Daj wody.
Do środka!
Schylcie się.
No schylcie się!
Witamy w Austrii.
Za godzinę będziemy w hotelu.
Czujcie się jak u siebie. Proszę.
Już wszystko w porządku.
Wciąż żyje.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Powiedziałaś o tym Markowi?
Tak.
Co on na to?
Chciał mi pomóc.
Czemu nie zabrał cię najpierw na posterunek?
Gdzie?
Na policję. Mark był policjantem…
Nie, nie na policję!
Mówił, że wtedy tamci mnie znajdą.
Dobrze.
Znasz Joego Blenka? To jeden z nich?
Przypomnij sobie, proszę.
Potrzebuję jakiejś wskazówki…
Przestań.
Proszę, przestań.
Przepraszam.
To wszystko brzmi okropnie.
Nie wiem, co powiedzieć.
To my.
Chcę się dowiedzieć, czemu Mark nie żyje.
Rozumiesz?
W twoim łóżku leży kobieta.
Wiem.
- Ma moją koszulkę! - To też wiem.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, skarbie.
Dzień dobry.
W sypialni mamy jest kobieta.
Kto to taki?
Moja przyjaciółka. Ma kłopoty, a ja się nią opiekuję.
To normalne?
Nie może wychodzić.
Czemu nie?
Jej mąż jej szuka. Nie chcę, by ją znalazł.
Gdy się obudzi, będzie głodna. Oprowadzisz ją?
Opróżnię wolny pokój. Może tam spać.
Jak długo tu zostanie?
Nie wiem.
Ma jakieś imię?
Dunja.
Jaka Dunja?
Czy to przesłuchanie?
O której wróciłeś?
Późno. Już spałaś.
Miałeś długi dzień?
Tak. Długi i…
zakręcony.
Czemu Mark mi nie powiedział?
Nie miał czasu ani dowodów.
Tylko słowo dziewczyny otępionej środkiem na uspokojenie.
Może wziął wolne, żeby zbadać tę sprawę?
Nie lepiej pójść z tym na policję?
Dziewczyna prosiła, żebyś tego nie robiła.
Może jest inny powód, czemu Mark tego nie zrobił.
Niby jaki?
Może jej nie wierzył?
A może ktoś z tych ludzi odpowiada za śmierć Marka?
To możliwe.
Było ich czterech.
Jeden z nich fotografował dziewczyny polaroidem.
Na co w ogóle czekasz?
Odszukaj go.
Jeśli trop się sprawdzi, wtedy pójdziesz na policję.
Założysz jej bluzkę?
Ja?
Tak.
Chciałeś się douczyć.
Za pół godziny przyjdą jej krewni.
Porozmawiaj z nimi.
Przecież też coś wiesz o życiu po śmierci.
To nie takie trudne.
SKLEP FOTOGRAFICZNY
Polaroidy?
Jasne. Mam cztery sztuki.
Ktoś jeszcze o nie pytał?
Od dawna nie.
Co trzeba, żeby robić nim zdjęcia?
Trzeba kupić film błyskawiczny. Od lat ich nie sprzedaję.
Wszyscy kupują je przez Internet.
Czego naprawdę pani szuka?
Osób, które używają polaroidów.
W okolicy?
To osoby, które uważają, że odkryły w tym formacie coś nowego.
Znani artyści.
Mamy tu znanych artystów?
W Innsbrucku jest galeria z pracami takich fotografów.
Trzeba się przygotować do tego spotkania.
Jesteś szefem Team sp. z o.o.
Tym skrupulatnym gościom nic nie umknie.
Ale nie martw się. Behringer mówi, że ma niezawodny plan.
Dobrze.
Pokażę ci chwyt policyjny.
Robię tak i…
Nie mogę oddychać.
Nie puszczaj go.
Nie mogę oddychać.
On też tak mówił, a potem umarł.
Jebać policję.
Mógłbyś też przejechać go autem. Jak męża Blum.
- Cofnij to! - Hej!
To był twój stary czy co?
Kurwa. Odbiło ci?!
Zostaw ją!
Hej! Przestańcie!
Drugiego chłopaka kopnęła… między nogi.
- I zaatakowała księdza. - Nie celowo.
Znamy Alexa Schönborna
i wiemy, że z pewnością on nie jest tu bez winy.
Dlatego tym razem nie dam jej uwagi.
Schönborn?
Jej bratanek.
To się nie powtórzy.
Wiemy, że ty i twoja rodzina przechodzicie trudny okres.
Ale muszę wspomnieć,
że Nela była ostatnio kilkukrotnie nieobecna.
Może utraciła wiarę w siebie?
Nie rozumiem.
Ma wątpliwości. Kto by ich nie miał?
Bóg daje nam życie i je odbiera.
Musimy nauczyć się rozumieć jego mądrość.
Bóg to pieprzony dupek.
Ani słowa więcej.
Oczywiście w tej sytuacji przymkniemy na to wszystko oko.
Ale Nelu, musisz zaliczyć te przedmioty, bo inaczej nie uzyskasz promocji.
Nie pojadę nim.
Pojedziesz autobusem, żeby wszystko sobie przemyśleć.
- Nie ma o czym. - To o co chodzi?
Chcę ci pomóc, ale nie wiem jak!
Skąd w tobie tyle spokoju?
To przez twoją pracę?
Widziałaś tyle trupów, że śmierć taty cię nie rusza?
Nie mów tak więcej.
Masz rację.
Bóg to pieprzony dupek.
Ale jeśli nie chcesz powtarzać klasy, to weź się w garść. Jasne?
Zapnij pasy.
Nic nie jesz.
Zostałaś wegetarianką?
Nie, ale nie jestem głodna.
Może zjem później.
Musisz jeść.
Kalorie pomagają w walce z depresją.
Nie mam depresji.
Nie musisz się z tym kryć. Każdy czułby się tak samo.
- Ute, przestań. - O co ci chodzi?
- Mówię, że ją rozumiem. - Może ona tego nie chce?
Mama jest teraz lesbijką.
Wystarczy.
Moje gratulacje.
Dowiedziałeś się czegoś o kierowcy i Range Roverze?
Nie…
Sprawdziłem ponad dwadzieścia,
ale nic nie znalazłem.
Kiedy was zapraszałem, wyobrażałem to sobie nieco inaczej.
Przepraszam.
Jak dokładnie?
Myślałem, że będzie bardziej na luzie.
Mój teść chyba dobrze się bawi.
Słyszałem o twojej wizycie u Danzbergera.
Dlatego nas zaprosiłeś? Żeby sprawdzić, czy mi nie odbiło?
Pracujemy nad tą sprawą, Blum.
Co czeka sprawcę, kiedy go złapiecie?
Więzienie.
Na pewno?
Pewnie. Co innego?
A potem wyjdzie po dwóch latach?
A jeśli on zrobił to celowo?
Jak to celowo?
Pewnie bawił się telefonem i stracił panowanie nad autem.
To przypuszczenia.
W przypadku wykroczeń drogowych trudno wykazać zamiar.
Chyba że sprawca się przyzna.
Masz na myśli nagranie? Jak w filmach?
Właśnie.
Jak w filmach.
Poda mi pani naczynia, panno Marple?
Czekaj. Ostrożnie.
Kurek jest zepsuty. Żeby go odkręcić, trzeba nacisnąć.
Spróbuj.
Przepraszam.
- Wybacz. - Ale śmieszne.
Co tu robisz?
Koszulka twojej znajomej ma oznaczenia ze szpitala dla czubków.
Skąd ją znasz?
Kilka lat temu pracowała tu sezonowo i została, bo poznała swojego męża.
Kilka lat temu? Ile miała wtedy lat?
A może uciekła z tego szpitala?
Może być niebezpieczna.
To jej coś grozi.
I tak, uciekła, ale nie ze szpitala.
Od męża? Na pewno?
Pracuje tam.
W szpitalu?
Pewnie stamtąd ma tę koszulkę.
Może słabo ją znam, ale Tim ma rację: Mark chciałby, żebyśmy jej pomogli.
SZPITAL UNIWERSYTECKI W EHLEN
Byłaś w tym szpitalu?
Dlaczego?
Twój mąż mnie tam zabrał.
Uciekłaś z niego?
Byłam tam jedną noc. Potem kazał mi pójść do tej chatki.
- Czekałam tam, kiedy zadzwoniłaś. - Nie leczyłaś się psychicznie?
Na głowę?
- Nie wierzysz mi. - Nie wiem, w co wierzyć!
Trzeba najpierw umówić się telefonicznie.
- Nie mogę pani pomóc. - Nie chcę nikogo odwiedzić.
Zna pani tę dziewczynę? Przyjechała tu sześć dni temu.
Wieczorem. Z tym człowiekiem.
Nie znam ich.
Może macie jakiś wpis?
Lepiej zapytać w administracji.
Ma pani tu komputer. Nie wolno pani tego sprawdzić?
Bez pozwolenia nie mogę udzielać takich informacji.
A jeśli to sprawa życia i śmierci?
Czyjego życia?
Mojego.
Proszę.
Dziękuję.
Nie.
Tego dnia nie było nowych pacjentów.
Przykro mi.
ODDZIAŁ B
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Pani Blum.
Była pani na pogrzebie.
Wiele zawdzięczam Markowi.
Prześladował mnie mój były partner.
Wysyłał mi pogróżki.
Tylko pani mąż zdołał mi pomóc.
Chodzi o tę dziewczynę?
Była tu?
- Mark ją tu przywiózł? - Tak.
Była w szoku.
Widziała ją pani?
Gdzie teraz jest?
W bezpiecznym miejscu.
Myśli pani, że ona jest chora psychicznie?
Nie jestem lekarką.
Ale ona była bardzo wystraszona.
Mark przywiózł ją w nocy.
Powiedział, że za kilka dni zabierze ją w inne miejsce.
Dlaczego?
Tego nie powiedział.
Rozmawiała pani z nią?
Próbowałam.
Ale miała tak silne ataki paniki, że dałam jej środek na sen.
W ogóle nic nie mówiła?
Ani słowa.
Była tu tylko jedną noc.
Następnego dnia jakby rozpłynęła się w powietrzu.
Czemu pani tego nie zgłosiła?
Bo oficjalnie jej tu nie było.
Jeśli ktoś się dowie, stracę pracę.
Idziesz, Heidi? Muszę lecieć!
Proszę nikomu nie mówić.
Powiedziałam pani, bo jest pani żoną Marka.
W tym mieście nikomu nie można ufać.
NARCIARSTWO W BAD ANNENHOF
PUNKT POBORU OPŁAT BAD ANNENHOF
Dzień dobry.
Chodzi mi o tę dziewczynę.
Nie znam jej.
Tydzień temu zabrała ją stąd policja.
Rozumiem, że tu przewija się wiele osób.
Macie monitoring?
Jest pani z policji?
Nie mam z tym nic wspólnego.
Chciałem pomóc.
Przyjechała tutaj i co było potem?
Zjawiła się na wpół naga.
W środku nocy. Wyszła z lasu.
Stamtąd? Są tam jakieś budynki?
Nie, tylko las i skały.
Rozumiem.
A potem przyjechał policjant i ją zabrał?
O czym rozmawiali? Dosłyszał pan coś?
To nie moja sprawa.
UWAGA, SZLABAN
PLIK SKASOWANY
Hej! Co robisz?
Nie dotykaj mnie! Puść!
- Co jest? - Chciała ukraść wóz Blum.
Wracamy do środka!
W porządku? Natychmiast do środka.
To też nie jest twoje.
Kto to jest?
Przyjaciółka Blum.
Blum nie ma przyjaciół.
GALERIA HUBERTA WINTERA
Dzień dobry.
To jedna z moich ulubionych prac.
Wystawiacie artystów używających polaroidów?
Chodzi o Edwina Schönborna?
Słucham?
Edwina Schönborna.
Tutaj to jedyny artysta, który używa polaroidów.
Z tego, co wiem, jego pracownia jest niedaleko.
- Mogę pani coś załatwić. - Dziękuję.
TĘSKNOTA_15 POLAROID
DORIAN_09 FOTOGRAWIURA
BIOGRAFIA
Możesz użyć tego, żeby zbudować samolot.
Co się stało?
Dunja próbowała ukraść skarbonkę Neli.
Rozumiem.
Budujmy dalej.
Przepraszam.
Coś ci pokażę.
Znasz go?
Odebrał nas dużym autem.
Jakim autem?
Czarnym. I drogim.
Tym?
Lepiej ich nie szukaj!
Nie chcesz wiedzieć, kto ci to zrobił?
To nic nie zmieni.
Panie Schönborn, przepraszam, że przeszkadzam.
Kontaktuję się, bo widziałam pańskie zdjęcia.
Naprawdę? Gdzie?
- W sieci. - Nie mam teraz czasu.
Jest w nich tyle mocy. Są konkretne, a zarazem abstrakcyjne.
Miło mi to słyszeć, pani…
Nazywam się Eva Schwarz.
Mam niewielką prośbę.
Pozowałam dla różnych fotografów,
ale nic nie dało mi większej inspiracji od pańskich prac.
Przepraszam, panie Schendel.
Myślałam, że namówię pana na prywatną sesję ze mną.
Niestety jestem teraz w drodze.
Przy aktach trzeba czuć się swobodnie.
Ale wiem, że przy panu jako artyście będę czuć się bezpiecznie.
Miałby pan wolną rękę.
Jutro rano mam trochę czasu. Potem wyjeżdżam na jakiś czas.
Jutro mi pasuje!
Jutro. Tylko pan i ja?
Proszę zaczekać w środku.
Tak, dobrze.
Mamo, czy to musi być jutro?
Edwinie, przesyłam ci co miesiąc pieniądze na czas?
Nie rozumiesz, że tu chodzi o dorobek życia twojej rodziny?
Czekaliśmy 30 lat na ten kawałek ziemi.
Wiesz, że nie znajdę szybko innego inwestora.
Bez niego projekt będzie zagrożony.
Dobrze, zaraz tam będę.
Spotkamy się w kawiarni.
Pa.
NAGRYWANIE DŹWIĘKU
Pani Schwarz?
Pani Schwarz to moja matka.
Mów mi Eva.
Nie przeszkadzam w czymś ważnym?
Wszystko dobrze.
Napijesz się kawy albo wina?
Poproszę wino.
Czyli to tu powstają twoje prace.
Wszystko jest takie jasne i pełne światła.
- Proszę. - Dziękuję.
W twoich zdjęciach podoba mi się to…
co niewidoczne.
Niewidoczne?
To, czego nie widać, ale można sobie wyobrazić i poczuć.
Pragnienie.
Absolutne pożądanie.
To prawda.
Każdy obraz ma odzwierciedlać duszę i pożądanie,
które rozwija się w danej chwili.
- Zaczniemy od bielizny? - Bielizny?
Tak.
Przyniosłaś jakąś?
Modelki zwykle przynoszą kilka sztuk.
Robiłaś to już czy…?
Oczywiście.
Myślałam o czymś spontanicznym w bieliźnie.
Dobrze. Świetnie.
Przebierz się tam.
Dobrze.
W porządku.
Mogę się do czegoś przyznać?
Czasem fantazjuję o tym, że jestem gwałcona.
Jakiś nieznany mężczyzna napada mnie i gwałci w ciemnym zaułku.
Robi to ze mną naprawdę ostro.
Ale nie widzę jego twarzy, bo ma na sobie lateksową maskę.
Jest jak prawdziwe zwierzę.
Drapie mnie i gryzie, aż tryska krew.
Nie.
- Czemu przestałeś? - To nie dla mnie.
Naprawdę nie?
Pewna dziewczyna mówi, że to lubisz.
Nazywa się Dunja.
Wiedziałeś o tym? Zidentyfikowała cię.
Totalna bzdura.
Nie znam żadnej Dunji.
Dzwonię na policję.
Zrób to. Nikogo nie zabiłam.
Nie wiesz, z kim masz do czynienia.
Puść mnie!
Kto zabił mojego męża?! Mów!
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz