Ve hepsi… Hepsi içimde
İçimde, istediğin…
-Günaydın. -Merhaba.
-Selam Titus'cığım. -Nasılsın?
Günaydın dedim.
-Anneannen günaydın diyor. -Gözlerim görmez, kulaklarım duymaz oldu.
-Neyin var be senin? -Annem telefonunu aldı.
-Sosyal medyaya giremiyor. -Yaşamak boşuna!
Ben çocukken cep telefonu yoktu. Sokaklarda seslenirdik.
"Selam Hector! John!"
Sen çocukken araba da yoktu.
Kaç!
Kurtar beni!
Her ne halt ettiysen öl gitsin,
kongre binası için aldığım yepyeni elbisemi kan lekesi yaptırmam.
Özür dile bitsin.
Özür dilerim.
Annen nerede?
Yine bir yerlerde hayatımı mahvetmeye bakıyordur.
Kızım, artık bir dur istersen, olur mu?
Bir saate kongre binasında olmalıyız. Trafiği biliyorsunuz.
-Depresyonda galiba. -Ne? Niçin?
Sabahtan beri "Ben Her Kadınım" şarkısını çalıyor.
O şarkıya bayılırım, "Bağımsız Kadın"a da öyle.
Ona yaramıyor. Boşandıktan sonra her gün onu dinlerdi.
Nine teyzeciğim, baksana ona.
Yok, onu ben büyüttüm. Başka da borcum yok.
Güzel bir cigara da moralini düzeltmiyorsa ben karışmam.
Peki. Yine iyi bir kuzen olup onu kendim getireyim bari.
Hayır.
-Ben doğal bir kadınım -Of, durum fena.
Ben doğal bir kadınım! Sana her şeyi verebilirim!
-Sana her şeyi… -Selam!
Sakın! Kadınımı geri getirmeye çalışıyorum.
İçeri kadın mı attın? Bir şey mi kaçırdım?
Hayır, kendi içimdeki kadını geri getirmeye çalışıyorum.
Senin şu eski vibratörden bahsediyorsun sanki.
Ona "kadın" mı diyorsun? Ben de isim vermeyi seviyorum.
Komik değil.
Benimkine Chuck diyorum.
Bazen de Chucky.
Sen niye geldin?
Moralini düzeltmeye geldim kızım. Neyin var senin?
Her kadın olduğumu hissetmiyorum.
Bunalmış tek bir kadın gibiyim. Aynen böyle hissediyorum.
Ah kızım ya.
Vali yardımcısısın.
Harika bir oğlun var.
Kızın da biraz gıcık.
Ama onun annesisin. Boşanmış bir kadınsın.
Hiç paran yok.
Baksana, her kadınsın işte.
Moralimi hiç de düzeltmedin.
Affedersin. Biliyorsun, moral verme işinden anlamam.
Ama kazandığına sevinmen lazım. Cidden.
-Kazandım ama, değil mi? -Evet.
Mutlu olmalıyım.
Evet.
-Kızım. -İçimden gelmiyor ki.
Gelmiyor. Kazandığımı da biliyorum.
Ben vali yardımcısıyım.
-Bunu istedim. -Aynen.
O zaman neden mutlu değilim?
Bilmiyorum ki.
-Başladık yine. -Umarım kapıyı dinlemiyordun.
Bu saçmalık fazla uzadı. Bu korse işi de fazla uzadı.
Nine teyzeciğim, ona artık Spanx diyorlar.
Sizin poponuzdakilere Spanx diyorlar.
Benimkisi ise iki saat süre sınırı olan bir korse.
Şu beyaz adamları görelim de eve dönüp bu korseden kurtulayım.
Sutyenimi de atıp kızları bir salayım.
-Anne ya! -Kalk! Gidiyoruz!
-Bu kadar ağlanıp sızlanma yeter. Hadi! -Peki arkadaşlar. Ya beni sevmezse?
-Niye sevmesin kızım seni? -Siyahisin çünkü.
Nine teyze ya.
-Çizmelerini gördünüz mü? -Adam taşralı. Taşralılar çizme giyer.
