สถานีตำรวจ
เริ่มแล้วใช่ไหม
ไม่ต้องพูด
ตำรวจลาดตระเวนน้อยลง
เห็นชัดแล้วนี่
เพื่อให้วันนี้มาถึง
ฉันไม่เคยหยุดตามหา...
ตามหาเมล็ดพันธุ์ที่เกิดมา พร้อมกับความบิดเบี้ยว
พวกเมล็ดพันธุ์อันบิดเบี้ยว ที่เอามาเป็นเครื่องบรรจุได้
มายฮีโร่อคาเดเมีย
ไฟ ไม่ได้ดับมอด
พ่อ
วันหยุดคราวหน้า ไปภูเขามิโคโตะกันเถอะ
ตอนนี้ผมเก่งมากแล้ว
ต้องมานะ
เผลอ ๆ จุดที่โชโตะไม่เคยไปถึง
อาจไม่แพ้ออลไมท์ด้วย
หยุดร้อง อย่าร้องไห้
บ้าเอ๊ย
พ่อ
ทำไมไม่มาล่ะ
พ่อ
อ๊ะ
ร้อน
ไฟ หยุดไม่ได้
ร้อนมาก
ร้อนจัง
อย่านะ
ฉันไม่อยากตาย
ฉันยังไม่ได้
ยังไม่ได้...
ทำให้เขาเห็น...
นั่นด้วย
เด็กที่เกิดมาพร้อมความบิดเบี้ยว
ไม่
แทนที่จะพูดว่าบิดเบี้ยว
บอกว่าเริ่มต้นมาก็
เป็นแบบนี้เลยดีกว่า
ความงดงามสองอย่าง
ที่นี่คือ
เจ้าขี้เซา รีบตื่นสิ
ฉัน ยังมีชีวิตอยู่
ทำไม
อ๊ะ
ตื่นแล้วเหรอเจ้าขี้เซา
อาจารย์ เจ้าขี้เซาตื่นแล้ว
อาจารย์
ที่นี่ คือที่ไหน
นี่ เสียงเราเหรอ
ที่นี่คือบ้านเหรอ
เจ้าขี้เซา
อ๊ะ สามปี
เธอหลับมาสามปีเต็ม
ฉันเพิ่งเข้ามาที่นี่ เลยไม่แน่ใจเท่าไร
หมอบอกฉันมา
สามปี
อะไรน่ะ เกิดอะไรขึ้น
นี่มันอะไรกัน
ฉันจำได้ว่าเราอยู่ที่ภูเขามิโคโตะ
โดนเผาไปแล้ว
จากนั้น
ฉันต้องรีบกลับไป
ไม่ได้หรอก
ทำไม
นับแต่นี้ไป เธอต้องอยู่กับทุกคนที่นี่
มาอยู่ที่นี่ เป็นครอบครัวใหม่กับเราเถอะ
เดี๋ยวเธอก็จะรักที่นี่
ทำไมเป็นแบบนี้ เดี๋ยวสิ
ฉันต้องกลับบ้าน
พ่อของฉัน
อาจจะแค่ติดงาน เลยมาไม่ได้
เขาต้อง เป็นห่วงฉันมากแน่ ๆ
ฉันทำเรื่องที่เกินเหตุ
พูดแรงเกินไปด้วย...
ฉันต้องขอโทษพวกคุณแม่ด้วย
แล้วฉันก็ต้อง
ทำให้พ่อได้เห็น
ฉันต้องเป็นฮีโร่ให้ได้
เสียดายจัง
เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้แล้ว
จะให้กู้ร่างที่ไหม้เกรียมนั่นของเธอ ยากมากนะ
ส่วนที่ขาดใช้เนื้อเยื่อ ที่งอกใหม่ได้มาเติม
ถึงจะหน้าตาแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
แต่เธอก็ยังรอดชีวิตมาได้
หมายความว่ายังไงกันแน่
ฉันไม่เข้าใจ
ต่างกันโดยสิ้นเชิง
เธอปล่อยพลังแบบเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว
อวัยวะในร่างกายเสียหาย
ความเจ็บกับความรู้สึกทางกาย เชื่องช้าลง
ตอนนี้ร่างกายของเธออ่อนแอมาก
กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว
เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้ต้อนรับ เธอในสภาพที่สมประกอบ
ถึงได้ทำทุกวิถีทาง
แต่น่าเสียดาย
เราทำไม่สำเร็จ
เจ็บปวดมากใช่ไหม น่าสงสารจริง ๆ
แต่ฉันอาจมีวิธีทำให้ เปลวไฟของเธอกลับคืนสภาพเดิม
ว่าไง
อยากมาเป็นครอบครัวเดียวกับเราไหม
มารับการศึกษา
หนวกหูชะมัด
หืม
ฉันไม่อยาก
ให้คนอื่นมาสอนหรอก
คนที่จะสั่งสอนฉันได้
มีแค่พ่อคนเดียว
ทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้นะ
หยุดพูดเหลวไหลสักที
หุบปาก
เงียบเดี๋ยวนี้
ตอนแรกว่าจะเกลี้ยกล่อม เขาดันโตเกินไป
มีวิจารณญาณแล้ว
แม้แต่ผู้ชายคนนั้น ที่ครอบครองทุกสิ่ง
ก็แทรกกลางระหว่างความยึดติด ที่เขามีกับพ่อไม่ได้
นั่นคือหลักประกันเวลา เกิดเหตุสุดวิสัยกับชิการากิ
บ่อเกิดของความเกลียดชังที่รุนแรง
ภาชนะของจอมปีศาจ
ดาบิคือหนึ่งในหลักประกันเหล่านั้น
และเป็นความล้มเหลวเช่นกัน
ที่พูดมาจริงหรือเปล่า...
ไม่ใช่ ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่
ตกลงเธอคิดอะไรอยู่
จะพูดเรื่องน่าเบื่อว่าทุกอย่าง เป็นฝีมือออลฟอร์วันอีกแล้วเหรอ
ฉันจะบอกให้พวกเธอระวัง
คนคนนั้น
มีตัวตนอยู่ในขอบเขต ที่พวกเรารับรู้
ต้องกลับไป
ฉันต้องกลับบ้านเท่านั้น
เราจะปล่อยเขาไป
เพราะว่า
ร่างกายของดาบิ ตั้งแต่เขาฟื้น และเริ่มเคลื่อนไหว
ตามหลักคงมีชีวิตอยู่ได้ ไม่เกินหนึ่งเดือน
เพราะงั้น
ตอนนี้จะเรียกฉันว่า ดาบิก็ได้
ตอนคนกลางพาเขามา ฉันประหลาดใจมาก
ทำไมเขากลับมา
แถมยังมีชีวิตอยู่อีก
ฉันอยากถามจุดประสงค์ที่แท้จริง ของดาบิมาก
เลยหาโอกาสอยู่กับเขาตามลำพัง
คุณอุจิโกะ
คนที่ทำให้ผมมีชีวิตต่อไป คือคุณสินะ
รู้แล้วเหรอ
น่าดีใจจัง
เพราะงั้นทำไมเธอถึงรอดมาได้
เห็นศพที่ยังมีชีวิตอยู่ร่างนี้แล้ว
ฉันสัมผัสได้ว่า พวกเธอจะใช้ฉันทำอะไร
ที่ฉันกลับมา...
ก็เพราะที่นี่ เหมาะสำหรับจัดงานศพ
ท่าทางเหลืออดของเขา
ร่างที่ค่อย ๆ ก้าวสู่ความตายของเขา เปี่ยมด้วยไฟแค้น
ถึงหยุดอยู่ในโลกมนุษย์
เธอรู้ไหม โชโตะ
ที่จริงแล้ว
ฉันเคยกลับบ้านครั้งนึง
ถึงฉันจะอ่อนแอกว่าเมื่อก่อนมาก
แถมที่นั่นก็ ไม่มีอะไรให้คาดหวัง
แต่ฉันก็ยังอยากให้เขาเห็น
ฉันอยาก
ฉันต้องหวังว่าจะ เปลี่ยนแปลงได้แน่ ๆ
ฉันอยากเห็น
ความหมายของการเกิดมาในโลกใบนี้
แต่ว่า
ความผิดพลาดเดิม ๆ ตลอดสามปี เตือนสติฉันอีกครั้ง
ฉันคือคนล้มเหลว
ไม่มีความหมายสักนิด
บ้านนี้ทำเหมือนฉันตายไปนานแล้ว
เมื่อไรก็ตามที่บางสิ่งเกินขีดจำกัด
ของบางอย่างที่ฉันเคยสร้างขึ้น ก็จะผิดไปจากปกติ
จากนั้นฉันก็ฝึกใช้ไฟมาตลอด
เพราะฉันไม่อยาก เอาดวงไฟมอด ๆ ไปเจอพวกเขา
ต่อให้ร่างนี้โดนเผาวอด ลอกคราบ ฉันก็ไม่รู้สึกอะไร
ฉันเคยเห็นท่าพวกนี้ จนไม่อยากจะเห็นแล้ว
โชโตะ หมอนั่น
คิดอยากตาย... ตั้งแต่แรก
ทุกครั้งที่คนคนนั้น ปกป้องเมือง
ทุกครั้งคนคนนั้นมีชื่อเสียง ที่โด่งดังขึ้น
หัวใจของฉันจะเต้นอย่างรุนแรง
ตั้งแต่ฉันตายไป
วินาทีที่เกิดใหม่เป็นดาบิ ก็เป็นแบบนี้มาตลอด
ความร้อนคือพลังจากธรรมชาติ ที่ทำให้สรรพสิ่งดำเนินไปได้
กับออลฟอร์วันที่อยากเติบโต นั่นคือสิ่งที่เขาไม่อาจครอบครอง
ความร้อนที่มุ่งสู่ความตาย
เป็นสิ่งที่แม้แต่จอมปีศาจ ยังต้องปล่อยวาง
เพลิงมรณะที่หวาดระแวง
ฉันจะทำให้ทุกอย่างที่คนคนนั้น เห็นว่าสำคัญ ต้องวายวอด
นั่นคือหลักฐานการคืนชีพของฉัน
ฉันบอกแล้วว่าจะ ไม่ยอมให้นายทำแบบนี้
พี่เดกุ
มายฮีโร่อคาเดเมีย ดาบิ
มายฮีโร่อคาเดเมีย โชโตะ โทโดโรกิ
ท่าไม้ตายพิเศษ ทาวเวอร์ออฟเซเวียร์
เพิ่มความร้อนในตัว กักเก็บจนถึงขีดจำกัด
แล้วปล่อยเป็นพลังโจมตี
นี่คือจุดสูงสุดของไฟ ที่เอนเดเวอร์สมัยเด็กทำได้
ตอนที่ตามหาพลัง และฝึกเป็นท่าไม้ตายนี้
เอนเดเวอร์ได้พบขีดจำกัดของตัวเอง
ส่วนไฟ
จะสร้างคลื่นความร้อน
ทำให้ภาพตรงหน้าบิดเบี้ยว
โอเค ๆ
คุยไปคุยมา อารมณ์ฉันเริ่้มกลับมาแล้ว
ขอบคุณพวกเธอที่รับฟัง เรื่องพวกนี้จากฉัน
อุณภูมิของฝ่ายตรงข้าม เพิ่มเร็วกว่าฉันมาก
ไม่มีลังเลสักนิด
ลองนิ่งคิดดู พ่อไม่อยู่ คงมีแต่นายที่เป็นคู่ต่อสู้
แถมเป็นฟืนที่ไม่เลวด้วย
ฉันจะหยุดนาย
อย่าเข้าใจผิดละ
ฉันเกลียดนายมาก
ทุกอย่างเริ่มตั้งแต่เก็บ เพลิงที่อ่อนแอลงกลับมา
ที่ผ่านมาฉันรู้แค่ วิธีเพิ่มพลังไฟ
มีคุณสมบัติที่แข็งแกร่งกว่าเขา
คำพูดนี้ของพ่อเป็นแรงกระตุ้นฉัน
ร่างกายที่บริสุทธิ์ ทลายขีดจำกัดในร่างกายฉัน
กลายเป็นเวอร์ชันพิเศษ ในการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์
ทาวเวอร์ออฟเซเวียร์
นายชอบออลไมท์ไหม โชโตะ
จะมาแล้ว
แมงมุมนรก
นี่คือท่าไม้ตายของเอนเดเวอร์
แต่ไฟแรงไป
ไม่ใส่ใจรายละเอียดเลย
ฉันไม่รู้แม้กระทั่ง ว่าพี่โทยะชอบอะไร
โทโดโรกิ
โชโตะ พอหรือยัง
ฉันจะลงมือแล้ว
เร็วมาก
แมงมุมปีศาจเป็นแค่เวทลวงตาสินะ
ฉันอยากถามนายเรื่องหนึ่ง โชโตะ
นายเอาหน้าที่ไหน
ไปรวมกลุ่มกับฮีโร่ พร้อมกับชาวเมืองที่หวาดกลัว
ลูกชายของเอนเดเวอร์ พี่น้องของดาบิ
นายมันศูนย์รวมของหายนะชัด ๆ
ทำไมหน้าด้านแบบนี้ โชโตะ
โชโตะ
ถ้าพูดถึงแค่พลังไฟ เขาแข็งแกร่งกว่าเอนเดเวอร์มาก
แต่ถ้าปล่อยไว้แบบนั้น
ทั้งที่มีสิ่งแวดล้อมที่ดีที่สุด
กับร่างกายที่เหมาะสมที่สุด
แต่นายกลับไปพึ่งคนอื่น
ทั้งที่เกิดมาก็มีทุกอย่าง กลับไม่ไขว่คว้าเอาไว้
ในเมื่อไม่มีใครเตือนสตินาย
ฉันจะพูดให้ฟังเอง
นายเป็นหุ่นเชิดที่ส่ายไปมา
ไม่มีทางเป็นสิ่งใดได้
สาดพ่นเปลวเพลิง
ถูกต้อง
นายพูดถูกเลย
อ้อมทางไกล
มีชีวิตเคว้งคว้างไม่สมบูรณ์
นี่แหละฉัน
พลังงานความร้อนถูกทำให้เป็นกลาง
ฉันคิดมาตลอดว่าในสายตานาย จะมีแค่พ่อ
ดูท่านายก็เห็นฉันอยู่ในสายตา ดีจังนะ
เพราะอยากตามทุกคนให้ทัน
ฉันเลยหาเจอตั้งแต่ตอนซ้อม
ทาวเวอร์
ท่าไม้ตายนี้ฉันเป็นคนคิด
เป็นท่าไม้ตายที่จะใช้หยุดนาย
โชโตะ
ลองคิดเรื่องแบ่งฝ่ายทำภารกิจ อีกทีเถอะ
งั้นออลฟอร์วันจะทำยังไง
ตอนนี้ในบรรดาฮีโร่ที่เหลือ
มีแต่นายที่ต่อกรกับคนคนนั้น ตรง ๆ ได้
เหมือนที่มิโดริยะไปหยุดโทมูระ
พลังของฉันเหมาะจะรับมือ พี่ดาบิที่สุด
ฉันก็อยากทำแบบนี้
นั่นคือชะตาชีวิตของฉัน
ทุกคนเผชิญหน้าด้วยกัน
เห็นได้ว่าทำทุกอย่างที่ตัวเอง ควรทำได้
ทุกคนห้ามพี่ดาบิกับคู่ต่อสู้ด้วยกัน
น้องชายไม่เอาไหนคนนี้จะบอกให้
ที่จริงสมองพ่อผิดปกติมาก
ครอบครัวเราก็เน่าเฟะมากด้วย
แต่ว่า
การไปเผาคนอื่น เป็นสิ่งที่นายเลือกเอง
โชโตะจะสู้กับดาบิงั้นเหรอ
ทุกคนต้องอาบให้เสร็จภายใน 30 นาทีนะ
นี่กลับเป็นสิ่งที่ฉันหวัง
ไม่ต้องห่วง
ถึงพ่ออาจจะบ่น ว่าแบบนี้ทำตามสัญญาไม่ได้
ถ้าบอกว่าสู้กับดาบิ เป็นการลงโทษสำหรับพ่อ
งั้นฉันว่าพวกฮอว์ก ตัดสินใจได้ฉลาดมาก
ดาบิเป็นตราบาปของครอบครัวเรา
อีกอย่าง
ถ้าฉันอยากไปถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้
เขาก็เป็นด่านที่ฉันต้องฝ่าไปให้ได้
เพราะงั้นท่าไม้ตายนี้
มีไว้ใช้ข้ามกำแพงสูงชะลูดนี้
นี่สินะสิ่งที่เมื่อกี้นาย บอกว่าควบคุมได้
ดูท่าคงต่างกับ ทาวเวอร์ออฟเซเวียร์
ใช่
ตอนนั้นนายไปแล้ว เลยไม่รู้ใช่ไหม
ต่อให้จับตรงนี้ ก็คงไม่ร้อน
ดูสิ ตรงนี้สุดยอดมากใช่ไหม
แต่สภาพแบบนี้ควบคุมยาก ครู่เดียวก็หลุด
ศึกยาวฉันแข็งแกร่งกว่า
นายมันสารเลว คำตัดสินมาถึงแล้ว
ใช้ความลับของทาวเวอร์
ให้ทางขวากับทางซ้าย
กับหัวใจโผล่มาตรงกลาง
ให้เลือดอุ่นกับเลือดเย็น ไหลเวียนในร่างกาย
ทำให้ทั้งคู่สงบนิ่ง
ไอร้อนกับไอเย็นผสมปนเป
เปรียบได้กับ เปลวไฟที่เย็นเยียบ
พ่อตามหาความเย็น เพื่อลดระดับความร้อนในร่างกาย
แต่ฉันจะทำตรงกันข้าม
เหมือนร่างกายฉันกำลังให้คำมั่นสัญญา
ถึงความหมายที่ฉันเกิดใหม่ ในครอบครัวนั้น
นั่นก็ไม่ใช่พลังของนายเองใช่ไหม
อิซึคุ
นี่คือพลังของฉัน
ขอบคุณ
อย่าพรากชีวิตไปจากผู้บริสุทธิ์
ทาวเวอร์ออฟเซเวียร์
ริน
โฟรเซนช็อก
โคล์ดเฟลมเบลด
ถ้าอยากระบาย
ก็มาลงที่ฉันคนเดียว
แบบนี้สมองนาย จะได้โล่งขึ้นบ้าง
ร่างกายที่รองรับความร้อนแรงนี้ได้
กับพลังที่ทำให้เพลิงของฉันเย็นลง
มิน่าถึงไม่มีใครเหมาะกับภารกิจนี้ มากกว่านาย
แถมยังบอกสิ่งถูกผิด ของตัวเลือกออกมาได้
กะแล้วเชียว
ต่อให้เป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน ตัวประหลาดก็ต่างกันได้ขนาดนี้
ขาดแล้ว
ต้องปล่อยใหม่
รางที่บิดเบี้ยว ไม่มีทางกลับมาผสานกัน
ขีดจำกัดของสังคมยอดมนุษย์
คงเป็นแบบพวกเรา
ให้พูดอีกก็คือเส้นขนานสองเส้น
ถูกไฟคลอกตายไปซะเถอะ
นี่แหละสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเรา
ฉันคิดว่า
ทุกอย่างที่โชโตะพูด
นี่มันความร้อนที่แม้แต่ฉัน ก็ถูกเผาได้
ขอโทษนะ
ฉันบอกแล้วไง
แบบนั้นมีแต่จะเปลืองพลัง
ขอบคุณพวกนายมาก
อย่างเช่น
เหมือนคำพูดนี้
ฉันมักอยู่บนทางสายนี้ หยุดหันกลับไปเก็บของมากมาย
สายเลือดที่เกิดจากความปรารถนา ที่ผ่านมา
นายทำได้ เป็นฮีโร่น่ะ
ไม่ต้องถูกจำกัดด้วยสายเลือด
แค่เป็นคนแบบที่ตัวเอง อยากเป็นก็พอ
ฉันคิดมาตลอดว่าตอนที่ ตระหนักได้ถึงเรื่องนี้
ต่างจากฉันที่ยืนนิ่งอยู่กับที่
ทุกคนคงนำหน้าฉันไปไกลแล้ว
แต่ว่า
ทุกคนกลับอยู่ข้างฉันเสมอ
ห้องเอ
ไม่ทอดทิ้งใครสักคน
ทำให้ฉันสบายใจตลอด
ท่าไม้ตายเป็นสัญลักษณ์ ประจำตัว
ต้องใช้การโจมตีทำให้คนอื่นรู้ ว่านายทำอะไรได้
ชาร์จพลังก่อนค่อยปล่อย
รวบรวมพลัง
สะสมไว้
จะผสานกัน
ต่อให้มาไม้แข็ง
เพราะงั้น
หยุดเถอะ
สึนามิน้ำแข็ง
ตัวอย่างตอนต่อไป
โชโตะขวางดาบิไว้
ข่าวนี้รู้กันทั่ววงการฮีโร่
ทำให้ฝ่ายฮีโร่มีความหวัง
ส่วนที่ซากคฤหาสน์กุนจัน
เอนเดเวอร์กับฮอว์กกำลัง ทำศึกนัดชี้เป็นชี้ตายกับออลฟอร์วัน
ตอนต่อไป เอ็กตราส์
ความพยายามที่เอาชนะอดีต เปลวไฟที่ลุกโชน
"ตอนต่อไป เอ็กตราส์" ก้าวต่อไป
"ตอนต่อไป เอ็กตราส์" พลัสอัลตร้า