Merhaba!
Sen iyi misin?
Evet. Hayattayım ya?
-Haukur'ın bilgisayarı. O da… -O da burada.
Bakayım.
Çok kötü zehirlendi. Şu an ilaca bağlı komada. Ama iyileşecek.
Güzel.
Peki ya… Ya diğerleri?
Bölgeyi kapattılar.
Şimdilik sadece gaz var.
Devam edecek mi bilmiyoruz. Kül olacak mı, lava dönüşür mü.
Bak… Senin ölçümlerini inceledim.
Bulduğun şey çok rahatsız edici.
Yarık büyüyor mu?
Bir şeyler yapmalısın. Ve hiç bekletmeden.
Milyonlarca insanı etkileyecek bir tsunami uyarısından bahsediyorsun. Farkındasın,
değil mi?
Hem de farklı kıtalarda.
Tahliyeleri milyarlarca doları bulabilir.
Millet telaşa kapılırsa… ölen de çıkabilir.
-Ya hiçbir şey olmazsa? Hı? Ne olacak? -Olmazsa mı? Bak…
Oluyor işte! Tam şu anda gerçekleşiyor!
Bize kanıt lazım ama. Veri lazım.
Bu bilim bile sayılmaz. Bu artık gerçek. Ve senin…
Gerçeklerle ben ilgilenirim. O karar benim!
Hatalı çıkarsan olabilecekleri düşünsene.
Enstitü için yalancı çoban gibi olacak. Bize artık inanmayacaklar.
Açıkçası, riskleri kavrayabildiğini sanmıyorum.
Bak 2004 yılında ben 10 yaşındaydım.
Tayland'da ailemle birlikte… Noel'i kutluyorduk.
Tsunamiyi gördün mü?
Ben…
Annemle babam beni kardeşimle bir çatıya çıkardı.
Onlar da ona tutunmaya çalıştı.
Ama o pis, çamurlu su o kadar güçlüydü ki. Onlar…
Dayanamadı. Gözümüzün önünde oldu.
Alvaro, hayatlarımız mahvoldu.
-Buna çok üzüldüm. -Uyarı yapmamışlardı.
Gelip vurmuştu işte.
Ve… Bir uyarı yapılsaydı…
Durumu bilselerdi, belki de aramızdalardı.
Her saatimiz önemli. Yani…
Herkesi uyarman gerekiyor. Ve-
Ne- Ne yapacaklarına onlar karar vermeli.
Lütfen.
1949'yılından beri…
Her ne kadar sakin ve huzurlu bir ada gibi gözükse de… La Palma,
saatli bomba gibiydi.
1949'daki volkan patlaması, çok şiddetli zelzelelere sebep olmuştu.
Sonrasında da bu yüzden volkanın üstünde bir fay hattı oluşmuştu.
Bu durum öyle bir durum ki, dağın tamamı yavaş yavaş
Okyanusa doğru hareket ediyor. Tek bir parça halinde.
Bir felaket olacak gibi duruyor.
Bunun bir gün gerçekleşeceği kesin. Ama ne zaman gerçekleşecek?
Alo? Nerelerdesin?
Alo. Şey, aslında… Dur, sen neredeydin?
Kaplumbağaları inceliyorum işte. Adayı terk ediyorlar.
Erik.
Bunun gaz patlamasından ötürü olduğunu söylüyorlar. Sen ne biliyorsun?
Erik. Erik, yalvarıyorum sana, bak…
İşten sonra görüşebilir miyiz? Sana bir şeyden bahsetmem lazım.
Tamam. Neymiş?
Hayır, bu… Çok önemli. Lütfen…
Tamam.
İyi, güzel.
Soldakinden de al, çok iyiler.
Tabii.
Aklıma geldi de… Bende de bunlardan vardı.
Öyle mi? Anlatsana.
Tamam. Şey…
Eğer biri benden katılmak istemediğim bir etkinliğe katılmamı isterse
katılmıyorum işte.
Nedenmiş o?
Ne bileyim.
Charlotte, bu arada. Ama herkes bana Charlie der.
Sara.
Memnun oldum.
Tabii.
Ee… Akşam oyun oynuyor musunuz? Şey ben de katılmak isterim de.
Telefonun.
Ne?
Versene.
Hı, tamam.
Tamam. Artık dostuz. Araşırız.
Tamam!
O zaman evet indiğimizde sana söylerim.
Tamam.
Güzel! Eğleniriz. Evet, kesin çok eğleniriz.
SnapMap'te paylaştığın videoyu gördüm. Dünkü. Yani…
Ne videosu? Bakayım.
Tamam.
Al.
Hadi oynayalım? Hadi! Oynayalım. Hadi! Evet!
-Vay canına! -Güzel servisti!
Ne diye benim videomu paylaşıyorsun?
Ne?
Sağır mı oldun yoksa, hı?
-Ne diyorsun? -Sana beni çekme demedim mi?
Dur!
Hayır, gülme. Silsene şunu. Sil. Hemen.
Sen mi söyledin, hı?
Sil şunu hemen, tamam mı?
-Tamam. Tamam. -Of! Bu ne… Bir
kereliğine beni dinler misin?
Al. Hm?
Oh, yapma… Aptallar sürüsü gerçekten!
-Çok fotoğrafın var. İstersen… -Ama… Hayır!
-Beni dinle, tamam mı? Bir kereliğine! -Dur. Dur, dur, dur. Tehlikeli bir durum
yok. Plajda birkaç fotoğrafımız, o kadar.
Sil işte, tamam mı? Demiştim… Sil işte! Hayır, seni…
Kumsalda uzanmışım, viedeo çekiyorum işte.
-Dur, dur. -Bu kararı hep sen mi vereceksin?
-Hayır! Ne kararı? Video çekmeyi mi? -Evet! Demiştin ki…
-Alvaro! -Sayın Başkan.
Ee? Bana gaz emilimi hakkında ne anlatabilirsin?
-Buraya o sebeple gelmedik efendim. -Eğer volkan patlarsa,
dağ ikiye bölünebilir.
Ve toprak kaymasıyla tsunamiye neden olabilir.
Yine aynı şeyleri mi söyleyeceksiniz? Yapmayın lütfen.
Alvaro, aklını kaçırdı bu, değil mi?
Yarığın uzunluğu yüzlerce metreyi buluyor.
Ve dağın içinden geçiyor, efendim.
Bunu dün o keşfetti.
Evet. Dağ şu anda ayrılmaya devam ediyor, efendim.
Tamam. Peki bundan emin misin?
Durum çok ciddi. Elimizde veriler ver.
Çok büyük bir felaket
olacağına inanıyoruz.
İnanıyorsunuz demek?
Evet.
Kesin bir şey yok mu?
Kesin dediğiniz söz konusu olamaz, efendim.
Doğa bu, matematikten ayrı sonuçta.
Bunu halkın önünde de söylemiştin. Bu yüzden de binlerce insan
adayı terk etmişti.
Hatırlıyorum, merak etmeyin.
Boş yere gittiler! Neredeyse koltuğumdan oluyordum!
Üzgünüm. Ama bu dedikleriniz gerçekten de…
-Hayır, üzüldüğünüzü sanmıyorum. -Bir şey yapmazsanız
-olacakları bir düşünür müsünüz! -Marie. Marie.
Dinle. Hemen resmi kurumlarla toplanmalısınız.
O zamana kadar halka kesinlikle haber vermeyeceğim.
Ama onlarla konuşmam gerekiyor.
Bu halkın başı belada olabilir.
Merhaba.
Merhaba. Sara…?
Odasına gitti sanırım, bilmiyorum.
Peki.
Şey, diyorum ki şu arabayı alsam da, acaba…
Yani, istediğini o şeyi yapabiliriz bence.
Neyi?
İşte, hani… Dağlarda yürüyüş yapacaktık.
İnternetten baktım, manzara muazzam.
Sonra da istersen o havalı otellere gider bir bakarız.
İyi, tamam.
-Tamam mı? -Tamam.
Evet! Pankekin üzerine şurup dökmek gibisi yok! Umarım bir defibrilatörleri vardır.
Bugün ne yapmayı düşünüyorsunuz?
Şey, biz diyorduk ki, ne bileyim şu dağlara mı çıksak.
Öyle şeyler.
Ya? Mümkün değil. Onu unut derim.
Neden?
Evet, Yanardağ gaz falan püskürmüş diyorlar. Öyle okudum işte. Hatta galiba
-biri ölmüş, öyle diyorlar. -Ya?
Çıkışı yasaklamışlar.
