JUTRO I JA
SERIAL PRZEDSTAWIA FIKCYJNĄ PRZYSZŁOŚĆ. POWSTAŁ WYŁĄCZNIE W CELACH ROZRYWKOWYCH
Mechanizm ładowania serca włączony.
Procedura ładowania rozpoczęta.
Zebrana energia oczekuje na przesył.
Energia przesłana pomyślnie.
Cześć, Nont.
Podejdź. Mam dobre wieści.
Miałam rację.
W niskiej grawitacji
kardiomiocyty tworzą lepsze serca niż na Ziemi.
Kiedy ukończę analizę proteomu,
otrzymam pełny obraz tego mechanizmu
i będziemy mogli drukować serca.
Pacjenci nie będą już czekali na dawcę.
Wrócę na Ziemię z sercami
i rzucę nimi w te nadęte dinozaury,
które mówiły, że nic nie zdziałam.
Towarzystwo Naukowe zwiesi głowy ze wstydu.
Brzmi nieźle.
Wspieram cię.
Na marginesie,
skoro już umiesz drukować serca,
nie zapomnij o moim.
Harvey.
Jasne, spróbuj.
Trzy lata próbujesz go pogłaskać, choć nie możesz.
Wiem, że nie mogę.
Tęsknisz za mamusią?
„Tęsknię okropnie!”
„Wracaj szybko. Mam dla ciebie prezent.”
Jaki?
Oto on.
Harvey ci je kupił.
Dobrze wie, że nie lubisz tych różowych.
Często narzeka,
że jego mamusia musi żyć bez ulubionej przekąski,
bo ISA nie pozwala ich zabierać na stację kosmiczną.
Mówię, że kiedy jakąś zjesz,
zmienisz się w…
W co właściwie, Harvey?
„W nanocząsteczki, które zapchają silnik statku.”
Kpisz ze mnie?
Uważaj!
Nont.
Dziękuję.
Za co? Za ciastka?
Nie.
Mówię poważnie.
Za to…
że pozwoliłeś mi podążać za marzeniami.
Wątpię, aby istniał na świecie inny facet,
który pozwoliłby mi być sobą.
Poza tym…
przepraszam.
Niby za co?
Wrócisz już za 10 dni.
Tak.
A kiedy wrócę, wszystko ci wynagrodzę.
Będę całkowicie oddana
tobie i tylko tobie.
Na paluszek?
To wymaga dotknięcia paluszka.
Użyj wyobraźni.
Pogadamy później.
Cześć.
MIĘDZYNARODOWA STACJA KOSMICZNA
Nikt się nie spodziewał, że będzie to ostatni lot
astronautki i lekarki Kanitthapady Sompong Na Dary,
zwanej „doktor Noon ”, pierwszej Tajki w kosmosie.
Międzynarodowa Agencja Kosmiczna, ISA,
wydała oświadczenie, tłumacząc, że podczas wejścia w atmosferę
w systemie wentylacyjnym wybuchł pożar,
który doprowadził do wyczerpania zapasów tlenu na długo przed lądowaniem.
Ciało doktor Noon zostało zamrożone
i przygotowane do studniowej ceremonii pogrzebowej.
Potem, zgodnie z tradycją buddyjską, zostanie poddane kremacji.
Pan Nont, jej mąż, właśnie wyszedł.
Posłuchajmy.
Kto ponosi odpowiedzialność? Czy ISA wypłaci odszkodowanie?
Tęskni pan?
Jaki były pańskie ostatnie słowa?
Próbował ją pan powstrzymać przed lotem w kosmos?
Jak się pan czuje?
Kłóciliście się?
Jakiej sumy pan zażąda?
Proszę odpowiedzieć.
Dobrze się pan czuje?
Panie Nont!
CZARNA OWCA
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Podoba ci się ta praca?
Przyglądasz się jej.
Pytam,
bo to moja praca.
Rozumiem.
Jestem ciekawa,
dlaczego stworzyłeś
akurat coś takiego.
Pozostałe prace
są ultramodernistyczne.
