JUTRO I JA
FILM DZIEJE SIĘ W PRZYSZŁOŚCI I MA SŁUŻYĆ WYŁĄCZNIE ROZRYWCE.
Uruchom mechanizm ładujący serce.
Protokół ładowania serca.
Oczekiwanie na transfer energii do serca syntetycznego.
Przekaz energii udany.
Cześć, Nont.
Chodź. Mam dobre wieści.
Nont, miałam rację.
Niska grawitacja pozwala kardiomiocytom zbudować serce lepsze niż na Ziemi.
Jeśli przeprowadzę analizę proteomiczną
i w pełni zrozumiem ten mechanizm,
będziemy mogli drukować prawdziwe serca na Ziemi.
Pacjenci nie będą już czekali na dawców.
Gdy wrócę na Ziemię,
zasypię sercami te stare dinozaury,
które nie wierzyły w moją pracę.
Całe stowarzyszenie padnie ze wstydu.
Brzmi nieźle. Masz moje wsparcie.
Skoro możesz drukować serca na zamówienie,
nie zapomnij o moim starym sercu.
Harvey.
Pogłaskaj go.
Po trzech latach nadal próbujesz.
Wyobrażam sobie.
Tęsknisz za mamusią?
Tak bardzo tęsknię.
Wróć, proszę. Mam dla ciebie prezent.
- Jaki? - Oto on.
Harvey sam go kupił.
Wie, że mamusia nie lubi różowego.
Często jest mu przykro, że mamusia żyje bez ulubionej przekąski,
bo ISA nie zezwala na przekąski na pokładzie.
Ponoć po ugryzieniu zmieniłaby się w…
W co się zmieni?
W nanocząsteczki,
które mogą uszkodzić statek, tatusiu.
Kpisz ze mnie?
Uważaj.
Nont.
Dziękuję.
Za co? Za przekąskę?
Nie.
Mówię poważnie.
No wiesz…
Za to, że mogę spełniać marzenie.
Nikt inny na świecie
nie pozwoliłby mi być sobą.
I przepraszam.
Za co przepraszasz?
Wrócisz za dziesięć dni, prawda?
Wynagrodzę ci to, gdy wrócę.
Będę całkowicie oddana
tobie i tylko tobie.
Paluszek?
Palce się nie dotykają.
Wyobraź to sobie.
Pogadamy później.
Pa.
MIĘDZYNARODOWA STACJA KOSMICZNA.
Nikt nie spodziewał się, że będzie to ostatnia podróż
doktor Kanitthapady Sompong Na Dary,
pierwszej tajskiej astronautki znanej jako doktor Noon.
ISA podaje,
że prom wchodził w atmosferę Ziemi,
gdy w zbiorniku powietrza wybuchł pożar,
co spowodowało wyczerpanie zapasu tlenu przed lądowaniem.
Ciało doktor Noon zostało zamrożone,
by umożliwić przeprowadzenie rytuałów pogrzebowych
przed dokonaniem buddyjskiej kremacji.
Na miejscu jest mąż, pan Nont. Poprosimy go o komentarz.
- Kto jest winny? - Co z odszkodowaniem?
- O czym ostatnie rozmawialiście? - Tęskni pan?
Czemu pan jej nie powstrzymał?
Czy próbował pan powstrzymać ją przed lotem w kosmos?
Próbował pan?
- Próbował pan? - Proszę odpowiedzieć.
- Pokłóciliście się? - Proszę odpowiedzieć.
- A odszkodowanie? - Proszę odpowiedzieć.
Panie Nont.
Nic panu nie jest?
Panie Nont!
CZARNA OWCA
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Podoba się pani?
Chwilę mu się pani przygląda.
To moje dzieło.
Rozumiem.
Jestem ciekawa,
skąd pomysł
na taki projekt.
Cała reszta
jest bardzo nowoczesna.
- To coś innego. - Zupełnie innego.
KSIĘŻYC: ŻYCIE W PRZYSZŁOŚCI
Czy stoi za nim coś więcej?
Właściwie to niewiele.
Zastanawiałem się
nad uczuciami mieszkańców Księżyca.
Byliby samotni.
Pewnie tęskniliby za domem.
Stąd pomysł projektu,
który pomógłby z tą tęsknotą.
Tak myślę.
To po prostu część pracy dyplomowej.
Postanowiłem projektować uczuciami.
Zapewne nigdy nie zostanie wybudowany.
Szaleństwo, prawda?
Skąd.
ISA planuje stałą obecność ludzi na Księżycu.
Od lat się tym zajmują.
Czynnik ludzki jest jednym z priorytetów.
Chodzi o to, żeby móc tam żyć i czuć się jak w domu.
Twój dom może wydawać się nietypowy,
ale moim zdaniem to byłoby środowisko naprawdę skupione na człowieku.
Nadawałby się dla mieszkańców Księżyca.
Nerd ze mnie.
Skądże.
Powiem tyle:
jeśli miałabym żyć na Księżycu,
to chciałabym,
żeby mój dom był przytulny.
Jak prawdziwy dom.
Jak ten.
To miłe.
Profesor krytykował ten projekt?
Inne były bardzo poważne.
A jak sądzisz?
Właśnie dlatego mój wylądował na tyłach galerii.
Nazywam się Nont.
Studiuję architekturę.
Rozumiem.
Noon, studiuję medycynę.
W tym starym i zniszczonym budynku?
Tak.
WITAJ
WITAJ, NATTHANONT
TEGO DNIA, ULUBIONE
Zestarzejmy się razem.
Zaopiekuję się tobą.
- Zróbmy sobie przerwę. - Co?
- Jestem zmęczony. - Co? Ale kiepsko!
Zmężniej.
Dawaj.
- No chodź. - Jesteś bezlitosna.
- Pospiesz się. - Boziu.
Dawaj, ruchy.
- Wszystko gra? - Na bieżni…
- Mamy dwa żółtka. - Pokaż.
Wygląda apetycznie.
Często jemy jajka sadzone. Mam ich dość.
Mam ochotę na inne krągłe pyszności.
Wyglądasz dorodnie.
Inne krągłości? Już po tobie.
Noon, to twój przyjaciel.
Kto?
Tatuś zasługuje na nagrodę. Buziak!
O nie!
Daj mu buzi.
Harvey, mój skarbie.
Co?
- Harvey? - Harvey.
- Nazwałaś go już? - Tak.
- Szybko. - Uroczy.
Boziu.
Jeśli polecę…
nie zobaczymy się przez trzy lata.
Jeśli tam będę,
zostaniesz sam.
To nie w porządku, żebyś musiał na mnie czekać.
- Nie polecę. - Noon, oszalałaś?
ISA zwróciła się do ciebie.
Taka szansa nie trafia się często.
Leć.
Wiem, że tego chcesz.
Jeśli nie spełnisz swoich marzeń,
ja też będę nieszczęśliwy.
Leć, a jak wrócisz,
spędzimy razem resztę życia.
To tylko trzy lata.
Nic takiego.
Harvey.
Już nie cierpi.
Kupię ci nowego.
Już nie cierpi.
Witamy w Sheep Happens.
Klonowanie to troska.
Wykorzystujemy AI
do precyzyjnej manipulacji genomem z wykorzystaniem metody CRISPR.
Dzięki naszej technologii
wasze ukochane zwierzaki
powrócą do życia, posiadając wszystkie swoje wspomnienia.
Pamiętasz mnie?
Gdyby coś się działo, proszę wpadać.
- Tank, pamiętasz mnie? - Jak się masz?
TAJLANDZKA AKADEMIA NAUK
KOBIETY W MEDYCYNIE
TAJLANDZKA AKADEMIA MŁODYCH NAUKOWCÓW
Nont?
Przyszedłeś zaszczepić Harveya?
Jak się masz?
Już ci lepiej?
Muszę prosić o przysługę.
Jaką?
Klonowanie kota syjamskiego nie powiodło się.
Jak to możliwe?
Sklonuj Noon.
Nont.
To nie jest temat do żartów.
Nie żartuję.
Mówię poważnie.
Wiesz, że to nielegalne, prawda?
Wiem, ale…
Ile by to kosztowało?
- Podaj mi liczbę. - Nie.
Weź się w garść.
Rozumiem, że jesteś zły po stracie Noon.
- Myślisz, że by się na to zgodziła? - Na pewno.
Pracowała nad drukowanymi sercami.
Wierzyła, że organy to części wymienne. Wiesz o tym.
Widziałaś wiadomości?
W telewizji
wszyscy płaczą nad utratą takiego talentu.
Gdyby odniosła sukces,
pomogłaby milionom ludzi.
Kto mógłby mieć coś przeciwko?
Jesteś naukowczynią jak ona.
Na pewno to rozumiesz.
Nie mówiłaś jej,
że nie chcesz się zatrzymać na psach i kotach?
Nie mogę ci pomóc.
Pamiętasz, jak pytała o lekarzy i przestępców?
Moja odpowiedź się nie zmieniła.
Jest taka sama.
Załóżmy, że jesteś chirurgiem,
który ma operować innego lekarza z chorym sercem.
To człowiek utalentowany
i dobroduszny.
Uratował mnóstwo istnień.
istnieje tylko jedna skuteczna terapia:
natychmiastowy przeszczep serca.
Równocześnie podejrzany o morderstwo człowiek
został ciężko ranny przez policjanta.
Jego serce jest kompatybilne,
można wykonać przeszczep.
Co robisz?
Kto chce uratować lekarza?
Podnieście ręce.
Proszę pana…
dlaczego?
Bo lekarz jest tak wspaniały, jak pani.
Dla mnie to oczywiste.
Żartuję. Nie złość się.
Postanawiam ocalić lekarza,
bo wiem, że sam nie mam jego umiejętności.
Jeśli go uratuję,
będzie dalej pomagał światu.
No dobrze.
To klasyczny dylemat etyczny.
Tu nie ma dobrych i złych odpowiedzi.
Czy nie byłoby lepiej, gdybyśmy nie musieli wybierać,
kogo uratujemy?
Organy z drukarek 3D.
Oto rozwiązanie tego konkretnego problemu.
Wydrukowane serce
powstaje z komórek pacjenta.
Po pierwsze:
pacjent nie musi już czekać na dawcę.
Dawca nie musi więc umierać.
Po drugie:
jesteśmy pewni, że takie serce
nie zostanie odrzucone przez organizm pacjenta,
bo powstało z jego komórek.
Druk organów to nie nowy pomysł,
ale do tej pory nikomu się nie udało.
Wszystko dlatego, że podczas druku
grawitacja Ziemi naciska na komórki, wymuszając druk na płasko,
a to uniemożliwia nam uzyskanie pożądanego kształtu.
Po pięciu latach intensywnych badań
mamy możliwość przetestowania druku w kosmosie.
Dowiemy się, czy jest to wykonalne
i znajdziemy sposób, by robić to na Ziemi.
Wstępne wyniki napawają mnie optymizmem.
Jestem pewna, że tym razem odniesiemy sukces.
Ta wyprawa
da ludzkości szansę na odkrycia
na niebywałą skalę.
Jestem tego pewna.
Chcesz, żeby klonowanie zadziałało?
Nie poddawaj się.
To takie trudne.
Jeśli mi się uda, Zrobię dziesięć klonów Gonga Yoo.
Klon miałby cię polubić?
Zmodyfikuję geny, żebym mu się podobała.
Jasne.
Wracaj do pracy.
Spełniaj marzenia.
Vee.
Jeśli przestępca może go uratować,
to chciałabym być przestępcą.
Musisz zrozumieć,
że znam procedury,
ale nigdy nie sklonowałam człowieka.
Nie zagwarantuję ci sukcesu.
Mamo.
Rodzina Noon ma jej ciało, prawda?
Zgadza się.
Musisz uzyskać zgodę rodziców
na przeniesienie go do laboratorium
w celu ekstrakcji mózgu.
Mózgu?
Jej wspomnienia.
Zanim zaczniemy klonowanie,
musimy wydobyć wspomnienia z mózgu,
żeby przenieść dane do klona
i przywrócić Noon do życia.
To absurd. Czy ty w ogóle siebie słyszysz?
Wiem, tato.
Wiem, że klonowanie jest nielegalne,
ale wiedza Noon
może pomóc milionom ludzi.
Szkoda to tracić.
Zapomniałeś już?
Za granicą próbowali i skończyli z dziwnym tworem.
Pamiętam.
Ale jest szansa, że nam się uda.
A jeśli się nie uda?
By sklonować jednego psa, musieliśmy zabić mnóstwo innych.
Spróbujemy ponownie.
- Będziemy próbować, aż się uda. - Co?
Będziesz ją zabijał w kółko?
- Nie jest królikiem doświadczalnym. - Nie o to chodzi.
Jest już w lepszym miejscu.
Spłaciła swój dług karmiczny w tym życiu.
Pozwól jej odejść.
Po prostu sądzę,
że to jeszcze nie czas.
To nie czas na klonowanie!
Jej dusza jest w drodze do wyższego świata,
do lepszego miejsca.
Czemu chcesz ją tu ściągać, żeby dalej cierpiała?
Wasza córka była światowej klasy naukowczynią.
Nie straciliście przez to tej naiwności?
Ej!
Zważ na słowa.
- Kto jest niby naiwny? - Czym jest ten świat?
Czym są niebo i piekło?
Czy w ogóle istnieją?
- Macie dowody? W którym wieku żyjemy? - Nont.
Te wierzenia to tylko przesądy.
- Przesadziłeś. - Wcale nie.
Pracowała nad…
- Nie. - A jej marzenie?
Jej marzenie jest bardziej prawdziwe od waszego gadania!
Czemu jej nie sprowadzić?
Przestań!
- Nie masz prawa do mojej córki! - Mam!
Jestem jej mężem!
Nont.
Jeśli naprawdę ją kochasz…
pozwól jej odejść.
Błagam.
Że niby jej nie kocham?
I kto tu jej nie kocha?
Jedź do szpitala Rattanarad.
Przyjąłem.
Wyznaczam trasę.
Wnoszę o przeniesienie ciała żony.
Przeprowadzam się, chcę wziąć je ze sobą.
Przykro mi, ale już nie pracujemy.
- Zamknięte. - Zamknięte?
Jest dopiero 19.00.
Nie zamykacie o 20.00?
Dziś zamykamy wcześniej.
Jutro wyjeżdżam.
- Nie może mi pan pomóc? - Przykro mi, pracownicy już wyszli.
- Mogę ją zobaczyć? - Nie.
Nawet na chwilę? Pięć albo dziesięć minut?
Jaja sobie ze mnie robisz?
Nic tylko mi odmawiasz.
Jesteś żonaty?
Jak byś się czuł, gdyby to twoja żona zmarła?
- Ochrona. - No weź.
Łapy precz.
- No nie. - Nie dotykaj mnie.
Przepraszam, poniosło mnie.
Chcę ją zobaczyć.
- Proszę wyjść. - Ej!
Przeprosiłem. Czego chcesz więcej?
Na co się gapisz? Przeprosiłem. Wpuść mnie.
Ile chcesz? Mów, przeleję.
Ile chcesz?
- Zapraszam. - Ile!
- Kim wy, kurwa, jesteście? - Proszę.
- Proszę z nami. - Puszczaj!
- Nie mogę zobaczyć żony? - Proszę tutaj!
- Uważajcie! - Proszę z nami!
Puszczaj!
- Puśćcie mnie! - Tutaj!
- Puszczajcie! - No już.
Tak traktujecie klientów?
Następnym razem wezwiemy policję.
Śmiało!
Pan Nont domagał się wydania ciała doktor Noon.
Nie odpuszczał.
Następnym razem te same wymówki nie wystarczą.
Nie będziemy czekać 100 dni.
Jutro skremujemy ciało w świątyni.
Tak jest.
- Dziękuję, doktorze. - Nie ma sprawy.
Nie chcę zastrzyku.
Mamo, każdy dostaje zastrzyk.
To nowa szczepionka ze Stanów.
Ludzie się o nią biją, to droga rzecz.
Nie chcę zastrzyku.
Kto wie, co mi tam wstrzykną?
To przecież zarazki.
A jeśli coś mi się stanie? Co wtedy?
Nic ci nie będzie, mamo.
Za dużo siedzisz na Toktaku. Przykleiłaś się do telefonu.
Chcesz zamienić się w potwora? Sam się zaszczep. Mnie odpuść.
Mamo…
Co się dzieje?
Co jest?
Co się dzieje?
No co?
Pożar!
Spokojnie.
Proszę zachować spokój.
Proszę uważać, spokojnie.
Tędy proszę.
Proszę tutaj.
Tędy.
Szybko! Tutaj!
Tędy!
Ruchy.
PANI KANITTHAPADA SOMPONG
Musisz wrócić.
Oczywiście.
Choćby nie wiem co.
Zabiera ją pan dzisiaj?
- Tak. - Proszę za mną.
Miałeś dostać zgodę rodziny.
Nie chciałam, żebyś…
Pomyślałeś chociaż, co się stanie, jak cię złapią?
Nie mówiłaś…
że potrzebujemy jej mózgu?
Naprawdę myślisz, że to…
Że to było łatwe?
Rób, co musisz.
Ja zajmę się resztą.
Nie martw się.
Nie martwię się o siebie. Martwię się o ciebie.
Gdybym nie zrobił tego dzisiaj…
jutro nie dałoby mi to spokoju.
Błagam cię, Vee.
Możesz to zrobić?
Jeśli nie odzyskamy jej wspomnień,
wszystko pójdzie na marne.
To będzie koniec.
Mózg zmarłej osoby jest bardzo delikatny.
Każda próba wydobycia wspomnień
niesie ryzyko trwałego uszkodzenia neuronów.
Mamy tylko jedną szansę.
Zaczynam.
Rozpocznij tworzenie pamięci.
Wyszukiwanie dostępnych wspomnień.
Gdzie znajdziesz lepszego mężusia?
- Ile płacę? - Nic.
- Oferujemy usługi specjalne. - Jakie? Masaż twarzy?
Stóp.
Uwaga, niespójne dane.
Wymagane potwierdzenie.
Co się dzieje?
Nie przejmuj się.
AI wykryło wątki, które wchodzą ze sobą w konflikty.
Konflikty?
AI kategoryzuje wspomnienia.
Powiadamia nas, gdy wykryje niespójności.
Noon była lekarką i astronautką.
AI upewnia się, że wspomnienia są precyzyjne.
My musimy potwierdzić ich prawdziwość.
Zwykle nie mamy takich problemów z mózgami zwierzaków.
Ludzki mózg ma bardziej złożony układ pamięci.
Czy to znaczy,
że będziemy weryfikować te informacje?
Zgadza się.
To potrwa parę dni.
Uwaga, niespójne dane.
Muszą być tak szczegółowe?
Tak. Możesz iść do domu.
- Zajmę się tym. - Niespójne dane.
Wymagane potwierdzenie.
- Zostawię cię z tym. - Dobrze.
- Noon. - Tak?
Masz odciski.
- Nie. - Naprawdę.
- Zwariowałeś? - Naprawdę. Fuj.
Po stopach przejdę do twarzy.
Ale umyjesz ręce?
- Już to robię. - Umyj ręce!
Wiesz co?
Jak wrócisz…
zróbmy sobie dziecko.
Za trzy lata twoje jajeczka będą w idealnej formie.
Pomogę ci.
Co ty na to?
Zjedzmy coś.
Co tam, Vee?
Jakaś anomalia?
Dobra. Już jadę.
Jeśli nie chcesz jej już widzieć,
możemy przestać.
- Nie ruszać się! - Skujcie go!
- Na ziemię! - Mamy go.
Nie ruszaj się.
Sąd uznał pana Natthanonta winnego zbezczeszczenia zwłok
i powodowania paniki przez nieuzasadnione uruchomienie alarmu.
Nie chciałem, żeby trafił do więzienia.
Chciałem tylko odzyskać głowę córki,
żeby kontynuować rytuały pogrzebowe.
Pan Natthanont odmówił współpracy.
Sąd skazał go na trzy lata więzienia.
Wciąż nie wiemy, co nim powodowało.
Media społecznościowe są pełne dyskusji na ten temat.
Mówi się, że strata poważnie odcisnęła się na jego zdrowiu psychicznym.
Grunt, że wiemy, gdzie teraz znajduje się głowa dr Noon.
TRZY LATA PÓŹNIEJ
Witaj.
Nazywam się Nont.
Co tam, Vee?
Dobra. Już jadę.
Co się stało? Czemu nie możesz kontynuować?
Uwaga.
Niespójne dane.
NIESPÓJNE DANE
Co to?
Noon czytała o procedurze zmiany płci.
Chciała być lekarką.
Co w tym dziwnego?
To incydent sprzed 13 lat, miała wtedy 19 lat.
Oglądaj dalej.
TOŻSAMOŚĆ PŁCIOWA
Ta fryzura nie jest zła.
- Choć trzeba ją dopracować. - Raczej tak.
Wymykasz mi się spod kontroli.
Przesadzasz, serio.
Każda nastolatka ma takie fazy.
To chyba normalne?
To, na co teraz patrzysz,
to elementy skrupulatnie ukryte w pamięci głębokiej
Czerwone kropki mówią nam,
że nie mówimy o czymś przelotnym.
To jej szczere przekonania, prawdziwa ona.
Skąd pewność, że to nie błąd?
Uwaga.
Wykryto ważne dane w pamięci głębokiej.
Uwaga. Wykryto ważne dane w pamięci głębokiej.
Kompilacja pamięci przypomina układanie puzzli.
AI identyfikuje problematyczne elementy,
chroni je i działa wokół nich,
próbując zbudować wierną kopię pamięci.
Układanka nie jest błędna.
Po prostu pokazuje nam dwa różne obrazy.
I PAN/PANI/PANNA
PAN
Postanowiłam powiedzieć mamie.
Mamo.
Mamo, powiedz coś.
Rozumiesz mnie, prawda?
Załóż ją. Choćby tylko na chwilę.
Noon, proszę.
Masz włożyć tę sukienkę.
Tato, nie chcę.
Nie krzywdź jej.
Chcę, żeby moja córka
była normalną dziewczyną,
a nie dziwadłem.
Dlaczego?
Źle cię wychowałem?
Tato.
Nie chcę być dziewczyną.
SERTRALINA
Co mam powiedzieć?
„Bądź, kim chcesz, ale masz być dobrym człowiekiem”?
Zrobisz coś dla mnie?
Mogę odzyskać córkę?
Proszę.
PAN
PANNA
Jej obsesja na punkcie nauki
stała się metodą leczniczą, bo dała jej nowy cel w życiu.
Nie umówisz się z Torem?
Siedzisz tu całymi dniami.
Pożyj trochę.
Wolę pracować.
Nie mam czasu na nic innego.
Chcesz, żeby klonowanie zadziałało?
Nie poddawaj się.
Na pewno chcesz ślubu?
Tak.
Nie musisz spełniać oczekiwań taty.
Przynajmniej tyle,
że wyjdę z tego domu.
Uwaga.
Niespójne dane.
Wymagane potwierdzenie.
TOŻSAMOŚĆ PŁCIOWA: KOBIETA, MĘŻCZYZNA TRANSPŁCIOWY
Wszystko było kłamstwem?
Czemu czuję się oszukany?
No czemu?
Jeśli nie chcesz jej już widzieć…
możemy przestać.
Kurwa!
Mieszkańcy Księżyca
byliby samotni.
Stąd pomysł projektu,
który pomógłby z tą tęsknotą.
Powiem tyle:
jeśli miałabym żyć na Księżycu,
to chciałabym,
żeby mój dom był przytulny.
Jak prawdziwy dom.
Jak ten.
Nie mówiłeś, że za nią tęsknisz?
Byłeś gotów zaryzykować wszystko.
Dlaczego kwestionujesz jej miłość?
Myślisz, że cię oszukała?
Nie zgadzam się.
No już.
Mów, za co tak bardzo lubisz Nonta.
Czym tak cię ujął?
Jestem w odpowiednim wieku, co nie?
Poważnie?
Nie wstydź się, gadaj.
No cóż, gdy z nim jestem, niczego ode mnie nie oczekuje.
Przy nim czuję się swobodnie, przy nim mogę być sobą.
Może to zbyt proste, ale naprawdę czuję się swobodnie.
Urodziła się inna.
Gdyby jeden chromosom
zmienił się z X na Y,
byłaby mężczyzną, tak jak chciała.
Ludzie, którzy rodzą się
z dysforią płciową,
mają ogromne problemy.
Czują się, jakby nie mieli domu.
Szukała kogoś,
kto będzie jej domem.
Ty byłeś tą osobą.
Gość od drewnianej chatki na Księżycu.
Mówiła o tobie dniami i nocami.
Nie będziesz cierpiała do końca życia?
Nie.
Z Nontem na pewno będę szczęśliwa.
Dziękuję.
To ty mnie uratowałeś.
Otwieraj!
Vee, posłuchaj mnie uważnie.
Policja przyjechała mnie aresztować.
O czym ty gadasz?
Mam mało czasu.
Słuchaj uważnie.
Przerwij klonowanie.
Rozumiem.
Przerwij klonowanie…
na moją modłę.
Sklonuj osobę,
którą chciała być.
To możliwe?
Mówiłaś, że to kwestia jednego chromosomu.
Tak, wystarczy zmienić X na Y.
Przekaż tę wiadomość Noon.
„Bądź sobą, Noon”.
„Kocham cię, Noon”.
- Nie ruszaj się! - Skuć go!
Nie ruszaj się!
Dalej mnie nie puszczą.
Mam nadzieję, że twoja droga
będzie pełna zachwytów.
Osiągnij wszystko, o czym tylko marzysz.
Czy mogę…
używać twojego imienia?
Jak się masz?
Udało ci się dostosować?
Czym się zajmujesz? Czy ktoś wie, że jesteś…
Zwolnij, Nont.
Jak mam odpowiedzieć na tyle pytań?
Znów zajmuję się drukowanymi sercami.
Mam dodatkowe fundusze od ISA.
Rozważam rozszerzenie badań na inne organy.
Musisz lecieć w kosmos?
Jesteśmy w stanie klonować ludzi,
po co drukować organy?
Jeśli ciało jest domem,
organy są jak meble.
Jeśli zepsujesz krzesło,
potrzebujesz tylko nowego krzesła.
Nie kupujesz nowego domu.
No tak.
ISA cię nie sprawdziła?
Powiedziałem prawdę.
- Co? - Tak.
Mówimy o ISA.
Jeśli chcesz dla nich pracować, będą cię sprawdzać.
Uznałem, że będę szczery.
Zajęli się nową tożsamością i niezbędnymi dokumentami.
Cieszę się, że byli tak wyrozumiali.
Są bardzo otwarci.
Ale mieli jeden warunek.
Musiałem stać się częścią pierwszego programu kolonizacji Księżyca.
Lecę za trzy miesiące.
Znowu statek kosmiczny.
Nie boisz się?
Bądź sobą, Noon.
Kocham cię, Noon.
Podobno strach
stoi na drodze nowych odkryć,
ale odwaga sprawia,
że zostaniemy zapamiętani
na długo po naszej śmierci.
Dziękuję ci za odwagę, Nont.
W przyszłości, jeśli będziesz chciał coś dla kogoś zrobić,
najpierw zapytaj.
I zacznij myśleć o sobie.
Masz mocniejszy cios.
Wspomniałeś,
że zamieszkasz na stałe na Księżycu.
Czy to znaczy…
że już się nie zobaczymy?
Ależ skąd. Zawsze możemy się zdzwonić.
Możesz też odwiedzić Księżyc.
A jeśli się nie uda…
spotkamy się we wspomnieniach.
Dziękuję.
Nikt inny na świecie
nie pozwoliłby mi być sobą.
Posiadanie rodziny
to cudowne uczucie.
Jak pan oceni ostatnich pięć lat projektu drukowania organów?
Ostatnie lata to nasz ogromny sukces.
Drukujemy serca, nerki i śledziony.
Nawet poszliśmy dalej,
drukujemy tak złożone organy jak oczy.
To wspaniałe wieści.
Ponoć ceną, którą musiał pan zapłacić, była przeprowadzka na Księżyc.
Jak ocenia pan ostatnich pięć lat?
Nie tęskni pan za Ziemią?
Za domem?
Doktorze Nont?
Doktorze?
Sygnał…
Czy tęsknię za domem?
Czasem tak.
Ale ktoś nauczył mnie, że jeśli masz w życiu miłość
i zrozumienie,
to dom może być wszędzie.
O rany. Bardzo głębokie słowa.
Cieszę się.
W końcu spełniła swoje marzenie.
Ludzie na Ziemi wiele jej zawdzięczają.
Taki już jest ten świat.
Nie ma tu miejsca dla czarnej owcy.
Kiedyś to się zmieni.
Kiedyś.
Chodźmy.
Biegniemy dalej, chodź.
Jestem już wykończona.
Dawaj, Vee.
Nasze organy są wymienne,
ale i tak musimy o siebie dbać.
No chodź.
- Wyjdź z laboratorium i ćwicz. - Dobra.
Dostałaś piękną nową rękę od Noon, ale wolałem poprzednią.
- Widziałaś Terminatora? - Chcesz ją?
To ją sobie weź, Arnoldzie.
PIONIEROM, KTÓRZY PRZETARLI SZLAKI
I TYM, KTÓRZY MARZĄ O GWIAZDACH.
Tata kopnął mnie,
gdy miałem 12 albo 13 lat.
Pouczał mnie i kazał odpowiednio siedzieć.
Miałem słuchać
i przytakiwać, gdy pytał, czy go rozumiem.
Kiedyś spytał: „Co rozumiesz?”.
Użyłem męskiej odmiany, a on mnie kopnął.
Nie używałem żeńskiej odmiany.
Nie chciałem mówić jak dziewczyny.
Różowy był dziewczęcym kolorem.
Nie podobał mi się przez te skojarzenia.
To dziewczęcy kolor, więc wtedy…
Nie piłem nawet truskawkowego mleka.
Na sesję zdjęciową w stylu japońskim chciałem przebrać się za samuraja.
Krewni nalegali, że mam założyć kimono.
Efekt mi się nie podobał. Chowałem to zdjęcie, gdy miałem gości.
W Tajlandii ludzie to akceptują, jeśli tylko nie chodzi o ich dziecko.
Jeśli naprawdę coś czujesz,
nikt nie chce tego ukrywać.
Ludzie mówią, że nie znajdziemy miłości, że zawsze będziemy sami.
Bez dzieci na starość zostaniemy sami.
Jesteśmy żartem. Mówią, że nie znajdziemy miłości.
Gdy słyszę takie rzeczy,
wolę nie mówić, że chcę być mężczyzną,
wolę nie mówić, kim jestem.
Powinni kochać mnie bardziej.
Czemu nie kochali
własnego dziecka?
Dlaczego płeć ma w ogóle znaczenie?
Czemu nie kochają nas za bycie ich dziećmi?
Napisy: Jędrzej Kogut