Este episodio trata temas sensibles como o suicidio.
Véxase con prudencia.
Sutton.
Eu… síntoo moito.
Síntoo, non estiven contigo.
Bótote moito de menos.
Pisei goma de mascar.
Quiteina, pero quedou unha marca. Tes un pano húmido?
Estache dando un infarto, papá?
Se pensas que vas morrer tesme que dar o teu contrasinal.
O do teu banco. Dimo pestanexando se fai falta.
É que…
Alégrome tanto de verte.
Por Deus. Tiña que marchar desta casa.
Laz e Bella estanme a tolear. Bícanse seguido.
É normal, Sutton. Están namorados.
Non, papá. Cada vez que falan discuten.
Non creo que sexa así.
Só se bican por facer algo diferente coa boca.
Ei, non te pases.
Xa o falamos. Non fan boa parella.
Non vai acabar ben. Ti mesmo o dixeches.
A xente discute, Sutton. Iso non significa que non se queiran.
Laz e ti? Discutides arreo, pero estades unidos.
Non si?
O teu irmán quérete, Sutton.
Sábelo, non si? Sutton?
Jenna quere vir con nós esta noite.
Creo que lle viría ben. Déixaslle vir, non si?
Si. Si, déixolle.
- Pero… Sutton? - Vou deixar a Billy.
- Como? - Non quero falar diso.
Creo que deberías sabelo
por se súa nai, Margot, se incomoda.
Pero por que? Pasou algo?
Que pasou? Dime.
- Dime a verdade. - A verdade?
Que tal estou?
Estás perfecta.
Por que a deixaches marchar do baile?
É esta noite. Esta noite.
En fin, eu quería levar un traxe,
pero, por suposto, Billy encabuxouse.
Non vaias ao baile. Por favor, Sutton.
Escóitasme?
Sutton?
Sutton! Sutton!
Merda! Teño que marchar.
Non. Sutton, son eu. Son Laz.
Por favor, non vaias. Podemos quedar aquí.
Podemos seguir falando. Podémolo arranxar.
Simplemente… queda aquí.
Queda, por favor. Por favor. Non…
Non me deixes outra vez. Por favor.
- Por favor. - Adeus!
Teño que marchar. Billy mátame se chego tarde.
Non, espera!
Espera! Espera!
Sutton!
LAZARUS (DE HARLAN COBEN)
CÓMICS MORBID
BELADONA AS SALAS DO AMENCER
- Ola. - Ola.
Ola. Veño ver a Billy MacIntyre.
Dígalle que está aquí Joel Lazarus para velo.
Laz.
Grazas. Ola. Vaia oficina.
Si. Ven por aquí.
AS SALAS DO AMENCER - TODOS VIVOS A BELADONA DANZANTE - TODOS VIVOS
Sinto non falar contigo no funeral.
Estiven fóra de vacacións. Necesitaba chegar á casa.
Non te preocupes. Onde estiveches? Nun sitio bonito?
No Caribe.
Como estás, Laz? De verdade?
É difícil de asimilar, se son sincero.
Como está túa nai?
Non debeu ser fácil. Atopar a papá así.
Aínda está bastante conmocionada. Non foi só atopalo.
Levaba traballando para teu pai toda a vida.
Por Deus, ás veces contestaba ó noso teléfono con:
"Consulta do doutor Lazarus, son Margot, en que o axudo?"
Era un bo home, Laz, o teu pai.
Sempre tiña un momento para falar.
Aconselloume ser bo comigo mesmo.
- Perdoarme a min mesmo. - Perdoarte?
Dixo que era normal sentirse culpable por Sutton. E que eu non o era.
Por que a deixaches marchar do baile?
Agora síntome mal por non velo nos últimos anos.
Cando o viches por última vez?
Sinceramente, non o sei.
Cando te vin a ti? Hai anos, non?
Así é a vida, supoño. Traballo, rapaces…
Podo preguntarche algo, Billy?
Desde que… Desde que volvín,
hai algunhas cousas que me gustaría aclarar. Sobre Sutton.
Que pasa con Sutton?
Como estaba xusto antes do baile?
Por suposto.
Si, a ver, eu vina antes ese día e…
E canto máis o penso, máis convencido estou de que estaba mal.
Non lle pasou nada. Non que eu soubese.
Estaba contenta.
Emocionada.
De que discutistes a noite que morreu?
Olsen.
Olsen dixo que discutistes.
Por que o cres, Laz?
Laz, matouna el, hostia.
- Si, eu tamén o pensaba. - Si.
Pero equivoqueime. Creo que é inocente.
Olsen nunca foi inocente. Lembras o que saíu na prensa?
Roubar roupa interior de muller? Está enfermo.
Encargouse de facerme parecer o mozo cabreado.
Ata lle dixo á policía que nos viu discutir.
Entón, ti e Sutton non discutistes?
Si, tivemos unha discusión. Pero nada novo.
Ela ía ir á universidade
e eu non quería que fose a unha residencia porque sería difícil vernos.
Vós non…
rompestes?
Sutton e eu?
Por que pensas iso?
Nunca foramos tan felices.
RÚA HAZELTON
Imos enfocar isto dun xeito distinto.
Se Cassandra matou a Neil coa estatua, por que a conserva?
É un trofeo.
Un trofeo?
Sempre cremos que Neil matou a Cassandra.
Quen a matou se Neil estaba morto?
Outro mozo.
Por que estás tan seguro de que ela o matou a el e non ao revés?
Un presentimento.
Atopárono no piso dela.
Por favor.
Neil Croft tiña antecedentes de violencia contra Cassandra Rhodes.
Esganárona. El desapareceu.
Contoulle a todo o mundo
que quería empezar de cero na India,
supoñíase que estaba alí.
Certo. Pero estaba no faiado.
Quen o puxo aí se non foi Cassandra?
Cres que Cassandra subiu o corpo de Neil ata o faiado?
Pois axudáronlle.
Ten sentido, non? Se estivese saíndo con outra persoa…
Se ela o matou primeiro… Non o sabemos.
Falta a autopsia e o informe forense.
Nin sequera é seguro que sexa Neil.
O DO RECUNCHO
A detective Brown quere falar contigo. O meu consello? Non o fagas. Ignóraa.
Sería o correcto?
Queres falarlle de Casper e os seus amigos? Eu non.
Ata que non atopes unha explicación sen pantasmas
aconsélloche que non te involucres. Polo ben de todos.
Por que este sitio?
Tiña que atopar un sitio no que Brown non me atoparía. Tachán!
Non é pola oferta dos luns en carne?
Como te atreves? Agora fana todos os días, así que…
Informe de residuos.
Do corpo de teu pai.
Estaban debaixo das uñas.
Disparou el a arma. Síntoo.
Todo coincide cun disparo a si mesmo.
Menos que non pode ser.
Que máis estiveches facendo?
Vin a Sutton hoxe.
- Vale, cando dis que a viches… - Era esa noite.
Debín estar pendente dela.
Despois do baile. Foi o que papá me dixo que fixese.
A ver, Laz. Por que te torturas deste xeito?
Sei que é duro pensar no que puido pasar.
Oxalá isto ou aquilo non fose así.
Entendo, en serio, pero o das… pantasmas?
Se fosen de verdade o doutor L e Sutton non quererían…
Estivo alí, Seth. Xusto diante de min.
Igual que Cassandra. Igual que Neil.
De acordo. De acordo.
E asasináronos a todos.
Creo que quen matou a Sutton matou a Cassandra e matou a papá.
E vouno demostrar.
RÚA HARVALE
Quen é Marlowe?
Marlowe foi un gato que tivemos.
Vós tivestes un gato?
Si. Un gato sen dono que acolleu túa nai.
- Que gato era? - Dos que gotean.
O gato mexaba por aí, Aidan.
E ás veces non sabiamos onde, por iso tiñamos… isto.
Sabía que estaba aquí.
Atopeino despois de dar cunha chea de billetes falsos.
Mostra os mexos, a caca, o sangue, o vómito…
E calquera fluído corporal que nunca quererías ver.
Grazas. Unha petición estraña, xa o sei.
Esperemos que esteas equivocado.
Se tedes un rato Jenna non vai deixar que o atrapes.
Tes razón.
- Grazas. - De nada.
Vémonos.
Sutton?
Ola, doutor! Síntoo chegar tarde.
Ola.
Que é bo para a resaca? E non digas beber moito a noite anterior.
Non se me ocorrería.
Ti… Estás ben?
Estareino cando ti e o teu amigo deixedes de berrar.
Saín onte á noite. Durmín coma unha pedra.
Pero antes diso, fun ao pub. Ao de sempre.
Para… coñecer alguén?
Non. Pero falei coa camareira.
Chámase Bambi. A que é incrible?
Non me parece crible.
Fíxena rir. Creo que houbo… unha especie de conexión.