KSIĘŻYC: PRZYSZŁOŚĆ ŻYCIA
Jaka myśl za tym stoi?
Obawiam się, że niezbyt głęboka.
Zadumałem się
nad uczuciami. Ludzie zamieszkają na Księżycu.
Będą niesamowicie samotni.
Będą tęsknili za Ziemią.
Dlatego zaprojektowałem dom…
który złagodzi nieco ich nostalgię.
Jakoś tak.
Nie przemyślałem tego. To praca na zaliczenie.
Posłuchałem swoich uczuć.
Wątpię, by dało się zbudować
coś takiego.
Moim zdaniem…
to obłęd, nie uważasz?
Nie do końca.
ISA ma plany budowy stałej kolonii na Księżycu.
Z tego co wiem, badania geodezyjne i faza
projektowa zajmą wiele lat.
Czynnik ludzki jest uważany za priorytetowy.
Bo kiedy ludzie tam polecą, muszą poczuć się jak w domu.
Kosmiczny domek, który wymyśliłeś, jest nierealny,
ale moim zdaniem
świetnie obrazuje cechy zorientowanego na ludzi habitatu,
w którym kiedyś zamieszkają koloniści.
Wybacz kujonce.
Nie ma czego wybaczać.
Cóż.
Powiem to wprost.
Jeśli pewnego dnia zamieszkam na Księżycu,
chciałabym
mieć tam przytulny domek.
Prawdziwy dom.
Taki, jaki zaprojektowałeś.
Schlebiasz mi.
Twój wykładowca nie był zachwycony?
Inni potraktowali temat poważnie.
A jak myślisz?
Moją pracę powiesił na samym końcu galerii.
Jestem…
Nont.
Architektura.
Jasne.
Noon.
Medycyna.
Ten stary, zniszczony budynek?
Tak.
URZĄDZENIE NEUROPAMIĘCIOWE
WITAJ, NATTHANONT
NAJCZĘŚCIEJ OGLĄDANE
Zestarzejmy się razem.
Będę się tobą opiekował.
Noon.
Zróbmy przerwę.
Padam. Lamer z ciebie.
Bądź mężczyzną.
Chodź.
Nie znasz litości. To dobre na serce. Biegnij.
No już.
Rusz się.
W porządku?
Jajko z dwoma żółtkami! Pokaż.
Wygląda pysznie.
Ale ciągle jemy smażone jajka.
Mam ochotę na inne krągłości.
Zaproponujesz coś?
Inne krągłości?
Zaraz oberwiesz.
Noon.
Przyszedł twój przyjaciel.
Kto to?
Tatuś zasługuje na nagrodę.
Daj mu buziaczka.
Nie ma mowy! Buziak!
Pocałuj go.
Buzi, buzi.
Harvey, ty zbóju.
Harvey?
Tak.
Już go nazwałaś?
Szybko poszło.
Ale jeśli polecę,
nie zobaczymy się przez trzy lata.
Jeśli zamieszkam na stacji…
ty zostaniesz tu sam.
Nie mogę kazać ci czekać.
Nie polecę.
Noon…
Chyba żartujesz.
ISA wybrała ciebie.
Taka okazja się nie powtórzy.
Musisz lecieć.
Wiem, że chcesz.
Jeśli zrezygnujesz z marzeń,
ja też będę nieszczęśliwy.
Leć.
Kiedy wrócisz,
spędzimy razem resztę życia.
Nie będzie cię tylko trzy lata.
Przetrwamy.
Harvey.
Jest teraz w lepszym miejscu.
Kupię ci nowego psa.
Jest teraz w lepszym miejscu.
Witamy w Sheep Happens,
gdzie klonujemy z miłości.
Nasza unikatowa AI
umożliwia precyzyjną manipulację genomem metodą CRISPR.
To technologia opatentowana przez Sheep Happens.
Gwarantujemy, ze wasze ukochane zwierzęta
powrócą do życia ze wszystkimi wspomnieniami.
Pamiętasz mnie?
W przypadku problemów proszę przynieść ptaki.
