Straż przybrzeżna 6759.
Nikogo nie widać.
Ani śladu Tinga i jego skutera.
Lód nie wygląda tu zbyt dobrze.
Mija czwarta godzina, więc wracamy uzupełnić paliwo.
Odbiór.
Przyjąłem.
Kolejny kwadrant przeszukany, ale musimy być szybsi.
Znajdziemy go, prawda, Jeffrey?
Mamy nadzieję.
Ting to doświadczony myśliwy.
Nawet tacy mogą wpaść w tarapaty.
Zwłaszcza że pokrywa lodowa jest teraz nieprzewidywalna.
- Jeffrey. - Można wpaść pod lód.
W szczelinę lodową.
Jeffrey!
Żeby tylko nie wyczuł go niedźwiedź polarny.
Jeffrey!
Znajdziemy go.
Po to jesteśmy.
- Żywego lub martwego. - Żywego, Jeffrey! Żywego!
NA PÓŁNOC OD PÓŁNOCY
Ullaakkut, Ice Cove.
Całą noc poszukujemy Tinga, ale wciąż nie mamy żadnych wieści.
Potrzeba nam więcej myśliwych do pomocy, więc zgłaszajcie się.
Był to kolejny utwór z playlisty na poszukiwania.
Wciąż nadajemy na żywo z najnowszymi wieściami
z akcji ratunkowej.
Mam też wiadomość od Elisapee.
„Chlebków bannock już wystarczy”.
Mikey, dziękuję, że jesteś.
- Zapisy są tam. Weź sobie chlebek. - Dobrze, dzięki.
To piękne, że cała społeczność współpracuje.
Siaja, cześć.
- Jak się trzymasz? - Cześć!
Boże! Okropność!
Wiem, że ledwo się poznałyśmy,
ale jeśli Kuuk i ja możemy pomóc znaleźć twojego męża…
Byłego.
Nie mów tak. Nadal żyje.
Lexi…
Szlag.
Ludzie Ryana Reynoldsa. Muszę odebrać.
Siaja, przepraszam za wczoraj. Nie chciałem…
Nie musisz się tłumaczyć.
To nie czas ani miejsce.
Jasne.
Chciałem tylko powiedzieć, że mi przykro.
Cieszę się, że dogadujecie się z Alexis.
Wydaje się…
naprawdę wspaniała.
Moja droga była synowa.
Geela.
Marnie wyglądasz.
Jakieś wieści?
Nie. Wciąż przeszukują żleby.
Ale Tingowi nic nie będzie. Wie, co robi.
Owszem.
Nic mu nie będzie, bo wszyscy sobie tego życzymy.
Zresztą ojciec wszystkiego go nauczył. Niech spoczywa w pokoju.
Ale obawiam się, że wewnętrzny kompas Tinga się zepsuł.
Przez ciebie. Ty go zepsułaś.
Cześć, Judy.
Chodź odpocząć do mnie.
Gotowa?
Raz, dwa, trzy, pokazuj!
Wiesz co?
Weź mojego króla, moją królową
i waleta pana Serka, to, kochana, będziesz miała poker królewski.
Wiesz, co to znaczy? Nie?
Że znów wygrałaś!
Tak, wygraliśmy!
Weź wszystkie moje guziki.
To mama.
Cześć. Jakieś wieści?
Jeszcze nie. Jak Bun?
Wspaniale.
To mała karciara.
Prawda, Bun?
Kiedy ataata wróci,
skopię mu tyłek w karty.
A jeśli nie wróci?
Jak to wyjaśnię Bun?
Siaja, nie trać nadziei.
Tingowi nic nie będzie.
Jego mama mówi, że zepsułam mu wewnętrzny kompas.
Przyjemniaczka.
Dziękuję, że opiekujesz się Bun.
Bycie dziadkiem nie wychodzi ci źle.
Dzięki.
Na razie.
Jeffrey, Ting i jego tata mieli ulubione miejsce
do polowania na karibu.
Ivi…
Chyba tutaj.
Iviarannaaq? To znaczy „wielki biust”.
- Widziałam większe. - Sprawdzimy tam?
- Tak, ale to w przeciwnym kierunku… - Proszę.
Mam przeczucie.
Musimy spróbować.
Nasza relacja z poszukiwań Tinga trwa już prawie dobę.
Jeśli zaczyna wam być gorzej,
nie jesteście sami.
Ting, jeśli nas słuchasz, nadchodzimy.
Jesteś głodny, szefie?
Zaraz… Co jest?
Tak!
Zbliżamy się. Na razie nic. Bądźcie w pogotowiu.
