Βαλέρια Ντούκε, 36, μουσικός. Παντρεμένη, δύο παιδιά.
Τρέχει σε μαραθώνιους.
-Αυτή εδώ. -Συγχαρητήρια.
Διαλέξατε μια υπέροχη καρδιά.
Πού με πάτε; Όχι!
Όχι!
Βαλέρια!
Βρέθηκε δωρητής.
Όταν ξεκίνησα να γράφω την ιστορία, είχα άλλη καρδιά.
Όμως, δεν ήξερα τι επιπτώσεις θα έχει αυτή η διαδικασία.
Πάμε.
Μαθαίνεις να ζεις με την καρδιά ενός αγνώστου.
Κάτι με ενοχλούσε.
Υπήρχε ένας επισκέπτης στο σώμα μου που δεν γνώριζα καθόλου.
Σκέφτεσαι ποτέ ποιος πήρε την καρδιά της μαμάς;
Ναι, συνεχώς.
-Την ξέρεις; -Ήταν η γυναίκα μου.
Η Βαλέρια δολοφονήθηκε.
Πούλησαν την καρδιά της σε κάποια καθάρματα
που έψαχναν μόσχευμα για κάποια που ήθελε να ζήσει.
Ξέρω τη δωρήτριά μου.
Είναι η Βαλέρια Ντούκε.
Έγινα δολοφόνος για να σώσω τη γυναίκα που αγαπώ!
Σκότωσες μια αθώα γυναίκα.
Μια υγιή γυναίκα!
Το έκανα για σένα.
Τη μέρα που σε γνώρισα,
η ζωή μου απέκτησε νόημα.
Φοβόμουν ότι θα πεθάνεις επειδή δεν έβρισκαν δωρητή!
Φοβάμαι μήπως όσα νιώθω για τον Σιμόν δεν είναι δικά μου, αλλά δικά της.
Της Βαλέρια.
Γιατί με απάτησες, όταν το μόνο που έκανα
ήταν να σε σέβομαι, να σε λατρεύω
και να λερώσω τα χέρια μου με αίμα για σένα;
Μπορεί να κοιμήθηκε αυτή μαζί του, όχι εγώ.
Εγχειρίστηκες στην καρδιά; Απάντησέ μου. Είναι μεταμόσχευση;
Πήρες την καρδιά της γυναίκας μου και την έβαλες στην Καμίλα.
Ήρθα για το μόσχευμά μου.
Θα πας φυλακή.
Η εξουσία είναι η μεγαλύτερη ασφάλεια.
Ο Μπραούλιο Κάρδενας κέρδισε στις προεδρικές εκλογές.
Αν το έκανε από αγάπη, δεν φαντάζομαι τι θα έκανε από μίσος.
Δεν μπορείς να βγάλεις την καρδιά ούτε εμένα από τη ζωή σου.
Τι έκαναν στην Καμίλα;
Καμίλα!
Κυρία Χουάνα Μάρκεζ, καλό ταξίδι.
Σου το ξαναείπα. Βλέπουμε τα πάντα και ξέρουμε τα πάντα.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ, ΤΟΥΡΚΙΑ
ΤΣΑΪ ΒΙΑΓΚΡΑ
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Προσοχή!
ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ
Αποκλείεται.
Εύα, ο Ζακαρίας με βρήκε.
Είσαι σίγουρη;
Αυτός ο τύπος είχε τη φωτογραφία μου.
Σίγουρα με έψαχνε.
Ο Ζακαρίας τον προσέλαβε. Σίγουρα.
Δεν γίνεται αυτό.
Ο Ζακαρίας κατάλαβε ότι προσποιήθηκα τον θάνατό μου.
Θα καλέσω την αστυνομία.
Με τίποτα.
Μόλις σκότωσες κάποιον.
Θες να σαπίσεις στη φυλακή;
Τότε, πες μου τι να κάνω!
Τι να κάνω; Υπάρχει ένα πτώμα στο σπίτι μου.
Πρώτα ηρέμησε.
Ξεφορτώσου το πτώμα.
Εύα, δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Δεν θα το κάνω.
Μόλις έφυγα από το ραντεβού. Έρχομαι σε μία ώρα.
Περίμενε, Εύα.
Γεια, Πίτερ. Τι κάνεις;
Τέλεια. Είσαι μόνη;
Ναι, φυσικά.
Λοιπόν, φτιάχνω πίτσα. Έλα αν θες.
Δεν μπορώ.
Θα βρω μια φίλη σε λίγο. Συγγνώμη.
-Ίσως αύριο. -Εντάξει. Κανένα πρόβλημα.
Εντάξει.
Παρεμπιπτόντως, άκουσες κάτι σαν πυροβολισμό νωρίτερα;
-Όχι. -Όχι;
-Θα τον πιάσω. -Θα το κάνω εγώ.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
-Όλο κάπου χώνεται. -Δεν πειράζει.
-Σε αφήνω. -Εντάξει.
-Αντίο. -Αντίο.
Έχεις εκπληκτικό χαμόγελο.
-Ευχαριστώ. Γεια. -Γεια.
Θα τον αφήσουμε εδώ;
Να μην τον θάψουμε τουλάχιστον;
Πρέπει να φύγουμε.
Πρέπει να φύγεις από τη χώρα.
Ο Ζακαρίας με βρήκε τόσο μακριά.
Σίγουρα θα με ψάξει παντού.
Πρέπει να με ακούσεις. Πήγαινε στο Μεξικό.
Η Λορένα Γουίλιαμς είναι εκεί. Θα ανοίξει την έκθεσή σου.
-Στο Μεξικό; -Ναι.
Αυτήν τη στιγμή, σε νοιάζει αν θα συναντήσεις τον Σιμόν;
Δεν είναι αυτό.
Απλώς ποτέ δεν πηγαίνω στις εκθέσεις μου.
Κατάλαβέ το, Καμίλα.
Σκότωσες έναν άντρα. Πρέπει να φύγεις.
Μην κοιτάς τους αστυνομικούς.
Ο Ζακαρίας θα με κάνει να πληρώσω που προσποιήθηκα τον θάνατό μου.
Καμίλα, ηρέμησε.
Εντάξει; Ηρέμησε.
Ξέρεις ποιος είναι ο Ζακαρίας;
Είναι το δεξί χέρι του προέδρου της Κολομβίας.
Θα σε ψάξουν. Είσαι σαν να έχεις καταπιεί κοκαΐνη.
-Σκότωσα κάποιον. -Ήταν αυτοάμυνα.
Πες μου ειλικρινά.
Αυτήν τη γυναίκα, τη Λορένα Γουίλιαμς,
την εμπιστεύεσαι;
Απόλυτα.
Της είπα ότι το όνομα θα παραμείνει "Λύκος".
Το ψευδώνυμο σε προστατεύει.
Η Καμίλα Ντουάρτε δεν υπάρχει.
Μακάρι να ερχόσουν.
Ηρέμησε. Ο Ζακαρίας είναι στην Κολομβία.
Δεν ξέρω αν το Μεξικό θα είναι καλό για μένα.
Όσο είσαι εκεί, βρες τον Σιμόν.
Ήρθε η ώρα.
Πρέπει να είστε μαζί.
Τα πράγματα μεταξύ μας ήταν δύσκολα.
Νομίζω ότι δεν αξίζουμε ένα αίσιο τέλος.
Μην το λες αυτό.
Ευχαριστώ για όλα.
Ευχαριστώ.
Για έναν χρόνο, πήγαινα από μέρος σε μέρος.
Άλλαξα σπίτι, κλειδαριά, χώρα.
Για πολλούς, η Καμίλα ήταν νεκρή. Όμως, εγώ έτρεξα μακριά.
Μακριά από έναν άντρα που με αγαπούσε, που έγινε δολοφόνος για να με σώσει.
Τώρα με μισεί τόσο, που θέλει να με καταστρέψει.
