TOMORROW AND I
ANG PALABAS NA ITO AY KATHANG-ISIP LANG AT GINAWA PARA GAWING LIBANGAN
Buksan na ang heart-charging mechanism.
Simulan na ang heart charging process.
Handa nang i-transmit ang energy papunta sa synthetic heart.
Tagumpay ang pagta-transmit ng energy.
Hello, Nont.
Makinig ka. May maganda akong balita.
Nont, tama nga ako.
Mas madaling mabuo ang heart cells dito sa low gravity kaysa diyan sa Earth.
Kung ipo-proteomic analysis ko 'to
at kung uunawain ko kung pa'no 'to gumagana,
makakapag-3D print tayo ng puso diyan sa Earth.
Di na maghihintay ng donor ang pasyente.
Pagbalik ko diyan sa Earth,
iyayabang ko 'tong mga puso do'n sa matatandang
nagsabing imposible 'tong ginagawa ko.
Mapapahiya 'yong association nila.
Ayos 'yan. Susuportahan kita.
Nga pala, ngayong makakapag-print ka na ng puso,
wag mo namang kalimutan 'tong puso ko.
Uy.
Harvey.
Ayan sige, lambingin mo siya.
Siya pa din ang gusto mo kahit three years na siyang wala.
Grabe naman.
Harvey, na-miss mo ba si Mama?
Miss na miss na kita.
Uwi ka na. May regalo ako sa 'yo.
Ano naman 'yon?
Eto.
Si Harvey mismo ang bumili niyan.
Alam niyang ayaw mo no'ng pink.
Naawa daw siya sa 'yo kasi di ka na makakain ng paborito mong snack
dahil pinagbawal ng ISA ang pagdadala ng snack.
Dahil pag kinagat mo daw 'yon…
Magiging ano na nga 'yon, Harvey?
Magiging nanoparticle daw 'yon
na pwedeng bumara sa makina ng spaceship, Daddy.
Ginagaya mo ba 'ko?
Umayos ka.
Nont.
Salamat.
Para saan, sa meryenda?
Hindi.
Seryoso ako.
Kasi…
pinayagan mo 'kong pumunta dito at tuparin 'yong pangarap ko.
Ikaw lang 'yong taong tumanggap sa 'kin nang buong-buo.
Nga pala, sorry.
Uy.
Bakit ka nagso-sorry?
Sampung araw na lang, uuwi ka na, di ba?
Pag-uwi ko, babawi ako sa 'yo.
Ilalaan ko ang lahat ng oras ko sa 'yo.
Pinky promise?
-Di naman magdidikit 'yong daliri natin. -I-imagine mo na lang
Bye na muna.
Bye.
Hindi inaasahang huling paglalakbay na ito
ng astronaut doctor na si Kanitthapada Sompong Na Dara
o Dr. Noon, ang kauna-unahang babaeng Thai astronaut.
Ayon sa International Space Agency o ISA,
papasok na noon ang space shuttle sa Earth,
nang may lumiyab sa air supply system,
na nagdulot ng pagkaubos ng suplay ng oxygen bago pa makalapag.
Naka-preserve ang katawan ni Dr. Noon sa pamamagitan ng cryonics
para sa 100 araw ng seremonya ng pagluluksa
bago isagawa ang Buddhist cremation rites.
Narito ang asawa niyang si Mr. Nont. Pakinggan natin siya.
-Sino ang mananagot sa nangyari? -Babayaran ba kayo ng ISA?
-Ano ang mensahe mo sa kaniya? -Nami-miss mo ba siya?
-Bakit hindi mo siya pinigilang umalis? -Pakisagot.
Sinubukan mo ba siyang pigilang pumunta sa space?
Sinubukan mo ba?
-Sinubukan mo ba? -Pakisagot.
-May naging pagtatalo ba kayo? -Pakisagot.
-Ano ang kapalit ng pinsalang 'to? -Pakisagot.
Pakisagot, Mr. Nont.
Ayos ka lang ba?
Mr. Nont!
BLACK SHEEP
MAKALIPAS ANG DALAWANG BUWAN
Nagustuhan mo ba 'yang picture?
Kanina mo pa kasi 'yan tinititigan.
Alam mo,
ako ang nag-design niyan.
Oh.
Gano'n ba?
Nagtataka kasi ako
kung bakit ganito 'yong design.
'Yong iba kasi
sobrang modern ng design.
-Naiiba 'to kaya ko 'to nilagay dito. -Oo. Iba nga 'to.
May malalim ba 'tong kahulugan?
Ang totoo, wala naman masyado.
Naisip ko lang
'yong pakiramdam kung may taong nakatira sa buwan.
Malamang malulungkot
at mami-miss nila ang buhay dito sa Earth.
Kaya naisip kong maglagay ng bahay
para mabawasan 'yong pagka-homesick nila.
Siguro.
Wala 'yang malalim na kahulugan, para sa thesis ko kasi talaga 'yan.
Sinundan ko lang 'yong nararamdaman ko sa design na 'to.
Malabo din naman 'yang magkatotoo.
Di ba,
ang imposibleng mangyari nito?
Hindi naman.
Ang totoo, plano ng ISA na magkaro'n ng permanenteng tirahan ang tao sa buwan.
Matagal na silang nagsu-survey at bumubuo ng plano.
'Yong pangunahing pangangailangan ng tao ang priority nila,
para makapamuhay at maging komportable sila do'n.
Medyo traditional lang 'yong design mo sa bahay,
pero sa palagay ko,
sakto 'yong bahay para sa pangangailangan ng taong
titira sa buwan.
-Medyo nerd kasi ako. -Mukhang di lang medyo.
Well,
ganito.
Kung sakaling titira ako sa buwan,
gusto ko
ng komportableng bahay.
'Yong totoong bahay.
'Yong katulad niyan.
Nakakatuwa naman.
Di ba, pinuna ng professor mo 'yong design mo?
'Yong gawa kasi ng iba mukhang sineryoso nila.
Ano sa palagay mo?
Kaya nga dito sa likod ng gallery nilagay 'tong sa 'kin.
Nga pala,
ako si Nont.
Architecture student ako.
Okay.
Ako si Noon.
Medical student ako.
Do'n ba kayo sa lumang building?
Oo.
Sabay tayong tatanda.
Aalagaan kita.
-Noon, magpahinga muna tayo. -Ano?
-Pagod na 'ko. -Ano? Lampa ka talaga.
Tibayan mo naman.
Tara na.
-Tara na. Sige na. -Wala kang awa sa 'kin.
-Bilis. Kaya mo 'yan. Tuloy lang. -Naku.
Tara na. Takbo na.
-Ayos ka lang? -May treadmill…
-Dalawa 'yong yolk ng itlog. -Patingin.
Mukhang masarap.
Laging pritong itlog ang kinakain natin. Nakakasawa na.
Gusto ko naman ng ibang bilog.
-Ang laki ng melon mo. -Ibang bilog pala, ha? Yari ka sa 'kin.
-Noon. Eto 'yong kaibigan mo. -Ha?
Sino nga?
Dapat may premyo si Daddy. I-kiss mo si Daddy.
Wag.
I-kiss mo siya.
Harvey, baby.
Bakit?
-Harvey? -Harvey.
-Pinangalanan mo na siya? -Oo.
-Ang bilis naman. -Ang cute.
Naku.
Pero kung aalis ako,
tatlong taon tayong magkakalayo.
Pag nag-stay ako do'n,
mag-isa ka lang dito.
Mali naman kung paghihintayin lang kita dito.
-Di na lang ako aalis. -Noon, ano ka ba?
'Yong ISA mismo 'yong nakipag-usap sa 'yo. Bihira 'yong ganitong pagkakataon.
Tumuloy ka na.
Alam kong gusto mong umalis.
Kung di mo itutuloy 'yong pangarap mo,
malulungkot din ako.
Tumuloy ka na.
Pagbalik mo,
habambuhay na tayong magsasama.
Tatlong taon lang 'yon. Maikli lang 'yon.
Harvey.
Payapa na si Harvey.
Ibibili na lang kita ng bago.
Payapa na si Harvey.
Welcome sa Sheep Happens,
na kung saan pagmamalasakit ang cloning.
Gumagamit kami ng makabagong AI technology
upang maingat na maisagawa ang CRISPR gene editing.
Gamit ang exclusive patented technology namin,
makakaasa kayo na ang mga alaga ninyo,
muling mabubuhay nang buo ang alaala.
Naaalala mo ba 'ko?
Kung magkaproblema, bumalik lang kayo dito.
-Tank, naaalala mo ba 'ko? -Ayos ka lang ba?
Nont?
Pababakunahan mo ba si Harvey?
Kumusta ka na?
Ayos ka na ba?
Naparito ako
dahil may ipapakiusap ako.
Ano 'yon?
Dr. Vee, failed 'yong Siamese cat cloning.
Pa'no nangyari 'yon?
Gusto kong i-clone mo si Noon.
Nont.
-Wag kang magbiro ng ganiyan. -Di ako nagbibiro.
Seryoso ako.
Alam mong illegal ang mag-clone ng tao.
Alam ko, pero…
Magkano ang magagastos pag cinlone si Noon?
-Magkano? -Nont.
Huminahon ka nga.
Alam kong malungkot ka dahil sa pagkawala ni Noon.
-Sa tingin mo ba papayag si Noon? -Oo, papayag siya.
Plano niyang mag-3D print ng puso.
Naniniwala siyang napapalitan ang body parts. Alam mo naman 'yon.
Nanood ka ba ng balita?
Nakita ko sa TV na ang daming nanghinayang sa talent niya.
Pag nagtagumpay 'yong ginagawa niya,
maraming matutulungang tao.
Kaya bakit sila tututol na buhayin si Noon?
Pareho kayong scientist. Alam kong naiintindihan mo 'ko.
Di ba, sinabi mo kay Noon
na di ka titigil hangga't di mo magawa ang dog at cat cloning?
Di kita matutulungan.
Naaalala mo pa ba 'yong tanong ni Noon tungkol sa doktor at kriminal?
Gano'n pa din ang sagot ko…
gaya ng sagot ko noon sa kaniya.
Kunwari surgeon ka,
may ooperahan kang doktor din
na may sakit sa puso.
Magaling siyang doktor,
mabait,
at marami na siyang sinalbang buhay.
Isang procedure lang ang puwedeng gawin sa doktor.
Kailangan mo siyang i-emergency heart transplant.
Nagkataong may sinugod na murder suspect na malubha ang lagay dahil sa isang pulis.
Compatible 'yong puso ng suspek
at puwedeng i-transplant sa doktor.
Ano'ng gagawin mo?
Sino sa inyo 'yong doktor ang gustong iligtas?
Itaas ang kamay.
'Yong lalaki sa banda do'n.
Ano'ng sagot mo?
Well,
mabait 'yong doktor tulad mo
kaya di na kailangang pag-isipan.
Biro lang. Wag ka sanang magalit.
'Yong doktor ang ililigtas ko
dahil siguradong mas mahusay siyang doktor.
Pag nailigtas 'yong doktor,
mabubuhay at maitutuloy niya 'yong mabuti niyang ginagawa sa mundo.
Okay.
Classic na halimbawa ng ethical dilemma 'tong problemang 'to.
Walang tama o maling sagot.
Pero mas maganda kung hindi na kailangang mamili
ng ililigtas, di ba?
Heto ang 3D organ printing,
ang solusyon sa ganitong problema.
Gawa sa cells ng pasyente ang iti-3D print na puso.
Ibig sabihin, una,
hindi na kailangan ng pasyente ng donor.
Hindi na kailangang mamatay muna ang donor.
Pangalawa,
sigurado na 'yong gagawing puso,
compatible at ire-reject ng pasyente,
dahil galing sa pasyente 'yong cells.
Hindi na bago ang organ printing
pero wala pang nagtatagumpay
dahil tuwing pini-print ang organ,
pini-press ng gravity ang cells kaya nagiging flat sheet ang cells,
kaya di nabubuo 'yong desired 3D shape.
Pero matapos ang limang taong intense research,
pwede na nating i-test ang bioprinter sa outer space
para masubok kung posible 'tong method na 'to
at makahanap ng paraan na mapagana 'to sa Earth.
Excited na ako sa preliminary findings
at sigurado ako na magtatagumpay ang experiment na 'to.
May mga bago tayong matutuklasan sa paglalakbay na 'to
na ngayon pa lang natin makikita.
Sigurado ako do'n.
Gusto mong magtagumpay sa cloning kaya tuloy mo lang 'yan.
Ang hirap nito.
Pag nag-sucess ako, sampung beses kong iko-clone si Gong Yoo.
Mabuti kung magugustuhan ka ng iko-clone mo.
Imo-modify ko 'yong genes niya hanggang sa magustuhan niya 'ko.
Okay.
Magtrabaho ka na nga diyan.
Bilisan mo. Tuparin mo na 'yong pangarap mo.
Vee.
Kung maililigtas ng kriminal 'yong doktor,
gugustuhin kong maging kriminal.
Pero dapat maintindihan mo na kahit kabisado ko 'yong procedure,
di ko pa nasusubukang mag-clone ng tao.
Di ako sigurado kung magsa-success 'to.
Hello, Ma.
Pina-cryopreserve ng pamilya ni Noon 'yong katawan niya, di ba?
Oo.
Magpaalam ka sa magulang niyang
ililipat dito sa lab 'yong bangkay niya
para ma-extract natin 'yong utak niya.
'Yong utak niya?
Para sa memories niya.
Bago natin siya i-clone,
dapat ma-extract natin 'yong memories sa utak niya
para mailipat natin 'yong data sa clone
at maibalik sa dati si Noon.
Kalokohan 'yan.
Nauunawaan mo ba 'yang sinasabi mo?
Alam ko, Pa.
Alam kong illegal mag-clone ng tao sa ngayon,
pero dahil magaling si Noon,
marami siyang matutulungang tao. Di ba, sayang naman?
Nakalimutan mo na ba 'yong balita noon?
May sumubok mag-clone ng tao pero weird na nilalang ang kinalabasan.
Alam ko 'yon
pero malaki ang tsansang magtagumpay 'to.
Pa'no kung hindi, Nont?
Marami munang namamatay na aso bago nakapag-clone ng aso.
Puwes susubukan ulit namin…
-hanggang sa magtagumpay kami. -Ano?
Gusto mong paulit-ulit na papatayin si Noon?
-Di siya experiment object. -Di 'yon 'yong intensiyon ko.
Nasa payapa na siya.
Bayad na siya sa mga kasalanan niya.
Kalimutan mo na siya.
Pero Ma, sa tingin ko,
di pa 'to ang oras para do'n.
Puwes di rin 'to ang panahon para sa kalokohang cloning na 'yan!
Naglalakbay na 'yong kaluluwa niya sa kabilang buhay,
nasa mas maayos na lugar na siya.
Kaya bakit bubuhayin mo siya para lang pahirapan lalo?
May world-class scientist kayong anak,
hindi ba dapat di kayo madaling mapaniwala?
Hoy. Mag-ingat ka sa pananalita mo.
-Sino'ng madaling mapaniwala? -Puwes ano 'yong kabilang-buhay?
Ano 'yong langit at impiyerno? Totoo ba 'yon?
-May patunay ba kayo? -Nont.
Pamahiin lang 'yong mga paniniwala n'yo.
-Sumusobra ka na. -Hindi.
'Yong pangarap niya…
-Hindi puwede. -Pa'no 'yong pangarap niya?
Mas makatotohanan 'yong pangarap niya kaysa sa paniniwala n'yo.
Ba't di natin siya buhayin?
-Tama na! -Ikaw!
-Wala kang karapatan sa anak ko! -Meron!
Asawa niya 'ko!
Nont.
Kung talagang mahal mo siya,
mag-move on ka na.
Nagmamakaawa ako sa 'yo.
Sa tingin n'yo ba di ko siya mahal?
Sino kaya ang di nagmamahal sa kaniya?
-Ihatid mo 'ko sa Rattanarad Hospital. -Masusunod.
Naghahanap ng mabilis na ruta.
Ipapalipat ko sana 'yong bangkay ng misis ko.
Lilipat ako sa probinsiya kaya isasama ko siya.
Sorry. Sarado na ang opisina.
-Sarado na kami. -Sarado na kayo?
Pero 7:00 p.m. pa lang. Di ba, 8:00 p.m. kayo nagsasara?
Maaga kaming nagsara ngayon.
Pero bukas na ang alis ko.
Tulungan mo naman ako.
Sorry. Umuwi na 'yong mga staff namin.
-Baka puwedeng makita ko na lang siya? -Bawal.
Bawal kahit mga sampung minuto lang?
Hoy. Ginagago mo ba 'ko?
Lahat ng pakiusap ko, tinanggihan mo.
May asawa ka ba?
Ano kayang mararamdaman mo pag namatayan ka ng asawa?
-Security, please. -Uy, sandali.
Bitawan mo 'ko.
-Sandali. -Wag mo akong hawakan.
Sorry. Di ko sinasadya. Di na 'ko nakapagpigil.
Gusto ko lang siyang makita.
-Umalis ka na. -Uy!
Nag-sorry na 'ko. Ano pa ba'ng gusto mo?
Ano? Nag-sorry na 'ko. Papasukin mo na 'ko.
Magkano ang kailangan mo? Iba-bank transfer ko na.
Magkano ang kailangan mo?
-Sumama ka sa 'min. -Magkano?
-Sino ba kayo? Lintik. -Tara.
-Sumama ka sa 'min! -Bitawan mo 'ko! Hoy!
-Bawal ko bang makita ang misis ko? -Tara!
-Humanda ka! -Tara na!
Bitawan n'yo 'ko!
-Bitawan n'yo 'ko! -Tara na!
-Bitawan mo ako! -Halika!
Ganito n'yo ba tratuhin ang costumers n'yo?
Pag nanggulo ka pa, tatawag na kami ng pulis.
Tumawag ka!
Galing dito si Mr. Nont, gusto niyang makita 'yong bangkay ni Dr. Noon.
Nagpumilit talaga siya.
Sa susunod, baka di na gumana 'yong mga dinahilan ko.
Wag na tayong maghintay nang 100 araw.
Bukas,
ililipat ko na siya sa templo
para ma-cremate na siya.
Yes, sir.
-Salamat, dok. -Sige.
Ayokong magpabakuna.
Mama naman. Lahat tayo, binabakunahan.
Galing sa U.S 'yong bagong bakuna.
Pinagkakaguluhan 'yon ng mga tao. Ang mahal kaya no'n.
Basta ayokong magpabakuna.
Malay natin kung ano'ng ituturok nila sa 'kin.
Baka nga germs 'yon.
E, kung mapa'no ako? Ano'ng gagawin mo?
Wag kang mag-alala. Modern na ang panahon natin.
Nasosobrahan ka na sa kaka-Toktak.
Naadik ka na sa phone.
Kung gusto mong maging monster, ikaw ang magpabakuna. Wag ako.
Naku naman, Ma.
Ano'ng nangyayari?
Ano 'yon?
Ano 'yon? Ano'ng nangyayari?
Hala.
Sunog!
Huminahon kayo.
-Huminahon kayong lahat. -Wag kayong magtulakan. Mag-ingat kayo.
Dito kayo.
Dito ang daan. Dito.
Dito kayo.
Dito kayo, dali.
Dito.
Tara na.
CRYO UNIT B19 MS. KANITTHAPADA SOMPONG
Bumalik ka.
Oo naman.
Kahit ano'ng mangyari, bumalik ka.
Kukunin n'yo na ba siya?
Oo.
Okay. Sumunod po kayo.
Ang sabi ko, magpaalam ka sa pamilya niya.
Di ko sinabing…
Pa'no pag nahuli ka?
Di ba, ang sabi mo…
kailangan natin 'yong utak niya?
Akala mo ba madali lang…
'yong ginawa ko?
Gawin mo na lang ang dapat gawin.
Ako na ang bahala.
Wala kang dapat ipag-alala.
Di ako nag-aalala para sa sarili ko kundi sa 'yo.
Kung di ko 'to gagawin ngayon,
pagsisisihan ko 'to.
Nagmamakaawa ako, Vee.
Ituloy mo 'to.
Pag di natin na-retrieve 'yong memories niya,
balewala ang lahat ng 'to.
Kakailanganin nating itigil 'to.
Marupok na ang utak ng taong patay.
Tuwing susubukang i-extract 'yong memories,
posibleng tuluyang masira 'yong neurons.
Isang beses lang natin 'to pwedeng subukan.
Sisimulan ko na.
Simulan na ang pagsasalansan ng mga alaala.
Kinakalap na ang mga alaala.
Saan ka makakakita ng mister na gaya ko?
May bayad ba 'to?
Libre 'to.
-Meron kaming special services. -Ano?
-Face massage? -Foot rub.
Warning. Hindi tugma ang impormasyon.
Paa at mukha.
-Pakikumpirma para makapagpatuloy. -Ano'ng nangyayari?
Wag kang mag-alala.
May na-detect lang na magkaibang idea sa utak niya 'yong AI.
Magkaibang idea?
Sinusubukan ng AI na i-categorize 'yong mga alaala.
Pag may nakitang magkaibang idea, nagno-notify 'yon.
Nagdoktor at nag-astronaut si Noon.
Sinisiguro lang ng AI na parehong tama 'yong memories.
Tayo ang taga-kumpirma pareho 'yong tama.
Di kami nakaka-encounter ng ganitong issue sa utak ng hayop.
Mas komplikado ang memory system ng tao.
So ive-verify natin 'yong mga information hanggang sa matapos ang pagsa-scan?
Tama.
Aabutin ng ilang araw 'tong prosesong 'to.
Warning. Hindi tugma ang impormasyon.
-Ganiyan ba talaga dapat kadetalyado? -Oo. Ako na ang bahala. Umuwi ka na.
-Kaya ko na 'to. -Magkaiba ang impormasyon.
Pakikumpirma para makapagpatuloy.
Ikaw na ang bahala.
Okay.
-Uy, Noon. -Bakit?
May kalyo 'tong paa mo.
-Wala, a. -Totoo. Tingnan mo.
Niloloko mo ba 'ko?
Totoo nga. Yuck.
-Pagkatapos sa paa, mukha mo naman. -Maghugas ka muna ng kamay.
-Mukha mo naman. -Tumigil ka, maghugas ka muna.
-Alam mo… -Ha?
pagbalik mo…
mag-anak na tayo.
Okay?
May three years pa tayo. Okay pa 'yong eggs mo by that time.
Tutulungan kita.
Okay?
Kumain na tayo.
Ano'ng balita, Vee?
May problema?
Okay. Papunta na 'ko.
Kung ayaw mo na siyang makita,
pwede na natin 'tong itigil.
-Tigil! Walang kikilos! -Hulihin siya!
-Dapa! -Nahuli na namin siya.
Wag kang kikilos.
Guilty ang hatol ng korte kay Mr. Natthanont
para sa pagpugot sa ulo ng bangkay
at pagpapatunog ng alarm nang walang dahilan na nagdulot ng kaguluhan.
-Di ko intensiyong makulong siya. -Okay.
Gusto ko lang mabawi ang ulo ng anak ko,
para sa seremonya ng pagluluksa. Iyon lang.
Tumangging makipagtulungan sa imbestigasyon si Mr. Natthanont.
Hinatulan siya ng korte ng tatlong taong pagkakakulong,
simula sa mga oras na ito.
Hindi pa malinaw ang motibo niya.
Pinagkakaguluhan sa social media ang usaping ito.
Ang pagkawala ng misis ni Mr. Natthanont, nakaapekto daw sa pag-iisip nito.
Ang malaking tanong,
nasaan ang ulo ni Dr. Noon.
MAKALIPAS ANG TATLONG TAON
Hello.
Ako si Nont.
Kumusta, Vee?
Okay. Papunta na 'ko.
Ano'ng nangyari, Vee?
Bakit di mo maituloy?
Warning.
Hindi tugma ang impormasyon.
Ano 'to?
Nagbabasa si Noon ng sex reassignment surgery study.
Dahil gusto niyang maging doktor.
Ano'ng masama do'n?
Well,
13 years ago na 'to, bale 19 years old siya nito.
Panoorin mo lang muna.
Okay 'tong hairstyle na 'to.
-Kailangan lang 'yang ii-style. -Kaya nga.
Di ka na talaga mapigilan.
Grabe ka na.
Uy.
Normal sa teen ang mag-self discovery.
Di ba, normal naman 'yon?
'Yang nakikita mong sa utak niya, mga bagay na pinakatatago niya.
'Yang nakikita mong red dots,
palatandaan 'yan na di niya lang 'yang biglang naisip.
Simbolo 'yan ng paniniwala at ng tunay niyang pagkatao.
Baka mali lang 'yong reading mo?
Warning.
May nasagap na mahalagang data sa Deep Memory.
'Yong pagbuo sa memories niya, parang jigzaw puzzle.
Tinutukoy at hinahanap ng AI 'yong karugtong ng naiibang puzzle pieces
para makabuo ng memory duplicate na tugma sa original memory niya.
Ibig sabihin, wala sa pagbuo ng puzzle pieces ang problema.
Pero posible ding may iba pa 'tong ibig sabihin.
AKO SI (MR. / MRS. / MISS)
MR.
Sasabihin ko na kay Mama.
Ma.
Ma, magsalita ka.
Naiintindihan mo 'ko, di ba?
Isuot mo na. Kahit saglit lang.
Sige na, Noon.
Ako…
Isuot mo 'tong dress na 'to.
Ayokong isuot 'to, Papa.
Pa, wag mo siyang saktan.
Gusto ko lang naman ng normal
na babaeng anak,
hindi 'yong ganito.
Bakit?
Mali ba 'yong pagpapalaki ko sa 'yo?
Pa.
Ayoko pong maging babae.
Ano'ng gusto mong sabihin ko?
"Gawin mo 'yong gusto mo
basta't magpakabuti ka?"
Nakikiusap ako sa 'yo.
Bumalik ka na sa dati, anak.
Please.
MR.
MISS
'Yong pagkahumaling ni Noon sa science
ang naging healing method at bago niyang goal sa buhay.
-Uy. -Ha?
Di ka talaga makikipag-date kay Tor?
Buong araw ka na dito sa lab.
Maglibang ka naman.
Mas gusto kong magtrabaho.
Ayokong mamroblema sa ibang bagay.
Gusto mong mag-success ang cloning mo, di ba?
Ituloy mo lang 'yan.
Sigurado ka bang gusto mong magpakasal?
Oo.
Di mo naman kailangang gawin 'yon para lang kay Papa.
At least,
makakaalis na 'ko dito sa bahay.
Warning.
Hindi tugma ang impormasyon.
Pakikumpirma para makapagpatuloy.
Lahat ba 'yon, kasinungalingan lang?
Ha?
Bakit parang niloko lang ako?
Ha?
Kung ayaw mo na siyang makita,
pwede natin 'tong itigil.
Lintik!
Kung may taong nakatira sa buwan,
malamang malungkot sila.
Kaya naisip kong lagyan ng bahay
para mabawasan 'yong pagka-homesick nila.
Well,
ganito.
Kung sakaling titira ako sa buwan,
gusto ko
ng komportableng bahay.
'Yong totoong bahay sana.
Bahay na katulad niyan.
Mahal at miss mo na 'ka mo siya, di ba?
Handa kang isugal ang lahat.
Bakit mo kinukuwestiyon 'yong pagmamahal niya sa 'yo?
Iniisip mong niloko ka ni Noon,
imposible 'yon.
Uy,
umamin ka nga, ano'ng nagustuhan mo kay Nont.
Pa'no ka niya nakuha?
Well, dahil nasa tamang edad na 'ko.
Seryoso ka?
Wag ka nang mahiya. Sabihin mo na.
Well,
pag magkasama kami, wala siyang ine-expect sa 'kin.
Komportable ako sa kaniya,
at kaya kong magpakatotoo.
Alam kong parang ang simple
pero panatag ako pag kasama ko siya.
Mali lang 'yong naging kasarian niya.
Pag pinalitan ang isang chromosome X ng chromosome Y
magiging lalaki na siya gaya ng matagal na niyang gusto.
'Yong mga taong pinanganak
na may body dysphoria,
nakakaranas sila ng maraming problema.
Kumbaga
wala silang bahay.
Gusto lang niya ng taong
komportable niyang makakasama.
At ikaw 'yon.
'Yong lalaking gustong magtayo ng bahay sa buwan,
'yong bukam-bibig niya sa 'kin noon.
Di ka na ba malulungkot?
Hindi na.
Pag si Nont ang kasama ko, siguradong magiging masaya ako.
Salamat, Nont.
Niligtas mo 'ko.
Buksan mo 'to!
Vee,
makinig kang mabuti.
Aarestuhin na 'ko ng mga pulis.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Wala na 'kong oras.
Makinig kang mabuti.
Wag mo na siyang i-clone.
Naiintindihan ko.
Wag mo na siyang i-clone…
base sa gusto ko.
I-clone mo siya…
base sa matagal na niyang gusto.
Kaya mo 'yon, di ba?
Papalitan lang 'ka mo 'yong X ng Y, tama?
Oo, papalitan lang 'yong X ng Y.
Pakisabi kay Noon 'tong message ko.
"Magpakatotoo ka, Noon.
Magpakatotoo ka, Noon.
Mahal kita, Noon."
-Tigil! Wag kang kikilos! -Hulihin siya!
Wag kang kikilos.
Eto na siguro 'yon.
Sana sa paglalakbay mo,
marami kang matuklasan.
Sana matupad 'yong mga pangarap mo.
Sana pumayag ka
na gamitin ko 'yong apelyido mo, Nont.
Kumusta ka?
Nakapag-adjust ka na ba?
Saka
ano na'ng pinagkakaabalahan mo? May nakakaalam na bang ikaw si…
Isa-isa lang, Nont.
Sunud-sunod 'yong tanong mo.
Sa ngayon, nagre-research ulit ako sa heart printing.
Dinagdagan ng ISA 'yong pondo ng project ko.
Kaya naiisip ko
na ibang organs naman bukod sa puso.
Babalik ka pa din sa space?
Nako-clone na ang tao. Bakit pupunta ka pa do'n
para mag-print ng iba pang organs?
Parang bahay ang katawan,
'yong organs naman 'yong mga gamit.
Pag nasira 'yong upuan, papalitan mo lang 'yon ng bagong upuan
hindi 'yong buong bahay.
Okay.
Pero may background check sa ISA, di ba?
-Sinabi ko sa kanila 'yong totoo. -Ano?
Oo.
Mahigpit ang ISA.
Kung magtatrabaho ka sa kanila, dadaan ka sa screenings.
Kaya nagdesisyon akong magsabi ng totoo.
Sila 'yong nag-ayos
ng bago kong identity at mga papeles.
Mabuti't naintindihan ka nila.
Nakikinig naman sila
pero may isang kondisyon.
Kailangan kong sumama sa unang permanent lunar colonization program.
Tatlong buwan na lang, aalis na kami.
Sasakay ka ulit sa spaceship.
Di ka ba natatakot?
Magpakatotoo ka, Noon.
Mahal kita, Noon.
Takot daw ang pipigil sa 'ting makatuklas ng bago.
Pero lakas ng loob ang tutulong para tumatak tayo sa mga tao
pag nawala na tayo sa mundo.
Salamat sa lakas ng loob mo, Nont.
Sa susunod,
kung may gagawin ka para sa ibang tao,
magpaalam ka muna.
Saka minsan, unahin mo naman ang sarili.
Grabe.
Ang lakas mo nang sumuntok.
Kasasabi mo lang
na sa buwan ka na titira.
Ibig bang sabihin…
di na tayo magkikita?
Hindi, 'no. Pag na-miss mo 'ko, mag-video call tayo.
O kaya pumunta ka sa buwan.
Kung hindi naman…
sa alaala na lang tayo magkikita.
Salamat.
Ikaw lang 'yong taong tumanggap sa 'kin nang buong-buo.
Napakasarap
magkaroon ng pamilya.
Ano ang masasabi mo sa organ printing project
sa nakalipas na limang taon?
Tagumpay itong nakalipas na limang taon
dahil nakakapag-print na tayo ng puso, bato, at spleen.
Ang isusunod naman namin, 'yong komplikadong organs, gaya ng mata.
Magandang balita iyan.
Pero ang kapalit ng mga tagumpay na ito, kinailangan mong tumira sa buwan.
Kumusta ang limang taong pagtira sa buwan?
Nami-miss mo na ba ang buhay sa Earth? Nami-miss mo na ba ang bahay mo?
Dr. Nont?
Nawawala ang signal…
Kung nami-miss ko ba ang bahay ko? Well…
nami-miss ko minsan.
Pero may nagturo sa 'kin, na hangga't may pagmamahal
at pag-unawa ka,
kahit saan, puwedeng mong ituring na bahay.
Wow.
Ang lalim…
Ang saya-saya ko para kay Noon.
…sino kaya siya?
Natupad niya na 'yong pangarap niya.
Ang laki ng pakinabang ng mga ginawa ni Noon sa mga taga-Earth.
Pero eto ang reality natin.
Di tanggap ng mundo ang mga black sheep.
Balang araw, Nont.
Balang araw.
Tara na.
-Takbo na. Tara na. -Wag mo na ulit akong aayain. Nakakapagod.
Kaya mo 'yan, Vee.
Kahit napapalitan ang body parts, dapat alagaan pa din natin ang sarili natin.
Tara na.
-Lumabas ka sa lab mo, mag-exercise ka. -Okay.
Mas okay 'yong dati mong braso kaysa sa pinadala sa 'yo ni Noon.
-Napanood mo na ba 'yongTerminator? -Puwes,
kunin mo kay Arnold 'yong braso.
"PARA SA MGA GUMAGAWA NG BAGONG LANDAS
AT NANGANGARAP NA MAABOT ANG PANGARAP NILA."
Sinipa ako ng tatay ko
no'ng 12 o 13 years old ako.
Tinuturuan at pinipilit niya ako kung pa'no umupo nang maayos.
Nakinig ako at no'ng tanungin niya kung naiintindihan ko, opo ang sagot ko.
Tapos nagtanong siya, "Ano'ng naintindihan mo?"
Nabigla ako at napasabi ako ng "krub,"
sinipa niya 'ko.
Ayokong sabihin 'yong salitang "Ka."
Ayokong sabihin 'yon kasi pambabae 'yon.
Pambabae din ang tingin sa kulay pink.
Di ako komportable sa pink dahil sa sinisimbolo no'n.
Simbolo daw 'yon ng mga bagay na pambabae kaya noon,
ayoko ng gatas na strawberry ang flavor.
May family photoshoot kami no'n
na Japanese ang tema. Gusto ko ng samurai costume
pero pinilit ako ng kamag-anak ko na mag-kimono. Grabe.
Di ko nagustuhan 'yong picture na 'yon.
Tinatago ko 'yon tuwing may bumibisitang kaibigan.
Karamihan sa Thai, tanggap lang nila pag hindi nila anak 'yong nasa sitwasyon.
Pero kung 'yon 'yong totoong ikaw,
di mo 'yon itatago.
Ang sabi ng mga tao, walang magmamahal sa mga kagaya namin.
Mag-isa lang daw kami pagtanda namin. Wala daw kaming anak o apo.
Nakakatawa daw kami. Di daw namin mararanasan ang true love.
Dahil do'n parang bawal kong hilingin na sana naging lalaki na lang ako,
'yong totoong ako.
Sana mas minahal pa nila 'ko.
Bakit di nila mahal
ang sarili nilang anak?
Bakit issue pa ang kasarian?
Bakit di na lang nila kami mahalin dahil anak nila kami?
Nagsalin ng Subtitle: Lei Diane Dimaano