Evet, kölelik bitti biteli hiç siyahi görmemişlerdir orada.
Buraya cesaret vermeye geldiysen hiç beceremiyorsun.
Bu saçmalıkla uğraşmayayım diye geldim.
Kazandın yahu! Sen asla bir şeyden kaçmazsın.
-Dördüncü sınıftaki LaWanda Jackson hariç. -Bana onu hatırlatma. Lütfen.
Peki, hatırlatırım.
-Hatırlatma dedim anne. -Ne zaman seni dinlemişim ki?
-Küçük bir kız vardı. -Anlat anlat.
Onunla uğraşıyordu. Bizimki de her gün okuldan eve ağlayarak gelirdi.
-Zorbalığa uğramışsın Antoinette. -Evet, öyle oldu.
Annem de bana yardım etmedi.
Niye?
Uzun hikâye.
LaWanda'nın babasıyla yatıyordu. Adam evliydi.
Huzurunu bozmamı istemedi.
Nine teyze ya.
Sanki sen hiç fındık kırmadın.
Seni de biliyoruz, sen de ileride ne fındıklar kırarsın.
Haklısın.
Kendi işini kendi çözmesi için bir yol bulabilirim belki dedim.
Doğum gününde ona bir zincir kolye aldım.
Okula giderken taktı.
Bil bakalım ne oldu.
-LaWanda kolyeyi aldı. -Saklamaya çalıştım ama kız…
-Sen ne yaptın? -O kısmı ben anlatayım.
Her şeyi anlatma da anne.
Bir telefon geldi.
Tabii o esnada kızın babasıyla bir otel odasındaydım.
-Her şeyden kastettiğim buydu işte. -Yineliyorum, ne zaman seni dinlemişim?
-Asla. -Neyse, beni aradılar.
Antoinette uzaklaştırma aldı dediler çünkü kızcağıza şaplağı basmış.
-Babasının beni şaplakladığı gibi. -Of ama ya anne!
Bir adamla hastaneye gitmek,
adamın hasta çocuğunu umursamazken umursuyormuşsun gibi yapmak öyle zor ki.
Bir de onu tanımazdan geliyorsun çünkü karısı orada.
Anne, lütfen ya. Ne demeye getiriyorsun? Ne konuşuyoruz biz?
Demem o ki bir şeyi istediğin zaman,
bir şeyi hak ettiğin zaman, onun için mücadele edersin.
Sen bunu hak ettin.
Bazen de sorun olduğunu bilsen bile sorun yokmuş gibi davranman gerekir.
O yüzden bu kadar ağlanıp sızlanmak yeter.
Şu beyazlara bir gidelim de neden kazandığını görsünler. Hadi, kalkın.
-Ne güzel konuştu, değil mi? -Kafası iyi.
-Nasıl anladın? -Anca o zaman mantıklı konuşuyor.
Günaydın.
Anne, bunu görmek isteyebilirsin.
-Selam. -Yok artık!
-Ne oldu? -Turuncu ay olmuş.
-Selam bebeğim. -Peki.
-Çok hoş olmuşsun. -Selam aşkım. Sağ ol.
Üstündeki ne öyle?
Takım elbise. Nasıl yani? Şık giyinmek diye buna denir işte.
Baksanıza şuna. Görevine uygun giyinsin dedin ya.
Ne görevi? Pamuk şeker mi?
-Balkabağı? Palyaço? -Tamam.
Nesi var ya? Çok şık oldum.
Takım elbiseyi söndürebilir mi acaba?
Sen o şişe dibi gözlüklerini söndür. O zaman takım elbisem gözüne batmaz.
-Ben şunu takayım. -O gözlükle görüyor musun?
Göz ameliyatı sonrası gözlüğü o ya.
-Sayesinde kör oldum. -Siyahi politikacıların tarzına baktık.
-Aynen. -Eski Detroit belediye başkanı o.
Adam hapse girdi ya.
-Niye onun gibi giyinmek isteyesin ki? -Aynı bebeğim gibi çok tarz biri çünkü.
Ne oldu ki?
Siyahi bir politikacı seçeceksen,
ne bileyim, aklına Barack Obama falan gelmedi mi?
O ten rengi takım elbiseyi giydiğinde millet delirmişti.
-Adamı Twitter'da gömdüler. -Aklıma geldi.
-Ayakkabımı ten rengi seçtim. -Çok uyumludur.
Basil, siyah takım elbisen var mı?
Ne giymemi istiyorsun? Cenaze takımı falan mı?
-Aynen öyle. -Peki.
Tabuta hazır olmanı istiyorum.
Vaktimiz yok. Geç kaldık.
Var ya? Ben sürerim.
-Nette, hayır. -Hayır! Bu benim işim!
-Sen süremezsin. -Sürerim. Daha koruma ekibim yok.
Vali yardımcısısın. Şoförlük yapamazsın. Bırak o sürsün.
Aynen. Ben süreyim.
-Arabayı ben kullanırım. -Hayır.
-Ben götürürüm. -Bırak o kullansın.
Ben götürürdüm de Cancun'u hatırlıyorsun.
Hâlâ toparlamaya çalışıyorum. Yoksa ben kullanırdım. O sürsün.
İyi, peki. Hiçbirimiz teftişten geçemeyiz zaten.
-Hadi. -O mu kullanacak?
Anneannene yardım et. Lanet meyilde bıraktılar beni.
Kapımı açacak mısın… Kapım Basil. Aç…
Pardon. Ben şoförüm, kapıcın değilim.
-Öğreniyor işte. -Of ya.
-Öteki taraftan bineyim. -Sağ ol bebeğim.
-Rica ederim. -Diğer tarafa geçelim.
-Hop! -Ne yapıyorsunuz?
-Beklesenize! -Aman!
Geri gelin!
Terbiyeli ol ve dik dur.
-Duruyorum. -Sümük mü o?
Sakin olsana be.
Beyazların yanında nasıl davranacağımızı biliyoruz yahu.
-Nasip midir nedir, onu da biliyorum. -Lisanımünasip.
Bir daha lafımı düzelt de geberteyim.
-Merhaba Bayan Dunkerson. -Evet.
Adım Estelle. Vali Harper için çalışıyorum.
Peki. Merhaba Estelle.
-Memnun oldum. -Merhaba.
Bu da güzeller güzeli aileniz olmalı.
Öyle. Çok teşekkürler.
Vali de sizi bekliyordu. Burada olmanızdan ötürü çok heyecanlıyız!
Amigo kızdım.
Peki. Ben de burada olmaktan çok mutluyum.
-İşte. -Selam.
Eyvah. "Çayına zehir atar, seni bataklığa gömerim" gülüşünü takındı.
Arkadaşlar, buraya odaklansak?
-Lütfen. -Her şey yolunda mı?
Evet! Her şey yolunda!
Vali bekliyor. Gidelim!
Tamam, hadi! Gidelim arkadaşlar!
Vali de geldi işte.
-Merhabalar küçük hanım. -Merhaba.
Yeni vali yardımcım olmalısın.
Evet ve göreve hazırım efendim.
Bu tutumunuza bayıldım Bayan Dunkerson.
Bana Antoinette diyebilirsiniz.
Tamam. Antoinette olsun.
Evet, ben de size şey diyeyim…
-Vali Harper. -Vali Harper.
Evet, tabii.
Tanıştığımıza memnun oldum.
O zevk tamamen bana ait.
Bu tatlı insanlar kim?
Bu benim ailem. Gelin.
Bu benim kızım Lola.
-Lola. -Merhaba.
Şuradaki resmi gördün mü?
Resimdeki beyaz adam deliye benziyor. Pamuk topluyorlar ya.
Tam bir şakacıdır.
-Onu çok seviyorum. -Hayır ya, cidden. O kim?
O benim babam.
Şaka yapıyorum.
O yaşlı hergele Luther.
Yılan kadar pis bir herifti.
Adamı komalık ederdi, tıpkı annenin sevgilini yumrukladığı gibi.
O konuda özür dilerim.
-Sana seçimi kazandırdı, değil mi? -Yine de kimseyi yumruklamamalı.
Bu da oğlum Titus.
Merhaba Titus.
Merhaba.
Bu da annem.
Adı Cleo ve sana oy vermedim.
Vay be.
Dürüstlüğüne bayıldım. Sevdim seni.
Fazla sevmedin umarım.
Merhaba, ben de Shamika.
Evet, ben de onun yardımcısı ve özel kalemiyim.
Hemen bir özel kalem yapmışsın demek.
Hop! Bırak beni be! Bırak!
Çek ellerini üstümden! Canım, söyle de bıraksınlar.
Geçebilir. Basil o.
Çek ellerini üstümden!
Kendisi vali yardımcısının şoförü.
-Sana arabadan inme demiştim. -Ne?
Çişim vardı. Acele etmeyi sevmiyorum. Aceleyle işeyince ne olur?
Bacağına işersin. Birkaç kez silkelemen gerek.
Fazla silkelersen de şeyinle oynamış olursun.
Hay aksi, vali bu ya. N'aber dostum?
Nasılsın delikanlı?
Sorun değil. Ellerini yıkamış gibi durmuyorsun zaten.
Ailemin kusuruna bakmayın lütfen.
-Siz ne yapıyorsunuz bayım? -Ben şoförüm.
-Şoför mü? -Lazım olursa haber verin.
Bugünden sonra şoföre ihtiyacın olmayacak.
Tamam.
Yok ya. Hemen kovuldum mu yani?
Polislerden oluşan bir koruma ekibin olacak.
-Evet. -Güvende olman gerek.
Kesinlikle.
-Olaya bak ya. -Yapma.
Estelle, bu güzel misafirlerimizle ilgilenir misin?
Yeni vali yardımcımla özel olarak görüşmek isterim.
-Emredersiniz. -Bize çay da getir.
Çay sever misin?
Hayır, çay sevmez, hiç içmez.
Siz rahatınıza bakın arkadaşlar.
Gel bakalım Nettie.
-Seni ekiple tanıştırayım. -Tamam.
-Ona Nettie mi dedi? -Mor Yıllar'daki gibi. Ben eve gidiyorum.
Gidiyorum.
Nasıl hissediyorsun?
Harika hissediyorum.
Güzel.
Ben pek dinlenemedim.
Bir dönem daha kazanınca bütün gece âlem yaptım.
-Puro? -Almayayım, sağ olun.
Bu eyalettekiler bana bayılıyor.
Evet, çok iyi işler yaptınız efendim.
Çok naziksin ama samimi olmadığını biliyorum.
Kesinlikle samimiyim. Eyalet çok iyi durumda.
Evet, partim yüzünden öyle.
Karşı tarafta olduğunu biliyorum
ama her şey, valiyle vali yardımcısının muhalif partilerden olabileceğini söyleyen
şu rezil eyalet yasalarımız yüzünden.
O yüzden işimiz zor.
Sırf muhalif partilerdeniz diye beraber çalışıp bir şey başaramamamız için
herhangi bir sebep göremiyorum.
-Beraber çalışmak mı? -Evet, beraber çalışmak.
Vali yardımcısının görevini biliyor musun?
Evet, biliyorum.
Özetle bir köşede oturup benim ölmemi bekleyeceksin.
Ama ben ölmeyeceğim.
Yoksa işin çok kolay olurdu.
Bence
yapabileceğim çok şey var.
Hayır, yok.
Evet, var.
Hayır, yok.
Evet, var.
Hayır dedim ya, yok.
Ne güzel bir köpek.
Söz dinlemediği için vurdum.
Gülebilirsin.
Benim emektar Grover o.
Grover!
-Ne kadar tatlı. -Sen beni nasıl bir vali sandın?
Köpek öldürmekmiş.
Buraya gelin hadi.
Beyler, bu Nettie Dunkerson.
Aslında adım Antoinette.
Kendisi yeni vali yardımcımız.
Bu Henry. Senin özel kalemin olacak.
Bu da Walter. Bütün basın işlerini o halledecek.
Bu da Jed.
Benimle konuşman gerektiğinde Jed'le konuşacaksın.
Benimle konuşmayacaksın. Jed'le konuşacaksın.
Onun dışında her gün işe vaktinde gelecek
ve rolünün hakkını vereceksin.
Gerisi bende.
Sana her gün nereye gideceğini, ne yapacağını Henry söyleyecek.
Sen de uslu bir kız olacaksın, tamam mı?
Her şey harika olacak.
Anlaştık mı?
Evet, harika, anlaştık.
Birazdan burada bir basın toplantımız olacak.
-Şimdi onlarla git, tamam mı? -Peki.
Size ofisinizi göstereyim.
Teşekkürler Vali Bey.
Kapı arkandan çarpmasın.
Hemen arkada yasama bölümü var.
Anneniz orada çok zaman geçirecek. Ne zamandır…
Bu duvarlarda hiç siyahi var mı?
-Hiç görmedim. -Ona sorsana.
Ne soracaksınız?
Hiç. Siz devam edin lütfen.
-Estelle. -Evet?
-Valiyi görmem gerek. -Vali yardımcısıyla beraber.
Paskalya yumurtası avı için şimdiden hazırlığa mı başladık?
-Bu herif takım elbiseme laf atıyor. -Yo. Neden?
Takım elbise.
Bu, vali yardımcısının ailesi.
Anladım.
Ne hoş bir takım elbise.
Sizlerle tanıştığıma memnun oldum.
Nedense canım bir anda portakal suyu çekti.
-Göt herif. -Sana laf atıyor.
Devam edelim mi?
-O dudaklarla bana laf edemez. -Tammy ona dolgu yapsın.
-Böyle gelin! -Böyle yürüyemeyiz. Ayaklarım koptu.
Çok üzgünüm. Kafeteryada meyve kokteyli var. İster misiniz acaba?
Burası tarikata benzemeye başladı.
-Hay aksi, peki. -Oralet gibi şeylerden istemeyiz.
-Bebeğimle benim içkimiz var. -Bizim var.
Bak. Aman be!
Arabada bırakmışım. Hemen geliyorum.
-Aşağıda görüşürüz. -Bir şey isterseniz buradayız.
Dip dibe oturacağımız aklına gelir miydi?
Ayak işinden başka bir şey yapacağını sanıyorsa yanılıyor.
-Şaka gibi. -Evet.
Halk örgütleyicisiydi, belediyeye girdi. Şimdi de vali yardımcısı mı oldu?
Merak etme. Etkisiz kalmasını sağlayacağım.
Hiçbir şey yapamayacak.
Nasıl yapsın ki?
Bir an evvel bu ofisten gitmesini sağlamak boynumun borcu.
Bir şey söyleyeyim mi? Özgeçmişinde avukat yazıyor.
O diplomayı nereden aldı acaba? İnternetten falan mı?
Jackson Üniversitesi'nde lisans okudu aslında.
Sonra da Harvard'da hukuk ihtisası yaptı.
Halkına yardım etmek istediği için sonra kendi çevresine döndü.
Parmağını kıçıma soktun be.
Kızlara musallat olan vali buydu işte.
Ben öyle şeylere gelmem.
Onu destekleyen bir toplumdan geliyor. Bizde yamuk olmaz.
LBWCTQ toplumundan da güçlüyüz biz.
Pardon. Siz kimsiniz?
Ben Basil, şoförüyüm.
Kendi aramızda siyaset konuşuyorduk.
Şunu netleştireyim.
Antoinette okudu, bu pozisyonu hak etmesi için gereken her şeyi aldı.
Biz onu destekliyoruz. İşini zorlaştırırsanız size savaş açarız.
Benim kıza bulaşırsanız sizi üzerim.
Pardon?
Bir yamuk yapın da görün.
-Gidelim. -Evet.
-Takım elbisen güzelmiş. -Senin gücün yetmez.
Evet, en kalitelisinden.
Burası da
sizin ofisiniz.
Tamam.
Çok güzel. Teşekkürler.
Bu da personeliniz. Jenna, asistanınız.
Bu da…
Vali yardımcısı kendi personelini seçemiyor mu?
Çoğu durumda evet, seçer.
Bu durumun ne farkı var?
Bize biraz izin verir misiniz?
-Bir şey mi kaçırdım? -Sayın Vali Yardımcısı, epeydir buradayım.
Vali ve vali yardımcısının ilk defa farklı şeyden olduğunu görüyorum…
Ten renginden… Yok.
Farklı partilerden, evet.
O yüzden personelinizi kendisi seçerse daha iyi olacağını düşündü.
-Öyle mi? -Evet.
O iş bana uymaz.
-Bence böylesi en iyisi. -Güvenebileceğim insanlara ihtiyacım var.
Personelinizi inceledik. Araştırmamızı yaptık.
-Dinliyorum. -Ve…
Şoförünüz Basil'in sabıkası var.
Ve… Shamika mıydı?
-Shamika. -Hadi ya, öyle mi?
O da Cancun sınır polisi tarafından aranıyormuş bir ara. Kaçak değil ya?
Tabii ki değil Henry. Amerika'da doğdu.
Of ya.
Bir bahar tatili meselesiydi. Bir eşeğin suçlamada bulunabileceğini bilmiyordu.
Bunu kim bilebilir ki?
Her şeyi hallettik, konu kapandı. Açık konuşayım.
Basil şoförüm olarak işe alınmadı.
Ama Shamika, evet, dünyanın en iyi asistanı olmayabilir
fakat çok güvenilir biridir.
Bana da bu lazım.
Ekibimi seçerken etrafımda güvenilir insanlar istiyorum.
Kendi ekibim için hazırladığım potansiyel personel listemi
size veririm, incelersiniz.
Personelim de bu insanlar olur Henry. Özel kalemim de buna dâhil.
Bence suyu bulandırmazsanız daha iyi.
O ne demek?
Burada bir tür ahbap çavuş ilişkisi var. Siz de benim gibi ortama ayak uydurun.
Ben dâhil ekibiniz gayet işinin ehli.
-Evet ama hepiniz valiye sadıksınız. -Hepimiz aynı sebepten ötürü buradayız.
Öyle mi acaba?
O benim olayım. Siz yapmayın.
Yine de kendi personelimi kendim seçerim. Hatta valiye de şimdi haber vereyim.
-O ofise gidemezsiniz. -Nedenmiş?
-Randevu almanız lazım. -Al o zaman.
Burası da annenizin ofisi!
Merhaba.
Çok güzel. Artık gidebilir miyiz?
-İyi vakit geçirmedin mi Lola? -Hayır.
Gençler işte.
Pekâlâ!
Ben gidiyorum. Bir şey lazım olursa koridorun sonundayım.
Tamam.
Özel kaleminiz de yerimi biliyor.
-Hoşça kalın! -Güle güle!
Özel kalem mi?
Bana personel vermeye çalışıyorlar ama kendi personelimi seçeceğimi söyledim.
-Özel kalemin olduğumu söyledin mi? -Bunu konuşmuştuk.
Buraya gelmemizi sağlayan şeyler bizi burada tutmaya yetmez.
Yani beni bırakıp işimi bu beyazlara mı vereceksin?
Hayır, kendi personelimi seçeceğim dedim ya.
-Ben dâhil değil miyim? Biz yok muyuz? -Of ya.
Şoför olamazmışım.
Benim gibi araba kullanmayı bilmiyorlar.
-Kafası iyiyken araba süren tek kişi. -Tek.
Bana verdiğin sözü tutmazsan hiçbir şey yapmam.
Buradaki ritme ayak uydurmaya çalışıyorum.
-İstifa ediyorum, geliyor musun? -Evet. Sen yoksan ben de yokum.
Sen hiç işe alınmadın ki!
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
Shamika!
Harika bir ilk gündü gerçekten.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün