ฮีโร่อันดับหนึ่งจากสหรัฐอเมริกา
รีบเดินหน้ามาทันที หลังได้รับคำเชิญจากญี่ปุ่น
สตาร์แอนด์สไตร์ป
ทว่าเธอถูกโจมตีโดยโทมูระ ชิการากิ
แม้สตาร์จะใช้อัตลักษณ์ "นิวออเดอร์" ที่สามารถกำหนดสถานะของทุกสิ่งได้
แต่โทมูระก็ต้อนเธอให้จนมุม...
และพ่ายแพ้ในวินาทีสุดท้าย
เราก็ได้เข้าใจว่า
วินาทีที่สตาร์จบชีวิตลง
เพลิงที่เผาพลังชีวิตเฮือกสุดท้าย เล่นงานอัตลักษณ์ของชิการากิอย่างแรง
โทมูระ คงไม่เคลื่อนไหวไปหนึ่งสัปดาห์
นี่คือช่วงทดเวลาที่สตาร์แอนด์สไตร์ป ทิ้งไว้ให้เรา
เพื่อปกป้องคนที่พวกเธออยากปกป้อง
พวกเธอต้องใช้เวลานี้ให้คุ้มค่า
ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ให้ได้มากที่สุด
มายฮีโร่อคาเดเมีย
ไม่เป็นไร ฉันอีกคน
ไม่เป็นไร
นี่แค่ปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ นายเลยไม่สบายใจ
แค่ผ่านช่วงนี้ไป ก็ใช้ "อัตลักษณ์" ได้เหมือนเดิมแล้ว
ฉันจะฆ่ามัน…
ฉันเกลียด…
ถ้ายังมีคนจำหน้าออลไมท์ได้
ความน่ารำคาญนี่ ก็ไม่มีทางหายไป
ความรู้สึกกำลังหลอมรวมกัน
ฉันสัมผัสได้
ความเกลียดชังอย่างรุนแรง
ฉันแบ่งปันความเกลียดกับชิการากิ
ไม่เป็นไร
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ถึงจะไม่ได้ "นิวออเดอร์" มา
แต่พวกเราก็กำจัดปัญหาใหญ่ไปได้
อย่าเครียดเลย
ยึดติดมากไม่ดีกับความคิดนะ
นาน ๆ นายจะออกมาช่วยเตรียมการ แต่ขอโทษที
รออีกหน่อยเถอะ
ทำไม่ได้ ฉันรอไม่ได้
วันนี้พ่อบินไปนู่นนี่ พลังเต็มเปี่ยม
หงุดหงิดเป็นบ้า
โทยะ
ถึงนายจะเหมือนฉันมาก
แต่ก็ยังต่างกันอยู่
อะไร
นายรู้มั้ย
ถ้าฉันตั้งเป้าหมายอะไร
จะเตรียมการทุกวิถีทาง
พูดให้ชัด ๆ ก็คือ หลายปีก่อน...
หรือหลายสิบปีก่อน ฉันเตรียมการไว้แล้วว่าต้องไปทางไหน
แล้วคอยปรับเปลี่ยน หาวิธีไปเรื่อย ๆ
เลือกทางที่ไปถึงจุดหมายมา
ถูกต้อง
ฉันมีเส้นทางนับไม่ถ้วน
ถึงตอนนี้ร่างกายจะถูกทิ้งไปชั่วคราว
มิโดริยะ อิซึคุก็กลับมา เป็นฮีโร่ที่แข็งแกร่งได้…
แต่ฉันไม่เหมือนนาย โทยะ
ฉันมีเพื่อนเยอะ
ศัตรู
พวกกระจอก
ดูฝีมือฉันซะ
แบล็กอะบิส
มาเลย
หมัดบิ๊กฟิช
จระเข้ฟาดหาง
ชาร์จไลท์นิง
เริ่มแล้ว
นี่แน่ะ…
มาอีกสิ
ฟร็อปปี้
อูราวิตี้
ดาวตก…
ฝนดาวตกปริศนา
แส้ดำ
นี่แน่ะ
ติดกับแล้ว
โดนไปซะ
ลอกมาจากคนเก่งอีกทีน่ะ
"ชาร์จ" แล้วค่อย "ปล่อย"
ไม่ได้ปล่อยครั้งเดียว
แต่กลั่นเป็นเม็ดเหงื่อ แล้วระเบิดพร้อมกันหลาย ๆ ลูก
นี่แหละ "คลัสเตอร์บอม" แบบใหม่ของฉัน
จากนี้ฉันจะอัปเลเวล ให้ท่าไม้ตายทุกท่าเลย
แค่ต้องอุ่นเครื่องสักพัก
มิน่า...
นายเลยใส่เสื้อผ้าฤดูหนาวมา
แต่ถ้าร้อนไปจะทำให้หมดแรง
ดูแล้วกันว่าจะเลือกยังไง
โชโตะก็รู้สึกว่ารอบตัวเปลี่ยนไป
ฉันเพิ่งรู้สึกได้
จัดการทางซ้ายได้ ก็เริ่มทางขวาได้
ต้องทำให้ร่างกายลุกเป็นไฟ แต่ไม่ถูกมันคลอกตาย
ทางซ้ายกับขวา... เป็นร่างกายเดียวกัน
ถึงออลไมท์บอกว่าจะเริ่มแล้ว...
หืม
แต่ตาแก่สองคนที่เป็นคู่ต่อสู้ ตอนนี้อ่อนแอมากนี่
ศึกยักษ์ก็ถูกจับไป ทำเขานอนไม่หลับ
แค่หาตาแก่สองคนนั้นให้เจอ เราก็ชนะแล้ว
โดยรวมแล้ว นายคิดง่ายไปสามเรื่องนะ
เอ๊ะ
สามเรื่องเลย
อันดับแรก
เราคงหาพวกเขาไม่เจอ
ถึงจะเจอโกดังไร้สมอง แต่ชิการากิยังคิดค้นอยู่
หลังจากแพ้ให้ออลไมท์
เราก็ระบุตำแหน่งของเขาไม่ได้เลย
เทียบกับวิชาหายตัว
นั่นลูกอัณฑะที่หน้าตา ห่วยแตกที่สุดในโลก
อย่าทะลึ่งน่า
อย่างที่สอง
โทมูระตอนสู้ครั้งก่อน ก็อยู่ในสภาพไม่เต็มร้อย
ใช่มั้ยล่ะ
รวมถึงอาการบาดเจ็บที่ฉัน ได้จากการต่อสู้
ตอนนี้ก็ไม่ได้มีใคร ได้เปรียบไปกว่ากัน
อย่างนี้นี่เอง
อย่างที่สาม
ตอนเริ่มศึก ทางนั้นมั่นใจ
ต่อให้เป็นศึกกับอเมริกา
ทำเขาเสียของที่แย่งมาจากแมวของเล่น
รู้จากคนไกล ๆ ได้ว่า "อัตลักษณ์" จำเพาะมาจาก "การสืบ"
เรายังเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
ตอนนี้เราเลยใช้ การโจมตีแบบเปิดเผย
อย่างน้อยตอนนี้...
ต้องทำให้โทมูระปรากฏตัวให้ได้
ฉันต้องหาเบาะแสเดี๋ยวนี้...
ต้องเป็น "พวกเรา"...มากกว่ามั้ง
นั่นสิ มิโดริยะ
อืม
จริงด้วย
จะว่าไป...
ฉันควรออกไปเดินดู
คงไม่มีปัญหาอะไร
โดนอุราระกะเป่าหูมาเหรอ
การติดต่อกันระหว่างหน่วยฮีโร่ กับผู้อพยพ
กลมกลืนกันมากด้วย
"อาย" กลมกลืนกันมากด้วย
ดู ๆ ไป…
จะต้อนให้จนมุมขนาดไหน ออลฟอร์วัน…
ก็ยังเป็นฝ่ายยิ้มได้ตลอด...
หลังจบศึกที่กุนจันกับถ้ำงู
ก็ไม่มีชีวิตชีวา
ทุกคนคงเหมือนกันหมด...
ก็ทำได้แค่นี้...
คนคนนั้นออก "คำสั่ง" อีกแล้ว
ไม่มีปัญหา...
เหมือนเดิม ต่อให้โดนขวาง
เราเพิ่มการป้องกันแล้ว ถึงจะดูเหมือนพูดเรื่องชาวบ้าน
ที่นี่คงเป็นมุมอับ
ไม่มีปัญหา
ตั้งแต่มิโดริยะกลับมา
นายก็ไม่ยิ้มเลย ฉันเลยเป็นห่วง...
จนถึงเขตป่าศักดิ์สิทธิ์ ใคร ๆ ก็ทำตามออลฟอร์วันนี่
ถ้าไม่ทำตาม พวกฉันฆ่าทิ้งแน่
ยูกะ
ตอนเพิ่งเข้าเรียน เธอก็ทำตามเขาดีนี่
ตอนซ้อมยังไม่มีใครจับได้ ว่าพวกเธออยู่ที่ไหน
จู่ ๆ ศัตรูโผล่มาที่ยูนิเวอร์ซัล...
ซ้อมเฉพาะกิจในป่า
สถานที่คือที่ลับแท้ ๆ
ศัตรูดันโผล่มาได้...
อย่าบอกนะว่า...
ที่ผ่านมาพวกเรา... ฝืนทำแบบนี้มาตลอด
แต่ว่า...
สายเกินไป
ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว...
แม่...พ่อ...
แต่ว่า...
ฉัน...
ทำไมถึง...
ไม่มั้ง
ไม่ใช่
อาโอยามะเขา...
เราแค่... อยากให้พวกเธอโชคดี
ยูกะสบายดีเหมือนทุกคนมั้ย
อืม...
เพราะว่า...
ฉันกลัวมากว่าจะไม่เหมือนคนอื่น
เพื่อให้คนที่เกิดมา ไม่มี "อัตลักษณ์" แบบเธอ
ไม่ถูก "ทุกคน" ขับไล่...
ให้เธอได้ตามฝันกับทุกคน
ฉันทำได้แค่หวังแบบนี้...
ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้...
เราคงไม่ยอมให้
เธอรับ "อัตลักษณ์" จากออลฟอร์วัน
แต่พวกเราทำไปแล้ว...
พอเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเขา
ก็ไม่มีทางหนีจากออลฟอร์วันได้แล้ว
ไปตามหาสิ เรียกครูมา...
ฉัน... ทรมานมาก
ต้องปลอมตัว ไม่ให้คนอื่นสงสัย
รู้สึกผิดแทบบ้า...
ฉันยังบังคับให้ตัวเองเข้มแข็ง...
ตอนออลฟอร์วันโดนจับในป่าศักดิ์สิทธิ์
ฉันดันเข้าใจผิดอย่างใหญ่หลวง...
เพื่อทุกอย่างนี้ ฉันเลยเป็นเหมือนทุกคน...
ยูกะ... ยกโทษให้พวกเราด้วย
ยกโทษให้คนโง่อย่างพวกเราด้วย...
ฉัน...
อยากปกป้องแม่กับพ่อ...
ฉันไม่อยากให้ใครตาย...
ยูกะ...
ขอร้องละ ช่วยพวกเราด้วย...
ยูกะ
คือว่า...
ฉันได้ยินจากคาโนะซึกิว่า...
สายลับ…
คือว่า...
เหมือนจะเป็น...
จะพูดอะไรกันแน่
เข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า
มิโดริยะ...
ตอนนั้น...
มีแค่ฉัน...ที่พูดอะไรไม่ออก
ตอนที่ทุกคนในคลาสตะโกนใส่นาย...
ตอนที่ทุกคนยื่นมือหานายสุดแรง...
ตอนนั้น...
มีแค่ฉัน...
อาโอยามะ...
ฉัน...
ไม่ต้องพูดแล้ว
พลังของฉัน...
ที่จริงมาจากพลังพิเศษ ที่ได้จากออลไมท์...
กับนาย...
ฉันอยากเทียบเท่านายมาก
กับนาย...
ฉันแค่...
อยากให้อาโอยามะยิ้ม
อยากถามว่านายเป็นอะไรหรือเปล่า...
เลยมาหานาย...
ถูกต้อง...
มีแค่ฉัน...
ไม่ว่าที่ยูนิเวอร์ซัล... หรือตอนซ้อม...
ยูกะ
ฉันเป็นคนส่งข่าวเอง...
มิโดริยะ...
ฉัน...
เป็นคู่ต่อสู้ที่ไม่เอาไหน
มายฮีโร่อคาเดเมีย อาโอยามะ ยูกะผู้หยุดเด่นไม่ได้
มายฮีโร่อคาเดเมีย มิโดริยะ อิซึคุ
ฉันไม่เหมือนเธอ โทยะ ฉันมีเพื่อนเยอะ
เพื่อนเหรอ...
เพื่อนจอมแฉแบบนั้น ไม่ทำร้ายพวกเราเหรอ
ไม่หรอก
ฉันถามหน่อย ถ้าไฟแช็กร้อยเยนจุดไม่ติด
เธอจะทำยังไง
ถ้าพวกเขาทำสำเร็จ ฉันต้องดีใจมากอยู่แล้ว
แต่ถ้าล้มเหลว
ฉันก็แค่รู้สึกว่า "แพ้แล้วเหรอ" แล้วก็ผิดหวัง
ก่อนจะคิดหาทางใหม่
สำหรับฉัน พวกเขาก็แค่ "เครื่องมือใช้แล้วทิ้ง"
แค่สร้างบรรยากาศดุเดือดได้ก็พอแล้ว
ยูกะ
หนีเร็ว
เดี๋ยว...
แม่กับพ่อ...
ต่างยุ่งวุ่นวายกับ การ "ไม่มีอัตลักษณ์" ของฉัน
พวกเขามาจากตระกูลร่ำรวย
ไม่เคยลำบาก โตมาอย่างอิสระ
พวกเขาต้อง...
สนใจเรื่องที่ตัวเอง "ไม่เหมือนคนอื่น" มากกว่าฉันแน่
เพราะงั้น...
พวกเขาถึงอยากให้ฉันมีความสุข
เหมือนฟางเส้นสุดท้าย
ไปหา "ตำนาน"...
คนที่ได้ "อัตลักษณ์" มาอย่างอิสระ
"โครก..." ถึง "อัตลักษณ์" ที่ได้มา
"โครก..." จะไม่เหมาะกับฉัน ทรมานมาก
ประหลาดใจ
แต่แม่กับพ่อ
ต้องคอยลำบาก ระหว่างเลี้ยงดูฉันแน่ ๆ
การต่างจากคนอื่นมันน่ากลัว
ฉันเริ่มมีฝัน จากการทำตามคนอื่น
หวังว่าสักวันจะทำได้เหมือนที่ แม่กับพ่อทำให้...
มีคนบอกว่าออลไมท์จะเป็นครู
ฉันเลยไปเรียนเป็นฮีโร่
เพื่อคนอื่น...
บอกว่าห้องเราจะถูกแบ่งแยก
เพื่อให้คนอื่นยิ้ม...
บอกที่ซ้อมฉันมา
เพื่อคนอื่น เลยเสียสละตัวเอง...
มิโดริยะ อิซึคุหาทาง ล่อกลับไปเป็นฮีโร่
ตอนเห็นนายทิ้งจดหมายฉบับนี้ไว้
ฉันรู้เลยว่านายเคย "ไม่มีอัตลักษณ์" เหมือนฉัน
ฉัน...
ไม่หวังอะไรกับ...
- หยุดนะ อาโอยามะ - ทุกอย่างแล้ว
สะดือ...
วันฟอร์ออล...
เลเซอร์
ร่างกายเรา...
มีพลังหักเหแสงเลเซอร์
ไม่แน่ทุกคนอาจตายได้
ญี่ปุ่นก็วุ่นวายขนาดนี้แล้ว
นายอยู่ในห้องเรียนนี้ ด้วยสภาพจิตใจแบบไหนกัน
คิดอะไรอยู่ ถึงมาอยู่หอรวมกับคนอื่น
พูดสิ อาโอยามะ
ไม่ใช่
ยูกะเขา...
อาโอยามะ...
คาโนะซึกิเขา...
ไม่อยากให้นายทำร้ายคนอื่นอีก เลยทำแบบนี้...
หยุดเถอะ...
อย่า...
ทำเรื่องแบบนี้...
อย่างนี้นี่เอง...
เขาได้ "อัตลักษณ์" มาจาก ออลฟอร์วัน
แต่ดันถูกควบคุม
"อัตลักษณ์" ที่ได้มา คงมีอายุมากกว่าสิบปี
ตอนนี้ยังสบายดี
คงเพราะไม่มีกลไกที่ ถ้าถูกหักหลังจะระเบิด
ผ่านเรื่องนี้ไป มั่นใจได้ว่า
"การควบคุมอย่างสะเปะสะปะ" ผ่านเรื่องนี้ไปมั่นใจได้ว่า
ในบรรดาพวกเรา... มีหนอนบ่อนไส้
ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเพื่อน...
ถ้าเป็นไปได้...
ฉันอยากให้พวกเธอหลบไป
พวกเราไม่มีเหตุผล...
ที่ต้องหนีเรื่องนี้...
ถ้าคาโนะซึกิไม่เจอ...
นายจะทำยังไง...
อาโอยามะ...
อาโอยามะ รีบบอกสิว่าไม่จริง
นายโดนหลอกใช่มั้ย
ไม่ได้ตั้งใจทำแบบนี้
ไม่นึกเลยว่านายก็เคย "ไม่มีอัตลักษณ์"
โลกนี้เล็กจัง
ขอโทษนะ พวกเรายังเอาตัวไม่รอด ถ้าอยากอยู่ต่อ
เราต้องสืบทุกอย่างเกี่ยวกับ ออลฟอร์วันจากนาย
เราไม่รู้อะไรเลย...
เราแค่ทำตามคำสั่งของเขา
ถ้าแพ้ ก็จะถูกฆ่า
ถ้าโกหก ก็จะถูกฆ่า...
เขาจะลงมือยังไง
เขาเคยทำให้พวกเราเห็นแล้ว...
ภาพที่เขาฆ่าคนทรยศ...
คนที่หนีไปหาตำรวจ
แหกคุกมาแล้วจะถูกฆ่า
ไม่มีที่ให้หนี...
จะหลบที่ไหน เขาก็รู้หมด
เขาจะบีบให้อีกฝ่ายจนมุม...
ยูกะไม่รู้ว่าทำตามที่เขาสั่ง จะเกิดอะไรขึ้น
เขาแค่ไม่อยากให้ใครรู้
พวกเราผิดเอง...
นายอยู่ในห้องเรียนนี้ ด้วยสภาพจิตใจแบบไหนกัน
ฉันกับคนพวกนี้... พวกที่เกือบถูกฉันฆ่า
แกล้งเป็นพวกเดียวกัน ยิ้มไปกับพวกเขา...
ฉันฝืนยิ้มออกมา...
แต่ตอนรู้ว่าเคย "ไม่มีอัตลักษณ์" เหมือนกัน
แต่ยังแบกความหวังในการ ต่อสู้อย่างหนักกับออลฟอร์วัน
ฉันสิ้นหวังกับตัวเองที่น่าเวทนา...
เทียบกับความห่วงเขา...
ฉันรู้สึกได้ว่าเขาสิ้นหวัง...
สิ้นหวังแล้ว...
ธาตุแท้ของฉัน
ถูกเปิดโปงแล้ว...
ฉันอาโอยามะ ยูกะ...
เป็นศัตรูโดยสิ้นเชิง...
งั้นทำไมนาย...
คอยช่วยคัตสึกิกับโทโกะยามิ ตอนอยู่ในค่ายฝึก
ชีสคืนนั้น...
"ฉันรู้แล้ว" ออลฟอร์วันก็ส่งมาเหรอ
วันวันเอาแต่อยู่กับเรื่องทุกข์ใจ ไม่มีทางได้เปล่งประกายแน่
ไม่ใช่แบบนั้นใช่มั้ย
คือว่า...
ฉันไม่สังเกตเห็น...
สัญญาณขอความช่วยเหลือจากนาย...
เพราะว่า...
นายไม่คิดจะหาข้อแก้ตัว เอาแต่ร้องไห้...
ไม่ใช่เพราะนายทำตามคำสั่ง ของออลฟอร์วันไม่ได้ใช่มั้ย
ฉันรู้จักฮีโร่คนหนึ่ง ที่แม้ถูกออลฟอร์วันควบคุม
ก็ไม่สูญเสียตัวตนให้มัน
นายก็แค่สภาพจิตใจไม่แข็งแรง
มิโดริยะ...
ไม่มีใครเป็นศัตรูไปตลอดชีวิต เพราะทำผิดครั้งเดียวหรอก
จับมือฉันไว้สิ
อาโอยามะ
เข้าใจแล้ว เดกุ
เพราะนาย...
ยังเป็นฮีโร่ได้
เดี๋ยวสิ มิโดริยะ
ซันฉะ ปิดปากอาโอยามะไว้
ตอนนี้เขาถูกจับ แก้มัดไม่ได้
ไม่ว่าเจอความยากลำบากอะไร
ความผิดที่เขาช่วยออลฟอร์วัน ก็จะไม่หายไป
อีกอย่าง
เราแค่ตัดสินตามเนื้อผ้า ว่าเขาปลอดภัยมั้ย
ยังยืนยันไม่ได้ ร่างกายเขา ไม่มีกลไกแบบเดียวกับคนอื่น
ก่อนผลตรวจกลางจะออก
ไม่ควรให้เขาพูดต่อ
คุณป้า คุณลุง
ทำไมไม่บอกเขา เรื่องเราบุกโจมตีป่าศักดิ์สิทธิ์
เราติดต่อเขาเองไม่ได้...
เราต้องรอให้เขามีคำสั่ง...
ถึงจะติดต่อกันได้
เสร็จเรื่องแล้ว คงไม่ต้องติดต่อกันแบบนี้อีก...
เพื่อตัดขาดจากพวกคุณ เลยหาตัวเขาไม่ได้เหรอ...
ถ้างั้น...
คุณสึคาอุจิ
เราหาออลฟอร์วันไม่เจอ...
นี่... เป็นข้อสรุปของตอนนี้ใช่มั้ย
เราคงเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่
ตอนนี้เราเลยต้องลงมือ โจมตีด้วยกลยุทธ์แบบเปิดเผย
อย่างน้อยตอนนี้ก็...
ต้องลากพวกชิการากิออกมา
อย่างนี้นี่เอง
มองอีกมุม
บางทีสถานการณ์ตอนนี้...
คงมีแค่อาโอยามะคนเดียว
ที่หลอกออลฟอร์วันได้
อาโอยามะ
ฉันจะย้ำอีกครั้ง
นายยังคง...
เป็นฮีโร่ได้นะ
ตอนต่อไป
ฉันรู้จัก
ฮีโร่คนหนึ่งที่ถูก ออลฟอร์วันควบคุม
แต่ก็ไม่สูญเสียตัวตนให้มัน
จิตใจที่ถูกความมืดกลืนกิน
ยังคงเปี่ยมด้วยแสงสว่าง
แม้ล้มลง
ก็ลุกขึ้นมาได้
ตอนต่อไป เรื่องราวก่อนทุกคนเป็นฮีโร่
อาโอยามะ
เราไม่มีทางโดดเดี่ยวหรอก
"ตอนต่อไป" ก้าวต่อไป
"เรื่องราวก่อนทุกคนเป็นฮีโร่" พลัสอัลตร้า