Grabe, ang perfect no’n!
Deluxe arch ’yon. Ang cute, ’no?
Ang ganda nga.
-Ang deluxe. -Ayos na rental.
Mas mahal pero ga’no kadalas ba mag-celebrate ng 25 taon ng pagsasama?
Minsan, hindi, di ba?
-Gano’n. -Kaliwa pa.
Tantiyahin na lang basta deretso?
Sorry, napupuna ko lahat.
Ba’t mo pala naisip na sorpresahin si Nick nitong nakakatuwang event na ’to?
Gusto ko lang gumawa ng special.
Binilhan niya ’ko ng kiln. Siya pa ang nag-install.
Kaya gumising ako kanina, at unang beses kong nagsalang do’n.
Wedding platter.
Nabasag ’yong luma namin kaya gumawa ako base sa naaalala ko.
Siguradong maaalala rin ang araw na ’to.
Gano’n.
-Annie, ano’ng gagawin namin? -Magandang tanong.
Nagpadala ako ng magandang damit. Para dito ’yon.
Isuot n’yo tapos mag-ayos tayo dito.
Dalawang oras pa bago bumalik si Nick, tapos pagdating niya,
surprise, vows, cake, at happily ever after.
Ayos ’yan. Pak na pak. Gora ’yan.
Ayokong ganito magsalita. Alis na alis na ’ko.
Jack, para kang sira-ulo.
Oo nga. Mas tuod ka ngayong fifties mo kesa no’ng twenties mo?
Ginawan niya ng lapida ’yong relasyon nila.
Kailangan siyang sabihan.
-Di natin gagawin ’yon. -Di puwede.
-Bakit? -Kasi di ka nag-iisip nang maayos.
Tayo ba ang magdi-divorce kay Anne para kay Nick? Pa’no ’yon?
Ano… Malumanay.
Baduy at corny ang vow renewal pero wala lang ’to.
Kaya uupo tayong lahat at ilang na papanoorin ’tong ceremony,
at ’yon na ’yon.
Diyos ko po.
Zombie apocalypse ’to.
Inimbitahan lahat ni Anne.
Bonggang party ’to!
Hi, ako si Claude. Hi. Hi.
TAGSIBOL
Salamat.
Jack, walang mangyayari.
Hindi ’yon. Puwede mo bang kapain ’tong glands ko? Sige na.
Parang normal na leeg lang.
Hindi lang okay ang pakiramdam ko. Hindi parang may sakit pero mabigat lang.
Nakalunok kasi ako ng tubig sa lawa kahapon at…
Wala naman siguro akong giardia, ’no?
Stressed ka lang.
Kumikirot ’tong kasukasuan ko sa hinlalaki.
Tingnan mo ’to. Masakit na ganito pa lang.
Sobra. Hindi ako makapaniwala kay Nick.
Gusto niya lang sumaya. Di rin ’yon madali para sa kanya.
Ba’t mo siya kinakampihan?
Wala akong kinakampihan.
Ang akin lang, dapat tayong mag-focus sa sitwasyon ngayon
at wag tayong magpapalamon sa emosyon.
Ah, sorry, nagpapalamon ako sa emosyon.
Hindi naman kanina kaso sinabi mo ’yon nang gano’n.
Di lang okay ang pakiramdam mo, ha?
Ba’t di ka magsaging at humiga? Tutulong ako sa ibaba.
Hindi ka magagalit kapag humiga ako?
Hindi.
Salamat.
Ito lang ang saging mo?
Oo.
Sigurado ka bang hindi natin dapat sabihan si Nick?
Wag.
Hello, voicemail ’to ni Nick Pagano. Mag-iwan ka lang ng message.
Voicemail.
Puwede ka ring mag-fax dito.
Salamat. Magandang araw.
Hi, Nick, si Kate ’to. Kailan huling may nag-fax?
Saka may pasorpresang vow renewal si Anne na baka problema dahil sa iniisip mo.
Tawagan mo ’ko.
Salamat.
Kung may saging sa ibaba, pa-text ako.
Sige.
Salamat, Janessa. ’Yon lang. Oo, ayos ’yan. Sige.
Oo, hulog ka ng langit. Bye. Sige, okay.
-Janessa, bruha ka! -Okay lang ba lahat?
Hindi. Na-lock out ako sa portal kaya tumawag ako.
Naka-hold ako nang 45 minutes. Kinausap ako no’ng Janessa.
Naayos na raw niya. Naayos ba ’to, ha?
Baka sign ’to na wag muna nating isipin ’yon.
Hindi sign ’to, Danny.
Kulog, bulkan,
isdang nakikipagtitigan na lang, gano’n ang sign.
Problema ’to na maaayos, at aayusin ko ’to.
Sige, huminga ka lang, okay?
Di mo ba puwedeng ituloy na lang ’yong appointment
at magpaopera na?
Malaking project ’yong Miami. Di puwedeng wala ako sa installation.
At di puwedeng i-Zoom mo na lang ’yon?
Alam mong kailangan kong tingnan ’yong furniture,
ma-feel ’yong tela.
Ba’t ba kailangan mong mahipo lagi lahat?
Ang sexy no’n pero nakakayamot din.
Ang gusto ko lang ngayon, magbakasyon kasama ang guwapo kong asawa.
Gagamitan mo ’ko ng boses na ’yan?
Alam mong kahit ano’ng sabihin mo sa boses na ’yan, bibigay ako, di ba?
Cafeteria.
Diyos ko.
Trash compactor.
Sige pa!
Janessa.
Mahal ko si Janessa.
Tama na. Mamaya na ’to.
Maghahanda na ’ko para sa big day nina Nick at Anne.
Naku.
-Bakit? -Ayun.
Grabe. Buwisit naman.
Tulungan ba kita?
Oo sana, ayos ’yon.
Gamitin mo ang tuhod mo sa pagbubuhat.
Angat, tapos atras, atras pa.
Kaliwa ka nang kaunti. Atras lang. Ingat sa paghakbang.
’Yan, puwede mo nang buksan ang pinto.
-Claude, may tanong ako. -Ano ’yon?
Mapapapayag ba kitang kumanta sa ceremony?
Anne, sobrang personal n’yan. Ang laking honor n’yan.
Ayos! Buti na lang.
Kasi alam mo ’yong magandang kanta na paborito mong ibirit sa karaoke?
-’Yong ballad na Italian? -Di puwede.
Tungkol ’yon sa mga ulila sa taggutom. Wag ’yon.
-Pero alam ko ang wedding song n’yo. Keri? -Perfect. Salamat.
Sobrang special nito.
Oo nga, e.
Pasok.
Uy, Jack. Sorry sa istorbo… Naku. Masama ang pakiramdam mo?
Uy! Hindi naman. Hindi gano’n.
Ano lang… Nagpapahinga lang ako… para mamaya. Para mamaya.
May kailangan ka?
Oo, ’yong full-length mirror. Sandali lang kung okay lang.
-Dito lang meron, e. -Oo naman. Tuloy ka lang.
Tuloy ka lang.
-Sorry, mabilis lang ’to. -Sige lang, at…
Ang… Ang ganda ng dress mo.
Nakakainis ’to. Patulong sana sa buhok ko. Hindi ko kita ’yong likod.
Oo naman. Sige.
Kung puwede mo sanang ilagay ’yong iba sa gilid.
Ewan ko. Basta magandang tingnan.
Sige.
May baby’s breath ako sa buhok no’ng kasal namin.
Ang… ganda mo.
Excited na ’ko sa reaksyon ni Nick.
Nagtatago ka ba? Sa’n mo nakuha ’yang sandwich?
Ginawa ko. Kaing-ibon ’yong catering, e. Okay na ba si Jack?
Naku, hindi. May emotional giardia siya dahil sa lahat ng ’to.
Excited na excited si Claude sa ceremony, a.
Wag mo ’kong husgahan.
Kapag sinabi ko ’yong sinabi ni Nick, di lang siya maglulupasay. Sasabog siya.
Kaya pinaparaanan ko siya minsan.
-Gets ko. -Mas madali lang.
Di naman sa nagsisinungaling ka sa kanya.
-Ano? -Okay, ano, bale…
Hindi ako nagsinungaling
pero medyo nag-imbento ako na may business trip ako next week
kesa magpaopera, at alam ko!
Ang ingay ng mukha mo minsan.
Pero magpapaopera ka.
Kailangan ko lang makapagmuni-muni bago very Italian na mawindang si Claude.
Sa gano’n lang ako makakapagmuni-muni.
Pero magpapa…
Lobo ’yon na isusuksok nila sa singit mo, Katherine.
Susuksukan ka nila ng lobo sa singit.
Parang ang sahol.
Magpapasuksok ka naman, di ba?
Bruha, kakain ako, puwede?
Masasamang tao tayo. Masasamang tao tayong lahat.
Mabibigla si Anne
sa harap ng tatay niya at dati niyang youth pastor sa Utica.
Habang nando’n tayo, nagpapakainutil.
Okay.
-Di ka pa rin niya tinawagan? -Di pa.
Ayos. Ako rin, e.
Tinawagan mo rin siya?
-Medyo. -Okay, tinawagan ko rin siya.
Tumawag tayong lahat? E, alam na natin kung ano’ng nangyari.
Sandamakmak ’yong nagpa-panic na voicemail sa kanya,
kaya natakot siya at tumakas.
Hindi siya basta tatakas.
-Gano’n ang gagawin ko. -Ah, gano’n, ha?
Iiwan mo ’ko sa ere kapag nagpa-vow renewal party ako?
Di ko sinabi ’yan.
-Bahala na. Sasabihan ko si Anne. -Wag. Di mo ’yan pinag-isipan…
Sasabihan ko si Anne!
-Nandito ka pala. Wag kang magtago. -Hindi.
Kanina pa kausap ni Jack si Anne. Si Nick naman, kanina pa dapat sumulpot.
Magpahapyaw na ba tayo na dapat nang magsiuwian?
-Ayoko. Dito lang ako sa loob. -Puwedeng makibanyo do’n sa maganda?
-Uy, hi. -Uy, Don. Hi.
Mr. K, dumayo pa kayo mula Florida para dito?
E, ikakasal ang anak mong babae… nang paulit-ulit pala.
Matutuwa talaga dito ang nanay ni Anne.
-Oho. -Mahilig siya sa outdoor parties.
Ang tagal ng pagsasama n’yo.
Animnapu’t pitong masayang taon.
May mga tip ba kayo?
Hindi ko alam. Mag-usap kayo.
Wag pagtalunan ang maliliit na bagay.
Pero may isang ginagawa ang asawa ko…
-Bale… -Sabihin n’yo.
Patay ako sa kanya kapag sinabi ko.
Pero minsan, magigising kami at sasabihin niya,
“Congratulations. Maghubo ka na. Para sa sex ang araw na ’to.”
Pambihira ’yon.
Subukan n’yo sa asawa n’yo. Magpapasalamat at masosorpresa sila.
Parang asong magigising at Thanksgiving na pala.
Biglang dagsa ang mga bisita
na maraming natatapong pagkain sa sahig.
Mahal na mahal ko kayo.
-Di-malilimutan ang araw na ’to. -Oho.
Ngayon, magbabanyo na ’ko dahil nagkape ako kanina.
Oho, iiwan na namin kayo. Sige.
Sigurado kang ayaw mong sabihin kay Claude ’yong sitwasyon?
Tama. Kasi kailangan ng party na ’to ng taong maghi-hysterical.
Ang dami mong itinatago sa kanya.
Alam mo, Katherine, tama ka. Sabihan natin siya. Tingnan nga natin.
Wag ako. Wala akong utang sa kanya.
…sa tempo, tama ang key pero di tayo…
-Uy, honey. -Claude.
Uy, kailangan ka lang naming kausapin.
Ano’ng meron?
Nag-aalala kami sa baka mangyari.
Bale kasi…
Sinabi ni Nick na iniisip niyang iwan na si Anne, at di ’yon alam ni Anne.
’Yon lang.
“’Yon lang”?
’Yon lang.
Maraming sinasabi ang mga tao pero malay natin kung ano’ng gagawin nila.
Alam n’yo, aasa na lang talaga ako na muling titibok ang puso niya. Okay ba?
Magwa-warm up na ’ko. Bye.
Okay.
Katherine.
Uy, hi. Kumusta?
-Uy. -Uy!
Bale, kinausap ko si Anne.
Okay.
Ang iniisip ko lang no’ng lumapit ako, gigiliwan ko pero lilinawin ko.
Okay.
At… hindi ko kaya.
Hindi ko kinaya.
Naging emosyonal ako pagkakita ko sa kanya.
Parang pumiyok pa ’ko,
at napa-“I love you” na lang ako nang 11 beses.
No’ng natapos na ’ko, baligtad na baligtad ang nagawa ko.
Ngayon, babasahin ko pa sa ceremony
’yong “Kapag Iisa ang Dalawang Tao” ng I Ching.
Jack, sinubukan mo lang gawin ’yong iniisip mong dapat gawin.
-Pero parang napapatunayan nito… -Hindi, Kate.
Habang nag-uusap kami, nagsabi si Anne ng,
“Jack, may gusto ka bang sabihin sa ’kin?”
-Kasi ramdam niya, di ba? -Oo.
Tapos sabi ko, wala, wala na ’kong sasabihin sa kanya.
Pero sabi ko…
ikaw…
meron.
Ano?
Alam ko. Sorry. Bano ako. Ang sama ko. Nag-panic ako.
Naisip ko lang no’n na mas magaling ka sa gano’n…
Grabe.
Uy.
Ba’t ka nandito? Ang init dito.
Mainam sa boses ko ang init ng pugon
Okay, sige, puwede ba kitang abalahin saglit?
Oo naman, mahal. Ano ’yon?
Claude.
Honey.
Di ko talaga kailangang pumunta ng Miami.
Ano? Nagsinungaling ka sa ’kin?
Hindi.
Oo pero… pero nitong nakaraan kasi
parang di tayo makapag-usap tungkol sa operasyon.
Mag-usap? Ano pa’ng kailangang pag-usapan?
Kung kailangan ko talaga ’yon.
-Baliw ka ba? -Diyos ko po.
Ayaw mo nang magpaopera?
Sabi ng doktor, kapag nag-diet at nag-exercise, baka…
Ah, sige.
Ba’t di ka mag-bubble gum at mag-wish na lang?
Gets ko na. Alam ko ang diskarte mo.
-Ano? -’Yan ang plano mo.
Ipagpapaliban mo ’yon hanggang malimutan ko.
E, kaso iba ’to sa pagpapa-couple tattoo natin.
Lagi kang ganito. Ginagago mo ’ko para masunod ka.
Hindi kaya. Puwedeng lumipat tayo? Sobrang init dito.
Hindi ko lang… Hindi ko maintindihan.
May puwede kang gawin para ayusin ’yon,
at ayaw mong gawin.
Kahit para sa ’tin.
Sige.
Sige. Ipapagawa ko na.
Talaga? O nagsisinungaling ka na naman?
Hindi.
Next week.
Magpapaopera na ’ko.
Pero hindi ako payag na sabihing
nagsisinungaling ako sa ’yo para masunod ako.
Kailangan ko lang huminga minsan.
Okay.
Uy, Kate.
-Uy, Lila. Uy. -Uy.
Hi! Kumusta ka na?
Biruin mo ginawa talaga ’to ni Mama? Grabe, ang extra niya.
Okay pero pagbigyan mo na lang. Ano siya…
Triple Pisces?
Mama mo siya, at mahal niya ang papa mo.
Alam ko.
Siguradong kapag nagsimula na, di na ’to nakakahiya.
-Kukumustahin ko siya. -Okay.
Pasok.
Uy, wow. Ang ganda-ganda mo.
Kumusta ang pakiramdam mo?
Nagkasya sa ’kin ’tong dress kaya nagugutom ako.
-Balita kay Nick? -Wala pa. Gano’n talaga ’yon.
Pero magte-text na rin ’yon.
-Alam kong… Nabanggit ni Jack… -Ang ingay sa labas.
Nag-e-enjoy kaya ang mga tao?
Mukha naman. Anne, puwede ba tayong umupo?
Kung gusto mo ’kong makitang hubad.
Kapag umupo ako, mawawasak ’tong dress.
Anne, sobrang tagal na nating magkakilala.
Oo.
At mahal na mahal kita.
-Sana hindi siya nasiraan. -Ano?
Kasi kapag galing siya dito, dala niya ’yong lumang BMW.
Ano nga’ng tawag mo dati do’n? Halos pula?
Oo.
Nakakatawa na no’ng… no’ng nag-50 si Nick, sabi niya,
“Alam mo, Anne, malaki ang kita ko. Kaya bibili ako ng bagong kotse.”
Tapos walang katapusan ’yong paghahanap niya ng kotse.
Lipat kami ng website o usapan kada linggo.
Dalawang taon siyang nag-test drive ng sandosenang kotse o baka mas marami pa.
Pero sa kung anong dahilan,
di niya mabitawan ’yong lumang BMW.
Kasi… mahal niya ’yon.
Sa trabaho, ang bilis niyang magdesisyon. Pero… sa buhay, ang ano niya…
Minsan, hindi niya talaga alam.
Si Nick. Five minutes na lang daw.
Okay, ano… Paupuin ko na ba lahat?
-Malaking tulong ’yon. -Okay. Okay.
Salamat.
Ayun.
Salamat lang.
Attention po sa lahat.
Parating na si Nick
kaya kung puwede pong umupo na tayo para sa sorpresa.
Medyo nakausap ko si Anne. At dapat mong malaman na ano na siya…
Hindi siya mabibigla mamaya, kung mapapanatag ka do’n.
-Grabe… Ano pala ang lahat ng ’to… -Oo.
-Sinusubukan niyang… -Parang gano’n nga.
Ang hirap siguro no’n.
Anuman ’yong nangyari, kung ako ’yon, ang sama-sama ko siguro do’n.
Hindi, siguradong mabait ka do’n. Susubukan mo siyang aluin.
Hindi, mawawasak ako, iiyak ako,
magsusuka ako, at magpepresenta akong bilhan siya ng… ng kabayo.
Diyos ko, kawawa si Anne.
Ipangako mong mag-uusap pa rin tayo
para wala sa ’ting mapilitang magpakahibang
para lang hindi iwan.
Pangako.
Kaya kong mangako kasi mamamatay naman na ’ko sa giardia.
Ang ganda. Sobrang ganda.
Parating na siya.
Surprise! Magva-vow renewal tayo!
Dinamihan ko pala dapat ’tong bagel!
-Wow. Hi sa inyong lahat. -Uy.
Hi, anak.
Pahawak naman.
Claude.
Hi.
Salamat. Masaya akong nakarating kayong lahat.
Ang laking honor na gusto ni Anne na kumanta ako.
Wala ako sa unang kasal nila kaya no’ng ikinasal kami ni Danny,
gusto ko talagang maging wedding song ’to,
at sabi niya, “Di natin ’yan aagawin. Kina Nick at Anne ’yan.”
Kaya pumili kami ng ibang kanta, at…
Malapit talaga ’to sa puso ko.
Yeah
Looks like we made it
Look how far we’ve come, my baby
We mighta took the long way
We knew we’d get there someday
They said, “I bet they’ll never make it”
But just look at us holding on
Sorry, di namin wedding song ’yan. Pero ang ganda, tuloy mo lang ’yan.
Sorry talaga.
Sige lang, mahal kita. Sige lang.
You’re still the one that I love
The only one I dream of
You’re still the one I kiss goodnight
I’m so glad we made it
Look how far we’ve come, my baby
Ayos!
Oo. Ang ganda.
Nandito tayo ngayon para i-celebrate…
-Ang galing mo. -…sina Nick at Anne.
At ang desisyon nilang buong-loob na ideklara ang pag-ibig nila…
Sorry talaga at medyo iba ’yong sinabi ko para ako ang masunod sa wedding song.
Promise, aayusin ko na’ng pakikipag-usap… next week pagkatapos mismo ng operasyon.
At magpapa-tattoo na tayo.
Pero wala nang ibang mas malinaw na makakapagsabi bukod kina Nick at Anne.
Anne, ikaw na ang magsasalita.
Salamat.
Masuwerte kami’t nandito kayong lahat.
Pa, salamat.
Sa original vows ko, sumulat ako ng tula,
at ka-rhyme do’n ng “honeymoon” ang “crab rangoon”
kaya buti na lang at makakabawi ako.
Maikli at malaman ’to.
Nick,
mahal kita.
Hindi bawat segundo ng bawat araw kasi peke ’yong gano’n.
Mas mahal kita kesa sa gano’n.
Mahal kita kapag masaya, gaya no’ng nag-Santorini tayo
at gusto mong panoorin natin ’yong Speed 2: Cruise Control sa Greek.
Mahal kita kapag mahirap.
Gaya no’ng napaaga ang labas ng anak natin at ang tapang-tapang mo,
at walong linggo kang nag-opisina sa NICU waiting room.
Mahal kita na puno ng sorpresa,
tulad no’ng bigla ka na lang nag-judo kahit 47 ka na…
o binilhan mo ’ko ng kiln na ikaw pa ang nag-install,
kahit na sinabihan kang propesyonal ang dapat gumawa no’n.
Mahal lang talaga kita,
at nayayamot ako sa ’yo,
at nayayamot ka rin sa ’kin.
At ikalulugod ko kung mayayamot natin ang isa’t isa
sa sakit at kalusugan hanggang paghiwalayin tayo ng kamatayan.
Mas may oras ako para maghanda kaya medyo unfair pero…
Okay, honey, ikaw na.
Ano…
Wow. Ah…
Annie…
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix