-Selam. -Merhaba.
İyi misin?
Evet. Hâlâ buradayım…
-Haukur'un bilgisayarı bu. Yoksa… -O da burada.
-Görebilir miyim? -Çok ağır zehirlendi. İlaçla uyutuyorlar.
Ama iyileşecek.
İyi. Peki…
Peki diğerleri?
Bölgeyi kapattılar.
Şimdilik sadece gaz var.
Devam eder mi, kül veya hatta lav çıkar mı, bilmiyoruz.
Ölçümlerine baktım.
Sonuçlar can sıkıcı.
Yarık hâlâ büyüyor mu?
Bir şey yapman lazım. Hem de acilen.
Milyonlarca insanı etkileyen bir tsunami uyarısından bahsediyoruz.
Farklı kıtalarda.
Sırf tahliye bile milyonlara patlayabilir,
panik çıkarsa insanların canına mal olabilir.
-Ya bir şey olmazsa? -Olmazsa mı?
Önünde işte! Olan oluyor zaten şu anda!
-Daha çok kanıt, daha çok veri lazım. -Bilim değil artık bu. Gerçek…
Neyin gerçek olduğuna ben karar veririm.
Yanılmanın sonuçlarını anlıyor musun?
Bu enstitü yine yalancı çobanlık yaparsa kimsenin bize güveni kalmaz.
Riski anlamıyorsun.
2004'te 10 yaşımdaydım
ve ailemle beraber Tayland'da Noel tatilindeydim.
Tsunamide orada mıydın?
Ben…
Annemler erkek kardeşimle beni ufak bir çatının üstüne yerleştirdi
ve kendileri de tutunmaya çalıştı.
Ama o leş gibi kahverengi su o kadar kuvvetliydi ki
onları kapıp götürdü. Gözümüzün önünde.
Hayatımız mahvoldu Álvaro.
-Çok üzüldüm. -Hiçbir uyarı yoktu.
Dalga birden gelip vurdu.
Bir uyarı yapılsaydı, haberleri olsaydı bugün hâlâ burada olurlardı.
Yani her saat önemli.
İnsanlara haber vermelisin. Ne yapacaklarsa onlar karar versin.
Lütfen.
1949'dan bu yana
huzurlu La Palma adası aslında bir saatli bomba.
1949'daki patlama sırasında arka arkaya çok güçlü depremler yaşandı
ve yanardağın tepesi boyunca bir fay hattı meydana geldi.
Tek parça hâlinde okyanusa doğru kayan koca bir dağ yamacından bahsediyoruz.
Dağ her an çökecekmiş gibi görünüyor.
En önemli soru da
bunun olup olmaması değil, ne zaman olacağı.
-Selam! Nerelerdeydin? -Selam…
Hayır, ben… Neredesin sen?
Kaplumbağalara bakıyorum
ama adadan ayrılıyorlar.
-Erik. -Bazıları gaz salınımı yüzünden diyor.
-Haberin var mı? -Erik, rica etsem…
Evde buluşabilir miyiz? Seninle konuşmam gerek.
-Tamam, konu ne? -Önemli bir şey. Rica ediyorum…
-Tamam. -İyi, peki.
Soldakini alman lazım.
Daima.
Sonradan hatırladım, benim de böyle bir takıntım var.
Ya?
Merak ettim.
Pekâlâ. Şey…
Biri ne zaman bana çok istediğim bir şeyi teklif etse
yapmıyorum.
Neden ki?
Bilmem.
Bu arada adım Charlotte. Herkes Charlie der.
Sara.
Memnun oldum.
Ben de.
E…
Bu akşam da oynayacak mısınız? Oynarsanız ben de katılabilirim çünkü.
Telefonunu ver.
-Ne? -Telefonun.
Tamam, peki.
İşte. Artık arkadaşız. Birbirimizi arayabiliriz.
Tamam!
Giderken haber veririm.
Tamam.
Çok eğlenceli olacak!
Eğlenceli görünüyor. Dün SnapMap'e koyduğun videoyu gördüm.
Kim koymuş? Bakabilir miyim?
