Hej.
Kelly?
Tak.
Czemu nie śpisz?
Nie mogę.
Dałam ci do myślenia?
Owszem, ale robiłam też research.
Świetnie.
Wiesz, co zrobisz, gdy gubernator się dowie? Jeszcze nie.
Dlatego zebrałam ludzi i zrobiliśmy burzę mózgów.
Mów.
Spotkamy się jutro w biurze.
Nie mogę się doczekać. Musisz zatrudnić więcej ludzi.
Umówiłam na jutro kilka rozmów.
Świetnie. O której? Podeślę kandydatów.
Shamika wszystko ci powie.
Dobrze. Kelly?
Czyli jesteś w drużynie? Działamy!
Pamela i Danny też? Tak!
Cudownie. Dziękuję.
Skarbie, posłuchaj. Nie będzie łatwo.
Wiem. Czemu zmieniłaś zdanie? Widzieliśmy zawody wołania świń.
Przestań. To upokarzające.
Mało powiedziane. Ale wieśniakom się podobało. Przykro mi,
bo jesteś zbyt mądra na takie akcje. Wiem.
Razem pokażemy im, na co cię stać. To mi się podoba.
Będzie tak, jak sobie zażyczy wicegubernatorka.
Zróbmy to. Już robimy!
Chyba sporo wypiłaś po powrocie.
Shoty, zdziro! To znaczy pani wicegubernatorko. Pa.
Kocham cię.
Kocham moich przyjaciół.
WICEGUBERNATORKA
Kto tam?
Kto to był?
Cicho. Ja.
Z takim głosem? Tak.
Chcesz krem z estrogenem?
Nic mi nie jest.
Myślałam, że to Michael.
Skończ już z tym. Co tak wcześnie?
Musimy pojechać do Kapitolu, a nie chcę budzić dzieci.
Śpią. Nawet Jezus jeszcze śpi.
Musimy się pośpieszyć.
Popełniamy zbrodnię, czy co?
Jedziemy do pracy.
Ledwo mam czas dla swojego faceta.
Dość. Chodźmy już.
Włącz światło.
Jest jasno. Nie możesz się wywalić.
Mówisz do mnie jak do mojej matki.
Włącz to światło.
Nie. Marynarka Bazyla rozświetli nam drogę.
Co to miało znaczyć? Wystraszyłeś mnie.
A wy dokąd? Skąd się tu wziąłeś?
Czemu szepczecie?
Jedziemy do Kapitolu. Wiem, o co tu chodzi.
O co?
Unikasz dzieci.
Nieprawda.
Prawda.
Odpoczywają, a ja muszę iść do pracy.
Lola!
Obudzisz ich!
Nie śpimy. Cześć, aniołku.
Żaden z niej aniołek.
Czemu już wstaliście?
Unikasz nas.
Wcale nie.
Właśnie, że tak.
Nie. Pracowałam.
Wychodzisz wcześnie i wracasz późno.
Żeby uniknąć rozmowy o nagraniu.
Nie wiem, o czym mówisz.
Przyznaj, że to byłaś ty.
W szortach.
Dawniej mówiliśmy na nie daisy dukes. Pośladki na wierzchu i jedziesz.
To były takie szorty.
To nie byłam ja. Miały wyszyty napis „szorty”.
A ty miałaś pośladki na wierzchu i trzęsłaś nimi przed kamerą.
Faktycznie miały wyszyty napis. Nie szkodzi. Po prostu powiedz im prawdę.
Dobra.
Może to byłam ja.
Przepraszam.
Mówisz mi, jak mam się ubierać, a wystąpiłaś w filmie w szortach?
Byłam starsza od ciebie.
Czyli będę mogła takie nosić na studiach?
Wykluczone. Czemu?
Wyszły z mody. Nie chciałabyś.
Zresztą po co? Chcę mieć swobodę wyrażania siebie.
A może chce być taka jak ty na Freakniku?
Nie mów tego słowa.
Co to w ogóle znaczy?
Nie wiem. To dwa słowa. Freak i nik.
Dość. Dziś ważny dzień. Pojadę do pracy, porozmawiamy, gdy wrócę.
Czyli kiedy?
Wybij sobie z głowy, że będziesz się tak ubierać. Dobra.
Na razie.
Gubernator wie, że chcę porozmawiać?
Ma napięty grafik.
No jasne.
Będzie konferencja prasowa na temat rurociągu.
Ale wcześniej chce z panią pomówić. O której?
Ma pani w grafiku.
Sprawdzę. Dziękuję. Mogę o coś zapytać?
Jasne.
Co to za ludzie? Kandydaci.
Na co?
Na twoje stanowisko.
Właśnie tak.
Miłego dnia.
Przykro mi. Jest bardzo zajęta.
Poważnie?
Owszem.
Nie może mnie zastąpić. Mianował mnie gubernator.
Powinieneś sprawdzić, jak to działa, bo właśnie cię zastąpiła.
Czy to kwestia rasowa? Słucham?
Nie lubisz mnie, bo nie jestem czarny.
Tak, to kwestia rasowa. Rasowo zdobywamy szczyt.
Nie obchodzi mnie twój kolor skóry. Jesteś irytujący.
Jakiś problem? Nie. Pokażę wam gabinet.
Oczywiście. Kelly. Nowa szefowa sztabu. Ja jestem szefem sztabu.
Zostałeś zwolniony. Co tu się dzieje?
Wolno czai. Przywykniecie.
Idę do menadżera.
Koniecznie, Karen. Poczekam.
Jed.
Rozmawiam.
To ważne. Załatwiam osobistą sprawę gubernatora.
Poczekaj.
Tak, skarbie. Pepperoni i sałatkę. Dziękuję.
Jaja sobie robisz?
O co chodzi?
Zwolniła mnie. Nie może.
Wiesz, że może. Gubernator się wścieknie.
Porozmawiaj z nim.
Dobrze. Po lunchu.
To pilne. Wyluzuj. Ona nie ma żadnej władzy.
Gubernator cię lubi. Ja też. Jesteś niezastąpiony.
Lubisz mnie?
Pewnie, ale nie tak.
Nie to miałem na myśli. Ona chce zastąpić wszystkich
ludzi gubernatora. Ciebie też.
Wszystko jedno.
Nie wierzysz? Wyjrzyj na korytarz.
Tylko tracę czas. Wyjrzę i nic nie zobaczę.
Cholera. Czy to Kelly Washington?
Tak.
Załatwiła posadę burmistrzowi.
Najpierw ja, potem ty.
Powiem gubernatorowi, gdy się pojawi. To pilne. Sprzątają moje biurko,
a są tam rzeczy, których nie powinni oglądać.
Oddychaj.
Ja jestem szefem sztabu.
Tylko spokojnie. Załatwię to.
Jesteś mi to winien.
Lubię cię.
Ja ciebie też. Wyjdź już.
On mi się podoba.
Drużyna marzeń.
W samą porę.
Henry, miałeś pukać.
Z drugiej strony drzwi.
Wejdź.
Gubernator chce panią widzieć.
Świetnie.
I proszę pamiętać o konferencji.
Jestem gotowa.
Świetnie.
Wszyscy gotowi?
Oczywiście.
Widzimy się na konferencji.
Mamy iść z tobą, gdyby chciał cię zabić?
Nie. Wychowuję dwoje nastolatków i mam za sobą rozwód. Dam sobie radę.
Jesteś moją bohaterką.
Moją też. Jestem z ciebie dumna.
My również.
Wiecie, że on jest biały?
Dam radę.
Jakby co wołaj. Dziękuję wam.
Dziękuję.
Pokaż im.
Idziesz, maleńka.
Dziękuję.
Wicegubernatorka do pana. Oczywiście.
Cześć.
Pięknie wyglądasz.
Dziękuję.
Pasuje ci ten kolor. Też tak uważam.
Mówiłem o sukience.
Domyślam się.
Nie myśl, że jestem nietaktowny.
Pan? Skąd!
Gdzie ta przemowa? Tutaj. Proszę.
To dla mnie?
Tak. Dzisiejsza przemowa na temat rurociągu. Zaczniesz,
a potem będziesz się zgadzać ze wszystkim, co mówię.
Nie napisałam tego.
Nikt nie pisze sobie przemówień.
Czy ja wiem?
Powiedz.
Czemu zajęłaś się polityką?
Jako prawniczka broniłam niejednego dzieciaka
i chciałam być bardziej pomocna. Popełniali błędy.
Jak my wszyscy.
I myślisz, że tutaj coś zdziałasz?
Mam nadzieję.
Entuzjazmu ci nie brakuje.
Słucham?
Chcesz dobrze, złotko, ale polityka tak nie działa.
Myślę, że mogę coś zmienić.
Urocze.
Gotowa na konferencję?
Tak, ale nie dokończyłam czytać przemówienia.
Nie przejmuj się. Płyń z prądem.
Gubernatorze…
Wiśta wio.
Czekamy.
Witajcie wszyscy. Ogromnie się cieszę,
że dołączy do mnie nasza nowa wicegubernator.
Różnimy się poglądami, ale mieszkańcy Mississippi przemówili.
Trzeba przyznać, że macie poczucie humoru.
36 procent z was.
To czarna populacja stanu.
Ja i ona. Dacie wiarę? Wicegubernator Dunkerson.
Poznałem jej rodzinę i powiem wam, że jej matka jest przezabawna.
Nic o mnie nie wie.
Nie uciszaj mnie.
Przypomina mi kobietę, która mnie wychowała. Panią Lulabelle.
Była przeurocza. Mieszkała na naszej ziemi aż do śmierci,
ale musiała pracować.
Ta sytuacja będzie niezwykle korzystna dla naszego stanu.
Wicegubernatorka to bystra, inteligentna młoda dama.
Jest zaskakująco elokwentna i ma wiele do zaoferowania. Ogromnie się cieszę,
że mamy tu świeżą krew. Zanim przekażę jej mikrofon,
powiem kilka słów na temat rurociągu.
Nasza pani gubernator spotkała się z wielebnymi z kilku parafii,
co umożliwiło poprowadzenie rurociągu. Ona wie, co ten rurociąg oznacza.
Zwłaszcza że pochodzi ze społeczności koloru.
O czym on mówi?
Chodziło o kolorową społeczność.
A teraz oddaję głos nowej wicegubernator Antoinette
Dunkerson. Ja nazywam ją Nettie.
Proszę. Dziękuję.
Dziękuję wszystkim. Dziękuję gubernatorze.
Z całego serca pragnę popierać tę administrację i robić to,
co jest najlepsze dla tego wspaniałego stanu, który nazywamy domem.
Z radością zostanę głosem tych, którzy zawsze są brani pod uwagę,
jak również tych, których często się pomija. Dlatego uważam,
że doszło do nieporozumienia. Nie zatwierdziłam budowy rurociągu…
Wściekł się.
Ano.
To będzie dobre.
Rozmawiałam z gubernatorem o możliwości przesunięcia rurociągu trzy kilometry
na północ. Przebiegałby wtedy przez tereny rolnicze,
a my uniknęlibyśmy przesiedlania rodzin.
Odpowiedziałem, że to się nie uda.
Ustaliliśmy, że o tym porozmawiamy.
Wcale nie.
Właśnie, że tak.
Nie kojarzę. A ja owszem.
Pomówmy o tym teraz. Dobrze.
Gubernatorze, pani Dunkerson sprzeciwia się
kilku pańskim projektom. Między innymi lokalizacji
zakładów chemicznych.
Przepraszam.
Zrobimy to, co najlepsze dla stanu.
Czy jest pani przeciwna zakładom i rurociągowi?
Tak.
Zakład stworzy ponad cztery tysiące miejsc pracy.
Tak, ale co z zanieczyszczeniem?
To sprawa dla Agencji Ochrony Środowiska. Zapewniono nas,
że zakład nie będzie szkodliwy.
Co pani na to?
Nie musi odpowiadać, bo zgadza się ze mną w każdej sprawie.
Tyle że z niższego stołka.
Nie wydaje mi się. Zakłady mają powstać cztery
przecznice od miejsca, gdzie się pani wychowała.
Mieszkańcy protestują.
Zgadza się. Popieram… Proszę się przesunąć. Dziękuję.
Należy ponownie rozpatrzyć budowę zarówno rurociągu, jak i zakładów.
I stracić miejsca pracy?
Czyli mamy konflikt.
Nie. Jestem przekonana, że będzie między nami wiele nieporozumień,
ale w jednym się zgadzamy. Oboje chcemy tego,
co najlepsze dla naszego wspaniałego stanu.
I właśnie dlatego zakłady zapewnią miejsca pracy.
Trzeba zrozumieć…
Dogadujemy się bez zastrzeżeń. Dziękujemy wszystkim.
Mamy z tą błyskotliwą damą mnóstwo zajęć. Czas na nas.
Dziękujemy.
Jaki wściekły!
Ano.
Jed!
Tak?
Moje leki.
Tak jest. Całą butelkę!
Oczywiście. Chwileczkę.
Ty.
Tak? Dobrze poszło. Dziękuję za pańskie miłe słowa.
Same bzdury! Wszystko cofam! Słucham?
I co to za pozew?
Gubernatorze…
Co ty wyprawiasz? Wiesz, gdzie jesteś? Owszem.
Nie sądzę.
Jestem tego świadoma.
Nie wydaje mi się. Nie wiesz, po co tu jesteś.
Żeby służyć mieszkańcom Mississippi.
Ludzie w korytarzu są wściekli!
Niech się uspokoją i przyjdą porozmawiać. Powinniśmy planować razem.
Jesteś tylko pionkiem, skarbie. Nie musisz się w to zagłębiać.
Nadzorujesz głosy z Kongresu. Nic więcej. Wszystkie bzdury,
które uchodziły ci na sucho jako radnej, tutaj nie przejdą. Ja jestem gubernatorem.
Nigdy o tym nie zapominaj. Rób to, co ci każę.
I jeszcze jedno. Pierwsza zasada. Nigdy nie próbuj przyćmić pana.
Nie przyćmić pana.
Tak powiedziałem.
Tak usłyszałam.
Nie waż się tego przekręcać.
Ja tylko cytuję.
Rozumiem.
Wiesz, jaki masz problem? Że mnie to obraża?
A to czemu?
Wciąż pan nie rozumie.
Wiem, czemu cię to obraża. Bo jesteś czarna.
Owszem.
Mówię tak cały czas! Może powinien pan być bardziej taktowny?
Podważasz mój autorytet?
Nie. Ja pana reprezentuję.
Mądrze.
Mądrze by było okazać mi szacunek.
O czym ty mówisz?
Proszę o taki sam szacunek, jaki okazałam panu.
Od wielu tygodni robię wszystko, o co pan mnie prosi.
I nic, żeby zmienić ten stan na lepsze.
Rozumiem.
Myślisz, że to ci uwłacza.
Tego nie powiedziałam. Wcale tak nie myślę.
Wiesz, ile gówna musiałem przerzucić? Ile świń zawołać? Ile się napracować,
żeby zostać gubernatorem? Może właśnie to jest twój problem.
Nie chcesz brudzić sobie rąk.
Jestem skłonna ciężko pracować i robić to, co trzeba. Jestem inteligentną kobietą,
która ma wiele do zaoferowania i może pomóc zmienić nasz stan na lepsze.
Dlatego tu jestem. Mogę pomóc w sprawach, o których nie przeczyta pan z kartki.
Nie wiem, co się dzieje na farmach, ale wiem, co się dzieje w mojej dzielnicy.
Oba te tereny są równie ważne.
Wyjdź stąd.
Dobrze.
I każ wycofać ten pozew! Nie zrobię tego, dopóki nie usiądziemy do rozmów.
Przeginasz.
Nie o to mi chodzi. Chcę jedynie być zauważona i wysłuchana.
Słyszę cię.
Teraz.
Młoda damo!
Będę w swoim gabinecie.
Otrzeć pot? Proszę usiąść. Już dobrze.
I jak?
Czuję się wspaniale. Poszłam tam i powiedziałam, co czuję.
Ani razu nie ugryzłam się w język.
Zuch!
Powiedziałam wszystko, co leżało mi na sercu.
Niedobrze. Było wspaniale, mówię ci.
Stara. Co jest?
Odwróć się.
To twoja wina!
Wezwijcie karetkę!
Stara, czy ty właśnie zabiłaś gubernatora?
Nieumyślnie.