Pensei que ao mellor… Pero…
Dixo que estaba cansa, que tivera un día duro.
Claro. Ao mellor morreu súa nai.
Entón díxenlle…
Que?
Bambi.
Coma na película?
Si. Coma na película.
"Ao mellor morreu súa nai."
Moi bo.
Oxalá se me ocorrera ese.
Fixéno.
Fun ao despacho. Dei o meu nome.
Dixen: "Son Harry Nash e quero falar con alguén."
Harry.
Mandaron vir a alguén e… declarei.
Vale. Que declaraches exactamente?
Abonda! Díxechesme que era o correcto.
Ti fuches quen me animou a ir á policía.
- Si. - Dixen que non estaba preparado!
E se descobre que o denunciei? Sabes de que é capaz?
Sabes que faría se soubese que estabamos falando?
É un desalmado! Cando veñan por el…
E se descobre que fun eu?
Deus santo!
Harry…
Podes prometerme que vai saír ben, doutor?
Vai saír ben, non?
Podes prometerme que vai saír ben?
Por favor.
Prométemo.
Harry…
E marchou.
INFORME PSIQUIÁTRICO NOME: HARRY NASH
FALECIDO
INFORME DE PECHE
Foi asasinado.
Pareces sorprendido. Díxenche que ía haber máis.
Abusaron del cando era neno. Máis dunha vez…
Foi un cura que adestraba o equipo de fútbol da súa escola.
- Denunciou o agresor. - Foi valente.
Fixo o que ti lle aconsellaches, papá.
Si. Supoño que si.
Que…
Que precaucións tomaches para protexelo?
Perdoa, parece que estás cuestionando a miña ética.
Foi o teu paciente. A súa seguridade é responsabilidade túa.
E cres que non a tomei en serio?
Estou de acordo, iso sería terrible.
Imperdoable. Pero é certo? Por que non o debatemos?
Si, vale, papá. Explícamo.
Explícallo a Harry. Aquí escribiches: "O trauma de Harry
está tan enraizado na súa personalidade…"
En casos coma este só se pode mellorar asumindo riscos.
Dando un salto cara a…
O abismo? Está morto, papá.
Este pobre home está morto.
Asasinouno o seu maior temor. Ese… Ese pedófilo.
En que mundo significa iso mellorar?
E despois… Despois está Cassandra.
Animáchela a facerse valer diante dun home que a podía matar.
Pero non a matou. Verdade?
Porque ela o matou a el. Diante de ti.
Axudáchela a ocultalo, non si?
Axudaches a subir o corpo de Neil a ese faiado.
E que debería facer, na túa estimada opinión?
Pois ir á policía, papá!
Casandra era moi vulnerable.
Unha vida no cárcere sería mellor para ela que o que tivo?
Pregúntoo en serio.
Para! Papá, deixa de ignorar o que estou dicindo. Escóitame!
Por que debería?
A pesar de que teño polo menos 30 anos máis de experiencia ca ti,
son eu o que ten que escoitar? En serio?
Moi ben. Son todo oídos.
Poida que teñas máis anos ca min, papá,
pero eu son quen viu experiencias reais.
Nese hospital, iso é dor. Iso é trauma.
Non sentar nun despacho acolledor.
Acolledor? Eu diría ben equipado.
Afastado do que realmente importa.
A vida. Miserable e confusa, a puta vida real.
Nunca me dixeches isto cando estaba vivo, Joel.
Nós non tiñamos ese tipo de relación, papá.
Entón cres que non sei o que é a vida real?
E ti si?
Creo que a túa tolerancia ao sufrimento xa non é a mesma.
- Despois de Sutton… - Non.
Creo que o de Sutton non o soportaches nunca.
Sempre te admirei.
O meu pai brillante, o gran doutor Lazarus.
O home que nunca abandonou a ninguén.
Admirábasme?
Antes do de Sutton non querías seguir os meus pasos.
Despois fixécheste psiquiatra forense. Por que?
Por que? Porque quería ser mellor ca ti, papá.
Quería ser mellor ca ti.
Se cadra non só vexo pantasmas de vítimas asasinadas.
Quizais o que vexo son os teus erros.
DETIDO UN CURA PEDÓFILO
Un diagnóstico un pouco clixé, pero…
se quedas coa conciencia tranquila…
DETIDO UN CURA PEDÓFILO POLO ASASINATO DUNHA VÍTIMA
FRANK BARNWAY AGOCHOUSE Á VISTA DE TODOS
Este home…
Creo que me soa a cara deste home.
