WEBVTT

00:00:35.494 --> 00:00:36.954 align:center
เบนอยู่บนหลังคา

00:00:37.621 --> 00:00:41.625 align:center
- พวกเขากำลังรื้อเศษเหล็ก
- ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น

00:00:44.962 --> 00:00:47.965 align:center
พวกมันขับยานมาที่นี่
และเปลี่ยนพวกเด็กๆ ให้เป็นทาส

00:00:48.048 --> 00:00:50.217 align:center
แค่เพื่อเก็บเศษเหล็กกับสายไฟเหรอ

00:00:51.844 --> 00:00:53.804 align:center
มันต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่างสิ

00:00:54.513 --> 00:00:56.306 align:center
- คิดว่าพวกเขารู้ตัวไหม
- หวังว่าจะไม่

00:00:56.390 --> 00:00:58.934 align:center
- คิดจะชิงตัวเด็กกี่คน
- มากสุดเท่าที่ทำได้

00:01:01.937 --> 00:01:04.815 align:center
โอเค มาดูกันว่าเราต้องเจออะไรบ้าง

00:01:09.069 --> 00:01:11.905 align:center
โอเค มีเม็คสองตัว
ลาดตระเวนอยู่หน้าตึก

00:01:11.989 --> 00:01:14.575 align:center
- และอีกตัวอยู่ข้างหลัง
- มีสกิตเตอร์อยู่ข้างถังขยะ

00:01:14.700 --> 00:01:18.120 align:center
- และอีกตัวอยู่ในตึก
- เรามีกันหกคน พวกมันมีห้าตัว

00:01:18.996 --> 00:01:20.122 align:center
ถือว่ามีแต้มต่ออยู่นะ

00:01:21.832 --> 00:01:26.336 align:center
ถ้าลงมือตอนนี้ เราจะเหนื่อยเกินไป
กระสุนน้อย เสบียงก็แทบไม่เหลือ

00:01:26.420 --> 00:01:29.882 align:center
- แค่เสียคลิกไปก็มากพอแล้วไหม
- นั่นลูกชายฉันนะ

00:01:30.007 --> 00:01:33.343 align:center
ผมรู้ แต่เราอาจมีโอกาสแค่ครั้งเดียว

00:01:33.427 --> 00:01:36.138 align:center
เดี๋ยวพรุ่งนี้กับมะรืนพวกเขาก็มาอีก

00:01:36.263 --> 00:01:37.723 align:center
โอเค เอาอย่างนี้ไหม

00:01:48.358 --> 00:01:51.361 align:center
พ่อ มาเถอะ เดี๋ยวค่อยกลับมาช่วยเขา

00:02:04.374 --> 00:02:06.627 align:center
(โรงเรียนมัธยมปลาย
จอห์น เอฟ. เคนเนดี้)

00:02:20.098 --> 00:02:23.644 align:center
- ยินดีต้อนรับกลับ
- แต่งที่นี่ซะน่าอยู่เชียว

00:02:23.727 --> 00:02:26.647 align:center
- เจอเบนไหม
- เจอเบนกับเด็กอีกสิบกว่าคน

00:02:26.730 --> 00:02:29.775 align:center
- เขาไม่เป็นไรใช่ไหม
- เขายังไม่ตาย

00:02:29.900 --> 00:02:33.070 align:center
- ฉันมีข่าวดีมาบอกด้วย
- อะไรเหรอ

00:02:33.195 --> 00:02:35.948 align:center
ขอโทษครับ เห็นลูกสาวผมบ้างไหม

00:02:36.949 --> 00:02:39.826 align:center
ไม่เลย ขอโทษที
เราไม่ได้เข้าใกล้ขนาดนั้น

00:02:39.952 --> 00:02:42.120 align:center
ลูกชายเราหายไปตั้งแต่สัปดาห์ที่สอง

00:02:42.204 --> 00:02:44.122 align:center
- คุณอาจเห็นเขาก็ได้
- ไม่ครับ เสียใจด้วย

00:02:44.206 --> 00:02:46.583 align:center
- โอเค ทุกคน…
- ไม่เอาน่า นี่ๆ พอได้แล้ว

00:02:46.667 --> 00:02:48.794 align:center
- อย่าเพิ่งไปกวนเขา
- เรามีสิทธิ์ที่จะถาม

00:02:48.919 --> 00:02:52.965 align:center
ไม่มีใครบอกว่าคุณไม่มีสิทธิ์
แต่ลูกเราทุกคนหายไป ลูกทอมก็ด้วย

00:02:53.090 --> 00:02:55.133 align:center
- ลูกคุณก็ด้วย
- ใช่ ริค ลูกชายผม

00:02:55.217 --> 00:02:58.428 align:center
โอเค ฟังนะ ทุกคน
ผมรู้ว่าพวกคุณกำลังร้อนใจ

00:02:58.512 --> 00:03:00.305 align:center
เราทุกคนอยากได้ลูกคืน

00:03:00.430 --> 00:03:05.394 align:center
ผมสัญญาว่าเราจะทำทุกอย่างที่ทำได้
เพื่อพาพวกเขากลับมา

00:03:05.519 --> 00:03:08.480 align:center
เดี๋ยวนะ ดูสิ
ตรงนี้มีกระดานประกาศของโรงเรียนอยู่

00:03:08.564 --> 00:03:10.983 align:center
เอารูปเด็กที่หายไปมาแปะไว้บนนี้สิ

00:03:11.066 --> 00:03:14.736 align:center
- ใช่ ความคิดดี
- เขียนชื่อ สีผม น้ำหนัก ส่วนสูง

00:03:14.820 --> 00:03:17.406 align:center
- ครั้งสุดท้ายที่เจอพวกเขา
- ทุกอย่างที่คุณคิดออก

00:03:17.531 --> 00:03:19.116 align:center
เพื่อช่วยให้เราระบุตัวพวกเขาได้

00:03:19.241 --> 00:03:24.079 align:center
ผมสัญญาว่าทุกหน่วยจะดูกระดานนี้
ก่อนทำภารกิจทุกครั้ง

00:03:24.162 --> 00:03:25.581 align:center
โอเคไหม

00:03:28.417 --> 00:03:30.210 align:center
ขอบคุณทั้งสองคนนะ

00:03:30.294 --> 00:03:33.005 align:center
- พอร์เตอร์มาแล้ว
- ไหนบอกว่าอีกสองอาทิตย์ถึงจะมา

00:03:33.130 --> 00:03:35.591 align:center
รู้ข่าวดีหรือยัง เขาเอาไอ้นั่นมา

00:03:35.716 --> 00:03:37.843 align:center
เขากำลังสรุปงานอยู่ที่ศูนย์บัญชาการ

00:03:47.102 --> 00:03:48.145 align:center
นั่งสิ

00:03:56.195 --> 00:03:58.488 align:center
ภาพรวมของสงครามนี้กำลังเปลี่ยนไป

00:03:59.323 --> 00:04:01.325 align:center
สายข่าวคนหนึ่งที่เราส่งไปตะวันตก

00:04:01.491 --> 00:04:06.038 align:center
บังเอิญเจอกับกลุ่มนักสู้ต่อต้าน
พ้นนอกเมืองชิคาโกไปนิดเดียวเท่านั้น

00:04:08.790 --> 00:04:14.671 align:center
แต่พวกเขาติดต่อกับกลุ่มอื่นในเท็กซัส
โอคลาโฮมา แม้แต่แคลิฟอร์เนียก็ด้วย

00:04:14.755 --> 00:04:19.927 align:center
นั่นหมายความว่า
เราไม่ได้สู้กันตามลำพังอีกต่อไปแล้ว

00:04:20.636 --> 00:04:22.471 align:center
นั่นเป็นข่าวดี

00:04:24.056 --> 00:04:28.560 align:center
ข่าวร้ายคือสิ่งก่อสร้างของเอเลี่ยน
อย่างเช่นในบอสตัน

00:04:28.644 --> 00:04:31.271 align:center
กำลังผุดขึ้นในทุกเมืองที่เรารู้จัก

00:04:31.355 --> 00:04:34.191 align:center
- มีใครรู้ไหมว่ามันเอาไว้ทำอะไร
- ไม่ วีเวอร์

00:04:35.359 --> 00:04:40.781 align:center
ตอนนี้เราต้องเร่งมือเต็มที่
เพื่อรวบรวมข้อมูลของศัตรู

00:04:41.365 --> 00:04:44.243 align:center
ผมอยากรู้แผนของมัน กลยุทธ์ของมัน

00:04:44.368 --> 00:04:47.412 align:center
อาวุธและเทคโนโลยีของมัน ทุกอย่างเลย

00:04:48.080 --> 00:04:51.333 align:center
ในเมื่อตอนนี้พวกคุณ
มีฐานปฏิบัติการที่ปลอดภัยแล้ว

00:04:51.416 --> 00:04:54.503 align:center
ผมอยากให้คุณเริ่มรวบรวม
ยุทโธปกรณ์สงครามไว้

00:04:54.628 --> 00:04:58.549 align:center
นั่นหมายถึงมอเตอร์ไซค์
อาวุธ ระเบิด อุปกรณ์พรางตัว

00:04:58.674 --> 00:05:03.637 align:center
ทุกอย่างที่นำมาใช้สนับสนุน
การต่อต้านที่กำลังทวีกำลังขึ้นได้

00:05:04.763 --> 00:05:06.682 align:center
วีเวอร์ แบ่งงานเลย

00:05:06.765 --> 00:05:09.059 align:center
เอาล่ะ เราจะย่อยหน่วยพวกคุณลงมา

00:05:09.142 --> 00:05:13.272 align:center
เป็นทีมค้นหาสิ่งของจำเป็น
แต่ละทีมจะมีหน่วยสู้สี่ถึงหกคน

00:05:13.397 --> 00:05:16.567 align:center
ผมจะมอบหมายงานให้พรุ่งนี้ ไปได้

00:05:19.570 --> 00:05:20.696 align:center
นี่ ทอม

00:05:24.074 --> 00:05:26.577 align:center
ผมได้รับรายงานว่า
คุณเห็นกลุ่มเด็กที่ถูกควบคุม

00:05:26.660 --> 00:05:30.289 align:center
ใช่ เราตามหาเบนลูกผม เราเจอเขาแล้ว

00:05:30.414 --> 00:05:32.875 align:center
ตอนกลางคืนพวกมันจะขังพวกเขาไว้
ที่โรงพยาบาลนอกถนนสายเก้า

00:05:33.000 --> 00:05:34.585 align:center
ตอนกลางวันพวกเขาจะไปหาเศษโลหะ

00:05:34.710 --> 00:05:36.628 align:center
เราก็เคยได้รับรายงานมาแบบนั้น

00:05:36.712 --> 00:05:39.590 align:center
ดูเหมือนว่าพวกมัน
จะใช้พวกเขาเป็นแรงงานทาส

00:05:40.257 --> 00:05:43.844 align:center
ฟังนะ ทอม ทีมนักวิทยาศาสตร์ของเรา
กำลังคิดไม่ตกกับหนอนควบคุมนี่

00:05:43.969 --> 00:05:48.432 align:center
พวกเขาดึงมันออกจากตัวเด็กสามคนได้
แต่ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงพวกเขาก็ตาย

00:05:50.893 --> 00:05:53.812 align:center
- ผมเสียใจด้วยกับเรื่องนั้น
- ใช่ ทีนี้…

00:05:53.896 --> 00:05:56.440 align:center
หัวหน้าศัลยแพทย์คิดว่า
เขาเจอคำตอบของปัญหานี้แล้ว

00:05:56.565 --> 00:05:59.610 align:center
แต่เพื่อทดสอบทฤษฎี เขาต้องการเด็ก

00:06:04.031 --> 00:06:05.032 align:center
จะใช้เบนเหรอ

00:06:06.074 --> 00:06:09.453 align:center
ฟังนะ ทอม ผมเข้าใจถ้าคุณอยากปฏิเสธ

00:06:11.079 --> 00:06:14.875 align:center
แต่นี่อาจเป็นโอกาสที่ดีที่สุด
มันอาจเป็นโอกาสเดียว

00:06:15.000 --> 00:06:17.252 align:center
ที่เบนและเด็กคนอื่นๆ มีก็ได้

00:06:17.336 --> 00:06:18.754 align:center
ใช่

00:06:19.796 --> 00:06:21.006 align:center
ใช่

00:06:23.091 --> 00:06:26.803 align:center
ผมกลับไปช่วยเด็กแค่คนเดียวไม่ได้
ต่อให้เป็นลูกผมเองก็ตาม

00:06:26.887 --> 00:06:29.139 align:center
- เราต้องช่วยพวกเขาทุกคน
- เราทำแน่เมื่อถึงเวลา

00:06:29.223 --> 00:06:32.059 align:center
- เราต้องไปช่วยตอนนี้
- ถ้าผมเป็นคนสั่ง คุณคงไม่ได้ไป

00:06:32.184 --> 00:06:34.102 align:center
สิ่งสำคัญที่สุดของเราคือชนะสงครามนี้

00:06:34.186 --> 00:06:36.271 align:center
มีคนหลายร้อยคนที่ลูกหายตัวไป

00:06:36.355 --> 00:06:38.857 align:center
เราต้องช่วยเด็กให้ได้มากที่สุด
เพื่อให้พวกเขายังมีความหวัง

00:06:38.941 --> 00:06:41.902 align:center
ถ้าเรายอมแพ้เรื่องเด็กพวกนั้น
พวกเขาก็จะหมดหวังตามไปด้วย

00:06:42.027 --> 00:06:45.531 align:center
ถ้าช่วยเด็กไม่กี่สิบคนแล้วแพ้สงคราม

00:06:45.656 --> 00:06:47.908 align:center
มันก็คงไม่ได้ดีไปกว่า
ตอนพวกเขาถูกควบคุมหรอก

00:06:48.659 --> 00:06:50.035 align:center
พวกเขาจะตายอย่างเป็นอิสระ

00:06:53.539 --> 00:06:57.084 align:center
ผมว่าเรากำลังเสียเวลาและทรัพยากร
แต่ผมไม่ใช่คนตัดสินใจ

00:06:57.209 --> 00:06:58.794 align:center
ใช่ คนตัดสินใจคือฉัน

00:07:02.506 --> 00:07:03.549 align:center
คราวนี้ช่วยแค่เบนก่อน

00:07:04.800 --> 00:07:06.677 align:center
- เท่านี้แหละ
- ครับ

00:07:12.683 --> 00:07:14.059 align:center
คุณโอเคนะ

00:07:15.853 --> 00:07:19.022 align:center
รู้ไหมว่าตอนเกิดเรื่องทั้งหมดนี่
ผมใกล้จะเกษียณแล้ว

00:07:19.106 --> 00:07:22.693 align:center
ไม่มีอะไรให้ผมตั้งตารอ
นอกจากตีกอล์ฟกับไปเที่ยว

00:07:23.861 --> 00:07:26.697 align:center
แล้วก็นิยายสายลับบนโต๊ะข้างเตียง

00:07:29.533 --> 00:07:32.953 align:center
ฟังนะ ทอม คุณออกไปช่วยเบนได้

00:07:33.996 --> 00:07:35.706 align:center
แต่ขอทีเถอะวะ ระวังตัวด้วย

00:07:48.135 --> 00:07:49.011 align:center
(เซลล์)

00:08:10.741 --> 00:08:13.035 align:center
- ไง เพื่อนยาก
- ไงครับ

00:08:15.204 --> 00:08:17.873 align:center
- พ่อกลับมาแล้ว
- พาเบนมาด้วยไหม

00:08:19.291 --> 00:08:22.794 align:center
ครั้งนี้ยังไม่ได้พามา
แต่เราเจอเขาแล้ว เขาปลอดภัย

00:08:22.878 --> 00:08:24.171 align:center
เราจะกลับไปช่วยเขา

00:08:27.799 --> 00:08:28.884 align:center
เป็นอะไรไป

00:08:32.054 --> 00:08:33.472 align:center
เล่ามาเถอะ พ่อรับฟังได้

00:08:35.432 --> 00:08:40.771 align:center
วันนี้ที่โรงเรียน มีเด็กสักคนบอกว่า
ถ้าดึงไอ้นั่นออกจากหลังพวกเขา

00:08:40.896 --> 00:08:42.397 align:center
พวกเขาจะตาย

00:08:46.360 --> 00:08:48.946 align:center
ใช่ แต่…

00:08:49.947 --> 00:08:51.365 align:center
นั่นมันก่อนหน้านี้

00:08:52.241 --> 00:08:53.283 align:center
ก่อนหน้านี้เหรอ

00:08:53.367 --> 00:08:57.704 align:center
ก่อนหน้าที่คุณหมอคนเก่ง
จะรู้วิธีดึงมันออกอย่างปลอดภัย

00:08:57.788 --> 00:09:00.541 align:center
- หมอคนไหน
- วันนี้เขามากับผู้พันพอร์เตอร์

00:09:01.416 --> 00:09:03.544 align:center
เขาจะสอนวิธีดึงมันออกให้แอนน์ด้วย

00:09:04.795 --> 00:09:06.213 align:center
งั้นเบนจะไม่เป็นไรใช่ไหม

00:09:19.852 --> 00:09:24.064 align:center
- นี่ หิวไหม
- แน่นอนอยู่แล้ว

00:09:24.147 --> 00:09:25.983 align:center
เอาไปสิ

00:09:26.066 --> 00:09:28.277 align:center
- ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะกิน
- ใช่ ขอบคุณ

00:09:34.825 --> 00:09:37.286 align:center
- มีปัญหาเหรอ
- นี่อะไร เนื้อสกิตเตอร์เหรอ

00:09:37.411 --> 00:09:39.746 align:center
- ไก่กับข้าวไง
- แน่ใจเหรอ

00:09:39.830 --> 00:09:43.208 align:center
ต่อให้มันไม่อร่อยเหมือนที่เคยกิน
นายก็ต้องฝืนกินเข้าไป

00:09:43.292 --> 00:09:46.587 align:center
- เราสลับเวรกันทำอาหาร
- ให้ฉันเดานะ นายทำใช่ไหม

00:09:47.421 --> 00:09:51.592 align:center
ข้อแรกเลย ไก่ไม่ควรยังมีเลือดอยู่
แบบนี้เขาเรียกว่าไม่สุก

00:09:51.717 --> 00:09:55.554 align:center
แถมยังใส่เกลือจนไตฉันเกือบวาย
แล้วนี่อะไร ปาปริก้าเหรอ

00:09:55.679 --> 00:09:58.849 align:center
ปาปริก้าเนี่ยนะ ใครเขาใส่ในไก่กัน
นายเป็นคนฮังการีเหรอ

00:09:59.725 --> 00:10:01.476 align:center
รู้ตัวใช่ไหมว่านายเป็นนักโทษ

00:10:03.437 --> 00:10:07.316 align:center
ก่อนจะย่าง ทอด หรือวางบนเตาบาร์บีคิว
นายต้องต้มไก่ก่อน

00:10:07.399 --> 00:10:10.360 align:center
ถ้าให้ดีต้องต้มในน้ำซุปไก่
ใส่สมุนไพรและเครื่องเทศด้วย

00:10:10.444 --> 00:10:13.322 align:center
เนื้อไก่จะได้ดูดกลิ่นสมุนไพร
และเครื่องเทศทั้งหมดเข้าไป

00:10:13.447 --> 00:10:16.950 align:center
จากนั้นค่อยวางบนเตาบาร์บีคิว
จะย่างหรือเอาลงกระทะก็ได้

00:10:17.034 --> 00:10:20.245 align:center
แบบนั้นเนื้อไก่ถึงจะฉ่ำและอร่อย

00:10:20.329 --> 00:10:22.080 align:center
นายเป็นกุ๊กทำอาหารหรือไงกัน

00:10:22.706 --> 00:10:27.628 align:center
ฉันมีใบรับรองการประกอบอาหาร
และเขาเรียกเชฟ ไม่ใช่กุ๊ก

00:10:31.298 --> 00:10:32.174 align:center
ตอนนั้นอาหารเป็นไง

00:10:34.510 --> 00:10:38.639 align:center
เวลาไหนที่ฉันทนกระเดือกอาหาร
กับไอ้โรคจิตใจทรามพวกนั้นได้

00:10:38.722 --> 00:10:39.848 align:center
อาหารก็ไม่แย่เท่าไร

00:10:39.932 --> 00:10:41.183 align:center
แล้วใครเป็นคนทำ

00:10:42.809 --> 00:10:43.769 align:center
โป๊ป

00:10:44.895 --> 00:10:48.398 align:center
เขาบอกว่าเคยฝึกอยู่ในคุก
เราน่าจะลองให้เขาทำดูนะ

00:10:49.525 --> 00:10:54.404 align:center
- เรามีคนที่ทำอาหารเป็นอยู่แล้ว
- ใช่ แต่ก็ทำเป็นแค่ข้าวโอ๊ต

00:10:55.197 --> 00:10:57.616 align:center
เราจะคอยคุมเขาตลอดเวลา

00:11:01.495 --> 00:11:02.829 align:center
คุณสามคนออกไปก่อน

00:11:04.081 --> 00:11:06.208 align:center
- ให้เขาเข้ามา
- ครับ

00:11:16.969 --> 00:11:18.512 align:center
นายอยากทำอาหารเหรอ

00:11:18.637 --> 00:11:23.392 align:center
อยากสิ ถ้ามีวัตถุดิบให้ทำน่ะนะ

00:11:24.393 --> 00:11:26.603 align:center
เขาพาฉันไปดูว่านายมีอะไรบ้าง

00:11:26.687 --> 00:11:33.694 align:center
พวกนายมีถั่วลิมา 50 กระป๋อง
และปลาทูน่า 32 กระป๋อง

00:11:33.819 --> 00:11:35.946 align:center
แล้วก็ไก่กับข้าว

00:11:37.990 --> 00:11:39.533 align:center
ข้าวที่ใกล้จะเน่าเต็มที

00:11:42.828 --> 00:11:44.496 align:center
พวกนายคุ้ยหาของเหลือกันไม่เป็นเหรอ

00:11:44.580 --> 00:11:47.291 align:center
นายอยู่ที่นี่มานานก่อนที่เราจะมา
หากินกันยังไง

00:11:47.374 --> 00:11:50.836 align:center
- เราล่าสัตว์
- พวกนายมีกันไม่ถึงโหล

00:11:50.961 --> 00:11:54.173 align:center
แต่พวกเรามีกัน 300 คน
เป็นนายก็ไม่ไหวหรอก โป๊ป

00:11:54.298 --> 00:11:56.508 align:center
นี่

00:11:56.592 --> 00:12:00.137 align:center
ฉันเคยทำมื้อค่ำวันขอบคุณพระเจ้า
ให้เรือนจำทั้งสามตึก

00:12:00.262 --> 00:12:01.889 align:center
มีนักโทษทั้งหมด 170 คน

00:12:02.556 --> 00:12:06.476 align:center
ถ้าพวกเขาไม่ชอบอาหารของฉัน
ฉันคงโดนยำเละไปแล้ว

00:12:06.560 --> 00:12:08.020 align:center
เอาอย่างนี้นะ โป๊ป

00:12:08.103 --> 00:12:11.857 align:center
ถึงสถานที่จะไม่อำนวย เสบียงก็ร่อยหรอ

00:12:11.982 --> 00:12:14.193 align:center
แต่จนกว่าสกอตต์
จะติดระบบก๊าซหุงต้มให้

00:12:14.318 --> 00:12:16.111 align:center
นายจะต้องใช้เตาสนามทำอาหาร

00:12:16.195 --> 00:12:19.907 align:center
ถ้านายไม่ทำก็บอกมาเลย
เราจะได้จับนายกลับไปขังต่อ

00:12:23.202 --> 00:12:24.328 align:center
ฉันจะทำ

00:12:25.787 --> 00:12:29.875 align:center
แต่พับผ่าเหอะ
ใครก็ได้ช่วยหาน้ำมันมะกอกให้ที

00:12:32.628 --> 00:12:33.754 align:center
ไง

00:12:33.879 --> 00:12:35.339 align:center
เป็นไงบ้าง

00:12:36.048 --> 00:12:38.550 align:center
ข่าวดีที่คุณบอกเรื่องหนอนควบคุมน่ะ

00:12:38.634 --> 00:12:41.386 align:center
- ใช่เลย
- ได้คุยกับคนของพอร์เตอร์หรือยัง

00:12:41.470 --> 00:12:45.265 align:center
- แค่นิดหน่อยน่ะ
- แล้วคุณคิดยังไง

00:12:45.349 --> 00:12:48.435 align:center
ขั้นตอนมันง่ายดาย
ถึงขั้นดูไม่น่าเชื่อเลย

00:12:48.519 --> 00:12:51.772 align:center
- แล้วเขาดูเป็นยังไง
- จากที่เจอกันครั้งแรก

00:12:51.897 --> 00:12:54.233 align:center
เขาดูฉลาดมาก มีความสามารถสุดๆ

00:12:54.358 --> 00:12:56.777 align:center
และมั่นใจมากว่า
เขาเหมาะกับงานนี้ที่สุด

00:12:58.362 --> 00:12:59.988 align:center
เขาคงหน้าตาดีด้วยสินะ

00:13:00.072 --> 00:13:02.407 align:center
ไม่รู้สิ ลอร์เดส เธอคิดว่าเขาหล่อไหม

00:13:04.785 --> 00:13:05.953 align:center
ค่ะ สำหรับชายวัยกลางคน

00:13:06.662 --> 00:13:09.498 align:center
- วัยกลางคนเหรอ
- เขาน่าจะสัก 40 ได้

00:13:11.375 --> 00:13:14.586 align:center
- เปล่า ฉันไม่ได้จะสื่อแบบนั้น
- ไม่ ไม่เป็นไร

00:13:14.670 --> 00:13:16.547 align:center
ฉันถามเข้าตัวเองแหละ

00:13:16.672 --> 00:13:20.092 align:center
แล้วพ่ออัจฉริยะ
ทางการแพทย์คนนี้เป็นใคร

00:13:20.217 --> 00:13:22.511 align:center
แฮร์ริส หมอไมเคิล แฮร์ริส

00:13:24.346 --> 00:13:25.681 align:center
รู้จักเขาเหรอ

00:13:26.807 --> 00:13:27.850 align:center
ทอมเหรอ

00:13:29.226 --> 00:13:31.854 align:center
- ทอม
- ไมเคิล

00:13:33.063 --> 00:13:35.524 align:center
- คุณยังไม่ตายเหรอ
- ใช่ คุณก็เหมือนกัน

00:13:46.535 --> 00:13:50.706 align:center
รีเบคก้ากับผม
หาอาหารอยู่สองสามชั่วโมง

00:13:51.623 --> 00:13:58.297 align:center
และฝนกำลังทำท่าจะตก
เราเลยคิดว่าแยกกันหาน่าจะเร็วกว่า

00:13:58.380 --> 00:14:01.383 align:center
- ตอนนั้นไม่มีการโจมตีมาสักพักแล้ว
- ใช่ ผมจำได้

00:14:02.301 --> 00:14:04.928 align:center
เราแยกกันไม่ถึงห้านาที

00:14:05.012 --> 00:14:09.016 align:center
สักพักก็มียานเข้ามาถล่มพื้นที่
และผมพยายามช่วยเธอ ทอม…

00:14:09.099 --> 00:14:11.268 align:center
ผมพยายามแล้วจริงๆ

00:14:13.103 --> 00:14:15.105 align:center
ผมได้แผลนี่มาด้วย

00:14:16.273 --> 00:14:17.941 align:center
จากนั้น…

00:14:19.693 --> 00:14:22.154 align:center
การโจมตีระลอกสองก็เริ่มขึ้น

00:14:25.157 --> 00:14:29.703 align:center
ผมไปซ่อนตัวในบ้านที่ถล่มลงมา

00:14:29.828 --> 00:14:33.707 align:center
แล้วผมก็หมดสติไป
พอวันรุ่งขึ้นหน่วยสู้ก็มาเจอผม

00:14:33.832 --> 00:14:37.461 align:center
ผมเลยได้เป็นทีมแพทย์ของกลุ่มต่อต้าน

00:14:39.463 --> 00:14:42.299 align:center
ผมเสียใจด้วยจริงๆ เรื่องภรรยาคุณ ทอม

00:14:50.641 --> 00:14:52.309 align:center
- ขอบคุณที่บอกผมนะ
- แน่นอน

00:14:55.646 --> 00:14:56.605 align:center
ลูกๆ คุณอยู่ที่ไหน

00:14:58.649 --> 00:15:02.069 align:center
ฮาลกับแมตต์อยู่กับผม เบนถูกจับไป

00:15:03.070 --> 00:15:04.488 align:center
เขาถูกควบคุมเหรอ

00:15:06.490 --> 00:15:08.075 align:center
- เขาอยู่แถวนี้หรือเปล่า
- ใช่

00:15:08.200 --> 00:15:12.079 align:center
คืนนี้เราว่าจะไปช่วยเขา รู้อะไรไหม

00:15:13.330 --> 00:15:14.957 align:center
ตอนที่เราเจอรีเบคก้า

00:15:17.626 --> 00:15:19.336 align:center
เราออกตามหาคุณ

00:15:20.337 --> 00:15:23.131 align:center
แต่ตอนนั้นหันไปไหนก็มีแต่สกิตเตอร์

00:15:23.215 --> 00:15:26.051 align:center
ไม่ต้องขอโทษผมหรอก นี่มันสงครามนะ

00:15:26.677 --> 00:15:27.636 align:center
ใช่

00:15:28.512 --> 00:15:29.513 align:center
พาเบนมาหาผม

00:15:31.223 --> 00:15:34.768 align:center
ถึงผมจะช่วยรีเบคก้าไม่ได้
แต่ผมอาจช่วยคืนลูกชายให้คุณได้

00:15:57.249 --> 00:15:58.542 align:center
โอเค ไปกันเถอะ

00:16:23.108 --> 00:16:25.944 align:center
พวกมันไม่เห็นระเบิดในรถ ดีแล้ว

00:16:52.721 --> 00:16:54.181 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:16:54.264 --> 00:16:55.766 align:center
กลุ่มแรกมาแล้ว

00:16:56.725 --> 00:16:58.185 align:center
เบนอยู่ด้วยไหม

00:17:00.062 --> 00:17:01.438 align:center
ไม่เห็นเขาเลย

00:17:07.486 --> 00:17:09.029 align:center
มีอีกกลุ่มกำลังมา

00:17:14.201 --> 00:17:15.369 align:center
ผมว่าผมเห็นเขาแล้ว

00:17:19.498 --> 00:17:21.500 align:center
- ไม่ ไม่ใช่เขา
- นั่นริค

00:17:21.625 --> 00:17:23.919 align:center
- อะไรนะ
- ลูกชายผม

00:17:24.044 --> 00:17:25.796 align:center
- เขาอยู่ไหน
- ข้างตึก

00:17:27.339 --> 00:17:29.132 align:center
- ริคกี้
- ไม่นะ ไม่ๆ

00:17:29.216 --> 00:17:30.676 align:center
- คุ้มกันผมด้วย
- ไม่ อย่านะ

00:17:30.759 --> 00:17:31.760 align:center
ริคกี้

00:17:35.639 --> 00:17:41.311 align:center
ริคกี้ๆ นี่พ่อเอง พ่อไง มาเถอะ

00:17:56.076 --> 00:17:58.078 align:center
- พวกเขาคงได้ตัวเบนแล้ว
- ไปกันเถอะ

00:18:07.546 --> 00:18:08.714 align:center
รถกระบะอยู่นั่น

00:18:09.923 --> 00:18:11.133 align:center
ผมจะไปตามหาเบน

00:18:57.054 --> 00:18:59.014 align:center
ฮาลอยู่ไหน คาเรนล่ะ

00:18:59.640 --> 00:19:00.891 align:center
เราช่วยพวกเขาไม่ทัน

00:19:02.893 --> 00:19:06.897 align:center
เรากำลังวิ่งไปที่รถ
ผมโดนเศษซากจากระเบิดกระแทก

00:19:06.980 --> 00:19:09.483 align:center
- ทอม เราพาคุณหนีมา…
- ฮาลกับคาเรนอยู่ไหน

00:19:09.608 --> 00:19:11.944 align:center
มีเม็คตามหลังมา เรารอไม่ได้

00:19:12.778 --> 00:19:16.198 align:center
- โรงเรียนอยู่ไกลแค่ไหน
- หนึ่งส่วนสี่ไมล์ ไม่ก็ใกล้กว่านั้น

00:19:16.323 --> 00:19:17.574 align:center
คุณสองคนกลับไปก่อน

00:19:17.658 --> 00:19:19.493 align:center
- แล้วคุณล่ะ
- ผมจะไปตามหาพวกเขา

00:19:19.618 --> 00:19:22.913 align:center
- เราควรเตรียมอาวุธและขอกำลังเสริม
- ไม่ ไม่มีเวลาแล้ว

00:19:25.290 --> 00:19:26.875 align:center
คุณคิดอะไรอยู่ ไมค์

00:19:27.751 --> 00:19:29.169 align:center
ผมเสียใจจริงๆ ทอม

00:19:29.962 --> 00:19:32.089 align:center
เขาเป็นครอบครัวคนเดียวที่ผมเหลืออยู่

00:19:34.091 --> 00:19:37.386 align:center
- อาวุธที่เหลืออยู่ไหน
- ผมต้องทิ้งมันไว้ในรถ

00:19:37.511 --> 00:19:38.887 align:center
แต่ผมมีนี่

00:19:40.764 --> 00:19:43.225 align:center
ขอเชือกนั่นกับไฟฉายด้วย

00:19:48.355 --> 00:19:49.523 align:center
ระวังตัวด้วย

00:20:09.251 --> 00:20:10.377 align:center
ใครน่ะ

00:21:19.738 --> 00:21:23.492 align:center
เป็นธรรมดาที่คุณอยากทำแบบนั้น
แต่นี่เป็นเรื่องของการวางแผน

00:21:23.575 --> 00:21:26.245 align:center
- ผู้กองวีเวอร์ ผู้พันพอร์เตอร์
- มีอะไร แอนโทนี่

00:21:26.328 --> 00:21:29.498 align:center
- ไดกับไมค์พาเด็กคนหนึ่งกลับมา
- ใช่ เบน ลูกของทอม

00:21:29.581 --> 00:21:31.959 align:center
ไม่ใช่ครับ ลูกของไมค์
ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่คลินิก

00:21:32.793 --> 00:21:34.711 align:center
ทุกคน นั่นทอม เขากลับมาแล้ว

00:21:34.795 --> 00:21:37.881 align:center
มีเรื่องอะไรน่ะ ไปกันก่อนเลย
ผมจะไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น

00:22:04.533 --> 00:22:05.534 align:center
ทอม

00:22:06.952 --> 00:22:08.495 align:center
ผู้กองวีเวอร์

00:22:09.621 --> 00:22:11.623 align:center
ผมพาเชลยศึกมาให้คุณ

00:22:16.128 --> 00:22:19.965 align:center
- คุณล้มมันด้วยตัวเองเหรอ
- ใช่ครับ

00:22:21.383 --> 00:22:22.509 align:center
ยังไงกัน

00:22:24.636 --> 00:22:26.555 align:center
คุณแค่ต้องเข้าไปใกล้มันให้มากพอ

00:22:28.724 --> 00:22:30.976 align:center
ผมขอแลกนี่กับปืนอัตโนมัติได้ไหม

00:22:31.810 --> 00:22:35.814 align:center
- คิดจะไปไหนไม่ทราบ
- ลูกผมสองคนกับลูกทีมยังอยู่ที่นั่น

00:22:39.693 --> 00:22:41.862 align:center
ทหารยาม ส่งอาวุธมา

00:22:41.987 --> 00:22:43.614 align:center
พาหน่วยสู้ไปด้วยสองคน

00:22:44.323 --> 00:22:46.992 align:center
ไม่ล่ะ ขอบคุณ ผมไปคนเดียวปลอดภัยกว่า

00:23:00.547 --> 00:23:01.840 align:center
ไง ลูกรัก

00:23:03.467 --> 00:23:05.010 align:center
ลูกได้ยินถึงไหน

00:23:05.761 --> 00:23:07.179 align:center
ทุกอย่างเลย

00:23:08.972 --> 00:23:10.182 align:center
ช่วยเขามาให้ได้นะ

00:23:49.596 --> 00:23:50.764 align:center
เบน

00:23:53.100 --> 00:23:54.643 align:center
เบน

00:24:51.283 --> 00:24:54.411 align:center
ไม่นะ ไม่

00:25:02.586 --> 00:25:05.589 align:center
พ่อเด็กบอกว่า
เขาเป็นโรคซิสติกไฟโบรซิส

00:25:05.714 --> 00:25:08.467 align:center
จริงเหรอ ผมไม่เห็นรู้เลย

00:25:09.426 --> 00:25:12.888 align:center
เราต้องใส่เครื่องช่วยหายใจไว้แบบนี้

00:25:13.805 --> 00:25:16.600 align:center
ถ้าทางเดินหายใจโล่งก็ไม่น่ามีปัญหา

00:25:19.144 --> 00:25:20.646 align:center
ขอบอกเลยนะ

00:25:21.522 --> 00:25:26.443 align:center
ถ้ามีโรงพยาบาลหรือห้องแล็บที่ทันสมัย

00:25:26.527 --> 00:25:29.780 align:center
เราคงรักษาเคสนี้ได้ในไม่กี่ชั่วโมง

00:25:30.656 --> 00:25:36.662 align:center
แบบนี้คงต้องเดาอย่างมีหลักการเอา
มาลองผิดลองถูกกันดู

00:25:39.331 --> 00:25:42.501 align:center
- มีอะไรให้ผมช่วยไหม
- อย่ามาขวางทางผมก็พอ

00:25:44.127 --> 00:25:47.214 align:center
เอาล่ะ เตรียมดึงหนอนควบคุมนะ

00:25:49.550 --> 00:25:53.220 align:center
อย่างเดียวที่เราต้องทำก็คือ
ยกเข็มขึ้นมาให้ได้มากที่สุด

00:25:54.680 --> 00:25:56.557 align:center
ถ้าดึงออกมาจะทำให้เขาตาย

00:25:56.682 --> 00:26:01.061 align:center
ใช่ เราถึงจะตัดมันออกแทนไง

00:26:01.144 --> 00:26:04.231 align:center
- ผมเรียนรู้จากความผิดพลาด
- หลายคนก็เคยทำแบบนั้น

00:26:05.482 --> 00:26:07.150 align:center
คุณช่วยออกไปก่อนได้ไหม

00:26:12.114 --> 00:26:15.534 align:center
ยกเข็มขึ้นมาอย่างน้อยหนึ่งนิ้วนะ

00:26:16.368 --> 00:26:17.536 align:center
ให้น้ำเกลือได้เลย

00:26:18.245 --> 00:26:19.705 align:center
- เอาแค่ไหน
- เปิดสุดเลย

00:26:32.968 --> 00:26:34.845 align:center
ยกหนอนควบคุมขึ้น

00:26:40.559 --> 00:26:42.436 align:center
โอเค

00:26:46.857 --> 00:26:51.570 align:center
รู้ไหม สองสามครั้งแรกที่ตัดเข็มทิ้ง

00:26:51.695 --> 00:26:55.032 align:center
- เราเสียเด็กคนนั้นไป
- ทำไมล่ะ

00:26:56.742 --> 00:26:58.160 align:center
ดูตาเขาสิ

00:27:03.582 --> 00:27:05.042 align:center
รูม่านตาหด

00:27:05.167 --> 00:27:07.628 align:center
- เขาถูกวางยาเหรอ
- ใช่

00:27:07.753 --> 00:27:12.466 align:center
ทฤษฎีของผมคือ
หนอนควบคุมสังเคราะห์สารฝิ่น

00:27:14.051 --> 00:27:18.055 align:center
- ตอนชันสูตรไม่เห็นมีเลย
- นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราเคยเห็นมาก่อน

00:27:19.056 --> 00:27:22.976 align:center
แต่ผมว่าถ้าตัดเข็มก็เท่ากับหักดิบยา

00:27:23.060 --> 00:27:24.228 align:center
เด็กจะช็อก

00:27:25.062 --> 00:27:26.480 align:center
แล้วก็ตายในที่สุด

00:27:30.108 --> 00:27:34.112 align:center
- เลยต้องให้มอร์ฟีนช่วยสินะ
- ถูกต้อง

00:27:34.196 --> 00:27:36.448 align:center
แต่ก็แค่ความคิดตามหลักพื้นฐาน

00:27:37.074 --> 00:27:42.037 align:center
สารฝิ่นทั้งหมดจะส่งผลไปยัง
หน่วยรับความรู้สึกที่เดียวกัน

00:27:44.665 --> 00:27:47.668 align:center
ผมจึงคิดจะอัดมอร์ฟีนให้เด็ก

00:27:50.254 --> 00:27:51.964 align:center
ก่อนที่เราจะตัดเจ้านี่ออกมา

00:27:53.090 --> 00:27:57.553 align:center
เมื่ออาการเขาคงที่ก็ค่อยลดปริมาณยาลง

00:27:58.387 --> 00:28:02.140 align:center
และฟื้นคืนสติให้เขาอย่างนุ่มนวล

00:28:04.268 --> 00:28:06.103 align:center
โอเค เอาออกเลย

00:28:10.065 --> 00:28:12.651 align:center
- โอเค ความดันเลือดเท่าไร
- ยังอยู่ที่ 110/70

00:28:16.280 --> 00:28:18.574 align:center
โอเค นั่นแหละที่อยากได้ยิน

00:28:25.831 --> 00:28:29.042 align:center
พอเข็มเจาะเข้ากระดูกสันหลัง
มันจะอ่อนตัวและงอกราก

00:28:29.126 --> 00:28:31.587 align:center
แล้วกลายเป็นส่วนหนึ่ง
ของระบบประสาทในร่างกาย

00:28:31.712 --> 00:28:33.797 align:center
- เป็นไปได้ยังไง
- ยังไงน่ะเหรอ

00:28:33.881 --> 00:28:38.177 align:center
อาจเป็นวิศวกรรมนาโนหรืออะไรแบบนั้น

00:28:39.094 --> 00:28:41.054 align:center
พวกมันดูเหมือนเข็มก็จริง

00:28:41.138 --> 00:28:43.265 align:center
แต่พฤติกรรมมัน
เหมือนเนื้อเยื่อที่มีชีวิต

00:28:43.390 --> 00:28:44.725 align:center
ที่จริงมันน่าทึ่งมากนะ

00:28:45.851 --> 00:28:48.937 align:center
นั่นแปลว่าถ้ามันติดอยู่กับเขานานเกิน

00:28:49.021 --> 00:28:51.190 align:center
เด็กกับหนอนจะกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน

00:28:53.317 --> 00:28:54.943 align:center
- คุณหมอ
- ผมจัดการเองๆ

00:28:55.027 --> 00:28:58.322 align:center
- เร็วเข้า ทำอะไรสักอย่างสิ
- พาเขาออกไปที

00:28:58.447 --> 00:28:59.740 align:center
ไปกันเถอะ ไมค์

00:29:10.501 --> 00:29:11.627 align:center
โอเค

00:29:13.045 --> 00:29:14.171 align:center
โอเค

00:29:16.465 --> 00:29:18.592 align:center
ไม่เป็นไร ที่จริงผมก็คาดไว้แล้ว

00:29:30.354 --> 00:29:31.438 align:center
ใครน่ะ

00:29:32.481 --> 00:29:33.607 align:center
พ่อ

00:29:34.608 --> 00:29:35.776 align:center
ฮาลเหรอ

00:29:40.489 --> 00:29:42.491 align:center
พ่ออยู่นี่แล้ว พ่ออยู่นี่

00:29:44.660 --> 00:29:46.703 align:center
เกิดอะไรขึ้น คาเรนอยู่ไหน

00:29:46.787 --> 00:29:48.205 align:center
พ่อทิ้งเราไป

00:29:50.207 --> 00:29:51.750 align:center
พวกเม็คทำร้ายเราจนสลบ

00:29:52.793 --> 00:29:59.591 align:center
แล้วพอผมตื่นขึ้นมา
พวกมันก็พาคาเรนไปหาสกิตเตอร์

00:29:59.675 --> 00:30:01.218 align:center
เธอเป็นนักโทษเหรอ

00:30:02.928 --> 00:30:05.848 align:center
- พ่อทิ้งผม
- ไม่ ไม่ใช่

00:30:07.391 --> 00:30:11.103 align:center
หนึ่งในเด็กที่ถูกจับไปคือลูกไมค์
ไมค์เห็นเขาก็เลยไปคว้าตัวเขามา

00:30:12.396 --> 00:30:15.274 align:center
ถ้าพ่อไม่กดระเบิด พวกเขาตายแน่
แล้วพ่อก็โดนกระแทกสลบไป

00:30:15.399 --> 00:30:19.069 align:center
ไม่งั้นพ่อคงไม่ทิ้งลูกไปแน่
ไม่มีทาง พ่อขอโทษจริงๆ

00:30:22.990 --> 00:30:25.409 align:center
ผมดีใจที่พ่อกลับมา

00:30:28.704 --> 00:30:31.290 align:center
พ่อดีใจที่ลูกยังมีชีวิตอยู่

00:30:32.541 --> 00:30:36.837 align:center
พ่อ พวกมันฆ่าเด็กพวกนั้น

00:30:37.963 --> 00:30:40.007 align:center
เดี๋ยวนะ เด็กที่ไหน

00:30:40.132 --> 00:30:41.925 align:center
- เบนเหรอ
- ไม่ๆ ไม่ใช่เบน

00:30:42.009 --> 00:30:44.261 align:center
- เด็กที่ไหน
- ไม่ใช่เบน อีกกลุ่มหนึ่ง

00:30:45.846 --> 00:30:47.848 align:center
- กลุ่มที่อยู่กับลูกไมค์เหรอ
- ใช่

00:30:47.973 --> 00:30:53.687 align:center
ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่สกิตเตอร์
ให้เม็คฆ่าพวกเขาแล้วก็ปล่อยผมมา

00:30:56.315 --> 00:31:00.235 align:center
- พวกมันปล่อยลูกมาเหรอ
- ใช่ เหมือนพวกมันอยากให้ผมเห็น

00:31:00.319 --> 00:31:03.030 align:center
พวกมันฆ่าเด็ก แล้วก็ปล่อยผมมา

00:31:06.283 --> 00:31:09.036 align:center
บางครั้งพวกนาซีก็ทำแบบนั้น
กับเชลยสงครามฝ่ายสัมพันธมิตร

00:31:09.161 --> 00:31:12.080 align:center
เพื่อเป็นการส่งสารว่า
"เอาไปได้หนึ่ง แต่ที่เหลือโดนฆ่าหมด"

00:31:12.164 --> 00:31:14.499 align:center
พวกมันถึงไว้ชีวิตลูก ลูกคือคนส่งสาร

00:31:15.751 --> 00:31:19.129 align:center
- แปลว่าเราช่วยแค่คนเดียวไม่ได้
- ไม่ๆ

00:31:19.213 --> 00:31:20.756 align:center
พอเรากลับมา เราจะช่วยให้หมดทุกคน

00:31:35.103 --> 00:31:37.731 align:center
ถ้าฉันเป็นคนสั่ง เราคงฆ่ามันไปแล้ว

00:31:37.814 --> 00:31:39.858 align:center
- ใช่ ฆ่ามันเลยเถอะ
- ไม่

00:31:42.069 --> 00:31:44.154 align:center
เราไม่เคยจับเป็นสกิตเตอร์มาก่อน

00:31:45.489 --> 00:31:48.116 align:center
เท่าที่รู้ไม่เคยมีใครจับได้

00:31:50.244 --> 00:31:52.454 align:center
และถ้าเราจะเอาชนะพวกมัน วีเวอร์

00:31:52.538 --> 00:31:54.540 align:center
เราต้องเข้าใจพวกมันซะก่อน

00:31:54.665 --> 00:31:57.626 align:center
ทอมเล่นมันด้วยปืนลูกซองสั้นและไฟฉาย

00:31:57.709 --> 00:32:01.588 align:center
- ยังมีอะไรต้องเข้าใจอีก
- เรื่องนั้นขึ้นอยู่กับหมอแฮร์ริส

00:32:01.713 --> 00:32:05.133 align:center
หมอแฮร์ริสเหรอ
นึกว่าคืนนี้เขาจะไปกับคุณซะอีก

00:32:05.259 --> 00:32:07.928 align:center
ไม่ เปลี่ยนแผนน่ะ
เขาจะอยู่ที่นี่ต่ออีกสามอาทิตย์

00:32:08.011 --> 00:32:10.973 align:center
ฉันอยากได้คนที่มีความรู้
เรื่องสรีรวิทยากับกายวิภาค

00:32:11.098 --> 00:32:12.724 align:center
เพื่อมาศึกษาเจ้าสิ่งนี้

00:32:13.600 --> 00:32:15.853 align:center
พกไฟฉายกับปืนลูกซองไว้ด้วยล่ะ

00:32:30.576 --> 00:32:32.286 align:center
ไม่มีใครคิดจะขอบคุณเลยเหรอ

00:32:33.287 --> 00:32:35.163 align:center
ก็อร่อยดีนะ ว่าไหม

00:32:35.998 --> 00:32:39.251 align:center
- ก็ไม่เลวนะ ถ้าลองคิดดู
- คิดว่าอะไร

00:32:39.334 --> 00:32:40.878 align:center
คิดว่าใครทำน่ะสิ

00:32:44.840 --> 00:32:46.633 align:center
มาเข้าแถวกันดีกว่า ทุกคน

00:32:50.179 --> 00:32:51.889 align:center
- เอาหน่อยไหม
- ให้พวกเขาก่อน

00:32:52.014 --> 00:32:54.391 align:center
นายก็ดูมีประโยชน์กับเราเหมือนกันนะ

00:32:54.474 --> 00:32:56.810 align:center
- เหรอ
- เราจะให้เวลาหนึ่งอาทิตย์

00:32:56.894 --> 00:32:59.146 align:center
แปลว่าฉันไม่ต้องถูกขังแล้วใช่ไหม

00:32:59.229 --> 00:33:02.149 align:center
- ไม่ใช่ เอาเขาไปขัง
- เอาล่ะ มาเร็ว โป๊ป

00:33:04.902 --> 00:33:07.905 align:center
- นายจะไม่เสียใจแน่
- ฉันเสียใจไปแล้ว

00:33:08.655 --> 00:33:10.199 align:center
ใช่ เอาเลย

00:33:36.934 --> 00:33:38.560 align:center
เขาเป็นยังไงบ้าง

00:33:38.644 --> 00:33:39.937 align:center
อาการคงที่

00:33:41.522 --> 00:33:42.814 align:center
แปลว่ามันได้ผลเหรอ

00:33:43.690 --> 00:33:45.192 align:center
ดูจะเป็นอย่างนั้น

00:33:45.275 --> 00:33:47.736 align:center
- คุณไม่เป็นไรนะ
- ใช่

00:33:47.819 --> 00:33:48.820 align:center
ไง ทอม

00:33:52.824 --> 00:33:54.576 align:center
ดูเหมือนเขาจะไม่เป็นไรนะ

00:33:55.953 --> 00:33:57.412 align:center
ผมสวดภาวนาอยู่

00:33:59.248 --> 00:34:00.874 align:center
ฝากดูเขาตอนผมไปข้างนอกได้ไหม

00:34:01.416 --> 00:34:02.835 align:center
ได้สิ

00:34:04.378 --> 00:34:06.505 align:center
นั่งลงก่อน ฉันขอดูคุณหน่อย

00:34:08.715 --> 00:34:09.967 align:center
เป็นยังไงบ้าง

00:34:13.303 --> 00:34:14.555 align:center
ฮาลไม่เป็นไร

00:34:15.722 --> 00:34:17.391 align:center
แต่พวกมันจับคาเรนไป

00:34:18.600 --> 00:34:22.563 align:center
ไม่นะ พระเจ้า เขาเป็นยังไงบ้าง

00:34:25.315 --> 00:34:26.733 align:center
เขาโทษตัวเอง

00:34:30.487 --> 00:34:32.489 align:center
- ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
- ใช่

00:34:33.198 --> 00:34:35.576 align:center
เรารู้แล้วใช่ไหม ตอนนี้เรารู้แล้ว

00:34:36.910 --> 00:34:40.581 align:center
เราดึงมันออกได้
โดยที่พวกเขาไม่ตายใช่ไหม

00:34:42.124 --> 00:34:43.458 align:center
แฮร์ริสทำหน้าที่เขาได้ดีนะ

00:34:45.836 --> 00:34:47.880 align:center
ใช่ เขาเก่งมาก

00:34:49.006 --> 00:34:50.883 align:center
รู้ไหมว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน

00:35:03.312 --> 00:35:05.314 align:center
พอดีผมมีเหล้าสกอตช์น่ะ

00:35:08.150 --> 00:35:10.194 align:center
นักโทษเป็นยังไงบ้าง

00:35:10.319 --> 00:35:12.321 align:center
ยังบอกไม่ได้

00:35:13.363 --> 00:35:16.158 align:center
พอร์เตอร์อยากให้ผมอยู่ต่ออีกหน่อย

00:35:16.241 --> 00:35:19.536 align:center
จะได้ศึกษาผู้ยึดครองให้ละเอียดขึ้น

00:35:21.914 --> 00:35:24.917 align:center
- เขาเรียกมันแบบนั้นเหรอ
- เปล่า ผมเรียกเอง

00:35:26.835 --> 00:35:27.794 align:center
เรายังไม่ได้ถูกยึด

00:35:29.546 --> 00:35:31.173 align:center
นอกจากเราจะยอมแพ้

00:35:34.092 --> 00:35:37.679 align:center
ผมนับถือสติปัญญาของคุณนะ ทอม

00:35:37.804 --> 00:35:41.808 align:center
นับถือเกินกว่าจะคิดจริงจัง
กับความทะนงเยี่ยงมนุษย์ของคุณ

00:35:41.934 --> 00:35:45.187 align:center
ผมอาจไม่ฉลาดอย่างที่คุณคิดก็ได้

00:35:45.270 --> 00:35:49.316 align:center
รู้ไหม มีหลายคนเชื่อว่า

00:35:49.399 --> 00:35:53.153 align:center
การรอดชีวิตจากการบุกระลอกแรกมาได้

00:35:53.278 --> 00:35:55.489 align:center
มันพิสูจน์ว่า

00:35:55.572 --> 00:35:57.241 align:center
พวกเขาคือมนุษย์ที่แกร่งที่สุด

00:35:59.243 --> 00:36:02.162 align:center
- คุณคงไม่เห็นด้วยใช่ไหม
- ก็นะ

00:36:03.121 --> 00:36:08.001 align:center
คนที่หนีไปหรือไปซ่อนตัวในหลุมลึก

00:36:08.126 --> 00:36:10.420 align:center
พวกนั้นก็คือผู้รอดชีวิต

00:36:10.504 --> 00:36:14.424 align:center
การทำแบบนั้นมีอะไรน่ายกย่องล่ะ

00:36:15.008 --> 00:36:16.677 align:center
คุณรอดมาได้ด้วยวิธีนั้นเหรอ

00:36:17.845 --> 00:36:20.556 align:center
วิ่งหนี หลบซ่อน

00:36:22.307 --> 00:36:23.433 align:center
หมายความว่าไง

00:36:24.810 --> 00:36:28.230 align:center
เช้าวันที่พวกนั้นบุกมา
ตอนคุณกับรีเบคก้าติดอยู่ข้างนอก

00:36:28.313 --> 00:36:30.566 align:center
คุณหนีไปซ่อนตัว

00:36:31.733 --> 00:36:33.569 align:center
คุณทิ้งเธอไว้เพื่อเอาตัวรอด

00:36:36.154 --> 00:36:40.951 align:center
เช้าวันที่โดนบุกเธอไม่ได้อยู่กับผม

00:36:41.034 --> 00:36:43.328 align:center
- ผมบอกคุณแล้ว
- ผมรู้ว่าคุณบอกอะไร

00:36:45.205 --> 00:36:46.623 align:center
ตอนที่ผมเจอเธอ

00:36:48.876 --> 00:36:51.753 align:center
เธอยังกำกระเป๋าใบนั้นไว้แน่น

00:36:51.879 --> 00:36:54.381 align:center
กระเป๋าที่มีเสบียงที่พวกคุณไปเก็บมา

00:36:54.464 --> 00:36:56.633 align:center
มันหนักเกินกว่าที่เธอจะถือคนเดียวไหว

00:36:57.467 --> 00:37:00.596 align:center
ผมถึงได้รู้ว่าคุณอยู่กับเธอ
ตอนที่พวกมันเริ่มโจมตี

00:37:00.721 --> 00:37:04.933 align:center
ฟังนะ ทอม ได้โปรด

00:37:06.476 --> 00:37:11.565 align:center
ผมไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้น
มันเป็นการตัดสินใจเสี้ยววินาที

00:37:11.648 --> 00:37:15.277 align:center
- และผมคิดว่า…
- อะไร คิดอะไร

00:37:15.360 --> 00:37:19.364 align:center
คิดว่าคนต้องการทักษะการแพทย์ของผม

00:37:23.619 --> 00:37:24.494 align:center
ให้ตายสิ

00:37:31.043 --> 00:37:34.046 align:center
- คุณคงอดกลั้นไว้ไม่ไหวสินะ
- ถูกต้องเลย

00:37:38.217 --> 00:37:39.927 align:center
คือ…

00:37:40.052 --> 00:37:44.348 align:center
ผมเข้าใจว่าคุณรู้สึกผิดแค่ไหน
กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ

00:37:46.642 --> 00:37:50.854 align:center
- คุณพูดเรื่องอะไร
- เช้าวันนั้นเป็นเวรคุณใช่ไหม ทอม

00:37:52.648 --> 00:37:55.817 align:center
รีเบคก้าบอกผมว่ามันควรจะเป็นคุณ

00:37:55.943 --> 00:37:58.779 align:center
ที่ไปหาอาหารกับผมในเช้าวันนั้น

00:37:59.404 --> 00:38:02.199 align:center
แต่เธอรู้ว่าคุณเหนื่อยมาก

00:38:02.282 --> 00:38:05.285 align:center
เธอเลยไม่กล้าปลุกคุณ

00:38:07.412 --> 00:38:08.956 align:center
เธอรักคุณมากนะ ทอม

00:38:10.499 --> 00:38:13.585 align:center
คนที่ต้องออกไปเช้าวันที่โดนบุก
ควรเป็นคุณ ไม่ใช่รีเบคก้า

00:38:13.710 --> 00:38:17.714 align:center
คุณมีส่วนทำให้เธอตายพอๆ กับผม
หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ

00:38:18.507 --> 00:38:20.259 align:center
และเพราะว่าผมยังมีชีวิตอยู่

00:38:21.426 --> 00:38:25.222 align:center
เราเลยมีโอกาสดึงหนอนควบคุม
ออกจากตัวลูกชายคุณ

00:38:25.305 --> 00:38:28.725 align:center
การตายของรีเบคก้าอาจช่วยชีวิตเบนได้

00:38:37.860 --> 00:38:39.570 align:center
พวกสกิตเตอร์จะไม่มีวันชนะ

00:38:42.489 --> 00:38:44.032 align:center
แล้วเราจะได้เห็นกัน

00:38:47.703 --> 00:38:51.623 align:center
ไม่ว่าเราแต่ละคนจะรอดมายังไง
เราต่างติดค้างคนตายเหล่านั้น

00:38:52.875 --> 00:38:55.043 align:center
เพื่อให้เราเป็นมนุษย์ที่แกร่งที่สุด