Olur.
-İşte. -Servise hazır mısın? Hadi. Şimdi.
Evet!
Didrik!
-Ne bokuma beni paylaştın ya? -Ne?
Sağır mısın?
-Ne ya? -Fotoğraf yok demiştim!
Hadi ama!
Gülme. Sil onu. Hemen.
-Sen mi ispiyonladın? -Sil işte ya.
-İyi. -Lanet olsun…
Bir kez beni dinlesen olmaz mı?
Al işte.
Kahretsin…
Hepiniz malsınız!
-Daha bir sürü fotoğrafın var. -Siktir git!
Bir kez dinle beni ya.
-Sahildeki fotoğraflarımız sadece. -Sil hepsini! Annemi biliyorsun…
-Sen… -Hayır.
-Álvaro! -Başkanım.
Gaz salınımı hakkında bana ne söyleyebilirsin?
O yüzden burada değiliz.
Yanardağ patlarsa dağ yarılabilir.
Toprak kayması ve tsunami riskiyle karşı karşıyayız.
O konuşmayı bir daha yapacağız deme sakın bana.
Kızın deli olduğunu söyle lütfen.
Yarık yüzlerce metre uzunluğunda
ve dağın içine kadar uzanıyor.
Dün görmüş.
Evet. Konuştuğumuz sırada dağ ikiye ayrılıyor.
Bundan ne kadar eminsiniz?
Durum ciddi. Büyük bir felaketle karşı karşıya olduğumuza inanacak
yeterli sebebimiz var.
-İnanacak sebep mi? -Evet.
-Bilmiyorsunuz yani. -Asla yüzde yüz emin olamayız.
Doğa bu, matematik değil.
Halk önünde bunu en son söylediğinde binlerce insan gitti.
-Unuttum mu sanıyorsun? -Boş yere! Az daha işimden oluyordum!
-Üzgünüm ama bu… -Hayır.
Önlem almazsanız neler olacağının…
Marie.
Hükümetle bir görüşme ayarlamanız gerek.
O zamana kadar kamuya bir açıklama yapmam.
Ama onlarla konuşmam şart.
İnsanlar ciddi tehlikede olabilir.
Merhaba!
Selam. Sara nerede?
-Odasına gitti galiba. -Peki.
Arabayı alayım diyorum.
Şu önerdiğin şeyi yapalım mı?
Neyi?
Dağa çıkıp yürüyüş yapabiliriz.
Google'da manzaraya baktım, müthiş.
İstersen o butik otellere de bakabiliriz.
Tamam, olur.
-Öyle yapalım. -Peki.
Enfes pankekleri var, şuruplu falan.
Defibrilatörleri de vardır umarım.
Bugünkü planınız nedir?
Dağa mı gitsek diye konuşuyorduk.
O işi unutun bence.
Ya?
Evet, dağ bölgesinde gaz salınımı mı ne varmış…
Hatta biri ölmüş diye okudum.
-Olamaz… -Bölgeyi kapatmışlar.
-Gerçekten mi? -Evet.
İyi ki oğlanı dün bulmuşuz.
Değil mi?
Sen de çok stres yaptın ama.
Evet de…
-Normal tabii. -Evet.
O denizdeki akıntıların şakası olmaz. Hiç bulaşmayacaksın, çok sertler.
Sonra konuşuruz. Biz de…
-Bir şey olmadı ama. -Yiyelim.
-Tabii. -Evet.
Balkonda oturup resim yapmak ister misin?
Evet, hadi.
Tamamdır.
Dün orada oturduk, sana gününüz nasıl geçti dedim,
sen de "Harikaydı. Tobias bütün gün havuzdan çıkmadı" dedin.
Ama çocuk sahilde kaybolmuş. Neden bana söylemedin?
Güzel vakit geçirecektik, değil mi?
Sana söyleseydim bütün akşamımız mahvolurdu.
Yalan söylemeyi mi yeğledin yani?
Kendine bile yalan söylüyorsun!
-Lütfen. -Hayır, gerçekten öyle.
Ne diyeceğini bildiğin için doktora gitmeyi bıraktın.