Η Καμίλα είναι όντως νεκρή κατά κάποιον τρόπο.
Μια γυναίκα που έχει καινούργια καρδιά δεν είναι η ίδια.
Η Βαλέρια Ντούκε ζει μέσα μου.
Τόσο καιρό συνυπάρχουμε με τη σιγουριά ότι αγαπάμε τον ίδιο άντρα.
Προσπάθησα να ξεπεράσω τον Σιμόν. Χάθηκα από τον κόσμο, έγινα φάντασμα.
Και τώρα,
η κόλαση επέστρεψε.
ΖΑΚΑΡΙΑΣ ΣΙΕΝΦΟΥΕΓΟΣ
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΔΕΝΑΣ
ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΦΗΜΙΣΜΕΝΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΤΟΥ
ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Θα με σκοτώσεις.
Έχω οικογένεια, δύο παιδιά. Σε ικετεύω.
Σε παρακαλώ.
Κατ. Το έχουμε!
Μπράβο. Ένα τέταρτο διάλειμμα.
Συγγνώμη. Να σου πω ένα λεπτό;
Είναι η τρίτη δουλειά στην οποία με σκοτώνουν.
Μήπως υπάρχει κάποιο μεγαλύτερο πρότζεκτ
ή κάποιος πρωταγωνιστικός ρόλος;
Χρωστάω τρεις μήνες ενοίκιο και δυσκολεύομαι.
Μίλα στην παραγωγό.
Μην έχεις αυτό το ύφος.
Ανυπομονώ να σε δω, μωρό μου.
Κι εγώ, αγάπη μου. Μου λείπεις πολύ.
Δεν φαντάζεσαι.
Άκου. Κάποιος θέλει να σε χαιρετήσει.
Πες γεια, Πόλο.
Γεια, Σαμάντα!
-Πόλο, τι κάνεις; -Κούκλα!
Αγάπη μου.
Δεν νιώθω πολύ καλά σήμερα.
Γιατί; Τι έγινε;
Δεν ξέρω.
Μάλλον μου λείπεις υπερβολικά.
Κι εμένα μου λείπεις υπερβολικά.
Ξέρω ότι θα ιδωθούμε σύντομα.
Το υπόσχομαι.
Χαίρομαι που είσαι αισιόδοξος.
Όμως, εσύ είσαι στην Μπογκοτά,
εγώ στο Μεξικό,
και είμαστε άφραγκοι.
Σωστά, αλλά…
Δεν έχουμε άλλη επιλογή, γλυκιά μου.
Με το που πάψω να είμαι άφραγκος, θα έρθω να σε δω.
-Γεια! -Αγάπη μου, πρέπει να κλείσω.
Μη με αντικαταστήσεις. Σ' αγαπώ.
Θέλω ένα ψηφιακό φιλί.
Αυτό είναι.
Σ' αγαπώ.
Γεια. Σ' αγαπώ.
-Μπαμπά, τι κάνεις; -Καλά. Εσείς;
-Καλά. -Γεια.
Μπαμπά, μου έφερες ζελεδάκια;
"Δεν μου έφταναν τα λεφτά".
Σωστά.
-Ευχαριστώ. -Τίποτα.
Ας δούμε τους πολλαπλασιασμούς με διψήφια νούμερα.
Ταμάγιο.
Ο χρόνος σου τελείωσε. Θέλω το σπίτι μου.
-Συγγνώμη; -Μετακομίζεις, μαλάκα.
Θέλω το σπίτι μου τώρα.
Θα πληρώσω στο τέλος του μήνα.
Έχω ενοικιαστές που πληρώνουν έναν χρόνο μπροστά.
Πώς θα με διώξεις; Έχω παιδιά.
-Θα πληρώσω. -Φύγε, αλλιώς θα σε διώξουμε.
Τα πράγματά σου θα πάνε σε αποθήκη.
Έχεις μια βδομάδα για να φύγεις, αλλιώς τα πετάω όλα.
Σου δίνω δύο ώρες.
Με φωνάζουν Τροπική Καταιγίδα
Γιατί πέφτω πολύ γρήγορα
Ζητώ συγγνώμη
Αλλά ποτέ την άδεια
Ακούγεται απίστευτο
Αλλά είμαι μια ψυχή δίχως καμία αναστολή
Ζωντανεύω τα τραγούδια μου
Τραγουδώ για τη Σέλια
Όταν έλεγε "Azúcar"
Έκανε τους πάντες να χορεύουν
Έρχομαι ειρηνικά
Αλλά κάνω πόλεμο, αν χρειαστεί
Με φωνάζουν Νίκη
Νίκη Γκέρα
Έχω ρυθμό Έχω ψυχή
Έχω όλες τις απαντήσεις Ξέρω τα πάντα
Με φωνάζουν Νίκη
Νίκη Γκέρα
Από τη χώρα της κιθάρας κουάτρο
Εσύ φέρνεις χαρά, κι εγώ ζωή
Με φωνάζουν Νίκη
Νίκη Γκέρα
Λέω ό,τι θέλω
Όπως το θέλω Κι όποτε θέλω
Ευχαριστώ.
Νίκη Γκέρα.
-Η Τροπική Καταιγίδα! -Ναι.
Όποτε έρχομαι εδώ, ξεχνιέμαι.
Σε ποιον τα πουλάς αυτά; Είδες την ώρα;
Ο Εμίλιο θα σε διώξει αν συνεχίσεις να αργείς.
-Πάντα αυτό λέει. -Έλα!
Ωραία.
Το αφεντικό δεν νοιάζεται για την άθλια ζωή σου.
Πέρασα μερικές δύσκολες μέρες.
Ναι, το ξέρω.
Είσαι σε νέα χώρα,
έχεις μια νέα ζωή,
δεν ξέρεις κανέναν.
Ακούω την ίδια ιστορία επί έναν χρόνο.
-Όμως, εδώ δουλεύεις. -Ο ιδιοκτήτης μάς έδιωξε.
Τα παιδιά είναι στο αμάξι. Δεν έχουμε πού να πάμε.
-Τι; -Ναι.
Σκατά.
Ελάτε στο σπίτι μου.
Εντάξει. Θα βρούμε κάτι άλλο σύντομα.
Μην ανησυχείς. Θα βρούμε λύση.
Θεέ μου, ξανθούλη.
Πότε θα επιστρέψεις στη ζωή;
Μάλλον κάποιος με καταράστηκε και είμαι πάντα άτυχος.
-Πιστεύεις στη μαγεία; -Όχι.
Τι κρίμα. Ξέρω έναν φοβερό μάγο.
-Μαξιλάρια. -Ναι.
Σεντόνια, πετσέτες…
Συγγνώμη. Δεν έχω ποτέ φιλοξενούμενους.
Όχι, εμείς συγγνώμη για την ενόχληση. Είσαι η καλύτερη.
Δεν με ενοχλείτε καθόλου.
-Πήγαινε. -Βοήθησέ με. Πάρε τη βαλίτσα.
Κι εσύ θα κοιμηθείς στον καναπέ.
-Εδώ; -Ναι.
-Όπως όταν ήμασταν μικροί. -Ναι.
Ωραία.
Θυμάσαι τι έλεγε η μαμά μου;
Ότι δεν θα πάρουμε ποτέ πτυχίο.
Θυμάσαι που όλοι έλεγαν
ότι είναι τρελό να σπουδάζεις θέατρο και τραγούδι;
Και τώρα τους δείχνουμε ότι είχαν δίκιο.
Στην υγειά μας.
-Στην υγειά τους. -Ναι.
Ωραίο, έτσι;
Πόσος καιρός πέρασε από τον θάνατο της Βαλέρια;
Ενάμισης χρόνος.
Σου λείπει;
Ναι, μερικές φορές έχω ένα περίεργο συναίσθημα, λες και…
Δεν ξέρω. Λες και είναι εδώ μαζί μας.
Και η Καμίλα; Σου λείπει;
Ναι, πολύ.
Νομίζω ότι όλοι έχουμε το άλλο μας μισό.
Η Καμίλα είναι το άλλο μου μισό.
Ναι, μου λείπει και θα ήθελα πολύ να τη δω.
Η σχέση μας ήταν υπέροχη,
αλλά και πολύ θυελλώδης.
Ξανθούλη…
Σύντομα όλα θα είναι μια χαρά.
Το ελπίζω.
Ακόμα κι η κακοτυχία έχει ημερομηνία λήξης.
Όταν όλα πάνε στραβά, πίνουμε μεσκάλ.
Το ίδιο και όταν όλα πάνε καλά.
ΛΥΚΟΣ ΔΑΝΕΙΚΕΣ ΖΩΕΣ
Σίγουρα δεν μπορείς να κάνεις υπνωτισμό;
Θέλω να κοιμηθώ και να ξυπνήσω χωρίς να με νοιάζει το παρελθόν.
Πάντα αυτό λες, Σαμάντα.
Πρέπει να μάθεις να βλέπεις τον εαυτό σου από έξω.
Ξυπνάς, αντιμετωπίζεις τη ζωή,
δουλεύεις, σπουδάζεις.
Ναι, τα κάνω για τον μπαμπά μου.
Και για να μην έχω τύψεις.
Ξέρεις πόσο μισώ τη δουλειά στο κωμμωτήριο;
Είναι απαίσια.
Μ' αρέσει να κάνω παραδόσεις, όμως.
Όταν είμαι στο ποδήλατο, δεν σκέφτομαι.
Αν και…
Η ζωή μπορεί να αλλάξει ακόμα κι όταν φέρνεις πίτσες.
Το παρελθόν σου ήταν άθλιο.
Όμως, είναι παρελθόν.
Θες να μάθεις για το παρόν;
Χθες μας έκαναν έξωση από το σπίτι.
Τώρα είμαστε εδώ. Μένουμε στο σπίτι της νονάς μου.
Δεν νομίζω ότι θα συνεχίσω τις θεραπείες.
Η ψυχική μου υγεία είναι πολυτέλεια πια.
Όχι, δεν θα σε εγκαταλείψω τώρα.
Η κατάθλιψη είναι σοβαρή κατάσταση.
Θέλω να πάρεις τα χάπια που σου έστειλα.
Όλα θα πάνε καλά.
Όλοι θα σοκαριστούν όταν μάθουν ότι ο περίφημος Λύκος
είναι γυναίκα.
Δεν γίνεται να μαθευτεί.
Αυτοί ήταν οι όροι. Όχι συνεντεύξεις ούτε φωτογραφίες.
Θα έρθω στην έκθεση, αλλά ως προσκεκλημένη.
Θα ήταν αγένεια να μην παρουσιάσω το άτομο χάρη στο οποίο έγιναν όλα.
Η κυρία Γουίλιαμς σε θαυμάζει πολύ.
Εννοείται ότι θέλω να τη γνωρίσω. Νιώθω ευγνωμοσύνη.
Θα το μάθει μόνο εκείνη, σε παρακαλώ.
Φυσικά.
Είμαι η καλύτερη εδώ
Γεια!
Η φωνή μου…
Γεια.
Για δες! Η Τροπική Καταιγίδα κόβει ντομάτες;
Σωστά.
Τι κάνεις;
Μη! Δεν είναι έτοιμο ακόμα.
Καλά είμαι, όπως πάντα.
Καλύτερα από πολλούς.
Κοιτούσα διαμερίσματα.
Τα ενοίκια δεν είναι ούτε φτηνά ούτε ακριβά. Θα τα βγάλω πέρα.
Ηρέμησε, ξανθούλη.
Ξέρω ότι το σπίτι είναι μικρό.
Στο τέλος, θα κοντεύουμε να σκοτωθούμε.
Θα δούμε τότε.