Tank, pamiętasz tatusia?!
Nont?
Przyprowadziłeś Harveya na szczepienie?
Jak się czujesz?
Już trochę lepiej?
Przyszedłem…
poprosić o przysługę.
Jaką?
Przepraszam, pani doktor.
Klonowanie kota syjamskiego się nie udało.
Jak to możliwe?
Musisz sklonować Noon.
Nont.
Nawet tak nie żartuj. Ja nie żartuję.
Mówię poważnie.
Klonowanie ludzi jest nielegalne. Wiem, ale…
Ile kosztowałoby
sklonowanie Noon? Tak orientacyjnie.
Opanuj się.
Rozumiem, co czujesz. Straciłeś Noon.
Ale skąd wiesz, że pochwaliłaby takie działanie? To pewne.
Chciała drukować ludzkie serca.
Uważała, że części ciała można zastąpić. Dobrze to wiesz.
Oglądałaś telewizję?
W wiadomościach
opłakują utratę jej talentu.
Gdyby ukończyła badania,
pomogłaby milionom ludzi.
Kto by nie chciał odzyskać Noon?
Jesteś naukowczynią, jak ona.
Rozumiesz mnie, prawda?
Sama powiedziałaś Noon,
że nie chcesz poprzestać na klonowaniu psów i kotów.
Nie mogę ci pomóc.
Pamiętasz pytanie, które zadała Noon?
O doktorze i przestępcy?
Do dziś obstaję
przy swojej odpowiedzi.
Jesteście chirurgiem
i musicie uratować lekarza,
którego serce stanęło.
Lekarz jest utalentowany,
dobry
i uratował wielu ludzi.
Można go ocalić w jeden sposób.
Trzeba przeszczepić serce.
Zupełnym przypadkiem, podejrzany o zabójstwo
został śmiertelnie postrzelony przez policjantów
i właśnie trafił do szpitala.
Jego serce ma zgodność tkankową,
można je przeszczepić lekarzowi.
Co byście zrobili?
Kto z was ocali lekarza?
Ręce w górę.
Pan z tamtej strony.
Co panem kierowało?
Doktor jest dobry, jak pani.
Trzeba mu pomóc.
Żartuję. Bez urazy.
Postanowiłem ocalić lekarza,
ponieważ
jest znacznie zdolniejszy ode mnie.
Jeśli go uratuję,
będzie żył dalej
i zmieniał świat na lepsze.
Ta zagadka to klasyczny dylemat etyczny.
Nie ma właściwej odpowiedzi.
Czy nie byłoby lepiej,
gdybyśmy nie musieli wybierać,
kogo uratujemy?
Drukowanie narządów.
To pomysł, jak rozwiązać dylemat.
Serce zostanie wydrukowane z komórek pacjenta.
Po pierwsze,
nie będzie musiał czekać na dawcę.
A raczej na śmierć dawcy.
A po drugie,
będziemy mieli pewność, że wyprodukowane serce
będzie w pełni zgodne z organizmem pacjenta
i nie dojdzie do odrzucenia.
W końcu to komórki pacjenta.
Drukowanie narządów nie jest nowym pomysłem.
Ale jak dotąd nikomu się to nie udało.
Kiedy drukujemy narząd,
grawitacja ciągnie komórki w dół, przez co rosną w płaskiej warstwie.
UNIEMOŻLIWIA TWORZENIE STRUKTUR TRÓJWYMIAROWYCH
Dlatego drukowany narząd nie przyjmuje wymaganego kształtu.
Jednak po pięciu latach intensywnych badań
jesteśmy w stanie przetestować naszą biodrukarkę w kosmosie.
Zbadamy, czy druk jest możliwy
i znajdziemy sposób by drukować na Ziemi.
Wstępne wyniki są bardzo obiecujące.
Jestem przekonana, że tym razem eksperyment się powiedzie.
Nasza misja
umożliwi ludzkości dokonanie nowych odkryć,
które dotąd nie były możliwe.
Nie wątpię w to.
Chcesz, żeby klonowanie się powiodło?
Pracuj nad tym.
To takie trudne.
Jeśli mi się uda, zrobię 10 klonów Gonga Yoo, przysięgam.
Nawet klon na ciebie nie poleci.
Zmodyfikuję mu geny, żeby poleciał.
Jasne.
Wracaj do pracy.
Mierz wysoko i sięgaj tam.
Vee.
Gdyby tamten przestępca mógł ocalić lekarza,
to chciałabym nim być.
Rozumiesz, co mówię?
Znam procedurę,
ale nigdy nie klonowałam człowieka.
Nie dam gwarancji, że się uda.
Cześć, mamo.
Rodzina Noon zamroziła jej ciało?
Tak.
Musisz uzyskać zgodę rodziców
i przewieźć je do laboratorium.
Pobierzemy mózg.
Mózg?
Chodzi o wspomnienia.
Przed klonowaniem,
musimy odzyskać wspomnienia z jej mózgu.
Wgramy te dane klonowi
i odzyskamy naszą Noon.
To absurd.
Wiesz, co wygadujesz?
Wiem, proszę pana.
Klonowanie jest nielegalne,
ale badania Noon
mogą ocalić miliony ludzi.
Jak można marnować taki talent?
Pamiętasz, co było rok temu?
Zagraniczne laboratorium próbowało sklonować człowieka.
Wyszła im jakaś kreatura.
Wiem.
Ale jest szansa, że się uda.
A jeśli się nie uda?
Wiesz, ile psów umarło, zanim któryś klon przeżył?
Będziemy próbowali do skutku.
Aż się uda.
Słucham?
Będziesz zabijał Noon w kółko?
Nie jest królikiem doświadczalnym. Nic takiego nie mówiłem.
Odeszła do lepszego miejsca.
Spłaciła dług karmiczny.
Pogódź się z tym.
Proszę pani…
Takie przekonania to obłęd. Obłędem jest klonowanie ludzi!
Jej dusza wyruszyła na wyższy poziom,
do lepszego miejsca.
Chcesz ją tu ściągnąć, żeby dalej cierpiała?
Wasza córka była światowej klasy naukowczynią,
a was dalej zaślepia religia?
Lepiej zważaj na słowa.
Nic nas nie zaślepia. Jaki znowu wyższy poziom?
Niebo i piekło nie istnieją.
Nie rozumiecie?
Nie ma żadnego dowodu. W którym stuleciu żyjecie? Nont.
Wierzą tylko ci,
którym obca jest logika.
Przeholowałeś! Nic podobnego.
Co będzie z jej pracą? Powiedziałem nie. Co z marzeniami Noon?
One są realne.
Znacznie bardziej, niż te wasze wierzenia.
Dlaczego nie chcecie jej odzyskać? Przestańcie!
W kwestii mojej córki nie masz głosu. Mam.
Jestem jej cholernym mężem.
Nont.
Jeśli naprawdę ją kochałeś,
pozwól jej odejść.
Błagam.
Myślicie, że jej nie kocham?
Może to nie ja jej nie kocham?
Do szpitala Rattanarad.
Przyjąłem.
Wybieram trasę do szpitala Rattanarad.
Chcę przewieźć ciało żony.
Przeprowadzam się do innej prowincji
i tam dokonam pochówku.
Przykro mi. Zakład zamknięty. Zamknięty?
Dopiero 19:00.
Zamykacie o 20:00.
Dziś zamknęliśmy wcześniej.
Jutro wyjeżdżam.
Może mi pan pomóc?
Przykro mi. Personel już wyszedł.
Mogę chociaż zobaczyć żonę?
Nie może pan. Nawet na chwilę? Na pięć minut?
Ochujałeś, człowieku?
Jedyne co umiesz powiedzieć to nie?
Masz żonę?
Wyobraź sobie, że zginęła, a ty jesteś w mojej sytuacji.
Jak byś się czuł?
Poproszę ochronę. Przestań!
Zabierz ręce.
Zlituj się. Nie dotykaj mnie.
W porządku.
Przepraszam. Nie chciałem. Straciłem głowę.
Chcę tylko zobaczyć żonę. Proszę wyjść.
Przeprosiłem! Czego jeszcze chcesz?!
Co się tak gapisz?! Przeprosiłem!
Ile chcesz? Mów! Przeleję ci!
Ile? Kilkadziesiąt tysięcy? Proszę z nami.
Za kogo ty się uważasz?!
Puszczajcie!
Chcę tylko zobaczyć żonę!
Lepiej uważaj!
Puszczajcie, dupki!
Zostawcie mnie.
Tak traktujecie klientów?!
Proszę się uspokoić
albo wezwiemy policję.
Śmiało!
Zgadł pan. Nont przyszedł zobaczyć doktor Noon.
Jest uparty.
Następnym razem nie zdołam go spławić.
Nie będziemy trzymali ciała 100 dni.
Jutro
przewiozę je do świątyni
i skremujemy je.
Dziękuję, panie doktorze.
Nie chcę zastrzyku.
Przestań, mamo.
To nowa szczepionka, z Ameryki.
Ludzie się o nią zabijają. I nie jest tania.
Żadnych igieł.
Kto wie, co mi wstrzykną.
To zarazki.
Co będzie, jak coś mi się stanie?
Nic ci nie będzie. Mamy XXI wiek.
Za dużo siedzisz na Tik-Toku.
Chcesz się zmienić w potwora, to sam się szczep.
Ja nie zamierzam.
Pali się!
Proszę o spokój!
Tędy!
Wszyscy za mną!
Tędy, szybko!
ZAKŁAD KRIOGENIKI
Musisz wrócić.
Wrócę.
Musisz wrócić, choćby nie wiem co.
Przyjechał pan odebrać ciało?
W porządku, zapraszam.
Kazałam ci zdobyć zgodę rodziny.
A nie…
A nie to.
Pomyślałeś, co będzie, jak cię złapią?
Powiedziałaś…
że potrzebujemy jej mózgu.
Myślisz, że to było łatwe?
Rób, co trzeba.
Ja zajmę się resztą.
Niczym się nie martw.
Nie martwię się o siebie, lecz o ciebie.
Gdybym tego nie zrobił,
jutro bym żałował.
Błagam cię. Błagam cię, Vee.
Zrobisz to dla mnie?
Jeśli nie odzyskamy jej wspomnień,
wszystko pójdzie na marne.
Musimy działać.
Mózg zmarłego jest bardzo kruchy.
Próba odzyskania wspomnień
grozi nieodwracalnym uszkodzeniem synaps.
Mamy tylko jedną szansę.
Zaczynajmy.
Rozpoczynam odtwarzanie pamięci.
Szukam dostępnych wspomnień.
Gdzie znajdziesz lepszego męża?
Policzysz mi za to?
Masaż gratis.
Dziś promocja.
Uwaga.
Informacje niespójne.
Wymagane potwierdzenie. Co się dzieje?
Spokojnie.
AI wykryło sprzeczne wspomnienia.
Sprzeczne?
AI kategoryzuje wspomnienia.
Kiedy wykrywa niespójność, informuje o tym.
Tu masz przykład. Noon była lekarką, ale też astronautką.
AI próbuje ustalić, czy oba wspomnienia są prawdziwe.
Musimy potwierdzić, że tak.
Z mózgami zwierzaków nie ma takich problemów.
Mózg ludzki to złożony bank pamięci.
Musimy potwierdzać informacje,
aż system zakończy skan?
Zgadza się.
To zajmie wiele dni.
Uwaga.
Informacje niespójne.
Czy to musi być tak precyzyjne?
Tak.
Nie martw się. Ja się tym zajmę.
Wymagane potwierdzenie.
W porządku.
Noon.
Masz odciski na stopach.
Zmyślasz. Spójrz.
Oszalałeś?
Naprawdę.
Skończę ze stopami i przejdę do twarzy.
Umyjesz najpierw ręce?
Sam nie wiem. Idź umyć.
Wiesz co?
Może, kiedy wrócisz…
…postaramy się o dziecko.
Za trzy lata twoje jajeczka już dojrzeją.
Zresztą pomogę ci.
Może być?
Zjemy coś?
Co tam, Vee?
Anomalia?
Zaraz tam będę.
Jeśli zmieniłeś zdanie,
możemy przerwać.
Stój! Ani kroku.
Mamy go.
Siadaj.
Sąd uznał pana Natthanonta za winnego
zbezczeszczenia zwłok,
zaburzenia porządku, nielegalnego włączenia alarmu
pożarowego i siania zamętu,
co doprowadziło do paniki.
Nie chciałem, żeby go zamknęli.
Chciałem, by zwrócił głowę mojej córki,
żebyśmy mogli ją pochować.
Pan Natthanont odmówił współpracy.
Sąd skazał go na trzy lata więzienia
ze skutkiem natychmiastowym.
Motywy skazanego pozostają niejasne.
W mediach społecznościowych toczy się burzliwa dyskusja.
Niektórzy twierdza, że tragedia wywołała u pana Natthanonta
chorobę psychiczną.
Najważniejsze obecnie
jest odnalezienie głowy doktor Noon.
TRZY LATA PÓŹNIEJ
Witam.
Mam na imię Nont.
Co tam, Vee?
Przyjadę jak najszybciej.
Co się stało, Vee?
Dlaczego nie możesz kontynuować?
Uwaga.
Informacje niespójne. Informacje niespójne.
Co to jest?
Noon czytała o operacji zmiany płci.
Studiowała medycynę.
Co w tym dziwnego?
Czytała o tym 13 lat temu, gdy miała 19 lat.
Oglądaj.
Włosy są w porządku.
Trzeba je uczesać.
Nie wierzę, że to robisz.
Jesteś szurnięta.
Daj spokój.
Każdy przechodzi fazę eksperymentów.
To normalne.
Wspomnienia, które obejrzałeś,
upchnęła starannie i głęboko.
Czerwone kropki oznaczają jednak,
że te uczucia stale jej towarzyszyły.
Reprezentują jej przekonania, jej prawdziwą tożsamość.
Może system błędnie to interpretuje?
Uwaga.
W głębokiej pamięci wykryto dużą ilość danych.
Jej pamięć jest jak gigantyczne puzzle.
AI identyfikuje problematyczne miejsca,
a potem je izoluje,
tworząc jak najwierniejszy duplikat wspomnień.
Tutaj widać, że puzzle składają się bezbłędnie.
Problem w tym, że na puzzlach są dwa obrazki.
PAN PANI PANNA
Powiem mamie.
Mamo…
Powiedz coś.
Rozumiesz mnie, prawda?
Włóż ją. Nie musisz nosić jej długo.
Proszę, Noon.
Masz włożyć sukienkę.
Nie chcę, tato.
Tato, nie krzywdź jej.
Moja córka miała być
normalną dziewczyną,
a nie dziwolągiem.
Dlaczego?
Źle cię wychowałem?
Tato.
Ja nie chcę być dziewczyną.
Co mam powiedzieć?
Możesz być kim chcesz,
dopóki będziesz dobrym człowiekiem.
Zrobisz dla mnie tę jedną rzecz?
Mogę odzyskać córkę?
Proszę.
PANNA
Obsesja Noon na punkcie nauki
była mechanizmem obronnym, próbą zapomnienia o problemie.
Naprawdę nie umówisz się z Torem?
Cały dzień siedzisz w laboratorium.
Pożyj trochę.
Po co? Lubię pracę.
Nie mam czasu na nic innego.
Chcesz, żeby klonowanie się powiodło?
Pracuj nad tym.
Na pewno chcesz wyjść za mąż?
Tak.
Nie powinnaś tego robić tylko po to, żeby spełnić oczekiwania ojca.
Przynajmniej…
wyrwę się z tego domu.
Uwaga.
Informacje niespójne.
Wymagane potwierdzenie.
Zaczynam kwestionować wszystko.
Dlaczego czuję, że zostałem oszukany?
Jeśli zmieniłeś zdanie,
możemy przerwać.
Kurwa mać.
Ludzie zamieszkają na Księżycu.
Będą niesamowicie samotni.
Dlatego zaprojektowałem dom…
który złagodzi nieco ich nostalgię.
Powiem to wprost.
Jeśli pewnego dnia zamieszkam na Księżycu,
chciałabym
mieć tam przytulny domek.
Prawdziwy dom.
Taki, jaki zaprojektowałeś.
Powiedziałeś, że ją kochasz i tęsknisz.
Byłeś gotowy zaryzykować życie.
Dlaczego nagle kwestionujesz jej miłość?
Mówisz, że Noon cię oszukała.
Ja w to nie wierzę.
Powiedz szczerze, co jest takiego w tym Noncie.
Czym cię zawojował?
Wypada mi się już ustatkować.
Chyba żartujesz.
Nie wstydź się. Mów.
On niczego ode mnie nie oczekuje.
Przy nim czuję się swobodnie.
Mogę być sobą.
Brzmi to głupio,
ale naprawdę czuję się swobodnie.
Urodziła się w złym ciele.
Gdyby jeden chromosom
przeskoczył z X na Y,
urodziłaby się mężczyzną, którym pragnęła być.
Życie ludzi urodzonych
z dysmorfofobią
to nieustanne pasmo zmagań.
Nigdzie
nie czują się jak w domu.
Noon szukała kogoś,
przy kim poczuje się jak w domu.
Ty byłeś tą osobą.
Chciałeś budować drewniane chatki na Księżycu.
Ona wciąż o tobie opowiadała.
Nie będziesz nieszczęśliwa do końca życia?
Nie.
Z Nontem
jestem szczęśliwa.
Dziękuję.
Nont mnie ocalił.
WYKRYTO RUCH
Otwieraj!
Natychmiast!
Vee,
słuchaj uważnie.
Policja po mnie przyjechała.
Co ty mówisz?
Mam mało czasu.
Słuchaj.
Nie klonuj jej.
Rozumiem.
Nie klonuj jej takiej…
jaką ja chciałem ją widzieć.
Sklonują ją taką,
jaka chciała być.
Możesz to zrobić, prawda?
Wystarczy zamienić X na Y, prawda?
Odwrotnie, Y na X.
Przekaż Noon wiadomość.
Niech będzie sobą.
Bądź sobą, Noon.
Kocham cię.
Dalej nie mogę pójść.
Oby następny etap twojej podróży
był zachwycający.
Oby udało ci się zrealizować marzenia.
Pozwól mi
używać imienia Nont.
Jak się masz?
Przystosowałeś się?
Jak spędzasz wolny czas?
Czy ktoś wie, że… Zwolnij, Nont.
Jak mam odpowiedzieć na tyle pytań naraz?
Wróciłem do badań
nad drukowaniem serc.
Co więcej,
ISA przydzieliła mi dodatkowe finansowanie.
Rozważam
zajęcie się też innymi narządami.
Musisz lecieć w kosmos?
Umiemy klonować ludzi.
Po co latać w kosmos, żeby drukować narządy?
Nasze ciało to dom,
a narządy to meble.
Jeśli połamie się krzesło,
wystarczy je odkupić.
Nie trzeba płacić za nowy dom.
Chwila.
ISA nie sprawdziła, kim byłeś?
Sam powiedziałem prawdę.
Słucham?
To w końcu ISA.
Agencja starannie prześwietla pracowników.
Postanowiłem być szczery.
Pomogli mi
z nową tożsamością, załatwili papiery.
Bardzo się cieszę,
że byli tak wyrozumiali.
To postępowa organizacja.
Mieli jeden warunek.
Dołączyłem do programu stałej kolonii Księżycowej.
Wyruszam za trzy miesiące.
Znów polecisz w kosmos.
Nie boisz się?
Bądź sobą, Noon.
Kocham cię.
Ktoś powiedział, że strach
uniemożliwi nam odkrycie czegokolwiek,
a odwaga sprawi,
że będziemy pamiętani
długo po tym, jak odejdziemy z tego świata.
Dziękuję ci za twoją odwagę, Nont.
W przyszłości,
jeśli będziesz chciał komuś pomóc,
najpierw go zapytaj.
A czasem pomyśl też o sobie.
Zmężniałeś.
Ale wracając…
Wspomniałeś o programie kolonizacji Księżyca.
Czy to oznacza…
że już nigdy się nie zobaczymy?
Skądże.
Jeśli zatęsknisz, zadzwoń do mnie.
Albo odłóż pieniądze na wycieczkę na Księżyc.
A jeśli nie…
zobaczymy się w swoich wspomnieniach.
Dziękuję.
Wątpię, aby na świecie istniał inny facet,
który pozwoliłby mi być sobą.
Czyli tak to jest
mieć rodzinę.
Co pan powie o drukowaniu narządów, doktorze Nont?
Ostatnie pięć lat
było bardzo produktywne.
Umiemy już drukować serca, nerki i śledziony.
Obecnie
zajęliśmy się bardziej złożonymi narządami,
takimi jak oko.
Wspaniała wiadomość.
Ten postęp miał wysoki koszt - musiał się pan przeprowadzić na Księżyc.
Jak się panu tam żyło przez te pięć lat?
Czy tęskni pan za Ziemią?
Za domem?
Doktorze Nont?
Straciliśmy sygnał?
Czy tęsknię za domem?
Tak, czasami.
Ale ktoś mnie nauczył, że dopóki mamy miłość
i zrozumienie,
każde miejsce może być domem.
Cieszę się szczęściem Noon.
W końcu spełnił swoje marzenie.
Swoją pracą pomaga wielu ludziom.
Jednak w naszym świecie
nie ma miejsca dla czarnych owiec.
Do czasu, Nont.
Do czasu.
Chodź.
Biegnijmy dalej.
Dosyć. Wykończyłeś mnie.
Chodź, Vee.
Możemy wymieniać części ciała,
ale i tak trzeba o siebie dbać.
Biegnijmy.
Musisz wychodzić z laboratorium i ćwiczyć.
Noon przysłał ci nowe ramię,
ale chyba wolałem poprzednie.
„Terminatora”. Skoro ci się podoba, to sobie je przyczep, Arnoldzie.
Laboratorium 12.
Pionierom, którzy przetarli szlak.
I wszystkim, którzy sięgali gwiazd.
Kiedy miałem 12 lat,
tata mnie kopał.
Pouczał, jak poprawnie siedzieć na podłodze.
Musiałem słuchać,
a gdy pytał, czy rozumiem, potakiwać. Potem pytał, co rozumiem.
Jeśli użyłem męskiego zaimka,
kopał mnie.
Odmawiałem używania końcówki „ka”.
Nie czułem się dziewczyną.
Różowy był kolorem dziewczęcym.
Dlatego mi nie pasował.
Utożsamiano go z dziewczynami.
Rodzice kupowali mleko truskawkowe, a ja go nie piłem.
Raz mieliśmy sesję zdjęciową.
Motyw przewodni - Japonia. Chciałem się przebrać za samuraja.
Krewni kazali mi włożyć kimono. Wyobrażasz sobie?
Nie podobało mi się, jak wyszedłem.
Ilekroć mieliśmy gości, pragnąłem schować te zdjęcia.
Tajowie są w miarę tolerancyjni, dopóki nie są to ich własne dzieci.
Ale jeśli identyfikujesz się jako ktoś inny, jak można to ukrywać?
Ludzie mówią, ze tacy jak my nie znajdą
miłości i skończą sami.
Na starość nikt się nami nie zajmie. Ani dzieci, ani wnukowie.
Jesteśmy kpiną i nikt nas nie pokocha. Tak mówią.
Przez to wszystko boję się mówić, że chcę być mężczyzną.
Może po prostu jestem nienormalny?
Dlaczego on mnie nie kocha?
Dlaczego nie kochają…
swojego dziecka?
Dlaczego płeć ma takie znaczenie?
Dlaczego po prostu nie kochają swojego dziecka?