‎บิสกิตนี่อร่อยนะ
‎นี่ ช่วยบอกชุดไพ่ฉันให้หน่อยสิ
‎คู่หูของนาย
‎เขาเป็นฆาตกร
‎อะไรนะ
‎ฉันเคยเห็นเขาในหนังสือพิมพ์
‎บันดะ สึนาโตะ
‎ฆาตกรชื่อดังที่ฆ่าผู้หญิงสี่คน
‎รู้สึกว่าเขาถูกตัดสินประหารชีวิตนะ
‎โกหก
‎จริงๆ นะ
‎ฉันคิดว่าเขาคือแจ็คโพแดง
‎พวกเราเหลือแค่ห้าคน
‎ฉันมั่นใจว่าจากนี้ไปแจ็คจะเริ่มรุกแล้ว
‎เราช่วยบอกไพ่กันเถอะ
‎ตอนนี้นายอยู่ในจุดที่ได้เปรียบ
‎แจ็คไว้ใจนาย
‎นายเป็นคนเดียวที่จะโกหกแจ็คได้
‎พูดอีกอย่างคือ คนเดียวที่จะจบเกมนี้ได้
‎ก็คือนาย
‎ดูเหมือนนายจะยังไม่ไว้ใจฉันสินะ
‎แต่ไม่ว่ายังไง ‎เพื่อความแน่ใจว่าบันดะไม่ได้โกหกนาย
‎นายก็ควรดูว่า ‎คำตอบของฉันตรงกับของเขารึเปล่า
‎คิดว่าฉันจะไว้ใจนายได้จริงๆ งั้นเหรอ
‎ไม่ต้องก็ได้นี่
‎ยิ่งมีทางเลือกมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีไม่ใช่เหรอ
‎ฉันจะพูดความจริงกับนายเสมอ
‎ที่ว่าบันดะเป็นฆาตกรก็เรื่องจริง
‎ฉันไม่ไว้ใจนาย
‎ฉันมั่นใจว่ารอบนี้เราจะได้เห็นกันว่าใครคิดถูก
‎ชุดไพ่นายคือโพดำ
‎ของฉันคืออะไร บอกมา
‎แหมๆ ฉันบอกของนายไปแล้วนะ
‎ฉันไม่ได้ตกลงอะไรด้วย
‎โพแดง
‎มีอะไรเหรอ
‎แจ็คโพแดง…
‎คือหมอนั่น
‎ฉันก็ว่าเขาน่าสงสัย
‎แต่ไม่ต้องห่วง
‎เขาจะตายรอบนี้แหละ
‎เจ้าบันดะนั่น
‎เราต้องระวังเขาให้มากๆ
‎เจ้าหนุ่มคนที่เริ่มโกหกคนแรก ‎จนฆ่าไอ้นักเลงนั่นตาย
‎เป็นเขานี่แหละที่บอกให้เจ้าหนุ่มนั่นโกหก
‎หา
‎ฉันเห็นเขา
‎เขาดูเหมือนใจดี
‎แต่ในความเป็นจริง ‎เขาขาดความเห็นอกเห็นใจคนอื่นโดยสิ้นเชิง
‎เขามีแค่ความเข้าใจความรู้สึกของคนอื่น ‎ในเชิงทฤษฎีเท่านั้น
‎เขาเป็นคนประเภทที่ฆ่าคนเพื่อความสุข
‎ฉันคิดว่าเขาคือแจ็ค
‎(อลิสในแดนมรณะ)
‎เราเหลือกันแค่ห้าคน
‎ฉันเองก็เสียคู่หูไปแล้ว
‎เจ้ามัทสึชิตะนั่นบอกชุดไพ่ฉันเมื่อกี้นี้
‎แต่ฉันคิดว่าเขาไม่ไว้ใจฉัน ‎ดังนั้นเขาอาจจะโกหก
‎นี่ เธอดูจะเป็นคนซื่อสัตย์มาก
‎ดูแล้วไม่น่าจะโกหก
‎ช่วยบอกได้ไหมว่าชุดไพ่ของฉันคืออะไร
‎ส่วนฉันจะบอกของเธอให้ ไม่โกหกแน่ๆ
‎เธอดูจะหลงเสน่ห์เจ้ายาบะนั่นเอาเรื่องนะ
‎แต่นั่นแหละวิธีการที่พวกนักต้มตุ๋นชอบใช้
‎ฉันจะไม่อ้อมค้อมนะ
‎นายคือแจ็คโพแดงรึเปล่า
‎คำตอบเดียวที่ฉันให้ได้
‎คือบอกว่าอาจเป็นนายหรืออาจเป็นฉัน
‎นึกแล้ว สงสัยเราสองคนคงเข้ากันไม่ได้
‎ชุดไพ่ของเธอ…
‎คือโพแดง
‎ของฉัน…
‎คือดอกจิกใช่ไหม
‎อันนี้อร่อยกว่านะ
‎เหลือห้าคน สองคู่
‎รอบนี้แจ็คจะลงมือแน่
‎ถ้างั้น…
‎นี่จะเป็นรอบสุดท้าย
‎โพแดง
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎ของคุณคือข้าวหลามตัด
‎โพดำ
‎เอาละ บอกของฉันมา
‎โพดำ
‎ได้เวลาทายไพ่แล้ว
‎ทุกคนกรุณาเข้าห้องขัง หนึ่งคนต่อหนึ่งห้องขัง
‎(รอบที่ 13)
‎ที่มัทสึชิตะบอกมาต้องโกหกแน่ๆ
‎ส่วนโคโตโกะก็เมินไม่ตอบ
‎ก็แปลว่า…
‎ไม่ข้าวหลามตัด ก็โพดำ
‎สุดท้ายแล้วก็ต้องใช้…
‎สัญชาตญาณสินะ
‎เชิญผู้เล่นทายชุดไพ่
‎ฉันชนะแล้ว
‎นึกแล้วว่านายคือแจ็คโพแดง
‎ได้ไง
‎ฉันเห็นตอนนายร่วมทีมกับเจ้าฆาตกรบันดะ
‎มาเป็นเพื่อนกันเถอะ
‎ต่อให้…
‎นายจะซาบซึ้งกับสิ่งที่บันดะพูด
‎แต่ไม่มีทางที่ใคร ‎จะยอมรับคนแปลกหน้าเร็วขนาดนั้น
‎มีไม่กี่คนหรอกที่จะเข้าหาคนอย่างฉัน
‎และถ้านายพยายามจะฆ่าฉัน
‎ก็แปลว่าถ้านายไม่ใช่จอมวางแผน
‎นายก็เป็นไอ้โง่
‎หรือวิปลาส หรือคนโรคจิต
‎นี่นาย…
‎ฉันเล็งนายก็เพื่อทดสอบนาย
‎นายคิดว่าจะควบคุมฉันได้
‎แถมยังมั่นใจว่าตัวเองเหนือกว่าทุกคน
‎บางทีความมั่นใจของนาย ‎อาจได้มาจากการที่นายมีบทบาทพิเศษ
‎อย่างเช่นเป็นแจ็คโพแดง
‎เสียใจด้วย ไม่ใช่ฉัน
‎บันดะต่างหากคือแจ็ค
‎น่าเสียดาย…
‎ที่ไม่ใช่เขา
‎นายเป็นพวกเดียวกับโคโตโกะ
‎ฉันบอกชุดไพ่ที่ถูกให้โคโตโกะ
‎แต่เธอก็ยังตาย
‎แปลว่าโคโตโกะถูกคนอื่นควบคุมอยู่
‎ถ้างั้น…
‎หมอนี่ต่างหากที่น่าสงสัย
‎ตอนที่ฉันอยู่ในโรงอาหาร
‎นายสองคนมักจะมากินขนมพร้อมกัน
‎ว่ายังไง
‎เริ่มจากใครดี
‎ทุกครั้ง
‎พวกนายจะหยิบขนมอย่างเดิม
‎นายกับโคโตโกะใช้โรงอาหารเป็นที่สื่อสารกัน
‎โพดำ
‎นายทั้งคู่แกล้งทำเป็นถูกควบคุม
‎ขนมชนิดนั้นมีสี่รส
‎พวกนายใช้ขนมที่หยิบมา
‎เพื่อยืนยันกันว่าชุดไพ่ที่รู้มาถูกต้องหรือไม่
‎จากนั้น…
‎นายก็บอกให้โคโตโกะโกหกฉันเรื่องไพ่ของฉัน
‎ของคุณคือข้าวหลามตัด
‎ฉันไว้ใจผู้หญิงคนนั้นจริงๆ นะ
‎ยกเว้นครั้งสุดท้าย
‎พวกนายสามคนร่วมมือกันตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ในประกาศกติกาก่อนเริ่มเกม
‎เขาบอกแล้วนี่ว่านี่เป็นการทดสอบ ‎ว่าเราไว้ใจคนอื่นได้แค่ไหน
‎เราก็แค่ทำตามคำแนะนำนั้น
‎วิธีที่จะมั่นใจได้เต็มที่ว่าไว้ใจได้
‎ไม่ใช่ด้วยการชักจูง บงการ หรือครอบงำ
‎และไม่ใช่ด้วยการล้างสมอง ‎สะกดจิต หลอกลวง หรือทำให้กลัว
‎แต่คือความเสมอภาค
‎สงสัยเราสองคนคงเข้ากันไม่ได้
‎ว่าแต่…
‎ทำไมนายถึงเข้าร่วมเกมในประเทศนี้
‎ตัวฉันเอง…
‎ไม่เคยอยู่ในประเทศไหนที่งดงามเท่านี้มาก่อน
‎เพราะฉันเชื่อ
‎ว่านี่เป็นดินแดนเดียวที่คู่ควรให้ฉันควบคุม
‎นายกับฉันอาจเป็นคนประเภทเดียวกัน
‎ฉันก็คิดแบบนั้น
‎ความไว้ใจคือสิ่งสำคัญในเกมนี้
‎ฉันคิดว่าในที่สุดฉันก็เจอหุ้นส่วน ‎ที่ทัดเทียมและคู่ควรให้ฉันไว้ใจแล้ว
‎เดี๋ยวนะ…
‎มันก็ยังเป็นไปได้ ‎ว่าหนึ่งในพวกนายคือแจ็คโพแดงนี่
‎ใช่ ฉันอาจพยายามหลอกพวกนาย
‎แต่แค่นั้นนายจะมายืนยัน ‎ว่าฉันคือแจ็คโพแดงไม่ได้
‎อย่าเพิ่งแน่ใจนัก
‎หา
‎ถ้าพวกเขาสองคน
‎มั่นใจมากว่านายคือแจ็คโพแดง
‎แล้วทำไมรอบที่แล้ว ‎บันดะถึงไม่โกหกแล้วฆ่านายซะล่ะ
‎พวกเขาคงตกลงกันไว้
‎ว่าจะหาทางรีดข้อมูลจากนาย
‎รอบที่ 14 สตาร์ท
‎พวกนายจะทำอะไร
‎เราไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยยาวๆ กับพลเมืองนี่นะ
‎นายจะบอกความลับของที่นี่ให้เรารู้
‎โชคร้ายที่ฉันฆ่านายไม่ได้
‎แต่ฉันยังเล่นสนุกกับนายได้นี่
‎(เรือนจำเทย์โอ)
‎เราไม่ค่อยได้อะไรจากเขาเลย
‎ฉันเดาว่าเขาคงทนไม่ไหวแล้วเลยตั้งใจทายผิด
‎ถึงเราจะไม่ได้โกหกเรื่องชุดไพ่เขาก็เถอะ
‎เขายอมแพ้เร็วกว่าที่คิด
‎ผมชื่อคาเมยามะ ไคโตะ
‎- มัน… ‎- ฉันจะออกไปนอกโตเกียว
‎ที่นี่สนุกดี
‎ไม่มีกฎหมาย
‎เราเลยปล้นฆ่าได้ตามสบาย
‎ตอนที่เล่นเกม
‎ฉันจะแบบ ฉันไม่สนแล้วโว้ย
‎รู้สึกดีโคตรๆ เลย
‎ฉันโคตรเกลียดที่นี่เลย
‎ฉันถึงได้สูบกัญชา
‎และคอยมุดหัวไว้
‎โลกนี้มันอะไร
‎เกมพวกนี้มันอะไร
‎ใครเป็นคนจัดเกมพวกนี้
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎นี่ หยุดถ่ายแล้วช่วยฉันทีสิ
‎เป็นบ้าอะไรไปเนี่ย
‎- หา ‎- เป็นไรรึเปล่า
‎ที่นี่ชีวิตไม่มีความหมาย
‎ชีวิตมนุษย์ไร้ค่า
‎นี่คือสิ่งที่โลกนี้พยายามจะสอนเราเหรอ
‎อะริสุ
‎- ทำเลย ‎- พวกนายกลับไปไม่ได้ใช่ไหม
‎ทุกคนจะตายนะ
‎เสร็จแล้ว
‎ขอบใจนะ
‎ตอนที่…
‎ฉันได้ฟังคำพูดสุดท้ายของคิวมะ
‎ฉันก็เข้าใจบางอย่าง
‎เดิมทีพวกเขาก็เป็นผู้เล่น
‎แต่ตอนนี้
‎พวกเขากลายเป็นพลเมืองของที่นี่และสร้างเกม
‎แปลว่า…
‎ต่อให้เราเคลียร์เกมพวกนี้ได้หมด
‎เราก็อาจจะไม่ได้กลับไป
‎โลกนั้น…
‎โลกที่เราจากมาอาจไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว
‎นี่ฉัน…
‎ฆ่าทัตตะ
‎เพื่อแค่นั้นเหรอ
‎ฉันไม่เชื่อหรอก
‎ฉันมั่นใจว่าเรากลับไปได้
‎ฉันจะกลับไป
‎ฉันจะเล่นเกมต่อไป
‎เพื่อตัวทัตตะด้วย
‎จะไปจริงๆ เหรอ
‎ฉันเป็นห่วงอันกับจิชิยะ ฉันจะไปตามหาพวกเขา
‎ถ้าจะเอาชนะคิงโพดำ ‎เราต้องมีพันธมิตรมาเพิ่ม
‎ถ้าเราเคลียร์ได้แม้จะแค่หนึ่งเกม
‎เราก็จะเข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้น
‎ไม่ต้องห่วง เราจะได้เจอกันอีกแน่
‎อุซางิ เธอต้องพักบ้างนะ
‎อะริสุ ดูแลอุซางิด้วยนะ
‎ขอให้ปลอดภัยนะ
‎เฮ้อ อยากไปประเทศไหนก็ได้ที่ไม่รู้จักจัง
‎ถ้าเกิดซอมบี้โผล่กลางชิบุยะก็คงจะแย่เนอะ
‎ถ้าเกิดทุกคนโดนกัด ‎คงได้กลายเป็นซอมบี้กันหมดแน่
‎- ช่างหัวซอมบี้มันสิวะ รีบเลือกร้านสักที ‎- ได้
‎แต่ถ้าเกิดมีซอมบี้จริงๆ ‎คารุเบะเนี่ยต้องเอาตัวรอดได้แน่
‎คงฟาดซอมบี้จนเละเป็นซาก อะไรแบบนี้
‎เป็นฉันก็บ้าแล้ว ‎คนที่รอดมันนายต่างหาก อะริสุ
‎ฉันเหรอ ทำไมล่ะ
‎คนที่จะรอดมันต้องเป็นนายแน่
‎อะไรของนาย
‎คิดว่าชีวิตนายจบเห่แล้วรึไง
‎หา
‎ทำหน้าแบบนั้นคืออะไร ไม่ใช่วันสิ้นโลกซะหน่อย
‎นายอยากพูดอะไร ฉันก็ไม่รู้นะ
‎แต่มันงี่เง่ามาก
‎ชีวิตนายมันเส็งเคร็งขนาดที่ ‎พลาดสัมภาษณ์งานหนเดียวก็จบเห่เลยเหรอ
‎ใครจะไปสนกัน
‎พ่อนายใช้เส้นรึไง
‎ช่างหัวมันเหอะ แล้วค่อยคิดว่าจะทำอะไรทีหลัง
‎อะริสุ
‎ชีวิตน่ะ ต่อให้ดูเหมือนเจอทางตัน
‎แต่พอดูดีๆ มันต้องมีทางให้เราไปต่อเสมอแหละ
‎หา
‎ให้คนทำงานบาร์เทนเดอร์พาร์ทไทม์มาพูดเนี่ยนะ
‎งั้นนายก็พูดอะไรที่เข้าท่าดูสิ นึกไม่ออกใช่ไหมล่ะ
‎ขอนึกก่อนนะ
‎เห็นปะ โบ๋เบ๋
‎- แต่ที่นายพูดเจ๋งดีนะ ‎- เงียบเลย
‎สมองฉันไมมันโบ๋เบ๋จัง
‎เลิกงี่เง่าได้แล้วนายน่ะ
‎จิงจูฉ่ายนี่
‎นี่ ไปล่าสัตว์กันไหม
‎อาหารเราหมดแล้วนะ
‎ถ้าไม่หาอะไรมา เย็นนี้ก็มีแต่ผักอีกแล้วนะ
‎เอ้านี่
‎ถ้าอยากกินเนื้อก็ช่วยฉันหน่อย
‎อะริสุ
‎อะริสุ ตั้งใจหน่อยสิ
‎เรายังไม่มีมื้อเย็นเลยนะ
‎อะริสุ ตรงนั้น
‎ตรงนั้น ตรงนั้นไง
‎เจอแล้ว
‎อีกนิดเดียวเอง
‎นายทำอะไรของนายน่ะ
‎ให้ตายสิ
‎- นั่นไง ‎- โอ๊ะ ทางนี้
‎อุซางิ ตรงนั้น
‎บ้าจริง
‎อะริสุ ตรงนั้น
‎จับไม่ได้
‎ไม่มีประโยชน์หรอก
‎งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องกินนะ
‎หิวจังเลย
‎คุณเป็นไรรึเปล่า
‎ฟิล์ม…
‎ฟิล์มเหรอ
‎นั่นไง
‎เขาอาจจะเป็นตากล้อง
‎นี่มันฟิล์ม 8 มม.
‎ใช้ไอ้นี่ฉายเหรอ
‎ผมชื่อคาเมยามะ ไคโตะ
‎ในโลกที่เครื่องใช้ไฟฟ้าไม่ทำงานนี่
‎ผมอยากใช้กล้องฟิล์ม 8 มม.กล้องนี้
‎เพื่อบันทึกโลกใบนี้ เพื่อค้นหา…
‎ความจริงและสภาพที่เป็นจริงของมัน
‎ที่นี่สนุกดี
‎ไม่มีกฎหมาย เราเลยปล้นฆ่าได้ตามสบาย
‎ตอนที่เล่นเกม
‎ฉันจะแบบ ฉันไม่สนแล้วโว้ย
‎รู้สึกดีโคตรๆ เลย
‎ฉันโคตรเกลียดที่นี่เลย
‎ฉันถึงได้สูบกัญชา
‎และคอยมุดหัวไว้
‎ผ่านมา 26 วันแล้วที่ทุกคนหายไป
‎คุณทำอะไรอยู่น่ะ
‎อัน
‎ขอโทษนะ มันมีอะไรเหรอ
‎ปลาเพิ่มจำนวนขึ้นมาก ต้นไม้ใบหญ้าก็รกขึ้น
‎ยิ่งไกลจากใจกลางเมือง
‎ต้นไม้ใบหญ้าตามท้องถนนก็ยิ่งรก
‎ก็เพราะมนุษย์หายไปไม่ใช่เหรอ
‎แน่นอนว่านั่นเป็นเหตุผลส่วนหนึ่ง
‎แต่พวกพืชก็เติบโตรวดเร็วผิดปกติ
‎แต่ละคนมาที่โลกนี้ในเวลาที่ต่างกัน
‎ของสดต่างๆ เน่าเร็วมาก
‎เวลาไม่ได้เดินไปตามปกติ
‎คุณจะไปไหนน่ะ
‎ฉันจะออกไปนอกโตเกียว
‎ฉันอยากรู้ว่าโลกนี้คืออะไร
‎ผ่านมา 33 วันแล้วที่ทุกคนหายไป
‎ผมได้รู้บางอย่างมาจากคนที่ผมเจอ
‎ดูเหมือนจะมีชุมชนอยู่ตรงชานเมืองเซตากายะ
‎ผมกำลังไปที่นั่น
‎ผมมาที่ชุมชนนี้เพราะได้ยินว่ามีบางคนที่นี่
‎ที่จำอะไรแปลกๆ ได้
‎ช่วยพาผมไปหาพวกเขาได้ไหมครับ
‎ทางนี้
‎ความทรงจำแบบไหนหรือครับ
‎คุณจำตอนที่คุณมาที่โลกนี้ได้ไหม
‎ครับ ก็พอได้
‎งั้นคุณเห็นดอกไม้ไฟไหม
‎ดอกไม้ไฟเหรอ
‎อ๊ะ ใช่ ผมเห็น ผมจำได้แล้ว
‎ผมก็เห็นเหมือนกัน
‎ทางนี้ ทางนี้
‎เรื่องของผู้หญิงคนนี้ฟังแล้วน่าจะจริง
‎มาสิ
‎นั่นไง ตรงนั้น
‎เล่าเรื่องดอกไม้ไฟให้เขาฟังสิ
‎หือ
‎อ๋อ
‎เรื่องดอกไม้ไฟเหรอ
‎คุณก็อยากฟังเรื่องดอกไม้ไฟด้วยเหรอ
‎ครับ
‎งั้นก็แปลว่าไม่มีใครจำได้เลยสินะ
‎หือ
‎ตอนที่ฉันยังเด็ก
‎หัวกะโหลกฉันโดนเจาะ
‎ตอนที่ฉันต้องผ่าตัดสมอง
‎อาจเพราะแบบนั้นถึงได้…
‎แต่ดูเหมือนฉันจะเป็นคนเดียว ‎ที่จำทุกอย่างในวันนั้นได้
‎ตอนที่ดอกไม้ไฟปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า
‎มันดูเหมือนดอกไม้ไฟบนท้องฟ้า
‎แต่ว่า…
‎ที่จริงนั่นไม่ใช่…
‎ดอกไม้…
‎เขากลับมาแล้ว!
‎หมอบลง
‎คิงโพดำ เขามาอีกแล้ว
‎หนังม้วนนี้…
‎เป็นหลักฐานเดียวว่าผมเคยมีชีวิตอยู่
‎ผมต้องทิ้งไว้ให้คนอื่นได้รับรู้
‎มีบางอย่างกำลังมา
‎อะริสุ ทางนี้
‎ระวัง!
‎ไป!
‎อุซางิ
‎เฮ้ย!
‎อุซางิ
‎ใครน่ะ
‎เธอเป็นพลเมืองเหรอ
‎หา
‎งั้นคงไม่มั้ง
‎โอย
‎งั้นมาโจมตีฉันทำไม
‎ถ้าขืนวิ่งต่อไป นายก็คงตายแน่
‎ฉันบอกให้เขาทิ้งนายซะเพราะนายเป็นตัวถ่วง
‎แต่เขาก็แบกนายมาถึงนี่จนได้
‎เขาเหรอ
‎อย่าลืมขอบคุณเขาล่ะ อะริสุ
‎รู้ชื่อฉันได้ยังไง
‎เขาเรียกนายแบบนั้น
‎ระวังด้วยล่ะ
‎เพราะนายเข้ามาป่วนแผนเรา
‎เขาเลยอารมณ์เสีย
‎อะงุนิ
‎ไง ไอ้เด็กใหม่
‎คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์