Mam to w sobie. Wszystko, co zechcę.
Dzień dobry!
Cześć.
Skarbie.
Jak się masz?
Powiedziałam: „Dzień dobry”.
Słyszysz?
Oczy me nie widzą, uszy me nie słyszą.
Co to za pierdoły?
Mama zabrała jej telefon.
Chcę umrzeć!
Za moich czasów nie było komórek. Krzyczeliśmy do siebie na ulicy.
Za twoich czasów nie było samochodów.
Wiej!
Ratunku!
Weź to na klatę i giń. Nie poplamisz mi krwią kiecki,
w której pokaże się w Kapitolu. Po prostu przeproś.
Przepraszam. Gdzie mama?
Wymyśla nowe sposoby, jak zniszczyć mi życie.
Przestań, dobra?
Za niecałą godzinę musimy być w Kapitolu.
Chyba ma depresję.
Jak to?
Cały ranek słucha „I'm every woman”. Moja piosenka.
Tak jak „Independent woman”.
To nie tak. Słuchała jej codziennie po rozwodzie.
Sprawdź, co z nią.
Już ją wychowałam. Jeśli joint jej nie pomoże, ja odpadam.
Będę dobrą kuzynką i sama sprawdzę.
Cholera, niedobrze.
Hej! Nie! Przywołuję kobietę.
Schowałaś ją?
Nie. Chcę, żeby do mnie wróciła.
Jak z twoim wibratorem. Jak się nazywał? „Kobieta”?
Ja też nadaję swoim imiona.
To nie jest śmieszne.
Mój nazywa się Chuck.
Czasami Chucky.
Po co przyszłaś?
Poprawić ci nastrój. Co z tobą?
Nie czuję się jak wszystkie kobiety. Jestem jedna, w dodatku oszołomiona.
Jesteś wicegubernatorką. Matką wspaniałego syna.
I córki, no cóż. Jesteś matką. Rozwódką.
Biedaczką. Jesteś każdą kobietą.
Nie pomagasz.
Chuj tam, kiepska ze mnie mówczyni motywacyjna.
Powinnaś się cieszyć z wygranej.
Wygrałam.
Powinnam się cieszyć?
Tak. Stara…
Nie czuję tego. Mimo że wygrałam. Jestem wicegubernatorką. Chciałam tego,
więc czemu się nie cieszę?
Nie wiem.
Znowu te bzdury.
Podsłuchiwałaś?
Dość tych pierdół. I tego gorsetu.
To bielizna wyszczuplająca.
Ja mam gorset, który można nosić dwie godziny.
Chodźmy do tych białasów i wracajmy do domu,
żebym mogła zrzucić bieliznę i wypuścić dziewczynki.
Mamo.
Idziemy!
Dość mazania się!
A jeśli mnie nie polubi?
Stara, czemu miałby cię nie polubić?
Bo jesteś czarna.
Babciu… Widziałyście jego buty?
Tak się noszą na wsiach.
Od czasów niewolnictwa nie widziano tam czarnego człowieka.
Jeśli chcesz ją pocieszyć, to kiepsko ci idzie.
Mam dość tych bredni. Wygrałaś! Nigdy za niczym tak nie biegałaś.
No może za Lewandą Jackson w czwartej klasie.
Nie przypominaj mi.
Dobrze, przypomnę.
Powiedziałam nie.
Od kiedy cię słucham?
To była młoda dziewczynka.
Dokuczała jej. Codziennie wracała do domu z płaczem.
Prześladowała cię?
Owszem. A mama nie chciała pomóc.
Dlaczego?
Długa historia.
Sypiała z ojcem Lewandy. Żonatym.
Powiedziała, że mam jej tego nie zepsuć.
Babciu…
Bo ty się kiedyś nie puszczałaś…
A ty na pewno nie będziesz.
Wiadomo.
Pomyślałam, że może jakoś jej pomogę. Kupiłam jej więc łańcuszek na urodziny,
który nosiła do szkoły. I wiesz, co się stało?
Lawanda go zabrała.
Starałam się go ukryć, ale…
Co zrobiłaś?
Ja powiem.
Byle nie wszystko.
Dostałam telefon.
A byłam wtedy w hotelu z ojcem dziewczynki.
Właśnie to mogłaś pominąć.
Czy ja cię kiedyś słuchałam?
Nigdy.
W każdym razie powiedziano mi, że Antoinette została zawieszona.
Bo dziewczynkę pobito.
Tak jak jej tatuś bił mnie.
Mamo!
Wiesz, jakie to trudne pojawić się w szpitalu
z ojcem chorego dziecka i udawać, że się przejmujesz?
Do tego musisz udawać, że go nie znasz, bo jest tam jego żona.
Mamo, błagam. Do czego zmierzasz?
Do tego: jeśli czegoś chcesz i na to pracujesz,
walczysz o to!
Zapracowałaś na zwycięstwo. Czasami musisz udawać, że wszystko gra,
nawet jeśli jest inaczej.
Dość tych łzawych bzdetów.
Chodźmy do tych białasów. Niech zobaczą, dlaczego wygrałaś. Ruchy.
Dowiozła, co nie?
Jest zjarana.
Skąd wiesz? Tylko wtedy mówi z sensem.
WICEGUBERNATORKA
Dzień dobry.
Mamo, zobacz.
O szlag!
A tobie co?
Pomarańczowy?
Hej, kotku.
Ładnie wyglądasz.
Co ty masz na sobie?
Garnitur. Odpicowałem się. Widzisz?
Widzisz?
Mówiłaś, żeby się wystroił. Jak klaun?
Co wam się nie podoba?
Możesz tak nie razić w oczy? Zdejmij bryle, to będzie lepiej.
Sprawdzę.
Widzisz coś?
To okulary pooperacyjne. Oślepia mnie.
Sprawdziliśmy, jak ubierają się czarni politycy.
To były burmistrz Detroit, który trafił za kratki.
Czemu chcesz wyglądać jak on?
Bo jest odlotowy. Tak jak mój kotek.
W czym problem?
Skoro naśladujesz czarnych polityków, nie pomyślałeś o Baraku Obamie?
Wściekli się, gdy włożył jasnobrązowy garnitur.
Wybrałem jasnobrązowe buty.
Pod kolor! Bazyl.
Masz czarny garnitur?
Jak na pogrzeb?
Otóż to. Jak do trumny. Nie mamy czasu.
Ja poprowadzę.
W życiu!
Nie możesz.
Mogę. Jeszcze nie mam ochrony.
Nie mogą cię zobaczyć za kółkiem. Pozwól mu.
Właśnie.
Ja pojadę.
Nie.
No zgódź się.
Ja bym pojechała, ale jeszcze nie załatwiłam sprawy
z Cancun, więc nie mogę. Pozwól mu.
W porządku. Wiecie, co?
Nie będą nas sprawdzać. Chodźmy.
Pomóż babci.
Cholerne wzniesienie. Otworzysz?
Moje drzwi!
Wybacz. Jestem kierowcą, a nie otwieraczem.
Wciąż się uczy.
Wsiądę z drugiej strony.
Dziękuję.
Drobiazg.
Hej! Czekaj!
Wracaj!
Zachowuj się i stój prosto. Stoję.
Stara, uspokój się.
Wiemy, jak się zachować wśród białasów. Znam kod Morse'a.
Code switching.
Popraw mnie jeszcze raz, to zobaczysz.
Pani Dunkerson, Estelle Reading. Pracuję dla gubernatora Harpera.
Miło cię poznać.
A to pewnie pani urocza rodzina.
Owszem. Dziękuję.
Gubernator czeka. Wszyscy cieszymy się, że pani dołączy! Byłam cheerleaderką.
Też się cieszę, że tu jestem!
Uśmiecha się, jakby ktoś jej czegoś dosypał do herbaty.
Ludzie, skupcie się.
Wszystko gra?
Tak, wszystko świetnie! Gubernator czeka. Chodźmy.
Ruszajmy. Oto on.
Witaj, młoda damo.
Nowa wicegubernator.
Gotowa pełnić obowiązki.
Wspaniałe podejście, pani Dunkerson.
Antoinette. W porządku. Antoinette.
Jak mam ci mówić?
Gubernatorze Harper.
Oczywiście. Jak miło pana poznać!
Cała przyjemność po mojej stronie. Kim jest ta urocza grupa?
To moja rodzina. Podejdźcie. Moja córka Lola.
Lola.
Cześć. Widziałaś portret? Ten biały wygląda na szaleńca.
Oni zbierają bawełnę!
Żartownisia. Kochane dziecko.
Poważnie, kto to jest?
Mój ojciec.
Żartuję.
Ten stary łobuz to Luther. Podły jak diabli.
Przyłożyłby ci tak, jak twoja mama przyłożyła
twojemu znajomemu.
Przepraszam za to. Dzięki temu wygrałaś.
Nie powinna nikogo bić.
A to mój syn Tytus.
Cześć.
Moja mama.
Cleo. Nie głosowałam na ciebie.
A niech mnie! Cenię szczerość. Już cię lubię.
Oby nie za bardzo.
Cześć. Shamika.
Asystentka i szefowa sztabu.
Już masz szefa sztabu?
Puszczajcie mnie! Kotku, powiesz im, że mogę wejść?
Wpuśćcie go. To Bazyl.
Łapy precz!
Kierowca wicegubernatorki.
Miałeś poczekać w samochodzie.
Musiałem się wysikać. Tego nie można ponaglać,
bo lejesz wtedy po nodze. No i trzeba strzepać trzy razy.
Cztery to już igraszki.
Cholera, gubernator! Jak leci?
Jak się masz, młody człowieku?
Nie wyglądasz, jakbyś mył ręce.
Przepraszam za moją rodzinę.
Czym się pan zajmuje?
Jestem kierowcą.
Doprawdy?
Chcesz podwózkę, wal śmiało.
Od dzisiaj nie będziesz potrzebować podwózek.
Już mnie zwalniacie?
Policja stanowa będzie was wozić.
Musisz być bezpieczna.
Idiotyzm. Cicho.
Estelle, zajmiesz się gośćmi?
Chciałbym porozmawiać na osobności z moim nowym wicegubernatorem.
I przynieś herbatę. Lubisz?
Nie pija.
Czujcie się jak u siebie w domu. Chodź, Nette, przedstawię cię.
Nazwał ją Nette?
Jak w „Kolorze purpury”. Idę do domu.
Jak nastrój?
Świetnie.
To dobrze. Niewiele spałem. Imprezowałem całą noc po zwycięstwie.
Cygaro?
Nie, dziękuję.
Mieszkańcy stanu mnie kochają. Spisał się pan na medal.
Miłe słowa, ale wiem, że nieszczere.
Oczywiście, że szczere. Stan świetnie sobie radzi.
To dzięki mojej partii. Jesteś po przeciwnej stronie barykady,
ale to przez absurdalne prawo, które mówi,
że gubernator i wicegubernator mogą być z różnych partii. I oto jesteśmy.
Może i jesteśmy przeciwnikami politycznymi,
ale wciąż możemy współpracować i osiągać cele.
Współpracować?
Tak, współpracować.
Wiesz, czym się zajmuje wicegubernator?
Owszem.
Siedzisz i czekasz, aż umrę. Tyle że nie zamierzam umierać.
Byłoby za prosto.
Uważam, że będzie tu dla mnie mnóstwo zajęć.
Nie będzie.
Owszem, będzie.
Nie będzie.
Ależ będzie.
Powiedziałem, że nie będzie.
Jaki ładny pies!
Zastrzeliłem go, bo niczego się nie uczył.
Możesz się śmiać.
Stary, dobry Grover. Uroczy!
Myślisz, że jakim gubernatorem jestem? Zabijać psy…
Wchodźcie!
Panowie, Nette Dunkerson.
Właściwie to Antoinette.
To nasza nowa wicegubernator. To jest Henry. Twój szef sztabu.
Walter zajmie się korespondencją. A to Jed. To do niego się zwracasz,
jeśli chcesz porozmawiać ze mną. Rozmawiasz z nim, nie ze mną.
A poza tym przychodź punktualnie i stosownie
się ubieraj. Ja zajmę się resztą.
Henry powie ci, co robić i gdzie się pokazać.
Bądź dobrą dziewczynką,
a wszystko będzie dobrze.
Jasne?
Świetnie, jasne.
Niedługo mamy konferencję prasową. Idź z chłopakami, dobrze?
Tędy. Pokażę pani gabinet.
Dziękuję. Uważaj na zadek.
Tutaj mamy piętro legislacyjne. Wasza mama będzie tu często.
Widziałeś na tych portretach czarnych? Nie. Zapytaj.
O co?
O nic. Proszę kontynuować.
Estelle.
Muszę pomówić z gubernatorem.
Ma spotkanie z wicegubernatorką.
Szykujemy się na toczenie pisanek?
Nie. Czemu?
Garnitur.
To rodzina wicegubernatorki.
Ach tak!
Cóż, uroczy garnitur.
Wspaniale było was poznać.
Napiłbym się soku z pomarańczy.
Skurwiel. Idziemy dalej?
Ziomek ma za małe usta, żeby tak nawijać.
Tędy!
Dość, bolą mnie stopy.
Mamy poncz w bufecie. Macie ochotę?
Czuję się tu jak w sekcie.
Żadnego Kool-Aid. Mam swoje picie. Dla mnie i mojego kotka.
Cholera. Zostawiłem w samochodzie. Zaraz wracam. Spotkamy się na dole.
Będziemy tutaj!
Spodziewałeś się, że będziesz siedział obok mnie?
Jeśli uważa, że będzie tu cokolwiek robić, to jest w błędzie.
To jakiś żart. Działała społecznie, była w radzie miasta,
a teraz jest wicegubernatorką?
Nie przejmuj się. Zneutralizuję ją.
Nic tu nie zdziała.
Wiadomo.
Dopilnuję, żeby szybko stąd zniknęła.
W CV ma wpisane, że skończyła prawo. Ciekawe gdzie?
Na kursie korespondencyjnym?
Licencjat zrobiła na uniwersytecie stanowym
w Jackson. Magisterkę na Harvardzie. Potem wróciła do swoich, żeby pomagać.
Nie wsadzaj mi kciuka w dupę. To ten gubernator,
który świrował z dziewczynami? Tak się nie bawimy.
Nasza społeczność się wspiera. Jesteśmy silniejsi niż LBWCTQ.
Przepraszam, kim pan jest?
Jej kierowcą.
To tylko polityczne żarciki.
Antoinette zapracowała sobie na to stanowisko. Wspieramy ją.
Jeśli będziecie jej utrudniać, damy wam popalić. Tylko spróbujcie.
Słucham? Fikasz, znikasz.
Chodźmy.
Ładny garnitur. Nie stać cię.
A to gabinet.
Ładny. Dziękuję.
To Jenna, asystentka.
A to…
Czy wicegubernator nie wybiera sobie ludzi?
Zazwyczaj tak.
Czemu nie teraz?
Zostawicie nas na chwilę?
Czego nie dostrzegam?
Pracuję tu jakiś czas. Pierwszy raz gubernator i
wicegubernator są innej ra… Innego kol…
Z różnych partii. Gubernator uznał więc, że on wybierze pracowników.
Doprawdy?
Tak. Nic z tego.
Tak będzie najlepiej.
Potrzebuję ludzi, którym ufam.
Sprawdziliśmy twoich ludzi. Zrobiliśmy „research”.
Słucham.
Twój kierowca jest notowany.
A Shamaka?
Shamika.
Jeden pies.
Była poszukiwana w Cancun. Czy jest w kraju nielegalnie?
Oczywiście, że nie. Urodziła się w Stanach!
To była wakacyjna głupota. Nie wiedziała, że osioł wniesie oskarżenie.
Kto wiedział? Wszystko wyjaśniliśmy. Żeby było jasne.
Bazyl nie jest moim kierowcą.
Shamika nie jest najlepszą asystentką…
ale mogę jej ufać.
Tego mi trzeba. Ludzi, którym mogę ufać.
Dlatego przygotowałam listę potencjalnych pracowników, z którymi porozmawiam.
To ich zatrudnię, Henry.
Lepiej nie rób zamieszania.
Co to niby znaczy?
Tutaj rządzi konserwatywny dziadocen. Płyń z prądem, tak jak ja.
Personel jest kompetentny. Ja też.
Tak, ale lojalny wobec gubernatora.
Jesteśmy tu z tych samych powodów.
Czy aby na pewno?
To mój manieryzm.
Wybiorę swoich ludzi. Wiesz, co? Powiem gubernatorowi od razu.
Nie możesz tam wejść.
Czemu?
Trzeba się umówić.
To mnie umów.
A to gabinet mamy!
Cześć, Estelle.
Możemy już iść?
Dobrze się bawiłaś? Nie.
Nastolatki!
To ja już pójdę! W razie czego będę na końcu korytarza.
Henry, twój szef sztabu, wie, gdzie mnie znaleźć.
Pa!
Szef sztabu?
Chcą mi wcisnąć swoich ludzi, ale powiedziałam, że sama ich wybiorę.
Mówiłaś o mnie?
Rozmawiałyśmy o tym. Nie utrzymamy się, działając jak dotychczas.
Pozwolisz, żeby biali wykonywali moją pracę?
Nie. Powiedziałam, że sama wybiorę ludzi.
Ale nie mnie?
Nie nas?
Zbyli mnie. Oni nie umieją jeździć. Wiesz, jakie są korki?
Tylko on umie jeździć zjarany.
Otóż to.
Jeśli nie dotrzymasz słowa, gówno zrobię.
Dopiero się uczę, jak to działa.
Odchodzę. Idziesz ze mną?
Pewnie. Nigdy nie byłeś zatrudniony!
Na razie. Shamiko!
Wspaniały pierwszy dzień.