งที่เลวร้าย...

19:52.774 --> 19:54.693
ไร้อำนาจที่จะพูด

19:58.947 --> 20:00.407
นายก็ต้องจำได้เหมือนกันสิ

20:03.619 --> 20:05.287
ฉันจำได้

20:06.205 --> 20:08.373
แล้วนั่นนายแค่ถูกจับคู่
กับพวกสกิตเตอร์นะ

20:15.047 --> 20:16.924
ลองนึกภาพว่าหนักกว่านั้นสักสิบเท่าสิ

20:26.683 --> 20:28.769
ฉันขอขนมปังเพิ่มอีกได้ไหม

20:33.649 --> 20:35.317
ได้

20:36.443 --> 20:38.237
ได้สิ

20:53.543 --> 20:54.920
เราคิดว่าเราเจอวิธีบางอย่างแล้ว

20:55.003 --> 20:56.255
ที่จริงลอร์เดสเป็นคนเจอน่ะ

20:57.631 --> 21:00.634
มันเริ่มจากการที่ผู้กอง
ภาวะอุณหภูมิร่างกายต่ำกว่าปกติ

21:00.717 --> 21:03.637
ซึ่งแปลว่า
อุณหภูมิร่างกายของเขาลดลง

21:03.720 --> 21:04.763
ซึ่งมันไม่สมเหตุสมผลเลย

21:04.846 --> 21:06.390
เพราะปฏิกิริยาปกติต่อการติดเชื้อ

21:06.473 --> 21:08.267
ก็คือต้องอุณหภูมิสูงขึ้น หรือมีไข้

21:08.350 --> 21:09.935
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา

21:10.018 --> 21:11.395
เราเลยสงสัยว่าตัวเชื้อโรค

21:11.478 --> 21:13.981
ต้องการสภาพแวดล้อมของ
ผู้ถูกอาศัยที่เย็นขึ้นเพื่ออยู่รอด

21:14.064 --> 21:15.941
ด้วยเหตุนี้
มันจึงไหลอยู่ในระบบเส้นเลือดฝอย

21:16.024 --> 21:17.818
ที่อยู่ติดกับผิวหนังของเขามากที่สุด

21:17.901 --> 21:20.445
เราเลยพยายามเพิ่มอุณหภูมิ
ร่างกายของผู้กองวีฟเวอร์

21:20.529 --> 21:21.530
ด้วยฮีตเตอร์และผ้าห่ม

21:21.613 --> 21:23.615
ซึ่งก็ทำให้เชื้อโรคแพร่ช้าลง
แต่ก็ไม่ได้หยุด

21:23.699 --> 21:24.741
ซึ่งทำให้ฉันก็นึกถึงบางอย่าง

21:24.825 --> 21:26.159
จากวิชาภูมิคุ้มกันที่ฉันเรียน

21:26.243 --> 21:28.787
เทคนิคที่เรียกว่าการควบคุม
อุณหภูมิเลือดจากภายนอกร่างกาย

21:28.870 --> 21:31.081
แนวคิดก็บ้าสมชื่อนั่นแหละ

21:31.164 --> 21:33.083
เราจะสูบเลือด
ของผู้กองเวฟเวอร์ออกมา

21:33.166 --> 21:35.043
อุ่นให้ร้อนเกิน
105 องศาฟาเรนไฮต์

21:35.127 --> 21:37.170
แล้วเราก็ปั๊มมันกลับเข้าร่างเขา

21:37.254 --> 21:38.463
อุณหภูมิที่เปลี่ยนไป

21:38.547 --> 21:40.382
อย่างน้อยก็จะขัดขวาง
การเติบโตของเชื้อโรค

21:40.465 --> 21:41.758
- หรือไม่ก็ฆ่ามันไปเลย
- คุณพูดถูก

21:41.842 --> 21:43.051
ฟังดูบ้ามากจริง ๆ

21:43.135 --> 21:45.762
เทคนิคนี้ถูกใช้รักษามะเร็งและเอดส์

21:45.846 --> 21:48.140
โอเค สมมติว่าวิธีจะใช้ได้ผล

21:48.223 --> 21:49.641
คุณจะทำแบบนั้น
โดยไม่ฆ่าเขาได้ยังไง

21:49.725 --> 21:51.351
นั่นเป็นหน้าที่ของจามิล

21:52.352 --> 21:53.353
ผมเหรอ

21:53.437 --> 21:56.315
เราแค่ต้องการวิธีที่จะสูบและกระตุ้น
การไหลเวียนโลหิตของผู้กองใหม่

21:56.398 --> 21:57.733
โดยผ่านความร้อน

21:57.816 --> 21:59.526
แค่นี้เหรอ

21:59.609 --> 22:01.069
นายทำได้หรือไม่ได้

22:01.153 --> 22:03.530
ฟังนะ ผมไม่ได้จะบอกว่า
มันเป็นไปไม่ได้

22:03.613 --> 22:05.115
แต่ต้องทำเมื่อไหร่
และด้วยอะไรเหรอ

22:05.198 --> 22:07.367
ทำตอนนี้เลย
และที่นี่เป็นโรงพยาบาล

22:07.451 --> 22:09.703
ฉันรู้ว่าเราจะสามารถ
หาวัสดุและเครื่องที่ต้องใช้ได้

22:15.292 --> 22:16.752
ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วใช่ไหม

22:18.795 --> 22:20.756
โอเค เอาเลย ลงมือเลย

22:20.839 --> 22:23.091
แต่ในระหว่างนั้น
เราจะเตรียมเดินทางไปชาร์ลสตัน

22:23.175 --> 22:24.760
ทันทีที่หน่วยสำรวจกลับมาพร้อมน้ำมัน

22:24.843 --> 22:26.136
เราจะไปกันทันที

22:33.393 --> 22:34.644
ได้เรื่องไหม

22:34.728 --> 22:36.188
ไม่มีน้ำมันเลยครับหัวหน้า

22:37.272 --> 22:38.482
แต่เราเจอพวกมันอยู่ข้างถนน

22:38.565 --> 22:40.108
ทางตะวันตกประมาณสิบไมล์จากที่นี่

22:40.192 --> 22:41.610
พวกไหนเหรอ

22:44.529 --> 22:45.572
โป๊ป

22:45.655 --> 22:48.075
ผมว่าเขาไม่หายใจแล้ว

22:51.995 --> 22:53.789
ทางนี้

22:53.872 --> 22:54.873
ตรงนี้เลย

22:54.956 --> 22:56.124
ตรงนี้แหละ ไลล์

23:00.545 --> 23:02.130
- นี่เขา...
- มีชีวิตอยู่ไหมเหรอ

23:02.214 --> 23:03.465
เกือบไม่มีแล้ว

23:05.342 --> 23:07.427
- โอเค ฉันไม่เป็นไร
- ไม่ นายไม่โอเค

23:07.511 --> 23:08.720
นั่งลง

23:10.055 --> 23:11.348
เกิดอะไรขึ้น

23:11.807 --> 23:12.974
ฉันกับโป๊ป

23:13.058 --> 23:15.852
กำลังหารถอยู่นอกเดอร์แฮม

23:15.936 --> 23:17.020
เราเลยแยกกัน

23:17.104 --> 23:18.605
ฉันได้ยินเสียงปืน

23:18.688 --> 23:19.815
ตอนที่ฉันหาเขาเจอ

23:19.898 --> 23:22.400
เขากำลังถูกพวกสกิตเตอร์ไล่ล่าอยู่

23:22.484 --> 23:23.610
เราวิ่งหนีกันแทบตาย...

23:23.693 --> 23:26.655
แต่เม็คตัวหนึ่งสบโอกาสยิงเรา
กระสุนของมันมาระเบิดใกล้เรา

23:26.738 --> 23:28.198
โป๊ปหมดสติไป

23:28.949 --> 23:30.450
ฉันก็เลยแบกเขาขึ้นมา
และวิ่งไปเรื่อย ๆ

23:30.534 --> 23:32.577
จนฉันวิ่งไม่ไหว

23:32.661 --> 23:33.912
- เขาต้องพักผ่อนแล้ว
- โอเค

23:33.995 --> 23:36.331
ดีใจที่ได้นายกลับมานะ แล้วเขาล่ะ

23:36.414 --> 23:37.374
เขาขาดน้ำ

23:37.457 --> 23:38.542
สมองกระทบกระเทือนค่อนข้างแรง

23:38.625 --> 23:40.710
แต่ฉันไม่เห็นว่ามีบาดแผลร้ายแรง
ซึ่งเป็นเรื่องดีแล้ว

23:40.794 --> 23:42.337
เขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม

23:42.420 --> 23:43.421
เราจะเอาน้ำให้เขา

23:43.505 --> 23:45.465
ถ้าในอีกสองสามชั่วโมงเขาตื่น
ก็คงไม่เป็นไร

23:45.549 --> 23:47.175
ถ้าตื่นแล้วบอกผมด้วย
แต่คงไม่ต้องเตือนว่า...

23:47.259 --> 23:49.094
ฉันรู้ ตอนนี้วีฟเวอร์สำคัญที่สุด

24:03.692 --> 24:06.319
ครอบครัวฉันเคยชอบไปเที่ยว
แนนทัคเก็ตตอนหน้าร้อน

24:07.821 --> 24:09.739
ตอนอยู่ที่นั่นฉันเดินเท้าเปล่าตลอด

24:11.074 --> 24:12.909
ฉันรักแสงอาทิตย์ที่นั่นมาก

24:14.494 --> 24:15.787
ทั้งอุ่นกาย

24:16.621 --> 24:18.081
และอุ่นใจ

24:19.207 --> 24:21.084
นายเคยฝันไหมว่ามันเป็นยังไง...

