PLAŻA BONITA LA PALMA
La Palma to zachodnia wyspa kanaryjska.
Jest najpiękniejsza w archipelagu.
Ładne.
- Co myślisz? - Zrób jeszcze jedno.
No nie! Zgubiłam kolczyk?
- Nie masz jednego. - Gdzie on jest?
Tutaj możemy popływać…
Błagam. Przestań.
Można flirtować dla darmowego rejsu.
Będzie chciał się z tobą przespać.
Pomyśli, że chcesz go poślubić.
- Tylko się uśmiecham. - Zamieszkać tu i mieć dziesiątkę dzieci.
Może tak zrobię.
Mieszkanie i gromadka dzieci z kapitanem.
- Wskakuję! - Muszę znaleźć kolczyk.
Ida?!
Musimy uciekać!
Chwila! Ona jest pod łodzią!
Nie odpływamy!
Od 1949 roku spokojna wyspa La Palma jest tykającą bombą zegarową.
Podczas erupcji w 1949 roku doszło do serii silnych trzęsień ziemi.
Wzdłuż szczytu wulkanu utworzyła się linia uskoku.
Całe zbocze góry zsuwa się w stronę oceanu.
Katastrofa jest blisko.
To na pewno się wydarzy. Nie wiemy tylko kiedy.
Cudownie!
- Dzięki. - Wesołych świąt!
Wesołych świąt!
- Kiedy pójdziemy popływać? - Niedługo.
Najpierw się zameldujemy. Chodź.
Ta sama sztuczna choinka.
Serio? Coś pięknego!
Dokładnie ta sama. Wspaniale!
Tak jest!
- Och! - Przylecieliście!
- Miło widzieć. Wesołych świąt. - Wzajemnie.
A to kto?
W zeszłym roku byłaś taka… A teraz już dorosła kobieta.
Ty też się zmieniłaś.
Trochę poćwiczyłam.
Fredrik ma nową laskę.
Na pewno będziemy na siebie wpadać.
- Jasne. - Bawcie się dobrze.
- Do zobaczenia! - Na razie!
- Witam! - Dzień dobry.
- Miło was gościć w hotelu! - Dziękujemy.
Od siedmiu lat przyjeżdżamy tu w każde święta.
Tuken takk.
Prawie dobrze.
Auto z wypożyczalni zwykle czekało na lotnisku.
- Auto? - José zawsze to załatwiał.
Dobrze, mogę wynająć dla was auto.
Doskonale. Mamy nowego Joségo.
- Tak! - Super!
- Udanego wypoczynku. - Dzięki.
Jeśli w ogóle można wypocząć, śpiąc z dziećmi w jednym pokoju.
- Bardziej jak na obozie. - Właśnie.
Wystąpiła pewna sytuacja…
i chyba mogę zaoferować wam inny apartament.
- Apartament? - Tak.
Wyjątkowy apartament dla wyjątkowej kobiety.
Na końcu korytarza, na samej górze.
Świetnie!
I co?
- To inny pokój. - Masz rację, Tobias.
Chodź ze mną pozwiedzać nowe miejsce.
Jest biurko, będziesz mógł tu rysować.
„Wyjątkowy apartament…”
„Dla wyjątkowej kobiety”.
Po prostu był miły.
- Rany! - Boże!
Jasny gwint.
Jeszcze mogę zwrócić kartę…
W żadnym wypadku.
Bikini?
Przesada?
Nie, świetnie. Dawno cię w takim nie widziałem.
- Fakt. - Super.
Wyjątkowe bikini dla wyjątkowej kobiety.
Dla bardzo wyjątkowej kobiety.
Tata zabrał na wakacje raki.
Były w tylnej kieszeni. Mam też krem na mróz.
Dobrze, że to ja podaję leki Tobiasowi.
I tego się trzymajmy.
Ktoś to zostawił na podłodze.
Pokaż.
Czy damy radę za trzy minuty zameldować się na basenie?
Próbujemy!
Jeśli damy radę, to tata kupi…
INSTYTUT GEOLOGICZNY LA PALMA
- Hej. - Cześć.
- Dzień dobry. - Cześć.
Czy wczoraj była seria wstrząsów?
Cześć.
Tak, od wnętrza góry aż do zachodniego wybrzeża.
Cześć, młoda.
Duża aktywność w tym obszarze.
- Haukur, sprawdzisz to? - Jasne.
- Hej. - Cześć.
Gdzie były te wstrząsy, o których mówiłaś?
Południowo-wschodnie wybrzeże.
Przy plaży Bonita. Czemu pytasz?
TRAGICZNY WYPADEK ŁODZI Z TURYSTAMI
Coś nie tak?
Álvaro.
- Coś się stało? - Nie.
- Haukur? - Tak?
Ten sprzęt pomiarowy, który wspólnie instalowaliśmy…
To były nowe urządzenia?
Jasne. Supernowoczesne.
Jesteś pewny?
A co się dzieje?
Chyba straciłam połączenie,
a ostatni sygnał odebrałam wczoraj.
- Dziwne. - Właśnie.
Nic nie wyświetla.
To nie sprzęt.
- Był bez zarzutu. Sprawdzałem. - Jasne.
Podejrzewam, że to ty…
- Ja? - Tak.
- Jasne! - Błędy nowicjuszki.
- Tak. - Znowu.
Pojedziemy to sprawdzić?
- Kamperem na wulkan. - Nieźle.
- Gotowa na darta i piwo wieczorem? - Dzisiaj?
Tak.
Ostatnio przegrałam, więc nie mam już wiele do stracenia.
Masz prawdziwy talent.
Talent?
Muszę wrócić do brata. Potrzebuje mnie bardziej niż wy.
Chodź.
Myślałem, że z bratem lepiej.
Miewa jeszcze stany maniakalne. Ciągle coś nowego.
Co badasz w jaskini?
Chciałam sprawdzić, czy zmiany w ilości wód gruntowych
mogą oznaczać zmiany w strukturze góry.
Że niby woda gruntowa powoduje niestabilność góry?
Tak.
Nadajnik jest na miejscu…
Co sądzisz?
- Wygląda dobrze. - Tak?
- Tak. - Na pewno?
Sprawdzę, ale wydaje się w porządku.
Jak daleko jest do sprzętu?
Jakieś 200 metrów.
- Wszystko gra. - Tak?
Jest sprawny.
- Dobra. - Chodźmy.
Bądź ostrożny.
Nie cierpię ciasnych przestrzeni.
A ten przeklęty kask jest za mały.
I jeszcze każesz mi mówić po duńsku.
- „Kamelåså”. - „Syglekole”.
Coś nie tak?
Tej wody tu nie było.
Zbadam ją.
Potrzymasz?
Dzięki.
Szlag!
Ja pierdolę.
Sprawdźmy jakość powietrza. Pomożesz?
Co to…
Wysokie stężenie dwutlenku węgla.
Nie zagraża nam, ale…
Musiało być jeszcze wyższe, skoro nietoperze zginęły.
Powoli.
O nie!
Cholera!
Zniszczyć taki sprzęt… Powodzenia z doktoratem, Marie!
Do licha…
- Marie? - Tak?
To naprawdę spora szczelina.
Ojej!
Wczoraj w okolicy zatonęła łódź wycieczkowa.
- Co? - Zginęło dwoje Norwegów.
Straszne!
Możemy o tym pomówić, jak Tobias pójdzie spać?
Rozmawialiśmy z tatą, że w tym roku więcej pozwiedzamy.
Mamy w planach wycieczkę w góry.
Kiedy się wybierzemy?
Nie musimy tak od razu. Najpierw się zaaklimatyzujmy…
Zawsze tak mówisz. Umawialiśmy się.
Dobrze… Idzie nasze jedzenie!
Świetnie. Dzięki.
Dziękujemy.
Stek na wakacjach.
Wygląda pięknie!
Hiszpańskie piwo jest lepsze,
czy smakuje lepiej, bo jesteśmy w Hiszpanii?
- Tobias? - Nie wygląda jak na zdjęciu!
Znamy temat. Zaraz coś wymyślimy.
- Naprawimy to. - Zobaczmy, jak to ma być…
To przełożymy tutaj. Jeszcze pomidorek.
Obrócimy. Nic nie może się stykać.
- Nie styka się. - Proszę. Teraz dobrze?
Świetnie!
Pierwsze oznaki wybudzania się wulkanu
to trzęsienia ziemi i emisja toksycznego gazu.
W ten sposób wulkan mówi:
„Obudziłem się”.
Poza tym mnóstwo popiołu.
Popiół jest niemalże…
jak czarny śnieg pokrywający wszystko.
Czasem, ale nie zawsze, pojawia się też lawa.
Powtarzajcie za mną.
- Gaz. - Gaz.
- Popiół. - Popiół.
- I lawa. - I lawa.
To wszystko, dziękuję.
Tej szczeliny nie było w zeszłym tygodniu.
Martwe nietoperze.
Odnotowałem wysokie stężenie dwutlenku węgla i siarki.
Coś musiało się wydarzyć.
Okresy deszczowe są teraz dłuższe i intensywniejsze.
Przez zmiany klimatyczne temperatura rośnie.
Podobnie rośnie ilość chmur, co oznacza więcej deszczu w górach.
Woda zmniejsza tarcie między warstwami skalnymi, a uskok…
Góry stale się przemieszczają.
A ten gaz, Haukur?
Wiesz, że małe kieszenie gazowe to norma w obszarach wulkanicznych.
To zupełnie nowy uskok w jaskini. Nie wiemy, do czego dojdzie.
- Trzęsienia ziemi? Lawiny… - Wystarczy!
Mówisz o zmianach klimatu, uskokach i przemieszczaniu się gór?
Po miesiącu tutaj?
Chcesz skończyć doktorat? Stać się uznaną hydrolożką?
Oczywiście.
Więc nie dopasowuj rzeczywistości do teorii.
Raczej odwrotnie.
Przygotuj się na lata badań. Może nawet całe życie.
Podszkol się, a potem możemy porozmawiać.
Chodź, coś ci pokażę.
- Antonio! - Tak?
Cześć, mówi Álvaro Pérez.
Dawno nie rozmawialiśmy.
Przejdę do rzeczy.
Dokonałeś autopsji ofiar z wypadku łodzi?
Ostatnie ciało otrzymaliśmy pół godziny temu.
Dziś się tym zajmiemy. Dlaczego?
Zadzwonisz, jak skończycie?
Coś mnie ciekawi.
Dobrze. Odezwę się.
Jak wiesz, była tu erupcja w 1949 roku.
Utworzył się kilkukilometrowy uskok, który pomieściłby człowieka.
I co dalej?
Dwadzieścia lat temu brytyjscy naukowcy wysnuli teorię,
że nowa erupcja może spowodować osunięcie zbocza góry do oceanu.
To 500 kilometrów sześciennych skał.
Co odpowiada wielkości…
Manhattanu.
Jeśli to wpadnie do oceanu…
Powstanie tsunami.
Tak.
Tsunami nie jest tu szczególnie popularnym tematem.
Haukur, teraz mamy znacznie więcej wody gruntowej.
Nie masz na to żadnego dowodu.
- Ludzie mają prawo wiedzieć. - O czym?
Że „coś” może się wydarzyć?
Usiądź, proszę.
Posłuchaj.
- Mają prawo wiedzieć. - Dziękuję.
Álvaro myślał podobnie podczas erupcji w 2021 roku.
- Naprawdę? - Tak. Ogłosił to publicznie.
Powiedział o realnym zagrożeniu osunięciem się góry.
To wywołało chaos.
Niemal stracił pracę.
Nie powtórzy tego, dopóki tsunami nie zapuka do drzwi.
- Wtedy się pomylił? - Pomylił?
Być może. Kto wie?
Żeby to się wydarzyło,
wiele rzeczy musi się zgrać w czasie.
Idealny zbieg rzadko spotykanych okoliczności.
Teoria też może być błędna.
Haukur?
Tak?
Jak wielkie by było?
Co takiego?
Tsunami.
Wejdź na YouTube.
W 1949 roku wzdłuż szczytu wulkanu utworzyła się linia uskoku.
Ten rozłam stanowi główną przesłankę,
że pewnego dnia wulkan może wywołać potężne tsunami.
W ciągu 20-30 minut wysoka fala wyruszyłaby z La Palmy
w długą podróż przez Atlantyk.
Skutki byłyby katastrofalne.
- Cześć! - Cześć!
Co porabiasz?
- Ty gotujesz? - Tak!
Nieźle!
- Co u ciebie? - Dużo pracy.
O tym mówiłem. Wciąż tylko pracujesz.
Nieprawda.
- Jadasz tylko chińskie zupki. - To też nieprawda.
- Prawda. - Nie!
Nabawisz się szkorbutu.
Jestem pod wrażeniem, że mój brat odnajduje się w kuchni.
Nie miałam pojęcia.
Mój terapeuta da mi złotą gwiazdkę.
Muszę ci coś pokazać.
Chodź zobaczyć.
Mam nowe miejsce do nurkowania.
Spoko. Mogłeś chociaż posłać łóżko.
Jasne, spójrz.
Na forum o żółwiach jest wątek o La Palmie.
Dzieje się tu coś nietypowego.
Żółwie się gromadzą. Ktoś wrzucił te zdjęcia.
Setki komentarzy.
I co mówią?
Głównie są zafascynowani, że zebrały się w jednym miejscu
i zmierzają w tym samym kierunku. To nietypowe zachowanie.
Ale muszę lecieć.
Chciałem dokupić więcej warzyw na…
prawdziwy obiad.
Jasne.
Świetnie! A pożyczysz trochę kasy?
Pewnie.
Ile potrzebujesz?
Stówka? Może być?
Sto euro na warzywa?
Mam dług u faceta od łodzi, którą wykonałem kilka kursów.
Po powrocie do Norwegii od razu pójdę do pracy.
Wszystko ci zwrócę.
W porządku.
Nawet jeśli będę spłukana.
Dzięki! Do zobaczenia.
- Oparzenia? - Gaz.
Gaz?
Wyjątkowo gorący.
Stwierdziliśmy śmiertelne poziomy dwutlenku węgla i siarki w płucach.
Woda musiała być tak gorąca, że szyba na łodzi pękła.
Dziękuję.
Odwdzięczę się.
Álvaro, czego się uczyliśmy jako dzieci?
Gaz, popiół, lawa…
Powinienem się martwić?
Nie. Będzie dobrze.
- Cześć! - Cześć. Leżak dla ciebie.
Miałam zamiar pobiegać,
ale może przedtem pójdziemy na spacer?
Właśnie zamówiłem przekąski.
Zaczekaj. Zaraz pójdę z tobą.
- Miło. - To nie potrwa długo.
To nie jest kufel piwa.
To cały dzban.
Mam pójść sama na ten spacer?
Dobry pomysł. Umówmy się na jutro.
Przyślij fotki!
Zostawiłam telefon. Wolę doświadczać.
O co chodzi z twoim bratem? Wybacz, nie chciałam cię przestraszyć.
Co robili z tym jedzeniem?
On nie zje dania, które wygląda inaczej niż na zdjęciu.
Serio?
Jest w spektrum, więc ma takie zachowania.
Każdy ma swoje przyzwyczajenia.
Gdy muszę zdecydować, zawsze wybieram lewą stronę.
Jeśli na przykład są dwie windy,
muszę zaczekać na lewą, mimo że prawa jest wolna.
Spoko…
To irytujące, ale nie wsadzą mnie do psychiatryka.
Na razie nie.
Planujemy pograć w siatkówkę.
Jest nas pięcioro. Brakuje jednej osoby. Dołączysz?
Byłoby super.
Ale muszę opiekować się bratem.
Przyjdź, jeśli zmienisz zdanie.
- Dobra. - Ale ja gram z lewej strony.
Jasne.
- O co chodziło? - Z czym?
Kto to był?
Brakowało im jednej osoby do siatkówki.
Czemu nie zagrasz?
Muszę pilnować Tobiasa.
Nie wygłupiaj się. Zajmę się nim.
- Tak? - Śmiało.
Masz 17 lat, a wciąż siedzisz z nami.
- Tak… - Idź się pobawić.
Dobra.
Tak?
- W siatkówce gra się na trzy. - Na trzy?
- Maksymalnie. - Trzy odbicia?
Palcami albo tak.
- To świetna zabawa. Idź! - Dobra.
- Dokąd idziesz? - Sara ma swoje plany.
Ale…
wiesz, co to oznacza?
Gotowy?
Nie patrz.
Kto pierwszy, ten lepszy.
Tobias?
Cześć! Gramy? Chodź.
Śmiało.
Tobias?
- Widziałaś Tobiasa? - Nie.
- Musi tu być. Pomóż mi szukać. - Co?
Tobias!
Fredrik, coś się stało?
- Nie widziałeś Tobiasa? - Że co?
Tobias!
A jeśli wszedł do wody? Mogą być prądy…
Gdzieś tu jest!
- Tobias! - Tobias!
Fredrik!
Czy to nie on?
- Tobias! - Tobias!
Tobias, synku.
Nie możesz tak odchodzić…
To przeze mnie?
Nie.
Wszystko gra.
- Nie… - Dokąd one płyną?
Tak!
Bez presji. Zrób to jeszcze raz.
Marie? Zaczynamy następną kolejkę.
Chodź zobaczyć.
- Co? - Usiądź.
Co niewiarygodnie nudnego chcesz mi pokazać?
Zbadałam próbki wody z jaskini.
Woda deszczowa potrzebuje 30 lat,
by dostać się ze szczytu góry do dolnych tuneli.
Gdy przepływa przez skały, wzbogaca się o minerały.
W dzisiejszych próbkach…
nie ma żadnych minerałów.
A skoro ich nie ma,
to oznacza, że przepłynęła znacznie szybciej.
W kilka tygodni.
Może…
Może nawet dni.
Co może oznaczać, że ta szczelina…
sięga samego szczytu.
- Mogę? - Proszę.
Co?
To miejsce w jaskini, w którym dziś byliśmy,
jest bezpośrednio pod uskokiem z 1949 r.
Czyli…
mogę mieć rację.
Wtedy to już nie będzie teoria, prawda?
Ty i ja utoniemy. Podobnie jak pozostali i…
Moment.
Pojedźmy teraz na tę górę
i sprawdźmy, czy uskok uległ zmianie.
Żeby się upewnić, że jesteśmy w wielkim błędzie.
- Weźmiesz walizkę? - Tak.
- W którą stronę? - Daj. Wejdziemy tędy.
Serwujesz? Dawaj!
O tak! Fantastycznie!
Dasz radę!
Cześć!
- Pobiegłam na sąsiednią plażę. - Super.
Jest piękna.
Otoczona stylowymi hotelikami.
Zupełnie inna atmosfera.
Świetnie.
Zamówiłem wino. Napijesz się?
Tak.
- Chętnie! - Super!
Musimy uczcić nasz pobyt. Udało się kolejny rok z rzędu.
Świetnie sobie radzisz.
Ćwiczysz prawie codziennie.
Od pół roku chodzisz spać o 22. Imponujące.
Na zdrowie.
W końcu mamy własny pokój.
Jak wam minął dzień?
Było całkiem…
- Było w porządku. - To dobrze.
Wystarczy mu basen i jest szczęśliwy.
- Widziałeś rysunki? - Tak.
Stworzył mapę nieba.
Narysował jeszcze jakieś żółwie.
Ma w sobie istny wszechświat.
Niewiarygodne.
Coś cudownego.
- Zamówiłaś coś? - Nie.
- Ja otworzę. - Odpoczywaj.
Witam!
- Wszystko gra? - Jak najbardziej.
- Gdzie jesteśmy? - Tutaj.
Super.
Witam!
- Dzień dobry. - Auto załatwione?
Dlatego tu jestem.
Obdzwoniłem wszystkie firmy, ale nie mają nic wolnego.
Dopiero teraz? Mówiłem rano, że potrzebujemy auta.
- Ale… - Mamy plany z dziećmi.
- Proszę posłuchać… - To ty słuchaj, podstępny…
- To nie problem. - Koleś jest stuknięty.
Napiszę skargę na kiepską obsługę.
Mój brat sprzedaje samochody i załatwił wam bmw z górnej półki.
W tej samej cenie.
Duża moc i tak dalej. W porządku?
Oczywiście…
Świetnie. Dziękuję.
Można odebrać kluczyki jutro rano. Przepraszam za najście.
Nie szkodzi…
To całkiem miłe.
To znaczy…
Załatwił nam świetny apartament i bmw,
a ty narzekasz?
- Tak. - W czym problem?
Koleś powinien trochę wyhamować.
Wyhamować? Pomaga nam!
Ewidentnie flirtuje.
Widziałem was.
Idę do Tobiasa.
Dasz radę?
Tak.
Robię się na to za stary.
Nie.
Dobra. Jesteśmy.
Ja pierdolę.
Znacznie się powiększył.
Musimy go zmierzyć.
Oboje zasnęli.
Może to lepiej.
Tak…
Nie dogadujecie się z mamą?
To nic takiego.
Wszystko gra.
Nie jest jak dawniej.
To znaczy?
Gdy byliśmy tu poprzednio,
siadaliście wieczorem na balkonie i gadaliście długimi godzinami.
Lubiłam przy tym zasypiać.
Tak…
Nie, to po prostu…
Po prostu…
Nie wiem, Sara,
czy powinniśmy o tym rozmawiać.
No co ty.
Udźwignę to. Przecież mnie znasz.
Chcę wiedzieć, co się dzieje.
Co się dzieje…
Nie wiem…
Gdy poznałem twoją mamę, była w kiepskim momencie.
Twój tata odszedł.
Była bardzo przygnębiona.
Zagubiona.
Potrzebowała kogoś takiego jak ja.
Wspierający nauczyciel.
Lubi futbol i dobre jedzenie.
Rozsądny.
Ale byłem trochę roztrzepany, więc ona mnie też uratowała.
Ale wszystko się zmienia.
Więc teraz…
Nie jestem pewien.
Martwisz się?
Tak…
Troszkę.
Jesteś moim tatą.
Naprawdę.
No cóż…
A ty?
Wszystko gra?
Tak, czemu miałoby nie grać?
Nie wiem. Poleciałaś z nami na wakacje.
Spędzasz weekendy w domu.
Nie powinnaś się bawić na mieście?
Znaleźć sobie kogoś?
Nie… Co tam możesz wiedzieć?
Co mogę wiedzieć?
Dobra…
Nie pij za dużo.
Mama chce, żebyś biegał i pił sok winogronowy.
No tak… Próbowałaś już tego soku?
- Nie. - Właśnie.
Nie martw się.
Jasne.
- Anna, wychodzimy! - Wezmę swoje rzeczy.
- Do Niebieskiej Małpy? - Tylko nie tam.
Okropny bar.
Co się odpierdala?
- Chodźmy. - Patrz. Sprzed kilku minut.
Ustaw je naprzeciw siebie.
Tak dobrze?
W porządku.
Gdy będziesz gotowa, użyj przełącznika.
Zrobione.
Ludzie na łodzi zginęli od gazu!
- Nadchodzi seria wstrząsów. - Że co?
- Stężenie gazu wzrasta. - Na jakiej głębokości?
Jakiś kilometr. Szybko wzrasta.
Dojdzie do emisji gazów!
Powiadom żandarmerię. Tam mogą być ludzie.
- Spływają dane. - Tak?
Widzisz te liczby?
Chwila…
Przemieszcza się.
To prawda. Delikatnie się osuwa.
Cholera. Zadzwonię do Álvara.
Lada chwila.
To Marie.
Marie?
Cześć. Jestem z Haukurem w górach.
- Co? - Uskok z ’49 roku się powiększa.
Mamy tu wyniki pomiarów.
Zostawcie sprzęt i schodźcie stamtąd.
Dojdzie do emisji gazów!
Słyszycie? Emisja gazów!
W nogi!
Haukur, uciekamy!
Haukur!
Szybko!
- Hej! - Uciekajcie!
- To ci z kampera. - Uciekać!
Marie, nie możemy…
Hej! Musicie…
- Musicie się wynosić. - Co?
Gaz jest trujący. Szybko!
- Zostawcie to! - Musimy uciekać!
Macie wodę?
Daj mi wodę. I to też.
Marie! Uciekaj!
Polej to.
Będzie dobrze. Uciekajcie.
Prędko!
Napisy: Maciej Dworzyński