Έλα, ας…
-Σταμάτα. -Κάτσε.
Κοίτα το φαγητό. Πάω να βρω τον φορτιστή μου.
-Έκλεισε το κινητό. -Ναι.
ΛΥΚΟΣ ΔΑΝΕΙΚΕΣ ΖΩΕΣ
Πρέπει να γίνω μέντιουμ.
Προέβλεψα ότι θα είναι επιτυχία.
Η κυρία Γουίλιαμς είναι εδώ.
Ζήτησε να σε δει.
Πάμε.
Απόλαυσε την επιτυχία σου.
Έστω και ανώνυμα.
Το χρειάζεται κάθε καλλιτέχνης.
Πήγαινε.
Θεέ μου.
Πρέπει να είναι ακριβά.
Δεν ξέρω. Η ψυχίατρος μου τα έγραψε.
Έστειλε τη συνταγή και τα πήρα.
Πώς είναι; Πώς σου φαίνεται η ψυχοθεραπεία;
Αδιάφορη.
Το κάνω για να ευχαριστήσω τον μπαμπά.
Δεν μ' αρέσει να σκέφτομαι όσα έγιναν στο παρελθόν.
Τότε, έλα μαζί μου.
Πάω να πάρω το δικό μου φάρμακο.
Πάμε.
Εξαιρετικό.
Ευαίσθητο.
Πρωτότυπο.
Ευχαριστούμε που μας χάρισες την τέχνη σου, Λύκε.
Εγώ ευχαριστώ που οργανώσατε την έκθεση τόσο σύντομα.
Είναι η δουλειά μου.
Πραγματοποιώ το αδύνατον.
Όμως, υπάρχουν πράγματα που δεν γίνονται όσα χρήματα και να έχεις.
Όπως;
Το να αλλάξεις γνώμη για την ανωνυμία σου.
Δεν θα προσπαθήσω να σε πείσω.
Το μυστήριο είναι μέρος της καλλιτεχνικής σου ταυτότητας.
Ευχαριστώ.
Όμως, θα σου ζητήσω να έρθεις μαζί μου σε μια μάζωξη αργότερα.
Μια μικρή παρέα.
Θα είναι άτομα με επιρροή, που μπορούν να σε βοηθήσουν.
Καλλιτέχνες, ιδιοκτήτες γκαλερί, κριτικοί τέχνης.
Είσαι καλά;
Ναι.
Ναι, όλα εντάξει.
Σιμόν.
Χρόνια και ζαμάνια.
Όταν σε είδα, νόμισα ότι θα λιποθυμήσω.
Πώς με βρήκες;
Μια μέρα μού είπες
"Αγαπώ τους λύκους. Έχουμε τις ίδιες συνήθειες".
Ουρλιάζουμε στο φεγγάρι.
Είχες πει ότι αν αποκτούσες ψευδώνυμο, θα ήταν αυτό.
"Λύκος".
Και…
η πόλη είναι γεμάτη διαφημίσεις.
Τρέμω.
Κι εγώ το ίδιο.
Ήταν τρελό αυτό που συνέβη, έτσι;
Είσαι πανέμορφη.
Κι εσύ.
Σε σκεφτόμουν μέρα νύχτα.
Μην το λες αυτό.
Η Σαμάντα;
Ο Λούκας; Πώς είναι;
Καλά. Δηλαδή…
όσο μπορούν, αλλά είναι καλύτερα.
Εσύ;
Ζούσα με άλλο όνομα.
Όμως, φοβόμουν πάρα πολύ.
Ξέρεις πώς είναι.
Προσπάθησα να σου γράψω χιλιάδες φορές.
Με σταματούσε ένα αόρατο χέρι.
Κι εγώ προσπάθησα να σου γράψω.
-Δεν ήθελα να αθετήσω την υπόσχεσή μας. -Απόσταση, χρόνος και σιωπή.
Για να το ξεπεράσουμε.
Η καρδιά σου;
Πώς είναι;
Αυτή η καρδιά σού ανήκει.
Το ξέρεις.
Για πολλούς λόγους.
Ο φίλος σου άργησε.
Μην ανησυχείς. Ηρέμησε.
Είπε ότι θα έρθει.
Εντάξει.
Θες λίγο;
Όχι.
-Τι έγινε, φίλε; -Ήρθα.
-Έφερες λεφτά; -Έφερες το πράμα;
Φυσικά. Να τα δω.
Ακρίβυνες.
-Τρέξτε! -Πάμε!
Σταματήστε! Αστυνομία!
Γαμώτο.
Μέσα!
-Σταματήστε! -Πάμε!
-Σιμόν! -Έλα εδώ.
Δεν το πιστεύω.
Τώρα είσαι εδώ.
Κοίτα με.
Σ' αγαπώ.
Κάποιος είναι έξω.
Ας πιουν σαμπάνια.
Έλα εδώ.
Τι;
Δεν θέλω να σε χάσω.
Κι εγώ δεν θα το άντεχα, Σιμόν.
Σαμάντα!
Νίκη!
-Σαμάντα! -Τι έγινε;
-Δεν ξέρω.
Σαμάντα!
Σάμι;
Πανέμορφη.
Ποια φωτογραφία σ' αρέσει;
-Ποια μ' αρέσει; -Ναι.
Αυτή εδώ. Πού είναι;
-Στην Κωνσταντινούπολη. -Η κυρία Γουίλιαμς περιμένει.
Πείτε της ότι έρχομαι αμέσως.
-Εντάξει. Με συγχωρείτε. -Ευχαριστούμε.
Η χορηγός της έκθεσης έχει μάζωξη στο σπίτι της.
-Πρέπει να πάω. -Δεν πειράζει. Κανένα πρόβλημα.
Έλα μαζί μου.
Σοβαρά;
Δεν θα σε ενοχλήσω;
Το μόνο πράγμα που με ενοχλεί, κύριε Σιμόν, είναι να λείπετε.
Πάμε.
-Ναι; -Ναι.
Συγγνώμη.
Ο Λούκας.
Έλα, Λούκας. Τι;
Τι έγινε;
Πες μου κάτι. Η Νίκη είναι στο σπίτι;
Έρχομαι αμέσως.
Τι έγινε;
Η Σαμάντα λιποθύμησε.
Γιατί; Είναι άρρωστη;
Όχι, αλλά δεν νιώθει πολύ καλά εδώ και μήνες.
Πήγαινε να τη δεις.
Αν τελειώσεις, θα σε περιμένω εκεί.
-Εντάξει. -Θα σου στείλω τη διεύθυνση.
Δεν μπορώ να το πιστέψω.
Ούτε κι εγώ.
Πήγαινε.
Νίκη.
-Όλα καλά; -Ναι, ηρέμησε. Είναι καλύτερα.
-Της έδωσα σούπα και ξεκουράζεται. -Ωραία.
-Μπαμπά. -Θα μείνω εγώ.
-Ευχαριστώ. -Ναι. Μην ανησυχείς.
Γεια, μπαμπά.
Τι κάνεις;
Καλύτερα.
Ναι;
Η Νίκη υπερβάλλει.
Μάλλον λιποθύμησα γιατί δεν είχα φάει καλά.
Δεν έφαγα καλό πρωινό.
-Τι; -Ναρκωτικά πάλι;
Όχι. Τι λες;
Δεν σε ρωτάω. Σου λέω ότι δεν βοηθάει.
Δεν κάνω τίποτα.
-Σίγουρα; -Ναι.
Παίρνω μόνο τα φάρμακα που είπε η γιατρός. Μπορεί να ήταν κάποια παρενέργεια.
-Δυσκολεύομαι να ξεχάσω. -Το ξέρω.
Όμως, θα περάσει.
-Λούκας! -Έρχομαι.
-Γεια, μικρέ. -Πώς είσαι;
Έλα, κάτσε.
Ήθελα να σας πω ότι συνάντησα κάποια.
Ποια;
Την Καμίλα.
Την Καμίλα;
Γιατί δεν ήρθε; Γιατί δεν την έφερες;
Η Καμίλα έχει μια έκθεση.
Συναντηθήκαμε τυχαία
και με κάλεσε να πάω κάπου τώρα.
Γιατί δεν πήγες;
Επειδή με πήρατε και μου είπατε για τη Σαμάντα.
-Καλά είμαι, μπαμπά. -Καλά είναι.
-Πήγαινε στην Καμίλα. -Ναι, πρέπει.
Περιμένετε.
Γεια, Σιμόν. Πώς είναι η Σαμάντα;
Ελπίζω να μην είναι σοβαρό και να έρθεις. Φιλιά και στους τρεις.
-Τι γλυκιά. Πήγαινε. -Όντως.
Σίγουρα;
-Ναι, πήγαινε. -Είναι μια χαρά.
Ναι, καλά είμαι.
-Σας αγαπώ. -Γεια.
-Χαιρετίσματα. -Καλά να περάσεις.
Ευχαριστώ.
Η Καμίλα!
Περάστε.
Στο εξής, η ζωή σου θα είναι διαφορετική.
Ο Φερνάντο κι ο Ντομινίκ έχουν μια γκαλερί στη Μαδρίτη.
Χάρηκα.
Ο γνωστός Λύκος τελικά είναι γυναίκα.
Ανυπομονώ να συνεργαστούμε.
Απόλαυσε την επιτυχία σου.
Ευχαριστώ.
Στην υγειά μας.
Γεια.
-Τι γίνεται; -Καλά.
Είστε ο κύριος Σιμόν Ντούκε;
-Ναι. -Σας περιμένουν. Καλώς ήρθατε.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
-Καλώς ήρθατε, κε Ντούκε. -Γεια. Ψάχνω την…
Η κυρία Καμίλα θα σας δει αμέσως.
-Ποτό; -Όχι, ευχαριστώ.
-Καλώς ήρθατε. -Με συγχωρείτε.
Τι γίνεται, Τσέκο;
Χρόνια και ζαμάνια, μαλάκα.
Είσαι σαν να είδες φάντασμα. Εγώ είμαι, ρε μαλάκα.
Ήρθες στη χώρα μου χωρίς να μου το πεις;
Ούτε ένα μήνυμα στο WhatsApp; Δεν είμαστε φίλοι;
Αφήστε με.
Πρόσεχε.
-Άσ' το καλύτερα. -Τι έγινε;
Μην το επιχειρείς καν,
γιατί ο Σατούρνο και ο Γκαραμπάτο είναι πιο γρήγοροι από σφαίρα.
Θες λίγο;
Ηρέμησε, φίλε.
Κόφ' το, μαλάκα.
Ο Μαριάτσι ήταν ξεκάθαρος. Τον θέλει άθικτο.
Την άλλη φορά θα του ρίξω στο κεφάλι.
Σιμόν, πού είσαι; Νόμιζα ότι θα έρθεις ως τώρα.
Όλοι εδώ είναι πολύ βαρετοί.
Μου λείπεις. Θέλω να σε δω.
Μην κλαις, Τσέκο. Μην είσαι κότα.
Ένα χτυπηματάκι ήταν.
Κάποιος θέλει να σε δει.
Πάμε.
Έλα.
Μάικλ.
Γεια.
Εκπληκτικό χαμόγελο.
Εύα;
Τι κάνεις εδώ;
Καλώς ήρθες στο Μεξικό.
Κάποιος θέλει πολύ να σε δει.
Έναν χρόνο είσαι νεκρή, αλλά σε βλέπω μια χαρά,
σύζυγέ μου.
Το ήξερα ότι θα χαρείς όσο κι εγώ.
Συγχαρητήρια για την έκθεση,
Λύκε.
Ήταν όλα ένα σχέδιο.
Λεπτό προς λεπτό.
Υποτιτλισμός: Ελένη Πρατσινάκη