Kto zabił mojego męża?! Mów!
Otwieraj!
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Tu jesteś.
Tak. Ładuję cynk na jutro.
- Ja mogłem to zrobić. - Wszystko dobrze.
Jesteś głodny? Zjesz z nami?
Razem z wami?
Jeśli to nie problem.
Żaden. Idź, zaraz skończę.
O kurwa.
Pomocy!
Wypuść mnie! Wypuść…
Dunjo… jak ci się tu podoba?
Dobrze. To… ładny dom.
Słabo zna niemiecki.
Rezo, ty znasz jej język, prawda?
Czy te pytania nie mogą zaczekać?
Może Dunja chciałaby zjeść w spokoju?
Cieszymy się, że mieszka z nami stara znajoma Blum.
Mogę wyrecytować wiersz?
Oczywiście. Co to za wiersz?
- Uczeń czarownika. - Ach tak?
Więc nareszcie poszedł sobie Czarnoksiężnik, mój mistrz stary
I już teraz wiem, co zrobię Dzisiaj sam rozpocznę czary
- Niech raz przecie jego duchy… - Spełnią…
Spełnią też i me rozkazy
Jego słowa, czyny, ruchy Uważałem tyle razy
Kurwa. Nie.
Nie!
Osiem, dziewięć, dziesięć, jedenaście…
No dalej!
Obudź się!
Pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć, jedenaście…
NIEUDANA PRÓBA ODBLOKOWANIA
ODBLOKOWANIE TWARZĄ - KOD - TOUCH ID
MAMA O 8.30 W KAWIARNI?
MAMA [TERAZ] JUTRO O 8.30. NIE SPÓŹNIJ SIĘ!
I co teraz, Edwinie?
Dzień dobry.
Dunja już wstała?
GDZIE JESTEŚ?
Nowy dzwonek?
O co chodzi?
Nie dokończyłem matematyki.
Nie rozumiem jej.
To nie powód do smutku.
ZAPROSZENIE DO ZNAJOMYCH
Tata zawsze tłumaczył mi to na wykresie.
Wytłumaczę ci to wieczorem, dobrze? I też na wykresie.
Musimy iść.
ODRZUCONE
Chodź do mnie.
Spałaś w ogóle?
Nie, to była długa noc.
Papierkowa robota.
Jak się masz?
U ciebie dobrze?
Masz rodzinę?
Rodzice nie żyją.
Mam babcię. Ale ona nie chce, żebym tu była.
Co miałaś robić w Austrii?
Szukają tu pracowników do sprzątania w hotelach.
Chciałam pracować, zebrać pieniądze na studia
i poprawić mój niemiecki, a po studiach zostać tłumaczką.
Oby ci się udało.
Elena świetnie jeździ konno,
a Zinovia chciała mieć dzieci jak twoje.
Widziałaś to wcześniej? Może na ciałach facetów?
Skąd masz to zdjęcie?
Z Internetu.
Kiedy przestaniesz to drążyć?
Nic na to nie poradzę.
Po prostu przestań.
Nie chcesz poznać prawdy?
- Prawdy? - Tak.
Prawda jest taka: 500 euro.
Tyle płacimy, żeby oni nas zabijali.
Nie wiesz, z kim masz do czynienia.
Cholera.
Edwinie?
Jesteś tu?
Nie przyszedł.
Na dziedzińcu stoi auto z otwartymi drzwiami.
Dobry Boże.
Plan połączenia kurortów może nie wypalić.
Następnym razem musi przyjść.
Nie możemy sobie pozwolić na dalszą zwłokę.
To nasza góra.
Nie pozwolę, by znów jakiś rolnik nam to zepsuł.
Ten cały Theile od dawna nas sabotuje.
A tu mamy model „Neapol”.
To trumna dębowa.
Kosztuje 3200 euro.
Albo ta.
Model „Kreatywny” z nadrukami po bokach.
Wzory można dostosować.
Ale kosztuje więcej, bo 4300…
euro.
Jest też model „Olivera” z okleiną z drewna oliwnego.
Mogę dać panu zniżkę.
Pan Theile.
Wszystko dobrze? Mogę w czymś pomóc?
Mogłeś choć go zapytać, kto mu umarł.
A kto mu umarł?
Nikt.
Chodziło mu o siebie.
Ma nieuleczalnego raka i nie chce, by inni zajmowali się jego pogrzebem.
Przepraszam.
Nie rozdwoję się.
U Strasserów nie dowieźli kwiatów.
Dzwonił też szpital, żeby odebrać jakąś kobietę.
Oddali ją Meierowi.
Mogę pracować nawet na dwie zmiany.
Przez wzgląd na Marka.
Ale ty musisz zadbać, by firma przetrwała.
Przetrwa. Nie musisz tu pracować z powodu Marka.
To Blakic.
Dobrze.
W porządku.
- Gotowy? - Zawsze.
Dobra.
Raz, dwa, trzy.
Co to za tłuścioch?
Powinni dopłacić.
Tu poczta głosowa Edwina Schönborna. Zostaw wiadomość po sygnale.
Mówi mama.
Możesz do mnie oddzwonić?
Co robisz?
Wczoraj też widziałam ten szary wóz.
Tam codziennie ktoś parkuje.
Spokojnie. Nikt nie wie, że tu jesteś.
To może być jeden z nich.
Co z facetem, którego znalazłaś?
Tego z czarnym autem?
Zniknął.
Może się przestraszył.
Tacy ludzie się nie boją.
Nie martw się. Ze mną jesteś bezpieczna.
Twój mąż też tak mówił.
Nie zrobiła tego celowo.
No więc?
Nie wiem. Wszyscy mieli maski.
To może choć rozpoznasz go po głosie?
Tu Jaunig.
Witam, ojcze Jaunig. Tu Blum, matka Neli.
Jak się pani miewa? I co u Neli?
Dzwonię w jej sprawie. Czy moglibyśmy się spotkać?
Nela chce przeprosić za to, co zrobiła.
Nie ma potrzeby. Już o tym zapomniałem.
To bardzo miłe.
Ale Nela musi nauczyć się brać odpowiedzialność za swoje czyny.
To prawda. Zgadzam się.
To do zobaczenia.
To chyba królik.
Bardzo mi przykro.
Nie chciałam rozerwać księdzu koszuli.
To było nie na miejscu.
Rozumiem cię. Czasami trzeba jakoś rozładować złość.
Przyjdź do spowiedzi.
To taka prywatna rozmowa z Bogiem.
Czy podczas spowiedzi Bóg wybacza nawet najcięższe grzechy?
Tak, te również.
Nie wierzę w to.
Czemu nie?
Bo to nie cofnie złego uczynku.
Spowiedź to sakrament.
Bóg przebacza wszystkie grzechy.
On odkupił nasze dusze.
Chrześcijaństwo opiera się na wybaczeniu.
Nie wybaczę mordercy mojego męża.
Pani Blum, rozumiem pani gniew.
Ale to był tragiczny wypadek.
Policja na pewno znajdzie tego kierowcę.
I zostanie on sprawiedliwie ukarany.
Jaka powinna być ta kara?
Wiara pani pomoże.
Ona pomaga nam przetrwać mroczny czas.
Dziękuję za wizytę, ale była ona niepotrzebna.
Piękne zdjęcie portretowe. Musiał je zrobić uzdolniony fotograf.
„Silniki rakiety pracują z pełną mocą.
Cały kokpit się trzęsie.
Słychać zgrzyt metalu.
Kapitan Tom wygląda przez właz
i widzi odpadający kolejny człon rakiety.
Teraz nie ma już odwrotu”.
Dlaczego nie ma już odwrotu?
Bo inaczej by się rozbił.
Może tylko wznosić się coraz wyżej,
żeby dotrzeć na orbitę Ziemi.
8DFF76 [1 MINUTĘ TEMU] CO JEST, EDWINIE?
GRUPA - 4 CZŁONKÓW
034DB1 SPOTKAJMY SIĘ DZIŚ PO MSZY!
PRZEKAŻ TO POZOSTAŁYM.
Niech błogosławi was Bóg Wszechmogący:
Ojciec i Syn, i Duch Święty.
Amen.
Idźcie w pokoju.
Jaunig!
Gdzie on jest?
No?
Nie wiem.
Co ja tu robię? To strata czasu.
Jeśli Edwin znów się zjawi,
nie dzwoń do mnie.
Dobrze?
- Chcę się wyspowiadać. - Ale pani w to nie wierzy.
Niech pani przyjdzie jutro.
Proszę. To bardzo mi ciąży.
Mam tylko chwilę.
- Proszę do środka. - Dziękuję.
Zabiłam kogoś.
Chyba sobie pani żartuje.
Nie.
Nie powinna mi pani o tym mówić.
Musi pani iść z tym na policję.
Co czeka takich jak ja? Ogień piekielny?
Przynajmniej dotrzymamy sobie towarzystwa.
Słucham?
Przyznaje się ojciec?
Do ruchania młodych kobiet i do podrzynania im gardeł?
Nie muszę tego słuchać.
Hej!
Ocknąłeś się.
Teraz ty proś o życie.
Blum, co ty wyprawiasz?
Wiem, co robiliście tym dziewczynom.
Wiem, że bierze w tym udział Edwin, Bertl Puch i ty.
Kto to jest Joe Blenk? Kto prowadził tego Range Rovera?
Nie wiem.
To ty zabiłeś Marka?!
Nie mam z tym nic wspólnego!
Nie masz?! Uważasz mnie za idiotkę?!
Blum, pewnego dnia twoi rodzice przyszli do mnie.
Chcieli unieważnić adopcję!
Uspokajałem ich.
Mówili, że coś jest z tobą nie tak. Kto wie, jakbyś skończyła.
Podziękuj mi za całe swoje życie!
- Nie muszę nikomu dziękować! - Mnie!
Mark był całym moim życiem, a wy mi je odebraliście!
Kto go zabił?!
Pierdol się.
Ty…
Co robisz?
Co ty wyprawiasz? Zabierz to!
- To zacznij gadać! - Zabierz to!
- Nie pogarszaj sprawy! - Mów!
Nie ma nic gorszego od ciebie!
- Boże! - Brzydzę się tobą.
I ta twoja hipokryzja w kazaniu na pogrzebie!
Wszystkie te łgarstwa!
Nie!
Kolejną podwójną?
Znajoma ma podobny akcent jak pani.
Nazywa się Dunja.
Pracuje w tym mieście?
Nie.
Nie zaszła tak daleko.
Nie sądziłem, że cię tu zobaczę.
Wszystko dobrze?
Ciężki dzień.
Rozumiem.
Dużo się wydarzyło.
Chcesz pogadać?
Nie.
Napijemy się?
Proszę, proszę.
No dobra.
- Nie, nie. - Co jest?
Nie możesz prowadzić w takim stanie.
Ty też nie.
Zatem udawajmy.
- Ja prowadzę. - Hej!
Stój!
Jasne.
Albo nie!
Boże.
Co jest?
Nie mogę.
Dobrze.
ALEX [2 MINUTY TEMU] IGNORUJESZ MNIE…
ZASŁUŻYŁEŚ SOBIE!
Późno wracasz.
Zdefiniuj „późno”, Karl.
- Piłaś? - Jestem lekko zawiana.
Martwię się o ciebie.
Śpisz w biurze albo wcale.
A teraz jeszcze pijesz. Rujnujesz sobie życie.
Musiałam się wyrwać.
Wyrwać się?
Z domu?
Czy może odetchnąć od rodziny?
Mam mówić dzieciom, że wolisz iść do baru?
Nie twoja sprawa.
Zawsze możesz się wyprowadzić.
Może tak zrobię.
Twoja znajoma zniknęła.
Co?
Dunja zniknęła.
Dokąd poszła?
Uciekła dziś po południu.
Czemu jej nie powstrzymałeś?
Nawet nie zauważyłem.
Reza mówi, że dał jej pieniądze.
- Może tak będzie lepiej. - Nie, nie będzie.
Gówno prawda!
Kurwa!
Dokąd ona poszła?
Nie wiem.
I jeszcze dałeś jej forsę? Co, do kurwy?
Chciałem tylko pomóc.
Tu była bezpieczna.
Teraz nie mogę jej pomóc! Nikt nie może!
Ona myślała inaczej.
- Uciekła, bo sądziła, że ją znaleźli. - Bzdura!
Skąd miałem wiedzieć?
Idziecie?
Pokaż się, pierdolony tchórzu!
ALEX [TERAZ] ODWRÓĆ SIĘ.
ODDZIAŁ MIEJSCOWY BAD ANNENHOF
Co to za symbol?
To symbol harcerzy z Bad Annenhof.
Wszystko dobrze?
Tak.
Już mi lepiej.
W porządku?
- Tak. Za dużo emocji. - Co ty powiesz?
Przepraszam.
- Co u pani? - Dobrze.
A u męża?
Również.
Dzwoniłem do ciebie.
Wybacz. To skomplikowane.
Nie musi takie być.
Było miło.
Tak, było.
Mam prośbę. Od kilku dni śledzi mnie samochód.
Serio? Niby dlaczego?
Pojęcia nie mam.
Mam jego numery. Możesz je sprawdzić?
Jasne.
- Wyślij mi je. - Dzięki.
Co tu się stało?
Wszystko w porządku?
Kiedy przyszliśmy, odjeżdżało stąd jakieś auto.
Jakie dokładnie?
Chyba szare Volvo.
Co z nami nie tak? Zostaliśmy przeklęci czy co?
Może Dunja ma z tym coś wspólnego?
Dlaczego tak sądzisz?
Masz mnie za idiotę?
Wezwiemy policję.
Nie!
- Czemu nie? - Bo oni spiszą tylko raport.
Najpierw sprawdźmy, czy nic nie zginęło.
Świetny pomysł. Każdy zasługuje na drugą szansę.
Następnym razem może coś wezmą. To pojebane.
Nelu.
Nelu!
No co?
Co do księdza…
Chyba zabiłam niewłaściwą osobę.
Lepszym wyjściem byłoby nikogo nie zabijać.
MASSIMO [TERAZ]
AUTO ZAREJESTROWANO NA FIRMĘ SCHÖNBORN KOLEJE.
NIE DOSTAŁAŚ TEGO ODE MNIE.
To była Schönborn. Nasłała na nas swojego człowieka.
Ona coś wie.
Niby co?
Skąd ja mam to wiedzieć?
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz