Oké. Loop maar mee.
Dit is ons prachtige gebouw.
En dit was onze oude gouverneur uit 1947. Mr Lewis Chappell, volgens mij.
Moet je al die Mississippi-vogels zien. Zijn ze niet mooi?
Hier worden de wetten gemaakt. We lopen verder.
Kijk eens, wat een verrassing. Dit had ik niet verwacht.
Moet je al die mooie kindjes zien. Genieten jullie van je excursie?
Weten jullie wie dit is?
Nee. -Natuurlijk wel.
Niet waar.
Raad eens wat ze doet. -Is zij de schoonmaakster?
Nee.
Staat u terecht? -Nee.
Raad nog eens. -Ik weet wie ze is.
Die oude vrouw die m'n moeder leuk vindt. Mary J. Blige.
Nee. Raad nog maar eens. -Oké, niet meer raden.
Ze moeten het leren. Dit is een prachtig moment in de zwarte geschiedenis.
Dit is gênant.
Oké, jongens, raad eens. -Nee. Nee, het is oké.
Niet meer raden, alsjeblieft. Ik ben de vice-gouverneur.
Wie?
De vice-gouverneur van onze geweldige staat.
Dit is Antoinette Dunkerson. de eerste zwarte vice-gouverneur.
En dat moet iets betekenen?
Op welke school zitten jullie? -Huey P. Newton en daar zijn we trots op.
Ze zijn daar heel strijdbaar.
Kon je geen gouverneur worden? -Daar was ik niet verkiesbaar voor.
Dus je kunt hem niet verslaan? -Dat had wel gekund.
Nee, ze kan hem niet verslaan. Ze belemmert onze carrières.
Je eigen volk houdt je tegen.
Ik heb een vraag. Heb je een man? Wil je een man?
Hij heeft een punt. Zelfs de kindjes voelen het.
Jullie zijn zo geweldig en slim. Maar ik heb een drukke agenda, helaas.
Dus ik moet nu echt naar… -Wat?
Dat ene wat heel belangrijk is. -Waar heb je het over?
De zeer belangrijke vergadering… We moeten gaan.
En we lopen verder. Oké, we gaan deze kant op.
Oké, kinderen, ik zal jullie laten zien waar je voorouders katoen plukten…
…en werkervaring opdeden.
Wat zei ze nou? -We lopen verder.
Je moet me beter helpen in zulke situaties.
Ik wist niet dat alle kinderen van Nick Cannon ons zouden aanvallen.
Ik gaf je steeds hints. -Dat was te subtiel.
Voortaan zeg ik 'regel het lekker'. -Dat is al beter.
Over lekker gesproken. Hoi, Michael.
Hij staat achter me.
Ja. Praat met hem.
Hoi. -Hallo, mevrouw.
Ik vroeg me af of je tijd kunt vrijmaken in je agenda…
…om te komen… -Niet 'komen' zeggen. Te letterlijk.
Om langs kantoor te lopen. Dat is… Sorry. Dat is hierboven.
Je weet wel, daarboven. Recht naar links… Dus direct…
Je weet waar mijn kantoor is. Het spijt me.
Het is heet. -Het is die tijd van de maand.
Sorry. -Heb je dus even de tijd?
Ik ben nu toegewezen aan senator Madison, maar zodra hij gesetteld is…
…kan ik… langskomen. -Of langslopen.
Langslopen en met je praten.
Oké, dan kunnen we het even hebben over dat enorme…
…misverstand. -Hou daarmee op. Dat is smerig.
Ik kan niet wachten om te horen over dat enorme…
…misverstand. -Meid, hij is een groeier.
Bedankt. We wachten in ons kantoor. Bedankt. Dat is alles.
Ik wens jullie een grote, fijne dag.
Hij is boos. -Dankzij jou.
Ik heb niets gedaan. Ik wilde helpen. -Het is te veel.
Ze noemde je Mary J. Blige. -Ik weet het.
Je lijkt wel op haar. -Antoinette.
Hé, gouverneur. Goedemorgen. Hoe gaat het?
Het gaat heel goed. -Fijn.
Je ziet er prachtig uit. -Bedankt.
Mag ik je in mijn kantoor spreken?
Meid, hij is iets van plan. -Ja, natuurlijk.
Niet doen. -Stil. Pak m'n tas.
Ik heb je gewaarschuwd.
Bedankt. -Natuurlijk.
Luister. Ik…
We stellen het op prijs…
Jullie kennen Antoinette allemaal. mijn fijne vice-gouverneur.
Nee, hoor.
Hallo, senatoren. O, mijn god, hallo.
O, senatoren, jullie hebben zo'n goede reputatie. Ik ben een fan.
En we weten niets over de jouwe.
Dames, jullie weten hoe mijn dag verloopt, dus…
We willen u spreken.
Je moet een afspraak maken. Je kunt hier niet zomaar binnenvallen.
We proberen al maanden een afspraak te krijgen.
De gouverneur is erg druk, dus…
Te druk voor ons? Dat onthouden we. -Ik moet nu wel naar die…
Conferentie. We moeten gaan, anders kom je te laat.
Het spijt me, maar met Antoinette praten is net alsof je met mij praat.
Gouverneur, wij moeten praten. -Nou, het spijt me.
We moeten naar die vergadering. -Ja, de vergadering.
Een conferentie, toch?
Allemaal hetzelfde hier. -Inderdaad. Vice-gouverneur…
Steeds als we u bellen, bent u te laat.
Ja, maar praat met haar. Zij regelt het. -Dat wil ik niet.
We willen met u praten. -Het spijt me enorm.
We moeten er vandoor. -Ja, het spijt me echt, dames.
Nou, hallo.
Wat kan ik voor jullie doen?
Ik praat niet met jou. Je hebt geen macht. Het is zonde van mijn tijd.
Geef haar een kans.
Dat doe ik niet. -Maar ik wel.
Ze sturen haar op zwarte mensen af. Ze is hun zwarte pion.
Dat is niet eerlijk.
Zullen we naar mijn kantoor gaan? Ik heb m'n eigen kantoor, iets verderop.
Kom, volg mij maar. -Ja, graag.
Help je me overeind? Kijk eens aan.
Kom, we gaan naar mijn kantoor. -Ze kan niet eens uit haar stoel komen.
Oké, daar gaan we. Toe maar.
Ik hoop dat er koffie is.
Oké, dames. Welkom in mijn kantoor.
Ga maar zitten op de rode bank.
Haal koffie voor me.
Tegen wie praat ze?
Bedankt, Shamika.
Haal koffie, alsjeblieft. Bedankt. -Echt niet.
Nou, bedankt.
Je hebt een mooi kantoor. -Heel erg bedankt.
Je mocht het dus niet inrichten. -Sorry?
Daar is een budget voor. Dat heb je niet gedaan.
Zo had de vice-gouverneur voor jou het ook ingericht.
Vergeef haar. -Dat hoeft niet. Ze heeft geen macht.
Waar kan ik mee helpen? -Wat denk je dat jij kunt doen?
Nou… -Niets.
Ze is boos over de pijpleiding. -En zij weet daar niets van.
Jawel, hoor.
Wat weet je dan?
Ik heb met de gouverneur gesproken over het verplaatsen van de pijpleiding…
…zodat hij niet door die wijken loopt.
Wat zei hij? -We bespreken het nog.
Dat doet hij niet.
Want dan loopt hij over het land van een aantal boeren.
Dus ging hij naar die kerk om die dominee Jones om te kopen.
Toen stuurde jij een brief waarin stond dat ze het moesten doen.
Dat was een misverstand. -Meid. Weet je wel waar je bent?
Je hoeft echt niet met je vingers naar me te knippen.
Onder die pruik ben je nog nat achter je oren.
Die mensen zullen je gebruiken, weet je dat?
Ten eerste, het meeste is m'n eigen haar. -Niet waar.
En ten tweede doe ik m'n best.
Niet waar. Zijn personeel vertelt jou wat je moet doen.
Ik werk aan… -Weet je wel hoeveel macht je hebt?
Ja. Die is beperkt.
Ik heb het over de dingen waar je controle over hebt.
Laat haar eens uitpraten. -Dat probeer ik. Ze zegt niets.
Hoe kun je ons helpen?
Ik heb hem duidelijk gemaakt dat hij hem moet verplaatsen.
Het is maar een paar kilometer en kost het bedrijf of de staat niets extra's.
Dat gaat hij niet doen. -Dat weet je niet. Ik ben ermee bezig.
Dan moet je snel zijn, want ze gaan bijna beginnen.
Ze kijkt als een verschrikt hert.
Hoe snel? -Morgen.
Dat wist ik niet. -Omdat ze dat niet willen.
Jij bent de enige zwarte vrouw die ooit in die stoel heeft gezeten.
En je maakt geen impact op de zwarte mensen door wie je hier zit.
Door ons zit je hier, maar we sturen je ook zo weer weg.
Waarom zijn we eigenlijk überhaupt hier? Ik ga weg.
Vergeef haar. Ze is emotioneel.
Dat is ze zeker.
Shamika.
Michael is hier. -Geweldig, bedankt.
Ik had het tegen Antoinette. -O, mijn fout.
Doe de deur achter je dicht.
Nu moet de deur wel dicht? -Ja.
Bedankt dat je wilde komen.
Geen probleem.
Ik wilde me verontschuldigen. -Waarvoor?
Voor het echt…
…bizarre misverstand dat…
…heeft plaatsgevonden. -Welk?
Het is zo grappig, wat er is gebeurd. -Ik wil alleen weten wat er is gebeurd.
Kijk, er zat een briefje…
…aan die pot jam die je me gaf.
Er zat een briefje aan dat iemand had geschreven…
…en ik dacht dat jij dat had geschreven. En het was gewoon…
Een briefje? -Ja.
Van mij?
Wat stond er op dat briefje? -Dat is niet belangrijk.
Wel voor mij.
Nee, het is niet…
Ik wilde me gewoon verontschuldigen, want het was een gênante situatie.
Geen zorgen.
En ik had het beter moeten onderzoeken voor ik je wegstuurde.
Het spijt me. -Hoeft niet.
Ik dacht dat je met me flirtte.
Dat is zo dom en onwerkelijk.
Dat deed ik ook.
Flirten.
Maar ik heb dat niet geschreven.
En ik zou nooit zoiets onprofessioneels doen.
Maar ik ben wel een man en menselijk.
En jij bent wel een mooie vrouw.
Echt? -Zeker.
Dus het is beter dat ik ergens anders zit.
Oké, fijne dag.
Jij ook, Michael.
Bedankt. -Jij bedankt.
Oké, we gaan gewoon…
…hierheen en… ja.
Meid. -Bedankt, Michael.
O, mijn god. -Jeetje, meid.
Hij flirtte wel met me.
Weet je wat?
Hij is gevaarlijk. En ik respecteer m'n functie.
En je poesje dan? -Laat m'n poesje met rust.
Laat haar hierbuiten. -Ze is al weg.
Ik respecteer haar in mijn eigen tijd. -Ja, doe maar.
Oké, wegwezen. -Oké, goed dan. Jeetje.
Hij is zo knap.
Ik respecteer m'n functie. Je respecteert deze functie.
Maar verdomme, wat is hij knap.
Nee. Respecteer je functie.
Wauw. Wat is dit?
Leg weg. -Wat is…
Wat is dit, joh?
Hoe is het, Pamela, Danny?
Hoe is het, Basil? -Hé, Basil.
Het is een beetje eng, maar je went eraan. -Ik wil hier niet aan wennen.
Wat bedoel je? Dit pak? -Ja, man.
Jouw pak past niet bij jou.
Hou op met je pooierpak. Je gaat niet winnen.
Ik heb 'm nooit gemogen.
Wat is er aan de hand? Waarom zijn jullie hier?
Antoinette wilde me spreken, dus ik nam de rest mee.
Geweldig.
Basil, hoort die man onder een laken te zitten?
Ja, hij ziet er gemeen uit, hè?
Heb jij dat gedaan? -Ja, dat was ik.
En je dacht dat 'n laken beter zou zijn? -Ik had gaten voor z'n ogen kunnen maken.
Hé, jongens. Sorry dat ik zo laat ben. Aan de kant, Basil.
Sorry. -Hé, Kel.
Fijn je te zien. Ik vind dit echt rot voor je.
Het is oké. Danny, Pamela. -Goed je te zien.
Bedankt dat jullie er zijn.
Mijn god. Dit is bizar, toch?
Shamika, toen je plantage zei, bedoelde je…
Katoenvelden. -Jeetje. Ik snap het.
Oké, 'meester' en zo. -Alles erop en eraan.
Zien is geloven. -Is dat zo?
Zie je die drie schilderijen? -Ja.
Dat zijn de redenen waarom ik geen witte mannen date. Allemaal eng.
Wacht, val je op mannen? -Bemoei je met je eigen zaken.
Ik wil geen problemen met de LBWW9.
Hier woon ik nu.
Ja, neem het allemaal maar in je op. -Dat moet je niet tegen hem zeggen.
Wie was de ontwerper, Robert E. Lee?
Zijn vrouw. -Verdomme.
Ja, en we mogen niets veranderen omdat het allemaal historisch is.
Hoe gaan de kinderen ermee om? -Ze willen bij hun vader gaan wonen.
Meen je dat? -Ja.
Grutjes… Ik ga ouderwets praten. Wat naar voor je.
Ik wist niet dat het zo zou zijn.
Je weet niet half hoe erg het is. -Vertel. Zeg op.
Ik heb eten en veel wijn nodig. -Dat wilde ik horen.
Zolang er geen Kissy komt om ons te bedienen.
Nou… -Bijna. Ze heet Sissy.
Grapje. -Dat hoop ik maar.
Ja. Nee, ze heet Dina. Maar ze is wit.
Dat is prima. Zij kan ons bedienen.
Na jou. -Bedankt.
Waar zitten we?
Ik heb haar kool leren bereiden. -Dat snap ik.
Ze deed rozijnen in de aardappelsalade.
Wat vies. -En ze ging een ovenschotel maken.
Eten zwarte mensen soms tonijnschotels?
Nee. Waar is het zout?
Ik at dat vroeger heel vaak.
Haar adoptiemoeder is wit. -Ze is niet wit, maar Creools.
Europees?
Net als in The Blind Side, dus.
Antoinette wilde praten, dat ging vast niet over het eten.
Je hebt helemaal gelijk.
Er is veel aan de hand.
Dus ik heb het uitgezocht en ik heb veel meer macht dan ze me geven.
Dat bespreken we zo. Het belangrijkste is de pijpleiding.
Wie gaat pijpen?
Ze heeft het over Michael. -Oké. Want ik vind dat ook leuk.
Wat zit er in zijn keel? De pijp?
Oké, jongens, dit is belangrijk.
Het spijt me. -Daarom heb ik hier een team.
De pijpleiding loopt volgens plan door dit gebied.
Hij loopt zoals je ziet door allemaal arme buurten.
Ik word ook gepijpt in arme buurten. -Basil.
Nog even en ik stuur je weg. -Omdat ik gepijpt word?
Waar hebben we het over? -Is dat wel zo?
Dat gaat je niks aan. -Jawel.
Ik hou m'n mond. -Geweldig, bedankt.
Niet allemaal te gelijk.
Oké, ik moet dit voor zijn, maar er is niet veel tijd.
We kunnen vast iets doen om tijd te winnen, tot we eruit zijn.
Ik wist dat ze iets van plan waren. -Heb je een plan?
Ja. Het kwam in me op terwijl ik naar deze vrouw keek…
…die op ons neerkijkt terwijl we eten.
Deze witte vrouw? -Ik moet dit horen, want ik vind dit niks.
Martin Luther King heeft in die kerk gepredikt.
Dezelfde kerk waar eerwaarde Jones de leiding heeft.
We kunnen een motie tot uitstel indienen, omdat het een historisch monument is.
Heel goed. -Kijk eens aan.
Dat zal veel mensen kwaad maken. -Dus? Ik ben advocaat.
Klopt. -Laat mij het doen.
Zo mag ik het horen.
Dat brengt me bij het volgende onderwerp.
Mijn personeel. Ik kan m'n eigen staf kiezen.
En ik wil jullie drieën.
Jullie kunnen niet wachten om voor de vice-gouverneur te werken…
…een van jullie beste vriendinnen, toch?
Ja, maar Nette, het spijt me. Ik werk graag in de privésector.
Maar dit zou zo goed zijn voor je.
Ik ben een privépersoon. -Niets aan jouw leven is privé.
Zo heb ik het graag. -Wacht even.
Wacht even. Want dit bevalt me wel.
Bedankt, jongens.
Weet je wat dit zal doen voor jullie bedrijven?
Jouw pr-bureau zal beroemd worden.
En jij komt uiteindelijk in het Witte Huis, ik voel het.
En dan zijn wij erbij.
Vraagje. Is Basil nog je chauffeur? -Nee.
Ik zit hier, vraag het gewoon aan mij.
Jij hebt de touwtjes niet in handen. -Wat betekent dat?
Betekent dat dat jullie meedoen?
Luister. Laten we eerst die motie indienen. Dan denken we erover na.
Kom op, ik heb jullie hulp nodig.
Waarom laat ze mij steeds erbuiten? -Ja, jij bent de lijm. Waarom?
Ik laat je er niet buiten. Je bent mijn ogen en oren.
Zo is het. Laat m'n schatje er niet buiten. Ze is belangrijk.
Dat is ze. -Ze is slim. Ze is mooi en trouw.
En ik pak straks dat kontje… -Ja, laten we gaan.
Bedankt voor jullie komst. Ik waardeer het.
Raad eens, schat? We kunnen zo hard schreeuwen als we willen.
We gaan. -Menen ze dat?
Het lijkt alsof je een luier om hebt.
Nu heb ik een luier nodig.
Breng me eerst naar de wc. Mijn onderbroek is nat.
Nette, ik ben zo trots op je. -Waarom?
Dit is de Antoinette die ik ken.
Dank je, nichtje. -Graag gedaan.
Laat ze daar maar een poepie ruiken. -Dat ga ik zeker doen.
Voor mij moet je alleen wiet legaliseren, zodat ik high kan worden wanneer ik wil.
Dat doe je al. -Maar nu moet ik op de politie letten.
Regel dat gewoon voor me. Ik vraag niet veel.
Ondertiteld door: Laura Oplaat