(ปรุงรสให้เธอรัก)
(ไม่กี่ปีก่อน)
แล้วคุณมาที่นี่เพื่อเปิดร้านอาหารเหรอ
ถ้างั้น…
จุดนี้จะเหมาะมาก
ว่างมานานแล้ว
พอคุณทำความสะอาดแล้ว
มันจะไม่ใช่แค่ร้านอาหารทั่วไป
จะดูหรูหราเหมือนร้านในเมืองเลย
ด้านหลังประตูนั่น เป็นพื้นที่ใหญ่เท่าสนามฟุตบอล
ด้านหลังประตูถัดไป
คุณจะเจอสวนผักแสนสวยเขียวชอุ่ม…
คุณจะไม่มีวันเจอ พื้นที่ขนาดนี้ ราคาแบบนี้ที่ไหนอีก
ในหมู่บ้านฮันอก
ว่าไง อยากดูข้างในไหม
(ร้านตัดผมกึมซอง)
ฉันเช่าค่ะ
งุ้ย แม่เจ้า ตัดสินใจได้ถูกจ้ะ คุณน้อง
นี่
นี่ของขวัญ เอาไว้เป็นที่ระลึกถึงสัญญาของคุณ
ขอให้มิตรภาพของเราคงอยู่ตลอดไป
ในที่สุดฉันก็หาคนเช่าได้แล้ว
(ปรุงรสให้เธอรัก)
(ตอนที่สอง)
อาหารเรียกน้ำย่อยคือบูกัก
สลัดคือแนงแช
ไข่ตุ๋นแทนซุป
มีซอปซันจอกเป็นจานหลัก
สำหรับของหวาน
คุณเพิ่งเสิร์ฟลูกพลับแห้ง
คุณทำเมนูอาหารไฟน์ไดนิ่งได้ ทั้งที่ที่นี่ไม่ใช่โซลด้วยซ้ำ
ใครบอกว่าไฟน์ไดนิ่งมีเฉพาะในโซล
รู้ไหม
ผมไปลองถามๆ ดู
รู้มาว่าคุณต้องจ่ายเงินก้อนหนึ่งภายในหนึ่งเดือน
- แล้วไง - เดี๋ยวผมจัดการให้
(สัญญาซื้อกิจการร้านอาหาร)
แค่เซ็นสัญญานี้
ผมมีอีกแผ่น
มีอีกหลายแผ่นเลย
จะเซ็นแผ่นไหนดี เอ้านี่
ว่าแต่ "ความจริงใจ" ที่คุณพูดถึงน่ะ
ผมลองคิดๆ ดูแล้ว
และผมรู้ว่ามันสำคัญมาก
ฉันไม่คิดจะขายร้าน
แต่ฉันอาจจะพิจารณาเรื่องการลงทุน
ขายร้าน ลงทุน ก็เหมือนๆ กันแหละ
ถ้างั้น
จากนี้ไปฮันซังกับผมจะคอยสนับสนุนคุณ
ด้วยความจริงใจอย่างที่สุด
เซ็นตรงนี้
ถ้าคุณตกลงจะทำงานที่นี่ ฉันจะลองคิดดู
ถ้าผมอะไรนะ
ผม ทำงาน ที่นี่เนี่ยนะ
แหม คือว่า…
เงินเดือนรายปีของผม…
คุณพูดนี่ยังไม่รู้เลยนะ ว่าค่าจ้างรายชั่วโมงของผมเท่าไหร่
เงินทุนบริษัทเหรอ
ฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนั้น
พวกคุณทุกคนดีแต่พูด
แต่ถ้าคุณชอบร้านฉัน และอยากลงทุนด้วย
ฉันจะลองคิดดู นั่นละที่ฉันจะบอก
และก่อนหน้านั้น ฉันจะดูว่า คุณเก่งพอไหม จากการดูคุณทำงาน
ปกติแล้ว
คนที่ได้เงินทุน ควรเป็นคนพิสูจน์คุณค่าตัวเอง…
ดูเหมือนเงินทุนดำเนินงานของเรา จะถูกตัดในอีกสองวันครับ
เราจะเดือดร้อนหนัก ถ้าท่านหาวิธีแก้ไขโดยด่วนไม่ได้ครับ
ขอคิดดูก่อนนะ
แบบนี้ไม่เคยเจอ
ที่คุณกำลังจะพูดก็คือ
คุณจะดึงตัวผู้บริหารระดับสูงแบบผมไว้ที่นี่
เพื่อบริหารและดูแลร้านนี้
โอเค เข้าใจที่คุณจะสื่อละ ฉลาดนะเนี่ยคุณ
พล่ามอะไรอยู่ยะ จะทำหรือไม่ทำ
หนึ่งเดือนหลังจากวันที่ลงนามในสัญญานี้
ฮันพอมอูจะเป็นผู้บริหารร้านอาหาร
ในฐานะผู้จัดการชั่วคราว
หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด เช่น ภัยพิบัติ โรคระบาดทั่วประเทศ
จะเจรจาระยะเวลาสัญญาใหม่
เมื่อชำระหนี้ภายในหนึ่งเดือน
ฮันพอมอูจะเป็นผู้ลงทุนในร้านนี้ด้วยตนเอง
หลังลงทุน โมยอนจูขอสงวนสิทธิ การดำเนินการและการบริหาร
เมื่อได้จำนวนเงินที่ตกลงกันไว้แล้ว ก่อนสัญญาจะหมดอายุ
ฮันพอมอูจะเซ็นสัญญา
ข้อตกลงการลงทุนส่วนบุคคล หลังสิ้นสุดสัญญาชั่วคราว
คุณชื่ออะไร ผมต้องรู้เพื่อจะเซ็นสัญญา
ฉันยังไม่ได้ตกลงเลย
นึกว่าเราตกลงกันได้แล้ว
- โมยอนจู - ร้านชื่อโมยอนจูเหรอ
ไม่ใช่ ร้านชื่อ "จองแจ" ป้ายหน้าร้านก็บอกอยู่ไง
อ้อ โอเค
ร้านชื่อจองแจ คุณชื่อโมยอนจู
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในครัว อยู่ภายใต้การดูแลของโมยอนจู
ฮันพอมอูห้ามเข้ามายุ่ง
(ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในครัว อยู่ภายใต้การดูแลของโมยอนจู)
(ฮันพอมอูห้ามเข้ามายุ่ง)
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องอาหาร อยู่ภายใต้การดูแลของฮันพอมอู
โมยอนจูห้ามเข้ามายุ่ง
(ฮันพอมอู)
คงเกิดเรื่องอะไรขึ้นสินะ
ฉันแค่พูดไปงั้น แต่คุณก็ยังตกลงจะทำงานที่นี่
หรือเงินคุณหมดแล้ว
คุณก็คงมีเรื่องเหมือนกันสินะ
ไม่คิดว่าคุณจะตกลง
ต้องเอามันกลับมาให้ได้
เอาอะไร
หมวกบังแดด
หา หมวกบังแดดเหรอ
อ้อ
นี่ ได้เรซูเม่ทั้งหมดที่มีคนส่งมาแล้วใช่ไหม
ส่งมาสักสองสามคน ที่คิดว่าจะเป็นผู้ช่วยเชฟดีๆ ได้
และเตรียมตัวเปิดร้านอาหารใหม่
ขอโทษครับ ร้านอาหารใหม่เหรอ
ฉันจะขโมยสูตรอาหารทั้งหมดจากที่นี่
คุณจะไม่จ่ายเงินให้เธอ แล้วซื้อร้านนั้นเหรอครับ
เกิดอะไรขึ้น เธออยากได้เงินล่วงหน้าเหรอครับ
เชฟคนนี้ไม่ธรรมดา
ทั้งบุคลิกและความสามารถ
ฉันต้องเอามาให้ได้ ไม่ว่าจะยังไง
- เชฟเหรอครับ - ใช่
เอ๊ย ไม่ใช่ สูตรอาหารเซ่ ปัทโธ่…
ถ้าได้สูตรอาหารพวกนี้
เราจะได้สามดาวสบายๆ หายห่วง
(ตลาดนัมบู)
ฉันมาแล้ว
อยู่ไหน
จู่ๆ จะมาเปลี่ยนจุดนัดพบแบบนี้ไม่ได้นะ
ปกติใครเค้าซื้อขายกันที่เดียวเล่า
ล็อตนี้คุณภาพขั้นเทพนะ
ไม่ต้องพูดแล้ว
ใครก็ตามที่กินไปก็คอยขอผมมาตลอด
ทำไมต้องลึกลับขนาดนั้น
อีตาบ้า เรื่องทำให้คนอื่นกลัวนี่เก่งนักนะ
นั่นอะไร ทำไมต้องลับๆ ล่อๆ ขนาดนั้น
ลับๆ ล่อๆ บ้านคุณน่ะสิ
บอกแล้วว่ามีจำกัด อย่าบอกใครไง
ทำไมถึงพาตัวถ่วงมาด้วย
ปลอดภัยไว้ก่อนเซ่
พอ
"ปลอดภัย"
"ส่งของ"
“คุณภาพขั้นเทพ”
นี่คุณเล่น…
ยาหรือ…
อย่าพูดบ้าๆ น่า ไอ้โง่
ว่าไงนะ
ไปกันเถอะ
ไว้คุยกันทีหลัง
เดี๋ยว หยุดอีกทีดิ๊
ซื้ออะไรมาเยอะแยะ ขอดูหน่อยสิ
ขอดูหน่อย
อะไรน่ะ
- เท่าไหร่ - ล้อเล่นใช่ไหม
คุณทำฉันขายหน้านะ พอเถอะ
ตอนนี้ผมมีหน้าที่ดูแลร้านอาหาร
ผมต้องรู้ว่าคุณใช้จ่ายเกินตัว หรือโดนโกงหรือเปล่า
จะสนทำไมว่าฉันจะโดนโกงไหม จะโวยวายเพื่อ
เอาละ หยุดเถอะ
คู่รักครับ จ่ายเงินก่อน แล้วค่อยไปทะเลาะกันต่อได้ไหม
- เราไม่ใช่คู่รัก - เราไม่ใช่คู่รัก
ทำไมคุณต้องรู้สึกโดนดูถูกด้วย
ก็แค่พูดเปรียบเปรย อย่าตีความตามนั้นเป๊ะๆ ดิ
ไว้จะจ่ายให้เร็วๆ นี้นะ
“เร็วๆ นี้” เหรอ อย่ามา
งั้นคุณก็ไม่ควรได้พริกป่นล้ำค่าของผม
- อะไรนะ - ถ้าอยากได้ก็จ่ายที่ค้างไว้มา
นี่ก็แบ่งมาให้นะ ที่ร้านน่ะขายหมดแล้ว
แต่…
เอาจริงดิ นี่แค่พริกป่นเหรอ
(ร้านเปิด มีอาหารบริการ)
(ซันดึกพริกป่น จีน 50 เปอร์เซ็นต์ เกาหลี 50 เปอร์เซ็นต์)
ร้องไห้ทำไม
ร้องเหมือนโลกจะแตกเลย
ฟังดีๆ นะ
ผมตรวจสอบสมุดบัญชีคุณทั้งหมดแล้ว
อัตราต้นทุนต่อยอดขายของคุณสูงเกินไป
ค่าใช้จ่ายวัตถุดิบรายเดือนของคุณ…
ถือว่าปาฏิหาริย์นะที่ร้านคุณไม่ล้มละลาย
อัตราต้นทุนต่อยอดขาย ไม่ควรเกิน 30 เปอร์เซ็นต์
โอเค ให้ 40 เปอร์เซ็นต์ก็ได้
ฟังอยู่มั้ย 40 นะ
100 เปอร์เซ็นต์
พริกป่นของเขา เป็นพริกที่ปลูกในบ้าน 100 เปอร์เซ็นต์
ราคาถูกมากที่ได้คุณภาพระดับนี้
คุณนี่ไม่รู้อะไรเลย
คุณไม่มีเงินแม้แต่จะจ่ายบิล
ยังจะมาพูดถึงวัตถุดิบปลูกเองที่มีคุณภาพเหรอ
ถ้าคุณอยากจ่ายหนี้ให้หมด ต้องลดราคาวัตถุดิบลง
อย่ามายุ่งเรื่องวัตถุดิบ ฉันลดคุณภาพไม่ได้
แล้วกำไรของเราล่ะ จะจ่ายหนี้ยังไง
การใช้วัตถุดิบที่ดีเป็นเรื่องหลักการ ไม่ใช่การเลือก
งั้นจะไม่ยอมลดค่าวัตถุดิบ ทั้งที่จะเอาตัวไม่รอดอยู่แล้วน่ะนะ
จะไปไหน
ยังเทศน์ไม่จบเลย
นี่ นิสัยแบบนี้ไม่ดีนะ รู้ไหม
ผมยังพูดอยู่นะ
นี่
โอเค เข้าใจแล้วเชฟ นั่นคือวิธีทำงานของคุณ
ผมว่าปัญหาใหญ่ที่สุดของร้านเรา คือภายนอกร้าน
ไม่รู้เป็นร้านอาหารหรือโกดัง
ถ้าเราจะปรับปรุงนอกร้านสักหน่อย…
ปรับปรุงอะไร
ก็คงซ่อมอะไรไม่ได้แล้ว เราไม่มีเงิน
ทางเลือกดีที่สุดอันดับสอง คือปรับเปลี่ยนในร้าน
มาเพิ่มโต๊ะกันอีกหน่อย
เรารีโนเวตไม่ได้ เพราะคุณไม่ยอมถอยเรื่องวัตถุดิบ
เราจะทำอะไรได้อีก นอกจากเพิ่มโต๊ะ
ยอดขายไม่เพิ่ม เพราะอัตราการหมุนเวียนโต๊ะของคุณต่ำ
จากที่ผมเห็นห้องอาหาร
เราเพิ่มโต๊ะได้อีกสองตัว
และเปิดประตูเข้าไปด้านใน เพื่อทำเป็นห้องส่วนตัว
เราน่าจะพยายามใช้พื้นที่ให้เป็นประโยชน์
ถ้าเพิ่มโต๊ะอีก ฉันก็ดูแลเองไม่ไหว
เราถึงต้องจ้างคนมาช่วยไง
ผมลองคำนวณแล้ว
เรามีงบจ้างคนได้หนึ่งคน
เพื่อล้างจานและเตรียมวัตถุดิบ
ว่าไงนะ
คุณต้องใช้เงินเพื่อหาเงิน
และสร้างเงินเพิ่มจากเงินก้อนนั้น
นั่นคือเศรษฐกิจแบบตลาดเสรีและระบบทุนนิยม
นี่ผมคุยกับใครอยู่เนี่ย
คุณจะไม่ใช้หนี้คุณเหรอ
ยังไม่สุก
ไหนว่านั่นลูกๆ คุณไง
จะจ้างหรือไม่จ้าง ฉันเป็นคนตัดสินใจขั้นสุดท้าย
หา
แน่นอน
ผมทำรายชื่อผู้สมัครบางส่วนไว้ เผื่อไว้
ให้ตายสิ
โทษที
เขาล่ะ
เขาเรียนที่ซีไอเอด้วยนะ
คุณไม่รู้จักซีไอเอใช่ไหม
เป็นโรงเรียนสอนทำอาหารในอเมริกา
ไม่จริงน่า
เขาเคยอยู่ที่เดอมูร์รี
อ๋อ มันเป็นร้านอาหารฝรั่งเศสสามดาวในญี่ปุ่น
คิดว่าผู้สมัครพวกนี้เหมาะกับร้านเราเหรอ
โอ๊ย คุณนี่น่ารำคาญจริงๆ ใครสนล่ะว่าเหมาะหรือไม่เหมาะ
เราคงโชคดีมาก ถ้าได้คนเก่งขนาดนี้
เขาเคยทำงานที่เดอมูร์รี
และคุณจำเป็นต้องจ้างคนแบบนี้
พวกเขาจะได้เข้ามาช่วยทำแทนคุณได้ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
แทนใครนะ
อย่าเข้าใจผิดนะ
แค่พูดเฉยๆ แค่นั้น
โอเค ผมชินแล้ว
มันชื่อ "เลอมูร์รี" ไม่ใช่ "เดอมูร์รี" นะ อีตาโง่เง่าเต่าตุ่น
โง่เง่าเต่าตุ่น
นี่คุณมาจากศตวรรษไหน ไม่มีใครเค้าใช้คำนั้นแล้ว
อ้อ จริงด้วย
มันชื่อเลอมูร์รี จริงด้วย
เดี๋ยวนะ เธอรู้ได้ไง
ฉันไปตลาดนะ
โอ้โฮ เด็กสมัยนี้ขนตายาวจังเลย
พวกนี้น่ะร่างทองที่ศัลย์มาจนเป๊ะแล้ว
ทั้งสูงทั้งหล่อวัวตายควายล้ม ผิวก็ดี๊ดี
ไม่ชอบนี่เลย ไม่ชอบเลยอะ
หาอะไรอยู่
คุณเป็นใคร
ดูเหมือนนี่จะเป็นเทรนด์ล่าสุด
- คิดว่าไง - คะ
นี่ไง
ดูดีอยู่นะ ฉันว่า
ว่าแต่เจ้าของอยู่ไหนคะ
ไปห้องน้ำ อยากได้อะไร
รากดอกบอลลูนสักหมื่นวอนค่ะ
ได้เลย
รากดอกบอลลูน
ขออันใหญ่ๆ ขอเยอะๆ เลยนะ
- อันใหญ่ๆ - ใช่
นี่ไม่ใช่ร้านฉัน เดี๋ยวตักให้เยอะๆ
มีใบละหุ่งไหม ไม่ใช่ใบเผือกนะคะ
อึนแจก็สารภาพรักด้วยดอกละหุ่ง
ความหมายของดอกละหุ่งคือความรัก
โรแมนติกที่ซู้ด
ไม่ได้ดูเรื่อง ข้ามเวลามาเซฟเธอ เหรอ
แม่เจ้า พลาดได้ไง
ยังไม่ได้ดูเรื่องนี้เหรอ
อะไรเนี่ย
แม่เจ้า อิจฉาจังอะ
เธอมีอะไรให้รอดูแล้ว โชคดีจังอะ
ไม่มีใบละหุ่ง เอาใบเผือกแทนไหม
ใบเผือกกินไม่ได้นะ มันมีพิษ
มีอะไรอีกเยอะที่เธอไม่รู้
ถ้าเธอต้มใบเผือก
ล้างด้วยน้ำข้าว
จากนั้นบีบให้แน่น แต่อย่าขยำนะ
จากนั้นใส่น้ำมันใบชิโสะลงกระทะ แล้วผัดให้เข้ากัน
อร่อยลื้มนะตัว
เอามะ
เอาอะไร
เธอจะซื้อใบละหุ่ง ฉันเลยบอกให้เธอลองใบเผือกดู
นี่คิดว่าเชฟโมจะซื้ออะไรก็ได้เหรอ
ที่ติดหนี้ไว้ยังไม่จ่ายด้วยซ้ำ
งั้นเอาแค่หัวไชเท้าอ่อนแพ็กนึง
เชฟแบบไหนกันไม่ยอมลองวัตถุดิบใหม่ๆ
“รู้ไหม การทำอาหารน่ะ
คือการเดินทางและความท้าทาย”
นั่นคำคมจาก ข้ามเวลามาเซฟเธอ
ตอนกำลังเก็บใบเผือก…
ลองดูหน่อยสิ
ถึงจะดูไม่น่าใช่
แต่นางคือตัวท็อปของร้านคงนามุลกุกบับ แถบนี้เลยนะ
ผู้สมัครหมายเลขห้าและเจ็ด เก่งมากเรื่องทำตามสูตรอาหารที่มีให้
(เชฟจองนัมฮยอก)
โอเค แจ้งหมายเลขห้าและเจ็ด ให้มาสัมภาษณ์พรุ่งนี้
(ผู้จัดการอียูจิน)
คุณโมยอนจู เรามาคุยกันให้เสร็จดีกว่า
ถ้าคุณบอกว่าจะจ้างคน แต่ไม่ยอมร่วมมือ
ฉันจ้างคนแล้วนะ
หา
โอ้โห กว้างจริงๆ แฮะ
นึกว่าเป็นบ้านร้าง ที่ไหนได้เป็นร้านอาหารเฉย
ขอโทษครับ เรายังอยู่ระหว่างพัก
ช่วยรอข้างนอกได้ไหมครับ
ขอโทษนะครับ คุณทำแบบ…
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เธอจะมาทำงานกับเรา นับแต่วันนี้
เธอทำงานที่ คงนามุลกุกบับรุ่นสองมา 15 ปี
เธอทำได้ทุกอย่าง ตั้งแต่เตรียมวัตถุดิบจนเสิร์ฟอาหาร
ล้างจาน และทำความสะอาด
คุณน่ะเป็นผู้จัดการร้านใช่ไหมคะ
เธอกำลังหางานใหม่อยู่
ลงตัวเป๊ะเลย
ฉันจินมยองชุก
จะถือว่าฉันเป็นพี่ แล้วเรียกคุณพี่ก็ได้นะคะ
คุณพี่
ทำอะไรกันข้างนอกนั่นน่ะ
นี่ล้อเล่นเรอะ เป็นบ้าไปแล้วรึไง
เราควรจ้างเชฟเก่งๆ เซ่
เธอเก่งนะ
เธอมีประสบการณ์ตั้ง 15 ปี
ไงก็เหอะ
คุณสมบัติพิเศษที่คุณว่ามาไม่ใช่ทุกอย่าง
เถียงแพ้ได้ไงฟระเนี่ย ทั้งที่เราไม่ได้คุยกัน
คุณบอกว่าฉันเป็นคนตัดสินใจไง
คุณพูดไว้ชัด
นี่จู๋จี๋กันหรือทะเลาะกันน้อ
คนอะไรผิดคำพูด
ยิ่งคุยกัน ยิ่งแพ้หนักกว่าเดิมอีก
บ่นพึมพำ แต่มองฉันเพื่อ
แถมคุณน่ะควรเน้นที่ห้องอาหารสิ ไม่ใช่ในครัว
ดีแต่พล่ามเรื่องเพิ่มโต๊ะ ทั้งที่คุณไม่มีเงินด้วยซ้ำ
พูดมาได้
รอดูละกัน โอเคมะ
รอดูละกัน
เดี๋ยวจะหาโต๊ะสวยสุดที่คุณเคยเห็นมาให้ดู
หาโต๊ะมาเหรอ คุณเนี่ยนะ
ยังไงค้า คุณไม่มีเงินนี่
ช่างกล้า ไม่เคยมีใครพูดแบบนั้นกับผมมาก่อน
ฮันพอมอูไม่มีเงินเหรอ
รอตรงนี้นะ
ผมจะหาโต๊ะดีที่สุดมาให้ ภายในเช้าพรุ่งนี้ก็จะเป็น…
- มันจะเป็นอะไรนะ อะไร - มันจะเป็น…
เลิกพล่ามแล้วเอามาซะทีเซ่
- ให้ตาย - สาบาน…
ขอดีดหน้าผากซะทีเหอะ
มานี่เลย
(โรงแรมเมย์บี)
ยินดีต้อนรับค่ะ
ได้จองไว้ไหมคะ
ไม่ได้จอง
- ขอห้องรอยัลสวีตครับ - ได้ค่ะ
ว่าไง โทรมาได้จังหวะนรกมาก
กองทุนสำรองของคุณโดนควบคุม
โดยฝ่ายการเงินครับ
เขาระงับบัตรบริษัทของคุณแล้ว
เขาอยากให้คุณคืนรถบริษัท จะทำยังไงต่อครับ
- รถเหรอ - ครับ
- รถฉันเหรอ - ครับ
- รถด้วยเนี่ยนะ - ครับ
โธ่โว้ย ไม่ยุติธรรมเลย แล้วจะไปไหนมาไหนได้ไง
โธ่โว้ย
ท่านคะ
แล้วเราจะทำยังไงต่อไปครับ
โทรมาได้จังหวะพอดี
นี่กำลังจะเช่าห้องที่โรงแรม
ใช่ นายพูดถูก
- นี่อุตส่าห์มาถึงที่นี่แล้ว - บัตรคุณถูกปิดไปแล้วครับ
ควรพักที่ฮันอกสินะ ไม่ใช่โรงแรม
- อะไรนะครับ - พูดถูก
ที่ฮันอก คุณก็จองไม่ได้ครับ
- เป็นความคิดที่ดี - อะไรครับ
- ใช่ ฉันรู้ - ครับท่าน
จังหวะมันเป๊ะเลย
(แพคซูอินน์)
โธ่เอ๊ย
อยากรู้ค่าเช่ารายเดือนใช่ไหม
ครับ
คือว่าปกติน่ะ
ผมมักจะใช้บัตรเครดิตครับ
ก็เลยไม่มีเงินสดติดตัว
งั้นขอพักสักสองสามคืนได้ไหม…
คุณครับ
ครับ ว่าไงครับคุณ
นาฬิการุ่นนี้เป็นรุ่นลิมิเต็ด
ไม่ได้บอกว่าจะให้คุณ แต่ถ้าคุณยึดไว้ก่อน
สองสามวันอย่างที่ผมบอกไว้…
ผมน่าจะเปลี่ยนชื่อโรงแรม
ผมตั้งชื่อว่า "แพคซู" เลยมีแต่คนว่างงานมาพัก
- โธ่เอ๊ย - อะไรนะ
ที่นี่เป็นเมืองคนดีไม่ใช่เหรอ
ที่เมืองคนดีแบบนี้
คุณใจร้ายกับคนนอกแบบผมเกินไปไหม
ผมไม่มีอะไรอื่นจะเสนอแล้ว
สูทนี่ก็ดูแพงนะ
สูทนี่เหรอ
ล้อเล่นใช่ไหม
ในเกาหลีก็ยังหาซื้อไม่ได้นะ
นี่คิดว่าผมเป็นขอทานจริงๆ เหรอ
นี่เราโดนปล้นหน้าด้านๆ เลยเนี่ย
อะไร
ไม่มีอะไร
สูทนั่นเหมาะกับคุณ
ห้องนี้เยี่ยมเลย
หรูหราเหมือนห้องในวัง
ในวังแบบวังโบร๊าณโบราณน่ะ
เหมือนห้องเจ้าชายซาโด
เจ้าชายเหรอ
ผมทุ่มเรื่องแต่งห้องไปเยอะนะเนี่ย
ผมเหนื่อยมากแล้ว ลาก่อนนะ
ขอบคุณนะครับ ลาก่อน
(ซัมชิก)
ดีแต่พล่ามเรื่องเพิ่มโต๊ะ ทั้งที่คุณไม่มีเงินด้วยซ้ำ
คุณไม่มีเงินด้วยซ้ำ
ดะ เดี๋ยว รอก่อน
ค่อยๆ ช้าๆ วางลงตรงๆ
ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา
- ไปนะครับ - บาย
- บาย
จะดีขึ้นไหม ถ้ามันโค้งมากกว่านี้
ผมคงจะสั่งทำพิเศษให้ ถ้าเรามีเวลาอีกหน่อย
คิดว่าไง
- ดูไม่จืดเลย - จริง
ซัมชิกนี่ใคร
เขาโดนปล้นตอนมาเหรอ บ้งมากอะเธอ
ไม่ได้หมายถึงผม ผมถามถึงโต๊ะ
ก็โอ
"ก็โอ" เหรอ
ดูดีๆ สิ
รู้ไหมว่าต้องเสียอะไรไป ถึงจะได้โต๊ะพวกนี้มา
โอ้โฮ นี่มันนาฬิกาไฮโซจริงๆ ซะด้วย
เอาโต๊ะไปโลด
รู้ใช่ไหมว่าคุณได้โต๊ะไปฟรีๆ น่ะ
มาดูกันว่ามันจะทนขนาดไหน
ขุ่นพระ
นึกแล้วว่าเมื่อกี้เห็นด้านบนมันหลุดออกมา
เห็นไหม บอกแล้ว
ทำอะไรน่ะ
ถ้าคิดจะถนอมไม่ให้ใครแตะขนาดนั้น จะเอาโต๊ะพวกนี้มาทำไม
- เอาไปเก็บไว้ที่บ้านดีกว่าแมะ - ใช่มะ
ระวังหน่อยได้ไหม
จัดให้
จะไปไหนน่ะ ใกล้เปิดแล้วนะ
ไม่ได้ออกไปอู้งานหรอกน่า อย่าห่วง
โอเค ขอให้สนุกนะ
(จานพิเศษของเชฟ ไฟน์ไดนิ่ง)
(จองแจ)
(จองแจ ร้านอาหารหรูแบบโซล ใกล้บ้านคุณ)
(อี_ยูจจจ ยูจี)
สบายดีไหมครับ ผมเปิดร้านอาหารใหม่
รับประกันว่าอร่อยแน่นอนครับ
อยากให้คุณมาแวะมาชิมครับ
ไม่เจอกันสักพักแล้ว หวังว่าจะได้เจอคุณ
(บลูมิน)
ขอโทษที ฉันไม่ว่างค่ะ
ขอโทษนะคะ
- ผมไม่ว่าง - ฉันไม่ว่าง
- ไว้มีโอกาสจะแวะไปนะ - ฉันไม่ว่าง
- ตารางงานฉันแน่นมาก - ไว้คราวหน้านะ
สงสัยคงลือกันให้แซ่ดว่าเราโดนปลด
เฮ้อ แบบนี้ปวดกบาลของแทร่
โธ่เอ๊ย
(ยูจี)
ฉันยุ่งอยู่ แต่จะหาเวลาไปนะ
ร้านอยู่ไหน
หมู่บ้านฮันอกใกล้ลำธาร ซอยสอง ทางเข้าที่สาม
ขอโทษนะ มันไกลไปน่ะ
ฉันจะช่วยโปรโมทให้ ถ้าคุณส่งรูปมา
ไม่ ไม่ใช่รูปนี้ อย่าเพิ่งอัพ
ฆ่ากันเลยดีกว่า
ทำเข้าไปได้
ลูกค้าเพิ่งเดินเข้าไป
ก็ไปเสิร์ฟลูกค้าสิ
แม่เจ้า เห็นแล้วติดตาอะ
กรุณาชำระเงินล่วงหน้านะคะ
เราไม่…
คุณเป็นคนจ่ายเหรอคะ พี่สาว
เจ๋งอะ
ขอบคุณนะคะ
ไม่เป็นไรครับ คุณผู้หญิง
เชิญรับประทานตามสบาย แล้วค่อยชำระเงินก่อนออกจากร้านครับ
อาหารชุดสองที่
- สักครู่นะครับ - โอเค อาหารชุดสองที่
คุณคิดยังไงที่เธอคุยกับลูกค้าแบบกันเอง
ฉันคิดว่าไงเหรอ ก็ดีนะ
หา
เธอดูเป็นมิตร
ลืมเรื่องพูดจากันเองไปได้เลย
แต่ขอให้จ่ายเงินล่วงหน้ามันผิดไหม
พวกเขาบอกว่ามันสะดวกขึ้น
เธอบอกว่าที่ร้านคงนามุลกุกบับก็ทำแบบนี้
แต่ที่นี่…
เราไม่ได้ขายคงนามุลกุกบับ
คุณพูดเหมือนดูถูกร้านคงนามุลกุกบับนะ
ฉันเคยทำงานที่นั่นนะ จะบอกให้
ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น
โทษทีนะ
คนที่จ่ายเงินก่อนมักจะไม่ค่อยสั่งอาหารเพิ่ม
คนที่จ่ายเงินตอนกินเสร็จ มีแนวโน้มจะสั่งเพิ่ม 50 เปอร์เซ็นต์
ส่งผลให้ยอดขายเพิ่มขึ้น
อิงตามการวิเคราะห์ข้อมูลโดยผู้ที่อยู่ในธุรกิจนี้ รวมถึงตัวผมด้วย
ตามการวิเคราะห์ข้อมูลของฉัน
การจ่ายเงินล่วงหน้า ทำให้อัตราหมุนเวียนของโต๊ะเพิ่มขึ้น
แล้ว
ถ้าฉันรู้สึกว่าคุณดูถูกคนอื่น ก็แปลว่าคุณดูถูกจริงๆ
พูดว่าคุณไม่ได้ดูถูก แต่ฉันรู้สึกว่าคุณดูถูก ก็ถือว่าดูถูกอยู่ดี
คุณไม่ทำอะไรเลยนอกจากเล่นโทรศัพท์ ฉันเลยพยายามช่วยไง
ผมไม่ได้เล่น
- จ้า - รู้ไหมว่าการตลาดไวรัลคืออะไร
- การตลาดไวรัลคือ… - อ๋อ
ขอโทษครับ
คุณผู้จัดการคะ
ถ้าทำการตลาดไวรัลเสร็จแล้ว ไปให้บริการลูกค้าเลยสิคะ
ครับ
รับอะไรหรือเปล่าครับ
- ขอน้ำหน่อยครับ - ได้เลยครับ
การจัดจาน…
การจัดจานเป็นเรื่องสำคัญมาก
จะไปหาใครเหรอ ตายๆ
ขุ่นพระ นายเองเหรอ
นายเป็นพ่อเด็กเหรอ
ก็ควรจะพูดแบบนั้นสิ ไอ้เด็กเวร
นายทำให้ทุกคนแทบบ้า ตอนนี้ทุกคนรู้แล้ว
ล้างจานอยู่ ก็ตั้งใจล้างจานหน่อยสิ
ดูซีรีส์ช่วยให้ฉันมีแรงทำงาน
ให้ตายสิ
นี่ก็เครียดเกิ๊น
(บันทึกการขาย บันทึกสินค้าคงคลัง)
ทำไมคุณไม่ช่วยบ้าง แทนที่จะอยู่แต่หน้าแล็ปท็อปล่ะ
ผมดูแลเรื่องการเงิน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่สุดของธุรกิจนี้
อ้อ
- อุ๊ยตาย - โธ่เอ๊ย
ต๊ายตาย พลาดไปแล้วอะค่ะ
นี่เหรอพลาด
เย็นไว้ พอมอู
ตายจริง
ฟ้าครึ้มจังเลยน้า
วันนี้เหมาะจะกินกิมจิจอนสุดอะไรสุด
ทำไมถึงคิดจะกินกิมจิจอนที่ทำงาน
อย่านะ
ขอบอกเลยว่าอย่า
บังเอิญ…
(แหม มันไม่เหมาะกับฟีดฉันน่ะ)
- มีรูปอื่นไหม - มี
- ถ้าจัดจานให้ดีกว่านั้น - มี
เราเสิร์ฟซอทบับในคอร์สบ่ายใช่ไหม
คุณรีบทำมาเลยที่นึงได้ไหม
จัดจานให้สวยๆ ด้วยนะ
ผมเป็นเพื่อนสนิทกับอินฟลูเอนเซอร์คนนี้
เธอเสนอจะช่วยโปรโมทให้ร้านเราด้วย
เธอมีผู้ติดตาม 1.3 ล้านคน
อยากให้ฉันทำข้าวอบหม้อดินเพื่อโปรโมทเหรอ
มีจานใบไหนที่ถ่ายรูปออกมาสวยๆ มั่ง
ไม่รู้เหรอว่าต้องรักษาอุณหภูมิซอทบัทให้ร้อนน่ะ
ผมรู้
นี่ไว้ลงโซเชียล ไว้ให้คนดู
ซอทบับต้องเสิร์ฟในหม้อดิน คนโง่ที่ไหนก็รู้
เออ คุณพูดถูก ผมมันโง่
เชฟโมครับ ช่วยทำให้หน่อยนะ แล้ววางบนจานสวยๆ
เดี๋ยว ไม่สิ
เราควรเปลี่ยนหม้อให้ดูหรูขึ้นมั้ย
ถ้าเป็นหม้อจากเลอคอบหรือสตาร์รูเซต์ล่ะ
หม้อที่แพงเวอร์ แค่เพราะมีแบรนด์น่ะเหรอ
จะบ้าเรอะ
ใช่ครับเชฟ ขอแค่ให้จานดูสวยเป็นพิเศษก็พอ
ยังไง จะให้ฉันวางดอกไม้โรยหน้ารึไง
อะไรก็ตามที่ไม่ควรกิน ก็ไม่ควรวางบนจาน
พูดเรื่องไร้สาระอยู่ได้
ไม่เข้าใจคุณเลย
ฟังนะ
ผมต้องส่งรูปไปให้อินฟลู
แค่ทำอาหารที่ดูสวยๆ น่ากินก็พอ อะไรก็ได้
ทำๆ ไปเหอะ
ไม่ต้องอร่อยก็ได้ แค่ทำอะไรสักอย่างขึ้นมา
นี่แหละสิ่งที่ร้านอาหารดังๆ ในโซลทุกร้านทำ
ไม่รู้จักการตลาดไวรัลหรือไง
มาตรฐานคุณนี่ต่ำมากอะ
นี่เหรอมาตรฐานของบริษัทใหญ่
ว่าไงนะ
- "มาตรฐานต่ำ" - เออดิ มาตรฐานต่ำ
ไม่นะ
(ถ้าคุณยุ่ง ไว้ฉันลงให้คราวหน้า)
(ฉันมีนัด ต้องไปแล้ว!)
บอกแล้ว
บอกแล้วว่าอย่าทำกิมจิจอน!
ขอพูดให้ชัดนะ
ที่นี่
ไม่ใช่ว่าคุณจะทำอาหารที่คุณอยากกิน ดูซีรีส์ฮิตๆ และอู้งานนะคุณป้า…
คุณพี่
ไหนว่าทำงานนี้มา 15 ปีไง
ไม่รู้คุณถูกฝึกมายังไงจากงานก่อน
แต่ตามมาตรฐานของผมแล้ว
ทุกอย่าง
ทุกๆ อย่างที่คุณทำ
ไม่ได้มาตรฐาน แม้แต่ขั้นต่ำสุด
ขั้นพื้นฐาน
แล้วคุณน่ะปฏิเสธเชฟเก่งๆ ทุกคน
นี่อยากจะหาเงินใช้หนี้ไหมเนี่ย
คุณไม่อยากได้เชฟที่เรียนจบซีไอเอ ไม่อยากให้อินฟลูมาช่วย
แล้วจะให้ผมทำบ้าอะไร
บางทีที่ร้านคุณมันเป็นแบบนี้
ก็เพราะอีโก้ของคุณ
ไม่สิ
ก็เพราะปมด้อยของคุณ
ไหนๆ คุณสองคนก็ทั้งเก่ง ทั้งมีฝีมือ อยากทำอะไรก็เชิญ
ทำอาหารทุกอย่างที่อยากกินเลย
ผมไม่สนแล้ว
(จองแจ)
ให้ตายสิ
ใจเย็นๆ
แค่ต้องอดทนไปอีกเดือนนึง เพื่อเอาสูตรอาหาร
และเข้าไปยึดร้าน
ใช่แล้ว แค่นั้นแหละ
ไปกินมักก็อลลีดีกว่า
ไวน์ข้าว กินกับอะไร
อยากกินพาจอน
นี่ ดูสิ
ซัมชิก ไอ้เด็กเวร
โอ๊ย อะไร…
ไม่ใช่ซัมชิก ไปตบหัวเขาทำไม
- บอกแล้วว่าไม่ใช่เขา - ตบหัวเขาทำไม
ก็นายบอกว่านี่ซัมชิก
เรียกใครว่าซัมชิก
(ซัมชิก)
ช่างเหอะ ไปๆ เหอะ
(กาชุกโซ ฮอนัลโด)
นั่นอะไรน่ะ "จองแจ"
- ขยะน่ะ - ขยะของจองแจเหรอ
ใบปลิวร้านอาหารจองแจ แต่ตอนนี้เป็นขยะไปแล้วครับ
ถือขยะไว้ทำไมล่ะ
ทะเลาะกับเมียมาเรอะ
เมียเหรอ
หรือแม่ยายคุณอยู่ที่นี่
แม่ยายเหรอ เธอก็ทำตัวเหมือนอยู่นะ แปลกดี
โธ่เอ๊ย
(จองแจ)
โอ้โฮ ฝนตกหนักมาก
เขาไปไหนนะ ไม่เอาร่มไปด้วย
พูดถึงใครน่ะ
ฉันคงล้ำเส้นไปหน่อย
ฉันทำกิมจิจอนกินที่บ้านก็ได้
ไม่ต้องห่วง
เขาเขียนเรื่องพวกนั้นไว้ในสัญญาแล้ว เขาต้องรักษาคำพูด
อะไรเหรอ
ไม่มีอะไรหรอก
(จองแจ)
(ร้านผักพี่น้อง สาขาสาม ร้านผักพี่น้อง สาขาสี่)
ที่จะพูดก็คือ
ฟังนะ
ผมไม่ได้ไม่พอใจแค่เรื่องโต๊ะครับ
มันเป็นโอกาสดีจริงๆ นะ
คนดังที่มีผู้ติดตามเพียบ ไม่ใช่จะเสนอโปรโมทฟรีให้ใครก็ได้
ธุรกิจนี้ไม่ได้ทำงานกันแบบนั้น
ใช่แล้ว คุณพูดถูก
เชฟโมเป็นคนแปลกๆ อยู่
- แน่นอน - แต่คนแปลกๆ ก็น่าจะมีขีดจำกัดไหม
เคยเห็นแววตาบ้าๆ ของเธอไหม เธอบ้าไปแล้ว!
ไม่แค่นั้นนะ เธอนี่หัวดื้อเกินมนุษย์มนา
บางทีก็ไม่ได้แค่ดื้อ เธอเยอะอะ
- ถูกต้องนะคร้าบ - ใช่ๆ
ใช่ว่าอาหารเธอจะอร่อยเทพเบอร์นั้น
อาหารเธออร่อยเบอร์นั้นเหรอ
ใช่เลย
- ที่อร่อยอาจจะเพราะแบบนั้น - มั้ง
ใครๆ ก็ทำอาหารที่เธอ…
ก็ไม่ใช่ทุกคนหรอก
ใช่แล้ว คนไม่ไป เพราะไม่รู้ว่าเป็นร้านอาหาร
คนที่รู้ก็พาลูกๆ หลานๆ ไปกินร้านนั้น
ร้านลับนี่เหมือนเพชรในตม ขอบอกเลย
มันลับมากไป
ลับเกิ๊น
ขอบคุณที่เลี้ยงนะครับ ไปนะครับ
แน่นอนว่าต้องมีคนอย่างคุณ เพื่อให้คนที่ทำอาหารเก่งได้เฉิดฉาย
คนอย่างผมเหรอ
ผมแน่ใจว่าเชฟโมรู้
สิ่งที่คุณทำอยู่น่ะ ใช่ว่าจะไร้ความหมายนะ เด็กใหม่
"เด็กใหม่" เหรอ
นี่มัน…
อ้าว ดูสิ ผู้จัดการเรากลับมาแล้ว
จะเอาอะไร
ไม่มีอะไร แค่วันนี้หอยแครงสดมากอะ
เรามีเมนูอาหารเย็นสุดจึ้งอะ
- อยากได้หอยแครงเพิ่มอีกหน่อย - เหรอ
แล้วผสมเข้าด้วยกัน เดี๋ยวแกะให้อีกสองสามตัว
จาน…
คุณก็มีจานสวยๆ นี่
มีเหรอ
ไปเก็บต้นหอมดีกว่า
คงจะไปเก็บสักพักนะ
นี่อะไร ให้ผมเหรอ
ร้านอาหารสำคัญที่สุขอนามัยและความสะอาด
ถัดไปก็คืออาหารพนักงาน
(คุณผู้จัดการ)
เธอทำจากวัตถุดิบที่เรามี เพื่อประหยัดให้มากที่สุด
เธอขอให้ลูกค้าจ่ายเงินล่วงหน้า เพื่อให้แน่ใจว่าจะได้เงินแน่ๆ
พี่มยองชุกเห็นร้านสำคัญสุดเสมอ
กลับมาแล้ว
ขอโทษที่กลับมาเร็วไป ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
- อยากได้พริกป่นน่ะ - โอเค พริกป่น
ใส่ลงไปกัน
พริกป่น!
อะไรน่ะ
- พริกป่น! - หา
นี่อะไร
พริกป่นเหรอ
คุณเอามาได้ไง
ไม่ได้ขโมยมาใช่ไหม
ปากคุณนี่ก็นะ แทนที่จะขอบคุณ
หวานลื้ม เหมือนน้ำตาลเลย
ทำอะไรน่ะ
คุณดื่มเหล้าในเวลาทำงานเหรอ
เปล่า ฟังนะ
ผมเจอเถ้าแก่ร้านผัก กับเถ้าแก่ร้านเนื้อ
พวกเขาบอกว่าคนที่นี่ดื่มกันตอนทำงาน
ผมบอกแล้วว่าผมไม่ดื่ม
แต่พวกเขาก็ตื๊อไม่เลิก ก็เลยต้องดื่ม
- เด็กใหม่ - ทีละแก้ว…
พวกเขาอยู่นั่นไง
- สวัสดีครับ - ลมอะไรหอบมาละเนี่ย
เข้ามาเลย รออะไรอยู่
- เข้ามาสิ - พาใครมาเหรอ
- เธอนี่ออร่าจับได้อีกตอนอยู่ตรงนั้น - อุ๊ยตาย
ร้านเนื้อ ร้านผักมาแล้ว
- ที่นี่ดูดีนะ - จริงนะ
- หาที่นั่งสิ - ไม่ได้มาหาฉันหรอกเหรอ
- เข้ามาสิ - เปล่า มากินมื้อเย็นของทีมเราน่ะ
เห็นมั้ย นี่ไงการตลาด จะไม่รับออเดอร์พวกเขาเหรอ
รอสักครู่นะครับทุกคน
- เข้ามาเลยครับ - ที่นี่เปลี่ยนไปมาก
นี่หินจริง หินจริงๆ
- มาทางนี้สิ นั่งตรงนี้สิ - ไอเดียดีนะ
ทำให้ดูแลได้สะดวกขึ้น
ไอเดียดีนะ
- หยุดนะ - คุณพี่
เสิร์ฟกิมจิจอนพิเศษของพี่ให้ฟรีเลย
- เด็กใหม่เราเก่งนะเนี่ย - ฟรีเลย
หุ่นเขาคล้ายๆ ซนฮึงมินเลย
ใช่แล้ว ดีใจที่เราเลือกเขามา
ใช่ ได้กลิ่นหอยแครง
มาแล้ว
อ๋อใช่ หอยแครงอีกสอง กับเมมิลจอน
โอเค
นี่คือซูยุก กับหอยแครงและเมมิลจอน
นี่มักก็อลลี
เอาแบบนี้อีกสองที่
- อีกสอง - ได้
นี่ไม่ใช่ของกิน แต่เป็นงานศิลปะ
เชฟโมเป็นศิลปิน
- ไม่ได้ - จิบนิดเดียว
ดื่มโลด
- ดื่ม! - ดื่ม!
ไปกันได้แล้ว ได้เวลาจ่ายเงินแล้ว
- ขอบคุณสำหรับอาหาร - ยินดีครับ
- ขอให้คุณพ่อคุณแม่พามาอีกนะ - ขอบคุณค่ะ
- ลาก่อน - ดูแลตัวเองด้วย
- มาอีกนะคะ - ถ้าอยากได้พริกป่นอีกก็บอกนะ
ฉันทั้งเมาเหล้า เมาความอร่อยของอาหาร
ทุกท่าน ขอบพระคุณครับ
ไปเล่นฟุตบอลกับเรานะ
- ได้เลย - กลับบ้าน
- บาย - กลับบ้านปลอดภัยนะ
- ไปเลย - ลาก่อน
โอย เหนื่อยจัง
ทำตัวเป็นเด็กไปได้
ดีเลย เฮหน่อย หนึ่ง สอง สาม
- เฮ้ - เฮ้
ทั้งเหนื่อยทั้งหิวซ่กเลย
เสื้อตัวนี้ใส่สบายดี
คุณเป็นใครครับ
พอเลิกงาน ดูเปลี่ยนไปเยอะเลย
แฮชแท็กลุคเด็ดวันนี้
แฮชแท็กแฟชั่นวันนี้
แฮชแท็กแจ็กเก็ตหนังเทียม เก็ตปะ
จะไปคลับเหรอ
จะไปคลับทำไม
นั่นเอาไว้สนุกช่วงสุดสัปดาห์ ตอนเราไปเต้นส่ายก้น
- โอย - ชอบแบบนี้
หยุดเถอะ
นี่มาด้วยกันเหรอ
วันนี้เราเหนื่อยกันมามาก
เราสามคนไปดื่มอะไรกันดีไหม
เลี้ยงอาหารค่ำของทีม
จะไปร้านเบียร์ หรือร้านซุนแด
ร้านมักก็อลลีฝั่งตรงข้ามก็น่ากินอะ
เดี๋ยวโทรถามให้ว่ามีโต๊ะไหม
น่าจะไปเขียนไกด์บุ๊ก แทนที่จะทำงานในครัวนะครับ
ถ้าใช้เงินแบบนั้น ทันทีที่ได้เงิน…
- ไม่อยากไปเหรอ - หา
- ช่างเถอะ - ตายละ
- ผมก็อยากไป - ใช่ไหมล่ะ
- ไปกันเถอะ - ไปกันเถอะ
นั่นใครน่ะ
ใครน่ะ
อ้อ เขาเป็นเพื่อนเที่ยวคลับของคุณใช่ไหม
- ไม่ใช่ - ไอ้สารเลวคนไหนขโมยลูกน้องฉันไป
- บอกมาเดี๋ยวนี้ - นายเป็นใคร
เธอใช่ไหม
ไอ้คนพาลไร้มารยาท สติแตก ขาดสามัญสำนึกนี่ใครฟระ
หรือนาย
ฉันถามนายอยู่นะ
ฉันเป็นใครน่ะเหรอ
ฉันเป็นคนที่สติแตก
เพราะเสียพนักงานที่ทำงานมา 15 ปีไป รู้ปะ
คุณพี่
- ทำไมหน้าเป็นแบบนี้อะ - หา
นี่ยัดเยียดให้เธอทำงานหนักเบอร์ไหน แค่ไม่กี่วันถึงได้ผอมแห้งแบบนี้
ไปอัพหน้ามานี่ไม่สวยขึ้นเหรอ
คุณพี่ ไปกับผมเถอะ
มาคุยกันหน่อย ผมรู้ว่าตอนนี้คุณรู้สึกยังไง
ไม่ไป
ขอร้องเถอะ ขอโทษจริงๆ จะชดเชยให้คุณเองนะ
- ปล่อยนะ ฉันไม่ไป - เฮ้ย
ไปคุยกันหน่อย ไว้ใจผมสิ
โอย
ทำไมถึงไปจับตัวผู้หญิง
ปล่อยนะ
ปล่อยผมนะครับ
เฮ้อ
ปล่อยแล้ว
ไปทำอะไร เธอถึงยอมทำงานด้วย
เจ้าของร้านอาหารด้วยกันทำแบบนี้มันไม่ถูก
อยู่แถบเดียวกันแท้ๆ
มาจิ๊กและขโมยพนักงานผมไป ด้วยคำพูดหวานๆ
ทำไมถึงพูดแบบนั้น
คุณเสนอขึ้นเงินเดือนหนึ่งล้านวอนใช่มั้ย
ไม่ พวกเขาไม่ได้ทำ
- เราบอกเหรอ - ไหนจะมีโบนัสอีก
แล้วบอกว่าจะจ่ายเงินให้เธอพักโรงแรมหรูๆ
อย่าห้ามสิ
- เราบอกเหรอ - มีอะไรอีกนะ
เชฟเหรอ นี่เสนอให้เธอเป็นเชฟเหรอ
- อะไรนะ - อะไรนะ
- เราบอกเหรอ - เราบอกเหรอ
เออ ไม่ใช่แบบนั้นนะ
โอ๊ย… ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
ไข่เจียวม้วนก็น่ากินนะ
แต่พูดถึงไข่เจียวม้วน ที่สำคัญคือใช้ไข่กี่ฟอง
หมึกกล้วยร้านนี้ก็อร่อยเด็ด
ดูเมนูมาเป็นชาติแล้ว
บอกเราหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
เงินเพิ่มหนึ่งล้านวอนและโบนัส
พักโรงแรมและตำแหน่งเชฟ
เดี๋ยวขอสั่งอาหารให้ก่อน
- คุณพี่ - ก็ได้
ฉันโกหกน่ะ
โกหกเหรอ
ฉันทำงานที่นั่นมานานมาก
แต่เขาไม่เห็นคุณค่าฉันเลย มองฉันอย่างเหยียดหยาม
พอเชฟโมถามว่าอยากมาทำงานกับเธอไหม
ฉันก็กลับไปคุยโวอีก
ฉันบอกเขาว่ามีร้านอื่นอยากให้ฉันไปทำงาน
จู่ๆ เขาก็โมโหเดือด
แล้วไล่ฉันออก บอกให้ไปทำงานที่นั่นแทน
เจอแบบนั้น จะให้พูดอะไรได้
ไม่มีทางอื่น นอกจากตะโกนด่ากลับ
เลยบอกเขาไปว่าเธอเสนอทั้งหมดนี้ให้ฉัน ถ้าฉันไปทำงานกับเธอ
และเขาต้องเสียใจที่ปล่อยฉันไป
แค่นั้นแหละ
คนเราจะโกหกก็ต้องมีขีดจำกัด
โธ่ พ่อคุณ
ฉันก็มีอีโก้เหมือนกันนะ รู้ไหม
พอๆ
มาพูดกันตรงๆ ดีกว่า
ฉันไม่มีทักษะอะไรจะให้ภูมิใจ
ฉันน่ะแค่ไปทำงานที่ร้านนั้นทุกวัน
ฉันเชิดหน้าภูมิใจไม่ได้ ก็เลยต้องโกหกไปมั่ง
นี่อย่าร้อง
ทำไมถึงเชิดหน้าภูมิใจไม่ได้ล่ะ
ประสบการณ์ 15 ปีของเธอ ก็เป็นทักษะอยู่แล้วนี่
ช่างเหอะ ตอนนี้ก็เป็นเชฟแล้วนี่
เป็นเชฟไม่ได้ยากหรอก
เดี๋ยวดิ๊ นั่นก็เกินไปหน่อย…
เขาพูดถูก ฉันไม่ใช่เชฟ
ทำไมถึงเป็นไม่ได้
ทำไมถึงคิดว่าตัวเองไม่ดีพอ
แค่บอกว่าจะทำ
โอเค ฉันจะทำ
ฉันจะเป็นเชฟ ขอบคุณมาก
เชฟ ดื่ม
- เชฟ - แด่เชฟใหม่ของเรา
ว่าแต่
ที่แปลกใจคือเจ้าของร้านกุกบับยังเด็กอยู่เลย
เขาไม่ใช่เจ้าของ
เขาเป็นไอ้ขี้แพ้
ปู่เขาทิ้งร้านอาหารให้พ่อเขา
เขาน่ะแค่คอยเก็บเงิน
ถึงได้ชื่อ คงนามุลกุกบับรุ่นสอง ไม่ใช่รุ่นสามไง
ตระกูลเขายังไม่ยอมรับเขาเลย
แววตาเขาเหมือนผู้ชายที่ไม่ฟังเหตุผล
จะกลัวทำไม
คนแถวนี้ก็ตาดุไม่แพ้กันเหอะ
- ว่าไงนะ - ทำไม อะไร
ฉันจะคุยกับเขา
ชนแก้วแล้วดื่มกันเถอะ
อย่าดื่มมากไป
การดูแลร่างกายให้ดีที่สุด ก็เป็นส่วนหนึ่งของ…
ส่วนหนึ่งของ…
ฉันมีนัดตรวจร่างกายพรุ่งนี้
(คงนามุลกุกบับ)
ทำไมกลับมาคนเดียว
เธออยู่ไหน
นี่แกกล่อมลูกน้องให้ยอมกลับมายังไม่ได้เหรอ
เธอไม่ใช่พนักงานธรรมดา
เธอเป็นมือหนึ่งของร้านเรา
แกน่ะดีแต่ทำตัวงี่เง่ากับลูกน้อง
ไอ้ลูกโง่ โง่เง่าเอ๊ย
พ่อครับ ผมเกือบได้เธอคืนมาแล้ว
ผมไม่ได้ทำอะไรโง่ๆ นะ ผมไปพูดแบบเป็นเรื่องเป็นราวแล้ว
แกทำอะไรนะ
ขอโทษด้วยครับ
เชื่อผมเถอะ รออีกนิด
ผมจะจัดการให้เรียบร้อย
ทำไมฉันต้องคาดหวังอะไรจากแกด้วย
- คิดเงินได้ไหมครับ - ได้เลยครับ
ตะโกนใส่ชุนซองทำไมล่ะ
อย่าไปพูดถึงไอ้เด็กโง่นี่เลย
ผมน่าจะ…
สลบเหมือดไปแล้วเนี่ย
ดื่มๆ
เมาแล้วใช่มั้ยนั่น
เมาแล้ว
- ม่ายเมา - รู้ปะ
สมัยก่อนผมเคยไปวอร์ตัน…
ที่โคเรียทาวน์ไม่มีโซจูเลย
ทำไมเหรอ ก็ผมดื่มมันหมดไง
นี่กล้าดียังไงถึงมาดื่มแข่งกับผม
หุบปากแล้วดื่มเลย
ดื่มให้หมด แล้วเติมใหม่
- ไหวปะเนี่ย - ไหว
คุณเมาแล้ว เมาแล้ว
- ดื่มซะ - ใช่ ดื่มเลย
คิดอะไรอยู่
- ปากคุณ - ปาก…
อีตาบ้า
ทำไมปากคุณถึงเป็นแบบนั้น
มันสั่น
(ร้านไฟน์ไดนิ่งลาเลเซล จ้างเชฟชื่อดังจางยองฮเย)
(“ฉันจะเป็นทูตอาหารเกาหลี”)
นี่มันบ้าอะไรวะ
(ลาเลเซล โดย เอชเอส)
- เดินดูทั่วๆ ได้เลยครับ - ขอบคุณค่ะ
(ไดอามานต์ 2023)
ไดอามานต์
สองดาว
ฉันสำรวจห้องครัวแล้ว อย่างว้าวค่ะ
ทำถึงจึ้งสุดๆ ค่ะ
ดีใจที่คุณชอบนะครับ
รอจะได้ร่วมงานกับคุณครับ
จะไม่ทำให้คุณผิดหวังแน่ค่ะ
สัญญาว่าจะคว้าสามดาวมาให้คุณค่ะ
แด่สามดาว
พออีตาฮันพอมอูตัวป่วนนั่นออกไปแล้ว
ตอนนี้ฉันก็เน้นที่การทำอาหารได้ซะทีค่ะ
เขาไม่มีทางช่วยตัวเองได้เลย
ฉันว่าน้องชายคุณแรงเกินไปใช่ไหมคะ
เขาไม่ใช่แค่ช่วยตัวเองไม่ได้
แต่เขาดื้อแพ่งมากกว่าที่คุณคิด
คะ
รู้มั้ยครับว่าผมต่างจากไอ้เวรนั่นยังไง
จริงๆ แล้วผมน่ะชอบ…
งานที่ผมทำ
นั่นละ เขาถึงทำไม่สำเร็จ
ในอดีตเขาทำไม่สำเร็จ ตอนนี้เขาก็ทำไม่ได้
และไม่มีวันทำสำเร็จ
โธ่โว้ย เชฟจาง
ฝีมือใคร
- ไม่สามารถติดต่อหมายเลขนี้ได้ - ฝากข้อความเสียง
- จะเข้าสู่ระบบฝากข้อความหลังเสียงบี๊บ - ฝากข้อความเสียง
โธ่โว้ย เชฟจาง
ยังเรียกตัวเองว่าเป็นคนอีกเหรอ
ทรยศกันแบบนี้ได้ไง
ทำได้ไง จางยองฮเย
ยองฮเย
แบบนี้มันไม่ถูก
ใช่ ฉันหยาบคายกับเธอนี้ดเดียวเอง
อันนั้นจริง
แต่ทำแบบนี้กันได้ไง
คนอย่างเขามีแฟนด้วยเหรอเนี่ย
เธอทิ้งฉันได้ไง
โอเค ก็ได้ เข้าใจแล้ว เข้าใจซึ้งเลย
แต่ทำไมถึงทิ้งฉันไปหาพี่ชายฉันล่ะ
นั่นมันผิดมหันต์นะ
เหมือนละครน้ำเน่าเลยเหรอเนี่ย
จะทำลายทั้งคู่ให้ยับ ได้ยินไหม
ฉันจะขโมยสูตรทั้งหมดจากที่นี่
และบดขยี้พวกแกสองคนให้ยับ
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
พวกแกทุกคน ฉันจะบดขยี้พวกแกทุกคน
ฉันจะบดขยี้พวกแกทั้งคู่
- จำคำพูดฉันไว้ - เฮ้ย
คุณพี่อยู่ไหน บอกหน่อยดิ
จะเอาอะไรอีกอะ
คิดว่าไงล่ะ
ฉันคิดเรื่องนี้มาทั้งคืน
ฉันกินอะไรไม่ลงเลย ถ้าไม่มีเธอ
นี่ทั้งสองคนคิดว่าอยู่ในซีรีส์หรือไง
มีอะไร
พ่อนายไม่ยอมยกร้านให้ เพราะนายเสียพนักงานไปเหรอ
ฉันเป็นเจ้าของโว้ย
พ่อฉัน…
เป็นประธาน
นายไม่มีวันเป็นเจ้าของได้
ฉันเป็นเจ้าของโว้ย
ปล่อย
อยากโดนบิดแขนอีกทีเหรอ
อยากโดนดึงผมเหรอ
ปล่อยนะ ให้ตายสิ
- ปล่อย - นายปล่อยสิ
- ปล่อย - นายปล่อยก่อนดิ
อกฉัน…
เมื่อกี้คุณพูดว่าไงนะ
ผมเหรอ พูดอะไร ทำไม
บอกมาตรงๆ
ทำไมคุณถึงยอมถ่อมาที่นี่
(ปรุงรสให้เธอรัก)
ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วเมือง
แรงมา ก็แรงกลับ
ไปสืบดูให้ละเอียดเลยว่าฮันพอมอูไปทำอะไรที่นั่น
ตำรวจคิดว่าเป็นการวางเพลิง
- ทำไมถึงกล้าทำผิดแบบนั้นวะ - มีหลักฐานเรอะ
มีอะไรที่เราทำเพื่อร้านอาหารได้บ้างมั้ย
ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมาทำอะไรแบบนี้
ฉันเป็นห่วงน่ะ
รู้ไหมว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร
คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน