Pekâlâ! İlerleyelim.
Burası bizim güzel binamız.
Bu da 1947'deki eski valimiz, Bay Lewis Chappell'dı galiba.
Şu Mississippi kuşlarına bakın.
Çok güzeller, değil mi?
Hayır.
Evet.
Yasama işleri burada yapılıyor işte.
Devam edelim.
Bakın, özel bir sürprizimiz varmış. Bunu hiç beklemiyordum!
Vay canına, şu dünya tatlısı bebelere bakın.
Kongre geziniz iyi geçiyor mu?
Hayır!
O kim, biliyor musunuz?
-Hayır. -Biliyorsunuz tabii ki.
-Yo, bilmiyoruz. -Hayır.
Bilmiyoruz.
Ne yapıyor, tahmin edin.
Temizlikçi kadın mı?
Hayır.
Yargılanıyor musun?
Hayır.
-Bir daha düşünün. -Ben tanıyorum.
Annemin sevdiği şu yaşlı kadın o. Mary J. Blige.
Hayır. Bir tahmin daha yapın.
-Bu kadar tahmin yeter. -Evet.
Ama bunları öğrenmeleri lazım. Siyahilerin tarihi adına mükemmel bir an.
Tamam ama çok utanç verici.
Hadi çocuklar, bir tahmin yürütün.
Hayır. Hiç gerek yok.
Başka tahmin yürütmesinler lütfen.
Ben vali yardımcısıyım.
Kim?
Yüce eyaletimizin vali yardımcısı.
Bu Antoinette Dunkerson, ilk siyahi vali yardımcısı.
Peki.
Bunun bir önemi varmış gibi konuşuyorsun.
Siz hangi okuldansınız çocuklar?
Atalarımızı temsil ettiğimiz Huey P. Newton İlkokulu.
-Militan gibiler, ciddiyete bak. -Peki.
Niye vali değilsin? Beceriksiz misin?
Hayır, sadece… Valiliğe aday olmadım. Yani…
Onu yenemez misin?
Bence yenerdim.
Yok ya, onu yenemez!
Bize puan kaybettiriyor!
Bizimkilerden hayır gelmez demiştim.
Bir sorum var. Erkeğin var mı? Erkek ister misin?
-Bak, haklı işte. Bebeler bile hissediyor. -Kes ya!
Hepiniz çok harika ve zeki çocuklarsınız.
Ama maalesef çok yoğun bir programım var.
O yüzden bir an evvel şeye gitmeliyim…
Neye?
Gerçekten çok önemli olan şu şeye.
Neden bahsediyorsun?
Hani çok önemli bir toplantımız…
-Evet. -Gitmeliyiz.
Evet, yürüyelim. Tamam, böyle gidelim. Güle güle.
Pekâlâ çocuklar, şimdi size
atalarınızın pamuk toplayıp iş becerileri edindiği yeri göstereceğim.
Ne dedi o?
İlerleyelim.
Beni bu durumlardan kurtarma işinde ustalaşman lazım.
Nick Cannon'ın çocuklarının saldırısına uğrayacağımızı bilmiyordum.
-Çaktırmadan ipucu verdim. -Biraz çaktırsaydın.
Bir dahakine kaldır götünü derim. Nasıl olur?
Daha iyi olur.
Göt demişken…
Selam Michael.
Arkamda.
Evet. Konuş onunla.
-Selam. -Merhaba efendim.
Merak ediyordum, acaba programında yer varsa…
-Gelsen… -Gel demesene kızım.
-Gel olmaz. -Fazla manidar.
Uğrasan…
Şuradaki ofisime bir uğrasan da…
Pardon. Şuradaki işte.
Yukarıdaki var ya…
Hemen sola dönünce… Yani tam…
Ofisimin yerini biliyorsun Michael. Çok affedersin…
-Sıcak bastı. -Muayyen günleri.
Affedersin.
Neyse işte, bugün programında müsaitliğin var mı?
Senatör Madison'ın yanına atandım ama onun işlerini hallettikten sonra
yanınıza gelebilirim.
Ya da uğrarsın.
Uğrarım ve konuşuruz.
Tamam, bir uğrarsan şu şeyi de konuşuruz…
Büyük, çok büyük…
-Koca bir hata oldu. -Yapma şunu.
-Pardon. -İğrenç.
Dört gözle bekliyorum ben de bu büyük…
…yanlışı konuşmayı.
Kızım, bununki de kocaman oluyor demek.
Tamam.
Teşekkürler. Ofiste bekliyoruz. Çok sağ ol, hepsi bu kadar.
İkinize de kocaman güzel bir gün dilerim.
Delirmiş bu.
Biliyorum, sayende.
Ben bir şey yapmadım. Yardım etmek istedim.
Çok abarttın.
-Sana Mary J. Blige dediler ya. -Evet.
-Benziyorsun ama. -Antoinette.
Sayın Vali.
-Günaydın. -Günaydın.
-Nasılsınız? -Çok iyiyim.
Harika.
Çok hoş görünüyorsun.
Teşekkürler.
Ofisime gelebilir misin lütfen?
Bir iş peşinde kesin.
Evet, tabii, elbette.
-Yapma şunu. -Sus.
-Çantamı al. Sağ ol. -Sakın uyarmadı deme.
-Teşekkür ederim. -Elbette.
-Dinle, benim de… -Evet.
-Çok sağ olun… -Evet.
Biricik vali yardımcım Antoinette'i hepiniz biliyorsunuz.
Yo, bilmiyoruz.
Merhaba.
Senatörler, merhaba.
Tanrım, merhaba.
Merhaba.
Hepinizin methini çok duydum. Sizlerin büyük hayranıyım.
Biz sizin methinizi hiç duymadık ama.
Merhaba.
-Merhaba. -Merhaba.
Hanımlar, günümün nasıl olduğunu hepiniz biliyorsunuz…
Sizinle konuşmak istiyoruz.
Görüşme günü almanız lazım. Çat kapı gelemezsiniz.
Aylardır gün almaya çalışıyoruz zaten.
Valinin programı çok yoğun, o yüzden…
Evet…
Bize ayıracak vakti yok mu? Peki, bunu unutmayız.
Şimdi benim yetişmem lazım…
Konferans. Gitmeliyiz. Sizi 40 dakikaya bekliyorlar.
Evet, çok üzgünüm ama benim yerime Antoinette'le de konuşabilirsiniz.
Sayın Vali, sizinle…
Çok üzgünüm.
-Toplantıya gitmemiz gerek. -Evet, toplantı var.
Konferans demiştiniz hani?
-Bizim burada hepsi aynı. -Aynen. Vali Yardımcısı…
Sizi her aradığımızda geç kalmış oluyorsunuz.
Evet ama yardımcımla görüşürseniz dediğim gibi o da halleder.
Onunla görüşmek istemiyorum.
-Sizinle görüşmek istiyoruz. -Çok özür dilerim.
Gitmemiz gerek.
-Evet, gerçekten üzgünüm hanımlar. -Buyurun.
Evet, merhabalar.
Buyurun lütfen.
Sizinle konuşmak istemiyorum.
Hiçbir yetkiniz yok, sizinle vakit harcayamam.
-Ona bir şans ver. -Vermem.
Ben veririm.
Siyahilerin olduğu her yerde o var. Kadını siyahi piyon yapmışlar.
Bu haksızlık ama.
Ofisime geçelim mi?
Koridorun sonunda kendi ofisim var.
-Oraya geçelim. Gelin. -Olur.
Kalkmama yardım eder misiniz? Oldu işte!
-Gelin senatör hanımlar. Ofisime geçelim. -Koltuğundan bile kendi kalkamıyor.
Tamamdır, işte oldu.
Hadi.
-Umarım gittiğimiz yerde kahve vardır. -Ben…
Peki hanımlar, ofisime gelin
ve şu kırmızı koltuğa oturun, olur mu?
Pekâlâ.
Bana kahve getir.
Kime diyor o?
Teşekkürler Shamika.
-Kahve getir lütfen. Sağ ol. -Bir bok getirmem.
Hemen dönerim.
Ne hoş bir ofisiniz var.
-Teşekkürler. Sağ olun. -Dekore etmenize izin vermediler galiba.
Pardon?
Dekorasyon için bütçe var. Siz kullanmamışsınız.
Önceki ezik vali yardımcısının ofisi de böyleydi.
Onu affedin.
Ne affetmesi ya? Onun bir şey yapacak gücü yok.
Pekâlâ, evet. Size ne konuda yardımcı olabilirim?
Sizce ne yapabilirsiniz?
Şey…
Hiçbir şey.
-Boru hattı yüzünden canı sıkkın. -O da hiçbir şey bilmiyor.
Evet, biliyorum.
Ne biliyorsun?
Valiye boru hattını üç kilometre kuzeye kaydırmayı önerdim.
Mahallelere bir şey olmasın diye.
O ne dedi?
Konuyu hâlâ görüşüyoruz.
Bunu kabul etmez.
Evsiz barksızların çalıştığı çiftçi bölgesinden geçer çünkü.
Bu sebepten de o kiliseye gidip Rahip Jones denen adama rüşvet verdi.
Sonra sen de rüşveti alsınlar diye ofisinden mektup gönderdin.
-O bir yanlış anlaşılmaydı. -Kızım!
Neredesin, farkında mısın?
Bana parmak şaklatmanıza hiç gerek yok.
O peruğunu bir kaldırsam dünkü çocuk olduğun anlaşılır.
Bu insanlar seni çiğ çiğ yer, farkında mısın?
Öncelikle…
-Bunun çoğu kendi saçım. -Değil.
İkincisi de gerçekten çabalıyorum.
Hayır, çabalamıyorsun. Validen direktif alıyorsun.
-Ben aslında… -Sahip olduğun yetkilere baktın mı hiç?
Evet, baktım. Kısıtlı…
Kontrol edebileceklerinden bahsediyorum.
-Bir sussan da kadın konuşsa. -Susuyorum da boş konuşuyor!
Bize nasıl yardım edebilirsiniz?
Boru hattını kaydırmayı düşünmesini valiye açıkça belirttim.
Birkaç kilometre kaydıracak. Ne şirkete ne de eyalete maliyeti olacak.
Asla yapmaz.
Bilemezsiniz. Hâlâ buna uğraşıyorum.
İşe koyulsan iyi olur çünkü yakında temel atacaklar.
Alık alık bakıyor.
-Ne kadar yakında? -Yarın.
-Bunu bilmiyordum. -Bilmeni istemiyorlar çünkü.
Bu koltukta oturan ilk siyahi kadınsın
ve seni oraya oturtan siyahi halka hiçbir hayrın dokunmuyor.
Yani seni oraya oturttuğumuz gibi
kaldırmasını da biliriz.
Tamam.
Hatta niye buradayız ki biz? Ben gidiyorum.
Kusuruna bakmayın. Biraz hararetlidir.
Evet, öyle.
Shamika.
-Michael geldi. -Harika, sağ ol.
-Merhaba. -Merhaba.
-Antoinette'le konuşuyordum. -Affedersin.
Kapıyı arkandan kapat.
-Şimdi kapıyı kapatıyor muyuz? Peki. -Evet.
Merhaba. Benimle görüştüğün için sağ ol.
Rica ederim.
Özür dilemek istedim.
Ne için?
Geçen yaşanan
şu çılgın ötesi yanlış anlaşılma için.
Ne konuda?
Olanlar gerçekten çok komikti.
Ne olduğunu çok merak ediyorum.
Şöyle ki bana verdiğin o reçel kavanozunda
bir not vardı.
Üstünde bir not vardı. O notu biri yazmıştı.
Notu bana yazdığını sandım, içinde bir şeyler diyordu.
Yani işte…
Not mu?
Evet.
Benden mi?
Ne yazıyordu peki?
Önemli bir şey değil.
Benim için önemli.
Hayır, değil… Sadece…
Hayır.
Neyse, çok özür dilerim
çünkü gerçekten utanç verici bir durumdu.
Sorun değil.
Seni işten çıkarmadan evvel
daha fazla araştırma yapmam gerekirdi.
-Üzgünüm. -Üzülmeyin.
Yani benimle flört ettiğini düşünmek…
O kadar aptalca, o kadar olmayacak bir şey ki…
Öyleydi.
Flört ediyordum.
Ama o notu ben yazmadım.
Ben asla o kadar amatörce bir şey yapmam.
Ama neticede bir erkek ve de insanım.
Siz de çok güzel bir kadınsınız.
-Öyle miyim? -Evet, öylesiniz.
Başkasına atanmam o yüzden en iyisi oldu.
Peki.
Peki, size iyi günler.
Sana da Michael.
Teşekkürler.
Tamam.
Tamam, hadi…
Buradan çıkalım… Evet.
Kızım.
-Teşekkürler Michael. -Ben teşekkür ederim.
-Of ya. -Vay be kızım.
Benimle flört ediyormuş.
Var ya?
O adam bela. Ben de bu makama saygı göstereceğim.
Kukuna göstermeyecek misin?
Hop! Kukumu rahat bırak.
-Onu bu işe karıştırma. -Karıştırmam.
Yeri gelince ona kendimce saygı gösteririm.
Peki, öyle olsun.
Tamam, dışarı.
Peki, tamam. Aman be.
Of ya.
Adam çok yakışıklı!
Bu makama saygılı olacağım. Bu makama saygı göstereceksin.
Ama çok yakışıklı be!
Hayır. Bu makama saygı göster.
VALİ YARDIMCISI DUNKERSON
Yuh. Bu ne be?
-Kaldır şunu. -Bu ne ya?
Bu ne ya böyle?
-Selam! -Ha siktir!
Pamela, Danny, n'abersiniz?
-N'aber Basil? -Selam Basil.
Burası biraz ürkütücüdür. Alışırsınız.
Yok, ben alışmayayım. Bu ev de, şu da benden uzak kalsın.
Şu dediğin takım elbisem mi?
Evet kardeşim.
Senin takım da küme düşmüş be.
Bana bak, yapma böyle şeyler janti abi.
Beni yenemezsin.
Bu adamı hiç sevemedim.
Neyse, ne oluyor? Sizi hangi rüzgâr attı?
Antoinette beni çağırmış, ben de ekibi aldım geldim.
Bayıldım, harika.
Basil, o adamın üstünde öyle çarşaf mı duracak?
Evet, korkunç görünüyor, değil mi?
Sen mi örttün?
Evet, hepsi benim işim.
Çarşaf örtünce daha mı iyi oldu yani?
Göz için delik de açabilirdim…
Tamam.
Selam arkadaşlar. Geç kaldım, üzgünüm. Çekil Basil.
-Pardon. -Selam Kel!
Seni görmek ne güzel. Olanlar için üzgünüm.
-Sorun değil. Danny! Pamela! -Seni gördüğüme sevindim.
-İyi ki geldiniz. -Selam kardeşim.
Tanrım. Çok çılgın, değil mi?
Vay canına.
Shamika, plantasyon derken kastettiğin…
-Pamuk tarlasını kastettim. -Of ya, tamam.
Peki, tamam. Efendisi falan olan.
-Ne ararsan var. -Evet, tamam. Peki efendim.
İnanmak için görmeniz lazımdı.
-Öyle mi? -Evet.
-Şu arkadaki üç resim var ya? -Evet.
Beyaz erkeklerle o yüzden çıkmıyorum işte. Bir, iki, üç, üçü de ürkütücü.
Sen erkeklerle mi çıkıyorsun?
-Kendi işine bak. -Peki.
LBWW9'la ters düşmek istemem. Yok… Tamam.
Ben de burada yaşıyorum.
Vay canına.
Evet, her şeyi şöyle iyice gözden geçirin.
-Geçir falan deme şuna. Peki. -Dekorasyoncu kimdi, Robert E. Lee mi?
-Karısı. -Vay be.
Hiçbir şeye dokunamıyoruz çünkü hepsi tarihî, evet.
Çocuklar nasıl başa çıkıyor?
-Evet. -Babalarıyla yaşamak istiyorlar.
-Ciddi misin? -Evet.
Eseflendim… Ay, atalarım gibi konuştum. Üzüldüm diyecektim.
Böyle olacağını bilmiyordum kardeşim.
-Bu daha ne ki? -Anlat.
Dökül hadi.
Akşam yemeği ve bol şarap lazım.
Tamamdır. Hadi.
Mutfaktan Kissy çıkıp bize yemek servisi yapmasın da.
-Şey… -Yaklaştın. Adı Sissy.
Şaka, şaka.
Umarım öyledir.
Evet. Yok, adı Dina.
Ama beyaz.
-Sorun değil. O servis yapabilir. -Vay be.
Evet.
-Önden buyurun. -Teşekkürler.
Nereye oturuyoruz?
-Ona kara lahana pişirmeyi ben öğrettim. -Çok mantıklı.
O ne demek şimdi ya? Patates salatasına kuru üzüm koyuyordu.
-Korkunç. -Bir de güveç yapardı.
Ton balıklı güveç yiyen siyahi var mı hiç?
Yok. Tuz nerede?
Eskiden akşam yemeğinde ben hep yerdim.
Üvey annesi beyaz da ondan.
Beyaz değil, Kreol.
Kafkasyalı mı?
Kör Nokta'daki gibi onu kurtarmaya çalışmışlar.
Antoinette bizi konuşmaya çağırdı. Konu yemek değil eminim.
Çok haklısın.
Aslında çok fazla konu var.
Kitapları inceledim
ve bana verilenden daha çok yetkim olduğunu fark ettim.
O konuya sonra geliriz.
En önemli mesele şu boru hattı.
Boru döşeyen kim?
-Michael'ı diyor galiba. -Tamam. Ben de döşemeyi severim çünkü.
-Genzine ne kaçtı? Boru mu? -Bilmem.
Arkadaşlar, bu önemli bir konu, tamam mı?
-Affedersin. -O yüzden ekibi çağırdım.
En büyük sorun şu ki boru hattının bu bölgeden geçmesi planlanıyor.
Siz de göreceksiniz, bunların hepsi yoksul mahalleler.
-Ben de hep oralarda boru döşerim. -Basil!
Seni bu sofradan kovarım.
-Boru döşüyorum diye mi? -Evet!
-Ne konuşuyoruz ya? -Gerçekten mi?
-Seni ilgilendirmez. -Döşüyor.
Basil!
Sustum ya, tamam.
-Harika, sağ ol. -Sağ ol.
-Birinizin teşekkürü yeter. -Evet, neyse, bunun önüne geçmem lazım.
Ama fazla zamanımız yok.
Bu olayı çözene kadar bize zaman kazandıracak
yasal bir çekişme vardır mutlaka.
Bir işler çevirdiklerini biliyordum.
Planın var mı?
Evet, var. Yemek yerken bize tepeden bakan
şu kadını görünce aklıma geldi.
Bu beyaz kadın mı?
Çok merak ettim çünkü hanımımdan ben bir ışık alamadım.
Dr. King'in vaaz verdiği şu kilise var ya?
-Evet. -Rahip Jones da aynı kilisede papaz.
Tarihî yer olmasından ötürü geciktirmek için mahkemeye başvurabiliriz.
-Çok iyi. -Bu çok iyi.
-Evet. -İşte budur.
-Bir sürü insanı kızdıracak. -Tamam. Ben de avukatım zaten.
-Evet. -O işi bana bırak.
Evet!
İşte benim kızım ya.
O zaman sıradaki konuya geçelim.
Çalışanlarım.
Meğer kendi ekibimi seçebiliyormuşum.
Üçünüzü de istiyorum.
Çok heyecanlandınız, değil mi?
En yakın arkadaşlarınızdan biri olan Vali Yardımcısı'yla çalışmak için
sabırsızlanıyorsunuz, değil mi?
Evet Nette ama üzgünüm. Özel büroda çalışmayı seviyorum.
Ama bu senin için çok iyi olur…
-Ben de mahremiyetimi seviyorum. -Hayatının mahrem bir yanı yok ki.
-Öylesini seviyorum. -Durun ya.
Durun, bir dakika. Çünkü benim hoşuma gitti.
Evet!
Teşekkürler çocuklar.
Şirketleriniz ne olur, biliyor musunuz?
Senin halkla ilişkiler şirketin aşırı meşhur olur,
sen de Beyaz Saray'a kadar gidersin, içime doğuyor.
-Biz de varız. -Evet.
-Sorum var. -Söyle.
-Şoförün yine Basil mı olacak? -Hayır.
Basil burada, ona sorsanıza. Şoför Basil olacak.
Senin borun ötmez ama.
O ne demek, bilmiyorum.
E, kabul ediyor musunuz yani?
Dinle… Of ya.
Önce şu davayı bir açalım. Sonra da bir düşünelim.
Hadi çocuklar, yardımınız gerek.
-Niye beni dışlayıp duruyor? -Bilmem. Sen onun her şeyisin. Neden?
Seni dışlamıyorum. Sen benim gözüm, kulağımsın.
O zaman söyle. Bebeğimi dışlama.
-Bebeğim çok kıymetli. -Sağ ol.
-Kıymetli, evet. -Çok zeki.
Çok güzel. Çok sadık.
-Birazdan da bana verecek… -Pekâlâ.
Evet, hadi… Biz kalkalım.
Ayağınıza sağlık arkadaşlar. Çok sağ olun.
Tahmin et bebeğim! İstediğimiz kadar ses çıkarabiliriz!
-Hadi. -Bunlar ciddi mi?
-Bilmem. -Altında bez var gibi duruyor.
-Ha siktir! -Aman be!
Sanırım bana bez lazım olacak.
Beni önce tuvalete götür. Donum ıslanmış.
Nette, seninle gurur duyuyorum kızım.
-Neden? -Benim bildiğim Antoinette bu çünkü.
Teşekkürler kuzen.
Rica ederim.
Benden demesi kızım. Git oraya ve bir güzel öttür hepsini.
Aynen öyle yapacağım.
Bayıldım.
Senden tek bir ricam var,
esrarı serbestleştir de istediğimde kafam güzel olsun.
-İstediğinde kafan güzel oluyor zaten. -Ama polisten falan korkuyorum işte.
Şu işi hallediver ya. Çok bir şey istemiyorum.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün