Mówi Jens.
Co?
Od hiszpańskich władz?
Rozumiem.
Tak.
W porządku. Zajmę się tym.
Do zobaczenia.
Cześć, Karin.
Pomóż mi wszystkich obdzwonić, żeby przyszli do biura.
Teraz.
Dobrze.
Do zobaczenia.
Co się dzieje?
Jak wiecie…
To nie koniec na La Palmie.
…doszło do erupcji na La Palmie.
Najpierw emisja gazów zabiła kilku turystów.
Potem duże ilości popiołu spowodowały katastrofę samolotu.
To może być dopiero początek.
Naukowcy na wyspie twierdzą,
że wybuchy zdestabilizowały górę.
Istnieje ryzyko, że duże osuwisko wyląduje w oceanie,
co może wywołać kilkusetmetrowe tsunami.
Archipelagowi grozi zniszczenie.
To byłaby największa klęska żywiołowa
w historii ludzkości.
Sto milionów ludzi jest w niebezpieczeństwie.
Hiszpańskie władze nie wiedzą, kiedy dojdzie do osuwiska.
To może potrwać kilka dni.
Ale jeśli nastąpi pełnoskalowa erupcja lawy,
to będą godziny.
By uniknąć paniki i chaosu,
niezwykle istotne jest zachowanie moich słów
w całkowitej tajemnicy.
Od 1949 roku spokojna wyspa La Palma jest tykającą bombą zegarową.
Podczas erupcji w 1949 roku doszło do serii silnych trzęsień ziemi.
Wzdłuż szczytu wulkanu utworzyła się linia uskoku.
Całe zbocze góry zsuwa się w stronę oceanu.
Katastrofa jest blisko.
To na pewno się wydarzy. Nie wiemy tylko kiedy.
Nie.
Co tu, do cholery, robisz? Kazałam ci wyjechać.
Tak…
ale nie wyjadę bez ciebie.
Oskarżono cię o napaść na policjanta.
Później przyjedzie prokurator i cię wypuszczą.
Dobra.
Mówiłaś prawdę?
O tym…
O nadchodzącym tsunami.
Nas już tu nie będzie.
Znajdziemy łódkę i opuścimy wyspę, obiecuję.
Spójrz na mnie.
Trafiłaś tu przeze mnie.
- Wszystko spieprzyłem. - Nieprawda.
Powinienem był zginąć z rodzicami.
Przestań tak mówić!
Spójrz na mnie.
Mam tylko ciebie.
Pośpijmy jeszcze.
Tobias, sprawdzimy, czy otworzyli basen?
Może usiądziesz?
Fredrik mówił, że kogoś tu poznałaś.
Jak ona ma na imię?
W porządku. Pytam tylko o imię.
Wszyscy nazywają ją Charlie.
Mamo, to nie tak…
To nie…
W porządku.
Od dawna to czujesz?
Może od zawsze?
Ja…
Przyzwyczaiłam się, że jestem…
niewidzialna, aż tu nagle…
będę lesbijką i…
Potrzebuję czasu.
Dobrze.
Jesteś najwspanialszą córką na świecie.
Jestem z ciebie bardzo dumna.
Rób to, co uważasz za słuszne.
Masz do tego prawo. Czemu płaczesz?
Miłość jest właśnie taka szalona.
Mój skarb.
Można pływać?
Tak, oczyściliśmy basen. Najgorsze już za nami.
Super. Dzięki.
Kto pierwszy w wodzie!
Musisz mi ją pokazać. Chcę się przywitać.
Dobra.
Nieźle!
Fajnie?
O nie! Posejdon!
WYLOT – LOTNISKO DOCELOWE
ODWOŁANO
PLANOWO
Chodźcie zaraz do cienia.
- Nie! - Tak!
Nie!
- Musisz za nami tęsknić. - Jennifer, posłuchaj.
Nie przerywaj. Może nadejść tsunami.
Dość potężne, by zniszczyć wyspę. Musicie uciekać.
Gdy władze ogłoszą alarm, zapanuje chaos.
Lotnisko na La Palmie jest zamknięte, więc musicie odlecieć z Teneryfy.
O czym ty mówisz? Tsunami?
Skąd ta pewność?
Tak twierdzą tutejsze władze. Rób, co mówię.
La Palma nie jest priorytetem.
Duże promy przekierowano na większe wyspy.
Jest tylko jeden mały prom.
Odpływa za 20 minut.
Musicie na niego wsiąść. Rozumiesz?
- To sprawa życia i śmierci. - Za 20 minut?
Nikomu nie mów. To wywoła chaos.
Obiecaj mi, że wypłyniecie.
Jennifer, obiecaj.
- Tak zrobimy. - Dobrze.
Kilka kosmetyków, telefony, bielizna…
Mamy auto dziesięć minut stąd. Trzeba wziąć taksówkę.
- Czemu wyjeżdżamy? - Gotowa?
- Coś nam grozi? - Pakuj się i słuchaj mamy.
Zaufaj nam. To na wszelki wypadek.
- Na wypadek czego? - Ciszej! Proszę.
Synku, usiądź sobie.
Pojedziemy na wycieczkę.
Popłyniemy statkiem daleko w morze.
Możesz pilnować czasu.
- Tato, ile nam zostało? - Szesnaście minut.
Szesnaście.
Ustawmy odliczanie. Bardzo dobrze!
Tato! Mamo!
Co z Charlie?
Idziemy po Charlie, a ty załatw taksówkę.
Zostań z tatą, żeby podawać mu czas.
- Idziemy? - Tak. Dzwoń do niej.
- Szybko! - Lecimy.
Tobias, gotowy?
Chodź.
Dobrze.
- Gdzie mieszka? - Tutaj.
Halo? Charlie?
Charlie?
Kurwa!
- Nie przeklinamy. - Przepraszam.
- Zostało siedem minut. - Tak.
- Charlie! - Nie ma jej.
Napisz do niej. Jens jej pomoże, ale musimy iść!
Mamo, nie! Co się dzieje?
Nadciąga tsunami!
Musimy uciekać! Chodź!
Nie znalazłyśmy jej.
Co z taksówką?
Chodźcie.
No dalej.
- Wskakuj. - Fredrik!
Wsiadajcie!
Zwariowałeś?
Do środka!
- Sześć i pół minuty. - Dobrze, Tobias.
- Szybko! - Tato!
Tobias, ile czasu zostało?
Trzydzieści sekund.
Stój!
Cholera, weź dzieci na prom! Nie!
Nie!
Zabierz ich na prom!
Prędko!
Chodź, Tobias.
- Posłuchajcie! - Proszę!
- Nie odpływajcie! - Moment!
- Proszę! - Już po tobie!
Mam pieniądze.
Proszę zaczekać! Zaraz tu będzie!
Weźcie, błagam.
- Zjeżdżaj! - No już!
Jest!
Tato!
Zaczekajcie! Już biegnie!
Proszę!
Czekajcie!
Mogę naładować telefon?
Proszę.
Dzięki.
SARA NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Charlie? Halo?
Musisz jak najszybciej wsiąść do samolotu na Teneryfie.
To jakiś żart? O co chodzi?
Będą ewakuować wyspę.
Musisz wsiąść na prom.
Albo szybko wynająć łódź.
O czym ty mówisz?
Char…
BRAK SYGNAŁU
Tu Álvaro Péres z Instytutu Geologicznego.
Kazano mi zadzwonić, gdy coś się zmieni.
Zatem dzwonię.
Nadchodzi erupcja, a góra się destabilizuje.
Co to oznacza?
Że nie można czekać dziewięciu godzin!
Osuwisko wywoła tsunami!
Należy natychmiast wydać polecenie ewakuacji!
Przepraszam.
Muszę wynająć łódź.
Na jeden dzień?
Tak! Muszę popłynąć na Teneryfę.
Zwykle tak nie robimy.
To alarm ewakuacyjny.
Wszyscy musimy uciekać.
Musisz mnie stąd zabrać. Porozmawiaj z nią!
Centrala do radiowozu numer jeden.
- Daj klucz. Możesz popłynąć ze mną. - Dobra.
- Uciekajmy razem. Proszę. - Zamknięte.
No błagam!
Słuchajcie!
Hiszpańskie władze zarządziły ewakuację.
Telefony będą się urywać.
Odbieramy tylko połączenia z krajów dotkniętych kryzysem.
Tłumaczcie im, dokąd mają się udać.
Nie rozmawiamy z rodzinami. Nie ma czasu.
- Potrzebuję łodzi. - Przykro mi.
Musimy wypłynąć, zanim góra się osunie.
- Próbuję. - Tam są łodzie. Chodź.
Przepraszam.
Czekajcie!
Mam pieniądze!
Proszę.
Na Teneryfę?
- Zgadza się. - Dzięki.
Przepraszam.
Wskakuj!
- Nie ma miejsca. - Jest ze mną.
Zapłać.
- Dzięki. - Siadaj.
- Przykro mi. - Udało się.
Tak.
Lawa nadciąga! Wypuść ją!
- Nie jestem upoważniona. - Oszalałaś?
- Spokojnie! Musisz się ewakuować. - Nie zostawię siostry!
Spróbuję uzyskać zgodę! Nie przeszkadzaj mi!
Proszę o instrukcje. Odbiór.
Erik!
Zaczekajcie! Proszę!
- Pomóżcie, błagam. - Nie ma już miejsca.
Mam dziecko!
Mamy komplet.
Muszę popłynąć.
Nie ma miejsca. Przykro mi.
- Proszę. Muszę wsiąść. - Nie ma więcej miejsca.
Mam dziecko.
Proszę.
Błagam.
- Zajmijcie moje miejsce. - Dziękuję!
Co ty odpierdalasz?
Nie mógłbym.
Nie możesz odstąpić miejsca!
Nie potrafię…
Fredrik! Nie…
Ja…
Coś wymyślę.
Cześć, przyjacielu.
Co robisz?
Góra się przemieszcza.
Poprosiłem rząd o wydanie polecenia ewakuacji.
Nic więcej nie mogę zrobić.
Ludzie zawsze potrzebują okazji, żeby napić się dobrego wina.
Popełniają błąd.
Wino jest okazją.
Tak.
Teraz zacznie się wielki chaos.
Pora, byś wsiadł do łodzi na Teneryfę.
Posłuchaj.
Policzyłem sobie.
Łatwizna.
Na La Palmie nie ma dość łodzi, żeby zabrać wszystkich na Teneryfę.
Pacjenci ze szpitala, turyści, miejscowi…
Rodziny z dziećmi…
Wszyscy mają cel.
A na drugim końcu ja.
Co pijemy?
Pingus, rocznik 2013.
O la, la!
Dostałem je na sześćdziesiątkę.
To najgorsze piwo w moim życiu.
Co za gość.
Nie przypuszczałem, że umrę w taki sposób.
Przy moim biurku.
Ja podobnie. Liczyłem na coś bardziej spektakularnego.
Czy jest sposób…
Przynieś hełmy.
Idę po kombinezony.
Ostatni raz pojedziemy w teren.
ERUPCJA WULKANU NA LA PALMIE
Lawa wciąż spływa po zboczu wulkanu.
Jak długo to jeszcze potrwa?
Nie wiadomo, kiedy osuwisko wywoła ogromne tsunami.
Tsunami dotknie milionów ludzi.
Kilka tysięcy Norwegów…
Mocno ucierpią, jeśli wybuchnie panika.
Hiszpańskie władze utworzyły most powietrzny na kontynent
i próbują wydostać z wyspy jak najwięcej osób.
Jasne. Gdzie w Portugalii jesteście?
Dobrze. Chwileczkę.
Dowiedz się, kim jest człowiek w stroju narciarskim.
Nic wam nie zagraża.
Proszę zostać w środku.
- Co pan tu robi? - Przysłała mnie recepcjonistka.
Hugo Berg. Naukowiec.
Modelowanie numeryczne fal tsunami.
Widziałem wiadomości i pomyślałem, że mógłbym pomóc.
Właściwie to żona mnie przysłała.
Sara, jesteście na promie?
Tak…
ale Fredrik został.
Uciekł mu prom, ale szuka łodzi.
Mama jest załamana.
A jeśli nie wsiądziemy do samolotu?
Znajdę rozwiązanie.
Obiecuję.
Obliczam wielkość i prędkość fali,
znajduję miejsca geologicznie bezpieczniejsze.
Napisałem…
Mamy tu kocioł. Oddzwonię.
Czeka na mnie trzech ministrów.
- Co wiemy o ewakuacji? - Najpierw Gran Canaria i Teneryfa.
Powstał most powietrzny, ale niewiele osób da radę uciec.
Możemy coś zrobić?
Grudzień to szczyt sezonu.
Za dużo ludzi.
Jest tam mój szwagier.
Siostra z dziećmi płynie promem na Teneryfę.
Rozmawiałeś z nimi?
To moja siostra. Co miałem zrobić?
Ujawniłeś tajne informacje.
Recepcjonistka przysłała do pomocy jakiegoś specjalistę od fal.
Specjalistę?
Potrafi naukowo obliczyć, jak zachowa się fala…
Nie mamy na to czasu.
Jesteś w trudnej sytuacji. Ale jeśli to się wyda?
Ministerstwo dzwoni do swoich, a tysiące innych ludzi giną?
To Fredrik!
Hej! Gdzie jesteś?
Cześć!
Gdzie jesteś?
Jeszcze na La Palmie.
Znajdziesz jakąś łódź?
Panuje tu chaos, ale…
Jak tam dzieciaki?
W porządku.
Dbaj o nich.
Cokolwiek się stanie.
O czym tym mówisz?
Kocham cię, Jennifer.
Nie rozmawiaj w ten sposób.
Miałaś rację.
W związku z czym?
Ze wszystkim. Powinienem był się zmienić.
Przestań. Wsiadaj na łódź.
Słyszysz?
Halo? Fredrik?
Ja…
Co powiedział?
Wciąż jest na wyspie.
Chyba chciał się pożegnać.
To jeszcze nic pewnego.
TENERYFA
Gdzie jest ten badacz fal?
Co mówiłeś?
Dokąd poszedł specjalista od fal?
Odesłałam go do domu.
Przepraszam!
Jestem Jens Uvdal. Kieruję naszymi działaniami.
- Hugo Berg. - Badasz ruch fal?
Tak właściwie to piszę o modelowaniu numerycznym fal tsunami.
- Ale… - Tak?
Umiesz określić bezpieczniejsze miejsca?
Mogę spróbować.
Chodźmy.
Nie wypuszczę ich bez rozmowy z prokuratorem.
Mogę stracić pracę. Odbiór.
Lawa się zbliża. Wyżej położone domy już płoną.
Wynośmy się.
Andrea, czekają na nas w łodzi.
- Chodźmy. - Nie mogę, mam tu ludzi.
Zapomnij o pracy! Tu będzie piekło!
Musimy uciekać!
Szybko!
Erik?
Zachowaj spokój.
To był jakiś mały kluczyk.
Wypuśćcie mnie! Prędko!
Dobra!
Dawaj klucze i wynocha!
POLICJA
Biegnijmy do portu.
- Norwegowie? - Co?
Nie ma sensu. Wszystkie łodzie odpłynęły.
Ludzie panikują. Już za późno.
Musimy opuścić wyspę!
- Uciec stąd! - Jest jedna łódź.
Na plaży. Nurkowałem z niej.
Może nikt jej nie zabrał.
Gdzie?
Za mną.
Co możesz zrobić?
Użyję modeli do obliczeń ruchu fali,
a potem określę miejsca, gdzie fala uderzy słabiej,
albo w ogóle, z powodu naturalnych przeszkód.
- Wąwozy, zatoczki… - Na Wyspach Kanaryjskich jest wiele gór.
Może należy ewakuować ich wysoko?
Gazy wulkaniczne są równie niebezpieczne jak lawa.
Wiatr niesie gazy w kierunku innych wysp.
Nawet kilkaset metrów wyżej byłoby niebezpieczne.
To też nie wystarczy przy tak ogromnym osuwisku.
Nie muszę prosić, żebyś działał jak najszybciej.
To kwestia godzin.
Albo minut.
Tak.
Zajebiście, Erik!
Wypchnijmy ją.
Dalej!
Mocno!
Odsunąć się od łodzi!
Mam łódź. A wy gdzie?
Marie, wsiadaj!
Wskakuj.
- To nasza łódź. - Morda!
Przejdźcie klify.
Wynocha!
- Wszyscy się zmieścimy. - Wypierdalać stąd!
Rzuć broń!
- Złaź z łodzi! - Odłóż broń!
- Nie celuj w nas. - Wynoście się z tej łodzi!
- Nie! - Erik!
Erik, co ty robisz?
Erik!
Erik! Co ty zrobiłeś?
Wypierdalaj od tej łodzi!
Hej.
Będzie dobrze, słyszysz? To nic takiego.
- Wybacz. - Przestań.
Wypierdalaj!
Mów do mnie.
Erik! Co ty wyprawiasz?
Marie…
Miałem cię posłuchać.
Erik…
Erik?
- Nie ruszaj się! - Erik!
Uciekajmy!
- Nie! Erik! - Musimy płynąć!
Prędko!
Do łodzi!
- Cofnąć się! - Zginiemy!
Do tyłu!
Nie!
Ruszaj!
Napisy: Maciej Dworzyński