‪ก่อนจะเริ่ม ขอเราอุ่นเครื่องสักหน่อยได้ไหม
‪เราไม่จำเป็นต้องรีบแต่งงาน
‪เพราะผู้หญิงเราน่ะพึ่งพาตัวเองได้
‪แถมพวกผู้ชายก็คิดแต่จะให้เมียนอบน้อม
‪ซึ่งคนรุ่นนี้น่ะเขาไม่ทำกันหรอก
‪เชื่อเถอะ ฉันจะบอกหลานๆ ว่า ‪"สนใจเรื่องงานเอาไว้เถอะ
‪ต่อไปถ้าหลานเจอคนที่ใช่สำหรับหลาน
‪หลานก็จะตัดสินมันได้เองแหละ
‪ไม่ต้องรีบร้อนแต่งงานหรอกนะ"
‪เรื่องเดียวของเขาที่ฉันไม่ชอบก็คือ ‪ตอนนี้เขายังไม่พูดเลย
‪เขาเงียบเกินไป ‪เดี๋ยวนี้ฉันเลยต้องคุยกับโทรศัพท์มือถือแล้ว
‪ใบนี้ก่อน
‪เจอกันครั้งล่าสุด เราไปที่บ้านอปารณา
‪- เป็นไงบ้าง ‪- เป็นไงบ้างคะ
‪เธอได้พบกับศรีนิ และเขาก็ทำให้เธอผิดหวัง
‪เราไปหาอะไรกินกันดีกว่า
‪ค่ะ
‪ฉันรู้สึกว่ากับอปารณามันยาก
‪เธอตั้งความหวังไว้สูงมาก
‪เธอเป็นทนายและเธอก็เรียนมาสูง
‪เพราะงั้นเธอเลยไม่ใช่คนที่ยอมรับใครง่ายๆ
‪ชีวิตฉันมีเวลาไม่มากพอจะทุ่มเท
‪ให้กับคนที่คิดเห็นไม่ตรงกันกับฉัน ‪น่าเสียดายที่ศรีนิไม่ใช่
‪ศรีนิ เจ้าคนไม่ได้เรื่อง
‪ปัญหาก็คือฉันสัมผัสบรรยากาศมาคุได้จากพวกเธอ
‪พวกเธอตัดสินไปแล้วว่าฉันล้มเหลว
‪ฉันต้องหาตัวเลือกดีๆ ให้กับพวกเธอ
‪ฉันไม่ค่อยสบายใจกับบ้านนี้ ทั้งกับแม่ กับพี่สาว
‪พวกเขาค่อนข้างทะนงตัว
‪และพวกเขาก็รู้สึกว่าตัวเองอยู่เหนือใคร
‪ทุกคนอยู่ต่ำกว่า ฉันรู้สึกอย่างนั้น
‪ในบ้านหลังนี้มีบรรยากาศลบๆ
‪ฉันคิดว่าเธอควรเปลี่ยนวิธีพูดด้วย ฉันไม่ชอบเลย
‪(อปารณา)
‪- ไงอปารณา สบายดีไหม ‪- สบายดีค่ะ คุณล่ะคะ
‪- สบายดีจ้ะ อปารณา แม่เธอล่ะ ‪- ดีค่ะ
‪ฉันไปเดทมา และมันแย่มาก ‪ฉันยังโกรธเรื่องนั้นอยู่เลย
‪มันน่าผิดหวัง ฉันต้องเสียช่วงเย็น ‪ไปเปล่าๆ อีกวัน
‪คุณแต่งตัวซะสวยหรู คุณคาดหวังไว้สูงลิบ
‪ว่ามันจะออกมาดี แต่แล้วความหวังก็พังทลาย
‪แต่ฉันก็ได้ข้อสรุปเหมือนกันว่า ‪ฉันจำเป็นต้องมีแม่สื่อ
‪เพราะวิธีของฉันมันไม่ได้ผลแน่ๆ
‪ตอนนี้ฉันเลยต้องลองเสี่ยงดูทุกวิธี
‪มันต้องได้เรื่องบ้างแหละ
‪ดูจากใบประวัติของเธอ ‪ตั้งแต่หนล่าสุดที่เราสองคนคุยกัน
‪ฉันเจอผู้ชายที่เข้าท่าอยู่บ้าง ‪พวกเขาเป็นหนุ่มสินธี
‪แถมยังมาจากครอบครัวที่ดีมากๆ
‪วิเศษเลยค่ะ
‪อือ ถ้าเกิดเธอสนใจ ฉันจะส่งข้อมูลไปให้
‪โอเคค่ะ พวกเขาอายุเท่าไร
‪อายุ 36 กับ 38
‪โอเค ฉันว่าหลังจากหนล่าสุดเนี่ย
‪ลองถามพวกเขาด้วยนะคะว่าพวกเขา
‪พร้อมจะคบกับใครสักคนแบบจริงจัง
‪และพร้อมทุ่มเทให้กับทุกอย่างที่จะตามมา
‪เราจะต้องแน่ใจว่าพวกเขาอยู่ในจุดนั้น
‪- ของชีวิตแล้ว ‪- ได้
‪อปารณาน่ะหาคู่ให้ยาก
‪แต่เธอให้ความสำคัญกับผู้ชายสินธีมาก
‪ตอนนี้ฉันมีตัวเลือกให้เธอสองคน
‪- โอเค ‪- ฉันจะรีบส่งไปให้เร็วที่สุด
‪- โอเคค่ะ ฉันจะรอนะคะ ‪- จ้ะ โอเค อปารณา บาย
‪ขอบคุณค่ะ บาย
‪ฉันได้แต่สวดภาวนาขอให้อปารณา ‪รู้จักส่งพลังบวกออกมาบ้าง
‪ถ้าเธอเข้าใจเรื่องนั้น เธอคงจะหาคู่ชีวิตดีๆ ได้
‪แล้วเธอก็จะได้แต่งงานในไม่ช้า
‪งานแม่สื่อเป็นงานยาก ‪แต่ฉันพยายามจะทำให้ดีที่สุด
‪ขอบพระทัย
‪(นาเดีย)
‪วินัยกับฉันไปเดทกันหกเจ็ดครั้งแล้ว
‪- คุณชอบตรงไหนของหนังเรื่องนี้มากที่สุด ‪- ได้ดูสองรอบ
‪- ได้ดูสองรอบเหรอ ‪- มันสนุกมากเลย
‪นึกว่าเธอจะบอกว่าได้ดูกับผมซะอีก
‪ก็ตรงที่ดูกับคุณนั่นแหละ
‪ตรงไหนที่ฉันคิดว่าเราจะเข้ากันได้
‪เราเข้ากันได้ 100 เปอร์เซ็นต์
‪แล้วเราก็มีอะไรที่คล้ายๆ กันมากๆ
‪ในบรรดาคู่เดทคุณ วินัยอยู่อันดับไหน
‪ตอนนี้ เขาอยู่อันดับหนึ่ง
‪เอาเถอะ
‪เราตั้งใจจะไปเดทกันอีก
‪คืนก่อนหน้านี้ เขาถามฉันว่า ‪"ตกลงเรายังจะไปดูหนังกัน
‪พรุ่งนี้ ที่นี่ เวลานี้ใช่ไหม"
‪และฉันก็บอกว่า "ใช่ ฉันจะไป" ‪เดทนี้ทำให้ฉันตื่นเต้นมากเลยล่ะ
‪(คุณอยู่ไหน)
‪แต่แล้วเขาก็ไม่โผล่มา
‪ไง นาเดีย เธอเป็นไงบ้าง
‪ดีค่ะ คุณล่ะคะ
‪ดีจ้ะ เธอใส่แว่นแล้วดูดีจัง ‪เธอดูน่ารักมากเลย น่ารักสุดๆ
‪ขอบคุณค่ะ
‪จ้ะ แล้วชีวิตเป็นยังไงบ้าง
‪ตอนนี้ตีหนึ่งครึ่งแล้ว ‪คืนนี้ฉันไม่ได้ออกไปเที่ยวกับพวกเพื่อนๆ
‪วินัยกับฉันนัดไปเที่ยวกัน
‪แต่เขาเทฉันค่ะ
‪เขาไม่โผล่มา เขาไม่รับสาย
‪ฉันโทรหาเขาหลายสาย ส่งข้อความไปด้วย ‪แต่ไม่มีคำตอบ
‪มันเลยแบบว่า...
‪ฉันรู้สึกขมปร่าอยู่ในปาก
‪ฉันโทรหาเขาสองสาย
‪เขาไม่ตอบ ไม่ส่งข้อความกลับมา
‪เขาเป็นคนบอกเองว่า "นี่ ผมกำลังไปนะ"
‪แล้วเขาก็ไม่โผล่มาซะงั้น
‪เรื่องนั้นทำให้ฉันเซ็งสุดๆ
‪ตอนนี้ฉันสับสนไปหมด
‪- นาเดีย บางครั้งมันก็แบบนี้... ‪- ค่ะ
‪เขาอาจกำลังมีปัญหาอะไรอยู่สักอย่าง
‪เขาบอกว่าชอบฉันและอยากจะเจอฉัน
‪แต่แล้วเขากลับยกเลิกเอง แบบนี้มันได้ที่ไหน
‪เธอต้องถามเขา และต้องตัดสินใจให้ได้ ‪ว่าเธอถูกใจเขาคนนี้หรือเปล่า
‪เพราะในเมื่อเขามาหาเธอตั้งเจ็ดครั้งแล้ว
‪มันเป็นสัญญาณตอบรับที่ดี และ...
‪ทุกตัวเลือกอาจเป็นคู่ชีวิตของเราได้
‪เพราะงั้นเราจึงต้องจริงจังกับเรื่องนี้
‪เพราะในการจับคู่ เราบังคับใจใครไม่ได้
‪ฉันรู้สึกแย่มากๆ
‪ฉันว่าฉันคงต้องนั่งคุยกับตัวเองหน่อย
‪ถามตัวเองให้แน่ว่าฉันรู้สึกยังไงกับวินัย
‪อย่าคิดเยอะไป
‪เข้าใจนะ โชคดีล่ะ ‪คืบหน้าแล้วก็บอกฉันด้วย นาเดีย
‪- ได้ค่ะ ‪- ฉันอยากได้ยินข่าวดี
‪ให้เร็วที่สุด ขอให้โชคดีนะ
‪โอเค
‪หลังจากคุยกับป้าสิมา และเธอบอกว่า "นี่
‪ถามเขาสิ" ฉันก็แบบ "จริงของป้า"
‪ฉันไม่ได้ต้องการให้เขาแจกแจงอย่างละเอียด
‪ฉันแค่อยากได้คำตอบ เพราะคุณไม่โผล่มา
‪คุณไม่รับสาย ไม่อะไรเลย
‪เมื่อคืน ผมเข้าไปออกกำลังกายมา
‪อากาศมันร้อน 95 องศา
‪พอออกเสร็จ ผมเลยมีอาการเพลียความร้อน
‪ผมต้องต่อสายน้ำเกลือเพื่อรักษาระดับของเหลว
‪และเมื่อคืนผมก็ไข้ขึ้นจนนอนไม่หลับ
‪เมื่อเช้านี้ ผมเลยส่งข้อความหาเธอ
‪(ผมผิดเองที่ไม่ยอมสื่อสาร ผมขอโทษ)
‪(ฉันคงไม่สนหรอก แต่นี้คุณบอก)
‪(ว่าคุณกำลังมาแต่คุณก็ไม่มา)
‪ตอนคบกับแฟนเก่า ฉันไม่ค่อยถือสาอะไรเท่าไร
‪ต่อให้พวกเขาจะยกเลิกนัด ‪หรือทำตัวมีลับลมคมใน
‪แต่ตอนนี้ฉันโตแล้ว ฉันต้องปกป้องตัวเองบ้าง
‪ผมรู้ว่าเรื่องนี้ผมผิด
‪แต่ผมก็ยอมรับว่าเมื่อเกิดปัญหา
‪ท่าทีร่วมกันของเราจะเป็นเครื่องตัดสิน ‪ว่าเราเข้มแข็งหรือเปราะบาง
‪ปลายสัปดาห์นั้น ฉันได้รับช่อดอกไม้
‪ช็อกโกแลตหนึ่งกล่อง
‪แล้วก็คุกกี้หนึ่งกล่อง
‪แล้วบนหน้าของคุกกี้แต่ละชิ้นก็มี
‪ข้อความบอกขอโทษหลายๆ แบบเขียนเอาไว้
‪มันสุภาพและน่ารักมากเลย
‪ฉันประทับใจมาก
‪ฉันเลยคิดว่าฉันจะลองเปิดใจดู
‪ลองให้โอกาสเขาดูอีกสักครั้ง
‪(ปรัทยุมนะ)
‪นี่คือแท่นบูชาของบ้านเรา
‪เรียกอีกชื่อคือมณเฑียร
‪สำหรับเทพเจ้า เราทำตู้เสื้อผ้าไว้ด้วย
‪ลองดูสิครับ เราทำเสื้อให้พวกพระองค์
‪เทพเจ้าสามารถเลือกสิ่งที่จะใส่ได้
‪นั่นเป็นตะขอเล็กๆ
‪พวกพระองค์สวมชุดพวกนี้ได้
‪เราเปลี่ยนชุดให้พระองค์ทุกวัน
‪พระองค์เลยได้สวมชุดใหม่ทุกวัน ‪ซึ่งมันวิเศษมากๆ เลย
‪ผมเป็นคนออกแบบทุกชุดเอง
‪ครอบครัวผมให้อิสระผม ‪ทำอะไรที่อยากทำเยอะมาก
‪ผมคิดว่าตัวเองเป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์
‪การหาคู่ที่ใช่ให้ปรัทยุมนะเป็นเรื่องที่ท้าทาย
‪ฉันกำลังหาสาวที่น่าจะมีแววอยู่
‪วันนี้ฉันได้พบสาวสวย
‪ที่มาไกลจากจาลเกออนเพื่อพบปรัทยุมนะ
‪- ฉันเจอพ่อแม่เธอเมื่อคืน ‪- ค่ะ
‪มาจากจาลเกออนตอนไหน
‪เมื่อวานค่ะ
‪- เธอเกิดปีไหนเหรอ ‪- ปี 90 ค่ะ
‪ปี 90
‪งานอดิเรกล่ะ
‪วาดภาพสีน้ำมัน แล้วฉันก็ชอบดนตรีด้วย
‪- ร้องเพลงเหรอ ‪- ฉันชอบไปเล่นโยคะตอนเช้า...
‪พอเจอเธอแล้ว ฉันมีคนในใจเพียบเลย
‪คนหนึ่งที่ฉันอยากแนะนำคือปรัทยุมนะ มาลู
‪สอง ฉันว่าเขาน่าจะเข้ากับเธอดี ‪โอเคนะ เขาทั้งสูง ผอม แข็งแรง
‪- แล้วเขาก็รักสุขภาพ... ‪- โอเค
‪ชอบออกกำลังกาย ซึ่งก็เหมือนเธอ ‪เธอผอม สูง หุ่นดี
‪- ฉันว่าพวกเธอน่าจะเหมาะกัน ‪- โอเคค่ะ
‪ปรัทยุมนะพบผู้หญิงมา 150 คนแล้ว ‪แต่เขาปฏิเสธทุกคน
‪และเขาก็ไม่พร้อมจะเจอตัวเป็นๆ ด้วย
‪เขาใช้ข้อมูลประวัติเพื่อตัดสินใจ ‪ว่าจะพบผู้หญิงคนนั้นไหม
‪ฉันส่งข้อมูลประวัติของสเน่หาลไปให้
‪เธอเป็นคนน่ารัก และพวกเขาก็มีอะไรคล้ายกัน
‪เขาเป็นนักออกแบบเครื่องประดับ ‪เธอเป็นจิตรกร
‪แต่ฉันแปลกใจมากตอนที่เขาตกลงจะพบกับเธอ
‪สวัสดีครับ ขอบคุณ
‪หลังจากคุยเรื่องนี้กับพี่สาวแล้ว
‪ผมว่าผมควรยืดหยุ่นและให้โอกาสกับเรื่องนี้หน่อย
‪และเราก็มีอะไรหลายอย่างเหมือนกัน
‪ผมว่าเธอน่ารักด้วย ‪เพราะงั้นเจอกันหน่อยก็ไม่เสียหาย
‪แล้วคุณทำอะไรที่บอมบ์เบย์เหรอ
‪- อันที่จริงฉันมาจากจาลเกออน ‪- โอเค
‪ค่ะ มันเป็นเมืองเล็กๆ ที่ดีเลยล่ะ
‪- โอเค ‪- ค่ะ
‪ก่อนหน้านี้เวลาฉันไปเจอใคร ‪พวกเขาก็จะพาครอบครัวมาด้วย
‪ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก เราเจอกันตัวต่อตัว
‪เวลาพาครอบครัวมาด้วย ‪เราถามคำถามแบบเปิดอกไม่ได้
‪แล้วคุณทำงานอะไรเหรอ
‪ผมออกแบบเครื่องประดับครับ
‪ก็ออกแบบเครื่องประดับ ขายเครื่องประดับ...
‪งั้นคุณก็เรียนจบ ‪ด้านออกแบบเครื่องประดับมาเหรอ
‪เรียนเหรอ เรียกว่าถูกฝึก ‪ในทำเครื่องประดับมาโดยตรงดีกว่า
‪ทั้งเรื่องออกแบบ จัดหาอัญมณี ‪และนำออกจัดแสดง
‪ความรู้จากการปฏิบัติจริง ‪ความรู้จากการปฏิบัติจริงล้วนๆ ว้าว เจ๋งมาก
‪ครั้งแรกที่ได้เห็นเธอ
‪เธอดูเป็นคนสบายๆ และอ่อนหวาน ซึ่งก็ใช่จริงๆ
‪การทำให้อีกฝ่ายสบายใจ ‪และพยายามทำความเข้าใจพวกเขา
‪เป็นอะไรที่ดีอยู่แล้ว
‪นั่นคือสิ่งที่เราต้องมีในเวลาไปพบใครสักคน
‪เพราะงั้นเธอเป็นคนที่พูดคุยด้วยสนุก
‪หลังจากเรียนจบแล้วคุณทำอะไรต่อ
‪- ฉันเป็นนักออกแบบภายในค่ะ ‪- โอเค
‪แบบว่าถ้าเขาต้องการภาพวาด ฉันก็จะ...
‪ฉันรับโจทย์มาแล้วก็วาดตามที่เขาต้องการ...
‪ขอดูผลงานของคุณหน่อยสิ
‪- อันนี้เพจของคุณเหรอ ‪- ค่ะ
‪ว้าว สวยมากเลย
‪เวลาได้ใช้สีเยอะๆ มันสนุกมาก...
‪- มันสวย ‪- แถมยัง...
‪ค่ะ ฉันชอบมันมาก
‪สวยมาก งานดีมากครับ
‪ก่อนจะมา ฉันค่อนข้างตื่นเต้นและกังวล
‪ความรู้สึกฉันผสมปนเปกัน
‪แต่เขาสนใจในเรื่องที่ฉันหลงใหล
‪งานศิลป์ของฉัน สิ่งที่ฉันชอบทำ
‪ตอนนี้ฉันเลยผ่อนคลาย
‪แล้วคุณมีงานอดิเรกอะไรคะ
‪ผมชอบออกกำลังกาย ชอบเดินทาง ชอบดนตรี
‪ดูหนังก็น่าจะใช่ อะไรที่มันได้ผจญภัย
‪- โอเค ‪- ดูหนัง ทุกอย่างเลย
‪- อะไรที่ตรงข้ามกับฉัน ‪- คุณไม่ชอบผจญภัยงั้นเหรอ
‪ไม่ค่ะ ไม่ค่อยชอบ
‪แล้วคุณชอบเดินทางไหม...
‪ค่ะ ฉันชอบเดินทาง
‪ล่าสุดฉันไปเที่ยวไฮเดอราบัดมาหนึ่งสัปดาห์
‪พี่สาวแม่ฉันอยู่ที่นั่น
‪ครับ แต่ผมไม่ค่อยมีความทรงจำ ‪เกี่ยวกับที่นั่นเท่าไร เพราะว่า...
‪ครับ มันไกลไปหน่อย
‪ไกลไปสำหรับคุณเหรอ
‪จากจาลเกออน ‪เราต้องนั่งรถไฟ 15 ชั่วโมงเลยนะ
‪ผมว่าปัญหาก็คือจาลเกออนเนี่ย ‪มันเป็นที่ที่กันดาร แบบว่า...
‪ถ้าคุณจะหาเที่ยวบินไปที่นั่น ‪เที่ยวบินมันคงจะมีน้อย
‪ที่นั่นมันกันดาร ‪แค่เพราะคุณหาเที่ยวบินไปที่นั่นไม่ได้สินะ
‪แต่มันจริงนี่ เถอะน่า ยอมรับเถอะ
‪- ไม่ล่ะค่ะ ‪- ผมไม่เคยไปที่นั่นเลย
‪- นี่ครับ เอาซอสมะเขือเทศไหม ‪- คุณชอบกาแฟไหม
‪ผมชอบดื่มกาแฟมากเลย อย่างน้อยเราก็...
‪ฉันไม่เคยดื่มชาหรือกาแฟมาก่อนในชีวิตเลย
‪- คุณไม่ชอบอะไรขมๆ สินะ ‪- เกลียดเลยล่ะ
‪- ไม่ ‪- คุณชอบช็อกโกแลตไหม
‪ไม่ค่ะ ฉันไม่ชอบช็อกโกแลต
‪ใครไม่ชอบช็อกโกแลตบ้าง
‪โอเค
‪ผมไม่แน่ใจว่านิสัยใจคอเราไปกันได้
‪เธอเป็นคนเรียบง่ายและบ้านๆ
‪ถ้าเกิดจะมองในระยะยาวล่ะก็
‪ผมค่อนข้างหวั่นใจนิดหน่อย แบบว่า
‪เราจะมีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกันในอนาคตได้เหรอ
‪นั่นแหละที่ผมกังวล
‪ผมไม่แน่ใจว่าผมจะอยากคุยกับเธอต่อ
‪คุณจะกลับจาลเกออนวันที่ 27 สินะ
‪ใช่แล้วค่ะ
‪วันที่ 27 เจอกันที่จาลเกออนนะคะ
‪ไม่ล่ะ ไม่เอาด้วยแน่
‪เรื่องนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นแน่
‪ผมขอเบอร์เธอมา
‪แต่นั่นไม่ได้แปลว่าผมจะโทรไป
‪(อปารณา)
‪(ทิลิป)
‪- อปารณา ‪- ค่ะ สวัสดี เป็นไงบ้างคะ
‪- ยินดีที่ได้พบคุณ ‪- เช่นกันค่ะ สบายดีนะคะ
‪- ดีครับผม ‪- ค่ะ
‪นัดดูตัวครั้งล่าสุดของอปารณาจบลงแบบไม่สู้ดี
‪ฉันรู้ว่าฉันจะต้องหาคนที่ใช่ให้เธอให้ได้
‪ฉันเลยแนะนำให้เธอรู้จักทิลิป
‪เขาเป็นชาวสินธีเหมือนเธอ ‪เขาเรียนจบจากมหาวิทยาลัยในไอวี่ลีก
‪เขาเป็นคนจริงจังและอยากลงหลักปักฐาน
‪- ดื่ม ‪- ดื่ม
‪- ตอนนี้คุณอยู่ที่ซีแอตเทิลเหรอ ‪- ครับ
‪ผมเพิ่งย้ายไปที่นั่นเมื่อสิบเดือนก่อน
‪ทั้งชีวิตผมอยู่ที่นิวยอร์ก
‪- เหรอคะ ‪- แต่ที่นั่นมันเล็กไปแล้วสำหรับผม
‪- ทุกอย่างของเมืองเลย ‪- ร่างกายและจิตใจผมโตเกินไปแล้ว
‪ฉันว่าคราวนี้เธอทำงานได้ดี
‪เพราะตอนที่เห็นใบประวัติเขา ฉันพูดว่า
‪งานนี้ขึ้นอยู่ที่ว่าเคมีเราจะเข้ากันไหมแล้วล่ะ
‪ใช่ค่ะ เพราะนอกจากเรื่องนั้น เขาไร้ที่ติ
‪- แล้วคุณโตที่นี่เหรอครับ ‪- ใช่ค่ะ
‪แล้วงานอดิเรกที่คุณชอบทำล่ะครับ
‪ฉันตั้งใจจะเดินทางให้ได้มากที่สุด ‪และมันก็ไม่เคยพอ
‪น่าตื่นเต้นจัง
‪มันวิเศษมากเลย จริงๆ นะ
‪ฉันเพิ่งไปเอกวาดอร์มา ‪สุดสัปดาห์นี้ฉันจะไปโคลอมเบีย
‪ค่ะ แล้วหลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์ ‪ฉันก็จะไปปานามา
‪แล้วฉันก็อยากจะไปอิหร่าน ‪ซึ่งตอนนี้เราไปไม่ได้แล้ว
‪เมื่อปีก่อนยังไปได้อยู่เลย ‪ฉันเลยรู้สึกแบบ "ปัดโธ่"
‪แล้ว...
‪แล้วฉันก็อยากไปปากีสถานด้วย ‪ฉันอยากจะพาแม่ไป
‪- แต่มันลำบากมากเลยล่ะ ‪- ครับ มันน่าจะลำบาก...
‪ฉันไม่คิดว่าตัวเลขมันจะเยอะขนาดนี้ ‪กระทั่งหลังมาทำงาน
‪และเจอปัญหาในการจะไปที่นั่น และ...
‪ค่ะ แล้วคุณล่ะ จะไปไหนต่อ
‪ผมอยากไปนอร์เวย์...
‪ช่วงกลางวันของที่นั่นยาวแค่ห้าชั่วโมงเองนี่นา
‪ครับ เพราะงั้นคุณถึงต้องไปดูแสงเหนือไง
‪- กลางคืนมันยาวกว่ากลางวัน ‪- ว้าว
‪ให้ตายสิ
‪(เพิ่งถึงร้าน ฉันกับเพื่อนจะรอคุณนะ จุ๊บๆ)
‪(นาเดีย)
‪หลายปีแล้วที่ฉันพยายามเผชิญเรื่องต่างๆ ‪โดยไม่คาดหวัง
‪แต่วินัยกับฉันจริงจังกันมากขึ้น
‪และเพื่อนๆ ของฉันก็อยากจะเจอเขา
‪ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า ‪พวกเธอจะคบกันได้นาน...
‪- ฉันก็ด้วย ‪- ขนาดนี้น่ะ
‪ใช่ เราสนุกกันมากๆ มันดีไปหมด ‪อ้อ เขาส่งข้อความมาแล้ว
‪(กำลังไป)
‪เขากำลังมา
‪แล้วเราก็เข้ากันได้ในหลายต่อหลายเรื่องเลย
‪- บ้าไปแล้ว ‪- ก็นั่นน่ะสิ
‪- งั้นเขาก็ "ผ่าน" สินะ ใกล้จะผ่าน ‪- ใช่ ประมาณนั้น
‪เรามีเพื่อนร่วมกันในเฟซบุ๊ก 40 คน
‪- จนฉันงงว่าทำไมเราไม่เคยเจอกัน ‪- ใช่
‪- แต่สิ่งที่เกิดขึ้นมันสนุกมากเลย ‪- อือ
‪เกือบทุกครั้งที่เราไปเที่ยวกัน ‪เราไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ของเขา
‪ซึ่งเป็นอะไรที่บ้ามาก เพราะปกติ
‪ผู้ชายไม่ชอบแนะนำแฟนให้เพื่อนรู้จัก
‪ใช่ และมันเกิดขึ้นเร็วมาก
‪เดี๋ยว แล้วนี่ใช่ครั้งแรกที่เขา ‪จะได้เจอเพื่อนเธอหรือเปล่า
‪ใช่
‪รู้แบบนี้แล้วฉันกดดัน...
‪ฉันรู้สึกกดดันนิดๆ
‪แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกเป็นต่อนิดๆ นะ
‪เพราะเขาน่าจะผวาอยู่พอตัว
‪ใช่ ก็สมควรแล้ว
‪บางครั้งฉันก็ตั้งความหวังไว้สูงลิบ ‪แล้วฉันก็ต้องผิดหวัง
‪แต่ฉันคาดหวังกับเรื่องความสัมพันธ์
‪เพราะงั้น ภาวนาขอให้มันดีนะคะ
‪- คุณเคยเที่ยวเกาะไหม ‪- ไม่ค่ะ
‪- ผม... ‪- ฉันไม่ชอบหาด
‪- หือ ‪- ค่ะ ฉันไม่ชอบหาด
‪ไม่ชอบหาดเหรอ เพราะทรายมันเลอะเทอะ ‪หรือเพราะทะเลมันน่ากลัว หรือทั้งคู่ครับ
‪เปล่า ฉันชอบทะเล ‪ฉันเคยล่องเรือนานร้อยวัน
‪- โอเค ‪- ฉันรักทะเลอยู่แล้ว
‪แต่ไม่ชอบ ไม่ชอบทรายสินะ
‪- มันเหมือนฝันร้ายของฉัน ‪- ใช่เลย
‪แค่ต้องนอนบนหาดเกินสามชั่วโมงฉันก็ไม่ไหวแล้ว
‪หรืออาจจะแค่สอง
‪แล้วถ้ามีเวลาให้ผ่อนคลายสักสิบวันคุณจะทำอะไร
‪สิบวันนั้นคุณจะทำอะไร
‪ทำไมคุณต้องนำด้วยคำว่า "ผ่อนคลาย" ล่ะ
‪ก็เพราะมันเป็นการผ่อนคลายไง ‪เช่นการนอน คุณผ่อนคลายเป็นไหม
‪ค่ะ สักสามวันน่ะได้ ‪ทำไมต้องผ่อนคลายตั้งสิบวันด้วย พิลึกชะมัด
‪ไม่รู้สิ
‪ชีวิตคุณมันมีอะไรเหรอ ‪ทำไมพักผ่อนในวันทั่วๆ ไปไม่ได้
‪ถ้าคุณต้องผ่อนคลายตั้งสิบวัน ‪ฉันก็ชักกังวลแล้ว คุณเข้าใจใช่ไหม
‪แบบว่าคุณเป็นอะไรหรือเปล่า
‪คือ...
‪เขารักการผจญภัย เขาชอบท่องเที่ยว
‪เขาพร้อมเสี่ยงกับอาชีพของเขา
‪เขากำลังมองหาคนที่ใช่ ‪ฉันว่ามันบอกให้รู้ได้แล้วว่าเขาเป็นคนยังไง
‪ผมรู้สึกผ่อนคลายนะที่เรื่องนี้มันจบลงซะที
‪เธอไม่รู้ เหมือนจะไม่รู้ว่า ‪จะตอบคำถามเกี่ยวกับ...
‪การผ่อนคลายยังไง เพราะงั้น...
‪- พร้อมจะไปกันหรือยังคะ โอเค ‪- ครับ
‪ถึงผมจะไม่ใช่คนชอบชายหาด
‪แต่ผมสามารถอยู่ริมชายหาดเป็นสิบวันได้แน่นอน
‪- ค่ะ ฉันเคยไปพาทาโกเนีย ‪- ครับ
‪ฉันไปปีนเขา และฉันก็เจอเรื่องที่เลวร้ายที่สุด
‪- เรื่องหนึ่งของชีวิตเลย ‪- เหรอครับ
‪เป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดเลยล่ะ
‪เขาเป็นคนที่วิเศษมาก แต่ฉัน...
‪ฉันไม่แน่ใจว่าเคมีเราตรงกัน
‪ฉันว่าสิมาทำได้ดีมาก ‪เธอฟังสิ่งที่ฉันพูดไปคราวก่อน
‪และเธอก็หาคนที่มีคุณสมบัติและนิสัยใจคอ
‪ได้ตรงตามที่ฉันบอก
‪ฉันดีใจนะที่ได้เจอ ‪คนที่เหมือนเทพบุตรในกระดาษ
‪แต่มันไม่ได้แปลว่าเขาจะเป็นเทพบุตรในชีวิตจริง
‪พระเจ้าช่วย พอดีเลย ฉันหิวสุดๆ
‪ขอบคุณมากค่ะ นี่แหละที่เราต้องการตอนนี้
‪หมอนี่อยู่ไหนของเขา
‪- คิดว่าเขากำลังมาหรือเปล่า ‪- ไม่รู้สิ ฉันชักหงุดหงิดแล้ว
‪(ผมทะเลาะกับพี่สาวน่ะ)
‪(ไม่รู้จะไปได้ไหม)
‪ว้าว
‪มีอะไรเหรอ
‪โอเค เขาเพิ่งให้ข้ออ้างที่ห่วยบรมกับฉัน
‪- ว่าทำไมเขามาไม่ได้ ‪- ไม่นะ
‪เธอโอเคไหม
‪เรื่องที่ทำให้ฉันหงุดหงิดใจที่สุดก็คือ
‪เขาเทฉันไม่มาตามนัดต่อหน้าเพื่อนๆ
‪และมันก็น่าอายมากๆ
‪ฉันว่าเธอควรส่งข้อความตอบกลับไปว่า ‪"รู้อะไรไหม ช่างมันเถอะ"
‪อือ ฉันรู้สึกแย่สุดๆ ไปเลย แบบว่า...
‪ค่ะ ฉันรู้สึกตัวคนเดียว
‪แบบว่า...
‪ฉันอยู่ในวัยที่เพื่อนๆ ของฉันได้ก้าวไปสู่
‪บทใหม่ของชีวิตแล้ว
‪แต่ฉันรู้สึกว่าฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย
‪ขอโทษนะ ไม่ชอบเวลาเป็นเมนส์เลย
‪(อปารณา)
‪เพราะเธอเป็นคนแน่วแน่และดื้อรั้น
‪อปารณาไม่สานต่อกับทิลิป
‪ฉันเลยแนะนำให้เธอได้รู้จักเชการ
‪- ไง อปารณา ‪- ไง สวัสดี
‪- ผมเชการ ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪- สบายดีไหมคะ ‪- ดีครับ คุณล่ะ
‪ดีครับ
‪อปารณาบอกว่าไม่เอาทนาย แต่เชการเป็นทนาย
‪เขามีสำนักงานกฎหมาย เป็นคนใจดี
‪เขาฉลาด เขาประสบความสำเร็จ
‪แล้วเขาก็เป็นคนมีพลังบวกสูง เขาไม่กลัวเธอแน่
‪- ว่าไงครับ ‪- ผมอยากได้ คุณมีเกรย์กู๊สไหม
‪- มีครับ ‪- งั้นขอเกรย์กู๊สผสมโซดากับมะนาว
‪- ได้ครับ ‪- ขอบคุณ
‪ชอบเกรย์กู๊สเหรอคะ
‪ครับ อันที่จริงผมมีเหตุผลบางอย่าง ‪ที่ทำให้ไม่ชอบติโตส์
‪เป็นเรื่องส่วนตัวน่ะ ทุกคนมักจะบอกว่า...
‪คนเท็กซัสไม่มีวันพูดแบบนั้นแน่
‪- จริงเหรอ ติโตส์มาจากเท็กซัสเหรอ ‪- จากออสตินค่ะ ใช่
‪คุณเกิดและโตที่ฮูสตันเหรอครับ
‪ฉันเกิดที่ลอนดอน อยู่ที่ดูไบระยะสั้นๆ
‪จากนั้นก็ย้ายมาอเมริกา ‪เราย้ายมาฮูสตัน แล้วก็...
‪- วิเศษไปเลย ผมเคยไปลอนดอน ‪- ค่ะ
‪และผมก็อยากไปดูไบมาตลอด
‪เหรอคะ คุณเลือกที่ที่อยากไปได้แปลกมาก
‪จริงเหรอ ผมว่ามันน่าตื่นเต้นออก แบบว่า
‪ผมว่าที่นั่นมันพัฒนาแล้ว ‪แถมเมืองก็มีความเป็นโลกอนาคต
‪ค่ะ ถ้าคุณชอบดิสนีย์ ‪ที่นั่นก็เหมือนดิสนีย์ เวิลด์เลย
‪- โอเค ‪- ค่ะ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ไม่เป็นไรครับ
‪ชน ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ขอบคุณที่มานะ
‪หลังจบปริญญาตรี ฉันเรียนต่อด้านกฎหมาย
‪เพราะงั้นฉันเลยต้องอยู่ที่วิทยาลัยต่อไปอีกสามปี
‪และมันโกลาหลมาก พอมองย้อนกลับไป
‪ฉันควรจะหยุดพักระหว่างนั้น
‪เพื่อจะได้ลองใช้ชีวิตจริงๆ ดู
‪- ผมพักอยู่ตั้งสี่ปีเลยล่ะ ‪- ค่ะ
‪แล้วคุณได้ใช้ชีวิตจริงๆ ไหม
‪ครับ รู้ไหม ผมมีความสุขมากเลยนะ ‪ที่ได้หยุดพักในช่วงเวลานั้น
‪และได้ออกค้นหาตัวตนของตัวเอง
‪มันทำให้ผมรู้ว่าผมชอบกฎหมาย ‪ผมเลยเรียนต่อด้านกฎหมาย
‪- คุณชอบมันจริงอะ คุณชอบมันเหรอ ‪- อะไรนะ
‪ผมชอบเป็นทนาย ใช่ครับ ผมชอบมากเลย
‪ฉันแบบ หือ พิลึกชะมัด
‪โอเค แล้วคุณชอบเป็นทนายไหม
‪- ไม่ค่ะ ไม่เท่าไร ‪- โอเค
‪ฉันแปลกใจระคนยินดีนะคะ ‪ที่เขาพูดคุยด้วยได้ง่ายมากๆ
‪แล้วมันก็เป็นเรื่องที่ดีเหมือนกัน
‪มันมีคนที่ไม่ซับซ้อนแบบนั้นอยู่ด้วยเหรอ
‪ก็เป็นอะไรที่น่าสนใจดีนะ ถือเป็นเรื่องใหม่ดี
‪แล้ววันหยุดในฝันของคุณเป็นยังไง
‪ฉันเดินทางบ่อยมาก มากแบบมากๆ และ...
‪ฉันเคยไปอียิปต์ มอริเชียส ‪โมร็อกโกและแอฟริกาใต้มาแล้ว
‪ผมเองก็อยากไปแอฟริกาใต้
‪- ฉันไม่ชอบที่นั่น ‪- คุณไม่ชอบเหรอ
‪แปลกดี แต่แหล่งท่องเที่ยวทำฉันสติแตก
‪- ฉันเคยไปคิวบามาด้วย ‪- เหรอ โอเค
‪เมื่อก่อนฉันเคยแอบไปแคนาดามาด้วย
‪สักห้าหรือเจ็ดปีก่อนนี่แหละ
‪แล้วคุณรู้สึกยังไงกับคิวบา
‪รู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยล่ะมั้งคะ
‪คือฉันเดินทางมารอบโลกแล้ว
‪- ครับ ‪- มันอันตรายมาก
‪พวกเราจะกังวลเรื่อง
‪- ผู้หญิงที่เราอยู่ด้วย เพราะ... ‪- พวกเขาควรกังวลเรื่องคุณต่างหาก
‪ครับ มันน่าสนใจมาก ผมชอบวัฒนธรรม
‪- ฉันก็คิดว่ามันยอดมาก ‪- หลายๆ อย่างมันก็เศร้าที่ได้เห็น
‪- คือ... ‪- ค่ะ เซ็กส์ทัวร์มันแปลก
‪- อะไรนะครับ ‪- เซ็กส์ทัวร์ เพื่อนที่ฉันไปด้วย...
‪- ผมไม่รู้ว่านั่นคือ... ‪- ค่ะ สมัยนั้นมันเป็นปัญหาใหญ่
‪- พระเจ้าช่วย ‪- ช่วง 2013 หรือ 14
‪ผู้ชายพวกนี้เนี่ย...
‪ดีเลยครับ เป็นเดทที่สนุกมาก ‪ผมชอบเรื่องที่เราคุยกัน
‪มันดีจริงๆ
‪จากนั้นเราก็เจอคนงานก่อสร้าง ‪เราเลยถามว่า
‪"ทำไมคุณถึงมาคิวบาทุกปี" และเขาก็ตอบ
‪"ปาร์ตี้สละโสดไง ผู้หญิงที่นี่ราคาถูก"
‪ผมว่าเธอเปี่ยมไปด้วยพลัง เธอเป็นคนที่สนุกมาก
‪ผมว่าเธอเป็นคนที่น่าทึ่งมากๆ เลยล่ะ
‪และฉันก็บอกว่า "น่ากลัวนะนั่น"
‪พระเจ้าช่วย เลวร้ายมาก
‪แล้วฉันก็ปล่อยเพื่อนไปตามลำพังสักครึ่งชั่วโมงได้
‪ผมรู้สึกว่าผมสามารถเรียนรู้อะไร ‪จากเธอได้ไม่รู้จบ
‪เราเกือบจะโดนจี้...
‪หรือเรียกว่าฆ่าก็ได้ ในคืนหนึ่ง ‪ซึ่งนั่นจะเป็นคนละเรื่องกันเลย
‪ฉันโล่งอก ฉันโล่งอกที่เขา...
‪เป็นตัวอย่างของตัวเลือกในแบบที่ว่า...
‪เขาอาจไม่ได้ตรงสเปคของฉันทุกอย่าง
‪แต่เรารู้ดี และฉันก็ยอมรับ ‪และก็อย่างที่สิมาพูดเอาไว้ว่า
‪สเปคไม่ใช่ทุกอย่าง เราต้องไปเจอคนคนนั้น
‪ที่สิมาทำคือหาผู้ชายให้ฉัน และเขาก็ดี
‪เขาก็ดีค่ะ
‪(ปรัทยุมนะ)
‪ผมเจอคนมามากมาย
‪พวกเธอเป็นคนดี ‪แต่ผมไม่รู้สึกว่าพวกเธอเป็นคู่ที่ใช่ของชีวิต
‪นี่คือช่วงวัยที่เราจะรู้สึกโดดเดี่ยวบ่อยมาก
‪คุณจะรู้สึกว่าถึงคุณจะออกไปเที่ยวกับเพื่อน
‪แต่คุณเป็นคนเดียวที่โสด ขณะที่คนอื่นเขามีคู่
‪ช่วงสองปีมานี้ ผมคงพูดได้ว่า
‪ผมไม่คิดมากถ้าจะต้องลงหลักปักฐานกับใครสักคน ‪และทำให้ชีวิตมีเสถียรภาพ
‪เพราะนี่คือช่วงวัยของการสร้างเนื้อสร้างตัว ‪ในชีวิตของคนคนหนึ่ง
‪และอย่างน้อย ผมก็อยากให้ในวัยสร้างตัว
‪ผมมีใครสักคนที่ช่วยแบ่งเบา
‪ไม่อย่างนั้นเราจะสูญเสีย ‪ความหมายหลายๆ อย่างไป
‪(คุชบู พี่สาวปรัทยุมนะ)
‪นี่รักแรกของนายสินะ
‪- ไม่ใช่รักแรกสักหน่อย ‪- แล้วรักแรกของนายคืออะไร
‪ผมว่ารักแรกของผมก็คือตัวผมนี่แหละ
‪นายมันสนใจแต่ตัวเอง
‪ผมเปล่าสนใจแต่ตัวเอง
‪แล้วอะไรล่ะ
‪เป็นนายตัวเอง
‪โอเค แล้วเกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงคนนั้น
‪สเน่หาลเหรอ เธอเป็นคนดี ‪แต่เธอไม่ใช่สำหรับผม
‪ผมไม่รู้สึกแบบนั้น
‪นายบอกว่านายไม่ได้สนใจแต่ตัวเอง ‪แล้วนายเห็นคนอื่นๆ เป็นอะไร
‪- สิ่งที่นายต้องมอบให้คนอื่น... ‪- สนใจแต่ตัวเอง
‪ใช่ไง คนที่สนใจแต่ตัวเองน่ะ ‪ไม่เหลือพื้นที่ว่างไว้ให้ใครหรอก
‪ก็จริง
‪พี่สาวผมแต่งงานตอนอายุ 23 หรือ 24 นี่แหละ
‪ตอนนั้นเธอยังเด็กมากเลย
‪แต่นั่นมันคนละยุคกับยุคนี้
‪คนรุ่นทุกวันนี้ เรามีความคิดของตัวเอง
‪ทุกอย่างต่างกันอย่างสุดขั้ว
‪แต่ปัญหาก็คือผม 30 แล้ว
‪และผมก็โดนกดดันหนักให้ต้องแต่งงาน
‪แล้วต่อไปนายจะไปพบผู้หญิงคนไหนอีกไหม
‪ผมไม่ได้ปิดตัวเอง
‪ถ้ามีคู่ที่น่าสนใจ ผมก็พร้อมจะไปเจอ...
‪- นั่นไง ‪- ผมถามทุกคน แล้วพวกเขาก็บอกแต่
‪"ตัวเลือกยิ่งเยอะก็ยิ่งดี"
‪แต่การจะรู้สึกอยากใช้ชีวิตอยู่กับใครสักคน
‪ในฐานะคู่ชีวิตของเรา มันต้องใช้เวลา
‪ผมรู้สึกวิตกกับเรื่องนี้
‪มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ‪มันมีบางวันที่ผมรู้สึกเซ็งสุดๆ
‪แต่ละก้าวที่รออยู่ มันยากขึ้นทุกทีๆ
‪นายผ่านมาครึ่งชีวิตแล้วนะ ‪เหลือเวลาอีกแค่ครึ่งชีวิตเท่านั้น
‪ก็ถ้าเป็นแบบนั้น
‪มันก็ไม่ได้แปลว่าผมจำเป็นต้องกดดันตัวเองนี่นา
‪แค่ทำให้อีกครึ่งชีวิตที่เหลือมันดีก็พอแล้ว
‪ถ้าแต่งแล้วแย่ เราจะแต่งไปทำไมกัน
‪สำหรับปรัทยุมนะ
‪เขาจะต้องตัดสินใจให้มันชัดเจน
‪ฉันเลยส่งเพื่อนฉันที่เป็นไลฟ์โค้ชไปหาเขา
‪ถ้าได้เจอและพูดคุยกัน พวกเขาน่าจะช่วยได้
‪เรื่องสำคัญคือเราต้องเห็นหลายๆ แง่มุมก่อน
‪จากนั้นเราถึงจะบอกได้ว่า "โอเค คนนี้ใช่" ‪หรืออะไรทำนองนั้นได้
‪สิมาแนะนำให้ผมพบไลฟ์โค้ช
‪และผมว่ามันก็ดีถ้าได้ฟังความเห็นบุคคลที่สาม
‪คนที่ไม่เกี่ยวข้อง คนที่ไม่เอาความรู้สึกมาเกี่ยว
‪กับเรื่องทั้งหมดนี่
‪ผมเชื่อว่าเราเรียนรู้ได้ทุกวัน
‪ผมเชื่อว่าเราพัฒนาความรู้ได้ทุกวัน
‪ผมเลยพยายามจะทำแบบนั้น
‪ผมเชื่อว่าคนทุกคนควรทำแบบนั้น
‪เอาล่ะ
‪- สัปดาห์หนึ่งแล้ว ‪- โธ่ อยากดื่มไวน์จัง
‪เทใส่แก้วใบใหญ่มาเลยนะ
‪(อปารณา)
‪เล่าเรื่องแม่สื่อให้ฟังหน่อย
‪สิมา เธอ...
‪อ้อ คนนั้นนี่เอง
‪ใช่ และ...
‪ครั้งนี้เธอฟังฉัน
‪ฉันรู้สึกว่าเธอให้ความสำคัญ ‪กับคุณสมบัติต่างๆ ของฉัน
‪แล้วนำไปใส่ในตัวเลือกทั้งสองแบบ
‪เธอเชื่อสิมาไหม
‪เราเชื่อเธอมากขึ้นหรือยัง ‪เราเหมือนเชื่อใจเธอมากขึ้น
‪ฉันรู้สึกแบบ...
‪เราไว้ใจได้แล้วว่าเธอจะรับฟัง ซึ่งนั่นสำคัญที่สุด
‪- นั่นดีมากๆ เลย ‪- ใช่
‪เธอพยายามเต็มที่เพื่อหาคนสองคนนี้มาให้
‪ซึ่งฉันคงต้องบอกว่าในใบประวัติ พวกเขาดูเข้าที
‪แล้วพอไปเจอจริงๆ พวกเขาก็ยังเข้าทีอยู่
‪- ถึงคนหนึ่งจะไม่ได้ใช่กับฉันเท่าไร ‪- ใช่
‪แต่อีกคนก็น่าสนใจพอให้ฉันอยากจะทำความรู้จัก ‪และลองดูว่าเราจะไปกันได้ถึงไหน
‪- ใช่ ฉันคิดว่า... ‪- เธอยิ้ม
‪- ฉันตื่นเต้นเรื่องผู้ชายคนนี้ ‪- เธอตื่นเต้น
‪เชการ เขาเป็นคนดี
‪- ไง อปารณา ‪- ไง
‪- ผมเชการ ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪เขาเป็นทนายเหมือนกัน
‪ซึ่งแปลกมาก เพราะฉันไม่เดทกับทนาย
‪- เธอไม่คบทนาย ‪- ฉันก็ว่างั้น
‪ใช่ ฉันไม่
‪แต่ที่ทำให้เขาน่าสนใจก็คือเขารักมันมาก
‪ฉันไม่ได้เกลียดเขา
‪และนั่นคือเรื่องใหญ่
‪ฉันอยากจะพูดให้ชัดๆ นั่นเป็นเรื่องใหญ่
‪ที่ฉันไม่รังเกียจคนคนนั้นหลังเดทแรก
‪ฉันเป็นคนเด็ดเดี่ยว การที่ฉันไม่เด็ดเดี่ยว
‪หรือยังตัดสินใจไม่ได้ มันเลยเป็นเรื่องใหญ่
‪ปกติแค่แป๊บเดียวฉันก็จะ "ไม่เอา จ้ะ"
‪แต่ฉันก็พูดจ้ะบ้างเหมือนกัน
‪เขาอยู่ที่ชิคาโกสินะ
‪ตอนนี้เขาอยู่ชิคาโก มีออฟฟิศสองแห่ง
‪เธอชอบชิคาโกไหม
‪- ไม่ แต่... ‪- เธออาจชอบมันมากขึ้น
‪อะไรเนี่ย นี่เธอด่วนตัดสินแล้ว
‪เธอรีบสรุปว่า "ยัยนี่ต้องแต่งกับเขาแน่"
‪ยังไม่ทันได้จิบไวน์อีกอึก ‪เธอก็ย้ายฉันไปอยู่มิดเวสต์ซะแล้ว
‪เราเปล่าย้ายเธอไปมิดเวสต์
‪ที่เรากำลังทำอยู่คือหาทางจับคู่พวกเธอต่างหาก
‪อะไรอีก พูดมาอีกสิ
‪เขาเป็นคนชอบสังคม
‪แล้วรู้ไหม เขาทำเรื่องที่ ‪ถ้าคนอื่นทำฉันจะเกลียดมากๆ ด้วย
‪ผู้ชายที่ฉันกำลังเดทด้วยหันไปคุยกับคนอื่น
‪ผมจะบอกอะไรให้...
‪อย่างเช่นเวลาที่พวกเขาคุยกับบาร์เทนเดอร์ ‪และคุยแบบจริงจัง
‪- ฉันจะแบบ "สนใจหน่อย" ‪- โอเค
‪ไม่ใช่เพราะฉันหลงตัวเองนะ แต่เพราะเรา...
‪ดีใจจังที่เธอดักไว้ก่อน
‪ฉันก็ดีใจที่ดักไว้ก่อน แต่สนใจฉันหน่อย ‪เราออกมาเที่ยวด้วยกันนะ
‪คนคนนั้นไม่สำคัญกับชีวิตคุณสักหน่อย...
‪เขาอาจตื่นเต้นที่ได้เจอเธอก็ได้
‪และเขาก็อาจจะพยายามสร้างภาพลักษณ์ที่ดี
‪- ใช่ ‪- เขาดูจะเข้าท่าอยู่นะเนี่ย
‪เขาเป็นคนน่าสนใจมาก ฉันอยากรู้จักเขาอีก
‪อย่างตอนที่พนักงานบอกเราว่า ‪ถึงเวลาต้องลุกแล้วครับ
‪ฉันรู้สึกเศร้าๆ นั่นถือว่าเป็นสัญญาณที่ดี ว่าไหม
‪ดีสุดๆ
‪เธอต้องไปเจอเขาอีก
‪- บางทีฉันก็ควรเจอเขาอีก ‪- เธอต้องเจอเขาอีก จริงไหม
‪ใช่เลย โอเค คือฉันกำลังพยายามจะแยก
‪"โอเค นั่นเป็นสิ่งที่ฉันไม่ชอบ" ‪กับ "ฉันว่าเราเข้ากันดี" อยู่
‪และจากที่ฟัง มันน่าจะเป็น "ฉันว่าเราเข้ากันดี"
‪- ใช่ ‪- ซึ่งไม่ใช่เรื่องแย่เลย
‪เธอรู้สึกต่อติดกับคนที่เธอไม่นึกว่าจะต่อติด
‪- ฉันรู้ คิดดูสิ ทนาย... ‪- ซึ่งมันวิเศษมาก
‪- เขาคือคนแบบที่เธอไม่ต้องการ ‪- ฉันรู้
‪- เธอไม่ต้องการทนาย ‪- ฉันรู้ ฉันเกลียดทนาย
‪ฉันตื่นเต้นกับผู้ชายคนนี้ชะมัด ‪เธอต้องเจอเขาอีกนะ
‪- ยัยนี่ ดูสิว่ายัยนี่ดีใจแค่ไหน ‪- โอเค
‪แต่เธอจับฉันย้ายไปอยู่มิดเวสต์แล้ว
‪- ฉันย้ายเธอไปชิคาโกแล้ว ‪- แล้วเธอว่าเขารู้สึกยังไงกับเธอ
‪ไม่รู้สิ ถ้าเขาอยากเจอฉันอีก เราก็คงได้รู้กัน
‪- และฉันก็โอเคกับเรื่องนั้นนะ ‪- ยอดไปเลย
‪ใช่
‪ครับ ผมไม่คิดว่าเรามีอะไรเหมือนกันเท่าไร
‪ถ้าไม่นับเรื่องที่เราเป็นทนาย
‪ผมว่าเธอเป็นคนทะเยอทะยาน ‪และเธอก็เป็นคนที่มีความสามารถมาก
‪เธอเรียนมาสูง
‪แต่ผมคิดว่าพื้นฐานเราแตกต่างกันมาก
‪ผมว่าเรามีทัศนคติที่ต่างกัน
‪และชีวิตเราก็ต้องการอะไรที่ต่างกัน
‪ถึงแม้เราจะชอบเรื่องที่เรียบง่าย ‪อย่างการเดินทาง
‪แต่ผมชอบการเดินทางแบบผ่อนคลาย
‪และผมคิดว่า...
‪สำหรับผม การพักผ่อนคือการพักผ่อน ‪แต่สำหรับเธอ
‪การพักผ่อนต้องได้ประสบการณ์ที่หลากหลาย
‪วิธีท่องเที่ยวของผม ‪อาจจะทำให้เธอหัวใจวาย...
‪เชการไม่สนใจอปารณา
‪เพราะเขาเห็นว่าเธอไม่ยืดหยุ่น
‪เขาชอบคนที่มีพลังบวกกว่านี้ ‪ชอบคนที่คิดตรงกันกว่านี้
‪ได้ต้มกาแฟไว้ไหมคะ
‪- จ้ะ ‪- อยากได้กาแฟเหรอ
‪- เธอได้แล้ว ‪- มีแล้วค่ะ
‪(นาเดีย)
‪ช่วงนี้ลูกเป็นอะไรไป
‪ผู้ชายคนนี้ วินัย เราไปเที่ยวกันหลายครั้งแล้ว ‪แต่เขาทำตัวแปลกๆ
‪มีหนหนึ่งเขายกเลิกนัดหนูแบบน่าสงสัยสุดๆ
‪และเขาก็ยังไม่บอกหนูว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‪และการที่เขายังไม่บอกหนู ‪ก็ยิ่งทำให้มันดูน่าสงสัยสุดๆ ไปเลย
‪หนูรู้สึกว่าตอนนี้หนูแก่แล้ว
‪หนูรู้ว่าตัวเองอยากจะได้อะไร แต่...
‪พอหนูเจอกับคนที่ "ตรงตาม" สเปคของหนู
‪เรื่องมันไม่เคยจะลงเอยอย่างที่หนูต้องการเลย
‪- ลูกไม่ฟังแม่นี่นา ‪- ค่ะ
‪แม่คิดว่าเพราะลูกพึ่งพาตัวเองได้
‪ลูกเลยทำให้ผู้ชายบางคนกลัว
‪หนูก็คิดอย่างนั้น
‪แม่ว่าลูกใช้เวลาไปหลายปีกับเรื่องการเต้น
‪แล้วก็อะไรพวกนั้น
‪มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตหนู...
‪พ่อแม่พาหนูไปหัดเต้นเองนะ ‪อย่ามาโทษที่หนูเอาจริงกับมันสิ
‪ใช่ เรา...
‪นาเดียกับวินัยไปกันไม่ได้
‪เห็นได้ชัดว่าวินัยไม่พร้อมจะแต่งงาน
‪ตอนนี้ฉันมีผู้ชายสองคนที่พร้อมจะลงหลักปักฐาน
‪ป้าสิมาส่งประวัติคนสองคนมาให้ทางอีเมล
‪เธอคิดว่าพวกเขาน่าสนใจ
‪เอาละ นี่ซาวิโอ
‪เกิดปี 1990
‪- เด็กกว่าหนูสามปี ‪- อายุ 29
‪เป็นคนมาลู
‪สูงห้าฟุตเก้า อุ้ย เป็นครูสอนเต้นด้วย
‪เขาเล่นฟุตบอล เล่นหนังบอลลีวูด ‪และชอบการเต้นผสมผสาน
‪เขาเกิดที่อินเดียและมาอเมริกาเพื่อเรียนบริหาร
‪- เป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ ‪- โอเค
‪ย้ายไปซานดิเอโก
‪- เป็นคาทอลิกด้วย อ้อ โอเค ‪- ค่ะ เขาเป็นคนอินเดียใต้
‪แต่พร้อมเปิดใจให้กับคนที่ไม่ใช่
‪อ้อ โอเค
‪พ่อคิดยังไงกับคนนี้คะ
‪โอเค แล้วอีกคนล่ะ
‪คนนี้เชการ
‪(เชการ ชยารามัน)
‪คนทมิฬ สูงห้าฟุตสิบ เป็นทนาย
‪เขาอยู่ในชิคาโก ‪แต่พร้อมที่จะย้ายไปเมืองและรัฐอื่น
‪เขาชอบสังคม ชอบเดินทาง ‪ชอบพบปะผู้คนใหม่ๆ
‪เขาน่ารักด้วย
‪- ค่ะ เขาน่ารัก ‪- เขาน่ารัก ใช่
‪เขาอยากพบผู้หญิงที่ชอบปฏิสัมพันธ์ ‪ชอบสังคมและกระตือรือร้น
‪- ใช่เลย ตรงกับลูกเลย ‪- ผ่าน
‪เรื่องสำคัญคือว่าที่ภรรยาเขาต้องเป็นสตรีนิยม
‪เขาคิดว่าผู้หญิงเข้มแข็งนี่แหละถึงจะเป็นต้นแบบ
‪ให้ลูกๆ ของเขาในอนาคตได้
‪เขาอยากจะสนับสนุน ‪เรื่องหน้าที่การงานและครอบครัว
‪- ของว่าที่คู่ชีวิต และอยากให้เธอเป็นเหมือนกัน ‪- ดูสิ แม่ว่าผ่านหลายข้อเลยนะ
‪เขามีเงื่อนไขแค่ข้อเดียวเท่านั้น ‪คือเขาต้องการคนที่เขา...
‪- อยู่ด้วยแล้วมีความสุข ‪- น่ารักมากเลย
‪- น่ารักมากๆ เลย ใช่ ‪- แม่ชอบเขานะ
‪- เขามีสำนักงานกฎหมายด้วย ‪- ค่ะ เขามีสำนักงานกฎหมาย
‪เขาดูจะเป็นคนชอบสังคม เขา...
‪นิสัยตรงกันกับลูกหลายอย่างเลยล่ะ
‪อะไรที่ลูกน่าจะชอบ ‪เพราะงั้นลูกน่าจะไปเจอเขานะ
‪แล้วถ้าลูกต้องเลือกล่ะ
‪(คำบรรยายโดย: วรพล ถาวรวรานนท์)