24:22.586 --> 24:23.795
เมื่อก่อนหน้านี้

24:25.964 --> 24:27.424
ถ้าไม่หลับก็ฝันยากนะ

24:27.507 --> 24:28.341
จริงเหรอ

24:29.217 --> 24:31.761
ฉันว่าฉันไม่เคยหลับสบาย
เท่าเมื่อคืนมาก่อนเลย

24:33.054 --> 24:34.347
นี่อาหารเช้า

24:34.431 --> 24:35.724
ขอบคุณนะ

24:36.975 --> 24:39.853
ไม่อยากเชื่อเลย
ว่าฉันหิวตลอดเวลาขนาดนี้

24:39.936 --> 24:42.898
มันไม่ได้มากมายอะไรหรอก แต่...

24:44.357 --> 24:45.984
ทรัพยากรทุกอย่างของเรา...

24:46.067 --> 24:47.652
ใกล้จะหมดแล้ว

24:47.736 --> 24:50.071
ได้เวลาออกหาอาหารอีกแล้วสินะ

24:52.115 --> 24:54.117
ยังไงเราก็ใกล้จะไปจากที่นี่อยู่แล้ว

24:54.201 --> 24:55.660
ไปไหนเหรอ

24:57.704 --> 25:00.373
ไม่รู้สิ พวกเขาไม่ได้บอกฉัน

25:01.374 --> 25:03.126
เพราะหนามของนายเหรอ

25:04.794 --> 25:06.880
เดาว่าฉันก็คงต้องทำตัวให้ชิน
ด้วยเหมือนกันสินะ

25:07.547 --> 25:09.966
ใช่ คือ...

25:10.050 --> 25:13.970
ถูกเรียกว่า "ไอ้หลังมีดโกน" หรือ
"ไอ้ไม้แขวนเสื้อ" ก็ไม่สนุกนักหรอก

25:14.054 --> 25:15.305
จริงเหรอ

25:16.056 --> 25:17.641
พวกเขาเรียกเราแบบนั้นเหรอ

25:17.724 --> 25:20.852
ไม่ใช่ต่อหน้าฉันนะ แต่ก็ใช่แล้วล่ะ

25:21.937 --> 25:23.355
แต่มันก็ไม่แย่เท่าไรนะ

25:24.397 --> 25:25.607
ฉันว่านะ

25:26.983 --> 25:28.485
เหรอ

25:28.944 --> 25:30.195
มันแปลกนะ แต่ว่า...

25:31.321 --> 25:33.573
ฉันได้ยินเกือบทุกอย่างเลย

25:34.199 --> 25:35.283
เช่นอะไรเหรอ

25:35.367 --> 25:37.994
เช่น ที่พวกเขาคุยกัน
เรื่องเครื่องปั่นไฟ

25:38.078 --> 25:40.580
มีน้ำมันไม่พอ

25:40.664 --> 25:42.290
หรือเรื่องผู้กองวีฟเวอร์
อยู่ในอาการโคม่า

25:42.374 --> 25:44.584
ฉันเดาว่านายก็เป็นเหมือนกันใช่ไหม

25:47.295 --> 25:48.505
ใช่

25:48.588 --> 25:50.507
บางครั้งก็ได้ยิน

25:50.590 --> 25:52.759
ตอนที่ฉันมองออกไป
นอกหน้าต่างเมื่อกี้

25:52.842 --> 25:55.637
ฉันสามารถมองเห็นรายละเอียด
ที่เมื่อก่อนไม่เคยรู้ว่ามีด้วยซ้ำ

25:58.932 --> 26:00.433
แล้วก็เรื่องนี้อีก

26:03.937 --> 26:06.064
นายต้องยอมรับ
ว่ามันเจ๋งดีนะ ใช่ไหมล่ะ

26:08.400 --> 26:09.776
แคเรน เธอต้องวางมันลงนะ

26:14.447 --> 26:16.533
นี่มันเกิดอะไรขึ้น

26:17.534 --> 26:18.618
ไม่รู้สิ

26:18.702 --> 26:20.996
ฉันรู้สึกได้ว่านายรู้สึกอะไรอยู่

26:21.621 --> 26:23.873
ฉันก็รู้สึกได้เหมือนกัน

26:31.423 --> 26:33.216
อะไรกันวะ

26:35.760 --> 26:37.220
นายทำอะไรเธอ

26:38.179 --> 26:39.306
แคเรน

26:39.389 --> 26:40.557
แคเรน

26:40.640 --> 26:42.392
นายทำอะไรเธอ

26:42.475 --> 26:43.727
เบน

26:44.936 --> 26:47.272
นี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม

26:47.355 --> 26:49.607
คิดว่าไม่เป็นไรนะ

26:51.735 --> 26:54.195
- เขาทำอะไรเธอ
- ไม่รู้สิ

26:54.779 --> 26:57.407
ไม่รู้สิ เราแค่...

26:57.490 --> 26:59.617
เราแค่คุยกัน แล้วก็...

27:00.869 --> 27:03.204
แล้วฉันก็รู้สึกถึง
ความเชื่อมโยงกับเขา

27:04.664 --> 27:06.916
- ฉันกลัวมากเลย ฮาล
- นี่

27:07.000 --> 27:09.210
นี่ ๆ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรแล้ว

27:22.015 --> 27:23.641
แนวคิดมันก็ง่ายนิดเดียว

27:23.725 --> 27:25.018
เราปั๊มเลือด...

27:25.101 --> 27:26.978
ของผู้กองวีฟเวอร์เข้ามาในขวดนี้

27:27.062 --> 27:29.397
ที่ซึ่งเราจะให้ความร้อนจนเลือด
มีอุณหภูมิถึง 105 องศาฟาเรนไฮต์

27:29.481 --> 27:32.233
ซึ่งโดยทฤษฎีแล้ว ก็จะฆ่าอะไรก็ตาม

27:32.317 --> 27:33.860
ที่อยู่ในกระแสเลือดของผู้กอง

27:33.943 --> 27:35.528
แล้วเราก็ปั๊มเลือดต่อมายังขวดที่สอง

27:35.612 --> 27:37.572
ที่ซึ่งเราจะทำให้เลือดเย็นลง
จนถึงอุณหภูมิร่างกายปกติ

27:37.655 --> 27:38.907
ที่ 98.6 องศาฟาเรนไฮต์

27:38.990 --> 27:41.993
แล้วเราก็ปั๊มมันกลับเข้าร่างเขา

27:42.077 --> 27:43.453
ต้องใช้เวลานานแค่ไหน

27:43.536 --> 27:44.913
ประมาณแปดชั่วโมง

27:44.996 --> 27:46.873
คุณบอกว่าถึงตอนนั้นเขาอาจตายได้

27:46.956 --> 27:48.166
ถ้าเราสามารถย้อนกลับขั้นตอนได้

27:48.249 --> 27:49.751
ถ้าเราสามารถทำให้เชื้อตาย

27:49.834 --> 27:51.544
ก่อนที่มันจะโจมตีเยื่อกั้น
ระหว่างเลือดกับสมองได้

27:51.628 --> 27:53.755
ฉันว่าเราก็มีโอกาสช่วยเขาได้

27:54.672 --> 27:56.466
ลอร์เดส อุณหภูมิร่างกาย
ของวีฟเวอร์เท่าไร

27:57.384 --> 27:59.052
ยัง 96 อยู่เลย

27:59.135 --> 28:00.720
โอเค

28:00.887 --> 28:01.930
อดทนไว้นะ ผู้กอง

28:08.311 --> 28:10.063
ทำอะไรเพิ่มไม่ได้แล้ว
นอกจากรอดูผล

28:10.855 --> 28:12.565
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม

28:20.573 --> 28:23.535
ผมแค่อยากบอกว่าผมขอโทษ

28:24.285 --> 28:26.746
- เรื่องอะไรเหรอ
- ที่คิดว่าผม...

28:26.830 --> 28:28.540
รู้มากกว่าคุณ

28:28.623 --> 28:29.666
และสำหรับทุกอย่าง

28:30.750 --> 28:33.545
ฉันบอกไปแล้วว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่
ฉันหมายความว่าอย่างนั้นจริง ๆ

28:33.628 --> 28:35.713
ไว้เมื่อเรื่องทุกอย่างสงบลง
เราค่อยมาคุยกันก็ได้

28:35.797 --> 28:38.049
- แต่ตอนนี้ฉันควรกลับเข้าไป
- โอเค

28:43.096 --> 28:44.389
ไม่ ไม่นะ

28:44.472 --> 28:45.515
เครื่องปั่นไฟน่ะ

28:45.598 --> 28:46.725
ลอร์เดส ใส่เครื่องช่วยหายใจเขา

28:46.808 --> 28:49.018
ทอม ฉันอยากให้คุณ
หมุนปั๊มพวกนี้ด้วยมือ โอเคไหม

28:49.102 --> 28:52.397
ไม่ต้องเร็ว
แค่ต้องมั่นคงและสม่ำเสมอ

28:53.273 --> 28:54.399
แล้วอุณหภูมิน้ำล่ะ

28:54.482 --> 28:55.692
มันน่าจะรักษาความร้อนได้นานพอ

28:55.775 --> 28:57.360
ให้จามิลได้พลังไฟฟ้ากลับคืนมา

29:13.501 --> 29:15.962
- ผมได้เครื่องปั่นไฟมาแล้ว
- ลงมือเลย

29:18.965 --> 29:20.216
พร้อมแล้ว

29:20.550 --> 29:21.926
เอาเลย

29:41.821 --> 29:43.031
เราถูกหวยแล้วครับ หัวหน้า

29:43.114 --> 29:44.491
- น้ำมันดีเซลเหรอ
- ใช่แล้ว

29:44.574 --> 29:45.992
เราได้มาสามถังเต็ม ๆ

29:46.075 --> 29:49.120
น้ำมันเบนซินอีกสองถัง น้ำมัน
ความหนาแน่น 30 อีกสามถึงเต็ม ๆ

29:49.204 --> 29:50.413
แล้วก็พวกสายพานอีกเพียบ

29:50.497 --> 29:52.123
- ดีมาก เทกเตอร์
- จริง ๆ เจออีกเยอะเลยล่ะ

29:52.207 --> 29:53.666
- เราแค่ขนมาทั้งหมดไม่ไหว
- เจอที่ไหน

29:53.750 --> 29:55.210
คิดว่าน่าจะทางตะวันตกเฉียงใต้นะ

29:55.293 --> 29:56.878
ฟังนะ ผมเกือบจะยอมแพ้แล้ว

29:56.961 --> 29:59.422
แต่ผมมีสัญชาตญาณบางอย่าง
แล้วพ่อผมก็บอกผมเสมอ

29:59.506 --> 30:00.882
- เขาพูดว่า "ไอ้หนุ่ม..."
- ยอดเลย

30:01.674 --> 30:04.636
ตอนนี้เราต้องเอาน้ำมันดีเซลพวกนี้
ไปเติมเครื่องปั่นไฟ

30:04.719 --> 30:06.721
- ครับผม
- ฉันจะไปหาตัวจามิล

30:14.896 --> 30:16.397
ว่าไง ฮาล

30:16.940 --> 30:18.733
ฉันตามหานายซะทั่วเลย

30:19.943 --> 30:21.986
เราต้องหาทางช่วยเธอนะ แม็กกี้

30:23.238 --> 30:24.531
แคเรนน่ะเหรอ

30:24.906 --> 30:25.949
พูดเรื่องอะไรน่ะ

30:26.032 --> 30:28.201
ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง
ต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเธอแน่

30:28.284 --> 30:29.869
ไม่ นายคิดกลับกันแล้ว

30:29.953 --> 30:31.371
จะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเรา

30:31.454 --> 30:33.122
ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่างกับเธอ

30:33.748 --> 30:34.999
เบนน่ะ

30:37.252 --> 30:39.128
- บ้าเอ๊ย
- อะไรเหรอ

30:39.212 --> 30:41.589
ก็สิ่งที่เขากับพวกสกิตเตอร์
ร่วมมือกันทำน่ะ

30:42.465 --> 30:43.842
หนามของเขาเรืองแสง

30:43.925 --> 30:45.176
และเขาก็กำลัง
ทำบางอย่างกับแคเรน

30:45.260 --> 30:46.761
พูดเรื่องอะไรของนายน่ะ

30:47.345 --> 30:49.597
ฉันคิดว่าเขา
พยายามจะดึงเธอเข้าพวก

30:51.057 --> 30:53.393
ด้วยอะไรสักอย่างของพวกสกิตเตอร์
ที่เขาเอามาด้วย

30:54.394 --> 30:55.854
ฉันเข้ามาในห้อง...

30:56.896 --> 30:58.439
แล้วพวกเขาก็กำลังกอดกัน

31:00.400 --> 31:02.235
และหนามของพวกเขา
ก็กำลังเรืองแสง

31:03.903 --> 31:05.530
- ตอนนี้เบนอยู่ที่ไหน
- ไม่รู้สิ

31:05.613 --> 31:06.781
นายต้องหาเขาให้เจอนะ

31:07.448 --> 31:09.492
โอเคไหม ถ้ามีใครกำลัง
ตกอยู่ในอันตราย ก็คือเขานั่นแหละ

31:10.827 --> 31:12.745
นายต้องเชื่อใจฉันนะเรื่องนี้

31:19.210 --> 31:20.712
กะนายหมดแล้ว จอห์น

31:22.213 --> 31:24.173
เดี๋ยวฉันดูต่อเอง

31:25.300 --> 31:26.759
ครับผม

31:45.320 --> 31:46.613
เธอทำอะไรน่ะ

31:50.909 --> 31:52.869
เธอกับฉัน
เราจะมาคุยกันแบบลูกผู้หญิงกันหน่อย

31:54.454 --> 31:56.039
ฉันไม่เข้าใจ

31:57.332 --> 31:58.583
ฉันว่าเธอรู้นะ

32:00.251 --> 32:03.254
ฉันว่าเธอเข้าใจดีมาก ๆ เลยล่ะ

32:05.089 --> 32:06.883
เพราะงั้นเลิกเฉไฉดีกว่า โอเคไหม

32:08.426 --> 32:10.303
ฟังนะ ฉันไม่...

32:13.932 --> 32:15.725
นี่ไม่ใช่เรื่องฮาลใช่ไหม เพราะ...

32:15.808 --> 32:18.144
ใช่ เรื่องฮาล

32:19.062 --> 32:20.188
และเบน

32:21.397 --> 32:23.232
และทอม เมสัน

32:24.108 --> 32:26.110
อันที่จริง มันเกี่ยวกับ
หน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สองทั้งหน่วย

32:26.194 --> 32:27.362
และเรื่องเธอจะต้องคลานกลับ

32:27.445 --> 32:30.531
ไปที่รูอะไรก็ตามที่เธอออกมา
แล้วเลิกยุ่งกับพวกเราซะ

32:38.081 --> 32:40.208
"พวกเรา" แล้วงั้นเหรอ แม็กกี้

32:42.627 --> 32:46.214
แม็กกี้ตัวน้อยผู้ใสซื่อบริสุทธิ์
ที่มีหัวใจผุดผ่องงั้นเหรอ

32:46.923 --> 32:48.841
รู้ไหม ฉันสงสารเธอนะ

32:49.759 --> 32:52.971
เธอเอาแต่ผลักไสสิ่งที่เข้ามาในชีวิต
มาเป็นเวลานาน

32:53.054 --> 32:56.849
จนเธอลืมวิธีการ
ใกล้ชิดกับใครสักคนไปแล้ว

32:56.933 --> 32:59.060
ตอนนี้เธอก็กำลังทำแบบเดิมกับฮาล

33:00.061 --> 33:01.896
เพราะเธอคิดว่าเธอไม่คู่ควรกับเขา

33:03.982 --> 33:05.608
และรู้อะไรไหม

33:07.360 --> 33:08.403
เธอคิดถูกแล้ว

33:11.197 --> 33:13.783
รู้ไหม ฉันเคยคิดถึงเวลา
ที่เธออยู่กับโป๊ป

33:14.659 --> 33:17.328
ถึงว่าเธอจะเล่าว่าพวกเขาทำไม่ดี
กับเธอขนาดไหน

33:17.412 --> 33:19.872
ความจริงก็คือฉันคิดว่า
เธอรู้สึกสบายใจเวลาอยู่กับพวกนั้น

33:19.956 --> 33:23.418
มากกว่าพวกไหน
ในชีวิตที่น่าสมเพชของเธอ

33:23.751 --> 33:24.961
เธอไม่รู้จักฉันสักนิด

33:25.586 --> 33:26.963
ฉันคิดว่าฉันรู้นะ

33:28.381 --> 33:29.799
และรู้อะไรไหม

33:31.259 --> 33:33.261
บางทีชีวิตที่ต้องอยู่กับโป๊ป
และพรรคพวกเขาน่ะ

33:35.304 --> 33:37.473
อาจเป็นชีวิตที่เธอสมควรได้รับแล้ว

33:59.746 --> 34:01.539
แคเรน เกิดอะไรขึ้น

34:10.840 --> 34:12.091
ไม่เป็นไรใช่ไหม

34:12.175 --> 34:13.551
ใช่ คิดว่านะ

34:14.844 --> 34:17.513
- อยู่ ๆ เธอก็บุกเข้ามา...
- เราต้องไปตามหมอกลาส

34:18.014 --> 34:19.265
ไม่

34:19.348 --> 34:21.726
ไม่ แม็กกี้บอกว่า
ไม่มีใครเชื่อใจเราแน่

34:23.144 --> 34:25.188
เธอพยายามยิงฉัน เบน

34:29.650 --> 34:31.235
อยู่ที่นี่เราไม่ปลอดภัยแน่

34:36.032 --> 34:37.825
เราจะปลอดภัยที่ไหนได้งั้นเหรอ

34:41.162 --> 34:42.872
ฉันรู้จักที่หนึ่ง...

34:43.748 --> 34:45.958
ที่เราจะปลอดภัยและเป็นที่ยอมรับ

34:48.127 --> 34:50.004
แต่เราต้องออกไปจากที่นี่ก่อน

35:06.521 --> 35:07.814
ทางนี้

35:13.528 --> 35:16.364
ที่ไหน ไปทางไหน

35:19.659 --> 35:20.952
ทางนั้น

35:24.288 --> 35:25.706
เบน

35:27.583 --> 35:29.127
นายต้องมากับฉัน

35:29.210 --> 35:30.628
เดี๋ยวนี้

35:32.547 --> 35:33.881
ไม่

35:33.965 --> 35:35.466
เราต้องไป

35:36.300 --> 35:38.678
เพื่อความปลอดภัยของพวกเรา
และหน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สอง

35:38.761 --> 35:40.638
ฉันว่าเราน่าจะให้พ่อ
เป็นคนตัดสินดีกว่านะ

35:41.472 --> 35:43.641
ทีนี้ก็ไปกันเถอะ ทั้งคู่เลย

35:59.490 --> 36:00.950
ผมขอโทษนะ

36:02.827 --> 36:04.495
ไม่เป็นไร

36:18.718 --> 36:20.761
เขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม

36:23.973 --> 36:26.851
- ใช่
- ฉันเสียใจที่ต้องเป็นแบบนี้นะ เบน

36:29.061 --> 36:31.230
ฉันรู้ว่าไม่ช้าก็เร็ว ฉันก็ต้องไปอยู่ดี

36:37.445 --> 36:39.655
รู้ไหม ฉันเคยรักพี่ชายของนาย

36:41.240 --> 36:42.700
มาก ๆ เลยด้วย

36:44.410 --> 36:45.745
รู้

36:46.329 --> 36:47.955
ฉันมั่นใจว่าเขาก็รักเธอเหมือนกัน

36:49.165 --> 36:50.541
แต่ว่า...

36:51.083 --> 36:52.460
ฉันรู้

37:28.329 --> 37:30.039
พร้อมไหม

37:31.374 --> 37:32.833
พร้อม

37:47.932 --> 37:49.475
มันได้ผลสินะ

37:49.850 --> 37:51.018
ดูเหมือนอย่างนั้น

37:51.102 --> 37:53.354
อย่างน้อยเขาก็หายใจเองได้แล้ว

37:53.437 --> 37:55.523
อุณหภูมิร่างกายของเขา
กลับมาเป็นปกติแล้ว

37:59.277 --> 38:00.820
เป็นข่าวดีนะ

38:00.903 --> 38:02.822
แต่เขายังไม่หายดีหรอก

38:02.905 --> 38:05.908
เราไม่มีทางรู้เลยว่า
เกิดผลข้างเคียงอะไรกับเขาบ้าง

38:05.992 --> 38:06.993
ฉันหวังแค่ว่าเราได้ฆ่า

38:07.076 --> 38:09.787
อะไรก็ตาม
ที่เป็นสาเหตุให้เขาเป็นแบบนี้ไปแล้ว

38:09.870 --> 38:11.330
ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับเขาแล้ว

38:12.373 --> 38:14.917
เรามีน้ำมันมากพอ
ที่จะใช้ได้อีกสองสามวัน

38:15.001 --> 38:16.919
แต่เสบียงอาหารเราใกล้จะหมดแล้ว

38:17.003 --> 38:19.171
ผมต้องส่งหน่วยสำรวจ
ออกไปหาอาหารเพิ่ม

38:19.255 --> 38:21.299
และนั่นจะทำให้น้ำมันหมดไวขึ้นไปอีก

38:21.382 --> 38:22.883
กระสุนเราก็เหลือน้อยเต็มที

38:22.967 --> 38:24.885
ผมยังได้รับเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับ
ปัญหาด้านสุขอนามัย

38:24.969 --> 38:26.554
ผู้คนต่างถามผมว่า
เราจะไปชาร์ลสตันเมื่อไหร่

38:26.637 --> 38:29.515
พวกเขาตื่นตระหนกกับข่าวลือที่ว่า
พวกสกิตเตอร์กำลังมา...

38:29.598 --> 38:30.850
นี่

38:32.435 --> 38:34.228
เราจะผ่านมันไปด้วยกัน โอเคไหม

38:35.438 --> 38:36.689
ผมรู้

38:38.816 --> 38:40.151
หมอกลาส

38:40.860 --> 38:42.528
ไม่อยากจะเชื่อเลย

38:42.611 --> 38:44.947
ผู้กอง ได้ยินฉันไหม

38:48.868 --> 38:50.119
อย่าพยายามพูดเลย

38:50.202 --> 38:51.412
ลอร์เดส ขอน้ำหน่อย

38:56.334 --> 38:58.169
อย่าเพิ่ง อดทนไว้ก่อนนะ

38:59.170 --> 39:00.588
เดี๋ยวนะ

39:00.671 --> 39:02.715
- ค่อย ๆ จิบนะ ผู้กอง
- ฉันรู้น่า

39:06.844 --> 39:08.220
ว้าว

39:11.640 --> 39:12.975
ทำไม...

39:13.559 --> 39:15.144
มันซับซ้อนน่ะ

39:18.147 --> 39:21.901
เราเสียน้ำมันไปมากแค่ไหน
ในการช่วยชีวิตห่วย ๆ ของฉัน

39:26.238 --> 39:28.074
คุ้มค่าทุกแกลลอนครับ ผู้กอง

39:28.699 --> 39:30.117
นายเป็นคนสั่งเหรอ

39:34.372 --> 39:35.498
ทำนองนั้นแหละ

39:37.875 --> 39:41.128
นายกับฉันต้องมาคุยกันหน่อยแล้ว
หลังจากที่ฉันลุกจากเตียงนี่ไหว

39:41.212 --> 39:42.546
ผมตั้งตารอเลยล่ะ

39:44.298 --> 39:46.050
- ขอโทษนะครับ ศาสตราจารย์
- มีอะไร

39:46.133 --> 39:48.469
โป๊ปน่ะครับ
เขาตื่นแล้วและก็ถามหาคุณ

39:48.552 --> 39:49.970
โอเค เดี๋ยวฉันไป

39:50.054 --> 39:51.806
เขาบอกว่า
เป็นเรื่องความเป็นความตายน่ะ

39:53.933 --> 39:56.018
มีอะไรที่ต้องบอกคุณอีกเยอะเลยล่ะ

39:56.102 --> 39:57.395
เดี๋ยวผมกลับมานะ

39:57.478 --> 39:59.688
- ลอร์เดส
- อย่าขยับมากเกินไปค่ะ

40:00.981 --> 40:02.733
เอาน้ำอีกไหม

40:03.150 --> 40:04.652
โป๊ปเหรอ

40:04.735 --> 40:07.530
ฉันจะไปจากที่นี่
เราทั้งหมดต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้

40:07.613 --> 40:08.823
นายต้องสงบสติอารมณ์ก่อนนะ

40:08.906 --> 40:10.074
เอาล่ะโป๊ป นายมีปัญหาอะไรอีก

40:10.157 --> 40:11.200
นายอยู่ที่นี่และปลอดภัยดี

40:11.283 --> 40:13.702
ไม่เลย ศาสตราจารย์
ฉันไม่ปลอดภัย

40:13.786 --> 40:15.871
เราทั้งหมดไม่มีใครปลอดภัยทั้งนั้น

40:16.789 --> 40:17.957
พวกมันกำลังมาแล้ว

40:18.040 --> 40:19.083
พวกมันกำลังมาหานาย

40:19.166 --> 40:20.418
ใคร

40:21.085 --> 40:22.211
ไอ้พวกหัวปลา

40:22.294 --> 40:23.295
พวกมันกำลังตามหานายอยู่

40:23.379 --> 40:26.298
ถ้าจะพูดให้ถูก พวกมันกำลังตามหา
เบน ลูกชายของนาย

40:26.382 --> 40:27.883
เบนเหรอ ทำไมล่ะ

40:27.967 --> 40:30.803
พวกสกิตเตอร์ล้อมฉันไว้หมด

40:30.886 --> 40:33.639
พอรู้ตัวอีกที
ฉันก็กำลังจ้องไอ้หัวปลาตัวหนึ่ง

40:33.722 --> 40:35.850
ที่อยากรู้ว่าพวกนายอยู่ที่ไหน

40:36.434 --> 40:37.435
พวกเราเหรอ

40:38.561 --> 40:40.855
มันรู้ได้ยังไงว่านายเป็นส่วนหนึ่ง
ของหน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สอง

40:40.938 --> 40:43.858
พวกมันมีเด็กสาว
ที่ถูกใส่บังเหียนที่อยู่ที่นั่น

40:43.941 --> 40:45.359
เธอเป็นคนพูดทุกอย่าง

40:45.443 --> 40:47.820
- เด็กสาวคนไหน
- คนที่ผมบลอนด์ นายก็รู้จักนี่

40:47.903 --> 40:49.864
คนที่ลูกชายคนโตของนายชอบน่ะ

40:49.947 --> 40:51.282
แคเรนเหรอ

40:51.365 --> 40:53.242
นั่นล่ะ เธอน่ากลัวมาก

40:53.325 --> 40:54.493
อย่างกับว่าเธอเอามือ

40:54.577 --> 40:56.162
ล้วงเข้าไปในสมองเรา
แล้วขยี้ทิ้งได้

40:56.245 --> 40:57.496
พวกมันต้องการอะไรจากเบน

40:57.580 --> 41:00.166
ฉันได้ยินพวกมันคุยกัน

41:00.249 --> 41:02.835
เกี่ยวกับพวกกบฏสกิตเตอร์
และลูกชายนายก็มีเอี่ยวด้วย

41:02.918 --> 41:04.837
- เรื่องนี้นานแค่ไหนแล้ว
- ไม่รู้สิ

41:04.920 --> 41:07.548
ตอนที่ฉันเจอนายคือเมื่อสองวันก่อน

41:19.310 --> 41:20.769
อยู่กับเธอไว้

41:20.853 --> 41:22.229
เบน