WEBVTT

00:00:01.042 --> 00:00:03.461 align:center
"โรงพยาบาลกลางวิลเลี่ยมแฮร์ริสัน
เวเวอร์ลีย์ เวอร์จิเนีย"

00:00:14.222 --> 00:00:15.682 align:center
สวัสดี แม่คนขี้เซา

00:00:15.974 --> 00:00:17.225 align:center
สวัสดีค่ะ

00:00:17.308 --> 00:00:18.727 align:center
เช้าแล้วเหรอ

00:00:18.810 --> 00:00:20.145 align:center
ใช่

00:00:20.228 --> 00:00:22.147 align:center
ได้เวลาไปทำงานแล้ว

00:00:22.230 --> 00:00:24.524 align:center
คุณก็รู้ว่าวีฟเวอร์
เคร่งกับตารางงานแค่ไหน

00:00:25.108 --> 00:00:27.694 align:center
"ทอม เราจะประชุมกัน"

00:00:27.777 --> 00:00:29.863 align:center
"ทุกเช้าตอนเก้าโมง"

00:00:29.946 --> 00:00:32.699 align:center
"ไม่ว่าฝนจะตกหรือแดดจะออก
จะร้อนหรือหนาว"

00:00:32.782 --> 00:00:35.493 align:center
"หรือต่อให้มีพวกสกิตเตอร์กับเม็ค
มาเต้นอยู่ในโรงอาหารก็ตาม"

00:00:36.369 --> 00:00:37.579 align:center
"แล้วก็ ทอม..."

00:00:38.788 --> 00:00:40.623 align:center
"ฉันจะไม่ทน
ต่อความล่าช้าใด ๆ ก็ตาม"

00:00:41.791 --> 00:00:42.834 align:center
เราอยู่ที่นี่มาแค่สองอาทิตย์

00:00:42.917 --> 00:00:45.211 align:center
แต่ทุกอย่างกลับรู้สึก...

00:00:45.295 --> 00:00:46.629 align:center
ปกติเหรอ

00:00:48.465 --> 00:00:50.508 align:center
หมายถึงปกติเหมือนเมื่อก่อนน่ะเหรอ

00:00:52.135 --> 00:00:53.928 align:center
นึกภาพไม่ออกแล้วว่าเคยเป็นยังไง

00:00:55.221 --> 00:00:56.973 align:center
แต่ผมก็มีอะไรที่คิดถึงอยู่นะ

00:00:58.058 --> 00:00:59.517 align:center
เช่นอะไรบ้างเหรอ

00:01:00.351 --> 00:01:04.314 align:center
การสูดอากาศบริสุทธิ์ที่แสนสดชื่น
ในนิวอิงแลนด์

00:01:06.566 --> 00:01:08.610 align:center
อ๋อ แล้วก็กลิ่นกาแฟด้วย

00:01:10.612 --> 00:01:11.863 align:center
แล้วอะไรอีก

00:01:12.655 --> 00:01:14.699 align:center
เสียงของลูก ๆ ของผมตื่น

00:01:14.783 --> 00:01:16.910 align:center
และทะเลาะกันว่า
ใครจะได้ห้องน้ำก่อน

00:01:18.036 --> 00:01:19.537 align:center
สามคนนั้น...

00:01:20.288 --> 00:01:22.082 align:center
เถียงกันตลอด

00:01:22.165 --> 00:01:25.001 align:center
เรื่องไร้สาระ อย่างเช่นเรื่องทีวี

00:01:25.084 --> 00:01:27.837 align:center
หรือถุงเท้าหรือซีเรียล

00:01:27.921 --> 00:01:30.256 align:center
รีเบคก้าต้องคอยทำตัวเป็น...

00:01:31.841 --> 00:01:33.176 align:center
กรรมการตลอด

00:01:35.970 --> 00:01:36.971 align:center
ขอโทษนะ

00:01:37.764 --> 00:01:39.140 align:center
ไม่มีอะไรต้องขอโทษหรอก

00:01:40.934 --> 00:01:43.812 align:center
ฉันก็เคยมีสามีเหมือนกัน
และลูกชายด้วย

00:01:43.895 --> 00:01:46.064 align:center
บางครั้งฉันก็คิดถึงพวกเขามาก

00:01:49.359 --> 00:01:50.819 align:center
แต่นี่คือสิ่งที่เรามีตอนนี้

00:01:50.902 --> 00:01:52.445 align:center
ผมรู้

00:01:54.989 --> 00:01:57.033 align:center
และมันรู้สึกดีมากเลย

00:01:57.992 --> 00:01:59.494 align:center
ใช่ มันรู้สึกดี

00:02:01.079 --> 00:02:03.248 align:center
รู้สึกดีมากเลย

00:02:03.456 --> 00:02:06.000 align:center
- แต่ผมจะไปสายแล้ว
- ฉันด้วย

00:02:06.084 --> 00:02:07.919 align:center
ไว้เรามาต่อกันทีหลังได้ไหม

00:02:08.002 --> 00:02:09.212 align:center
คงต้องแบบนั้นแหละ

00:02:09.754 --> 00:02:11.172 align:center
หลังมื้อเย็นนะ

00:02:11.256 --> 00:02:13.967 align:center
- หรือหลังมื้อเที่ยง
- ฟังดูดีกว่าเดิมอีก

00:02:14.968 --> 00:02:16.386 align:center
ถือว่าเป็นเดตแล้วนะ

00:02:24.394 --> 00:02:26.229 align:center
สวัสดี ขอโทษนะ

00:02:26.312 --> 00:02:28.356 align:center
อาทิตย์นี้สองครั้งแล้วนะ ทอม

00:02:28.439 --> 00:02:29.524 align:center
ครับผม

00:02:30.400 --> 00:02:32.902 align:center
นี่แหละ คือตัวอย่างของประเด็น

00:02:32.986 --> 00:02:34.571 align:center
ที่เราจะต้องมาคุยกันเช้านี้

00:02:36.531 --> 00:02:38.575 align:center
ความจริงก็คือ หน่วยของเรา...

00:02:39.576 --> 00:02:41.494 align:center
ผ่อนคลายเกินไป

00:02:41.578 --> 00:02:42.954 align:center
ชะล่าใจเกินไป

00:02:43.788 --> 00:02:46.249 align:center
ฉันเห็นการละเลยการปฏิบัติหน้าที่

00:02:46.332 --> 00:02:48.293 align:center
การฝึกซ้อมที่หละหลวม

00:02:48.376 --> 00:02:49.669 align:center
ในการมาสาย

00:02:50.587 --> 00:02:51.713 align:center
ผู้กอง ด้วยความเคารพนะ

00:02:51.796 --> 00:02:54.090 align:center
หน่วยแมสที่สองผ่านอะไร
มามากในหลายเดือนที่ผ่านมา

00:02:54.173 --> 00:02:55.675 align:center
ผ่อนคลายกันสักหน่อย
ไม่เห็นเสียหายเลย

00:02:56.509 --> 00:02:59.012 align:center
ฉันไม่เห็นด้วยนะ ทอม
มันอาจทำให้เราตายกันหมดได้

00:02:59.095 --> 00:03:01.556 align:center
เราจะประมาทไม่ได้แม้แต่วันเดียว

00:03:02.223 --> 00:03:05.184 align:center
เหตุผลที่เราจะแวะมาที่นี่

00:03:05.268 --> 00:03:07.604 align:center
ก็เพื่อตุนเสบียงและเตรียมตัว
สำหรับการเดินทางไกล...

00:03:09.063 --> 00:03:10.607 align:center
ไปชาร์ลสตัน

00:03:14.402 --> 00:03:15.987 align:center
ผู้กอง

00:03:16.738 --> 00:03:17.989 align:center
ไม่ต้อง ฉันไม่เป็นไร

00:03:18.072 --> 00:03:19.782 align:center
- คุณจะไม่เป็นไรใช่ไหม
- แค่ต้องกด...

00:03:29.000 --> 00:03:30.668 align:center
ผู้กองวีฟเวอร์

00:03:31.586 --> 00:03:33.421 align:center
เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น

00:03:33.504 --> 00:03:34.714 align:center
โอ้ พระเจ้า

00:03:37.425 --> 00:03:39.719 align:center
ใครก็ได้ไปตามหมอกลาสมาที

00:03:39.802 --> 00:03:41.262 align:center
- รับทราบ
- หมอกลาส

00:03:41.346 --> 00:03:42.805 align:center
พวกมันทำอะไรกับฉัน

00:03:42.889 --> 00:03:44.766 align:center
พวกมนุษย์ต่างดาวพวกนั้น
ทำอะไรกับฉันเหรอ ทอม

00:03:48.603 --> 00:03:50.939 align:center
จับเขาไว้ จับเขาไว้นิ่ง ๆ

00:03:51.940 --> 00:03:53.274 align:center
ผู้กอง

00:04:05.245 --> 00:04:06.246 align:center
- ทอม
- ครับ

00:04:06.329 --> 00:04:08.957 align:center
ฉันอัดยาลอราซีแพมเขาไปโดสใหญ่
แต่ไม่มีผลเลย

00:04:10.792 --> 00:04:13.586 align:center
ฉันอยากให้นายรับช่วงต่อฉัน

00:04:13.670 --> 00:04:15.421 align:center
- เข้าใจไหม
- คุณจะไม่เป็นไร

00:04:15.505 --> 00:04:17.048 align:center
ไม่ ฟังนะ

00:04:17.715 --> 00:04:18.883 align:center
ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก

00:04:18.967 --> 00:04:21.636 align:center
นายแค่ต้องพาหน่วยแมสที่สอง
ไปให้ถึงชาร์ลสตัน

00:04:21.719 --> 00:04:23.346 align:center
ฉันหวังพึ่งนายนะ

00:04:23.429 --> 00:04:25.807 align:center
ผมไม่เข้าใจ นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง

00:04:25.890 --> 00:04:27.308 align:center
เพราะนี่

00:04:27.809 --> 00:04:28.810 align:center
ฉันลองยาปฏิชีวนะทุกชนิด

00:04:28.893 --> 00:04:30.603 align:center
และยาต้านไวรัสทุกชนิดที่เรามีแล้ว

00:04:30.687 --> 00:04:31.938 align:center
ไม่มีผลอะไรเลย

00:04:32.021 --> 00:04:33.022 align:center
มันคืออะไรน่ะ

00:04:33.106 --> 00:04:34.482 align:center
เป็นพิษจากหนามที่บังเหียนเหรอ

00:04:34.565 --> 00:04:36.985 align:center
ก็อาจจะใช่ แต่ผลตรวจทุกอัน
ที่เราตรวจไปเป็นลบหมด

00:04:37.068 --> 00:04:38.319 align:center
ไม่มีร่องรอยอะไรผิดปกติเลย

00:04:38.403 --> 00:04:39.696 align:center
นี่แหละเรียกว่าผิดปกติ

00:04:39.779 --> 00:04:41.614 align:center
ถ้ามีอะไรอยู่ในตัวเขา
มันก็เล็กเกินกว่าจะตรวจพบ

00:04:41.698 --> 00:04:43.408 align:center
ด้วยอุปกรณ์ที่เรามีที่นี่

00:04:43.491 --> 00:04:46.202 align:center
ที่ผ่านมาฉันพยายามจำกัด
การแพร่เชื้อให้อยู่แค่ที่ขาของเขา

00:04:46.703 --> 00:04:48.246 align:center
เดี๋ยวนะ

00:04:48.329 --> 00:04:49.914 align:center
หมายความว่า
มันลามมาสักพักแล้วเหรอ

00:04:49.998 --> 00:04:51.207 align:center
- ใช่
- ทำไมคุณไม่บอกผม

00:04:51.666 --> 00:04:54.002 align:center
เชื่อฉันเถอะ ฉันก็อยากบอก
แต่ผู้กองวีฟเวอร์สั่งไว้ชัดเจนมาก

00:04:54.085 --> 00:04:55.795 align:center
เขาไม่อยากให้ใครรู้ โดยเฉพาะคุณ

00:04:55.878 --> 00:04:56.963 align:center
โดยเฉพาะผมเหรอ

00:04:57.046 --> 00:04:58.423 align:center
เราน่าจะทำอะไรได้เร็วกว่านี้

00:04:58.506 --> 00:04:59.924 align:center
- เช่นอะไรเหรอ
- เช่นพาเขาไปชาร์ลสตัน

00:05:00.008 --> 00:05:02.218 align:center
ที่อาจมีหมอที่รู้
ว่าต้องรักษาอาการนี้ยังไง

00:05:03.344 --> 00:05:05.972 align:center
สิ่งที่ฉันรู้คือพิษหรืออะไรนี่
มันกำลังลามไปทั่วร่างเขา

00:05:06.055 --> 00:05:08.182 align:center
นั่นยิ่งเป็นเหตุผล
ที่เราต้องพาเขาไปชาร์ลสตัน

00:05:08.266 --> 00:05:09.559 align:center
- ทอม
- ฟังนะ ทำเท่าที่ทำได้ให้เขา

00:05:09.642 --> 00:05:12.312 align:center
ทำให้อาการเขาคงที่
เตรียมรถพยาบาล เราจะไปกันคืนนี้

00:05:15.898 --> 00:05:17.108 align:center
แค่พูดให้รู้ไว้นะ

00:05:17.191 --> 00:05:19.569 align:center
ผมว่ามันบ้ามากเลย
ที่คุณออกมาลาดตระเวนได้แล้ว

00:05:20.361 --> 00:05:22.113 align:center
ต้องให้ฉันบอกอีกกี่ครั้ง

00:05:22.196 --> 00:05:23.614 align:center
ว่าฉันเกลียดโรงพยาบาลมากแค่ไหน

00:05:23.698 --> 00:05:25.325 align:center
คุณเสี่ยงทำให้แผลเปิด

00:05:25.408 --> 00:05:26.701 align:center
และอาจติดเชื้อเพิ่ม

00:05:26.784 --> 00:05:28.828 align:center
และอาจจะถูกยิงอีก
เพียงเพื่อได้ออกมากับผม

00:05:28.911 --> 00:05:29.912 align:center
รู้ไหมว่ามันหมายความว่าอะไร

00:05:30.538 --> 00:05:31.831 align:center
คุณชอบผม

00:05:31.914 --> 00:05:35.460 align:center
ผู้ชายเนี่ยนะ ชอบคิดว่า
โลกหมุนรอบตัวเองจริง ๆ

00:05:35.543 --> 00:05:37.045 align:center
คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร

00:05:37.128 --> 00:05:38.212 align:center
ฉันรู้

00:05:40.006 --> 00:05:42.133 align:center
ฮาล เรามีเรื่องต้องคุยกัน

00:05:42.592 --> 00:05:44.218 align:center
เอาอีกแล้วเหรอ

00:05:44.302 --> 00:05:45.845 align:center
ใช่ เอาอีกแล้ว

00:05:45.928 --> 00:05:47.305 align:center
ฟังนะ ผมเข้าใจว่าคุณจะสื่ออะไร

00:05:47.388 --> 00:05:48.931 align:center
ไม่ ฉันไม่คิดว่านายเข้าใจ

00:05:49.891 --> 00:05:51.017 align:center
ฮาล ฉัน...

00:05:51.893 --> 00:05:54.353 align:center
ไม่ใช่คนที่เหมาะกับนาย

00:05:54.437 --> 00:05:56.230 align:center
ไม่ใช่ว่าผมควรได้ตัดสินใจเองเหรอ

00:05:56.689 --> 00:05:58.483 align:center
ส่วนไหนของคำว่า
"ผมอยากอยู่กับคุณ"

00:05:58.566 --> 00:06:00.568 align:center
- ที่คุณไม่เข้าใจเหรอ
- ทั้งหมดเลย

00:06:00.651 --> 00:06:02.195 align:center
ฉันถึงพยายามจะบอกนายว่า

00:06:02.278 --> 00:06:04.447 align:center
ระหว่างเราจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน

00:06:04.530 --> 00:06:06.908 align:center
โอเค เพราะคุณไม่ชอบผม
เข้าใจแล้ว

00:06:07.909 --> 00:06:11.370 align:center
เปล่า จริง ๆ คือฉันขอให้วีฟเวอร์
ย้ายฉันไปอีกหน่วยน่ะ

00:06:11.496 --> 00:06:12.830 align:center
อะไรนะ หน่วยใครเหรอ

00:06:12.914 --> 00:06:13.956 align:center
หน่วยของกู้ดแมน

00:06:14.040 --> 00:06:16.334 align:center
- กู้ดแมนเหรอ
- ใช่ กู้ดแมน

00:06:17.043 --> 00:06:18.586 align:center
ไม่ใช่ว่าเขาอายุ 50 แล้วเหรอ

00:06:19.295 --> 00:06:21.255 align:center
- ฮาล...
- นี่ ผมแค่ถามเฉย ๆ เอง

00:06:21.339 --> 00:06:22.799 align:center
นั่นมัน...

00:06:28.721 --> 00:06:29.722 align:center
พระเจ้า

00:06:32.391 --> 00:06:33.935 align:center
บังเหียนของเขาถูกถอดออก

00:06:36.270 --> 00:06:38.815 align:center
- พระเจ้า
- ฮาล...

00:06:38.898 --> 00:06:40.358 align:center
ยังมีอีก

00:06:46.531 --> 00:06:48.032 align:center
โอ้ พระเจ้า

00:06:53.621 --> 00:06:56.165 align:center
- พวกเขาตายหมดแล้ว
- เราต้องดูให้แน่ใจ

00:07:00.711 --> 00:07:01.838 align:center
ตายล่ะ

00:07:05.174 --> 00:07:07.343 align:center
- ฮาล
- อะไร

00:07:10.888 --> 00:07:12.223 align:center
แคเรน

00:07:14.350 --> 00:07:15.810 align:center
แคเรน

00:07:17.645 --> 00:07:18.771 align:center
ฉันไม่เข้าใจเลย

00:07:20.231 --> 00:07:21.774 align:center
ช่วยฉันด้วย

00:07:22.859 --> 00:07:24.152 align:center
แคเรน

00:07:24.235 --> 00:07:25.903 align:center
แคเรน

00:07:25.987 --> 00:07:27.572 align:center
แคเรน

00:07:28.781 --> 00:07:30.158 align:center
แคเรน

00:07:39.000 --> 00:07:41.002 align:center
ผมจะไม่ปิดบังสถานการณ์นี้

00:07:41.586 --> 00:07:43.379 align:center
ผู้กองวีฟเวอร์กำลังไม่สบายหนัก

00:07:44.338 --> 00:07:45.882 align:center
หมอกลาสกำลังพยายาม
ทำทุกอย่างที่ทำได้

00:07:45.965 --> 00:07:48.009 align:center
แต่จนถึงตอนนี้
ยังไม่มีอะไรได้ผลเลย

00:07:48.718 --> 00:07:49.927 align:center
ผมเชื่อว่าเราไม่มีทางเลือกอื่น

00:07:50.011 --> 00:07:52.346 align:center
นอกจากเคลื่อนพลต่อไปที่ชาร์ลสตัน

00:07:52.430 --> 00:07:54.557 align:center
ผมคิดว่านั่นไม่ใช่แค่
หนทางรอดที่ดีที่สุดของผู้กองวีฟเวอร์

00:07:54.640 --> 00:07:56.184 align:center
แต่เป็นของเราด้วย

00:07:56.934 --> 00:07:57.935 align:center
จะไปเมื่อไหร่

00:07:58.019 --> 00:07:59.729 align:center
เราควรพร้อมจะออกจากที่นี่
ภายในคืนนี้

00:08:00.646 --> 00:08:03.107 align:center
คือว่า นั่นอาจเป็นปัญหานะ

00:08:03.858 --> 00:08:04.984 align:center
โอเค

00:08:05.568 --> 00:08:06.861 align:center
ตามคำสั่งของผู้กองวีฟเวอร์

00:08:06.944 --> 00:08:09.197 align:center
ผมทยอยดูดเอาน้ำมันจากรถ

00:08:09.280 --> 00:08:11.824 align:center
ที่ใช้น้ำมันดีเซลไปให้
เครื่องปั่นไฟของโรงพยาบาล

00:08:12.408 --> 00:08:14.911 align:center
เราไม่มีน้ำมันมากพอ
ที่จะไปถึงชาร์ลสตัน

00:08:15.286 --> 00:08:17.788 align:center
เราเกือบมีไม่พอใช้เดินทางมาจาก
ริชมอนด์ด้วยซ้ำ

00:08:17.872 --> 00:08:19.415 align:center
ผู้กองวีฟเวอร์รู้เรื่องนี้ไหม

00:08:19.832 --> 00:08:21.459 align:center
เราพยายามหาแหล่งน้ำมัน
มาหลายสัปดาห์แล้ว

00:08:21.542 --> 00:08:22.543 align:center
แต่ไม่มีโชคเลย

00:08:22.627 --> 00:08:25.087 align:center
นั่นคือเหตุผล
ที่ผู้กองให้ผมใช้น้ำมันดีเซล

00:08:25.171 --> 00:08:26.631 align:center
กับเครื่องปั่นไฟ

00:08:27.757 --> 00:08:28.758 align:center
เรายังมีปัญหาใหญ่กว่านั้น

00:08:28.841 --> 00:08:30.885 align:center
ผมเอาน้ำมันดีเซล
ออกจากรถบรรทุกไปหมดแล้ว

00:08:30.968 --> 00:08:34.305 align:center
และเรามีน้ำมันพอ

00:08:34.388 --> 00:08:38.601 align:center
ให้เครื่องปั่นไฟทำงานต่อได้
อีกอย่างมากก็ 12 ชั่วโมง

00:08:38.684 --> 00:08:40.728 align:center
แล้วนายกะว่าจะบอกข่าวดีนี้กับ
ผู้กองวีฟเวอร์เมื่อไหร่

00:08:42.313 --> 00:08:45.066 align:center
เขารู้ทุกอย่างอยู่แล้ว

00:08:53.407 --> 00:08:55.076 align:center
โอเค

00:08:56.452 --> 00:08:58.037 align:center
ถ้าอย่างนั้น
คำสั่งแรกของผมคือ

00:08:58.120 --> 00:08:59.747 align:center
ขยายขอบเขตการค้นหาน้ำมัน

00:09:01.207 --> 00:09:03.000 align:center
ได มอบหมายหน่วยสำรวจสามหน่วย

00:09:03.084 --> 00:09:05.378 align:center
ไปทางตะวันออก ทางใต้
และทางตะวันตก ทิศละหน่วย

00:09:05.920 --> 00:09:08.464 align:center
ให้น้ำมันพวกเขามากพอที่สำหรับ
ขาไปสี่ชั่วโมงและขากลับอีกสี่ชั่วโมง

00:09:08.548 --> 00:09:10.007 align:center
จามิล ถ้าเรางดจ่ายพลังงานทั้งหมด

00:09:10.091 --> 00:09:11.926 align:center
นอกจากให้ห้องไอซียู
ที่หมอกลาสทำงานอยู่

00:09:12.009 --> 00:09:14.512 align:center
เราจะยืดเวลา
ให้เครื่องปั่นไฟได้แค่ไหน

00:09:15.179 --> 00:09:16.722 align:center
เดาว่าประมาณสองเท่า

00:09:16.806 --> 00:09:18.808 align:center
- โอเค ดี เอาเลย
- โอเค

00:09:18.891 --> 00:09:20.309 align:center
และส่วนพวกเราที่เหลือ
เราต้องเก็บของ

00:09:20.393 --> 00:09:21.602 align:center
และเตรียมตัวออกเดินทาง
ไปชาร์ลสตัน

00:09:21.686 --> 00:09:23.396 align:center
ไม่มีเวลาให้เสียแล้ว

00:09:24.939 --> 00:09:26.774 align:center
- พ่อ
- มีอะไร

00:09:27.149 --> 00:09:28.734 align:center
ฮาลกับแม็กกี้
เพิ่งกลับจากการลาดตระเวน

00:09:28.818 --> 00:09:31.070 align:center
- พวกเขาต้องการพบพ่อทันที
- โอเค เดี๋ยวพ่อไป

00:09:31.153 --> 00:09:34.740 align:center
แต่พ่อครับ พวกเขาเจอแคเรนในป่า

00:09:41.539 --> 00:09:42.540 align:center
นี่

00:09:42.623 --> 00:09:44.250 align:center
เราเจอเธอถูกฝังอยู่ในป่า

00:09:44.333 --> 00:09:46.210 align:center
พร้อมกับกลุ่มเด็กที่ถูกถอดบังเหียน

00:09:46.294 --> 00:09:48.170 align:center
พวกเขาตายหมดแล้ว ยกเว้นเธอ

00:09:48.879 --> 00:09:50.548 align:center
- ฉันไม่เข้าใจเลย
- เธอแทบไม่หายใจเลย

00:09:50.631 --> 00:09:52.008 align:center
เราต้องพาเธอไปหาหมอกลาส

00:09:52.091 --> 00:09:54.093 align:center
- โอเค เดี๋ยว รอก่อน ๆ
- พ่อ บังเหียนเธอถูกถอดไปแล้ว

00:09:54.176 --> 00:09:56.929 align:center
ขอร้องล่ะ อย่าให้เธออยู่กับเรา

00:09:57.638 --> 00:09:59.807 align:center
เราไว้ใจเธอไม่ได้
เธอยังเกี่ยวพันกับพวกมันอยู่

00:09:59.890 --> 00:10:01.309 align:center
ลูกรู้ได้ยังไงเหรอ เบน

00:10:03.269 --> 00:10:05.271 align:center
ผมได้ยินมัน

00:10:10.484 --> 00:10:12.111 align:center
เอาล่ะ ได นายกับไลล์
พาเธอไปที่แผนกจิตเวช

00:10:12.194 --> 00:10:13.571 align:center
จับเธอไว้ในห้องที่ปลอดภัย

00:10:13.654 --> 00:10:16.073 align:center
- พ่อ
- พ่อนายพูดถูก

00:10:16.157 --> 00:10:17.408 align:center
แบบนี้ดีที่สุดแล้ว

00:10:17.491 --> 00:10:18.576 align:center
จนกว่าจะรู้แน่ชัด

00:10:19.660 --> 00:10:21.621 align:center
หมอกลาสอยู่ในห้องไอซียู
กับผู้กองวีฟเวอร์

00:10:21.704 --> 00:10:23.456 align:center
ให้เธอมาเจอเราที่แผนกจิตเวช

00:10:38.846 --> 00:10:39.930 align:center
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร

00:10:40.014 --> 00:10:42.058 align:center
- ฉันอยู่ที่ไหน
- เธออยู่กับเราที่หน่วยแมสที่สอง

00:10:42.141 --> 00:10:43.434 align:center
มองฉันสิ ฉันหมอกลาสเอง

00:10:43.517 --> 00:10:44.935 align:center
- จำฉันได้ไหม
- อย่าคุยกับเธอ

00:10:45.019 --> 00:10:46.520 align:center
ผมบอกแล้วว่าเราไว้ใจเธอไม่ได้

00:10:46.604 --> 00:10:48.522 align:center
- เบน
- เธอไม่ใช่พวกของเรา

00:10:48.606 --> 00:10:50.024 align:center
ไม่เป็นไรน่า เบน

00:10:50.608 --> 00:10:52.109 align:center
สวัสดี แคเรน

00:10:55.154 --> 00:10:56.656 align:center
คุณยังไม่ตาย

00:10:57.865 --> 00:10:59.200 align:center
ขอบคุณพระเจ้า

00:10:59.283 --> 00:11:00.701 align:center
อย่างที่เธอเห็นนี่แหละ

00:11:03.329 --> 00:11:05.331 align:center
มันเป็นสิ่งที่แย่ที่สุด...

00:11:06.540 --> 00:11:08.417 align:center
ที่ฉันเคยเจอเลย...

00:11:11.003 --> 00:11:13.172 align:center
การที่ต้องเห็นพวกมันทรมานคุณ...

00:11:14.840 --> 00:11:16.967 align:center
โดยที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย

00:11:21.055 --> 00:11:23.099 align:center
เราดีใจที่ได้เธอกลับมา แคเรน

00:11:23.182 --> 00:11:24.892 align:center
แต่เรามีคำถามเล็กน้อย

00:11:25.309 --> 00:11:26.727 align:center
และข้อกังวลอีกนิดหน่อย

00:11:27.770 --> 00:11:29.271 align:center
ค่ะ

00:11:29.355 --> 00:11:30.731 align:center
พวกคนที่อยู่กับเธอตอนเราเจอเธอ

00:11:31.649 --> 00:11:32.942 align:center
พวกเด็ก ๆ ที่ตายไปแล้ว

00:11:33.025 --> 00:11:34.693 align:center
พวกเขาอยู่บนยานกับเธอไหม

00:11:36.278 --> 00:11:37.738 align:center
ก็อาจจะ แต่ฉัน...

00:11:38.697 --> 00:11:39.782 align:center
ฉันจำไม่ได้

00:11:39.865 --> 00:11:41.242 align:center
เธอจำอะไรได้บ้าง

00:11:42.993 --> 00:11:44.537 align:center
จำได้แค่ว่าฉัน...

00:11:46.205 --> 00:11:47.581 align:center
อยู่บนยาน...

00:11:48.958 --> 00:11:50.626 align:center
ในห้องของฉัน

00:11:52.962 --> 00:11:55.423 align:center
พอตื่นขึ้นมา ฉันก็เห็นหน้าฮาล

00:11:59.260 --> 00:12:00.678 align:center
แค่นั้นแหละ

00:12:01.595 --> 00:12:04.765 align:center
ฟังนะ ฉันเข้าใจ
ว่ามันฟังดูบ้า แต่...

00:12:04.849 --> 00:12:06.225 align:center
บังเหียนของเธอถูกถอดไปได้ยังไง

00:12:06.934 --> 00:12:08.269 align:center
ฉันไม่แน่ใจ

00:12:08.853 --> 00:12:10.771 align:center
แต่ฉันเดาได้แค่ว่า...

00:12:11.647 --> 00:12:13.149 align:center
ว่าอะไร

00:12:14.775 --> 00:12:16.569 align:center
ว่าพวกมันใช้งานฉันเสร็จแล้ว

00:12:21.365 --> 00:12:22.867 align:center
โอเค เธอพักผ่อนเถอะ

00:12:22.950 --> 00:12:24.577 align:center
พยายามนอนเอาแรง

00:12:24.660 --> 00:12:27.455 align:center
ฉันแน่ใจว่าหมอกลาส
คงอยากตรวจอะไรเพิ่มอีก

00:12:28.956 --> 00:12:30.541 align:center
ฉันขออะไรกินหน่อยได้ไหม

00:12:32.126 --> 00:12:34.462 align:center
ฉันคิดว่าฉัน
ไม่ได้กินอะไรมานานแล้วล่ะ

00:12:34.545 --> 00:12:37.131 align:center
ฉันสัญญาว่าเราจะดูแลเธอย่างดี

00:12:37.923 --> 00:12:40.593 align:center
ฉันขอแค่ว่า
เธอต้องไม่ออกไปจากห้องนี้

00:12:40.676 --> 00:12:42.011 align:center
จนกว่าเราจะมีโอกาส...

00:12:42.094 --> 00:12:43.929 align:center
ดูให้แน่ใจว่าฉันไม่ใช่ตัวอันตราย

00:12:44.013 --> 00:12:45.764 align:center
ดูให้แน่ใจว่าเธอแข็งแรงดี

00:12:45.848 --> 00:12:46.974 align:center
ค่ะ

00:12:47.641 --> 00:12:49.268 align:center
ฉันเข้าใจแล้ว

00:12:50.644 --> 00:12:52.605 align:center
และฉันดีใจมากที่ได้กลับบ้าน

00:12:54.773 --> 00:12:57.735 align:center
สิ่งเดียวที่ฉันต้องการ
คือกลับมาอยู่ที่หน่วยแมสที่สอง

00:12:59.528 --> 00:13:01.071 align:center
กับคุณและฮาล

00:13:03.407 --> 00:13:04.617 align:center
พักผ่อนเถอะ

00:13:04.700 --> 00:13:06.243 align:center
ไว้เราค่อยคุยกันต่อทีหลัง

00:13:06.327 --> 00:13:07.453 align:center
ฮาล

00:13:07.745 --> 00:13:09.705 align:center
จัดคนมาเฝ้ายามที่ประตู
ทุกวันตลอด 24 ชั่วโมง

00:13:10.289 --> 00:13:11.707 align:center
ดีใจที่ได้เธอกลับมานะ

00:13:19.840 --> 00:13:22.718 align:center
พ่อ ผมอยากอยู่ดูเธอ

00:13:22.801 --> 00:13:24.428 align:center
- พ่อไม่รู้ว่ามัน...
- ผมมีโอกาสมากกว่าคนอื่น ๆ

00:13:24.512 --> 00:13:27.598 align:center
ในการหาว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่

00:13:27.681 --> 00:13:29.016 align:center
ก็ได้ ตกลง

00:13:29.099 --> 00:13:31.143 align:center
พ่อยังอยากได้ยามเฝ้าประตูอยู่ดี

00:13:36.857 --> 00:13:37.858 align:center
นี่ เบน

00:13:40.653 --> 00:13:42.196 align:center
เป็นอะไรไปเหรอ

00:13:42.738 --> 00:13:44.073 align:center
- หมายความว่ายังไง
- ที่นายสงสัยเธอ

00:13:44.156 --> 00:13:45.741 align:center
ที่บอกว่ารู้สึกไม่ดี

00:13:45.824 --> 00:13:47.034 align:center
ทุกอย่างที่นายพูด

00:13:47.117 --> 00:13:48.369 align:center
นั่นแคเรนนะ

00:13:48.994 --> 00:13:50.538 align:center
พี่ก็พูดได้สิ

00:13:50.621 --> 00:13:52.206 align:center
ผมไม่เคยเจอเธอ
ก่อนหน้าวันนี้เลยนะ จำได้ไหม

00:13:52.289 --> 00:13:53.666 align:center
เพราะเราเสียเธอไป

00:13:53.749 --> 00:13:55.834 align:center
ขณะที่เธอพยายาม
ช่วยพานายกลับยังไงล่ะ

00:13:57.545 --> 00:13:59.922 align:center
ไม่ว่าก่อนหน้านี้
เธอจะเป็นใคร ผมมั่นใจว่า

00:14:00.005 --> 00:14:01.048 align:center
เธอเป็นคนที่วิเศษมาก

00:14:01.131 --> 00:14:03.509 align:center
แต่สิ่งที่อยู่ในห้องนั้นไม่ใช่แคเรน

00:14:05.010 --> 00:14:07.054 align:center
แล้วมันต่างจากนายยังไงเหรอ

00:14:09.765 --> 00:14:10.933 align:center
ก็คงไม่ต่าง

00:14:11.016 --> 00:14:13.519 align:center
นั่นคือเหตุผลว่าทำไมผมรับมือเธอได้

00:14:13.602 --> 00:14:15.312 align:center
พี่ต้านทานไม่ให้เธอปั่นหัวไม่ได้หรอก

00:14:15.396 --> 00:14:17.356 align:center
นี่นายได้ยินที่ตัวเองพูดอยู่ไหมไอ้น้อง

00:14:17.439 --> 00:14:18.607 align:center
ดูเธอสิ

00:14:18.691 --> 00:14:20.109 align:center
ตอนที่เราเจอเธอ
เธอเกือบจะตายอยู่แล้ว

00:14:20.192 --> 00:14:21.819 align:center
เธอกลัวและแทบจะสติแตก

00:14:21.902 --> 00:14:23.445 align:center
เธอจะปั่นหัวฉันยังไงได้

00:14:24.655 --> 00:14:26.156 align:center
เธอเริ่มไปแล้ว

00:14:26.991 --> 00:14:30.119 align:center
ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะให้เขา
อยู่ห่างจากเธอให้มากที่สุด

00:14:30.202 --> 00:14:31.912 align:center
ไม่งั้นจบไม่สวยแน่

00:14:31.996 --> 00:14:33.789 align:center
พระเจ้า นายนี่มันช่างเป็น...

00:14:33.873 --> 00:14:35.040 align:center
ตัวประหลาดเหรอ

00:14:36.250 --> 00:14:37.251 align:center
ฉันจะบอกว่าเป็นไองั่ง

00:14:37.334 --> 00:14:39.753 align:center
แต่ถ้านายชอบตัวประหลาดมากกว่า
แน่นอน เราเรียกแบบนั้นก็ได้

00:14:43.090 --> 00:14:45.634 align:center
- บางทีเขาก็น่าหงุดหงิดเป็นบ้า
- ใช่ แต่เขาก็อาจจะถูกนะ

00:14:46.385 --> 00:14:47.553 align:center
จริงเหรอ

00:14:47.636 --> 00:14:49.597 align:center
- ไม่เอาน่า...
- ใจเย็นก่อน

00:14:50.055 --> 00:14:51.682 align:center
ฉันแค่จะบอกว่ามันค่อนข้างแปลกนะ

00:14:51.765 --> 00:14:52.975 align:center
ที่เธอมาปรากฏตัว

00:14:53.058 --> 00:14:55.102 align:center
ห่างจากโรงพยาบาลไป
ไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร

00:14:56.312 --> 00:14:57.897 align:center
ใช่ โอเค

00:14:58.731 --> 00:15:01.066 align:center
- แล้วยังไง
- แล้วนายก็ไม่สงสัยด้วยซ้ำ

00:15:02.401 --> 00:15:04.820 align:center
ฮาล เมสันที่ฉันรู้จัก
คงมีคำถามเต็มไปหมด

00:15:04.904 --> 00:15:07.781 align:center
ถ้าคนคนนั้นไม่ใช่แฟนเก่าของนาย

00:15:12.453 --> 00:15:13.704 align:center
โอเค

00:15:27.927 --> 00:15:29.595 align:center
มันแย่ลงอย่างทวีคูณเลย

00:15:29.678 --> 00:15:31.055 align:center
หมายความว่ายังไง

00:15:31.138 --> 00:15:34.475 align:center
เขามีเวลาเหลือน้อยเกินกว่าที่ฉันคิด
หรือประเมินได้ด้วยซ้ำ

00:15:39.605 --> 00:15:40.981 align:center
บ้าจริง

00:15:41.774 --> 00:15:43.067 align:center
มีความคิดเห็นบ้างไหม

00:15:43.817 --> 00:15:45.694 align:center
อุปกรณ์ที่เรามีที่นี่
ก็ตรวจละเอียดไม่ได้ขนาดนั้น

00:15:45.778 --> 00:15:47.655 align:center
แต่ฉันคิดว่า

00:15:47.738 --> 00:15:49.156 align:center
ว่าสารพิษจากบังเหียน

00:15:49.239 --> 00:15:51.450 align:center
ไปเกาะตัวกับเม็ดเลือดแดง

00:15:51.533 --> 00:15:54.912 align:center
เหมือนกับปรสิตที่กำลังหาทาง
ไหลไปกับกระแสเลือดของเขา

00:15:55.704 --> 00:15:56.747 align:center
เขาถูกกัดเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน

00:15:56.830 --> 00:15:58.165 align:center
ถ้าเป็นแบบนั้น
เขาไม่ตายไปแล้วเหรอ

00:15:58.248 --> 00:15:59.625 align:center
ใช่ เขาควรจะตายไปแล้ว

00:15:59.708 --> 00:16:01.168 align:center
แต่ทฤษฎีของฉัน
มันยังเป็นแค่ทฤษฎีนะ

00:16:01.251 --> 00:16:03.379 align:center
คือพิษหรือปรสิตหรืออะไรก็ตาม
ที่อยู่ในเลือดเขา

00:16:03.462 --> 00:16:05.214 align:center
ต้องใช้เวลาเพื่อฟักตัว เพื่อเติบโต

00:16:06.924 --> 00:16:08.300 align:center
เหมือนไข่เหรอ

00:16:08.384 --> 00:16:11.011 align:center
หรือไม่ก็ตัวอ่อนอะไรสักอย่าง
ที่ฉันไม่เข้าใจ

00:16:11.095 --> 00:16:13.097 align:center
แล้วจะจบแบบนี้เหรอ
เราจะนั่งดูเขาตายเหรอ

00:16:13.180 --> 00:16:15.557 align:center
- ไม่ใช่แบบนั้น
- โอเค งั้นเตรียมวีฟเวอร์ให้พร้อม

00:16:15.641 --> 00:16:16.850 align:center
เราจะใช้น้ำมันทั้งหมดที่เรามี

00:16:16.934 --> 00:16:18.227 align:center
พาเขาขึ้นรถที่เร็วที่สุดที่เรามี

00:16:18.310 --> 00:16:20.020 align:center
แล้วเราจะขับตรงไปยัง
ชาร์ลสตันเลย

00:16:20.104 --> 00:16:21.772 align:center
- ไม่
- นั่นเป็นคำสั่ง

00:16:21.855 --> 00:16:24.149 align:center
- คุณไม่มีสิทธิ์สั่งฉันนะ
- ไม่เหรอ

00:16:24.858 --> 00:16:26.276 align:center
ตอนนี้ผมเป็น
หัวหน้าหน่วยแมสที่สองแล้วนะ

00:16:26.360 --> 00:16:28.737 align:center
ส่วนฉันก็ดูแลหน่วยแมสที่สอง
มาตั้งแต่แรกแล้ว

00:16:28.821 --> 00:16:29.822 align:center
ฉันเป็นหมอที่นี่

00:16:29.905 --> 00:16:31.365 align:center
- ผมรู้แล้ว
- ไม่ใช่คุณ ไม่ใช่ใครหน้าไหน

00:16:31.448 --> 00:16:33.325 align:center
ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง
ว่าจะทำอะไรกับคนไข้ของฉัน

00:16:33.409 --> 00:16:34.493 align:center
- มีแค่ฉันเท่านั้น
- ฟังนะ

00:16:34.576 --> 00:16:35.953 align:center
- ใจเย็น หยุดก่อน ๆ
- ทางรอดดีที่สุดของผู้กองวีฟเวอร์

00:16:36.036 --> 00:16:38.205 align:center
- ก็คือการอยู่ที่นี่กับฉัน
- รีเบคก้า หยุดนะ

00:16:43.252 --> 00:16:44.628 align:center
ผมขอโทษ

00:16:48.090 --> 00:16:51.093 align:center
ฉันแปลกใจเหมือนกัน
ที่มันไม่ได้เกิดเร็วกว่านี้

00:16:51.176 --> 00:16:52.594 align:center
หรือกลับกัน

00:16:55.597 --> 00:16:57.307 align:center
ฉันไม่ใช่เมียของคุณนะ ทอม

00:16:57.975 --> 00:16:59.935 align:center
และเราก็ไม่มีสิทธิ์จะทะเลาะกัน
แบบคู่รักทั่วไป

00:17:00.019 --> 00:17:01.478 align:center
ในดินแดนรกร้างโง่ ๆ นี่

00:17:01.562 --> 00:17:02.938 align:center
เราแค่ต้องเอาตัวรอด

00:17:03.022 --> 00:17:04.815 align:center
ฟังนะ ผมเพิ่งทำงาน
แทนเขามาได้ไม่ถึงวัน

00:17:04.898 --> 00:17:06.275 align:center
และผมก็ไม่คิดว่าจะมีใครรู้

00:17:06.358 --> 00:17:07.901 align:center
ว่าเขายึดโยงหน่วยแมสที่สองไว้

00:17:07.985 --> 00:17:10.946 align:center
ด้วยหยาดเหงื่อ แรงกาย
และแรงใจมากแค่ไหน

00:17:12.656 --> 00:17:15.576 align:center
เราจะมีโอกาสรอดมากที่สุด
ถ้าเขารอด

00:17:19.705 --> 00:17:21.498 align:center
ขอเวลาฉันถึงเที่ยงคืน
เพื่อหาทางออก

00:17:21.582 --> 00:17:24.209 align:center
ถ้าฉันทำไม่ได้
เราจะทำตามวิธีของคุณ

00:17:25.461 --> 00:17:26.670 align:center
โอเค ยุติธรรมดี

00:17:42.644 --> 00:17:44.855 align:center
ดีใจที่ได้เจอกันสักทีนะ เบน

00:17:46.857 --> 00:17:48.734 align:center
ฮาลพูดถึงนายบ่อยมาก

00:17:50.277 --> 00:17:52.613 align:center
ฉันลืมไปแล้ว
ว่าอาหารจริง ๆ รสชาติเป็นยังไง

00:17:54.907 --> 00:17:56.283 align:center
โป๊ปยังเป็นคนทำอาหารอยู่หรือเปล่า

00:17:56.366 --> 00:17:58.410 align:center
หรือลุงสก็อตต์กลับเข้าครัวแล้ว

00:17:59.411 --> 00:18:01.455 align:center
เราเสียโป๊ปไปแล้ว และ...

00:18:03.874 --> 00:18:05.250 align:center
ลุงสก็อตต์ก็ถูกฆ่าตาย

00:18:05.334 --> 00:18:08.212 align:center
ลูกกระสุนพวกเม็คฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ

00:18:08.295 --> 00:18:09.797 align:center
ตอนที่เขาพยายามช่วยเด็กกลุ่มหนึ่ง

00:18:09.880 --> 00:18:11.507 align:center
ที่ถูกพวกสกิตเตอร์ล้อมเอาไว้

00:18:15.260 --> 00:18:16.804 align:center
ฉันเสียใจด้วยนะ

00:18:20.140 --> 00:18:22.017 align:center
ฉันชอบลุงสกอตต์

00:18:22.101 --> 00:18:24.269 align:center
ก็นะ เขาตายแล้ว

00:18:26.063 --> 00:18:29.483 align:center
พร้อมกับคนดี ๆ อีกมากมาย

00:18:30.025 --> 00:18:32.444 align:center
เหล่าคนที่พยายามต่อสู้
กับเจ้านายของเธอ

00:18:32.986 --> 00:18:34.488 align:center
พวกมันไม่ใช่เจ้านายของฉัน

00:18:35.614 --> 00:18:36.740 align:center
ไม่อีกต่อไปแล้ว

00:18:39.827 --> 00:18:41.870 align:center
เธออาจหลอกคนอื่นได้
แต่หลอกฉันไม่ได้หรอก

00:18:43.580 --> 00:18:44.832 align:center
ฉันได้ยินนะ

00:18:46.208 --> 00:18:48.043 align:center
นายได้ยินฉันเหรอ

00:18:49.378 --> 00:18:51.213 align:center
พูดเรื่องอะไรน่ะ

00:18:52.131 --> 00:18:54.466 align:center
เธอยังเกี่ยวพันกับพวกมันอยู่

00:18:54.550 --> 00:18:55.759 align:center
เธอก็ได้ยินมันเหมือนกัน

00:18:57.719 --> 00:18:59.346 align:center
ฉันได้ยิน...

00:18:59.638 --> 00:19:01.598 align:center
อะไรบางอย่าง

00:19:02.766 --> 00:19:04.476 align:center
มันเหมือนกับ...

00:19:05.394 --> 00:19:08.438 align:center
ทีวี วิทยุ และคลื่นไฟฟ้า
กำลังดังอยู่พร้อม ๆ กัน

00:19:08.522 --> 00:19:10.566 align:center
นายหมายถึงเสียงนั่นใช่ไหม

00:19:12.901 --> 00:19:14.820 align:center
ใช่ อะไรทำนองนั้นแหละ

00:19:15.737 --> 00:19:17.781 align:center
แต่มันก็แค่เสียงเอง

00:19:17.865 --> 00:19:19.199 align:center
เสียงที่อยู่ไกลออกไป

00:19:21.952 --> 00:19:23.871 align:center
ฉันไม่ได้รู้สึกว่า
เกี่ยวพันกับพวกมันอีกต่อไปแล้ว

00:19:23.954 --> 00:19:25.497 align:center
เพราะฉันจำได้ว่ามันรู้สึกยังไง

00:19:26.957 --> 00:19:28.083 align:center
เธอจำได้เหรอ

00:19:28.167 --> 00:19:29.209 align:center
ใช่

00:19:34.882 --> 00:19:37.176 align:center
รู้สึกเหมือนมีมือบีบคอฉันอยู่...

00:19:42.431 --> 00:19:44.641 align:center
ควบคุมฉันไปมาเหมือนตุ๊กตาผ้า

00:19:44.725 --> 00:19:46.393 align:center
แทบหายใจไม่ออก

00:19:48.270 --> 00:19:50.522 align:center
ฉันถูกบังคับให้เห็นสิ่งที่เลวร้าย...

00:19:52.774 --> 00:19:54.693 align:center
ไร้อำนาจที่จะพูด

00:19:58.947 --> 00:20:00.407 align:center
นายก็ต้องจำได้เหมือนกันสิ

00:20:03.619 --> 00:20:05.287 align:center
ฉันจำได้

00:20:06.205 --> 00:20:08.373 align:center
แล้วนั่นนายแค่ถูกจับคู่
กับพวกสกิตเตอร์นะ

00:20:15.047 --> 00:20:16.924 align:center
ลองนึกภาพว่าหนักกว่านั้นสักสิบเท่าสิ

00:20:26.683 --> 00:20:28.769 align:center
ฉันขอขนมปังเพิ่มอีกได้ไหม

00:20:33.649 --> 00:20:35.317 align:center
ได้

00:20:36.443 --> 00:20:38.237 align:center
ได้สิ

00:20:53.543 --> 00:20:54.920 align:center
เราคิดว่าเราเจอวิธีบางอย่างแล้ว

00:20:55.003 --> 00:20:56.255 align:center
ที่จริงลอร์เดสเป็นคนเจอน่ะ

00:20:57.631 --> 00:21:00.634 align:center
มันเริ่มจากการที่ผู้กอง
ภาวะอุณหภูมิร่างกายต่ำกว่าปกติ

00:21:00.717 --> 00:21:03.637 align:center
ซึ่งแปลว่า
อุณหภูมิร่างกายของเขาลดลง

00:21:03.720 --> 00:21:04.763 align:center
ซึ่งมันไม่สมเหตุสมผลเลย

00:21:04.846 --> 00:21:06.390 align:center
เพราะปฏิกิริยาปกติต่อการติดเชื้อ

00:21:06.473 --> 00:21:08.267 align:center
ก็คือต้องอุณหภูมิสูงขึ้น หรือมีไข้

00:21:08.350 --> 00:21:09.935 align:center
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา

00:21:10.018 --> 00:21:11.395 align:center
เราเลยสงสัยว่าตัวเชื้อโรค

00:21:11.478 --> 00:21:13.981 align:center
ต้องการสภาพแวดล้อมของ
ผู้ถูกอาศัยที่เย็นขึ้นเพื่ออยู่รอด

00:21:14.064 --> 00:21:15.941 align:center
ด้วยเหตุนี้
มันจึงไหลอยู่ในระบบเส้นเลือดฝอย

00:21:16.024 --> 00:21:17.818 align:center
ที่อยู่ติดกับผิวหนังของเขามากที่สุด

00:21:17.901 --> 00:21:20.445 align:center
เราเลยพยายามเพิ่มอุณหภูมิ
ร่างกายของผู้กองวีฟเวอร์

00:21:20.529 --> 00:21:21.530 align:center
ด้วยฮีตเตอร์และผ้าห่ม

00:21:21.613 --> 00:21:23.615 align:center
ซึ่งก็ทำให้เชื้อโรคแพร่ช้าลง
แต่ก็ไม่ได้หยุด

00:21:23.699 --> 00:21:24.741 align:center
ซึ่งทำให้ฉันก็นึกถึงบางอย่าง

00:21:24.825 --> 00:21:26.159 align:center
จากวิชาภูมิคุ้มกันที่ฉันเรียน

00:21:26.243 --> 00:21:28.787 align:center
เทคนิคที่เรียกว่าการควบคุม
อุณหภูมิเลือดจากภายนอกร่างกาย

00:21:28.870 --> 00:21:31.081 align:center
แนวคิดก็บ้าสมชื่อนั่นแหละ

00:21:31.164 --> 00:21:33.083 align:center
เราจะสูบเลือด
ของผู้กองเวฟเวอร์ออกมา

00:21:33.166 --> 00:21:35.043 align:center
อุ่นให้ร้อนเกิน
105 องศาฟาเรนไฮต์

00:21:35.127 --> 00:21:37.170 align:center
แล้วเราก็ปั๊มมันกลับเข้าร่างเขา

00:21:37.254 --> 00:21:38.463 align:center
อุณหภูมิที่เปลี่ยนไป

00:21:38.547 --> 00:21:40.382 align:center
อย่างน้อยก็จะขัดขวาง
การเติบโตของเชื้อโรค

00:21:40.465 --> 00:21:41.758 align:center
- หรือไม่ก็ฆ่ามันไปเลย
- คุณพูดถูก

00:21:41.842 --> 00:21:43.051 align:center
ฟังดูบ้ามากจริง ๆ

00:21:43.135 --> 00:21:45.762 align:center
เทคนิคนี้ถูกใช้รักษามะเร็งและเอดส์

00:21:45.846 --> 00:21:48.140 align:center
โอเค สมมติว่าวิธีจะใช้ได้ผล

00:21:48.223 --> 00:21:49.641 align:center
คุณจะทำแบบนั้น
โดยไม่ฆ่าเขาได้ยังไง

00:21:49.725 --> 00:21:51.351 align:center
นั่นเป็นหน้าที่ของจามิล

00:21:52.352 --> 00:21:53.353 align:center
ผมเหรอ

00:21:53.437 --> 00:21:56.315 align:center
เราแค่ต้องการวิธีที่จะสูบและกระตุ้น
การไหลเวียนโลหิตของผู้กองใหม่

00:21:56.398 --> 00:21:57.733 align:center
โดยผ่านความร้อน

00:21:57.816 --> 00:21:59.526 align:center
แค่นี้เหรอ

00:21:59.609 --> 00:22:01.069 align:center
นายทำได้หรือไม่ได้

00:22:01.153 --> 00:22:03.530 align:center
ฟังนะ ผมไม่ได้จะบอกว่า
มันเป็นไปไม่ได้

00:22:03.613 --> 00:22:05.115 align:center
แต่ต้องทำเมื่อไหร่
และด้วยอะไรเหรอ

00:22:05.198 --> 00:22:07.367 align:center
ทำตอนนี้เลย
และที่นี่เป็นโรงพยาบาล

00:22:07.451 --> 00:22:09.703 align:center
ฉันรู้ว่าเราจะสามารถ
หาวัสดุและเครื่องที่ต้องใช้ได้

00:22:15.292 --> 00:22:16.752 align:center
ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วใช่ไหม

00:22:18.795 --> 00:22:20.756 align:center
โอเค เอาเลย ลงมือเลย

00:22:20.839 --> 00:22:23.091 align:center
แต่ในระหว่างนั้น
เราจะเตรียมเดินทางไปชาร์ลสตัน

00:22:23.175 --> 00:22:24.760 align:center
ทันทีที่หน่วยสำรวจกลับมาพร้อมน้ำมัน

00:22:24.843 --> 00:22:26.136 align:center
เราจะไปกันทันที

00:22:33.393 --> 00:22:34.644 align:center
ได้เรื่องไหม

00:22:34.728 --> 00:22:36.188 align:center
ไม่มีน้ำมันเลยครับหัวหน้า

00:22:37.272 --> 00:22:38.482 align:center
แต่เราเจอพวกมันอยู่ข้างถนน

00:22:38.565 --> 00:22:40.108 align:center
ทางตะวันตกประมาณสิบไมล์จากที่นี่

00:22:40.192 --> 00:22:41.610 align:center
พวกไหนเหรอ

00:22:44.529 --> 00:22:45.572 align:center
โป๊ป

00:22:45.655 --> 00:22:48.075 align:center
ผมว่าเขาไม่หายใจแล้ว

00:22:51.995 --> 00:22:53.789 align:center
ทางนี้

00:22:53.872 --> 00:22:54.873 align:center
ตรงนี้เลย

00:22:54.956 --> 00:22:56.124 align:center
ตรงนี้แหละ ไลล์

00:23:00.545 --> 00:23:02.130 align:center
- นี่เขา...
- มีชีวิตอยู่ไหมเหรอ

00:23:02.214 --> 00:23:03.465 align:center
เกือบไม่มีแล้ว

00:23:05.342 --> 00:23:07.427 align:center
- โอเค ฉันไม่เป็นไร
- ไม่ นายไม่โอเค

00:23:07.511 --> 00:23:08.720 align:center
นั่งลง

00:23:10.055 --> 00:23:11.348 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:23:11.807 --> 00:23:12.974 align:center
ฉันกับโป๊ป

00:23:13.058 --> 00:23:15.852 align:center
กำลังหารถอยู่นอกเดอร์แฮม

00:23:15.936 --> 00:23:17.020 align:center
เราเลยแยกกัน

00:23:17.104 --> 00:23:18.605 align:center
ฉันได้ยินเสียงปืน

00:23:18.688 --> 00:23:19.815 align:center
ตอนที่ฉันหาเขาเจอ

00:23:19.898 --> 00:23:22.400 align:center
เขากำลังถูกพวกสกิตเตอร์ไล่ล่าอยู่

00:23:22.484 --> 00:23:23.610 align:center
เราวิ่งหนีกันแทบตาย...

00:23:23.693 --> 00:23:26.655 align:center
แต่เม็คตัวหนึ่งสบโอกาสยิงเรา
กระสุนของมันมาระเบิดใกล้เรา

00:23:26.738 --> 00:23:28.198 align:center
โป๊ปหมดสติไป

00:23:28.949 --> 00:23:30.450 align:center
ฉันก็เลยแบกเขาขึ้นมา
และวิ่งไปเรื่อย ๆ

00:23:30.534 --> 00:23:32.577 align:center
จนฉันวิ่งไม่ไหว

00:23:32.661 --> 00:23:33.912 align:center
- เขาต้องพักผ่อนแล้ว
- โอเค

00:23:33.995 --> 00:23:36.331 align:center
ดีใจที่ได้นายกลับมานะ แล้วเขาล่ะ

00:23:36.414 --> 00:23:37.374 align:center
เขาขาดน้ำ

00:23:37.457 --> 00:23:38.542 align:center
สมองกระทบกระเทือนค่อนข้างแรง

00:23:38.625 --> 00:23:40.710 align:center
แต่ฉันไม่เห็นว่ามีบาดแผลร้ายแรง
ซึ่งเป็นเรื่องดีแล้ว

00:23:40.794 --> 00:23:42.337 align:center
เขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม

00:23:42.420 --> 00:23:43.421 align:center
เราจะเอาน้ำให้เขา

00:23:43.505 --> 00:23:45.465 align:center
ถ้าในอีกสองสามชั่วโมงเขาตื่น
ก็คงไม่เป็นไร

00:23:45.549 --> 00:23:47.175 align:center
ถ้าตื่นแล้วบอกผมด้วย
แต่คงไม่ต้องเตือนว่า...

00:23:47.259 --> 00:23:49.094 align:center
ฉันรู้ ตอนนี้วีฟเวอร์สำคัญที่สุด

00:24:03.692 --> 00:24:06.319 align:center
ครอบครัวฉันเคยชอบไปเที่ยว
แนนทัคเก็ตตอนหน้าร้อน

00:24:07.821 --> 00:24:09.739 align:center
ตอนอยู่ที่นั่นฉันเดินเท้าเปล่าตลอด

00:24:11.074 --> 00:24:12.909 align:center
ฉันรักแสงอาทิตย์ที่นั่นมาก

00:24:14.494 --> 00:24:15.787 align:center
ทั้งอุ่นกาย

00:24:16.621 --> 00:24:18.081 align:center
และอุ่นใจ

00:24:19.207 --> 00:24:21.084 align:center
นายเคยฝันไหมว่ามันเป็นยังไง...

00:24:22.586 --> 00:24:23.795 align:center
เมื่อก่อนหน้านี้

00:24:25.964 --> 00:24:27.424 align:center
ถ้าไม่หลับก็ฝันยากนะ

00:24:27.507 --> 00:24:28.341 align:center
จริงเหรอ

00:24:29.217 --> 00:24:31.761 align:center
ฉันว่าฉันไม่เคยหลับสบาย
เท่าเมื่อคืนมาก่อนเลย

00:24:33.054 --> 00:24:34.347 align:center
นี่อาหารเช้า

00:24:34.431 --> 00:24:35.724 align:center
ขอบคุณนะ

00:24:36.975 --> 00:24:39.853 align:center
ไม่อยากเชื่อเลย
ว่าฉันหิวตลอดเวลาขนาดนี้

00:24:39.936 --> 00:24:42.898 align:center
มันไม่ได้มากมายอะไรหรอก แต่...

00:24:44.357 --> 00:24:45.984 align:center
ทรัพยากรทุกอย่างของเรา...

00:24:46.067 --> 00:24:47.652 align:center
ใกล้จะหมดแล้ว

00:24:47.736 --> 00:24:50.071 align:center
ได้เวลาออกหาอาหารอีกแล้วสินะ

00:24:52.115 --> 00:24:54.117 align:center
ยังไงเราก็ใกล้จะไปจากที่นี่อยู่แล้ว

00:24:54.201 --> 00:24:55.660 align:center
ไปไหนเหรอ

00:24:57.704 --> 00:25:00.373 align:center
ไม่รู้สิ พวกเขาไม่ได้บอกฉัน

00:25:01.374 --> 00:25:03.126 align:center
เพราะหนามของนายเหรอ

00:25:04.794 --> 00:25:06.880 align:center
เดาว่าฉันก็คงต้องทำตัวให้ชิน
ด้วยเหมือนกันสินะ

00:25:07.547 --> 00:25:09.966 align:center
ใช่ คือ...

00:25:10.050 --> 00:25:13.970 align:center
ถูกเรียกว่า "ไอ้หลังมีดโกน" หรือ
"ไอ้ไม้แขวนเสื้อ" ก็ไม่สนุกนักหรอก

00:25:14.054 --> 00:25:15.305 align:center
จริงเหรอ

00:25:16.056 --> 00:25:17.641 align:center
พวกเขาเรียกเราแบบนั้นเหรอ

00:25:17.724 --> 00:25:20.852 align:center
ไม่ใช่ต่อหน้าฉันนะ แต่ก็ใช่แล้วล่ะ

00:25:21.937 --> 00:25:23.355 align:center
แต่มันก็ไม่แย่เท่าไรนะ

00:25:24.397 --> 00:25:25.607 align:center
ฉันว่านะ

00:25:26.983 --> 00:25:28.485 align:center
เหรอ

00:25:28.944 --> 00:25:30.195 align:center
มันแปลกนะ แต่ว่า...

00:25:31.321 --> 00:25:33.573 align:center
ฉันได้ยินเกือบทุกอย่างเลย

00:25:34.199 --> 00:25:35.283 align:center
เช่นอะไรเหรอ

00:25:35.367 --> 00:25:37.994 align:center
เช่น ที่พวกเขาคุยกัน
เรื่องเครื่องปั่นไฟ

00:25:38.078 --> 00:25:40.580 align:center
มีน้ำมันไม่พอ

00:25:40.664 --> 00:25:42.290 align:center
หรือเรื่องผู้กองวีฟเวอร์
อยู่ในอาการโคม่า

00:25:42.374 --> 00:25:44.584 align:center
ฉันเดาว่านายก็เป็นเหมือนกันใช่ไหม

00:25:47.295 --> 00:25:48.505 align:center
ใช่

00:25:48.588 --> 00:25:50.507 align:center
บางครั้งก็ได้ยิน

00:25:50.590 --> 00:25:52.759 align:center
ตอนที่ฉันมองออกไป
นอกหน้าต่างเมื่อกี้

00:25:52.842 --> 00:25:55.637 align:center
ฉันสามารถมองเห็นรายละเอียด
ที่เมื่อก่อนไม่เคยรู้ว่ามีด้วยซ้ำ

00:25:58.932 --> 00:26:00.433 align:center
แล้วก็เรื่องนี้อีก

00:26:03.937 --> 00:26:06.064 align:center
นายต้องยอมรับ
ว่ามันเจ๋งดีนะ ใช่ไหมล่ะ

00:26:08.400 --> 00:26:09.776 align:center
แคเรน เธอต้องวางมันลงนะ

00:26:14.447 --> 00:26:16.533 align:center
นี่มันเกิดอะไรขึ้น

00:26:17.534 --> 00:26:18.618 align:center
ไม่รู้สิ

00:26:18.702 --> 00:26:20.996 align:center
ฉันรู้สึกได้ว่านายรู้สึกอะไรอยู่

00:26:21.621 --> 00:26:23.873 align:center
ฉันก็รู้สึกได้เหมือนกัน

00:26:31.423 --> 00:26:33.216 align:center
อะไรกันวะ

00:26:35.760 --> 00:26:37.220 align:center
นายทำอะไรเธอ

00:26:38.179 --> 00:26:39.306 align:center
แคเรน

00:26:39.389 --> 00:26:40.557 align:center
แคเรน

00:26:40.640 --> 00:26:42.392 align:center
นายทำอะไรเธอ

00:26:42.475 --> 00:26:43.727 align:center
เบน

00:26:44.936 --> 00:26:47.272 align:center
นี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม

00:26:47.355 --> 00:26:49.607 align:center
คิดว่าไม่เป็นไรนะ

00:26:51.735 --> 00:26:54.195 align:center
- เขาทำอะไรเธอ
- ไม่รู้สิ

00:26:54.779 --> 00:26:57.407 align:center
ไม่รู้สิ เราแค่...

00:26:57.490 --> 00:26:59.617 align:center
เราแค่คุยกัน แล้วก็...

00:27:00.869 --> 00:27:03.204 align:center
แล้วฉันก็รู้สึกถึง
ความเชื่อมโยงกับเขา

00:27:04.664 --> 00:27:06.916 align:center
- ฉันกลัวมากเลย ฮาล
- นี่

00:27:07.000 --> 00:27:09.210 align:center
นี่ ๆ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรแล้ว

00:27:22.015 --> 00:27:23.641 align:center
แนวคิดมันก็ง่ายนิดเดียว

00:27:23.725 --> 00:27:25.018 align:center
เราปั๊มเลือด...

00:27:25.101 --> 00:27:26.978 align:center
ของผู้กองวีฟเวอร์เข้ามาในขวดนี้

00:27:27.062 --> 00:27:29.397 align:center
ที่ซึ่งเราจะให้ความร้อนจนเลือด
มีอุณหภูมิถึง 105 องศาฟาเรนไฮต์

00:27:29.481 --> 00:27:32.233 align:center
ซึ่งโดยทฤษฎีแล้ว ก็จะฆ่าอะไรก็ตาม

00:27:32.317 --> 00:27:33.860 align:center
ที่อยู่ในกระแสเลือดของผู้กอง

00:27:33.943 --> 00:27:35.528 align:center
แล้วเราก็ปั๊มเลือดต่อมายังขวดที่สอง

00:27:35.612 --> 00:27:37.572 align:center
ที่ซึ่งเราจะทำให้เลือดเย็นลง
จนถึงอุณหภูมิร่างกายปกติ

00:27:37.655 --> 00:27:38.907 align:center
ที่ 98.6 องศาฟาเรนไฮต์

00:27:38.990 --> 00:27:41.993 align:center
แล้วเราก็ปั๊มมันกลับเข้าร่างเขา

00:27:42.077 --> 00:27:43.453 align:center
ต้องใช้เวลานานแค่ไหน

00:27:43.536 --> 00:27:44.913 align:center
ประมาณแปดชั่วโมง

00:27:44.996 --> 00:27:46.873 align:center
คุณบอกว่าถึงตอนนั้นเขาอาจตายได้

00:27:46.956 --> 00:27:48.166 align:center
ถ้าเราสามารถย้อนกลับขั้นตอนได้

00:27:48.249 --> 00:27:49.751 align:center
ถ้าเราสามารถทำให้เชื้อตาย

00:27:49.834 --> 00:27:51.544 align:center
ก่อนที่มันจะโจมตีเยื่อกั้น
ระหว่างเลือดกับสมองได้

00:27:51.628 --> 00:27:53.755 align:center
ฉันว่าเราก็มีโอกาสช่วยเขาได้

00:27:54.672 --> 00:27:56.466 align:center
ลอร์เดส อุณหภูมิร่างกาย
ของวีฟเวอร์เท่าไร

00:27:57.384 --> 00:27:59.052 align:center
ยัง 96 อยู่เลย

00:27:59.135 --> 00:28:00.720 align:center
โอเค

00:28:00.887 --> 00:28:01.930 align:center
อดทนไว้นะ ผู้กอง

00:28:08.311 --> 00:28:10.063 align:center
ทำอะไรเพิ่มไม่ได้แล้ว
นอกจากรอดูผล

00:28:10.855 --> 00:28:12.565 align:center
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม

00:28:20.573 --> 00:28:23.535 align:center
ผมแค่อยากบอกว่าผมขอโทษ

00:28:24.285 --> 00:28:26.746 align:center
- เรื่องอะไรเหรอ
- ที่คิดว่าผม...

00:28:26.830 --> 00:28:28.540 align:center
รู้มากกว่าคุณ

00:28:28.623 --> 00:28:29.666 align:center
และสำหรับทุกอย่าง

00:28:30.750 --> 00:28:33.545 align:center
ฉันบอกไปแล้วว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่
ฉันหมายความว่าอย่างนั้นจริง ๆ

00:28:33.628 --> 00:28:35.713 align:center
ไว้เมื่อเรื่องทุกอย่างสงบลง
เราค่อยมาคุยกันก็ได้

00:28:35.797 --> 00:28:38.049 align:center
- แต่ตอนนี้ฉันควรกลับเข้าไป
- โอเค

00:28:43.096 --> 00:28:44.389 align:center
ไม่ ไม่นะ

00:28:44.472 --> 00:28:45.515 align:center
เครื่องปั่นไฟน่ะ

00:28:45.598 --> 00:28:46.725 align:center
ลอร์เดส ใส่เครื่องช่วยหายใจเขา

00:28:46.808 --> 00:28:49.018 align:center
ทอม ฉันอยากให้คุณ
หมุนปั๊มพวกนี้ด้วยมือ โอเคไหม

00:28:49.102 --> 00:28:52.397 align:center
ไม่ต้องเร็ว
แค่ต้องมั่นคงและสม่ำเสมอ

00:28:53.273 --> 00:28:54.399 align:center
แล้วอุณหภูมิน้ำล่ะ

00:28:54.482 --> 00:28:55.692 align:center
มันน่าจะรักษาความร้อนได้นานพอ

00:28:55.775 --> 00:28:57.360 align:center
ให้จามิลได้พลังไฟฟ้ากลับคืนมา

00:29:13.501 --> 00:29:15.962 align:center
- ผมได้เครื่องปั่นไฟมาแล้ว
- ลงมือเลย

00:29:18.965 --> 00:29:20.216 align:center
พร้อมแล้ว

00:29:20.550 --> 00:29:21.926 align:center
เอาเลย

00:29:41.821 --> 00:29:43.031 align:center
เราถูกหวยแล้วครับ หัวหน้า

00:29:43.114 --> 00:29:44.491 align:center
- น้ำมันดีเซลเหรอ
- ใช่แล้ว

00:29:44.574 --> 00:29:45.992 align:center
เราได้มาสามถังเต็ม ๆ

00:29:46.075 --> 00:29:49.120 align:center
น้ำมันเบนซินอีกสองถัง น้ำมัน
ความหนาแน่น 30 อีกสามถึงเต็ม ๆ

00:29:49.204 --> 00:29:50.413 align:center
แล้วก็พวกสายพานอีกเพียบ

00:29:50.497 --> 00:29:52.123 align:center
- ดีมาก เทกเตอร์
- จริง ๆ เจออีกเยอะเลยล่ะ

00:29:52.207 --> 00:29:53.666 align:center
- เราแค่ขนมาทั้งหมดไม่ไหว
- เจอที่ไหน

00:29:53.750 --> 00:29:55.210 align:center
คิดว่าน่าจะทางตะวันตกเฉียงใต้นะ

00:29:55.293 --> 00:29:56.878 align:center
ฟังนะ ผมเกือบจะยอมแพ้แล้ว

00:29:56.961 --> 00:29:59.422 align:center
แต่ผมมีสัญชาตญาณบางอย่าง
แล้วพ่อผมก็บอกผมเสมอ

00:29:59.506 --> 00:30:00.882 align:center
- เขาพูดว่า "ไอ้หนุ่ม..."
- ยอดเลย

00:30:01.674 --> 00:30:04.636 align:center
ตอนนี้เราต้องเอาน้ำมันดีเซลพวกนี้
ไปเติมเครื่องปั่นไฟ

00:30:04.719 --> 00:30:06.721 align:center
- ครับผม
- ฉันจะไปหาตัวจามิล

00:30:14.896 --> 00:30:16.397 align:center
ว่าไง ฮาล

00:30:16.940 --> 00:30:18.733 align:center
ฉันตามหานายซะทั่วเลย

00:30:19.943 --> 00:30:21.986 align:center
เราต้องหาทางช่วยเธอนะ แม็กกี้

00:30:23.238 --> 00:30:24.531 align:center
แคเรนน่ะเหรอ

00:30:24.906 --> 00:30:25.949 align:center
พูดเรื่องอะไรน่ะ

00:30:26.032 --> 00:30:28.201 align:center
ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง
ต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเธอแน่

00:30:28.284 --> 00:30:29.869 align:center
ไม่ นายคิดกลับกันแล้ว

00:30:29.953 --> 00:30:31.371 align:center
จะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเรา

00:30:31.454 --> 00:30:33.122 align:center
ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่างกับเธอ

00:30:33.748 --> 00:30:34.999 align:center
เบนน่ะ

00:30:37.252 --> 00:30:39.128 align:center
- บ้าเอ๊ย
- อะไรเหรอ

00:30:39.212 --> 00:30:41.589 align:center
ก็สิ่งที่เขากับพวกสกิตเตอร์
ร่วมมือกันทำน่ะ

00:30:42.465 --> 00:30:43.842 align:center
หนามของเขาเรืองแสง

00:30:43.925 --> 00:30:45.176 align:center
และเขาก็กำลัง
ทำบางอย่างกับแคเรน

00:30:45.260 --> 00:30:46.761 align:center
พูดเรื่องอะไรของนายน่ะ

00:30:47.345 --> 00:30:49.597 align:center
ฉันคิดว่าเขา
พยายามจะดึงเธอเข้าพวก

00:30:51.057 --> 00:30:53.393 align:center
ด้วยอะไรสักอย่างของพวกสกิตเตอร์
ที่เขาเอามาด้วย

00:30:54.394 --> 00:30:55.854 align:center
ฉันเข้ามาในห้อง...

00:30:56.896 --> 00:30:58.439 align:center
แล้วพวกเขาก็กำลังกอดกัน

00:31:00.400 --> 00:31:02.235 align:center
และหนามของพวกเขา
ก็กำลังเรืองแสง

00:31:03.903 --> 00:31:05.530 align:center
- ตอนนี้เบนอยู่ที่ไหน
- ไม่รู้สิ

00:31:05.613 --> 00:31:06.781 align:center
นายต้องหาเขาให้เจอนะ

00:31:07.448 --> 00:31:09.492 align:center
โอเคไหม ถ้ามีใครกำลัง
ตกอยู่ในอันตราย ก็คือเขานั่นแหละ

00:31:10.827 --> 00:31:12.745 align:center
นายต้องเชื่อใจฉันนะเรื่องนี้

00:31:19.210 --> 00:31:20.712 align:center
กะนายหมดแล้ว จอห์น

00:31:22.213 --> 00:31:24.173 align:center
เดี๋ยวฉันดูต่อเอง

00:31:25.300 --> 00:31:26.759 align:center
ครับผม

00:31:45.320 --> 00:31:46.613 align:center
เธอทำอะไรน่ะ

00:31:50.909 --> 00:31:52.869 align:center
เธอกับฉัน
เราจะมาคุยกันแบบลูกผู้หญิงกันหน่อย

00:31:54.454 --> 00:31:56.039 align:center
ฉันไม่เข้าใจ

00:31:57.332 --> 00:31:58.583 align:center
ฉันว่าเธอรู้นะ

00:32:00.251 --> 00:32:03.254 align:center
ฉันว่าเธอเข้าใจดีมาก ๆ เลยล่ะ

00:32:05.089 --> 00:32:06.883 align:center
เพราะงั้นเลิกเฉไฉดีกว่า โอเคไหม

00:32:08.426 --> 00:32:10.303 align:center
ฟังนะ ฉันไม่...

00:32:13.932 --> 00:32:15.725 align:center
นี่ไม่ใช่เรื่องฮาลใช่ไหม เพราะ...

00:32:15.808 --> 00:32:18.144 align:center
ใช่ เรื่องฮาล

00:32:19.062 --> 00:32:20.188 align:center
และเบน

00:32:21.397 --> 00:32:23.232 align:center
และทอม เมสัน

00:32:24.108 --> 00:32:26.110 align:center
อันที่จริง มันเกี่ยวกับ
หน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สองทั้งหน่วย

00:32:26.194 --> 00:32:27.362 align:center
และเรื่องเธอจะต้องคลานกลับ

00:32:27.445 --> 00:32:30.531 align:center
ไปที่รูอะไรก็ตามที่เธอออกมา
แล้วเลิกยุ่งกับพวกเราซะ

00:32:38.081 --> 00:32:40.208 align:center
"พวกเรา" แล้วงั้นเหรอ แม็กกี้

00:32:42.627 --> 00:32:46.214 align:center
แม็กกี้ตัวน้อยผู้ใสซื่อบริสุทธิ์
ที่มีหัวใจผุดผ่องงั้นเหรอ

00:32:46.923 --> 00:32:48.841 align:center
รู้ไหม ฉันสงสารเธอนะ

00:32:49.759 --> 00:32:52.971 align:center
เธอเอาแต่ผลักไสสิ่งที่เข้ามาในชีวิต
มาเป็นเวลานาน

00:32:53.054 --> 00:32:56.849 align:center
จนเธอลืมวิธีการ
ใกล้ชิดกับใครสักคนไปแล้ว

00:32:56.933 --> 00:32:59.060 align:center
ตอนนี้เธอก็กำลังทำแบบเดิมกับฮาล

00:33:00.061 --> 00:33:01.896 align:center
เพราะเธอคิดว่าเธอไม่คู่ควรกับเขา

00:33:03.982 --> 00:33:05.608 align:center
และรู้อะไรไหม

00:33:07.360 --> 00:33:08.403 align:center
เธอคิดถูกแล้ว

00:33:11.197 --> 00:33:13.783 align:center
รู้ไหม ฉันเคยคิดถึงเวลา
ที่เธออยู่กับโป๊ป

00:33:14.659 --> 00:33:17.328 align:center
ถึงว่าเธอจะเล่าว่าพวกเขาทำไม่ดี
กับเธอขนาดไหน

00:33:17.412 --> 00:33:19.872 align:center
ความจริงก็คือฉันคิดว่า
เธอรู้สึกสบายใจเวลาอยู่กับพวกนั้น

00:33:19.956 --> 00:33:23.418 align:center
มากกว่าพวกไหน
ในชีวิตที่น่าสมเพชของเธอ

00:33:23.751 --> 00:33:24.961 align:center
เธอไม่รู้จักฉันสักนิด

00:33:25.586 --> 00:33:26.963 align:center
ฉันคิดว่าฉันรู้นะ

00:33:28.381 --> 00:33:29.799 align:center
และรู้อะไรไหม

00:33:31.259 --> 00:33:33.261 align:center
บางทีชีวิตที่ต้องอยู่กับโป๊ป
และพรรคพวกเขาน่ะ

00:33:35.304 --> 00:33:37.473 align:center
อาจเป็นชีวิตที่เธอสมควรได้รับแล้ว

00:33:59.746 --> 00:34:01.539 align:center
แคเรน เกิดอะไรขึ้น

00:34:10.840 --> 00:34:12.091 align:center
ไม่เป็นไรใช่ไหม

00:34:12.175 --> 00:34:13.551 align:center
ใช่ คิดว่านะ

00:34:14.844 --> 00:34:17.513 align:center
- อยู่ ๆ เธอก็บุกเข้ามา...
- เราต้องไปตามหมอกลาส

00:34:18.014 --> 00:34:19.265 align:center
ไม่

00:34:19.348 --> 00:34:21.726 align:center
ไม่ แม็กกี้บอกว่า
ไม่มีใครเชื่อใจเราแน่

00:34:23.144 --> 00:34:25.188 align:center
เธอพยายามยิงฉัน เบน

00:34:29.650 --> 00:34:31.235 align:center
อยู่ที่นี่เราไม่ปลอดภัยแน่

00:34:36.032 --> 00:34:37.825 align:center
เราจะปลอดภัยที่ไหนได้งั้นเหรอ

00:34:41.162 --> 00:34:42.872 align:center
ฉันรู้จักที่หนึ่ง...

00:34:43.748 --> 00:34:45.958 align:center
ที่เราจะปลอดภัยและเป็นที่ยอมรับ

00:34:48.127 --> 00:34:50.004 align:center
แต่เราต้องออกไปจากที่นี่ก่อน

00:35:06.521 --> 00:35:07.814 align:center
ทางนี้

00:35:13.528 --> 00:35:16.364 align:center
ที่ไหน ไปทางไหน

00:35:19.659 --> 00:35:20.952 align:center
ทางนั้น

00:35:24.288 --> 00:35:25.706 align:center
เบน

00:35:27.583 --> 00:35:29.127 align:center
นายต้องมากับฉัน

00:35:29.210 --> 00:35:30.628 align:center
เดี๋ยวนี้

00:35:32.547 --> 00:35:33.881 align:center
ไม่

00:35:33.965 --> 00:35:35.466 align:center
เราต้องไป

00:35:36.300 --> 00:35:38.678 align:center
เพื่อความปลอดภัยของพวกเรา
และหน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สอง

00:35:38.761 --> 00:35:40.638 align:center
ฉันว่าเราน่าจะให้พ่อ
เป็นคนตัดสินดีกว่านะ

00:35:41.472 --> 00:35:43.641 align:center
ทีนี้ก็ไปกันเถอะ ทั้งคู่เลย

00:35:59.490 --> 00:36:00.950 align:center
ผมขอโทษนะ

00:36:02.827 --> 00:36:04.495 align:center
ไม่เป็นไร

00:36:18.718 --> 00:36:20.761 align:center
เขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม

00:36:23.973 --> 00:36:26.851 align:center
- ใช่
- ฉันเสียใจที่ต้องเป็นแบบนี้นะ เบน

00:36:29.061 --> 00:36:31.230 align:center
ฉันรู้ว่าไม่ช้าก็เร็ว ฉันก็ต้องไปอยู่ดี

00:36:37.445 --> 00:36:39.655 align:center
รู้ไหม ฉันเคยรักพี่ชายของนาย

00:36:41.240 --> 00:36:42.700 align:center
มาก ๆ เลยด้วย

00:36:44.410 --> 00:36:45.745 align:center
รู้

00:36:46.329 --> 00:36:47.955 align:center
ฉันมั่นใจว่าเขาก็รักเธอเหมือนกัน

00:36:49.165 --> 00:36:50.541 align:center
แต่ว่า...

00:36:51.083 --> 00:36:52.460 align:center
ฉันรู้

00:37:28.329 --> 00:37:30.039 align:center
พร้อมไหม

00:37:31.374 --> 00:37:32.833 align:center
พร้อม

00:37:47.932 --> 00:37:49.475 align:center
มันได้ผลสินะ

00:37:49.850 --> 00:37:51.018 align:center
ดูเหมือนอย่างนั้น

00:37:51.102 --> 00:37:53.354 align:center
อย่างน้อยเขาก็หายใจเองได้แล้ว

00:37:53.437 --> 00:37:55.523 align:center
อุณหภูมิร่างกายของเขา
กลับมาเป็นปกติแล้ว

00:37:59.277 --> 00:38:00.820 align:center
เป็นข่าวดีนะ

00:38:00.903 --> 00:38:02.822 align:center
แต่เขายังไม่หายดีหรอก

00:38:02.905 --> 00:38:05.908 align:center
เราไม่มีทางรู้เลยว่า
เกิดผลข้างเคียงอะไรกับเขาบ้าง

00:38:05.992 --> 00:38:06.993 align:center
ฉันหวังแค่ว่าเราได้ฆ่า

00:38:07.076 --> 00:38:09.787 align:center
อะไรก็ตาม
ที่เป็นสาเหตุให้เขาเป็นแบบนี้ไปแล้ว

00:38:09.870 --> 00:38:11.330 align:center
ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับเขาแล้ว

00:38:12.373 --> 00:38:14.917 align:center
เรามีน้ำมันมากพอ
ที่จะใช้ได้อีกสองสามวัน

00:38:15.001 --> 00:38:16.919 align:center
แต่เสบียงอาหารเราใกล้จะหมดแล้ว

00:38:17.003 --> 00:38:19.171 align:center
ผมต้องส่งหน่วยสำรวจ
ออกไปหาอาหารเพิ่ม

00:38:19.255 --> 00:38:21.299 align:center
และนั่นจะทำให้น้ำมันหมดไวขึ้นไปอีก

00:38:21.382 --> 00:38:22.883 align:center
กระสุนเราก็เหลือน้อยเต็มที

00:38:22.967 --> 00:38:24.885 align:center
ผมยังได้รับเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับ
ปัญหาด้านสุขอนามัย

00:38:24.969 --> 00:38:26.554 align:center
ผู้คนต่างถามผมว่า
เราจะไปชาร์ลสตันเมื่อไหร่

00:38:26.637 --> 00:38:29.515 align:center
พวกเขาตื่นตระหนกกับข่าวลือที่ว่า
พวกสกิตเตอร์กำลังมา...

00:38:29.598 --> 00:38:30.850 align:center
นี่

00:38:32.435 --> 00:38:34.228 align:center
เราจะผ่านมันไปด้วยกัน โอเคไหม

00:38:35.438 --> 00:38:36.689 align:center
ผมรู้

00:38:38.816 --> 00:38:40.151 align:center
หมอกลาส

00:38:40.860 --> 00:38:42.528 align:center
ไม่อยากจะเชื่อเลย

00:38:42.611 --> 00:38:44.947 align:center
ผู้กอง ได้ยินฉันไหม

00:38:48.868 --> 00:38:50.119 align:center
อย่าพยายามพูดเลย

00:38:50.202 --> 00:38:51.412 align:center
ลอร์เดส ขอน้ำหน่อย

00:38:56.334 --> 00:38:58.169 align:center
อย่าเพิ่ง อดทนไว้ก่อนนะ

00:38:59.170 --> 00:39:00.588 align:center
เดี๋ยวนะ

00:39:00.671 --> 00:39:02.715 align:center
- ค่อย ๆ จิบนะ ผู้กอง
- ฉันรู้น่า

00:39:06.844 --> 00:39:08.220 align:center
ว้าว

00:39:11.640 --> 00:39:12.975 align:center
ทำไม...

00:39:13.559 --> 00:39:15.144 align:center
มันซับซ้อนน่ะ

00:39:18.147 --> 00:39:21.901 align:center
เราเสียน้ำมันไปมากแค่ไหน
ในการช่วยชีวิตห่วย ๆ ของฉัน

00:39:26.238 --> 00:39:28.074 align:center
คุ้มค่าทุกแกลลอนครับ ผู้กอง

00:39:28.699 --> 00:39:30.117 align:center
นายเป็นคนสั่งเหรอ

00:39:34.372 --> 00:39:35.498 align:center
ทำนองนั้นแหละ

00:39:37.875 --> 00:39:41.128 align:center
นายกับฉันต้องมาคุยกันหน่อยแล้ว
หลังจากที่ฉันลุกจากเตียงนี่ไหว

00:39:41.212 --> 00:39:42.546 align:center
ผมตั้งตารอเลยล่ะ

00:39:44.298 --> 00:39:46.050 align:center
- ขอโทษนะครับ ศาสตราจารย์
- มีอะไร

00:39:46.133 --> 00:39:48.469 align:center
โป๊ปน่ะครับ
เขาตื่นแล้วและก็ถามหาคุณ

00:39:48.552 --> 00:39:49.970 align:center
โอเค เดี๋ยวฉันไป

00:39:50.054 --> 00:39:51.806 align:center
เขาบอกว่า
เป็นเรื่องความเป็นความตายน่ะ

00:39:53.933 --> 00:39:56.018 align:center
มีอะไรที่ต้องบอกคุณอีกเยอะเลยล่ะ

00:39:56.102 --> 00:39:57.395 align:center
เดี๋ยวผมกลับมานะ

00:39:57.478 --> 00:39:59.688 align:center
- ลอร์เดส
- อย่าขยับมากเกินไปค่ะ

00:40:00.981 --> 00:40:02.733 align:center
เอาน้ำอีกไหม

00:40:03.150 --> 00:40:04.652 align:center
โป๊ปเหรอ

00:40:04.735 --> 00:40:07.530 align:center
ฉันจะไปจากที่นี่
เราทั้งหมดต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้

00:40:07.613 --> 00:40:08.823 align:center
นายต้องสงบสติอารมณ์ก่อนนะ

00:40:08.906 --> 00:40:10.074 align:center
เอาล่ะโป๊ป นายมีปัญหาอะไรอีก

00:40:10.157 --> 00:40:11.200 align:center
นายอยู่ที่นี่และปลอดภัยดี

00:40:11.283 --> 00:40:13.702 align:center
ไม่เลย ศาสตราจารย์
ฉันไม่ปลอดภัย

00:40:13.786 --> 00:40:15.871 align:center
เราทั้งหมดไม่มีใครปลอดภัยทั้งนั้น

00:40:16.789 --> 00:40:17.957 align:center
พวกมันกำลังมาแล้ว

00:40:18.040 --> 00:40:19.083 align:center
พวกมันกำลังมาหานาย

00:40:19.166 --> 00:40:20.418 align:center
ใคร

00:40:21.085 --> 00:40:22.211 align:center
ไอ้พวกหัวปลา

00:40:22.294 --> 00:40:23.295 align:center
พวกมันกำลังตามหานายอยู่

00:40:23.379 --> 00:40:26.298 align:center
ถ้าจะพูดให้ถูก พวกมันกำลังตามหา
เบน ลูกชายของนาย

00:40:26.382 --> 00:40:27.883 align:center
เบนเหรอ ทำไมล่ะ

00:40:27.967 --> 00:40:30.803 align:center
พวกสกิตเตอร์ล้อมฉันไว้หมด

00:40:30.886 --> 00:40:33.639 align:center
พอรู้ตัวอีกที
ฉันก็กำลังจ้องไอ้หัวปลาตัวหนึ่ง

00:40:33.722 --> 00:40:35.850 align:center
ที่อยากรู้ว่าพวกนายอยู่ที่ไหน

00:40:36.434 --> 00:40:37.435 align:center
พวกเราเหรอ

00:40:38.561 --> 00:40:40.855 align:center
มันรู้ได้ยังไงว่านายเป็นส่วนหนึ่ง
ของหน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สอง

00:40:40.938 --> 00:40:43.858 align:center
พวกมันมีเด็กสาว
ที่ถูกใส่บังเหียนที่อยู่ที่นั่น

00:40:43.941 --> 00:40:45.359 align:center
เธอเป็นคนพูดทุกอย่าง

00:40:45.443 --> 00:40:47.820 align:center
- เด็กสาวคนไหน
- คนที่ผมบลอนด์ นายก็รู้จักนี่

00:40:47.903 --> 00:40:49.864 align:center
คนที่ลูกชายคนโตของนายชอบน่ะ

00:40:49.947 --> 00:40:51.282 align:center
แคเรนเหรอ

00:40:51.365 --> 00:40:53.242 align:center
นั่นล่ะ เธอน่ากลัวมาก

00:40:53.325 --> 00:40:54.493 align:center
อย่างกับว่าเธอเอามือ

00:40:54.577 --> 00:40:56.162 align:center
ล้วงเข้าไปในสมองเรา
แล้วขยี้ทิ้งได้

00:40:56.245 --> 00:40:57.496 align:center
พวกมันต้องการอะไรจากเบน

00:40:57.580 --> 00:41:00.166 align:center
ฉันได้ยินพวกมันคุยกัน

00:41:00.249 --> 00:41:02.835 align:center
เกี่ยวกับพวกกบฏสกิตเตอร์
และลูกชายนายก็มีเอี่ยวด้วย

00:41:02.918 --> 00:41:04.837 align:center
- เรื่องนี้นานแค่ไหนแล้ว
- ไม่รู้สิ

00:41:04.920 --> 00:41:07.548 align:center
ตอนที่ฉันเจอนายคือเมื่อสองวันก่อน

00:41:19.310 --> 00:41:20.769 align:center
อยู่กับเธอไว้

00:41:20.853 --> 00:41:22.229 align:center
เบน