Değişmek istemiyorsun!
Hayret bir şey ya!
Hayır… Bakış açımızı değiştirelim diye
kaç tane şey önerdim sana?
Önerdiğim atölyelere bile katılmadın.
Atölye mi?
Seninle anlaşmıştık!
Yakınlaşmak için çabalayacaktın,
burada daha çok şeye eşlik edecektin. Ama ne oldu peki?
Bira, biftek, havuz!
Benden şikâyetçi olmanı anlamıyorum.
Kendini "iyileştirecek" vaktin olsun diye bütün kış Tobias'la ben ilgilendim.
E, hani bir teşekkür?
Buraya gelir gelmez o İspanyolla flört etmeye başladın.
Bana gelince anca şikâyet et.
Otel yeterince iyi değil, plaj yeterince iyi değil,
ben yeterince iyi değilim. Her şey yanlış! Daima!
Hayatımızın içine ediyorsun. Sanki bizden utanıyorsun.
Değişen ben değilim. Ben aynıyım. Evet!
Senin bu boktan ego triplerin…
-Trip mi? -Her şeyi mahvediyor!
Lanet olsun.
On yedi yıldır o çocuklardan ben sorumluyum.
Tobias'ın yardıma ihtiyacı olduğunu fark etmedin bile be.
Nihayet onun için iyi bir planım var
ve yıllardır ilk defa azıcık vaktim oldu da
kendi iç dünyama odaklanabiliyorum.
On yedi yıl mı?
Kızını görüyor musun peki? Onu görüyor musun?
Her hafta sonu evde oturarak yitip gittiğini görüyor musun?
Hayır. O iyi değil.
Bence gitsen iyi olur.
Git de bir vazo bira iç.
Merhaba.
-Yüzmeye gidelim mi? -Olur. Mayonu al da gel hadi.
Jennifer?
Sadece…
Sen…
Neden ağlıyorsun?
Kimseye söyleme demek o.
Evet, aferin.
Maskeyi aldın mı?
-Evet. -Harika.
Hadi, yüzmeye.
Madrid Çevre Bakanlığı'ndaki danışmanlarla konuştum.
Durumu ciddiye alıyorlar.
Bir an evvel rapor göndermemizi istediler.
-Ya bir şey olursa? Bizim… -Başka yolu yok.
Anna, dünkü verileri analiz etmen gerek.
Müsait olan herkes dağı izlesin.
Hayhay. Marie, kardeşin burada.
Tamam.
Selam!
Selam! Nereye gittin? İyi misin?
İyiyim. Sadece çok işim var, o yüzden…
Aklıma bir şey geldi de…
Bence hemen eve, Norveç'e dönsen çok iyi olacak.
Gidip sana uçak bileti alabilirim.
Evet de neden? Niye Norveç'e…
-Ne demeye çalışıyorsun? -Şöyle ki…
Sürekli çalışıyorum, seninle ilgilenecek vaktim yok.
O yüzden artık eve dön, hayatına çeki düzen ver diyorum.
Hayatıma… Sanki seninki harika da.
Peki, tamam.
Geceleri duymuyor muyum seni? Kâbuslarını duydum. Arkadaşın yok.
-Sevgilin yok. -En azından sana destek oluyorum.
Sonuçta kendini toparlamayı deneyip
hiç yanımda oldun mu? "Marie nasıl?" dedin mi?
-İyi de… -Evet.
Sonra da buraya gelip benim paramla geçinmeyi,
psikiyatr randevularını benim hatırlatmamı bekliyorsun.
Sen ne zaman mutluysan benim de mutlu olmam gerek
çünkü depresyona girip aptalca bir iş yaparsın diye ödüm kopuyor.
-Bu dediğin… -Sadece kendini düşünüyorsun.
Hiçbir şeyi takman gerekmesin diye travmamızı bahane ediyorsun.
Hayatında beni istemiyorsan buna mecbur değilsin.
Erik! Özür dilerim.
Öyle demek istemedim. Ağzımdan yanlış çıktı.
Lütfen bana söz ver ve ne olursa olsun, hemen Norveç'e dön.
Neden?
Marie?
Tsunami olabilir.
Benden kurtulmak için her şeyi söylersin.
-Manyaksın. -Hayır, biliyorum.
Kulağa manyakça geliyor ama lütfen bana inan!
Erik!
Siktir.
-Neler oluyor? -Bunu görmelisin.
Sarsıntılar.
Derin başladılar.
Onlara alışkınız, sürekli oluyor.
Ama şimdi bir anda derinlikleri artmaya başladı.
Ama bak, sıcaklık epey düşük.
Kül yani.
Her an bir patlama olabilir.
Marie, yarığın ölçümlerini kontrol ediver.
Tamam, ederim.
Evet, hâlâ büyüyor. Yavaş bir hızda.
Bir patlama yarığı tamamen açabilir.
Dışişleri Bakanlığı. Nasıl yardımcı olabilirim?
Roma'da pasaportunuzu mu kaybettiniz?
Dün gece bir kulübe gittiniz ve arkadaşınız geri dönmedi mi?
En az üç gün geçmeden evvel dünyada hiçbir bir polis
25 yaşında, kayıp bir Norveçliyi soruşturmaz. Eğer ki…
Yarına kadar dönmezse tekrar arayın. Tamam. Hoşça kalın.
-Hayrola Jens? -Kafeteryayı, yemek molasını bilir misin?
Ağzının kenarında mayonez var. Kılığını da düzelt.
Beş gündür kankalarınla takılıp hiç yıkanmamış gibisin.
Tamamdır.
Kusura bakma.
Teşekkürler. Onun yanında oturmak beni çıldırtıyor.
Neyse…
-Noel'de de çalışacak mısın? -Evet.
Devamlı mesaidesin.
Çoğunun çoluk çocuğu olduğu için ben devreye gireyim dedim.
Bütün zor işler biz bekârlara kalıyor.
Bekâra mı benziyorum?
Neyse, benim gidip Çin'deki bir Norveçliyi
aramam lazım.
Evet, Jens Uvdal.
Merhaba Jens amca. Benim, Sara.
Merhaba Sara!
Ne iyi ettin de aradın.
Kanarya Adaları nasıl?
Bana bir miktar borç para lazım.
Tamam da…
Neden?
Çünkü lazım işte.
Bana hep bir şeyler ısmarlar durursun, o yüzden ben de dedim ki…
Jennifer vermiyor ki beni arıyorsun. Ne için istiyorsun, bilmem gerek.
Annemle Fredrik kavga ediyor.
Ve…
Artık kaldıramayacağım.
Madrid'e uçak bileti aldım.
Ama oradan eve dönmeye param yetmez…
Öyle bir şey yapmayacaksın.
Uçağa binmek falan yok.
-Jennifer'ı ararım ve bir… -Hayır!
O zaman ben…
Madrid'e giderim ve gerisini…
Gerisini kendim hallederim.
Sara, dur!
Birazdan taksiye başlayacağız,
o yüzden lütfen oturun ve kemerlerinizi bağlayın.
El bagajınızı koltuğunuzun altına veya baş üstü dolaplarına koyabilirsiniz.
Bu iki saat 50 dakikalık uçuşta sigara içmek yasaktır.
BUGÜN İÇİN ÜZGÜNÜM. ÇOK PİŞMANIM.
ÇÜNKÜ SENDEN ÇOK HOŞLANIYORUM. CHARLIE
JENS AMCA
REDDET
Sarsıntılar sıklaştı ve epey yükseldi.
Her an patlamak üzere Álvaro.
Hava trafik kontrol merkezini ara! Gelen ve giden tüm uçuşları durdursunlar.
Kül bulutu motorları durdurur, uçaklar düşer.
La Palma kule, eko, zulu, zulu, yedi, beş, beş,
pist üç-altıda kalkışa hazır.
Eko, zulu, zulu, yedi, beş, beş.
Pist üç-altı için kalkış izni verildi.
Biraz daha suda kalırsa solungaçları çıkacak.
Hayat budur ya.
Bizim orada hava iki dereceymiş, karlar eriyormuş, duydun mu?
Noel'ler eskisi gibi değil artık.
-Değil mi? -İklim değişikliği yüzünden herhâlde.
Ama burası güzel, o yüzden her şerde bir hayır vardır.
Ha siktir!
Herkes sakin olsun.
Kül patlaması. Endişe edecek bir şey yok.
Tobias! Gel buraya, odaya çıkıyoruz.
Eko, zulu, zulu, yedi, beş, beş. Kalkış iptal.
Ne? Tekrar edin.
Eko, zulu, zulu, yedi, beş, beş. Tekrar ediyorum, kalkış iptal.
Pist yeter mi?
Eko, zulu, zulu, yedi, beş, beş, yeterli pist mesafesi yok.
Önünüzde kül bulutu var. Kalkış iptal.
Eko, zulu, zulu, yedi, beş, beş. Çok geç, teker kestik.
JENS - CEVAPSIZ ÇAĞRI
Fredrik.
Jens aradı. Sara havaalanına gitmiş.
Ne?
Emin misin?
Pasaportu yok, telefonunu da açmıyor.
Kapalı. Madrid uçağı da şu anda kalktı.
Madrid mi? Ne diyorsun… Bu durumda uçak kalkışına izin vermezler.
Hayır.
Sence…
-Havaalanına gitmeliyiz. -Evet.
-Araba anahtarını al, ben bakıcı bulayım. -Siktir!
Arnt? Tobias'a bakman lazım.
Madrid'le iletişime geç ve beni enstitüye bağla.
-Hemen. -Tamam.
Yolcuların uyruğu hâlâ bilinmiyor.
Ama La Palma popüler bir tatil destinasyonu olduğu için
kayıplar arasında turistler de olacaktır.
Adaya gelen ve giden tüm uçuşlar iptal edildi.
İnsanlar hastanelere gönderiliyor.
Şu an için İspanyol yetkililerden henüz bir açıklama gelmedi…
Ne oldu?
Az önce bir uçak düşmüş.
Kanarya Adaları. La Palma.
Madrid'e gidiyormuş.
Ne oldu?
-Ne? -Düşen Madrid uçağıymış.
Sağ kalanları yerel hastaneye sevk ediyorlarmış.
Oraya mı gitsek?
-Hadi. -Tamam.
Acaba tekrar arasam mı?
Hadi be Sara.
Telesekretere düşüyor.
Aramaya devam et.
Sara? Yok, o değil.
Burada mı?
Gel.
SİVİL MUHAFIZ
Sara mı o?
Affedersiniz.
-O benim kızım mı? -Uçakta mıydınız?
Hayır ama ameliyatta bir kadın var.
-Adı Sara Uvdal! -Gitmeniz gerek.
-Anlıyorum da o mu, bir bakın. -Bırakın.
-Bırakın! -Anlıyorum ama bilmemiz gerek!
-Kızımız… -Anlıyorum.
-Benimle gelin. -Bir liste olmalı!
Hayır ama kızım…
Bilmem gerek!
O benim kızım mı, bilmek istiyorum!
En önemli soru, olup olmaması değil,
ne zaman olacağı.
Birkaç gün de olabilir. Birkaç hafta da.
Dinleyin lütfen bakanım. Bu işin artısı, eksisi yok.
Burada tek merak edilecek soru kaç canın kurtarılabileceği sorusu.
Evet ama alt tarafı kül. Daha önce de oldu.
Konuştuğumuz sırada yarık büyüyor.
Tahliye de insan hayatı için risk teşkil ediyor.
Emin olmalıyız.
Eğer patlama külden lava dönerse sadece birkaç saatimiz var demektir.
Manhattan büyüklüğünde bir kaya denize düşecek.
Sonuçları…
Hazırlıklı olmadan insanları uyaramayız, kaos çıkar.
Ama lütfen bir şey yapın.
Ve hemen yapın.
Hazırlıklara başlayacağız.
Bugün ailemi aradım.
Bir tekneyle La Palma'dan ayrılıyorlar.
Size de aynısını öneriyorum.
Ne?
Nasıl yani?
Havaalanı kapalı ama feribotlar hâlâ çalışıyor.
Tenerife'ten uçuşlar devam ediyor.
Ama…
Ben biraz daha kalıp durumu izleyeceğim.
Ama seni burada bırakamayız.
-Anna! -Alvar…
Kararımı verdim.
Gidin.
Sen de kardeşini bul.
Ve buradan git.
Kimse bunu iki kez yaşamamalı.
Merhaba!
Erik?
Erik.
Erik?
-Merhaba, Erik'e ulaştınız… -Siktir…
Bu, uçaktaki yolcuların isim listesi.
Hastanede olanların yanında tik işareti var.
Diğerleri kayıp.
YOLCU LİSTESİ
UVDAL / SARA
Ne demek "kayıp"?
Uçağın önündeymişler.
Patlayan kısımda.
Anlıyor musunuz?
Hayır. Yani bir hata olabilir mi? Bir daha kontrol eder misiniz lütfen?
Kayıplarsa uçağın olduğu yere gidelim…
Hayır, bu imkânsız.
Ama…
Bence artık eve gitmelisiniz.
-Ya da otelinize. -Ama…
Daha fazla bilgi edinince sizi ararım.
Çok üzgünüm.
Dibinde neler olduğunu bilecek kadar okyanusun derinine dalmamışsındır hiç.
Ama bunu sen de biliyorsun.
Deniz canavarlarından hiç korkmam.
Sen…
Merhaba.
Bir haber var mı?
İyiymiş.
Uçaktan inmiş.
Bir yanlış anlaşılma olmuş. Tek bildiğim bu.
-İyi bari. -Evet.
En önemlisi hayatta olması… Evet…
Evet.
Konuşmak ister misin?
Yok. Hayır…
Hayır, sadece… Biraz uyumam gerek.
Yarın mesaim erken başlıyor…
Tamam.
İyi uykular.
Çok kaygan!
Bu ne lan?
Merhaba.
Gündüz için özür dilerim.
Sadece…
Annemler burada dolduğumu bilmiyor.
SnapMap'te olmak hiç akıllıca değil o zaman.
Noel'i onlarla geçirmeye dayanamıyorum.
Uzaklaşmak istedim.
Beraber olduğum insanları da pek tanımıyorum.
Peşlerine takılıp geldim sadece.
Bugün düşen uçak var ya?
Ben de içindeydim.
Ne? Şaka mı yapıyorsun?
İndim ama.
Neden indin peki?
Gönderdiğin mesaj yüzünden.
Gerçekten mi?
İyi misin?
Evet…
Seni özledim.
Uçağın düştüğünü ve benim de içinde olmam gerektiğini
fark ettiğimde dedim ki…
Her an ölebilirim.
O yüzden artık
her şeyi kontrol etmeye çalışmaktan vazgeçmem lazım.
Bu kadar korkmayı da bırakmam lazım, her şeyi…
…ertelemeyi de.
Neyi erteliyorsun ki?
Senden hoşlanıyorum.
Ve sen de benden hoşlanıyor musun, merak ediyorum.
O şekilde.
Ya da acaba aptal mıyım ve her şeyi yanlış mı anladım?
Merhaba! Neredesin?
Tamam.
Oraya geliyorum. Gitme sakın.
Çok sarhoş, para da vermiyor. Alın götürün şunu.
Alt tarafı bir bardak ya. Aman be, gidiyorum işte.
Merhaba! Hayır! Erik?
-Çekil. -Onu ben alayım, lütfen. Hayır.
Ben ablasıyım. İlaç kullanıyor. Lütfen.
Onu ben alırım. Bunun ona bir faydası yok.
-Çekil. -Erik!
Karışma. Defol git!
-Affedersiniz. -Bizimle geliyorsun.
Ne yapıyorsunuz? Hayır, lütfen!
-Bırakın onu. -Çekil.
-Marie! -Erik, adayı terk et, tamam mı?
Ben de arkandan geleceğim, terk et burayı!
Erik!
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün