Hej!
Cześć.
W porządku?
Tak. Wciąż tu jestem.
-To komputer Haukura. Czy on…? -Jest tutaj.
Mogę go zobaczyć?
Poważnie się zatruł. Wprowadzili go w w śpiączkę
farmakologiczną. Ale wyzdrowieje.
To dobrze…
A… pozostali?
Zamknęli teren.
Na razie to tylko gaz.
Nie wiemy, czy będzie ciąg dalszy, czy będzie popiół, a nawet lawa.
Spojrzałem na twoje pomiary.
To, co znaleźliście, jest… niepokojące.
Pęknięcie wciąż się powiększa?
Wiesz, że musisz coś zrobić. I to teraz.
Mówimy o ostrzeżeniu przed tsunami, które dotknie miliony ludzi.
Na różnych kontynentach.
Sama ewakuacja może kosztować miliardy
i może kosztować ludzkie życie, jeśli wywoła panikę.
-A jeśli nic się nie stanie? -Nic się nie stanie?
To się dzieje! Teraz!
Potrzebujemy więcej dowodów. Więcej danych.
To już nie jest nauka. To rzeczywistość i musisz…
To ja decyduję, co jest tu rzeczywistością.
Nie rozumiesz konsekwencji bycia w błędzie?
Jeśli instytut znów podniesie fałszywy alarm, ludzie stracą do nas zaufanie.
Nie rozumiesz, o co tu chodzi.
W 2004… Miałam dziesięć lat
i spędzałem Boże Narodzenie w Tajlandii z rodziną.
Przeżyłaś tsunami?
Ja…
Moi rodzice posadzili mnie i mojego młodszego brata na… malutkim dachu,
i próbowali się go trzymać.
Ale ta… brudna, brązowa woda była tak potężna,
że po prostu
zmiotła ich. Na naszych oczach.
To zniszczyło nasze życie, Alvaro.
-Przykro mi… -Nie było ostrzeżenia.
Ta fala po prostu w nas uderzyła.
A gdyby było ostrzeżenie,
gdyby wiedzieli, mogliby wciąż tu być.
Liczy się każda godzina. Trzeba…
Trzeba dać ludziom znać
i pozwolić im zdecydować, co chcą zrobić.
Proszę.
Od 1949-go roku
spokojna i cicha wyspa La Palma jest tykającą bombą zegarową.
Podczas erupcji wulkanu w 1949 roku doszło do serii bardzo silnych trzęsień ziemi,
a wzdłuż zbocza wulkanu powstała strefa uskokowa.
Mówimy o całym zboczu góry
poruszającym się w całości w stronę oceanu.
Wygląda na to, że katastrofa jest blisko.
Zasadnicze pytanie brzmi nie "czy", ale "kiedy".
Cześć! Gdzie byłaś?
Cześć… Ja właśnie… A gdzie ty jesteś?
Sprawdzam żółwie. Opuszczają wyspę.
Erik…
Ludzie mówią, że to z powodu erupcji gazu. Wiesz coś o tym?
Erik, czy możesz…
Możesz spotkać się ze mną później w pracy? Muszę z tobą o czymś porozmawiać.
Jasne. O czym?
To ważne.
Dobrze.
Świetnie.
Pamiętaj, żeby wziąć ten po lewej.
Zawsze.
Przypomniałam sobie, że ja też mam coś takiego.
Tak? Jestem zaintrygowana.
Więc… Za każdym razem, gdy ktoś zaprasza mnie
do zrobienia czegoś, co naprawdę chcę zrobić… Nie robię tego.
Dlaczego?
Nie wiem.
Jestem Charlotte. Ale wszyscy nazywają mnie Charlie.
Sara.
Miło mi.
Bardzo.
Więc… gracie dzisiaj wieczorem? Mogłabym do was dołączyć.
Daj mi swój telefon.
Co?
Telefon.
Dobrze.
Proszę. Teraz jesteśmy przyjaciółkami. Możemy do siebie dzwonić.
Dam ci znać, kiedy zejdziemy na dół.
Dobrze.
Będzie zabawnie! Albo tak wygląda. Widziałam to wideo wczoraj na SnapMap.
Kto je wysłał? Mogę obejrzeć?
Tak.
Proszę.
Gotowi na serw? No dalej! Tak!
Didrik!
Didrik, dlaczego wysłałeś film ze mną?
Co?
Głuchy jesteś?
-O co ci chodzi? -Mówiłam: żadnych zdjęć!
Hej!
Nie śmiej się. Usuń to, teraz.
To ty doniosłaś?
Po prostu to skasuj.
-Dobra… -Możesz choć raz mnie posłuchać?
Proszę.
Odpieprz się! Wszyscy jesteście idiotami!
-Mam tu więcej twoich zdjęć… -Wal się!
-Chociaż raz mnie posłuchaj! -Nie ma w tym nic
niebezpiecznego. To tylko kilka zdjęć na plaży.
-Alvaro… -Pani burmistrz.
Co może mi pan powiedzieć o emisji gazów?
-Nie jesteśmy tu z powodu gazów. -Jeśli dojdzie do pełnej
erupcji, góra może się rozdzielić
i grozi nam osunięcie ziemi i tsunami.
Nie mów, że znowu będziemy o tym rozmawiać.
Powiedz mi, że ona traci rozum.
Pęknięcie ma kilkaset metrów długości
i przechodzi przez całą górę.
Znalazła je wczoraj.
Tak. Kiedy my tu rozmawiamy, góra się rozpada.
Jak bardzo jesteś pewien?
To poważne. Mamy powody wierzyć, że grozi nam poważna katastrofa.
Powody wierzyć?
Tak.
Więc nie wiecie tego?
Nie możemy być w stu procentach pewni. To natura, a nie matematyka.
Ostatnim razem, gdy powiedziałeś to publicznie,
tysiące ludzi opuściło wyspę.
Myślisz, że tego nie pamiętam?
Bez powodu! To prawie kosztowało mnie to stanowisko!
-Przykro mi, ale… -Nie sądzę, żeby było pani przykro.
Czy zdaje sobie pani sprawę z konsekwencji, jeśli…
Marie…
Posłuchaj. Musisz zorganizować spotkanie z rządem.
Do tego czasu nie powiem nic publicznie.
Ale naprawdę muszę z nimi porozmawiać.
Ludzie mogą być w poważnym niebezpieczeństwie.
Cześć!
Cześć. A Sara?
Chyba poszła do swojego pokoju.
Okej.
Pomyślałem, że pójdę odebrać ten samochód.
Dlaczego nie zrobimy tego, co proponowałaś?
Czego?
Pojedźmy w góry i chodźmy na wycieczkę.
Wygooglowałem widok, jest magiczny.
A potem, jeśli chcesz, obejrzymy te designerskie hotele.
W porządku.
-Zróbmy to. -Dobrze.
Tak! Naleśniki z syropem są pyszne! Mam nadzieję,
że mają w pobliżu defibrylator.
Jakie macie plany na dzisiaj?
Właściwie to rozmawialiśmy o wycieczce w góry.
Możecie o tym zapomnieć.
Co?
Tak, była tam jakaś erupcja gazu czy coś i… Najwyraźniej ktoś zginął.
Nie…
Wszystko tam zamknęli.
Naprawdę?
Dobrze, że wczoraj znaleźliśmy chłopca.
Przez chwilę byłeś nieźle zestresowany.
-Tak… -Całkowicie to rozumiem. Te prądy to nie
są żarty. Lepiej z nimi nie igrać, bo to mocna rzecz.
Pogadamy później, Arnt. Dokończmy jedzenie.
Może chcesz posiedzieć na balkonie i trochę porysować?
Tam.
Siedzieliśmy tam wczoraj i zapytałam, jak wam minął dzień. A ty odpowiedziałeś:
„Było świetnie. Tobias był na basenie”.
A Tobias zniknął na plaży. Dlaczego mi o tym nie powiedziałeś?
Mieliśmy spędzić miły wieczór. A gdybym coś powiedział…
wieczór byłby zrujnowany.
Więc wolałeś mnie okłamać?!
Okłamujesz nawet samego siebie!
Słucham?
Właśnie to robisz. Przestałeś nawet chodzić do lekarza, bo wiesz, co ci powie.
-Po prostu nie chcesz się zmienić! -Boże!
Miałam tyle pomysłów na to, żebyśmy razem zyskali nowe perspektywy.
Nie chciałeś dołączyć do żadnego kursu, który zaproponowałam.
Kursy?!
Mieliśmy umowę!
Że będziemy pracować nad zbliżeniem się do siebie i że będziesz próbował
więcej rzeczy. A co się stało, kiedy tu przyjechaliśmy?
Piwo, stek, basen?!
Nie pojmuję, jak możesz tu stać i narzekać.
Opiekowałam się Tobiasem całą jesień, żebyś miała czas stać się lepszą wersją
siebie! I jak mi dziękujesz? Gdy tylko wylądowaliśmy,
zaczęłaś flirtować z tym Hiszpanem!
Tylko na wszystko narzekasz. Hotel nie jest już wystarczająco dobry,
plaża nie jest już wystarczająco dobra, ja nie jestem już wystarczająco dobry.
Wszystko jest nie tak! Masz w dupie nasze życie.
Jakbyś się go wstydziła. To nie ja się zmieniłem.
Jestem dokładnie taki sam!
Ta pieprzona wycieczka ego, na której jesteś…
-Wycieczka ego? -…rujnuje wszystko!
Cholera! Jestem odpowiedzialna za te
dzieci od siedemnastu lat!
Nie umiałeś nawet dostrzec, że Tobias potrzebuje pomocy. W końcu udało mi się
stworzyć wokół niego system i po raz pierwszy od lat mam odrobinę czasu, by
zauważyć, jak czuję się w środku.
Odpowiedzialna za dzieci przez siedemnaście lat? Ale dostrzegasz swoją
córkę?
Widzisz, jak siedzi w swoim pokoju, weekend po weekendzie, ukrywając się? Nie.
Nie czuje się dobrze!
Myślę, że powinieneś teraz wyjść. Zamów sobie wazon piwa.
Cześć.
Pójdziemy popływać?
Tak. Idź po kąpielówki.
Jennifer… Spróbujmy…
Hej.
Dlaczego płaczesz?
To znaczy, że nie wolno mi nic mówić.
Dobrze. Masz maskę do nurkowania?
Świetnie. Chodźmy się zanurzyć.
Rozmawiałem z doradcami w ministerstwie środowiska w Madrycie.
Traktują to bardzo poważnie.
Chcą, żebyśmy jak najszybciej przesłali im raport o sytuacji.
-A jeśli coś się stanie? Musimy… -Nie ma innego wyjścia!
Anno, musisz przeanalizować dane z wczoraj
i wysłać wszystkich dostępnych do monitorowania góry.
Oczywiście. Marie, twój brat tu jest.
Cześć.
Cześć. Gdzie byłaś? Wszystko w porządku?
Tak. Po prostu… Mam dużo pracy i…
Tak sobie myślałam… Naprawdę bym chciała… Myślę, że najlepiej będzie,
jeśli wrócisz teraz do domu, do Norwegii.
Pójdę do środka i załatwię ci bilet lotniczy.
Jasne, ale dlaczego? Co chcesz przez to powiedzieć?
Po prostu… Cały czas pracuję. Nie mam czasu na pilnowanie cię.
Lepiej wróć do domu i uporządkuj swoje życie.
Mówisz tak, jakby twoje życie było takie poukładane.
Dobra…
Sądzisz, że nie słyszę cię w nocy? Słyszałem te twoje koszmary.
Nie masz przyjaciół. Nie masz chłopaka.
Przynajmniej możesz na mnie liczyć. Pojawiam się. Ty nawet nie próbowałeś się
pozbierać i być przy mnie, albo po prostu pomyślałeś: „Ciekawe, co u Marie?”
W porządku, ale…
A potem przyjeżdżasz tutaj i oczekujesz,
że będziesz żył z moich pieniędzy i że będę ci przypominać o każdej wizycie
u psychiatry.
Muszę być szczęśliwa, kiedy ty jesteś szczęśliwy, bo tak cholernie się boję, że
coś ci się stanie, że znowu wpadniesz w depresję i zrobisz coś
-głupiego. -To nie w porządku…
Nie myślisz o nikim poza sobą, a naszą traumę wykorzystujesz
jako wymówkę, by niczym się nie przejmować.
Jeśli nie chcesz mnie w swoim życiu, to nie.
Erik… Erik! Przepraszam.
Nie to miałam na myśli. W ogóle nie o to mi chodziło.
To wyszło zupełnie nie tak. Proszę, cokolwiek by się nie działo,
obiecaj mi, że wrócisz do Norwegii.
Dlaczego?
Marie…
Może nadejść tsunami.
Powiesz wszystko, żeby pozbyć się mnie ze swojego życia. Jesteś popieprzona!
Nie… Wiem… Rozumiem, że tak to brzmi, ale, proszę, musisz mi uwierzyć!
Erik!
Do diabła.
Co się dzieje?
Musisz to zobaczyć.
To wstrząsy.
Zaczęły się dość głęboko. Jesteśmy do nich przyzwyczajeni,
zdarzają się cały czas.
Ale teraz pojawiają się coraz wyżej.
Chociaż temperatura jest wciąż dość niska.
Więc to jest popiół.
Może dojść do erupcji.
Marie, sprawdź, monitoring pęknięcia.
Tak…
Nadal powoli się rozszerza.
Erupcja może otworzyć szczelinę.
Infolinia Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W czym mogę pomóc?
Zgubiła pani paszport w Rzymie…
Dobra, poszliście wczoraj do klubu, a twój kumpel nie wrócił do hotelu.
Żadna policja na świecie nie zrobiłaby nic w sprawie
zaginionego dwudziestopięcioletniego Norwega
przed upływem co najmniej trzech dni.
Zadzwoń do nas jutro, jeśli do tego czasu nie wróci.
-O co chodziło, Jens? -Słyszałeś o porach posiłków? Stołówce?
Masz majonez wokół ust. Mógłbyś też zrobić coś z tymi ciuchami. Wyglądasz, jakbyś
przyszedł do pracy po czterodniowej wycieczce bez prysznica.
Przyjąłem.
Przepraszam.
Dzięki. Dostaję szału, siedząc obok niego.
Widziałam, że pracujesz w Boże Narodzenie.
Tak.
Masz kilka zmian.
Wiele osób ma dzieci i w ogóle, więc pomyślałem, że wezmę ich więcej.
Tak. My, samotni, musimy to znosić.
Wyglądam na samotnego?
Muszę zadzwonić do… Norwega… w Chinach.
Jens Uvdal.
Cześć, wujku Jensie. Tu Sara.
Cześć, Saro! Miło, że dzwonisz.
Jak tam La Palma?
Hej… Muszę pożyczyć trochę pieniędzy.
Tak, ale… Dlaczego?
Bo… potrzebuję.
Zawsze fundowałeś mi różne rzeczy, więc pomyślałem, że…
Dzwonisz do mnie, bo nie możesz poprosić Jennifer.
Nie mogę się zgodzić, dopóki nie powiesz na co to.
Mama i Fredrik… Kłócą się.
I…
Nie zniosę tego dłużej. Więc… kupiłam bilet lotniczy do Madrytu.
Ale nie mam wystarczająco dużo pieniędzy, żeby wrócić stamtąd do domu…
Sara, nie zrobisz tego. Nie wsiądziesz teraz do samolotu. Zadzwonię do Jennifer i
-to naprawimy… -Nie!
Więc będę musiała… Polecę do Madrytu, a potem… Sama się tym zajmę.
Saro, poczekaj!
JENS
Wkrótce rozpoczniemy kołowanie. Prosimy o zajęcie miejsc i zapięcie pasów.
Bagaż podręczny należy umieścić pod siedzeniem lub w schowku nad głową.
Lot potrwa dwie godziny i pięćdziesiąt minut.
Podczas lotu palenie jest zabronione.
PRZEPRASZAM ZA TO, CO SIĘ DZIŚ STAŁO. NAPRAWDĘ TEGO ŻAŁUJĘ.
BARDZO CIĘ LUBIĘ. CHARLIE
WUJEK JENS
ODRZUĆ
Wstrząsy są częstsze i występują naprawdę wysoko.
Może wybuchnąć w każdej chwili.
Dzwoń do kontroli lotów! Zatrzymaj wszystkie samoloty
do i z La Palmy.
Chmura popiołu załatwi silniki i rozbije samoloty.
Wieża La Palma, echo-zulu-zulu siedem-pięć-pięć
w punkcie oczekiwania,
pas startowy trzy-sześć. Gotowy do odlotu.
Echo-zulu-zulu siedem-pięć-pięć.
Masz zgodę na start na pasie trzy-sześć.
Jeśli spędzi tam więcej czasu, wyrosną mu skrzela.
To jest życie. Słyszałeś, że w domu są dwa stopnie i pada śnieg?
Boże Narodzenie to nie to, co kiedyś. To chyba przez te zmiany klimatyczne.
Ale tu jest ładnie. Więc… Nie ma tego złego…
Jasna cholera!
Proszę wszystkich o zachowanie spokoju. To tylko erupcja popiołu.
Nie ma powodu do obaw.
Tobias! Wychodź. Idziemy na górę.
O mój Boże.
Echo-zulu-zulu, siedem-pięć-pięć. Przerwać start.
Co? Powtórz.
Echo-zulu-zulu siedem-pięć-pięć. Powtarzam, przerwać start.
-Nie mamy wystarczającego zapasu. -Echo-zulu-zulu
siedem-pięć-pięć, nie mamy dość pasa.
-Powtarzam, nie mamy dość pasa. -Przed wami wielka chmura
popiołu. Przerwać start!
Echo-zulu-zulu siedem-pięć-pięć. Za późno, jesteśmy w powietrzu.
JENS NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Fredrik!
Dzwonił Jens. Sara pojechała na lotnisko.
Co?
Jesteś pewna?
Zniknął jej paszport i nie odbiera telefonu. Jest wyłączony,
a jej samolot właśnie odlatuje do Madrytu.
Do Madrytu? Na pewno nie pozwolą teraz
na start samolotu.
Musimy dostać się na lotnisko.
Tak.
Weź kluczyki do samochodu, a ja zajmę się Tobiasem.
Arnt, musisz zabrać Tobiasa.
Zadzwoń do Madrytu. I połącz mnie z Instytutem.
-Już. -Tak.
Narodowość pasażerów pozostaje nieznana,
ale biorąc pod uwagę, że La Palma jest popularnym
miejscem wypoczynku,
uważa się, że wśród ofiar są turyści.
Cały ruch lotniczy z i na wyspę został wstrzymany…
…do lokalnego szpitala.
Wciąż nie ma oficjalnych informacji od władz hiszpańskich
Co się dzieje?
Katastrofa samolotu kilka minut temu. Wyspy Kanaryjskie. La Palma.
Samolot leciał do Madrytu.
Co?
To samolot do Madrytu się rozbił. Ocaleni są przewożeni do
miejscowego szpitala. Powinniśmy tam pojechać?
Tak.
Spróbuj jeszcze raz zadzwonić.
Dalej, Sara. Od razu poczta głosowa.
Próbuj dalej.
Sara? Nie, to nie ona. A tutaj?
Tam.
Czy to Sara?
Może.
Przepraszam! Przepraszam! Muszę wiedzieć, czy ta kobieta to moja córka.
-Była pani w samolocie? -Nie, ale jest tam operowana kobieta.
-Nazywa się Sara Uvdal! -Nie może pani tu być.
Rozumiem, ale może pani sprawdzić, czy to ona?!
Potrzebujemy odpowiedzi, proszę!
Musi być jakaś lista!
Nie! Muszę wiedzieć! Muszę wiedzieć, czy to moja córka!
To już nie jest kwestia "czy".
Ale "kiedy".
To mogą być dni albo tygodnie.
Proszę, posłuchać, panie ministrze. Nie ma żadnych za i przeciw.
Jedynym pytaniem jest to, ile istnień ludzkich można uratować.
Tak, ale to tylko popiół i zdarzało się to już wcześniej.
Kiedy my rozmawiamy, pęknięcie się rozszerza.
Ewakuacja również stanowi zagrożenie dla życia ludzkiego.
Musimy mieć pewność.
Jeśli erupcje zmienią się z popiołu w lawę, będziemy mówić o godzinach.
Skały wielkości Manhattanu zostaną wypchnięte do morza.
-A konsekwencje… -Nie możemy zaalarmować ludzi bez
przygotowania, to wywoła chaos.
Ale proszę… Zróbcie coś.
I to teraz.
Zaczniemy przygotowania.
Zadzwoniłem dziś do mojej rodziny.
Są na łodzi opuszczającej La Palmę.
Proponuję, żebyście zrobili to samo.
Co?
Jak to?
Lotnisko jest zamknięte, ale promy nadal kursują.
Samoloty wciąż odlatują z Teneryfy.
Ale…
Zostanę trochę dłużej i będę monitorował sytuację.
Nie możemy cię tu zostawić.
Anno…
Podjąłem decyzję.
Idźcie.
Znajdź swojego brata.
I uciekaj stąd.
Nikt nie powinien przeżywać tego dwa razy.
Cześć.
Erik?
-Cześć, dodzwoniłeś się… -Cholera…
To lista z nazwiskami pasażerów samolotu.
Zaznaczono nazwiska tych, którzy są tu w szpitalu.
Pozostali są zaginieni.
Jak to zaginieni?
Byli w przedniej części samolotu.
W części, która eksplodowała.
Rozumieją państwo?
Nie… Może to pomyłka? Może pani sprawdzić jeszcze raz?
Jeśli zaginęli, może powinniśmy udać się do samolotu i…?
To niemożliwe.
Ale…
Powinniście wrócić do domu…
albo do hotelu.
Skontaktuję się z wami, jak tylko będę miała więcej informacji.
Bardzo mi przykro.
Dlaczego nie?
Nigdy nie byliśmy tak głęboko w oceanie, żeby wiedzieć, co tam jest.
Na pewno o tym wiedziałeś.
A wiesz, że latem…
Cześć.
Wiesz coś więcej?
Jest bezpieczna. Wyszła z samolotu.
To było nieporozumienie.
Nie wiem nic więcej.
To dobrze.
Tak.
Najważniejsze, że żyje…
Tak.
Chcesz z kimś porozmawiać?
Nie… Po prostu potrzebuję się wyspać.
Jutro poranna zmiana.
Jasne.
Śpij dobrze.
Jest ślisko!
Cześć.
Przepraszam za… wcześniej.
Chodzi o to…
Mama i tata nie wiedzą, że tu jestem.
Więc trochę głupio być na SnapMapie.
Nie mogę już znieść bycia z nimi w Boże Narodzenie.
Chciałam być jak najdalej.
Właściwie nie znam ludzi, z którymi tu jestem.
Dołączyłam do nich.
Wiesz, że dziś rozbił się samolot?
Byłam na pokładzie.
Co? Żartujesz?
Wysiadłam.
Dlaczego?
Bo dostałam od ciebie wiadomość.
Naprawdę?
W porządku?
Tak…
Tęskniłam za tobą.
Kiedy zdałam sobie sprawę,
że samolot się rozbił i że powinnam być na jego pokładzie, pomyślałam, że…
Mogę umrzeć w każdej chwili.
Więc muszę przestać… czuć, że muszę wszystko kontrolować i…
Muszę przestać się bać i…
Odkładać rzeczy na później.
Odkładać co?
Lubię cię.
I zastanawiałam się… czy ty mnie lubisz.
W ten sposób.
Albo czy jestem kompletną idiotką, która wszystko źle zrozumiała.
Cześć. Gdzie jesteś?
Dobrze. Już tam jadę. Zostań tam, dobrze?
-Dobra, wyluzuj. Już sobie idę. -Hej! Nie… Erik…
-Cofnij się! -Pozwól mi go zabrać, proszę. Nie…
Jestem jego siostrą. On jest na lekach.
-Proszę… Nie, Erik. Pozwól mi go zabrać. -Proszę się odsunąć.
Erik?
Przepraszam!
Pójdzie pani z nami.
-Co robisz? Proszę! Nie! -Puść ją!
Odsuń się!
Marie!
Erik, proszę, opuść wyspę! Będę tuż za tobą… uciekaj stąd!