Öyle mi?
Neyse bizimkini dün bulduğumuz iyi oldu. Hı?
Korkudan tir tir titriyordun.
-Evet ama bu… -Yo, hayır, iyi anlıyorum. Akıntı çok
sert, herkesi sürüklüyor. Öyle hafife almamak gerek. Bir daha sakın. Alır
-götürür, ona göre. Dikkatli olmak lazım. -Ama şey… Hayır, hayır, hayır.
Neyse, sonra konuşuruz, Arnt. Değil mi yemeğimizi yiyelim.
Tabii. Ama her şey halloldu.
Evet…
Balkonda oturup bir şeyler çizmeye ne dersin? Hadi, git.
Al.
Dün akşam burada otururken bir ara sana günün nasıl geçti diye sormuştum.
Sen de bana demiştin ki, "Evet, çok iyi geçti. Tobias havuza girdi işte.
Ama Tobias sahilde kaybolmuş. Bunu neden anlatmadın acaba?
Akşamımız güzel geçsin istiyordum da ondan.
Eğer ne olduğunu anlatsayım… mahvolurdu.
Yalan söylemeyi tercih mi ettin?
Kendine bile yalan söylüyorsun sen!
Yapma ama.
Hayır, çok ciddiyim, Fredrik. Artık doktora bile gitmiyorsun. Ne
söyleyeceğinden korkuyorsun çünkü! Değil mi? Yani, değişmek istemiyorsun ki!
Saçmalıyorsun artık!
Hayır, ama… Seninle ortak bir yol bulalım diye
denemediğim şey kalmadı. Biliyorsun,
kalmadı. O önerdiğim kurslardan bir
tanesine bile gitmedin!
Kurs mu?
Dinle! Dinle beni! Anlaşmıştık! Yakınlaşacağız demiştik, daha fazla şeyle
uğraşacaktın, bana söz vermiştin Buraya geldik, ne yapıyorsun? Yiyorsun,
-içiyorsun, o kadar! -Ne kursu? Hayır ama…
Dinle, ben, ben, ben… Burada benden nasıl şikayetçi olduğunu dinleyecek
değilim. Sen daha iyi ol diye Tobias'a bütün güz ben bakmadım mı? Bir teşekkür
etsen? İner inmez İspanyolun tekine kur yapmaya başladın!
Peki, tamam.
Evet. Mızmızlanıp duruyorsun. Değil mi? Oteli de hiç beğenmiyorsun, plajı da hiç
beğenmiyorsun, beni de artık beğenmiyorsun. Her şey kötü! Sürekli!
Hayatımıza bok atıyorsun, yaptığın şey bu. Hem de hiç utanmadan. Değişen ben
değilim, unutma. Ben neysem hâlâ oyum! Tabii.
Hayır, bu… Hayır…
Bu nasıl bir egodur, anlamadım ki yahu! Yani…
-Ego diyorsun. -Her şeyi mahvediyor, evet!
Saçmalama. Ben… 17 yıldır o çocuklara ben bakıyorum!
Ben bakıyorum!
Sen Tobias'ın yardıma ihtiyacı olduğunu anlamadın bile, tamam mı? Ona uygun bir
sistem kurmayı başaran da benim. Ve yıllar sonra ilk defa nasıl hissettiğimi
anlayabilecek fırsatım oldu. İlk defa bir aralık buldum.
17 yıldır bakıyorsun, ha? Peki ya kızına? Ya ona?
Bütün gün odasında oturuyor, her her hafta sonu. Görmüyor musun? Hayır.
O kız iyi değil!
Neyse, sen git artık. Git kendine bir sürahi bira daha koy.
Merhaba.
Yüzelim mi?
Olur. Hadi. Git mayonu giy.
Jennifer? Bak… Bence…
Dur.
Neden ağlıyorsun?
Bir şey söylemememi istiyorsun.
Evet, güzel. Ya dalış masken?
Güzel. Dalalım o zaman.
Çevre Bakanlığı'nın Madrid'deki danışmanlarıyla konuştum, haberin olsun.
-Onlar da ciddiyetin farkında. -Elbette. Bir an önce bu durum hakkında
onlara rapor göndermemizi istiyorlar.
-Ya bir şeyler olursa? O zaman… -Başka yolu yok!
Ve Anna, dünkü verileri incelemen gerekiyor.
Tamam mı?
Müsait olan herkes de dağı gözlemleyecek.
-Elbette. Ve Marie, kardeşin geldi. -Evet.
Merhaba.
Merhaba. Nerelerdesin? Her şey yolunda mı?
Ben iyiyim. Ama işim başımdan aşkın işte.
Bak sana ne diyeceğim, bu bir süredir aklımda. Ve… Se- Senin…
Senin için en iyisi bence bu. Memlekete döner misin? Norveç'e.
İçeri geçip sana bir uçak bileti ayarlayabilirim.
Tamam ama neden? Ne? Bunu neden… Ne demeye çalışıyorsun?
Dinle, hiç durmadan çalışıyorum, sana göz kulak olamayacağımı
anladım artık. Yani… Norveç'e dönüp hayatını
yoluna koymalısın. Bensiz.
Yani… Sanki sen çok iyi durumdasın da, Marie.
İyi, tamam.
Geceleri sesini duyuyorum çünkü. Nasıl kabus gördüğünü duyuyorum.
Arkadaşın da yok. Sevgilin de yok.
En azından senin yanındayım. Haksız mıyım? Sen kendine çeki düzen verip benim
yanımda olmayı denedin mi? Bir kez olsun düşündün mü, "Hmm, Marie ne durumda" diye?
Tamam, tamam. Ama bu…
Evet. Onun yerine geliyorsun ve benden geçinmek, paramı kullanmak istiyorsun.
Psikiyatri randevularını sana benim hatırlatmamı.
Ama sen mutluysan… Ben de mutluyum. çünkü başına bir şeyler gelir de yine bunalıma
girersin, bir şeyler yaparsın diye korkuyorum.
Bak, saçmalıyorsun. Böyle… Böyle…
Hayır, Ke- Kendinden başka kimseyi düşünmüyorsun.
Ve ortak travmamızı umarsızlığına bir bahane olarak kullanıyorsun.
Eğer hayatında beni istemiyorsan… Ben de giderim o zaman.
Er… Erik! Erik! Üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm.
Çok özür dilerim. İnan bana üzgünüm.
Ne dediğimi gerçekten bilmiyorum. Ama lütfen, ne olursa olsun,
Norveç'e gideceğini söyle bana.
Neden?
Marie?
Tsunami olma riski var.
Beni hayatından çıkarmak için dediğine bak. Manyaksın sen, biliyor
-musun? -Hayır, tamam, biliyorum, nasıl
anlaşıldığını biliyorum. Ama lütfen, bana
inanmalısın! Lütfen!
-Aman be! -Erik!
Hay, sikeceğim.
Neler oluyor?
Buna bakman lazım.
Sarsıntı var.
Derinlerde başlamıştı. Buna alışığız, sürekli gerçekleşiyorlar.
Ama bunlar git gide yer yüzüne yaklaşmaya başladı.
Ama bak, sıcaklık hâlâ çok düşük sayılır.
Evet, bu kül işte.
Patlama olma ihtimali var.
Marie, yarığın durumuna bakar mısın lütfen?
Tamam.
Evet, bu… genişliyor ama hâlâ yavaş.
Patlama olursa tamamen yarılabilir.
Dışişleri Bakanlığı Çağrı Merkezi. Nasıl yardımcı olabilirim?
Roma'da pasaportunuzu mu unuttunuz, efendim?
Tamam. Dün bir gece kulübüne gittiniz ve arkadaşınız otele henüz dönmedi. Üzgünüm.
Polis, 25 yaşında bir Norveçli hakkında eyleme geçmek için en az üç gün
-bekleyecektir. -Evet, tamam. Teşekkür ederim.
Eğer o…
Eğer yarın da gelmezse o zaman bir kez daha arayın. Tamam. Güle güle.
-Bir şey mi oldu, Jens? -Yemek arası, kantin, bildin mi? Her
tarafın mayonez olmuş. Ayrıca şu kıyaftlerle ilgili bir şeyler yap. İşe
sanki dört gün boyunca yıkanmadan gelmişsin gibi.
Tamamdır.
Üzgünüm.
Teşekkür ederim. Onun yanında daha fazla oturamayacağım.
Evet… Noel tatilinde bile çalışıyormuşsun, doğru mu?
Doğru.
Vardiya üstüne vardiya.
Bak, çocuklu o kadar aile var ki, durum bu. O yüzden.
Evet. Bunun acısını biz bekarlar çekiyoruz.
Bekar gibi mi duruyorum?
Baksana, sıradaki görüşmemi tahmin et. Bir Norveçli. Çin'de.
Alo? Jens Uvdal?
Alo, Jens Dayı? Evet. Merhaba, ben Sara.
Oo, Sara! Merhaba, aramana sevindim.
La Palma nasıl?
Dinle senden biraz borç almam gerekiyor da.
Tamam ama… Neden?
Çünkü ihtiyacım var.
Bana hep yardımcı olmuşsundur, o yüzden, şey ben de dedim ki…
Jennifer para vermiyor diye arıyorsun, değil mi?
Eğer nedenini söylemezsen sana yardım edemem.
Annemle… Şey… Fredrik, sürekli kavga ediyor da.
Ve…
Buna artık katlanamıyorum. Ve… O yüzden… Madrid'e bir uçak bileti aldım.
Ama eve dönmeyi karşılamam mümkün değil işte. O yüzden… Bana…
Sara, yapma böyle. Bak, o uçağa binmeyeceksin, hayır. Ben Jennifer'ı
-ararım. Durumu düzeltiriz. -Hayır! Hayır, hayır!
Peki o zaman… Ben Madrid'e gideyim. Sonra… Bir yolunu bulurum. Bu…
Sara, bekle!
…Madrid'e gidiyor.
Uçak birazdan kalkacak, lütfen yerlerinize oturun
ve kemerlerinizi bağlayın.
Kabin bagajınızı, koltuğunuzun altına ya da yukarıdaki
bölmeye yerleştirebilirsiniz.
Ve bu iki saat 50 dakikalık uçuşta sigara içmek yasaktır.
BUGÜN OLANLAR İÇİN ÖZÜR DİLERİM: İNAN BANA PİŞMANIM.
SENDEN ÇOK HOŞLANDIM, O YÜZDEN - CHARLIE
JENS DAYIM
REDDET
Sarsıntılar çoğaldı. Ve epey yukarıdalar.
Bu volkan her an patlayabilir, Alvaro.
Hava trafik kontrolü arayın. Hemen. Herhengi bir uçak kalkıp inmeyecek.
Motorlar o kadar küle dayanamaz, hepsi çakılır.
La Palma kule, eko-zulu-zulu 7-5-5, bekleme noktası
3-6 pistine ulaşıyoruz. Kalkışa hazırız.
Eko-zulu-zulu 7-5-5.
3-6 numaralı pistten kalkış izniniz verildi.
Eğer havuzdan yakında çıkmazsa, bu sefer solungaçları çıkacak.
Hayat dediğin budur, değil mi? Bizim orada hava iki dereceymiş,
duydun mu? Buz gibiymiş yani.
-Evet. Doğru. -Evet, Noeller de artık eskisi gibi
değil. İklim değişikliğinden… falan herhalde. Evet. Ama buralar güzel!
Yani… Zorluğun ortasında fırsat yatar.
Ha siktir!
Rica ediyorum, telaş yapmayın, efendim. Bu, bir kül patlaması, o kadar.
Endişeye lüzum yok.
Ne oluyor?
Tobias! Dışarı! Çıkıyoruz.
Hadi canım!
Eko-zulu-zulu 7-5-5. Kalkışı iptal edin.
Ne? Anlaşılmadı.
Eko-zulu-zulu 7-5-5. Tekrar ediyorum, kalkışı iptal edin.
-Pist bunun için yetersiz. -Eko-zulu-zulu 7-5-5,
pist bunun için yetersiz.
Tekrar ediyorum, pist bunun için yetersiz.
Şu anda önünüzde külden bir bulut var. Kalkışı iptal edin!
Eko-zulu-zulu 7-5-5. Çok geç, havalandık.
JENS CEVAPSIZ ARAMA
Fredrik!
Jens aradı. Sara hava alanına gidiyormuş.
Ne?
Emin misin?
Yani… Pasaportu kayıp, telefonunu da açmıyor.
Kapalı. Uçağı kalkıyor olmalı. Diyor ki gittiği yer… Madrid'miş.
Madrid mi? Ne? Bütün bunlar olurken kalkamazlar.
Hayır.
Hava alanına gitmeliyiz.
Evet.
Arabanın anahtarını al. Ben Tobias'la ilgilenirim.
Tamam. Siktir!
Arnt? Tobias'ı alır mısın?
Madrid'dekileri ara. Bir an önce Enstütü'yle
görüşmem gerekiyor.
-Hemen. -Peki.
Ölü sayısı henüz belirlenemedi.
Yolcuların nereli oldukları halen daha bilinmiyor.
Ama La Palma'nın bir tatil yeri olduğunu düşünürsek…
Kayıplar arasında turistlerin de olması muhtemel.
Şu anda adadaki tüm hava trafiği yerel hastaneye doğru
yönlendiriliyor.
Şu noktada, İspanyol yetkililerden uçak
kazasındaki ölü ya da
yaralı sayısına ilişkin resmî bir bilgi gelmedi.
Ne oluyor?
Fakat ölü sayısının önümüzdeki saatlerde kesin olarak belirlenmesi
-bekleniyor. -Demin bir uçak düşmüş.
Kanarya adaları. La Palma'da.
Yolcuların nereli oldukları halen daha bilinmiyor.
-Ve uçak Madrid'e gidiyormuş. -Ama La Palma'nın bir tatil
yeri olduğunu düşünürsek…
Ne olmuş?
Çakılan uçak Madrid'e gidiyormuş. Ve… Hayatta kalanlar şu anda adadaki hastaneye
sevk götürülüyormuş. Belki de oraya gitmeliyiz, ne dersin?
-Ne? -Gidelim.
Evet.
Bir daha… Bir daha ara.
Aç şunu, Sara. Telesekretere düşüyor.
Aramaya devam et.
Sara? Hayır, bu o değil. Ya burası?
Gel.
Sara şu mu?
Olabilir.
Affedersiniz! Affedersiniz! O kadın kızım mı bakmam gerekiyor.
-Uçakta mıydınız? -Hayır ama şurada
ameliyat olan bir kadın var. Ve…
-Kızımın adı Sara Uvdal! -Jennifer?
Anlıyorum ama lütfen, o muymuş bakabilir misiniz?
Dur, Jennifer, yapma.
Tamam, anlıyorum. Ama o muymuş görmem lazım. Lütfen!
-Öyle miymiş öğrenmeliyiz. Kızımız… -Anlıyorum. Ama lütfen…
Bir liste falan hazırlamadılar mı? Lütfen! Benim kızım mı o?
Tamam, tamam. Gidiyoruz. Gidiyoruz. Tamam, Jennifer, tamam.
Hayır, söyleyin lütfen! Hayır, o benim kızım mı, söyleyin lütfen!
Bunun bir gün gerçekleşeceği kesin.
Ama ne zaman gerçekleşecek?
Birkaç güne de birkaç haftaya da olabilir.'
Lütfen, bakanım. Dinleyin. Artıları eksileri konuşamayız.
Burada konuşmamız gereken tek mevzu kurtarabileceğimiz hayatlar, o kadar.
Evet ama bu sadece kül. Bu daha önce de yaşanmıştı.
Bu yarık her saniye genişlemeye devam ediyor.
Tahliye kararı alırsak insanların ölme ihtimali var.
Emin olmalıyız.
Eğer bu patlamalar lav patlamaları halinde devam ederse saatlerimiz kalmış demektir.
Manhattan büyüklüğünde kayalar denize düşecek. Beni anlıyor musunuz efendim?
-Ve bunun sonuçları… -Herhangi bir hazırlık olmadan
kimseyi uyaramayız. Kargaşa çıkar.
Ama lütfen. Bir şey yapın.
Hem de hemen.
Pekâlâ. Hazırlıklara başlayacağız.
Bu sabah ailemi aramıştım da.
Gemideler, adayı terk ediyorlar.
Siz de aynısını yapmalısınız.
Ne?
Nasıl yani?
Hava alanı kapandı. Ama feribotlar hâlâ çalışıyor.
Hâlâ Tenerife'den kalkan uçaklar var.
Ama…
Ben bir süre daha burada kalıp durumu inceleyeceğim.
Ama Alvaro, seni burada bırakamayız.
-Anna! -Alvar…
Ben kararımı verdim.
Hadi. Gidin.
Kardeşini bul.
Adayı terk edin.
Bunu bir daha yaşamayı hak etmiyorsunuz.
Merhaba!
Erik?
-Merhaba, üzgünüm ama şu an… -Ha siktir!
Uçaktaki yolcuların bir listesi çıkarıldı, burada.
Şu an hastanede olanların isminin yanında tik işareti var.
Diğerleriyse kayıp.
YOLCU LİSTESİ
Ne demek kayıp?
Onlar uçağın ön kısmındalarmış.
Uçağın önü patlamış.
Anlıyor musunuz?
Hayır. Hayır… Bir hata olmuş olmalı. Bir… Bir daha bakmanız mümkün mü?
Kayıplarsa o zaman belki de uçağın oraya…
Hayır, bu mümkün değil.
Ama… Ama…
En iyisi artık evinize dönün.
Ve… Ya da otelinize.
-Ama… -Elimize yeni bir bilgi
ulaştığında size haber veririm.
Çok üzgünüm.
Evet, burası volkanik bir ada. Ama bir sorun yok.
Ama küller son bulmayacak mı? Her yerdeler.
Bilmiyoruz. Bu akşam içeride yiyeceğiz.
Öyle mi?
Öyle tabii. Evet, öyle.
Neden ki?
Çünkü okyanusun tabanında ne olduğunu bilmiyoruz. Hiç o kadar derine inmedik.
Bunu biliyorsunuzdur.
Şeyi biliyor musunuz yazları artık daha sıcak.
Ne za…
Merhaba.
Haber verdiler mi?
Güvendeymiş. O… Uçaktan inmiş.
Bir yanlış anlaşılma olmuş. Bildiklerim bu.
İyi.
Evet.
E- En önemlisi, o hayatta. Ve… Evet.
Evet.
Konuşmak falan ister misin?
Yo, hayır. Biraz uyusam… Biraz uyusam iyi olacak aslında.
Yarın sabahçıyım işte. O yüzden.
Tamam.
İyi akşamlar!
İyi uykular. Kayıyor!
Aman be.
Merhaba.
Bak, olanlar için… üzgünüm.
Ama işte…
Annemler burada olduğumu bilmiyor.
Evet. SnapMap'te paylaşım yapmak olmaz.
Artık Noel'i onlarla geçirmek istemiyorum.
Onlardan uzaklaşmam lazımdı.
Burada pek bir tanıdığım da yok. Kimseyi iyi tanımıyorum.
Uyum sağladım.
Bugün şu düşen uçağı duydun mu?
Aslında ben de o uçaktaydım.
Ne? Ciddi misin?
İnmiştim.
Ne…
Neden indin?
Attığın o mesajı okudum.
Cidden mi?
Sen iyi misin?
Tabii.
Seni çok özledim.
O uçağın düştüğünü öğrendiğimde düşündüm ki…
Ben de aslında o uçağın içinde olabilirdim.
Ölüme hiç bu kadar yakın olmamıştım.
O yüzden artık her şeyi kontrol etme çabamdan
vazgeçmem gerektiğini anladım. Korkularıma yenik düşmekten de.
Bir şeyleri…
Ertlemekten de.
Neyi erteliyorsun?
Senden hoşlanıyorum.
Ve merak ediyorum da. Sen de benden hoşlanıyor musun?
O şekilde?
Yoksa her şeyi şey yanlış mı anladım, söyleyebilir misin? Lütfen.
Alo? Neredesin?
Tamam. Tamam. Ben de geliyorum. Orada kal, tamam mı?
Sen kendini ne sanıyorsun?
Tamam, biraz sakin ol. Gidi… Gidiyorum işte, tamam mı?
Hey! Hey, hey, hey. Hey, dur. Erik?
-Uzak dur! -Onu alıp götüreceğim,
lütfen. Hayır, hayır, hayır. Hayır.
Onun ablasıyım, tamam mı? İlaç kullanıyor.
Lütfen… Hayır, Erik. Onu alıp götüreceğim. Bu böyle olmaz.
-Lütfen, lütfen. Uzak dur! -Erik? Erik?
Hanım efendi.
Özür dilerim!
Bizimle geleceksin!
Hayır… Ne yapıyorsunuz? Hey! Lütfen! Durun!
-Bırakın onu! -Uzak dur!
Marie!
Erik, lütfen… Erik! Lütfen adayı terk et, tamam mı? Ben de geleceğim, söz.
Yeter ki burayı terk et!
Erik! Erik!