De que o coñezo?
Chámome Franklin Barnway.
É a miña última confesión.
Sei que estou condenado. É o que merezo.
O que lles fixen a eses nenos non se pode borrar.
Sinto o que lle fixen a Harry.
Pero o seu asasinato é o pecado doutra persoa.
Frank!
Non o fixen. Non matei a Harry. Eu non o fixen.
Tedes que descubrir quen o fixo, porque xúrovos que eu non fun.
Frank!
Un, dous, tres! Frank!
Frank! Espera! Non! Merda!
Recórdame… Cando foi isto exactamente?
O 28 de setembro do ano pasado.
Debeu planealo.
Si.
As súas accións non foron nada impulsivas.
Sabía que estaban reparando o tellado. Bloqueou a porta cunha barra.
Non tiña vixilancia?
Non. Non pensei que fose un risco.
De feito, pediu que non se lle concedese a liberdade condicional.
Sentía que estaba castigado xustamente… por pedofilia.
Alfie…
É doado pasar por alto os sinais,
se é que houbo algún.
Seguro que se eu falase con Frank,
chegaría ás mesmas conclusións ca ti.
Falaches con el.
Cubríchesme nunha sesión con el.
Dúas veces, creo.
Si?
Lembro velo por aí, pero non…
Vexo tantos pacientes…
É o que dis,
vemos tantos pacientes…
Cres que di a verdade?
Que el… non matou a Harry Nash?
Frank admitiu delitos posiblemente moito peores,
pero el sempre recalcou que non era un asasino.
Aínda está manchado? O sitio onde caeu o cura?
Como soubeches por que veño, Arlo?
Vinte chegar.
Vinte observando a súa última parada.
- Coñecíalo? - O padre? Si.
Era un home bo. E era un home malvado.
A ver, cal dos dous era, Arlo?
Pódese ser ambas as cousas, doutor Laz. Quizais todos as sexamos.
O ben e o mal veñen envoltos no mesmo paquete.
O único que importa é cal dos dous gaña ao final.
Non cho ensinan na universidade?
Oín que teu pai se encontrou co seu creador.
Non só vexo cousas. Tamén as escoito.
Pecados do pai. Visitados polo fillo.
Oín que había miolos del por todas partes.
Que dixeches? Que carallo dixeches?
Deus dixo que o faría.
Por ser eu.
- Está morta. - A miña Sutton.
Non matei a Harry. Eu non o fixen.
Frank!
Prométemo.
Hai un home que me acosa.
Outros aos que asasinaron.
- Sutton! - Asasinaron.
Sutton!
Por que a deixaches marchar do baile?
Estou preocupado por Laz…
Creo que perder a seu pai… lle fixo revivir moitas cousas do pasado.
- Entendes? - Cousas do pasado?
Como que? Como Sutton?
Eran xemelgos, Jenna.
Xa sei que o eran.
Non só era irmá del, Seth.
Non ten o monopolio de estar feito unha merda.
Non, xa o sei. É só que…
Non digo que vós non estivésedes moi unidas,
pero el foi quen atopou a Sutton, Jenna.
Esa noite foi Laz quen a atopou.
Eu son policía, sabes? E teño…
Teño que ver escenas de crimes e hai cousas horribles.
Sempre son descoñecidos.
Nunca é a túa familia.
Podo imaxinar como lle afecta iso á xente, sabes?
Díxoche el iso?
Máis ou menos.
É noxento, non si?
Ti, pedófilo.
- Pedófilo. Pedófilo. - Pedófilo.
Pedófilo.
Debín mudarme. Pero parecería que era por culpa.
Pensei que todo se calmaría.
Margot salvoume a vida. Sen ela non tería feito as xestións.
Ola, Joel. Como estás?
Ben. E ti?
Billy díxome que ías tirando.
Non é fácil, xa o sei.
Viches a Billy? E como estaba?
Ben. Desde logo, tiña boa cara.
É o que ten ir ao Caribe.
E de que falastes?
Dos nenos? Ten dous nenos preciosos.
Falamos sobre todo do pasado.
Do pasado?
Da noite da morte de Sutton.
E… Por que falastes diso?
Billy foi o último en ver a nosa irmá viva, Jenna.
Como non iamos falar diso?
Joel, telo que superar. Iso é o que diría teu pai.
Margot, con respecto, se queres que saiba o que dixo meu pai,
dime que poñía no resto da nota que deixou.
- Laz! - Cres que oculto algo?
Non te apuraches a falarme de Cassandra Rhodes.
- Iso ten… - Nin de Harry Nash.
Perdón, pero quen é Harry Nash?
Era… un paciente do teu pai.
- E asasinárono. - Que?
Non che parece estraño, Margot?
Non mencionar iso cando che preguntei por Cassandra?
Un segundo paciente asasinado?
Non me correspondía a min.
Teu pai non querería que revelase nada sobre os seus pacientes.
- Laz. - O detido polo asasinato de Harry
xurou antes de morrer que nunca matara a ninguén.
Non creo que mentise. Non tiña razóns.
Admitiu abusos a menores.
Por Deus!
Non sei que está pasando aquí, pero xa abonda.
Quen asasinase a Harry Nash anda por aí.
E podería ser a mesma persoa que asasinou a Cassandra. E…
E que?
Vamos, Teddy. Marchamos.
Teddy, ven. Por aquí.
- Non, Margot… - Adeus. Grazas polo viño. Por aquí.
Vale. Que carallo pasa?
Margot sabe máis do que di. Xa a escoitaches…
Foi a asistenta persoal de papá durante anos. É discreta.
Para que veu? Para facer xestións?
Pois si, xestións. Necesitabamos entrar na conta de empresa de papá,
se non, non nos van deixar nin facer as maletas.
Maletas? Que dis?
O alugueiro do despacho remata en dúas semanas.
Non, non. Temos que manter o despacho.
Por que? Papá xa non está para usalo.
Non, non. Jen, non o entendes.
Non… Non poden facernos isto!
Necesito ter acceso a el.
Porque se non… Non podo…
- Ei, Laz. - Merda.
Estás ben?
Por que preguntas polos pacientes de papá?
Por esa xente que morreu?
Laz?
Tes que dicirme o que está a pasar.
E non me mintas. Non o fagas.
Vale.
Laz, por que cres que se che aparecen a ti e non a min?
Eu son a persoa máis propensa a ese mundo.
- Sabes a que me dedico? - Jenna, eu non o quixen así.
De acordo.
Cando dixen que Billy estaba de vacacións Margot non o sabía.
E iso que importa?
Pois… se non estivo fóra, podería…
Alguén me levou ata a tumba de Sutton a outra noite.
Estaba envolto nunha grilanda de luces.
Nunha grilanda de luces? Como? E cres que Billy…
Non o sei, Jenna.
Cando… Cando vin a Sutton
díxome que ía romper con Billy.
O día do baile?
Billy dixo que estaban ben,
que só discutiron pola universidade…
Pero, xa sabes, el puido…
Como foi?
Ver a Sutton.
Si, foi precioso.
Estar con ela.
Falar con ela de novo.
Ela… falou contigo?
En realidade foi con papá, sabes?
Funciona así.
Pero…
Non sei por que me mostrou esa noite. Si.
Ese momento… Ese momento entre eles.
Laz…
Esperas a alguén?
Non.
Dime, que pasou?
Xa cho dixen. Perseguironme e caín nun arbusto.
Si, pero por que viñeches aquí?
Miña nai íase preocupar moito. Xa sabes como é.
Si, xa sei como é.
Cando ti e a miña nai estabades casados,
queriades ter nenos?
Os nenos eramos nós.
Quizais se aguantásemos… quen sabe?
Si, ben.
Aidan? Túa nai vaise preocupar.
Non pasa nada, vouno levar á casa.
Non, teño a bicicleta.
Seguro? Non é molestia.
Si, si. Estou seguro.
- De acordo. - Grazas. Adeus.
- Adeus. - Adeus.
Ti e mais eu imos ao despacho.
Agora. Quero falar con eles.
Papá?
Sutton?
Síntoo, Jen.
Creo que só funciona comigo.
Como? Iso non o sabes.
Si que o sei. Seth xa o intentou.
Que?
Dixéchesllo a Seth antes que a min?
Non tiven elección, Jen. Atopei un cadáver. Tiña saber a verdade.
A verdade? El pensa que estás a ter outra crise.
Como a de despois de Sutton.
Laz…
Estou ben.
Estou ben, Jen.
Iso non vai volver pasar.
Prométoo.
Vale.
E quen di que non vai funcionar comigo?
Eu non son coma Seth. Eu son dos Lazarus.
- Coma ti. - Xa o sei.
Si? Só confías en min cando non che queda outra.
Dáme un respiro, Jenna! Nada disto ten que ver contigo!
Si, Laz! Máis ou menos xa o sabía.
- Jen. - Marcho.
Non podo seguir con isto, papá.
Es o doutor Lazarus?
Si. Son o doutor Lazarus.
- Un compañeiro díxome… - Que?
Que eras pulcro. Incluso sofisticado.
En fin, dinme… que podo selo.
Síntoo. Comezo de novo, paréceche?
Son Laura. Grazas por atenderme tan tarde.
Laura.
Non pasa nada.
Toma asento.
Hai algo que che preocupe?
Odio estar deste lado.
No lado de abrirse.
Es… Es psiquiatra?
- Díxenllo á túa secretaria cando… - Si, claro.
É só que… Esquecino. Día atarefado.
Entón…
Como estás?
Desculpa… Creo que non imos conxeniar.
Fun paciente dunha muller durante…
Non es ti. Son eu.
- Había tempo que non oía iso. - Xa o supoño.
Sabes que? Imos…
Imos facer isto informal.
Unha conversa entre… compañeiros de profesión.
A miña terapeuta retirouse.
Á avanzada idade dos 29 anos.
Dixo que quería deixalo antes de ter engurras por estrés.
Pendanga.
As preocupacións…
a dor e o medo…
Non marchan cunha duchiña, non?
Penetran en ti.
E nos espazos que habitas.
Como este despacho, por exemplo.
E, con todo, espérase que non fallemos.
É o noso deber coidar de calquera que veña vernos.
Pero a perfección non existe. Non existe, por iso fago isto.
Falo con alguén para causarlle engurras por estrés.
Aínda que saibas o consello que dar, é difícil seguilo ti mesma.
Ás veces tes que escoitarllo a outra persoa.
Tes algún consello para min?
Para ti, doutor Lazarus?
Si. Non, gustaríame escoitalo.
Marcha.
Marcha deste sitio.
Perdón?
Vai dar un paseo, tomar algo, unha comida…
Quizais con alguén que non coñezas.
Para evitar repetir os mesmos patróns,
por suposto, se a túa vida familiar cho permite.
Tes familia, non si?
Si, teño.
Imaxino que iso che quita moito tempo libre.
Non é algo do que eu teña que preocuparme.
Estás soa?
Si.
Chamábaste… Laura?
Mainard.
Que che pasou, Laura Mainard?
Sírvete outra copa. Eu…
Só vou…
"Non rematou." Que carallo significa iso?
Dimo ti.
SEN TI MORRERÍA
Vou deixar a Billy.
Sóache isto?
Que significa ese símbolo?
Isto é obra túa, non o negues. Sempre nos debuxabas.
Onde atopaches isto?
Que é?
Que é? Un tallo?
É un dolmen.
Naquel momento gustábame moito a mitoloxía.
A Sutton parecíalle bonito.
Pois ese dolmen estaba na nota de suicidio de meu pai.
Por que?
Eu non…
- Quizais… - Quizais que?
Falamos del. El e mais eu.
Interesáballe o seu simbolismo.
Pensábase que se construíran como portais.
Portais a onde?
A outro mundo.
Situábanse de cara ao amencer.
Escoita, a Sutton gustábanlle. Por iso está no libro.
E a razón pola que estaba na nota de teu pai…
Non a sei.
Imaxino que debeu ser duro atopar isto.
Vela… tal e como era.
Non cambies de tema, Billy.
Ela rompeu contigo, non si?
A noite do baile. Por iso estabades discutindo.
E mentíchesme. Na miña cara.
- Laz… - Por que o fixeches?
Por que cres? Non quería que a xente pensase que nós…
Estabamos enfadados esa noite.
Nunca atoparon o culpable, Laz.
Non quería que me sinalasen.
Por que te deixou?
Laz, eramos uns nenos.
Romper relacións era normal naquel entón.
Pero por que esa noite? E xúrocho, Billy,
se me mentes unha vez máis…
Sabía que Sutton me ía deixar.
Deixouno caer.
Deille o caderno de debuxos para intentar que cambiase de opinión.
Para… demostrarlle o que sentía por ela.
A ela…
A ela deulle igual. E non estou orgulloso disto.
Pero quixen facerlle dano de verdade.
Quixen facerlle sentir… o que eu sentía.
Entón, para vingarme dela, fun con outra rapaza.
E asegureime que ela nos vise.
Billy.
Estás enfermo, cabrón!
Con quen estabas esa noite, Billy?
Con quen estabas?
Jenna.
Jenna?
Subtítulos: Yolanda Casás Fuentes
Supervisora creativa: Abraham Díaz López apaza.