- Tutaj! - Widać szczątki.
Chyba widzimy sanie.
- Zaginiony zlokalizowany. Jest cały. - Tutaj!
Boże!
Powtarzam: jest cały.
Wszystko w porządku.
Ataata wrócił do domu! Mamy jogurt?
Nic ci nie jest?
Nie martw się mną.
Jestem jak Thor.
- Powinieneś usiąść. - Dziękuję, że zabrałaś mnie do domu.
Czyściutko tu. Nie próżnowałaś.
Zabijałam stres sprzątaniem, kiedy byłeś w ośrodku zdrowia.
Mogłaby zostać dziś na noc?
I anaana też?
- Nie, Bun… - Nie mam nic przeciwko.
Przydałaby mi się pomoc.
Proszę?
Będę spać na kanapie.
Dzień dobry, Inuici.
Ting wrócił do domu, Colin zachorował, ale Bóg zawsze jest z nami.
Przed wami Błogosławieństwa Elisapee.
Nie zapomnij plecaka!
Tak, kocham cię! Pa!
Wstałeś?
- Powinieneś odpoczywać. - Nowe kolczyki? Bardzo ładne.
Dzięki.
Czytałem o językach miłości
i zrozumiałem, że twoim są słowa uznania.
Dochodzisz do siebie, ale nie powinieneś zostawać z Bun sam.
- Może pobędę tu trochę dłużej? - Byłoby fajnie.
Korzystaj z sypialni.
Kanapa wystarczy. Nie chcę, żeby Bun sobie coś pomyślała.
Jasne, oczywiście.
Idę do pracy.
Obiad masz w lodówce, a zupa…
Weź auto.
Naprawdę? Dzięki.
CENTRUM WSPÓLNOTY
- Musi tu być idealnie na prezentację. - Nudziara.
Tak! Siedem do trzech dla mnie!
No dobra.
Moje panie!
Helen!
Nie ma drabiny.
Zmotywuję cię szybko.
Zbliża się nasza prezentacja dotycząca stacji badawczej.
Mowa, którą napisałaś,
jest, jak mawia młodzież, „do kitu”.
Rozumiesz? Tu musi być więcej czadu.
Jesteś inuicką twarzą tej prezentacji. Muszą ci uwierzyć.
Koniec motywowania.
No dobra.
Przy okazji, Siaja.
Widziałam cię rano u Tinga?
Zatrzymałam się u niego, aż wydobrzeje.
Ciesz się, że nie trzymam rzutki.
Siedem lat stamtąd uciekałaś, a wróciłaś w ciągu dwóch?
Jest tu kto?
Zaskoczyliśmy cię, anaana?
Zrobi to!
Chodź.
Pokażę ci coś.
Ulubione danie Bun.
…„wąchanie kwiatków.
Nanook zbiera kamienie.
Może pobawimy się wszyscy razem?”.
CENTRUM WSPÓLNOTY
I słuchaj:
Ting słuchał wczoraj Cardiganu.
Cały zapłakany!
Ting lubi Taylor?
Prawda?!
Jest o wiele bardziej świadomy swoich emocji.
Ting zawsze był świadomy swoich emocji. To emocji innych…
Lepiej uważaj.
Robisz z niego totalnego narcyza.
Przepraszam.
Chciałam zrobić z niego totalnego palanta.
Ty masz tak zawsze.
Robisz jeden krok naprzód, a potem 1000 wstecz.
Co ty tam wiesz?
On naprawdę nad sobą pracuje.
ZWOLNISZ SIĘ SZYBCIEJ?
PRZYJADĘ PO CIEBIE
Lecę. Ting po mnie przyjeżdża.
Wszystko jest naprawdę super.
Nawet Neevee ma się świetnie.
Pogadamy później.
Jasne. Do zobaczenia.
SKLEP SURVIVALOWY NEEVEE
Jezu!
Tak. Poszedłem sprawdzić pułapki.
Neevee?
Neevee.
Pracuję.
No weź. Minął tydzień.
Ignorujesz moje SMS-y i telefony. Możesz…?
- Możemy pogadać? - Już wszystko powiedziałam.
Mam dość uciekania.
Neev…
Co?
No co?
Nie przestałem cię kochać.
Nigdy.
Nie odstraszysz mnie, jasne?
Nie tym razem.
Cześć, Neevee.
Co tam, ziomek?
Kto to?
Patrz, co znalazłem.
Od tygodnia mrużę oczy.
Leżały na stoliku nocnym.
Podejdziesz?
Pokażę ci coś.
Co to jest?
Helen każe ci ciężko pracować. Pomyślałem, że zrobię coś miłego.
Muszę dziś wieczorem iść do centrum.
I naprawić prezentację o stacji badawczej.
Siaja, nikt nie lubi badań.
I tak będziesz wspaniała.
Poprosiłem moją mamę, żeby wzięła Bun na noc. Możesz odpocząć.
Rozmawiałeś z bałwanem?
Zwariowałeś.
Byłem zupełnie sam.
Nie wiem, co się tam stało.
Jechałem za szybko.
Płoza uderzyła w skałę pod śniegiem.
I wtedy stoczyłem się ze wzgórza.
Skuter się popsuł. Nadajnik też.
Wszystko naraz poszło nie tak.
I kiedy tam tak tkwiłem,
myślałem tylko o powrocie do domu.
Dla Bun.
Nie mogła przechodzić przez to, co ja, kiedy zmarł mój tata.
Myślałam tylko o tym.
Jesteś dla Bun bardzo ważny.
Tak. Jedno nam się udało.
Owszem.
Przepraszam.
Czekasz na Siaję?
Siaję?
Tak.
Chyba nie chce już grać w szachy.
Przynosisz jej mięso?
Nie jesteśmy razem.
Bo nie przynosiłeś mięsa.
Mogę ci coś powiedzieć? W tajemnicy?
Przez ostatnie kilka lat zmagałem się z niezłym szajsem.
Miewałem ataki paniki. Zawaliłem studia prawnicze.
Miałem hiperfiksację na filmy Christophera Plummera.
Wiesz?
Moja dziewczyna, moja eks, robiła wspaniałe rzeczy,
organizowała imprezy, miała plan,
a ja tymczasem po raz 13. oglądałem w domu Dźwięki muzyki.
Wiesz, jak jest.
Teraz przyjechała dać mi drugą szansę, a ja czuję się…
zdezorientowany.
Nie wiem, co robić.
Nieważne.
Zlecenie dobiega końca, a potem…
wrócę do Ottawy, prawda?
Do Ottawy? To tutaj mieszkasz.
Tu jest twój dom.
Szach-mat.
Tak dla twojej informacji: to jest mój język miłości.
KUUK: MASZ OCHOTĘ NA SZACHY?
To było głupie.
Wiem. Posuwam się…
Posuwam się do tyłu.
Skarbie?
Jestem w wannie.
Dobrze.
Kocham cię.
Skarbie?
Powiedziałem, że cię kocham.
Oferma.
„Ja ciebie też, Ting”.
Tak trudno to powiedzieć?
Wcześnie wstałaś.
Nie chciałam cię budzić.
Ostatnia noc była wspaniała.
Bardzo tęskniłem.
Ting, widziałeś mój telefon?
Nie.
Może zostawiłaś go w aucie?
Co to tu robi?
Skąd mam wiedzieć?
Wracasz do starych nawyków, co?
- Nie wierzę, że dałam się nabrać. - No weź.
Wczoraj było idealnie.
Potem zobaczyłem SMS i zareagowałem zbyt mocno.
Jaki SMS?
Od twojego kumpla, tego elegancika z Ottawy.
Widzę, jak na ciebie patrzy.
I jak ty na niego.
Ting, cieszę się, że nad sobą pracujesz, ale to był błąd.
Widzę, że seks uleczył ci rękę.
Jeśli wyjdziesz, to będzie koniec!
Mój język miłości to nie komplementy.
To bycie słuchaną.
Szlag. Jesteś pewna?
Musimy pogadać.
Nie masz już ciuchów?
Wyprowadzamy się z Bun.
Co ty mówisz?
Widziałam Alistaira.
Powiedział, że wyjeżdża.
- Co mi do tego? - Tyle masz do powiedzenia?
Chciałabym wiedzieć, jak ci pomóc!
Ale nie wiadomo, od czego zacząć!
Zacznij od tego, żeby przestać dramatyzować.
Wiesz co?
Nie chodzi o Alistaira.
Ani o to, że całe życie trzymałaś go z dala. Chodzi o ciebie.
W tobie problem.
Jesteś źródłem wszystkich problemów.
Boże!
Ciągle gadasz, jak cię skrzywdziłam
albo jak Ting cię skrzywdził.
Dorośnij wreszcie.
Chciałabym.
Ale nie miałam rodziców.
Niby dlaczego w ogóle uciekłam do Tinga?
Nie!
Co?
Co ty odwalasz?!
Co robisz?
To moja walizka!
Oddawaj!
Oszalałaś!
Trzymaj!
Na twoje śmieci.
To też dziadek Bun, wiesz?
Napisy: Krzysztof Bożejewicz