[ดนตรีไทยร่วมสมัยบรรเลง]
[เสียงสว่านหมุน]
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
[เสียงอุปกรณ์ทำงาน]
[เสียงสว่านหมุน]
[เสียงดังบี๊บๆ]
[เอไอหญิงพูดอังกฤษ] เตรียมชาร์จ กลไกการทำงานของหัวใจ
เริ่มขั้นตอนการชาร์จหัวใจ
เตรียมพลังงานเรียบร้อย รอการถ่ายโอนพลังงานไปยังหัวใจสังเคราะห์
[เสียงหัวใจเต้นตุบๆ]
การถ่ายโอนพลังงานเสร็จสิ้น
[เสียงหัวใจเต้นตุบๆ]
[ผู้หญิง] นี่ๆ นนท์
มาเร็ว ตั้งใจฟังหน่อย มีข่าวดีมาบอก
[สูดลมหายใจ]
นนท์ เค้าคิดถูกด้วยเว้ย
ว่าการที่แรงโน้มถ่วงต่ำ
มันทำให้เซลล์กล้ามเนื้อหัวใจ ฟอร์มตัวเป็นหัวใจได้ดีกว่าอยู่บนโลก
[สูดลมหายใจ]
แล้วนี่นะ ถ้าเค้าวิเคราะห์ปริมาณโปรตีน
จนเข้าใจกลไกของมันได้ทุกอย่างนะ
ต่อไป เราเองก็พรินต์หัวใจกันบนโลกได้แล้วเว้ย
คนไข้ไม่ต้องรอรับบริจาคแล้วเว้ย
เดี๋ยวถ้ากลับไปที่โลกนะ
เค้าจะเอาหัวใจ ไปปาใส่ไอ้พวกไดโนเสาร์
ที่มันบอกว่างานของเค้าไม่มีวันเป็นจริง
เอาให้แม่งหน้าแหกกันทั้งสมาคมเลย
ดีเลยครับ ผมสนับสนุน
[หัวเราะ]
นี่ แล้วพรินต์หัวใจใหม่ได้เรื่อยๆ น่ะ
แต่ก็ต้องอย่าลืมหัวใจเก่าๆ ของเค้านะ
- [ทำเสียงปิ้วๆ] - [ถอนใจ]
- [หัวเราะ] - [เสียงสุนัขคราง]
เฮ้ย
เอ๊ย…
อึ๊บ
ฮาร์วีย์
- [ฮาร์วีย์ครางอิ๋งๆ] - โอ๋
อ้ะ ลูบเข้าไป ลูบเข้าไป
ลูบมาตั้งสามปีแล้ว ลูบไม่เคยโดน ยังจะลูบอยู่นั่นแหละ
จินตนาการไง
[ฮาร์วีย์ครางอิ๋ง]
คิดถึงแม่ไหมเนี่ย หือ
โอ้โฮ ผมคิดถึงคุณแม่มากๆ เลยครับ
คุณแม่รีบกลับมานะครับ ผมมีของเตรียมให้คุณแม่ด้วย
อะไร
[นนท์] มาแล้ว มาแล้ว
- เฮ้ย - [นนท์] นี่ ไอ้ฮาร์วีย์ไปซื้อของมันมาเอง
มันยังรู้เลยนะว่าแม่มันน่ะ ไม่ชอบกินสีชมพู
มันยังบ่นให้ฟังอยู่เรื่อยๆ เลยนะ
บอกสงสารแม่มัน ไม่ได้กินของโปรดเลย
เพราะว่าไอซ่าไม่ให้เอาขนมขึ้นไปกินบนยาน
มันบอกว่า เดี๋ยวถ้าเกิดกัดปุ๊บเนี่ย
แล้วมันจะกลายเป็น…
กลายเป็นอะไรนะ ฮาร์วีย์
อ๋อ
กลายเป็นอนุภาคระดับนาโน ไปปนเปื้อนเครื่องยนต์ของยานไงครับ พ่อ
[หัวเราะ] แซวเหรอ
เดี๋ยวโดนนะ
[หัวเราะหึ]
[ฮาร์วีย์ครางอิ๋งๆ]
นนท์
ขอบคุณนะ
เรื่องอะไร เรื่องขนมเนี่ยเหรอ
ไม่ใช่
จริงจัง
ก็…
เรื่องที่ให้เค้าขึ้นมาทำตามความฝันบนนี้
- [ดนตรีเศร้าบรรเลง] - [หัวเราะหึ]
คงไม่มีใครในโลกนี้
ให้เค้าเป็นตัวของตัวเอง ได้เท่ากับนนท์ให้เค้าแล้วแหละ
แล้วก็…
ขอโทษนะ
เฮ้ย
ขอโทษทำไม
ก็เดี๋ยวอีกสิบวันก็กลับมาแล้วไม่ใช่เหรอ
อือ
กลับไปเนี่ย เดี๋ยวจะชดเชยให้ทุกอย่างเลยนะคะ
จะยอมเป็นทาสรัก
ให้คุณนนท์คนเดียวเลยค่ะ
สัญญานะ
แต่มันไม่โดนนะเนี่ย
จินตนาการไง
- [ผู้หญิง] เดี๋ยวไว้คุยกันใหม่นะ - บาย
อือ… บาย
[เสียงฮอโลแกรมดับ]
[หายใจแรง]
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลง]
(สถานีอวกาศนานาชาติ)
(ทูมอร์โรว์)
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลงดังขึ้น]
[ดนตรีเบาลงแล้วหยุด]
[เสียงสัญญาณเตือนภัย]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[ผู้ประกาศข่าวหญิง 1] ไม่มีใครคาดคิดค่ะ ว่านี่จะกลายเป็นการเดินทางครั้งสุดท้าย
ของนักบินอวกาศ แพทย์หญิงกนิษฐภาดา สมพงศ์ ณ ดารา
หรือหมอนุ่น นักบินอวกาศหญิงคนแรกของไทยค่ะ
[ผู้ประกาศข่าวชาย] หน่วยงานอวกาศสากล หรือไอซ่า
ได้ออกมาแถลงว่า ระหว่างที่กระสวยเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลก
ระบบจ่ายอากาศภายในได้เกิดการเผาไหม้ขึ้น
ทำให้ออกซิเจนที่บรรจุไว้สำหรับนักบินอวกาศ หมดก่อนการลงจอดสู่พื้นโลก
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[ร้องไห้ไม่ได้ยินเสียง]
[นักข่าวหญิง 1] ร่างของหมอนุ่น ได้ถูกทำการแช่แข็งด้วยวิธีไครโอนิกส์
เพื่อทำการสวดอภิธรรมศพเป็นเวลาหนึ่งร้อยวัน
ก่อนจะมีพิธีฌาปนกิจตามหลักศาสนาพุทธต่อไปค่ะ
คุณนนท์ สามีคุณนุ่นออกมาพอดีค่ะ เราไปสัมภาษณ์ความรู้สึกเขากันค่ะ
มีความคืบหน้าจากทางไอซ่า เรื่องค่าชดเชยหรือยังคะ
[นักข่าวหญิง 2] คุณนนท์คิดถึงหมอนุ่นไหมคะ
[นักข่าวหญิง 3] มีความคิดถึงหมอนุ่นบ้างไหมคะ
[นักข่าวชาย 1] ทำไมไม่ห้ามหมอนุ่นครับ ตอบคำถามหน่อยครับ
[นักข่าวหญิง 4] คุณนนท์คะ เคยห้ามไม่ให้หมอนุ่นไปอวกาศไหมคะ
- [นักข่าวหญิง 1] เคยหรือเปล่าคะ - [นักข่าวหญิง 5] เคยไหมคะ
[นักข่าวชาย 2] ตอบคำถามหน่อยครับ
[นักข่าวหญิง 2] มีเรื่องบาดหมางใจกัน หรือเปล่าคะ
คุณนนท์คิดเอาไว้หรือยังคะ ว่าจะเรียกค่าเสียหายเท่าไร
[นักข่าวหญิง 6] ขอคำตอบด้วยค่ะ คุณนนท์
เคยหรือเปล่าคะ
[เสียงพูดจอแจฟังไม่ได้ศัพท์]
[นักข่าวชาย 2] คุณนนท์ คุณนนท์
[เสียงชัตเตอร์]
(แกะ)
(ดำ)
(แกะดำ)
[ถอนใจ]
[ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง]
[นนท์] ชอบรูปนี้เหรอครับ
คือ ผมเห็นคุณดูอยู่นานแล้ว
อ๋อ คือ ผมเป็นคนออกแบบรูปนี้เองครับ
อ๋อ
ค่ะ
อือ แค่สงสัยน่ะค่ะว่า…
ทำไมคุณถึงออกแบบ…
มาแบบนี้ล่ะคะ
เพราะเห็น คนอื่น…
เขาออกแบบล้ำๆ กันหมดเลย
[หัวเราะหึ]
[ผู้ชาย] มันแตกต่างนะ จับมาให้อยู่ตรงนี้
- [ผู้หญิง] ใช่ มันแตกต่างกันแบบ… - ใช่
แล้วแบบ ภาพ…
มีแนวคิดอะไรหรือเปล่าคะ
[นนท์] อืม…
ความจริงมันก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอกครับ
ผมแค่เริ่มต้นที่ว่า
ผมคิดถึงความรู้สึก คนที่เขาขึ้นไปอยู่บนดวงจันทร์เนี่ย
เขาจะต้องเหงามากแน่เลย
เขาน่าจะคิดถึงบ้าน คิดถึงชีวิตบนโลก
ผมก็เลยนึกถึงแบบบ้านที่...
ถ้าคนไปอยู่แล้วเนี่ย น่าจะคลายความคิดถึงโลกไปได้
มั้ง
[หัวเราะ]
[ถอนใจ]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
ความจริงแล้วมันก็ไม่ได้มีอะไรหรอกครับ มันก็เป็นแค่ธีสิสจบแค่นั้นเอง
ผมก็เลยออกแบบไปตามฟีลแค่นั้นแหละ
จะเอาไปสร้างจริงก็…
คงสร้างไม่ได้
คือ
มันฟังดูต๊องๆ ใช่ไหม
ไม่ต๊องนะคะ
จริงๆ ไอซ่าเขาก็มีโครงการจะส่งมนุษย์ ไปตั้งรกรากถาวรบนดวงจันทร์อยู่แล้วค่ะ
เห็นว่าทำการสำรวจ แล้วก็วางแผนกันมาหลายปี
ไอ้เรื่องปัจจัยด้านมนุษย์เนี่ย เขาให้ความสำคัญเป็นลำดับต้นๆ เลยค่ะ
เพราะว่ามนุษย์เนี่ยจะได้อยู่บนนั้น แบบรู้สึกว่าอยู่บ้านจริงๆ
ไอ้บ้านที่คุณออกแบบเนี่ย มันอาจจะดูเหมือนต๊อง
แต่ฉันว่า
มันตอบโจทย์เรื่องการอยู่อาศัย โดยเอามนุษย์เป็นที่ตั้งมากๆ นะคะ
สำหรับคนที่เขาจะไปอยู่บนดวงจันทร์จริงๆ
[หัวเราะ]
เนิร์ดไปหน่อย
[ทั้งคู่หัวเราะ]
ไม่หน่อย ผมว่า
[ทั้งคู่หัวเราะ]
[นนท์] อืม…
[นุ่น] อืม…
แค่…
อยากบอกว่า
ถ้าฉันได้ไปอยู่บนดวงจันทร์
ฉันก็
อยากจะมีบ้าน ที่เป็นบ้านที่อบอุ่น
แล้วก็เป็นบ้านจริงๆ
แบบที่คุณออกแบบนี่แหละค่ะ
[หัวเราะ]
เขินเลย
แล้ว…
ที่ออกแบบแบบนี้นี่ อาจารย์ไม่ด่าเหรอคะ
[หัวเราะ] เห็นคนอื่นเขาจริงจังกันหมดเลย
คุณคิดว่าไงล่ะ
ก็… งานผมมันก็โดนหมกอยู่ท้ายแกลเลอรีอย่างนี้
อ้อ
ผมชื่อนนท์นะครับ
อยู่สถาปัตย์
ค่ะ
ชื่อนุ่นค่ะ
อยู่แพทย์
อ๋อ
ที่ตึกเก่าๆ โทรมๆ
ค่ะ
[ทั้งคู่หัวเราะ]
[ถอนใจ]
[เสียงหลังคาเลื่อนเปิด]
- [ถอนใจ] - [เสียงสัญญาณเตือนภัย]
[เสียงวี้ด]
- [ดนตรีเศร้าบรรเลง] - [ถอนใจ]
[ถอนใจ]
[เสียงอุปกรณ์ทำงาน]
[เสียงดังบี๊บๆ]
(สวัสดี)
(เครื่องเก็บความทรงจำ)
(ยินดีต้อนรับ นัฐนนท์)
[เสียงดังปิ๊ง]
(วันนี้)
(เข้าดูบ่อยที่สุด)
(เสียงรดน้ำสังข์)
[ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
[นนท์] อยู่กับนนท์ไปจนแก่นะนุ่น
นนท์จะดูแลนุ่นเองนะ
[นนท์เหนื่อยหอบ]
- [นนท์] นุ่น - [นุ่น] หา
[นนท์] พักก่อน
- โอ๊ย เหนื่อย - [นุ่น] อะไรน่ะ โอ้โฮ อ่อนว่ะ
สู้สิ
- มาเร็ว - [นนท์] เออ
- [นุ่น] ไปเลย เร็ว - [นนท์] ไม่สงสารกันเลยเหรอ
[นุ่น] เออ มาเร็ว หัวใจจะได้แข็งแรง วิ่ง
[นนท์] โอย
[นุ่น] ไป มาเร็วๆ
- โอเคเปล่า - [นนท์] วันหลังวิ่งลู่…
วันนี้ได้ไข่แฝด
[นนท์] ไหน ไหน
เออ มันก็น่ากินอยู่หรอก แต่กินบ่อยแล้ว ไข่ดาวน่ะ เบื่อ
อยากกินไข่ตูมมากกว่าว่ะ
ซ่อนรูปนะครับเนี่ย
[นุ่น] ไข่ตูมเหรอ
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวโดน เดี๋ยว
- [นนท์] นุ่น - หา
- [นนท์] เพื่อนมา - ใครน่ะ
เฮ้ย
- [ฮาร์วีย์ครางอิ๋งๆ] - [นนท์] เฮ้ย
ให้รางวัลปะป๊าหน่อย จุ๊บปะป๊า จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บๆ
[นนท์] เฮ้ย บ้า ไม่เอา
[นุ่น] จุ๊บหน่อย จุ๊บๆ [หัวเราะ]
- ฮาร์วีย์ ลูก - [นนท์] หา ฮาร์วีย์
- [นุ่น] ฮาร์วีย์ - [นนท์] ตั้งชื่อแล้วเหรอ
- [นุ่น] ใช่ - [นนท์] เร็วจัด
[นุ่น] เฮ้ย น่ารัก
[นุ่น] โห
แต่ ถ้าไป…
เราจะไม่ได้เจอกันตั้งสามปีนะ
แล้วถ้าเค้าไปอยู่บนนู้นน่ะ
นนท์ก็ต้องอยู่คนเดียว
มันไม่แฟร์กับนนท์เลย ที่ต้องมารอเค้า
ไม่ไป
เฮ้ย นุ่น จะบ้าเหรอ
นี่ไอซ่าติดต่อมาเองเลยนะเว้ย
โอกาสอย่างนี้มันไม่ได้หาง่ายๆ นะ
ไปเถอะน่า
เค้ารู้ว่านุ่นอยากไป
หือ
ถ้าเกิดว่านุ่นไม่ได้ทำตามความฝันของตัวเอง
เค้าเองก็ไม่มีความสุขนะ
ไปเถอะ
ถึงยังไงกลับมาเนี่ย
ก็ต้องอยู่ด้วยกันทั้งชีวิตอยู่แล้ว
แกหายไปแค่สามปีเอง
จิ๊บๆ
[สะอื้น]
[นุ่นร้องไห้]
[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]
ฮาร์วีย์ [ร้องไห้]
- [นุ่นร้องไห้] - [นนท์] ฮาร์วีย์มันไปดีแล้ว
[นุ่นร้องไห้]
[ฮาร์วีย์ครางอิ๋งๆ]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[นนท์] เดี๋ยวเราซื้อตัวใหม่ให้
- [ร้องไห้] - ฮาร์วีย์มันไปดีแล้ว
[สูดน้ำมูก]
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลง]
[ผู้หญิงพูดอังกฤษ] ขอต้อนรับสู่ Sheep Happens,
ที่ที่การโคลนนิ่งคือความใส่ใจ
[พูดภาษาไทย] ด้วยเทคโนโลยีเอไออัจฉริยะ
ที่ควบคุมกระบวนการ ดัดแปลงพันธุกรรมได้อย่างแม่นยำ
สิทธิบัตรเฉพาะของ Sheep Happens
คุณจะมั่นใจได้ว่า สัตว์เลี้ยงแสนรักของคุณ
จะกลับมามีชีวิตและความทรงจำ เหมือนเดิมหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์
[ร้องดีใจ]
- [ผู้ชาย 1] จำได้ไหม - [ผู้ชาย 2] จำได้ไหม
มีปัญหาอะไรเอากลับมาได้ทุกเมื่อนะคะ
- [ผู้ชาย 1] แทงค์ แทงค์จำพ่อได้ไหม แทงค์ - [ผู้ชาย 2] อู๊ย สบายดีไหม
(นวัตกรรมทางแพทย์ ผู้หญิงในวงการแพทย์)
(สถาบันนักวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย)
[เสียงฝีเท้าเดินดังกึกๆ]
[ถอนใจ]
[ผู้หญิง] อ้าว นนท์
พาฮาร์วีย์มาฉีดวัคซีนเหรอ
แกเป็นยังไงบ้างเนี่ย
โอเคขึ้นแล้วใช่เปล่า
ที่ฉันมาวันนี้
ฉันมีเรื่องอยากขอร้องให้แกช่วยว่ะ
อะไรเหรอ
[เสียงประตูเลื่อนเปิด]
[เสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามา]
[ผู้ช่วยหญิง] หมอวีคะ
เคสโคลนแมววิเชียรมาศล้มเหลวค่ะ
[วี] เป็นไปได้ไง
[เสียงประตูเลื่อนปิด]
ฉันอยากให้แกโคลนนุ่นกลับมา
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
นนท์
- แกจะมาล้อเล่นแบบนี้ไม่ได้นะ - ฉันไม่ได้ล้อเล่น วี
ฉันพูดจริง
คือแกก็รู้ใช่ไหมว่า การโคลนนิ่งมนุษย์มันผิดกฎหมาย
เรื่องนั้นฉันรู้ แต่ว่า…
มันต้องใช้เงินมากเท่าไร วี ในการโคลนนุ่นกลับมา แกบอกฉันมาเลยนะ
นนท์ นนท์
ตั้งสติ
นี่ คือเอาเป็นว่าฉันเข้าใจแกนะเว้ยว่าแกเศร้า แกเพิ่งเสียนุ่นไป
- แกมั่นใจได้ยังไงว่านุ่นเห็นด้วยกับสิ่งที่แกจะทำ - นุ่นต้องโอเคอยู่แล้ว วี
นุ่นมันทำวิจัยเรื่องพรินต์หัวใจสามมิติอยู่นะเว้ย
มันมองว่าร่างกายของคนน่ะ
เป็นอะไหล่ที่เปลี่ยนได้เรื่อยๆ อยู่แล้ว แกก็รู้นี่หว่า
แกเห็นในทีวีเปล่า ในทีวีน่ะ
ใครๆ ก็บอกว่าเสียดายฝีมือของนุ่น
แล้วสิ่งที่นุ่นวิจัยอยู่ ถ้าเกิดมันสำเร็จนะเว้ย
มันช่วยคนได้อีกเป็นล้านเลยนะเว้ย วี
แล้วมันจะมีเหตุผลอะไรวะ ที่เขาจะไม่อยากให้นุ่นกลับมากันน่ะ
แล้วแกสองคนก็เป็นนักวิทยาศาสตร์เหมือนกันด้วย
แกต้องเข้าใจสิวะ
แกเคยบอกนุ่นเองไม่ใช่เหรอ
ว่าตัวแกเองก็ไม่ได้อยากหยุดโคลนแค่แมวกับหมา
[วีสูดลมหายใจ]
ช่วยแกไม่ได้จริงๆ ว่ะ
[สูดลมหายใจลึก]
[ถอนใจแรง]
[หายใจแรง]
แกยังจำคำถามของนุ่นเรื่อง…
หมอกับคนร้ายได้เปล่า
คำตอบของฉันมันยังเหมือนเดิม
ที่เคยตอบนุ่นในวันนั้น
- [เสียงฝีเท้าเดินห่างออกไป] - [เสียงประตูเลื่อนเปิด]
[ถอนใจ]
[เสียงประตูเลื่อนปิด]
[นุ่น] สมมติว่าคุณเป็นคุณหมอผ่าตัด
ที่กำลังจะต้องรักษาคุณหมออีกท่านหนึ่ง
ที่มีอาการภาวะหัวใจล้มเหลว
คุณหมอคนนี้เนี่ย เป็นคุณหมอที่เก่ง
นิสัยดี
แล้วก็ยังช่วยเหลือคนไว้อีกมากมาย
วิธีรักษาคุณหมอท่านนี้มีเพียงวิธีเดียวค่ะ
คือคุณต้องรีบผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ ให้คุณหมอท่านนี้โดยด่วน
บังเอิญว่าตอนนั้นนะคะ มีคนร้ายคดีฆาตกรรม
ถูกตำรวจยิงบาดเจ็บสาหัส ส่งมาให้กับคุณ
คนร้ายคนนี้เนี่ย มีหัวใจที่เข้ากัน
สามารถเปลี่ยนให้กับคุณหมอได้พอดีเลยค่ะ
คุณจะทำยังไงคะ
ใครเห็นด้วยว่าควรช่วยชีวิตคุณหมอ
ยกมือค่ะ
คุณผู้ชายตรงนั้น
ทำไมถึงเห็นด้วยคะ
อ๋อ
คือพอดีคุณหมอท่านนั้น เขาน่ารักเหมือนคุณหมอนุ่นเลยครับ
ผมก็เลยช่วยแบบไม่คิดเลย
[ผู้คนหัวเราะ]
[หัวเราะ] ล้อเล่นครับคุณหมอ อย่าเพิ่งโกรธ
เอ่อ
ที่ผมเลือกช่วยคุณหมอท่านนั้นเนี่ย
เพราะว่า
ผมคิดว่าตัวผมเองเนี่ย คงไม่มีความสามารถเท่าคุณหมอท่านนั้นครับ
ถ้าผมช่วยคุณหมอท่านนั้นเอาไว้
คุณหมอก็จะมีชีวิตอยู่ต่อ แล้วก็
สร้างประโยชน์ให้กับโลกนี้ได้อีกมากมายเลย
[เสียงผู้คนปรบมือ]
โอเคค่ะ
จริงๆ คำถามนี้ เป็นปัญหาจริยธรรมคลาสสิกนะคะ
ไม่มีคำตอบที่ถูก หรือว่าผิดค่ะ
แต่จะดีกว่าไหมคะ
ถ้าเราไม่ต้องเลือก
ว่าเราจะช่วยใคร
[เสียงพูดจอแจฟังไม่ได้ศัพท์]
การพิมพ์อวัยวะแบบสามมิติ
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
เป็นไอเดียที่คิดค้นขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาเหล่านี้ค่ะ
หัวใจที่ถูกพรินต์ขึ้นมา จะถูกสร้างจากเซลล์ของผู้ป่วยเอง
ซึ่งทำให้ หนึ่ง…
ผู้ป่วยไม่ต้องรอรับบริจาค
ผู้บริจาคไม่จำเป็นต้องเสียชีวิตก่อน สอง…
เรามั่นใจได้ว่า หัวใจที่ได้มา
จะเข้ากันกับผู้ป่วยได้โดยไม่เกิดปฏิกิริยาต่อต้าน
เพราะมันถูกสร้างจากเซลล์ของผู้ป่วยเองค่ะ
การพรินต์อวัยวะนี่ก็ไม่ใช่เรื่องใหม่อะไรนะคะ
แต่ยังไม่เคยมีใครทำสำเร็จสักที
เหตุผลก็เพราะว่า เวลาที่เราพรินต์อวัยวะ
แรงโน้มถ่วงของโลกจะกดทับเซลล์
ทำให้เซลล์โตเป็นแผ่นราบ
ไม่สามารถฟอร์มตัวเป็นรูปร่างสามมิติ แบบที่เราต้องการได้ค่ะ
แต่จากการวิจัยยาวนานมาเกือบห้าปี
เราสามารถขึ้นไปทดลอง ไบโอพรินเตอร์ได้บนอวกาศ
เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของวิธีการ
และหาวิธีนำกลับมาใช้บนโลกเราค่ะ
ซึ่งขอบอกเลยนะคะว่า ดิฉันตื่นเต้นกับผลการทดลองเบื้องต้นมากๆ
และมั่นใจ ว่าการทดลองครั้งนี้จะต้องสำเร็จ
การเดินทางครั้งนี้
จะนำพามนุษยชาติไปสู่คำตอบใหม่
ที่ไม่เคยมีใครค้นพบมาก่อน
แน่นอนค่ะ
[เสียงผู้คนปรบมือ]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[นุ่น] มึงน่ะ อยากโคลนนิ่งให้ได้ไม่ใช่เหรอ ตั้งใจหน่อยสิ
[วี] ก็มันยากนี่หว่า
เออ แต่ถ้ากูโคลนได้นะ กูจะโคลนกงยูมาสักสิบคนเลย
ทำอย่างกับโคลนมาแล้วเขาจะเอามึงน่ะ
อ้าว กูก็ตัดต่อพันธุกรรม ในสมองเขาไง เขาจะได้ชอบกู
[ลากเสียงยาว] ค่ะ
รีบๆ ทำเลย
เร็ว ฝันให้ไกลไปให้ถึงค่ะ
วี
ถ้าโจรคนนั้นช่วยหมอได้
ฉันก็อยากเป็นโจรคนนั้นเหมือนกัน
แต่แกเข้าใจใช่ไหม
ถึงแม้ว่าฉันจะรู้วิธี
แต่ฉันก็ไม่เคยโคลนร่างมนุษย์มาก่อน
และฉันก็ไม่สามารถการันตีว่ามันจะสำเร็จ
อือ
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงกริ่งดังติ๊งต่อง]
สวัสดีครับแม่
[วี] ครอบครัวของนุ่นมันแช่แข็ง ศพนุ่นไว้ใช่เปล่า
[นนท์] ใช่
[วี] งั้นแกต้องไปขออนุญาตพ่อแม่ของนุ่น
แล้วย้ายร่างของมันน่ะ มาไว้ที่แล็บเรา
เพราะเราจะได้ผ่าตัดเอาสมองของนุ่นออกมา
สมองเหรอ
[วี] ความทรงจำไง
ก่อนที่เราจะเริ่มโคลนนุ่นน่ะ
เราต้องดึงข้อมูลความทรงจำจากสมองนุ่นออกมา
เพื่อจะได้ถ่ายโอนข้อมูลเหล่านี้ไปยังร่างโคลน
เราจะได้นุ่นคนเดิมกลับมาไง
เหลวไหล
นี่แกรู้ตัวไหม ว่าแกพูดอะไรออกมา
ผมรู้ครับพ่อ
ผมรู้ว่าการโคลนนิ่งนี่มันยังไม่ถูกกฎหมายตอนนี้
แต่ว่าความสามารถของนุ่น
ช่วยคนได้อีกเป็นล้านเลยนะครับ
คุณพ่อไม่เสียดายตรงนี้เหรอครับ
แกไม่เคยได้ยินข่าวปีที่แล้วเหรอ
ที่เมืองนอกโคลนนิ่งมนุษย์
- แล้วออกมาเป็นตัวอะไรก็ไม่รู้ - [นนท์] ผมรู้ครับ
แต่โอกาสสำเร็จมันก็มีนะครับ พ่อก็รู้นี่ครับ
แล้วถ้าไม่สำเร็จล่ะ พี่นนท์
ขนาดโคลนหมา กว่าจะได้สักตัว มันตายไปไม่รู้เท่าไรนะพี่
[สูดลมหายใจ]
เราก็ทำใหม่ก็ได้
เราก็ทำใหม่จนกว่าจะสำเร็จ
[พ่อ] เฮ้ย
นี่แกจะฆ่านุ่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหรอ
- นุ่นไม่ใช่หนูทดลองของใครนะเว้ย - ผมไม่เคยคิดแบบนั้นนะครับพ่อ
นุ่นน่ะ เขาไปสบายแล้ว
เขาใช้กรรมในชาตินี้หมดแล้ว
ก็ปล่อยเขาไปเถอะ
คุณแม่ครับ ผมว่า…
เราไม่ควรคิดเรื่องแบบนี้ตอนนี้นะครับ
เรื่องที่ไม่ควรคิด คือเรื่องโคลนนิ่งบ้าๆ ของแกต่างหาก
วิญญาณของนุ่นน่ะ กำลังเดินทางไปสู่สุคติ
ไปสู่ภพภูมิที่ดี
จะไปดึง ไปรั้ง ให้เขากลับมาทุกข์อีกทำไม
[จุปาก]
นี่ไอ้การที่มีลูกสาว เป็นนักวิทยาศาสตร์ระดับโลกแบบนี้
ไม่ได้ช่วยให้พ่อกับแม่ เลิกเชื่อเรื่องงมงายบ้างเลยเหรอครับ
[พ่อ] นี่
พูดให้มันดีๆ
- ใครงมงายอะไรกัน - แล้วสู่สุคติคืออะไรล่ะครับพ่อ
นรกสวรรค์คืออะไรเหรอครับ
[ขึ้นเสียง] มันมีจริงหรือเปล่า
มันพิสูจน์ได้เหรอครับพ่อ
- นี่มันปีไหน พ.ศ.ไหนแล้วครับ - พี่นนท์
ไอ้การเชื่อเรื่องแบบนี้แหละครับ
ที่มันเรียกว่างมงายไงครับ
[เสียงทุบโต๊ะ]
มันจะมากไปแล้วนะ
มันไม่ได้มากเกินไปหรอกครับพ่อ
แล้วสิ่งที่นุ่นทำอยู่ล่ะครับ
- ฉันบอกว่าไม่ก็คือไม่ - [นนท์] ความฝันของนุ่นล่ะครับ
ไอ้สิ่งเหล่านั้นต่างหากครับพ่อ ที่มันเป็นเรื่องจริง จริงเสียยิ่งกว่าที่พ่อพูดมาอีก
แล้วทำไมพ่อไม่เอานุ่นกลับมา
- หยุดเถียงกันได้แล้ว - แก…
ไม่มีสิทธิ์มาจัดการเรื่องลูกของฉัน
[นนท์] ผมมีสิทธิ์
ผมเป็นผัวนุ่นไง
[แม่] นนท์ [สะอื้น]
ถ้านนท์รักนุ่นจริงๆ
ปล่อยนุ่นไปเถอะนะ
แม่ขอ
[สะอื้น]
[ถอนใจ]
[แม่สะอื้น]
ผมไม่รักนุ่นเหรอครับแม่
ใครกันแน่ครับที่ไม่รักนุ่น
[แม่สะอื้น]
[ถอนใจ]
[สะอื้น]
[เสียงปิดประตู]
[แม่สะอื้น]
[เสียงแผงหน้าปัดทำงาน]
ไปโรงพยาบาลรัตนราช
[เอไอชาย] รับทราบครับ
คำนวณเส้นทางไปโรงพยาบาลรัตนราช
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
(โรงพยาบาลรัตนราช)
[นนท์] ผมจะมาขอทำเรื่องย้ายศพภรรยา ไปเก็บที่อื่นน่ะครับ
พอดีว่าเดี๋ยวผมจะย้ายบ้านไปอยู่จังหวัดอื่นครับ
ก็เลยจะย้ายศพแฟนไปทำพิธีด้วย
โทษนะครับ ตอนนี้เลยเวลาทำการแล้วนะ เราปิดแล้ว
ปิดแล้วเหรอครับ
แต่ว่านี่มันเพิ่งทุ่มเดียวเองไม่ใช่เหรอครับ
ปกติที่นี่มันปิดสองทุ่มไม่ใช่เหรอ
วันนี้เราปิดเร็วนะครับ
[ถอนใจ]
คือ… คือพรุ่งนี้ผมต้องเดินทางแล้วน่ะพี่
พี่ช่วยผมหน่อยนะ
คือเจ้าหน้าที่เรากลับหมดแล้วนะ ขอโทษที
ถ้างั้นผมขอเข้าไปเยี่ยม ศพเมียผมแป๊บเดียวได้ไหมครับ
- ไม่ได้ครับ - แป๊บเดียวก็ไม่ได้เหรอพี่
ห้านาทีสิบนาทีก็ไม่ได้เหรอ
เฮ้ย นี่มึงกวนตีนกูเหรอ
[ขึ้นเสียง] กูถามอะไรไปก็ตอบแต่ไม่ได้ๆ
มึงมีเมียเปล่า
ถ้ามึงมีเมียแล้วเมียมึงตาย แล้วมึงเจออย่างนี้
[ตวาด] มึงจะรู้สึกยังไง
- รปภ. มาที่นี่หน่อย - เฮ้ยพี่
- [ผู้ชาย] อย่ามายุ่งกับผม - เฮ้ย พี่
อย่ามาโดนตัวผม
เอาเป็นว่า
ผมขอโทษจริงๆ คือผมไม่ได้ตั้งใจ ผมอาจจะใจร้อนไปหน่อย
แต่คือผมแค่อยากจะเข้าไปเจอหน้าแฟนผม
- ไปได้แล้วไป - [ตะโกน] พี่!
ก็บอกว่าขอโทษแล้วไง พี่จะเอาอะไรอีกล่ะ
เฮ้ย มึงมองอะไรอยู่วะ ก็กูขอโทษแล้วไง
ขอโทษแล้วก็ให้เข้าไปสิ
อยากได้เท่าไร มึงบอกกูมา เดี๋ยวกูโอนให้มึงเลย
มึงจะเอาเท่าไร เอากี่หมื่น หา
- [รปภ.] เชิญไปกับเรา - เอาเท่าไร
- เหี้ย มึงเป็นใครวะ เฮ้ย - [รปภ.] ไปครับ
- บอกให้ไปไงครับ - [นนท์] ปล่อย เฮ้ย
กูขอแค่เข้าไปเจอหน้าเมียกู แป๊บเดียวเองไม่ได้เหรอ
- อย่าให้กูเจอมึงนะเว้ย - [รปภ.] ไป
- [นนท์] ปล่อย - [รปภ.] ไป
- [นนท์] ปล่อยกูสิวะ - [รปภ.] ไป
- [นนท์] เฮ้ย ปล่อย - [รปภ.] ไป
[นนท์] กูเป็นลูกค้า มึงทำกับลูกค้าอย่างนี้เหรอ
[รปภ.] ไป!
ถ้ายังก่อเรื่องอีก เรียกตำรวจนะครับ
ไปเรียกมาสิ
[ผู้ชาย] คุณนนท์เข้ามาขอดูศพหมอนุ่น อย่างที่ท่านว่าไว้จริงๆ นะครับ
แต่ดูเขาจะดื้อมาก
คราวหน้าเนี่ย ผมคงปฏิเสธเขา ด้วยเหตุผลเดิมๆ ไม่ได้แล้วนะครับท่าน
[พ่อ] งั้นผมไม่เก็บเอาไว้ร้อยวันแล้ว
พรุ่งนี้
ผมจะไปรับศพลูกเอาไปไว้วัด
แล้วก็เผาเลย
[ผู้ชาย] ครับท่าน
- [ผู้ชาย 1] ขอบคุณนะครับคุณหมอ ขอบคุณครับ - [หมอ] ครับผม
[ผู้หญิง] อาม้าไม่ฉีดนะ
โห ม้า ใครๆ เขาก็ฉีดกันทั้งนั้นแหละ
นี่มันวัคซีนตัวใหม่จากอเมริกาเลยนะม้า
เขาแย่งกันจะตายเนี่ย ราคาก็ไม่ใช่ถูกๆ
อาม้าบอกอาม้าไม่ฉีด
แล้วเอาอะไรมาใส่ตัวอาม้าก็ไม่รู้
มีแต่เชื้อโรคทั้งนั้นเลย
แล้วถ้าอาม้าเป็นอะไร แล้วลื้อจะว่ายังไง
โธ่ ไม่เป็นไรหรอกม้า นี่มันยุคไหนแล้ว
นี่เล่นต๊อกแต๊กมากไปเปล่าเนี่ย
เล่นมือถือตลอดเวลาเปล่าเนี่ย
ถ้าลื้ออยากเป็นสัตว์ประหลาด ลื้อก็ไปฉีดของลื้อเองสิ
แต่อั๊วไม่ฉีด
[ผู้ชาย 1] โธ่ ม้าเนี่ย
- [เสียงสัญญาณเตือนภัย] - [ผู้ชาย 2] เฮ้ย อะไรน่ะ
[ผู้ชาย 3] เฮ้ย อะไรน่ะ
[ผู้ชาย 2] มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
- [ผู้ชาย 4] เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นน่ะ - [ตะโกน] ไฟไหม้!
- [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] - ไฟไหม้!
[เสียงผู้คนกรีดร้องโวยวาย]
[รปภ.] ใจเย็นก่อนนะครับ
ทุกคนใจเย็นก่อนนะ
ระวังเหยียบกัน ระวัง
[เสียงเอะอะโวยวาย]
[หมอ] ทางนี้ครับ
ทางนี้ครับทุกคน ทางนี้ครับ
มาทางนี้ครับ ทุกคน
ทางนี้เลยครับ ทางนี้ครับ
ทางนี้ครับ ทุกคน เร็วๆ ทางนี้เลยครับ
ทางนี้เลยครับ ทุกคน
มาเร็วๆ
(ทางออกฉุกเฉิน)
[เสียงสัญญาณเตือนภัย]
(CRYONICS FACILITY)
[หายใจหอบ]
[เสียงดับบี๊บๆ]
[หายใจสั่น]
[ร้องไห้]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]
[หายใจเฮือก สะอื้น]
[สะอื้น]
ต้องกลับมานะ
กลับสิ
ไม่ว่ายังไงก็ตาม ต้องกลับมานะ
อือ
[เสียงสัญญาณเตือนภัยดังแว่วๆ]
[สะอื้น]
[สะอื้น หายใจแรง]
[สูดน้ำมูก]
[สัญญาณเตือนภัยเสียงดังขึ้น]
[สะอื้น]
(โรงพยาบาลรัตนราช)
- [ผู้ชาย] ท่านจะรับศพกลับวันนี้เลยไหมครับ - อือ
งั้นเชิญตามผมมาเลยครับท่าน
- [เสียงดังบี๊บๆ] - [เสียงตู้เก็บศพเลื่อน]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[เสียงสัญญาณเตือนภัย]
[วี] ฉันบอกให้แกไปขออนุญาตครอบครัวของนุ่น
ไม่… ไม่ใช่ให้แก…
แกไม่คิดบ้างเหรอ นนท์ ว่าถ้าแกโดนจับได้จะเป็นยังไง
ก็แกบอกเองไม่ใช่เหรอ
ว่าต้องใช้สมองของนุ่น
แกคิดว่าสิ่งที่ฉันเพิ่งทำลงไป
มันง่ายมากเหรอวะ
[หายใจแรง]
แกทำในสิ่งที่แกต้องทำเลยนะ
ส่วนเรื่องที่เหลือ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
แล้วแกก็ไม่ต้องกลัวด้วย
ฉันน่ะไม่ได้เป็นห่วงตัวเอง แต่ฉันน่ะเป็นห่วงแกต่างหาก
แต่ถ้าวันนี้ฉันไม่ทำ
พรุ่งนี้ฉันก็ไม่มีความสุขอยู่ดี
[หายใจสั่น]
ฉันขอร้อง ฉันขอร้องนะเว้ย วี
แกทำต่อให้มันจบได้เปล่าวะ
[หายใจสั่น]
[ถอนใจ]
[วี] ถ้าเราไม่สามารถ ดึงความทรงจำของนุ่นมาได้สำเร็จ
แล้วทุกอย่างที่เราทำมา
ต้องหยุดแค่นี้
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[วี] สมองของคนที่ตายแล้ว จะเป็นอะไรที่บอบบางมาก
ทุกๆ ครั้งที่เราพยายาม ที่จะดึงความทรงจำออกมา
มันอาจจะมีความเสี่ยง ในการทำลายเซลล์ประสาทจนหมด
เพราะฉะนั้นน่ะ ในการทำสิ่งนี้เนี่ย มีโอกาสทำได้เพียงแค่ครั้งเดียว
เริ่มแล้วนะ
อืม
[เสียงฮอโลแกรม]
[เสียงดังวี้ดๆ]
[เอไอหญิงพูดอังกฤษ] เริ่มกระบวนการ ประกอบความทรงจำขึ้นใหม่
ค้นหาความทรงจำทั้งหมด
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลง]
ค้นหาความทรงจำทั้งหมด
ค้นหาความทรงจำ…
[ดนตรีหยุด]
นี่มันจะมีผัวที่ไหนประเสริฐเท่านี้
[นุ่นหัวเราะ]
[นุ่น] คิดเงินเปล่าเนี่ย
[นนท์] ฟรีครับ
- ร้านนี้บริการพิเศษนะครับ - [นุ่น] แล้วไง
- แถมนวดหน้า - นวดเท้าแล้วครับ
- [เอไอหญิง] คำเตือน ข้อมูลไม่สัมพันธ์กัน - [นนท์] นวดเท้า นวดหน้าด้วย
- [เอไอหญิง] โปรดยืนยันเพื่อดำเนินการต่อ - เกิดอะไรขึ้นน่ะ วี
ไม่ต้องตกใจ
เอไอน่ะ แค่ตรวจเจอ ความขัดแย้งบางอย่างในสมองของนุ่น
ความขัดแย้งเหรอ
ไอเอเนี่ยจะพยายามจัดหมวดหมู่ดูความทรงจำ
หากเจออันไหนที่มันไม่สอดคล้องกันน่ะ ก็จะแจ้งเตือนแบบนี้แหละ
อย่างเคสนี้ นุ่นทำงานเป็นทั้งหมอ และเป็นทั้งนักบินอวกาศ
เอไอก็พยายามจะดูให้แน่ใจว่า ความทรงจำทั้งสองเนี่ยเป็นความจริงหรือไม่
เราก็มีหน้าที่ช่วยที่จะยืนยันว่า จริงทั้งสอง
โดยปกติแล้วเนี่ย
ถ้าเป็นสมองของสัตว์เลี้ยงเนี่ย จะไม่ค่อยเจอปัญหา
แต่บังเอิญว่าเป็นสมองของมนุษย์ ความทรงจำของเราเนี่ยซับซ้อน
[ถอนใจ] อย่างนี้คือหมายถึงว่า
เราต้องคอยมานั่งเช็กข้อมูลให้มัน ไปอย่างนี้เรื่อยๆ เหรอ
- จนกว่าจะสแกนเสร็จ - ถูกต้อง
แล้วกระบวนการนี้ ดูแล้วจะใช้เวลาหลายวันเลย
[เอไอหญิง] คำเตือน
ข้อมูลไม่สัมพันธ์กัน
[นนท์] นี่มันต้องละเอียดมากถึงขนาดนี้เลยเหรอ
ประมาณนี้แหละ
ไม่ต้องห่วง แกกลับไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
[เอไอหญิง] ข้อมูลไม่สัมพันธ์กัน โปรดยืนยันเพื่อดำเนินการต่อ
- [ถอนใจ] ฉันฝากด้วยนะ - โอเค
[เสียงฝีเท้าเดินห่างออกไป]
- [นนท์] เฮ้ย นุ่น - [นุ่น] หา
- มีตาปลาด้วย - [นุ่น] เว่อร์
- จริง เนี่ยดูสิ - [นุ่น] จะบ้าเหรอ
หือ เป็น อื้อหือ
เดี๋ยวเท้าเสร็จ จัดหน้าต่อ
ล้างมือก่อนได้ไหม
- [นนท์] ไปเลยก็ได้ - ไม่เอา ล้างมือก่อน
- [นนท์] เออนี่ - [นุ่น] หือ
เราว่า เดี๋ยวถ้านุ่นกลับมาแล้วน่ะ
- หือ - ขอเบบี๋สักคนสิ
หา
อีกสามปีนี่กำลังพอดีเลยนะ ไข่กำลังสุกเลย
เดี๋ยวเราช่วย
นะ
- ไปกินข้าว - [หัวเราะ]
- [นนท์หัวเราะ] - [เสียงโทรศัพท์]
ว่าไง วี
เจอสิ่งผิดปกติเหรอ
โอเค เดี๋ยวรีบไปนะ
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
[คุยกันไม่ได้ยินเสียง]
[ตะโกนดังลั่น]
[เสียงไซเรน]
[วี] ถ้าแกไม่อยากเจอนุ่นแล้ว
เราหยุดทำมันก็ได้นะ
- [เสียงไซเรน] - [เสียงพังประตู]
[ตำรวจ 1] หยุด! อย่าขยับ!
[ตำรวจ 2] ไปๆ ล็อกตัว
- [ตำรวจ 1] นอนลงไป - [ตำรวจ 2] ลงไป
- [ตำรวจ 1] ล็อกตัวแล้ว - [ตำรวจ 2] เร็ว
[ตำรวจ 1] อย่าขยับ!
[เสียงไซเรน]
[ตำรวจ 2] นั่งลง
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[ผู้ประกาศข่าวชาย] ล่าสุดศาลมีคำตัดสินแล้วว่า
นายนัฐนนท์มีความผิดจริงในข้อหาทำลายศพ
สร้างความวุ่นวาย ด้วยการสร้างสถานการณ์ให้ผู้คนแตกตื่น
และได้รับความเดือดร้อน
- จริงๆ ผมก็ไม่อยากให้เขาติดคุกแบบนี้หรอกนะ - [นักข่าวหญิง 1] ค่ะ
ผมก็แค่อยากให้เขาคืนศีรษะลูกสาวผมมา
เพื่อที่จะเอาไปทำพิธีทางศาสนาต่อไป ก็แค่นั้นเอง
[ผู้ประกาศข่าวชาย] อีกทั้งนายนัฐนนท์ ยังไม่ให้ความร่วมมือใดๆ ในการสืบสวน
ศาลจึงมีคำพิพากษา จำคุกนายนัฐนนท์เป็นเวลาสามปี
โดยไม่รอลงอาญาครับ
[ผู้ประกาศข่าวหญิง] แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ค่ะ ว่าคุณนนท์ทำแบบนี้ไปเพราะอะไร
ในโลกโซเชียล ต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเรื่องนี้กันอย่างมากมาย
บ้างก็ว่านายนัฐนนท์นั้นสภาพจิตใจ ถูกกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจากการสูญเสีย
[ผู้ประกาศข่าวชาย] และที่สำคัญที่สุดเลยนะครับ
ตอนนี้ศีรษะของหมอนุ่นอยู่ที่ไหน
[เสียงประตูเหล็กเลื่อนปิด]
[เสียงเปิดประตูเหล็ก]
[เสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามา]
[เสียงลมพัดหวีดหวิว]
[เสียงสูดลมหายใจ]
[ถอนใจ]
[เสียงเดินดังกึกๆ]
สวัสดีครับ
ผมนนท์
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงดังขึ้นแล้วหยุด]
[เสียงโทรศัพท์]
ว่าไง วี
โอเค เดี๋ยวรีบไปนะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ วี
ทำไมถึงโคลนต่อไม่ได้
-[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] - [เสียงฮอโลแกรม]
[เอไอหญิงพูดภาษาอังกฤษ] คำเตือน
ข้อมูลไม่สัมพันธ์กัน
คำเตือน
ข้อมูลไม่สัมพันธ์กัน
อันนี้คืออะไร
คือ นุ่นกำลังอ่านงานวิจัยเกี่ยวกับการแปลงเพศ
ก็นุ่นเขาอยากเป็นหมอ
แล้วเขาอ่านเอกสารพวกนี้แล้วมันแปลกตรงไหน
คือเรื่องนี้มันเกิดขึ้นเมื่อ 13 ปีที่แล้วน่ะแก คือตั้งแต่นุ่นอายุ 19 น่ะ
ฉันว่าแกค่อยๆ ดูต่อไปดีกว่า
(มนุษย์ขนมขิง)
(วิวัลดี บาค แปร์โกเลส)
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงดังขึ้น]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงเบาลง]
[เสียงชัตเตอร์]
[นุ่น] ทรงนี้มันก็ได้เหมือนกันนะเว้ย
แต่มันต้องเซตหน่อยว่ะ
อือ
เอาใหญ่แล้วนะเราน่ะ
เดี๋ยวนี้ไม่ไหวเลยนะ
เฮ้ย
[สูดลมหายใจ]
สมัยวัยรุ่น ใครๆ ก็ค้นหาตัวเองทั้งนั้นแหละ
ก็ปกติไม่ใช่เหรอวะ
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงต่อเนื่อง]
[วี] คือที่แกเห็นอยู่ในสมองของนุ่นเนี่ย
มันมีสิ่งแอบแฝงอยู่ในความทรงจำส่วนลึกของนุ่น
และจุดแดงๆ ที่เห็นอยู่ทั่วไปนี้
มันคือสิ่งที่บ่งบอกเลยว่า มันไม่ใช่เป็นสิ่งที่แค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
มันคือสิ่งที่เป็นความคิดของนุ่น และตัวตนของนุ่นจริงๆ
จะรู้ได้ยังไงว่าคราวนี้มันไม่ได้อ่านผิดพลาด
[เอไอหญิง] คำเตือน
พบข้อมูลสำคัญในความทรงจำส่วนลึก
คำเตือน
พบข้อมูลสำคัญในความทรงจำส่วนลึก
[วี] คือการประกอบความทรงจำของนุ่นน่ะ มันก็เหมือนการต่อจิ๊กซอว์
คือเอไอน่ะ ก็จะพยายามค้นหาชิ้นส่วนที่มันผิดพลาด
แล้วก็ป้องกัน แล้วก็ประกอบร่างยังไงก็ได้
ที่ให้เกิดความทรงจำของนุ่นที่มันถูกต้องที่สุด
นั่นคือหมายความว่า การต่อจิ๊กซอว์นี้มันไม่ได้ผิดพลาดเว้ย
แต่มันมีสองรูปอยู่ในภาพเดียว
[นุ่น] พี่ว่าจะบอกแม่ว่ะ
[นุ่น] แม่
แม่ตอบนุ่นหน่อยสิ
แม่เข้าใจนุ่นไหม
[น้องสาว] พี่นุ่น ใส่ไปเถอะ จริง มันแป๊บเดียวเอง
- นะ พี่นุ่น หรือ… - [เสียงเปิดประตู]
แกต้องใส่ชุดนี้
นุ่นไม่อยากใส่ชุดนี้น่ะพ่อ
[หายใจเฮือก]
[น้องสาว] พ่อ อย่าทำพี่นุ่น
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงต่อเนื่อง]
[พ่อ] ฉันต้องการให้ลูกสาวของฉัน
เป็นเหมือนคนปกติทั่วไป
ไม่ใช่ตัวประหลาดอะไรแบบนี้
ทำไม
ฉันเลี้ยงแกมาไม่ดีหรือไง
พ่อ [สะอื้น]
นุ่นไม่อยากเป็นผู้หญิง
[ดนตรีหยุด]
[หายใจสั่น]
[ถอนใจ]
(ยาต้านเศร้าเซอร์ทราลีน)
[พ่อ] แล้วแกจะให้ฉันตอบว่ายังไง
ให้ลูกเป็นอะไรก็ได้
ขอให้เป็นคนดีงั้นเหรอ
[นุ่นสะอื้น]
พ่อขอได้ไหมลูก
[ร้องไห้]
[สะอื้น] พ่อขอลูกสาวคนเดิมของพ่อ กลับมาได้ไหม
ได้ไหมลูก
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[ร้องไห้]
[ทั้งคู่ร้องไห้]
[สูดน้ำมูก]
[ร้องไห้]
[ถอนใจ]
[วี] การที่นุ่นหันมาหมกมุ่นในวิทยาศาสตร์น่ะ
[หายใจแรง] เป็นเพราะมันจะได้ช่วยเยียวยา ให้นุ่นมีเป้าหมายใหม่ในชีวิตนั่นเอง
- [วี] มึง - [นุ่น] หือ
[วี] มึงจะไม่เดตกับพี่ต่อจริงๆ เหรอวะ
มึงน่ะอยู่แต่ในแล็บ วันๆ น่ะ
หัดใช้ชีวิตบ้างสิวะ
ก็กูอยากทำงานมากกว่า
กูไม่อยากเอาหัวไปคิดเรื่องอื่นเปล่าวะ
มึงน่ะ อยากโคลนนิ่งให้ได้ไม่ใช่เหรอ
ตั้งใจหน่อยสิ
[น้องสาวถอนใจ]
แน่ใจเหรอว่าจะแต่งงาน
[หัวเราะเบาๆ]
อือ
พี่ไม่เห็นต้องทำตาม ความคาดหวังพ่อเขาขนาดนั้นเลย
แต่อย่างน้อย
มันก็ทำให้พี่ได้ออกจากบ้านหลังนี้นะ
[เสียงหัวใจเต้นตุบๆ]
- [สะอื้น] - [เอไอหญิงพูดอังกฤษ] คำเตือน
ข้อมูลไม่สัมพันธ์กัน
(อัตลักษณ์ทางเพศ)
(ก. ผู้หญิง ข. ผู้ชายข้ามเพศ)
คำเตือน
ข้อมูลไม่สัมพันธ์กัน
- โปรดยืนยันเพื่อดำเนินการต่อ - [หายใจแรง]
คำเตือน
ข้อมูลไม่สัมพันธ์กัน
โปรดยืนยันเพื่อดำเนินการต่อ
[ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
[นนท์] ที่ผ่านมามันคืออะไรเหรอวะ วี
[ถอนใจ]
หือ
[สะอื้น]
ทำไมฉันรู้สึกเหมือนฉันโดนหลอกเลยวะ
[สะอื้น] หา
[สะอื้นเฮือก]
[วี] ถ้าแกไม่อยากเจอนุ่นแล้ว
เราหยุดทำมันก็ได้นะ
[จุปาก ถอนใจแรง]
[ตะโกน] เหี้ยเอ๊ย!
[ร้องไห้]
[นนท์] คนที่เขาขึ้นไปอยู่บนดวงจันทร์เนี่ย
เขาจะต้องเหงามากแน่เลย
ผมก็เลยนึกถึงแบบบ้านที่...
ถ้าคนไปอยู่แล้วเนี่ย น่าจะคลายความคิดถึงโลกไปได้
แค่…
อยากบอกว่า
ถ้าฉันได้ไปอยู่บนดวงจันทร์
ฉันก็…
อยากจะมีบ้าน ที่เป็นบ้านที่อบอุ่น
แล้วก็เป็นบ้านจริงๆ
แบบที่คุณออกแบบนี่แหละค่ะ
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[วี] ที่แกเคยบอกว่าแกรักมัน คิดถึงมันน่ะ
แล้วแกยอมเสี่ยงชีวิตทุกอย่าง
ทำไมแกถึงมานั่งสงสัยความรักที่นุ่นมีให้กับแกวะ
แล้วที่แกคิดว่านุ่นมันหลอกแก
ฉันว่ามันไม่ได้หลอก
มึง
กูถามจริงๆ สิวะ อีตานนท์นี่มีอะไรดีวะ
ถึงเอาชนะใจมึงได้
ก็…
มันถึงเวลาต้องมีแล้วเปล่าวะ
ใช่เหรอวะ
แกอย่ามาทำเขินเลย บอกฉันมาเลยเดี๋ยวนี้
อืม…
ก็…
เวลาอยู่ด้วยกันแล้ว เขาไม่ค่อยคาดหวังในตัวกูน่ะ
กูก็เลยสบายใจ
แล้วก็เป็นตัวของตัวเอง
[หัวเราะ] มันอาจจะฟังดูธรรมดานะมึง
แต่กูสบายใจจริงๆ ว่ะ
[วี] มันก็แค่เกิดมาแตกต่าง
กับอีแค่เปลี่ยนโครโมโซมตัวเดียว
จากเอกซ์เป็นวาย
นุ่นมันก็จะได้เปลี่ยนเป็นผู้ชาย อย่างที่มันอยากจะเป็นแล้ว
คนที่เขาเกิดมา
แล้วเกลียดร่างกายตัวเอง
โคตรทรมานเลยนะเว้ย
มันเหมือนกับ
เหมือนคนไม่มีบ้านอยู่
มันก็แค่อยากพยายามหาใครสักคนหนึ่ง
ให้มันรู้สึกว่า มันเหมือนมีบ้านหลังนั้นจริงๆ
แล้วแกก็เป็นผู้ชายคนนั้น
คนที่จะสร้างบ้านไม้บนดวงจันทร์
ที่นุ่นเล่าให้ฉันฟังเช้าเย็นคนนั้นไง
[น้องสาว] พี่จะไม่ทรมานไปตลอดชีวิตใช่เปล่า
ไม่หรอก
คนอย่างนนท์น่ะ
อยู่ด้วยแล้วต้องดีแน่ๆ
[นุ่น] ขอบคุณนนท์มากนะ
[สะอื้น]
นนท์ช่วยชีวิตเราไว้จริงๆ
[เสียงไซเรน]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงสัญญาณเตือนภัย]
(ตรวจพบความเคลื่อนไหว)
- [เสียงเคาะประตู] - [ตำรวจ 1] เปิดประตู เปิดประตูเดี๋ยวนี้
วี
แกฟังฉันให้ดีนะเว้ย
ตำรวจกำลังบุกเข้ามาจับที่บ้านฉัน
เดี๋ยวๆ แกพูดอะไรของแก
ฉันไม่มีเวลาแล้วเว้ย
แกฟังฉันให้ดีนะ
หยุดโคลนนุ่น
ฉันเข้าใจ
[หายใจแรง]
หยุดโคลนนุ่น…
[หายใจเฮือก] ให้เป็นแบบที่ฉันอยากให้เป็น
[หายใจเฮือก]
แต่ฉันอยากให้แกโคลนนุ่น
ให้ออกมาเป็นแบบที่นุ่นอยากเป็น
[หายใจเฮือก]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
ทำได้ใช่ไหม วี
[สะอื้น]
แกบอกว่าแค่เปลี่ยนจากเอกซ์เป็นวาย แค่นั้นใช่ไหม
[สะอื้น] ใช่ แค่เปลี่ยนเอกซ์ให้เป็นวาย
[หายใจสั่น]
ฉันฝากบอกอะไรนุ่นอย่างหนึ่งนะ
[สะอื้น]
นุ่นไปเป็นตัวเองนะ
[หัวเราะ]
[สะอื้น]
ไปเป็นตัวเองนะ นุ่น
[สะอื้น] นนท์รักนุ่นนะ
[ร้องไห้]
- [ตำรวจ 1] หยุด อย่าขยับ - [ตำรวจ 2] ลุก
[ตำรวจ 1] นอนลงไป
[นนท์] เค้าคงมาส่งได้แค่นี้นะ
[ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
ขอให้การเดินทางของนุ่นน่ะ
พบเจอแต่สิ่งมหัศจรรย์
แล้วก็ขอให้นุ่นไปถึงเป้าหมายที่นุ่นวางเอาไว้นะ
[เพลง "ในความทรงจำ" โดย บาร์บี้ บรรเลง]
[เพลงหยุด]
ขออนุญาต
ใช้ชื่อนนท์นะ
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[สูดลมหายใจลึก]
[ถอนใจ]
นุ่นเป็นไงบ้าง
ปรับตัวได้หรือเปล่า
แล้ว…
ตอนนี้นุ่นทำอะไรอยู่บ้าง แล้ว…
- มีคนรู้หรือเปล่า ว่าเธอคือ… - ใจเย็นๆ สิ นนท์
ถามเยอะแยะขนาดนี้ ใครเขาจะตอบทันเล่า
[สูดลมหายใจ]
[ถอนใจ]
ตอนนี้เค้า…
กลับมาทำเรื่องเปลี่ยนหัวใจต่อแล้วนะ
แล้วก็
ไอซ่าให้ทุนสนับสนุนเพิ่มด้วย
[สูดลมหายใจ] ตอนนี้ก็เลยว่าจะไป…
ลองขยายอวัยวะอื่นๆ นอกจากหัวใจดูบ้าง
อ้าว…
นี่ยังต้องไปอวกาศอีกเหรอ
ก็ในเมื่อเราโคลนมนุษย์ได้แล้ว ทำไมเราต้องไป
พรินต์อวัยวะอื่นๆ อีกล่ะ
[ร่างโคลนนุ่น] ถ้าร่างกายเหมือนบ้านน่ะ
อวัยวะก็คือเฟอร์นิเจอร์แหละ
เก้าอี้พังแค่ตัวเดียว
เราก็แค่ประกอบมันขึ้นมาใหม่
ไม่ต้องสร้างบ้านใหม่ทั้งหลังหรอก
เอ๊ะ
แต่ว่านี่ไอซ่าเขาไม่ตรวจสอบ ประวัติอะไรเลยเหรอ
อือ
บอกความจริงไปแล้ว
หา
อือ
ระดับไอซ่า
ถ้าจะไปทำงานกับเขา ก็คงต้องโดนตรวจสอบนู่นนั่นนี่อยู่แล้วเปล่า
ก็เลยบอกความจริงเขาไปเลยดีกว่า
ไอซ่าก็เลยจัดการเรื่องตัวตนใหม่ กับเอกสารให้เรียบร้อยแล้วล่ะ
[สูดลมหายใจ]
อืม
ดีใจด้วยนะ
ที่เขาเข้าใจทุกอย่าง
ที่นู่นเขาล้ำอยู่แล้ว
แต่ไอซ่าก็มีเงื่อนไขนะ
คือเราต้องเป็นมนุษย์กลุ่มแรก ในโครงการตั้งรกรากถาวรบนดวงจันทร์น่ะ
อีกสามเดือนก็ต้องไปแล้ว
อืม…
[อึกอัก]
แล้วต้องไปขึ้นยานอีก
ไม่กลัวเหรอ
[หัวเราะเบาๆ]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[นนท์] ไปเป็นตัวเองนะ นุ่น
[ร้องไห้]
นนท์รักนุ่นนะ
[ร้องไห้]
[ร่างโคลนนุ่น] มีคนบอกไว้ว่าความกลัว
จะทำให้เราตายจากการค้นพบสิ่งใหม่
ส่วนความกล้าหาญ
จะทำให้เราถูกจดจำ
แม้ว่าเราจะตายจากโลกนี้ไปแล้ว
ขอบคุณความกล้าของนนท์ด้วยนะ
แต่คราวหน้า
ถ้าจะทำอะไรเพื่อคนอื่นอีก
ปรึกษาเจ้าตัวเขาก่อนนะ
- แล้วก็หัดคิดถึงตัวเองบ้าง - [นนท์ครางเจ็บ]
โอ้โฮ
หมัดหนักขึ้นเยอะเลยนะ
[หัวเราะ]
แต่ว่าเมื่อกี้
บอกว่าต้องไปตั้งรกรากถาวรบนดวงจันทร์เหรอ
งั้นก็แปลว่า…
เราก็จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วสิ
ไม่หรอก
ถ้าคิดถึงก็วิดีโอคอลมาหากันก็ได้
หรือว่าจะเก็บเงินมาเที่ยวดวงจันทร์ก็ได้นะ
[สูดลมหายใจ]
หรือไม่งั้นก็…
เจอกันในความทรงจำนะ
[เพลง "ในความทรงจำ" โดย บาร์บี้ บรรเลง]
[เสียงจรวดดังกระหึ่ม]
[หัวเราะไม่ได้ยินเสียง]
[พูดไม่ได้ยินเสียง]
[ร้องไห้ไม่ได้ยินเสียง]
[นุ่น] ขอบคุณนะ
คงไม่มีใครในโลกนี้
ให้เค้าเป็นตัวของตัวเองได้ เท่ากับนนท์ให้เค้าแล้วแหละ
[ปรบมือไม่ได้ยินเสียง]
[นนท์] ความรู้สึกของการมีครอบครัว
มันดีอย่างนี้นี่เองเนอะ
[เพลงจบ]
[ผู้ชาย] กับโปรเจกต์พรินต์อวัยวะ ห้าปีที่ผ่านมา คุณหมอนนท์รู้สึกยังไงบ้างครับ
[ร่างโคลนนุ่น] ห้าปีที่ผ่านมาก็…
ถือว่าประสบความสำเร็จ มากพอสมควรเลยนะครับ
เพราะว่าตอนนี้ เราสามารถพรินต์หัวใจ ไต แล้วก็ม้ามได้แล้ว
แล้วก็ตอนนี้
กำลังขยับมาทำวิจัยเกี่ยวกับ อวัยวะที่ซับซ้อนมากกว่าเดิม อย่างเช่น
ดวงตาอะไรแบบนี้ครับ
โอ้ ถือว่าเป็นข่าวดีมากๆ เลยนะครับ
แต่ว่า ความสำเร็จตรงนี้ ก็แลกมากับการที่ต้องย้ายไปอยู่บนดวงจันทร์เลย
เป็นยังไงบ้างครับ ห้าปีที่ไปอยู่ที่นั่น
รู้สึกคิดถึงชีวิตบนโลกบ้างไหม
คิดถึงบ้านบ้างหรือเปล่า
คุณหมอนนท์
คุณหมอนนท์ครับ
เอ่อ สัญญาณ
ถามว่าคิดถึงบ้านไหม ก็…
ก็มีคิดถึงบ้างนะครับ
แต่ก็มีคนคนหนึ่งที่สอนให้ผมรู้ว่า ขอแค่เรามีความรัก
และความเข้าใจ
ทุกๆ ที่ก็เป็นบ้านได้ครับ
[ดนตรีช้าผ่อนคลายบรรเลง]
[ผู้ชาย] โอ้โฮ
คุณหมอนนท์ร้ายไม่เบานะครับเนี่ย
[วี] ฉันดีใจกับนุ่นมันจริงๆ เลยว่ะ
[ผู้ชาย] อยากรู้จริงๆ ว่า
- ใครคือคนพิเศษคนนั้น - ในที่สุดมันก็สามารถทำตามความฝันมันได้จริงๆ
อือ
สิ่งที่นุ่นทำนี่แม่งมีประโยชน์ กับคนบนโลกเยอะมากเลยนะ
แต่โลกของเรามันก็อย่างนี้
ไม่มีพื้นที่ให้แกะดำอยู่อยู่ดี
สักวันหนึ่งว่ะ นนท์
สักวัน
อือ
ไป
- วิ่งต่อ เร็ว - โอย
ไม่ต้องชวนฉันแล้วนะ เหนื่อย
โห คุณวีครับ
นี่ ถึงร่างกายคนเรา มันจะเปลี่ยนได้เหมือนอะไหล่นะ
แต่ก็ต้องเริ่มจากการดูแลตัวเองให้ดีก่อน
ไปเร็ว หัดเงยหน้าออกจากแล็บ แล้วออกกำลังกายบ้าง
- เออๆ ไป - ไปๆ
เฮ้ย แต่ฉันว่าแขนใหม่ที่นุ่นส่งมาให้แก
ชอบของเก่ามากกว่าว่ะ
คนเหล็กน่ะ เคยดูเปล่า
[วี] ถ้าอยากมีแขนคนเหล็กมากนะ แกก็ไปใส่เลย พ่ออาร์โนลด์
[ดนตรีช้าระทึกใจบรรเลง]
[เสียงหัวใจเต้นตุบๆ]
[ดนตรีช้าระทึกใจบรรเลงดังขึ้น]
(ห้องแล็บ 12)
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีเปียโนเศร้าบรรเลง]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[ผู้หญิง 1] มันก็เคยมีโดนพ่อเตะ
- ช่วงนั้นอายุสิบสอง สิบสาม - [ผู้ชาย] ครับ
ชอบโดนพ่ออบรม ชอบจับมานั่งแบบพับเพียบ
สิ่งที่เราต้องทำก็คือฟัง แล้วก็
"เข้าใจไหม" ต้องบอกว่าเข้าใจ เข้าใจ
แล้วก็จะถามซ้ำว่า "เข้าใจว่าอะไร"
แล้วพอสมมติแบบ หลุดพูดครับ พูดอะไรไปอย่างนี้
เขาก็เตะเลย
[ผู้หญิง 2] ไม่ยอมพูด "คะ ค่ะ"
ไม่ยอมพูด เพราะว่าเรารู้สึกว่า มันเป็นของผู้หญิง
หรือว่าสีชมพู มันเป็นสีที่บ่งบอกความเป็นเพศหญิง
จะรู้สึกว่าสีชมพูเนี่ยไม่ได้ ด้วยคาแรคเตอร์ของสีชมพู
มันถูกป้อนมาว่าต้องเป็นผู้หญิงนะ พวกนั้นเราก็จะแบบ
พ่อแม่ซื้อนมสตรอว์เบอร์รีมา เราไม่กินน่ะ
[ผู้หญิง 3] บ้านไปถ่ายรูปครอบครัวเนอะ
เขาถ่ายชุดญี่ปุ่น เราก็อยากใส่ชุดซามูไร
บรรดาญาติทั้งหลาย ก็จะแต่จ้องให้ใส่กิโมโน พี่นึกออกเปล่า
เราไม่โอเคกับภาพที่มันออกมาไง
ทุกครั้งที่เพื่อนไปบ้าน เราอยากจะเอารูปนี้ลง
[ผู้หญิง 4] ในสังคมไทยส่วนใหญ่จะเป็น
ยอมรับได้ถ้าไม่ใช่ลูกเรา
สุดท้ายถ้ามันเป็นตัวตนของเราจริงๆ
ก็คงไม่ได้อยากซ่อนมันไว้หรอก
[ผู้หญิง 2] เออเนี่ย พวกนี้ไม่มีใครแบบ ไม่มีใครรักจริงหรอก สุดท้ายมันตายคนเดียว
- พ่อตอนแก่ก็ไม่มีใครมาดูแล ไม่มีลูกไม่มีหลาน - [ผู้ชาย] อือ
[ผู้หญิง 2] เป็นตัวตลก ไม่เจอหรอก ความรักจริงๆ อะไรอย่างนี้
เออ จนทำให้เรารู้สึกว่า
เราพูดไม่ได้หรอกว่าเราอยากเป็นผู้ชาย
หรือว่าเรา เราเป็นอะไรข้างใน
[ผู้หญิง 5] เขาน่าจะรักเรามากกว่านี้
ทำไมเขาไม่รัก…
ลูกล่ะ
ทำไมเขารักลูกที่เพศเหรอ
ทำไมเขาไม่รักที่ลูกคือลูก