ODCINEK PORUSZA TRUDNE TEMATY, TAKIE JAK SAMOBÓJSTWO.
ZALECAMY OSTROŻNOŚĆ.
Sutton.
Przepraszam cię.
Przepraszam, że nie mogłaś na mnie liczyć.
Tak bardzo za tobą tęsknię.
Wdepnęłam w gumę.
Oderwałam ją, ale z boku został ślad. Masz chusteczkę?
Dostałeś wylewu, tato?
Jeśli umierasz, musisz mi podać swój PIN.
Do banku. Możesz go nawet wymrugać.
Dobrze cię...
Dobrze cię widzieć.
Boże. Musiałam wyjść z domu.
Laz i Bella mnie wnerwiają. Ciągle się obmacują.
Spokojnie, są zakochani.
Daj spokój, tato. Każda ich rozmowa kończy się kłótnią.
Nieprawda.
Całują się tylko dlatego, że to też się robi ustami.
To nie fair.
Rozmawialiśmy o tym. Nie pasują do siebie.
To się źle skończy. Sam tak mówiłeś.
Ludzie się kłócą. To nie znaczy, że im na sobie nie zależy.
A ty i Laz? Ciągle się kłócicie, a jesteście blisko.
Prawda?
Twój brat cię kocha.
Wiesz o tym, prawda?
Jenna chce dziś z nami iść.
Dobrze by jej to zrobiło. Pozwolisz jej przyjść, prawda?
Tak.
- Sutton? - Zerwę z Billym.
- Co? - Nie chcę o tym mówić.
Powinieneś wiedzieć,
bo może być niezręcznie z Margot.
Ale dlaczego? Coś się stało?
Co jest? Powiedz mi.
- Powiedz mi prawdę. - Prawdę?
Jak wyglądam?
Idealnie.
Czemu pozwoliłeś jej wyjść z balu?
To dziś wieczór.
Chciałam pójść w garniturze,
ale oczywiście Billy się wkurzył.
Nie idź na bal, proszę.
Słyszysz mnie?
Sutton?
Sutton!
Cholera! Muszę iść.
Nie, Sutton, to ja, Laz.
Proszę, nie idź na bal. Zostańmy tu.
Porozmawiajmy. Wszystko rozwiążemy.
Tylko zostań.
Zostań, proszę. Nie...
Nie zostawiaj mnie znowu. Proszę.
- Proszę. - Cześć!
Muszę lecieć. Billy mnie zabije, jak się spóźnię!
Nie, czekaj!
Czekaj!
Sutton!
TANCERZ NOCY - KOMNATY ŚWITU
Dzień dobry.
Przyszedłem do Billy'ego Macintyre'a.
Proszę mu powiedzieć, że przyszedł Joel Lazarus.
Laz.
Dziękuję. Cześć. Ale biuro.
Wiem. Chodź.
KOMNATY ŚWITU - KIEDYŚ ŻYWI TANCERZ NOCY - KIEDYŚ ŻYWI
Wybacz, nie rozmawialiśmy na pogrzebie.
Przyjechałem prosto z wyjazdu. Spieszyłem się do domu.
Nie ma sprawy. Gdzie byłeś? Jakieś przyjemne miejsce?
Karaiby.
Jak się trzymasz, Laz? Szczerze.
Ciężko to wszystko ogarnąć.
Jak twoja mama?
Na pewno jej ciężko. Zwłaszcza że znalazła ciało.
Jest dalej wstrząśnięta. I nie chodzi tylko o to, że go znalazła.
Pracowała dla twojego taty całe życie.
Jezu, czasem nawet odbierała telefon w domu, mówiąc:
„gabinet dra Lazarusa, Margot Macintyre, w czym mogę pomóc?”.
Twój tata był dobrym człowiekiem.
Zawsze miał czas porozmawiać.
Radził mi, żeby być dla siebie dobrym.
- Żeby sobie wybaczyć. - Wybaczyć?
Rozumiał, że czułem się winny z powodu Sutton. Mówił, że niepotrzebnie.
Czemu pozwoliłeś jej wyjść z balu?
Żałuję, że później mało go widywałem.
Kiedy ostatnio go widziałeś?
Nie mam pojęcia.
A ciebie kiedy? Lata temu.
Takie jest życie. Praca, dzieci.
Mogę cię o coś spytać, Billy?
Odkąd wróciłem,
próbuję zrozumieć niektóre rzeczy związane z Sutton.
Co takiego?
To, jak się czuła przed balem.
Oczywiście.
Widziałem się z nią wcześniej tamtego dnia i...
Im więcej o tym myślę, tym bardziej czuję, że coś było nie tak.
Z tego, co wiem, wszystko było dobrze.
Była radosna.
Podekscytowana.
O co się kłóciliście tamtego wieczoru?
Olsen.
Olsen powiedział mi o kłótni.
Dlaczego miałbyś mu wierzyć?
On ją zabił, do cholery.
- Też tak myślałem. - Właśnie.
Ale się myliłem. Moim zdaniem jest niewinny.
On nigdy nie był niewinny. Wiesz, co pisali w gazetach.
Ukradł bieliznę dziewczynie. To świr.
Chciał, bym wyszedł na porywczego chłopaka.
Nawet policji powiedział o naszej kłótni.
Czyli nie kłóciliście się?
Kłóciliśmy. Ale o nic nowego.
Wybierała się na studia,
a ja wiedziałem, że w akademiku będzie problem z odwiedzinami.
Wy się nie...
rozstaliście?
Ja i Sutton?
Skąd ten pomysł?
Byliśmy szczęśliwi.
Spójrzmy na to z innej strony.
Jeśli Cassandra zabiła Crofta figurką, czemu ją zatrzymała?
To trofeum.
Trofeum?
Wierzyliśmy, że to Neil zabił Cassandrę.
Kto to zrobił, skoro nie Neil?
Inny chłopak.
Skąd wiesz, że to ona go zabiła, a nie na odwrót?
Przeczucie.
Znaleziono go w jej mieszkaniu.
Proszę cię.
Wiemy, że Neil Croft używał przemocy wobec Cassandry Rhodes.
Została uduszona, a on zniknął.
Mówił wszystkim naokoło,
że chce zacząć nowe życie w Indiach,
więc założyliśmy, że tam jest.
Tak. A był na poddaszu.
Kto inny by go tam umieścił?
Myślisz, że Cassandra zatargała ciało Neila na strych?
Ktoś jej pomógł.
To ma sens, prawda? Jeśli miała kogoś innego...
Jeśli go zabiła. Nie wiemy tego.
Czekamy na sekcję i kryminalistykę.
Jeszcze nie wiemy, czy to Neil.
Nadkomisarz Brown chce z tobą gadać. Radzę unikać jej telefonów.
To rozsądne?
Opowiesz jej o Kacprze i spółce? Bo ja nie.
Dopóki nie wymyślisz sensownego wyjaśnienia,
trzymaj się od niej z dala. Dla naszego dobra.
Dlaczego tutaj?
Szukałem lokalu, w którym Brown mnie nie znajdzie. I proszę.
A mięsny poniedziałek?
Jak śmiesz? Mają to już cały tydzień, więc...
Raport na temat osmolenia.
Z ciała twojego taty.
Miał je pod paznokciami.
RAPORT NA TEMAT OSMOLENIA PODSUMOWANIE
Więc jednak on wystrzelił. Przykro mi.
To potwierdza samopostrzelenie.
Tylko że to niemożliwe.
Co jeszcze porabiałeś?
Widziałem dziś Sutton.
- Mówiąc, że ją widziałeś... - To był tamten wieczór.
Powinienem był się nią zaopiekować.
Po balu. Tata mi kazał.
Laz, dlaczego się tak zadręczasz?
Wiem, że ci ciężko. Zastanawiasz się, co by było.
Gdyby to lub to się zmieniło.
Rozumiem. Ale te... duchy?
Prawdziwy doktor L i Sutton nie chcieliby, żebyś...
Była tuż przy mnie.
Jak Cassandra i Neil.
Dobrze.
I wszystkich zamordowano.
Myślę, że ktokolwiek zabił Sutton, zabił Cassandrę i tatę.
I udowodnię to.
Kim jest Marlowe?
Marlowe to kot, którego kiedyś mieliśmy.
Mieliście kota?
Tak, twoja mama przygarnęła przybłędę.
- Co to za kot? - Cieknący.
Wszędzie sikał.
Nie zawsze widzieliśmy gdzie, więc potrzebowaliśmy... tego.
Wiedziałam, że tu jest.
Wygrzebałam go po serii fałszywych banknotów.
Pokaże wam siki, kupę, krew, wymiociny...
Inne płyny ustrojowe, których nie chcecie widzieć.
Dziękuję. Wiem, że to dziwna prośba.
Obyś się mylił.
Jeśli macie mysz, Jenna nie pozwoli ci kupić łapki.
Masz rację.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Na razie.
Sutton?
Przepraszam za spóźnienie.
Dzień dobry.
Co jest dobre na kaca? Proszę nie mówić, że picie dzień przed.
Nie śmiałbym.
Wszystko dobrze?
O ile przestaniecie krzyczeć z kolegą.
Padłem wczoraj. Jak kawka!
Ale wcześniej byłem w pubie. Miejscowym.
Żeby... kogoś poznać?
Nie, ale rozmawiałem z barmanką.
Miała na imię Bambi. Dasz wiarę?
Chyba nie.
Rozbawiłem ją. Myślę, że była między nami... chemia.
Pomyślałem, że może... ale...
Była zmęczona. Miała ciężki dzień.
Tak. Może jej matka zginęła.
Powiedziałem...
Co?
Bambi.
Jak w filmie?
Tak.
„Może jej matka zginęła”.
Bardzo dobrze.
Nie pomyślałem o tym.
Zrobiłem to.
Podszedłem do biurka. Podałem nazwisko.
„Harry Nash, muszę z kimś porozmawiać”.
Harry.
Przysłali kogoś i... złożyłem zeznanie.
Co konkretnie w nim było?
Dość! Mówił pan, że tak było trzeba.
To pan zachęcał mnie, by pójść na policję.
- Tak. - Mówiłem, że nie jestem gotowy!
A jak się dowie, co zeznałem? Jest niebezpieczny.
Co by zrobił, gdyby wiedział, że rozmawiamy?
To zło wcielone! Gdy po niego przyjdą...
Co, jeśli odkryje, że to ja?
Jezu!
Harry...
Obieca mi pan, że wszystko będzie dobrze?
Będzie tak, prawda?
Obieca pan?
Proszę.
Proszę obiecać.
Harry...
I zniknął.
RAPORT PSYCHIATRYCZNY NAZWISKO KLIENTA: HARRY NASH
ZMARŁ
RAPORT KOŃCOWY
Został zamordowany.
Jesteś zaskoczony? Mówiłem, że przyjdą inni.
Był wielokrotnie molestowany jako dziecko.
Przez księdza, trenera jego drużyny piłkarskiej.
- Doniósł na oprawcę. - Dzielny chłopak.
Zrobił to, co mu radziłeś, tato.
Tak, faktycznie.
Jakie...
Jakie... środki podjąłeś, żeby go ochronić?
Wybacz, ale mam wrażenie, że kwestionujesz moją rzetelność.
Harry był twoim pacjentem. Odpowiadałeś za jego bezpieczeństwo.
Myślisz, że to zlekceważyłem?
Zgadzam się, że byłoby to straszne.
Niewybaczalne. Ale czy to prawda? Omówmy to, dobrze?
Dobrze, tato, wyjaśnij mi to.
Wyjaśnij, o co chodzi z Harrym. Tu napisałeś: „Trauma, której doznał,
jest tak mocno spleciona z jego osobowością”...
W takich przypadkach postęp można osiągnąć tylko, ryzykując.
Robiąc krok w...
Otchłań? On nie żyje.
Biedak nie żyje.
Zabił go ten, którego najbardziej się bał. Ten pedofil.
Jak możesz to nazywać postępem?
I do tego Cassandra.
Zachęcałeś ją, by postawiła się facetowi, który mógł ją zabić.
Ale nie zrobił tego, prawda?
Bo ona zabiła jego. Na twoich oczach.
Pomogłeś jej to zatuszować, co?
Pomogłeś przenieść ciało na to cholerne poddasze.
A co powinienem był zrobić, specjalisto?
Pójść na policję!
Cassandra miała słabą psychikę.
Myślisz, że życie w więzieniu byłoby dla niej lepsze?
Pytam szczerze.
Przestań, tato. Spróbuj posłuchać tego, co mówię! Posłuchaj mnie!
Dlaczego?
Pomijając to, że mam o 30 lat więcej doświadczenia niż ty,
to ja mam cię słuchać? Naprawdę?
No dobrze. Zamieniam się w słuch.
Może i masz dłuższy staż,
ale to moje doświadczenie się liczy.
Praca w tym szpitalu to dopiero ból i trauma.
A nie w przytulnym gabinecie.
Przytulnym? Dobrze wyposażonym.
Będąc odciętym od tego, co się naprawdę liczy.
Od okrutnego, skomplikowanego, prawdziwego życia.
Nie mówiłeś mi tego, kiedy żyłem.
Nie mieliśmy takiej relacji.
Myślisz, że nie wiem, czym jest prawdziwe życie?
A ty wiesz?
Myślę, że twoja tolerancja na cierpienie się zmniejszyła.
- Po Sutton... - Przestań.
Po Sutton nie byłeś w stanie więcej znieść.
Zawsze cię podziwiałem.
Mój genialny ojciec, wielki doktor Lazarus.
Który nigdy nikogo nie porzucił.
Podziwiałeś mnie?
Przed Sutton nie chciałeś iść w moje ślady.
A po Sutton zostałeś psychiatrą sądowym. Dlaczego?
Dlaczego? Bo chciałem być lepszy od ciebie.
Lepszy.
Może wcale nie widzę duchów zamordowanych ofiar.
Tylko twoje niepowodzenia.
KSIĄDZ PEDOFIL ARESZTOWANY
Trochę oklepana ta diagnoza, ale...
jeśli dzięki temu śpisz spokojnie...
KSIĄDZ PEDOFIL ARESZTOWANY ZA ZABÓJSTWO
KSIĄDZ FRANK BARNWAY ZDEMASKOWANY
Ten mężczyzna...
Chyba znam tę twarz.
Skąd mam wiedzieć...
Nazywam się Franklin Barnway.
To moje ostatnie wyznanie.
Wiem, że zasługuję na potępienie.
Nie cofnę tego, co zrobiłem tym dzieciom.
Przepraszam za to, co zrobiłem Harry'emu.
Ale jego zabicie to nie mój grzech.
Frank!
Nie zabiłem Harry'ego. Naprawdę.
Musicie znaleźć jego mordercę, bo to nie byłem ja.
Frank!
Jeden, dwa, trzy! Frank!
Frank! Czekaj! Nie! Cholera!
Przypomnij mi... kiedy to się stało.
Dwudziesty ósmy września zeszłego roku.
Musiał to zaplanować.
Tak.
Jego działania nie były impulsywne.
Znał datę konserwacji dachu. Zaryglował czymś drzwi.
Nie monitorowaliście go?
Nie podejrzewałem, że to zrobi.
Ksiądz Frank zrezygnował z opcji zwolnienia warunkowego.
Uważał, że odbywa sprawiedliwą karę za pedofilię.
Alfie...
Łatwo przegapić sygnały,
jeśli w ogóle jakieś są.
Gdybym ja rozmawiał z Frankiem,
na pewno doszedłbym do tych samych wniosków.
Rozmawiałeś z nim.
Zastąpiłeś mnie na sesji.
Chyba dwa razy.
Naprawdę?
Pamiętam go z widzenia, ale...
Tylu ich było.
Masz rację,
widzimy wielu z nich.
Myślisz, że mówił prawdę?
Że nie zabił Harry'ego Nasha?
Frank przyznał się do o wiele gorszych przestępstw...
ale zawsze twierdził, że nie jest mordercą.
Jest jeszcze plama? Tam, gdzie spadł ksiądz?
Skąd wiesz, co tu robię, Arlo?
Widziałem, jak pan przyjechał.
I oglądał miejsce jego spoczynku.
- Znałeś go? - Księdza? Tak.
Był dobrym człowiekiem. I złym też.
To jakim?
Ludzie mogą być jednym i drugim. Może tak po prostu mamy.
Dobro i zło zapakowane w jednej paczce.
Liczy się tylko to, które ostatecznie wygra.
Nie uczą was tego na psychiatrii?
Podobno pański tatuś wyzionął ducha.
Nie tylko miewam wizje. Słyszę też głosy.
Syn karany za nieprawość ojca.
Słyszałem, że jego mózg był wszędzie.
Co powiedziałeś? Co ty, kurwa, powiedziałeś?
Bóg powiedział, że zrobi to.
Specjalnie dla mnie.
- Ona nie żyje. - Moja Sutton.
Nie zabiłem Harry'ego. Naprawdę.
Frank!
Proszę obiecać.
Mężczyzna mnie prześladuje.
Ci, których zamordowano.
- Sutton! - Zamordowano.
Sutton!
Czemu pozwoliłeś jej wyjść z balu?
Martwię się o Laza.
Śmierć waszego taty przypomniała mu o starszych sprawach.
- Rozumiesz? - Starszych?
Mówisz o Sutton?
Byli bliźniętami.
Wiem.
Nie była tylko jego siostrą.
Nie tylko jego miało prawo to rozjebać.
Wiem, tylko...
Nie mówię, że nie miałyście więzi,
ale to on znalazł Sutton.
Tamtej nocy to Laz ją znalazł.
Jestem gliną. Przyjeżdżam...
Przyjeżdżam na miejsca zbrodni i widzę straszne rzeczy.
To zawsze obcy ludzie.
A nie własna rodzina.
Wyobrażam sobie, jak to może rozjebać.
Tak ci powiedział?
Powiedzmy.
Czubek.
Zbok.
- Zbok. - Zbok.
Zbok.
Powinienem wyjechać. Ale wyszedłbym na winnego.
Myślałem, że to ucichnie.
Margot uratowała mi życie. Nie ogarnęłabym tych papierów sama.
Cześć, Joel. Jak się masz?
Dobrze, a ty?
Billy mówił, że jakoś się trzymasz.
Nie jest łatwo.
Widziałeś go? Co u niego?
Dobrze. A na pewno dobrze wyglądał.
To na pewno wpływ Karaibów.
O czym rozmawialiście?
O chłopcach? Ma dwóch pięknych synów.
Rozmawialiśmy głównie o przeszłości.
O przeszłości?
O dniu śmierci Sutton.
Dlaczego akurat o tym?
Billy jako ostatni widział naszą siostrę.
Jak mogliśmy o tym nie rozmawiać?
Joel, musisz już o tym zapomnieć. To samo powiedziałby twój ojciec.
Margot, z całym szacunkiem, powiedz lepiej, co powiedział
na brakującej stronie listu.
- Laz! - Myślisz, że coś ukrywam?
Nie powiedziałaś mi o Cassandrze Rhodes.
- To nie ma... - I Harrym Nashu.
Przepraszam, o kim?
Był pacjentem waszego ojca.
- Zamordowano go. - Co?
Czy to nie dziwne, Margot?
Że o tym nie wspomniałaś, gdy pytałem o Cassandrę.
Że był drugi zamordowany pacjent?
Byłoby to niestosowne.
Twój ojciec nie chciałby, żebym ujawniała informacje o klientach.
- Laz... - Aresztowany za zabicie Harry'ego
przysiągł przed śmiercią, że nikogo nie zabił.
Wątpię, by kłamał. Nie miał powodu.
Przyznał się do molestowania dzieci.
Boże!
Nie wiem, co tu się dzieje, ale to zaszło za daleko.
Morderca Harry'ego Nasha pozostaje na wolności.
I ta sama osoba mogła zabić Cassandrę. I...
Co?
Chodź, Teddy. Idziemy.
Chodź, Teddy.
- Nie. Margot... - Do widzenia. Dzięki za wino.
Co to było, do cholery?
Margot wie więcej, niż mówi. Słyszałaś...
Przez lata była osobistą asystentką taty. Jest dyskretna.
Co ona tu w ogóle robiła? Papiery?
A żebyś wiedział. Musimy mieć dostęp do konta firmowego taty
albo nie dadzą nam nawet czasu się spakować.
Spakować? Jak kto?
Umowa najmu gabinetu niedługo wygaśnie.
Nie. Gabinet musi być otwarty.
Czemu? Tata i tak z niego nie korzysta.
Nie, Jen, nie rozumiesz.
Oni... nie mogą tego zrobić!
Muszę móc tam wejść.
Jeśli, jeśli... nie będę mógł...
- Laz. - Cholera.
Wszystko dobrze?
Dlaczego wypytujesz o pacjentów taty?
O tych, którzy zginęli?
Laz?
Musisz mi powiedzieć, co się dzieje.
Tylko nie wciskaj mi kitu. Serio.
Dobrze.
Dlaczego tobie się pokazują, a mnie nie?
Byłabym bardziej otwarta na ten świat.
- Wiesz, czym się zajmuję. - To nie jest tak, że tego chcę.
Dobrze.
Margot nie wiedziała, że Billy był na urlopie.
Co to zmienia?
Jeśliby nie wyjechał, mógł...
Ktoś mnie ostatnio zaprowadził do grobu Sutton.
Był ozdobiony lampkami.
Lampkami? Myślisz, że Billy...
Nie mam pojęcia.
Kiedy zobaczyłem Sutton,
powiedziała, że chce zerwać z Billym.
W dniu balu?
Mówił, że nie mieli problemów,
że tylko się kłócili o studia i...
Ale mógł...
Jak to było?
Zobaczyć Sutton?
To było piękne.
Być z nią.
Znów z nią rozmawiać.
Naprawdę do ciebie mówiła?
W rzeczywistości mówiła do taty.
To tak działa.
Ale...
nie wiem, dlaczego zobaczyłem akurat tamten wieczór.
Tę rozmowę między nimi.
Laz...
Spodziewasz się kogoś?
Nie.
Co się stało?
Już mówiłem. Gonili mnie i wpadłem w krzaki.
Ale dlaczego tu przyszedłeś?
Mama by się zbytnio przejęła. Wiesz, jaka jest.
Tak, wiem.
Kiedy byliście małżeństwem,
chcieliście mieć dzieci?
Sami byliśmy dziećmi.
Może gdybyśmy się nie rozstali, to kto wie?
No dobrze.
Aidan? Twoja mama na pewno się martwi.
W porządku, odwiozę go.
Nie, pojadę rowerem.
Na pewno? To żaden problem.
Tak, na pewno.
- No dobrze. - Dzięki, na razie.
- Cześć. - Cześć.
Jedziesz ze mną do gabinetu.
Teraz. Chcę z nimi porozmawiać.
Tato?
Sutton?
Przykro mi, Jen.
To działa tylko na mnie.
Dlaczego? Nie wiesz tego.
Wiem. Seth już próbował.
Co?
Powiedziałeś mu przede mną?
Nie miałem wyboru. Znalazłem ciało. Musiał znać prawdę.
Prawdę? Myśli, że masz kolejne załamanie nerwowe.
Jak po Sutton.
Laz...
Nic mi nie jest.
Nic mi nie jest, Jen.
To się nie powtórzy.
Obiecuję.
Dobrze.
Kto powiedział, że na mnie nie zadziała?
Nie jestem jak Seth. Jestem Lazarusem.
- Jak ty. - Wiem.
Na pewno? Powiedziałeś mi dopiero teraz.
Daj mi już spokój, do cholery! Tu nie chodzi o ciebie!
Tak, Laz. Wiem o tym.
- Jen. - Idę stąd.
Nie mogę tak dalej, tato.
Doktor Lazarus?
Tak.
- Kolega powiedział, że... - Co?
Ma pan prezencję i jest szykowny.
Jak chcę, to tak jest.
Przepraszam, zacznę może od nowa.
Jestem Laura. Dziękuję za spotkanie w ostatniej chwili.
Laura.
Nie ma sprawy.
Usiądź.
Coś cię martwi?
Nie lubię być po tej stronie.
Tej mówiącej.
Jesteś... psychiatrą?
- Mówiłam sekretarce, że jestem... - Oczywiście.
Zapomniałem. Ciężki dzień.
A więc...
jak samopoczucie?
Przepraszam, czuję się niezręcznie.
Wcześniej miałam inną terapeutkę...
Nie chodzi o pana, tylko o mnie.
- Dawno tego nie słyszałem. - Domyślam się.
Wiesz co? Może...
Zróbmy to mniej formalnie.
Pogadajmy jak specjalista ze specjalistą.
Moja terapeutka zrezygnowała.
Miała aż 29 lat.
Postanowiła odpuścić, zanim dostanie od stresu zmarszczek.
Suka.
Te zmartwienia...
ból i strach...
Nie da się tego po prostu zmyć, co?
To w ciebie wsiąka.
I w miejsca, w których bywasz.
Jak ten gabinet.
A jednak oczekują od nas nieomylności.
Mamy obowiązek opiekować się każdym, kto do nas przyjdzie.
Tak, ale nie można być idealnym. Dlatego to robię.
Idę do kogoś, by dostał zmarszczek.
Pewnie ciężko jest przyjąć radę, którą dałabyś komuś innemu.
Czasami trzeba to usłyszeć od kogoś innego.
Masz dla mnie jakąś radę?
Dla pana, doktorze?
Tak. Chciałbym ją usłyszeć.
Proszę wyjść.
Opuścić to miejsce.
Słucham?
Proszę pójść na spacer, na drinka, zjeść coś.
Może z kimś, kogo pan nie zna,
żeby nie powielać schematów.
O ile pana życie rodzinne na to pozwoli.
Ma pan rodzinę, prawda?
Tak.
Pewnie zajmuje panu dużo czasu wolnego.
Ja nie muszę się tym martwić.
Jesteś sama?
Tak.
Nazywasz się Laura...
Mainard.
Co się z tobą stało, Lauro Mainard?
Nalej sobie jeszcze drinka.
Ja tylko...
„To nie koniec”. Co to niby znaczy?
Ty mi powiedz.
UMARŁBY BEZ CIEBIE
Zerwę z Billym.
Wygląda znajomo?
Co oznacza ten symbol?
To twoje, nie zaprzeczaj. Wiecznie nas szkicowałeś.
Gdzie to znalazłeś?
Co to jest?
Stołek?
To dolmen.
Interesowałem się wtedy mitologią.
Sutton lubiła jego wygląd.
Ten dolmen był na notce samobójczej mojego taty.
Dlaczego?
Nie...
- Może... - Może co?
Rozmawiałem o nim z twoim tatą.
Chciał wiedzieć, co symbolizuje.
Niektórzy uważają, że służyły jako portale.
Portale do czego?
Do innego świata.
Były ustawiane w kierunku wschodu słońca.
Sutton się podobał, dlatego jest na okładce.
A dlaczego był na... notce twojego taty,
nie wiem.
Na pewno nie było ci łatwo.
Zobaczyć te szkice.
Nie zmieniaj tematu.
Zerwała z tobą, prawda?
W noc balu. Dlatego się kłóciliście.
A ty okłamałeś mnie prosto w twarz.
- Laz... - Czemu to zrobiłeś?
A jak myślisz? Nie chciałem, by inni myśleli,
że tamtej nocy było między nami źle.
Nie znaleźli jej mordercy.
Nie chciałem, by mnie podejrzewali.
Czemu z tobą zerwała?
Byliśmy dzieciakami.
W tamtym okresie zrywanie było codziennością.
Dlaczego akurat wtedy? I przysięgam,
jak jeszcze raz mi ściemnisz, do cholery...
Wiedziałem, że Sutton mnie rzuci.
Dawała mi to do zrozumienia.
A ja dałem jej szkicownik, żeby zmieniła zdanie.
Chciałem... pokazać, co do niej czuję.
Jednak...
wisiało jej to. I nie jestem z tego dumny,
ale bardzo chciałem ją zranić.
Sprawić, by poczuła to, co ja.
Żeby się odegrać, poszedłem z inną dziewczyną.
I chciałem, żeby nas przyłapała.
Billy.
Ty chory draniu!
Z kim wtedy byłeś?
Z kim?
Z Jenną.
Z Jenną?
Napisy: Anna Szymczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski