I zapraszam. To piękny budynek.
A to nasz dawny gubernator, pan Lewis Chappell.
I spójrzcie na te ptaki!
Czyż nie są piękne? Nie.
Tutaj podejmowane są wszelkie decyzje. Chodźmy dalej. No proszę,
co za niespodzianka!
Jakie śliczne dzieciaki! Podoba wam się w Kapitolu?
Nie.
Wiecie, kto to jest?
Nie.
Jasne, że tak.
Nie wiemy.
Zgadnijcie, czym się zajmuje ta pani.
Sprząta?
Nie.
Jest pani oskarżona?
Nie. Zgadujcie dalej.
Ja wiem. To ta starsza pani, którą lubi moja mama. Mary J. Blige.
Nie. Kto zgadnie? Już wystarczy.
Muszą się nauczyć. To taka wspaniała chwila dla czarnych.
Żenada.
Dzieciaki, zgadujcie.
Nie. Już wystarczy. Jestem wicegubernatorką.
Kim?
Wicegubernatorką naszego wspaniałego stanu.
Antoinette Dunkerson, pierwsza czarna wicegubernator.
I to coś niby znaczy?
Z której szkoły jesteście? Z podstawówki Huey P. Newton.
Tam się nie patyczkują.
Czemu nie jest pani gubernatorką?
Nie kandydowałam.
Bo ich pani nie pokona?
Dałabym radę.
Nie pokona ich. Przez nią się cofamy.
Mówiłam, że zrobią to nasi.
Pytanie. Ma pani faceta? Szuka pani?
Nawet dzieciaki to wyczuwają.
Jesteście wspaniali i tacy mądrzy! Niestety mam napięty grafik,
więc muszę iść na…
Co?
To ważne coś.
W sensie?
Umówione spotkanie. Idziemy.
Chodźmy dalej. Tam. Pokażę wam,
gdzie wasi przodkowie zbierali bawełnę i uczyli się fachu.
Co ona powiedziała?
Musisz się nauczyć ratować mnie w takich sytuacjach.
Nie wiedziałam, że zaatakują nas wszystkie
dzieciaki Nicka Cannona.
Robiłam aluzje.
Zbyt subtelnie.
Następnym razem powiem: „bierz dupę w troki”.
Lepiej. A propos dupy. Cześć, Michaelu.
Jest za mną? Tak. Czeka.
Cześć.
Proszę pani.
Zastanawiałam się, czy masz czas, żeby wpaść…
Nie mów „wpaść”.
Żeby zajrzeć do mojego gabinetu. O tam. No wiesz. W lewo. Przecież znasz drogę.
Przepraszam. Jest gorąco.
To te dni.
Wybacz.
Masz dziś czas?
Wożę teraz senatora Madisona, ale gdy skończę, mogę wpaść.
Zajrzeć.
Zajrzeć i porozmawiać.
Dobrze, wyjaśnimy sobie to wielkie, wielkie nieporozumienie.
Złóż ręce.
Chętnie posłucham o tym wielkim…
nieporozumieniu.
Rośnie.
No dobrze. Dziękuję. Będziemy czekać w gabinecie. To wszystko.
Miłego dnia paniom.
Jest zły.
Przez ciebie.
Nic nie zrobiłam. O czym ty gadasz? To za dużo.
Zostałaś Mary J. Blige.
Widzę podobieństwo. Antoinette.
Gubernatorze.
Dzień dobry.
Jak się pan miewa?
Bardzo dobrze.
To świetnie.
Wyglądasz uroczo.
Dziękuję.
Pozwolisz do mojego gabinetu?
Coś knuje.
Oczywiście.
Nie idź.
Weź torebkę.
Nie mów, że cię nie ostrzegałam.
Dziękuję.
WICEGUBERNATORKA
Doceniamy, że…
Znacie Antoinette, moją zastępczynię.
Nie znamy.
Cześć.
Cześć! Panie senatorki. Witajcie! Wasza reputacja was wyprzedza.
Jestem fanką.
A my nic nie wiemy o pani.
Cześć.
Panie wiedzą, jak wygląda mój dzień, więc…
Chcemy z panem porozmawiać.
Trzeba się wpisać w grafik. Nie wolno wchodzić z ulicy.
Staramy się od miesięcy. Gubernator ma napięty grafik.
Tak.
Nie ma dla nas czasu? Zapamiętamy.
Muszę się zbierać na…
Konferencję. Musimy tam być za 40 minut.
Panie wybaczą. Antoinette i ja mówimy jednym głosem.
Gubernatorze, naprawdę musimy…
Przykro mi.
Mamy spotkanie.
Właśnie.
Myślałam, że konferencję. Tutaj to bez różnicy.
Pani wicegubernator.
Zawsze to samo.
Możecie porozmawiać z wicegubernatorką.
Nie chcę rozmawiać z nią, tylko z panem.
Naprawdę mi przykro.
Musimy jechać.
Panie wybaczą.
Cóż… Witajcie.
Co mogę zrobić?
Nie chcę z panią rozmawiać. Nie ma pani żadnej władzy.
Daj jej szansę. Nie zamierzam.
A ja owszem.
Chodzi wszędzie tam, gdzie są czarni.
To nie fair.
Może przejdziemy do mnie? Mam swój gabinet.
Chodźmy.
Pomoże mi pani? Chodźmy do mnie.
Nie umie nawet wstać z fotela.
Oby miała kawę.
Zapraszam do siebie. Usiądźcie na kanapie.
Zrób mi kawę.
Do kogo to było?
Shamiko, dziękuję. Zrób nam kawę.
Nie zesraj się.
Przyjemny gabinet.
Dziękuję. Nie pozwolili go urządzić.
Słucham?
Są na to pieniądze w budżecie.
Nie zmieniono wystroju od czasu poprzednika.
Proszę jej wybaczyć.
Nie zrobi tego, bo nie ma żadnej władzy.
W czym mogę pomóc?
A co pani może?
Cóż…
Nic.
Chodzi o rurociąg.
O którym ona nie ma pojęcia. Mam.
Niby jakie?
Rozmawiałam z gubernatorem o możliwości przesunięcia rurociągu trzy kilometry
na północ. I co on na to?
Wciąż rozmawiamy.
Nie zgodzi się.
Bo wtedy przebiegałby przez ziemie rolnicze.
Gubernator przekupił wielebnego Jonesa. A pani wysłała list i wymusiła
na mieszkańcach zgodę.
To było nieporozumienie.
Stara! Wiesz, gdzie jesteś?
Nie musisz pstrykać palcami.
Jeśli ściągnę ci perukę, pewnie zobaczę łysą głowę. Wiesz,
że oni cię przeżują i wyplują?
Po pierwsze… to głównie moje włosy.
Nieprawda.
Po drugie, naprawdę się staram. Nieprawda. Jego ludzie mówią ci, co masz robić.
Wiesz, jakie masz możliwości? Tak. Są ograniczone.
Mówię o tym, na co masz wpływ.
Dasz jej powiedzieć?
Przecież nic nie mówi.
Jak możesz nam pomóc?
Powiedziałam gubernatorowi, że powinien rozważyć przesuniecie
rurociągu. To tylko kilka kilometrów i żadnych
dodatkowych kosztów. Nie zrobi tego.
Wciąż go urabiam.
Pośpiesz się, bo niedługo zaczynają budowę.
Jak sarna w świetle reflektorów.
Kiedy?
Jutro.
Nie wiedziałam.
Bo nie chcieli, żebyś wiedziała. Jesteś jedyną czarną kobietą,
która dostała się do tego gabinetu i nie robisz nic dla ludzi, którzy cię wybrali.
A skoro cię wybrali, mogą cię wyrzucić.
Właściwie co my tu robimy?
Wychodzę.
Proszę jej wybaczyć. Jest narwana.
To prawda.
Shamiko.
Przyszedł Michael.
Świetnie, dziękuję.
Cześć. Cześć.
Mówiłem do Antoinette. Mój błąd.
Zamknij za sobą drzwi.
Teraz mam zamknąć?
Tak.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Żaden problem.
Chciałam przeprosić.
Za?
Za to wielkie nieporozumienie.
Jakie? Całkiem zabawne.
Chcę wiedzieć, co się stało.
Do słoika dżemu, który mi dałeś, dołączono liścik.
Myślałam, że ty go napisałeś. Były w nim różne takie…
Liścik?
Ode mnie?
Jakiej treści?
Nieważne.
Dla mnie ważne.
Raczej nieważne. W każdym razie chciałam przeprosić,
bo to krępująca sytuacja.
Nie szkodzi.
Mogłam zrobić research, zanim cię zwolniłam. Przepraszam.
Nie szkodzi.
Pomyślałam, że ze mną flirtowałeś. Co za głupota.
To prawda.
Flirtowałem.
Ale nie napisałem liściku.
Nigdy nie zachowałbym się nieprofesjonalnie,
ale jestem tylko człowiekiem. A ty jesteś piękną kobietą.
Tak?
Owszem. Dlatego lepiej, że mnie przeniesiono.
Miłego dnia.
Tobie też, Michaelu.
Dziękuję.
To ja dziękuję.
No dobrze. To teraz sobie idź.
Dziękuję. Ja też.
A niech mnie.
On ze mną flirtował. Wiesz, co?
To kłopot, a ja uszanuję ten gabinet. A co z twoją kociczką?
Zostaw moją kociczkę w spokoju.
Zostawiam.
Oddam jej szacunek inaczej. Wkładając.
Wynocha.
Dobra.
Boże! Takie ciacho! Szanuj gabinet. Słyszysz? Cholera, takie ciacho! Nie.
Szanuj gabinet.
WICEGUBERNATORKA
Co to jest? Odłóż.
Co to ma być?
Hej! Co tam? Pamela, Danny.
Cześć, Bazyl.
Upiorne wnętrza, ale przywykniecie.
Nie chcę do tego przywyknąć. Do czego?
Garniaka?
Tak. Sam nie wyglądasz lepiej.
Nie idź w tę stronę. Nie wygrasz.
Nigdy go nie lubiłem.
Co was tu sprowadza?
Antoinette chce pogadać, więc przyjechaliśmy razem.
Cudnie.
Czy ten człowiek powinien być zasłonięty prześcieradłem?
Wygląda na złola. To twoja sprawka?
Owszem.
Uznałeś, że to pomoże?
Mogłem wyciąć dziury na oczy.
Przepraszam za spóźnienie. Przesuń się.
Miło cię widzieć. Przykro mi, że się męczysz.
W porządku. Danny, Pamela. Dziękuję, że przyjechaliście. To jakieś wariactwo.
Shamiko, gdy powiedziałaś, że to plantacja…
Nie żartowałam.
Rozumiem. Pole, pan i tak dalej. Właśnie.
Mówiłam, że to trzeba zobaczyć.
Widzicie te portrety?
Właśnie dlatego nie spotykam się z białymi facetami.
Wolisz mężczyzn?
Szukasz? Nie mam problemu z LBWW9.
Teraz tu mieszkam.
Napatrzcie się.
Jemu nie każ.
Kto urządzał wnętrza? Robert E. Lee?
Jego żona. Cholera.
Nie możemy nic zmienić. To wszystko antyki.
Co na to dzieciaki?
Chcą mieszkać z tatą.
Poważnie?
Przykro… Przodkowie. Współczuję.
Nie wiedziałem, że tak będzie. To jeszcze nic.
Opowiadaj.
Przy kolacji i winie.
Chodźmy.
Pod warunkiem, że Kissy nie będzie nas obsługiwać.
Cóż… Ma na imię Sissy.
Zgrywam się. Mam nadzieję.
Ma na imię Dina. I jest biała. A to w porządku.
Panie przodem.
Gdzie usiądziemy?
Nauczyłem ją przyrządzać zieleninę.
Teraz rozumiem.
Dodawała rodzynki do sałatki ziemniaczanej.
Okropność.
Słyszeliście, żeby czarni jedli zapiekankę z tuńczyka?
Gdzie sól?
Jadałam ją często na kolację.
Jej przybrana mama jest biała.
Nie jest biała. To Kreolka. Z Kaukazu?
Jak w Wielkim Mike'u.
Anotinette nie zaprosiła nas, żeby rozmawiać o jedzeniu.
Masz rację. Wiele się dzieje. Zajrzałam do książek i okazało się,
że mam większą władzę, niż sądziłam. Wrócimy do tego.
Najważniejszy jest rurociąg. Kto ciągnie rurę?
Chyba mówi o Michaelu.
Wiesz, co mam na myśli.
Co on ma w gardle?
Rurę?
To ważne.
Przepraszam.
Dlatego sprowadziłam ludzi. Rurociąg ma przebiegać tędy,
czyli przez wszystkie biedne tereny.
Zawsze moczę rurę w biednych dzielnicach.
Bazyl! Zaraz wylecisz. Bo moczę rurę?
Tak!
O czym my gadamy? A moczysz?
Nie twoja sprawa.
Bazyl!
Zamykam się.
Dzięki!
Nie potrzebuję was.
Musimy ich wyprzedzić, ale nie mamy wiele czasu.
Na pewno są jakieś kruczki prawne, dzięki którym zyskamy go więcej.
Wiedziałem, że coś kombinują.
Masz plan?
Owszem. Przyszedł mi do głowy, gdy patrzyłam na tę kobietę, która patrzy,
jak jemy kolację.
Na tę białą? Mów, bo mnie nie rusza.
Kościół, w którym przemawiał doktor King.
Pastorem jest tam wielebny Jones. Możemy opóźnić budowę,
bo budynek to zabytek.
Dobre.
Wkurzymy wielu ludzi.
No i? Jestem prawniczką.
Zgadza się. Zrobię to. Zuch dziewczyna.
I kolejny temat.
Mój personel.
Dowiedziałam się, że sama mogę go wybrać. Chcę was.
Cieszycie się, prawda? Chętnie popracujecie dla wicegubernatorki,
która jest waszą najlepszą przyjaciółką.
Nett, wybacz, ale lubię prywatną praktykę.
To ci dobrze zrobi.
A ja lubię prywatność.
Przeciwnie. Tak jak lubię.
Chwila.
Czekajcie. Mnie się podoba.
Dziękuję.
Wiecie, ile na tym zyskacie? Twoja firma PR-owa wystrzeli.
A ty trafisz do Białego Domu. A my zostaniemy z tobą.
Pytanie.
Tak?
Czy Bazyl będzie cię woził?
Nie.
Mogłeś zapytać Bazyla.
Nie ty pociągasz za sznurki.
Nie wiem, co to znaczy.
Czyli się zgadzacie?
Boże… Najpierw ruszmy z tą sprawą, a potem pomyślimy.
Potrzebuję waszej pomocy.
Czemu mnie pomija?
Nie wiem. Czemu ją pomijasz? Nie pomijam. Jesteś moimi oczami i uszami.
Mój kotek jest ważny. To prawda.
Bystry, ładny i lojalny.
I da mi du…
Wystarczy. Dzięki, że przyszliście.
Będziemy mogli hałasować!
Oni tak poważnie?
Idź. I tak masz pieluchę.
Cholera! Mi też się przyda. Idziemy do łazienki.
Fuj!
Jestem z ciebie dumna.
Czemu? Bo taką cię znam.
Dziękuję. Nie ma za co. Pójdziesz tam i skopiesz im dupy.
Tak zrobię.
Chciałbym tylko, żebyś zalegalizowała trawę,
żebym mógł jarać, kiedy chcę.
I tak to robisz. Tak, ale martwię się policją i tak dalej.
Zajmij się tym. Nie proszę o wiele.