W ŚWIECIE PARAGRAFÓW
OWOCE I WARZYWA
Mówi Kang Hyo-min.
Mecenas Kang Hyo-min?
Tak.
Tu detektyw Han Su-cheol z policji w Jicheongu.
W czym mogę pomóc?
Pani Kim Yeong-mi aresztowano w sprawie morderstwa.
Podczas przesłuchania
powiedziała, że jest pani jej adwokatką.
- Kim Yeong-mi? - Tak.
Zna ją pani osobiście
albo wcześniej ją reprezentowała?
Nie.
Chyba jej nie znam.
Nie chce współpracować bez adwokata.
Pewnie jest pani zajęta,
ale mogłaby pani przyjechać?
Dobrze.
Przyjadę.
Pani Kim.
Przyjechała mecenas Kang.
Jesteś.
Porozmawiajcie.
Czy my
się znamy?
Wiedziałam, że nie będziesz pamiętać.
Słucham?
Ty też odpowiadasz za mój los.
Dlatego chcę,
żebyś mnie reprezentowała.
ROZDZIAŁ 10 NIEMY PRZECHODZIEŃ
Nie kojarzę jej.
Ja też nie.
Yeong-mi to powszechne imię, więc pewnie je słyszałam.
Po spotkaniu nadal jej nie pamiętasz?
Nie.
Znamy twoich znajomych.
Może chodziłaś z nią do liceum?
Może.
Tylko wtedy byłyśmy osobno.
To chyba nie to.
Jest starsza i nie chodziła do liceum.
To może znasz jej ofiarę?
Sprawdziłam, ale ofiara
skończyła tylko gimnazjum. Inne niż nasze.
Nie chodziły do liceum?
Ofiara chodziła do liceum w Stanach.
Przeprowadziła się.
I co zrobisz?
Pomożesz jej?
Trudno nie pomóc tej kobiecie,
a z drugiej strony to sprawa kryminalna.
Kancelaria nie pracuje pro bono.
Muszę zażądać zapłaty.
Pani Kim raczej na to nie stać.
Kiedy nasza kolej?
Jaki robisz dzisiaj zabieg?
Ten, co ona.
Jest świetny.
Pani Kang Hyo-min.
To pa.
Będzie bolało?
Nie.
Proszę się odprężyć.
Dobrze.
- Zaczynam. - Dobrze.
Patrz, jaką ma świeżą cerę.
Prawda? Świetnie działa.
Też sobie zrobię.
Dadzą nam zniżkę grupową?
Nie wiem.
Zapytaj, jak tam będziesz.
Chodźmy wszystkie razem.
Dobra.
Yeong-mi Kim…
Kim Yeong-mi.
LICEUM SANGRIM, GIMNAZJUM HANMUN
Uśmiecha się pan.
To pewnie pani Choi.
Zapach już wywietrzał.
Proszę.
Rany.
Rany boskie.
Co się dzieje?
Od czego zacząć?
Co jest nie tak z naszym zespołem?
Nie widzę żadnego problemu.
Jesteśmy zbyt nudni.
Przy nas flaki z olejem
są ekscytujące.
Jak to?
Może powinniśmy chodzić na kolacje firmowe?
Niedawno byliśmy.
Raz w roku to za mało.
A pana nawet nie było.
Dobrze, chodźmy na kolację.
Tak!
Skoro już o tym mowa,
to może dzisiaj?
Jeśli inni się zgodzą, możemy iść.
Skoro kolacje firmowe to część pracy,
dopilnuję, by wszyscy przyszli.
Ale bez zmuszania.
Rzadko wychodzimy, wszyscy powinni się stawić.
Zwłaszcza pani Heo.
Ostatnio nie przyszła, więc dzisiaj musi.
Co pan tak patrzy?
Ostatnio też miałem takie wrażenie.
Wydaje mi się, że pani Heo
nie angażuje się w życie zespołu.
Choć jestem…
Ponieważ jestem jej kolegą…
czuję, że powinienem powiedzieć jej do słuchu.
Co pan na to?
Proszę dać znać, dokąd idziemy.
Dobrze.
Zajmę się tym.
Zabiję ją.
- Dobra robota! - Za pracowity dzień!
Na zdrowie.
Do dna!
- Szybko, kolejny. - Nie śpimy.
Zdrowie!
Wystarczy.
Jedz z dodatkami.
- Rozpływa się w ustach. - Jedz.
- Nie gadaj, jedz. - No już.
Ale pycha.
Może wzniesiemy toast?
Tak!
Toast obowiązkowy.
Zrobię dla wszystkich drinki.
Ty nie umiesz.
Ja zrobię.
Wie pani jak?
Jestem ekspertką.
- Okej. - Szklanki.
Czekaliście na ten moment.
Proporcje soju do piwa są kluczowe.
Tak, wiem.
Za dużo soju!
- Jeszcze ciut. - Ile tego lejesz?
Cicho bądź.
Trochę mniej.
Hej!
Też mi ekspertka.
Ja to zrobię.
Co robisz?
Chciałam się przewietrzyć.
W porządku?
Wtedy na policji wszystko dobrze poszło?
Nie wiedzieliśmy, czy pytać,
co się stało.
Wciąż się zastanawiam.
O co chodzi?
Mama zawsze miała problemy z facetami.
To mądra kobieta,
ale nie ma do nich oka.
Dowiedział się, czym się zajmuję.
Namówił moją mamę
na wrobienie mnie w oszustwo.
Niektórzy myślą, że prawnicy są niezniszczalni.
Ofiara żąda 20 milionów wonów
i grozi mamie więzieniem.
To całe nasze oszczędności, wraz z depozytem za mieszkanie.
Co za przypadek.
Ale wystarczy, by uniknąć długów.
Może świat nam pomaga.
Dla innych to może niewielka kwota,
ale odkąd byłam nastolatką,
pracowałam, by odłożyć te pieniądze.
Nie mów, że wykorzystasz te pieniądze na ugodę.
A co mam zrobić?
Szczerze mówiąc,
wcale nie pomożesz tym mamie.
To zachęci ją do kolejnych przestępstw.
Gdy rodzic wskakuje w ogień,
dziecko musi wskoczyć za nim?
Jeśli ją teraz uratujesz,
odbierzesz jej szansę na czystą kartę.
Powinna to zrozumieć i zacząć od nowa.
Ciekawa perspektywa.
Dziękuję. Przemyślę to.
To co? Druga runda?
Tak!
Jaka druga runda?
Kolacja i drinki wystarczą.
Nie psuj zabawy.
Kto idzie?
- Ja! - I ja!
Upiłam się, pójdę już.
Dziękuję.
No weź.
Jest bezduszna.
Co za nudy.
- Też już pójdę. - Co?
Dzięki za kolację. Cześć.
- No wie pan? - Wiem!
- Nudziarz! - Tak!
Też muszę już iść.
Dobrze. Do jutra.
Nudy.
Same nudy.
Porozmawiamy, pani Choi?
Ja?
Dobrze.
Idziemy na drugą rundę?
Proszę.
Co to jest?
Ubrania dla dzieci.
Dziękuję.
Kancelaria oferuje
pożyczki na depozyty mieszkaniowe
na korzystnych warunkach.
Po aplikacji adwokackiej
pomogę pani z pożyczką.
Dobrze.
Dzięki temu
znajdzie pani wygodne lokum dla siebie i bliźniąt.
Bardzo dziękuję.
Ale nie potraktuję pani ulgowo.
Jasne, rozumiem.
Jeśli kiedyś
będzie pani potrzebowała pomocy,
proszę przyjść do mnie.
Dobrze.
Dziękuję.
Pozwoliłam ci wejść?
Chce mi się pić.
Hej!
Jeszcze po piwku?
Masz jakieś?
Już jestem pijana,
chcę się położyć.
Idź sobie.
To daj mi chociaż wody.
Słuchaj.
Mówię to jako przyjaciółka.
Jestem niedostępna.
Dlaczego?
Jestem starsza.
Nieważne.
Po rozwodzie.
Mam to gdzieś.
- Mam dziecko. - Dorosłe.
Więcej nie urodzę.
To już siła wyższa.
Nie stawiaj się.
- Nie chcę urodzić. - Nie zmuszę cię.
No?
To co jeszcze?
Po co ja z tobą rozmawiam?
Zostańmy parą.
Dobrze.
Ale więcej nie wyjdę za mąż.
A ty? Masz tyle czasu?
Chcesz go marnować?
Nie ożenisz się?
Ożenię się.
Z ukochaną.
No właśnie.
Ty nią jesteś.
Jak mógłbym ożenić się z inną?
Ale…
Nie zasługuję na ciebie.
Tak uważasz?
To zróbmy to, co robią pijani ludzie.
Co?
Popełnijmy błąd.
To błąd, jasne?
Jak chcesz.
X równa się minus b.
X równa się minus b, plus lub minus…
REGUŁY MATEMATYCZNE
Tak jest.
Podoba ci się?
Patrzcie na nią.
Przypalę cię fajką.
Zamknij się.
Co noc to samo.
Niech ją zamkną w izolatce.
Jak mamy spać z tą wariatką?
MŁODA PRAWNICZKA KANG URATOWAŁA ARTYSTKĘ
MUSIAŁAM COŚ ZAŁATWIĆ DO ZOBACZENIA
Uciekłaś?
I tak zobaczymy się w biurze.
Co robić?
Zespół stresu pourazowego?
Tak. To diagnoza lekarza.
Ma stany lękowe,
a w nocy budzi się z krzykiem
przez koszmary.
Mówi, że czuje niemoc i ból.
Inne więźniarki się skarżą,
więc monitorujemy sytuację.
Rozumiem.
X równa się minus b, plus lub minus…
Pierwiastek z b minus 4ac.
X równa się
minus b plus lub minus pierwiastek z b kwadrat minus 4a…
Jak się pani czuje?
Minus…
Pani Kim.
Wiesz co?
W gimnazjum byłam najlepszą uczennicą.
W liceum też.
Rozumiem.
Z akt wynika, że ukończyła pani tylko gimnazjum.
Rzuciłam liceum pod koniec drugiej klasy.
Byłam
okrutnie nękana w szkole.
To blizna po papierosie.
Już jesteś w szoku?
Było znacznie gorzej.
Mówi pani,
że ofiara to…
Tak.
Główna oprawczyni.
Ona mi to zrobiła.
Myślałam, że zapomnę.
Napisałam maturę, chciałam iść na studia,
ale ból z tamtych lat
zawładnął moim ciałem i umysłem.
Jak ofiarę pobicia,
całe ciało mnie bolało.
Zaczęłam brać psychotropy.
Ale one zniszczyły mi umysł.
Odpływałam, nie mogłam się uczyć.
Ale nie mogłam ich odstawić.
Bez nich
dręczyły mnie wspomnienia.
Powiedziała pani, że też jestem winna, prawda?
Spotkałyśmy się wcześniej?
Jestem zmęczona.
Leki chyba mnie osłabiły.
Dobrze.
Zobaczymy, kto wygra.
Szuka pan mecenas Heo?
Co?
Tak.
Znowu jej nie ma?
Zgadza się.
Pojechała do sądu poza miastem. Wróci jutro.
Okej.
- Słucham? - To nic.
- Powie mi pani, jak wróci? - Jasne.
To coś pilnego?
Nie.
Proszę nie mówić, że pytałem.
- Dobrze. - Oczywiście.
Jasne.
Umowa inwestycyjna zawierała kruczek.
Pozwala na opcję kupna,
jeśli prezes zostanie oskarżony o defraudację.
Bluestone pożyczył 15 miliardów wonów
firmie Hynic Core Inc.,
wykorzystał opcje kupna, by nabyć ich akcje za darmo
i sprzedał je Optalynowi za 120 miliardów.
Bluestone zyskał na tym ponad 100 miliardów.
To spora suma.
Co znaczy,
że pan Ko Seung-cheol
nie tylko zgarnął miliardy w dywidendach,
ale i zarobił kolejne na opłatach prawnych i premiach,
za reprezentowanie Optalynu,
gdy ten kupił Hynic Core Inc. od Bluestone’a.
To ugruntowało jego pozycję
jako grubej ryby w Yullim.
Myśli pani, że to zaplanował?
Pan Ko
musiał wiedzieć, że Optalyn chce technologii Hynic Core,
bo Optalyn był klientem Hynic od lat.
W tamtym okresie
Yullim reprezentował obie firmy.
Nie mogliśmy
udzielić Optalynowi bezpośredniej pomocy w przejęciu.
Jeśli to prawda, pogwałcił ustawę adwokacką.
Dlatego zamieszał w to Bluestone, gdzie jest beneficjentem.
Właśnie.
Beneficjent funduszu nie ma praw zarządcy,
więc wygląda, jakby nie miał wpływów.
W rzeczywistości
to on pociągał za sznurki zza firmy zarządzającej aktywami.
To praktycznie OEM.
BEZPRAWNA INGERENCJA INWESTORA
Nawet jeśli był ukryty jako beneficjent,
to wciąż konflikt interesów.
Bluestone wygląda na fundusz inwestycyjny,
więc zarządzający aktywami posiada pełną władzę.
Ko jest na papierze tylko beneficjentem.
Inwestycji dokonano przez spółkę SPV,
powstałą dla konkretnego celu,
więc nie doszło do konfliktu interesów.
Żeby uniknąć potencjalnych kontrowersji,
zrzekł się roszczeń z tytułu konfliktu interesów.
Dokładny jest.
Trudno byłoby znaleźć dowody, że to było OEM.
Nawet jeśli potajemnie pociągał za sznurki,
nie zostawiłby dowodów.
Chyba wiem, co na to poradzić.
Dobrze, tato.
Mama zaprasza mnie na kolację,
więc pojadę na kampus.
Tak.
Dobrze.
To pa.
Jak śmiesz reprezentować morderczynię mojej córki?
Jak możesz?
Jak?
Jak możesz bronić potwora?
O co chodzi?
A ty co?
Zjeżdżaj!
Przyszłam do Kang Hyo-min,
czy jak jej tam było.
Niezła akcja, co nie?
Wstawaj!
Tak nie można, proszę wyjść.
Proszę.
PROF. CHOI EUN-HEE
Hyo-min.
Kim Yeong-mi.
Kiedyś nazywała się Kim So-yun.
Oskarżona o morderstwo
niejakiej Choi So-yun.
Znam ją?
Myślę, że tak.
Jesteś jej to winna.
- Choi So-yun. - Czytałam wywiad z tobą
w kobiecym czasopiśmie.
Pytali, czy czegoś żałujesz.
Czy chciałabyś coś naprawić.
Pamiętasz, co odpowiedziałaś?
„Niczego nie żałuję,
bo zrobiłabym to samo
jeszcze tysiąc razy”.
Powiedziałaś, że nie żałujesz żadnej decyzji.
Naprawdę tak myślisz?
Naprawdę wierzysz, że nie masz czego żałować?
Z tego, co wiem, to bzdura.
Jesteś egoistką i hipokrytką.
Działałaś na rzecz niepełnosprawnych,
a porzuciłaś swoją niepełnosprawną córkę.
Walczyłaś o prawa chroniące ofiary szkolnej przemocy,
a nie pomogłaś Kim So-yun.
Okaż choć trochę żalu,
a spróbuję to zrozumieć.
B kwadrat…
Pamiętam cię.
Tak?
Zmieniłaś imię z So-yun na Yeong-mi.
Tak.
Nienawidziłam tego imienia.
Jak myślisz, dlaczego So-yun mi to robiła?
Przez to samo imię?
Bo nie pożyczyłam jej książki?
A może dlatego,
że byłam nowa i najlepsza w klasie?
Nie sądzę.
Chyba nie miała powodu.
Takiego okrucieństwa nie da się wytłumaczyć.
- Ja… - Miałaś swoje powody.
Obserwatorzy zawsze mają wymówki.
Ale…
żaden z nich nie jest bez winy.
Milczenie przechodnia
jest tak samo okrutne
jak przemoc sprawcy.
W końcu
to jak trzymanie jego strony.
Odpowiadamy nie tylko za swoje czyny,
ale i za ich brak.
Czego
ode mnie oczekujesz?
Uniewinnienia
za morderstwo.
Słucham?
Wiem,
że popełniłam przestępstwo.
Ale naprawdę nie chcę siedzieć
za morderstwo.
Celowo potrąciłaś Choi So-yun, co doprowadziło
do jej śmierci.
To, czego doświadczyłaś,
może być okolicznością łagodzącą,
ale wciąż jesteś morderczynią.
Gdyby choć jedna osoba mi wtedy pomogła,
mogłabym siedzieć na twoim miejscu.
To ja byłabym wtedy
najlepsza w liceum, nie ty.
Wiem,
że proszę o wiele.
Ale spróbuj mi pomóc.
Mam…
tylko ciebie.
PAN YOON SEOK-HOON
Wszystko w porządku?
Proszę.
Wszystko w porządku?
A pańska marynarka?
Wysłałem ją do pralni.
Dziękuję za pomoc.
To była matka ofiary Kim Yeong-mi?
Tak.
Znacie się z panią Kim?
Tak.
Przyjmując sprawę, nie pamiętałam jej,
ale chodziłyśmy razem do liceum.
Była ofiarą okrutnej przemocy szkolnej,
a zabita kobieta
była główną oprawczynią.
Rozumiem.
Pomogę jej uniknąć wyroku za morderstwo,
bo też jestem winna.
Co ma pani na myśli?
LISTOPAD 2023
To pa.
Pa.
Na razie.
STREFA SZKOLNA
Nic ci nie jest?
- Rany boskie. - Rety.
Nie wyskakuj tak na ulicę.
Dobra tam.
Jesteś ranna?
To nie pani wina,
nic mi nie jest. Proszę jechać.
Poczekaj.
Rany.
Telefon…
CHO SO-YUN POSZŁA NA CAŁOŚĆ
PRZYPALONA FAJKĄ!
DOBRZE MI TO ZROBIŁO
COŚ PIĘKNEGO
ZA LUŹNO TA TAŚMA
NIE BOLAŁO JEJ
Patrzcie!
MOGŁYŚCIE BIĆ MOCNIEJ
GGUNGYI
Halo?
Tak, mam twój telefon.
Nie. Skontaktuj się z matką.
Porozmawiam z nią.
Dziś zwołam komitet ds. przemocy.
Ofiara będzie chroniona,
a każdy sprawca zostanie wydalony.
Złożę też oskarżenie
i pozew cywilny o odszkodowanie.
Taki los pracującej matki.
Zawsze dowiaduje się ostatnia.
Ofiara
to Kim So-yun.
Nie kojarzy jej pani?
Kim So-yun?
Tak.
Co roku ma najlepsze oceny.
Wcześniej
to pani córka była najlepsza,
ale spadła w rankingu, odkąd zjawiła się So-yun.
Pomaga pani dziewczynie,
która przebiła pani córkę.
Czy pani
się słyszy?
Proszę słuchać uważnie, pani Choi, matko Hyo-min.
Nikt nie wyrzuci mojej córki.
Jej ojciec jest prezesem rady.
Rozumie pani?
Motto naszej rodziny brzmi:
„Nigdy nie dawaj sobą pomiatać”.
Nie boi się pani, że jeśli komitet
upokorzy moją córkę, pani córka może ucierpieć?
To nie był brak reakcji. Raczej współudział.
Moja mama nie zareagowała.
Ja też nic nie zrobiłam.
Niedługo później Kim So-yun
rzuciła szkołę,
a Choi So-yun wyjechała do Stanów.
Nie wierzę, że o tym zapomniałam.
Jestem za to odpowiedzialna jako niemy przechodzień.
Dlatego teraz chcę pomóc.
Chciałabym prowadzić tę sprawę.
Przedstawię ustną argumentację.
To pani pierwsza sprawa kryminalna.
Dam radę.
Dobrze.
Dziękuję.
HOTEL LIELSIUM
Chyba ma pani dar
do przyciągania ludzi.
Tak?
- Tak pan sądzi? - Oczywiście.
Czasem, gdy ktoś jest zbyt idealny,
traci trochę uroku,
ale pani jest inna. Jest pani kobietą sukcesu,
ale otacza panią subtelna przestrzeń.
Myślę,
że to tylko dodaje pani uroku.
Jaka to przestrzeń?
Taka…
która ma pozostać
pusta.
To sprawia,
że mam ochotę
ją wypełnić.
ROZPRAWA W TOKU
PIERWSZA ROZPRAWA
Może pani powtórzyć?
Oskarżona nie przyznaje się do winy.
Co to ma znaczyć?
Jak to się nie przyznaje?
Zamordowała moją córkę!
Proszę o ciszę.
Usiądź.
Pani mecenas,
zdaje sobie pani sprawę,
że nieprzyznanie się do morderstwa
może zaszkodzić oskarżonej
w dalszym toku sprawy?
Tak, wzięłyśmy to pod uwagę.
Jednak działania oskarżonej
nie podlegają pod definicję morderstwa.
By skazać za morderstwo, muszą być obecne
elementy subiektywne i obiektywne.
Innymi słowy,
zamiar morderstwa i dokonanie go muszą wystąpić jednocześnie.
W tym przypadku tak nie było.
Wyjaśnię to na prostym przykładzie.
Jeśli osoba A myślała o zabiciu osoby B,
ale tego nie zrobiła,
to nie morderstwo.
Jeśli następnego dnia osoba A zmieni zdanie,
i nie będzie już chciała zabić osoby B,
a osoba B zginie, bo A przez przypadek coś upuści,
to nie będzie morderstwo.
To dlatego,
że zamiar i akt nie będą miały miejsca jednocześnie.
To samo tyczy się oskarżonej.
Pierwszy atak,
cios tępym narzędziem, został zadany
z zamiarem skrzywdzenia,
ale nie doprowadził do śmierci ofiary.
Drugie zdarzenie,
potrącenie, w którym ofiara poniosła śmierć,
nie było działaniem z premedytacją,
a nieszczęśliwym wypadkiem.
Dlatego
sprawę należy rozważać w dwóch częściach.
Pierwszy akt należy traktować jak napaść,
a drugi podlega zarzutom spowodowania śmierci w wypadku drogowym.
Rozumiem.
Genialna jest.
Prokuratorze.
Niesamowita.
Czy chce pan zmienić zarzuty?
Wysoki Sądzie, uważamy,
że oskarżona zamierzała zabić.
Dlatego zostajemy
przy głównym zarzucie morderstwa.
Jednakże,
gdyby sąd stwierdził,
że do morderstwa nie doszło,
dodamy próbę morderstwa i śmiertelne uszkodzenie ciała.
Dodamy także napaść i nieumyślne spowodowanie śmierci
w wypadku drogowym.
Pani mecenas,
jakieś zastrzeżenia do zmiany aktu oskarżenia?
Nie, wysoki sądzie.
To pierwszy cios.
Musimy znaleźć coś na nokaut.
Tak.
To będzie trudne, ale dam z siebie wszystko.
Nawet najlepiej napisana argumentacja
sama nie wystarczy.
Tylko dobrze wypolerowany kamień staje się klejnotem.
Musimy znaleźć
ukryte klejnoty wśród pasujących faktów.
Nasza praca
polega na przedstawianiu argumentów,
ale nie możemy tworzyć nowych faktów.
Rozumiem.
Muszę już iść.
Do widzenia.
Dałaś czadu.
Mecenas Kang.
Byłaś ekstra, mecenas Kang.
Dziękuję.
Muszę jechać na miejsce wypadku.
Już tam byłaś.
Mogłam coś przeoczyć.
Nie jesteś detektywem. To nie przesada?
Muszę poszukać klejnotów.
Podobno chcesz pokryć koszty adwokackie.
Poważnie?
Nie przesadzasz?
Pomożemy ci.
Powiedz tylko słowo.
Co mamy robić?
Poszukać klejnotów?
MAMA
Wysłałam ci materiały referencyjne.
Przelałam też opłatę adwokacką za Kim Yeong-mi
na twoje konto.
Ji-eun mi powiedziała.
Po co jej mówiła?
Dlaczego mama chce zapłacić?
ZAJMĘ SIĘ TYM, CZEMU SIĘ WTRĄCASZ?
MATERIAŁY REFERENCYJNE
To jest to.
Wybacz, że wybrałam takie miejsce.
Dlaczego?
Tu jest pięknie.
Polecę to miejsce panu Lee.
Wolę, żeby o nim nie wiedział.
Nieważne.
Zamówiłam jedzenie, częstuj się.
Wygląda pysznie.
Jaja sobie robisz?
Co do diabła?
Przepraszam.
Patrz, gdzie leziesz, głupia.
Cholera.
Słuchaj pan.
„Słuchaj pan”?
Może grzeczniej?
- Co? - Oboje zawiniliśmy.
Po co te wyzwiska?
Ty.
Chyba jestem klientem?
Taki raban o americano za 3000 wonów?
Też kupię i zacznę wyzywać.
Teraz to przesadziłaś.
A pan nie?
Ty!
Gdzie kierownik?
Zawołaj kierownika!
Dopilnuję, żeby cię zwolnił!
Ty kretynie.
Nie wiesz, jak ciężko o pracowników?
Nie zwolnią mnie przez to.
To międzynarodowa firma.
No tak.
Myślałeś, że to kafejka z lat 80.?
Słucham?
Ty…
No dalej.
Proszę, uderz mnie.
- Co… - Będę mogła ci oddać.
Co do diabła?
Przepraszam.
- Na pralnię. - To pani kawiarnia?
Nie.
Co się pani wtrąca?
Przeszkadza pan.
Nie chodziło mi o drobne na pralnię.
Przepraszam.
Co tu się dzieje?
Kim pan jest?
Kierownikiem kawiarni.
Nie uwierzy pan,
- co ona zrobiła… - Proszę wyjść.
Że co?
Proszę wyjść i nie robić scen.
Wie pan, co powiedziała?
Dobrze.
Proszę, żeby pan stąd wyszedł.
- Zna ją pani? - Nie.
Wracajmy do biura.
Pójdę po samochód.
Poczekaj tu.
Po co się wtrącasz?
Poradziłabym sobie.
Po co wkroczyłaś?
Nie chodziło o ciebie.
Nie myśl sobie.
Z czym masz problem?
Na kogoś innego też byłabyś zła?
Nie.
Podziękowałabyś.
Czy dzieci myślą, że rodzice płacą za stare błędy?
Myślicie, że jesteśmy święci? Nie cierpimy?
Tak nie jest.
Też odczuwamy ból.
Myślicie, że wolno wam na nas krzyczeć.
Mamo.
Co?
Mogę zadzwonić?
Tak.
Dasz mi swój numer?
YULLIM, HEO MIN-JEONG
Nie będę wydzwaniać.
Dobrze.
Jak tu ładnie.
Nigdy nie zwracałam uwagi na kwiaty.
Powinniśmy częściej wychodzić.
Słyszałam od innych prawników,
że bardzo się poprawiłeś.
Ależ nie.
Jeszcze dużo przede mną.
Ale…
bardzo się starałem.
Gdy dołączyłem do zespołu fuzji,
nie znałem żargonu
i nie rozumiałem, co się dzieje.
Wiedziałem, że to koreański,
ale brzmiał obco jak francuski.
Wiem, tak bywa.
Tego nie uczą na studiach prawniczych.
Właśnie.
Dlatego
zacząłem nagrywać notatki głosowe.
Słuchałem ich na okrągło,
aż w końcu zrozumiałem.
Ciężko było.
To dobry pomysł.
Zimno pani?
- Nie. - Proszę.
CHOI YUN-GEUN MOŻE DZISIAJ?
WYBIERZEMY SIĘ NA SPACER?
POKÓJ 930, HOTEL LIELSIUM
I co?
Zrobiłeś te zdjęcia czy nie?
Ja…
Zrobiłem je,
ale się usunęły.
Ty!
Jak mogłeś tak spieprzyć sprawę?
Spotkam się z nią w środę.
W hotelu.
Tak?
Trzeba było tak od razu.
Pani Kwon
musi być zdesperowana.
Tylko nie nawal.
Jasne.
Środa…
Jak to?
Pan Ko jest winien przysługi
wielu pracownikom Yullim.
Pewnie nie mógłby ich zwolnić.
Chce użyć pani
jako narzędzia do restrukturyzacji
i pozbyć się pani,
gdy będzie po wszystkim.
Aż tak?
To ma sens.
Ktoś pod panem Ko
zacznie zbierać na panią brudy.
On sam
nienawidzi brudzić sobie rąk.
Sam nic nie zrobi.
Ha Du-sik zaprosił mnie ostatnio na lunch.
Wie pani, że to prawa ręka pana Ko?
Wiem.
Ci dwaj są z innej gliny.
Pan Ha jest cwany.
Jak nie znajdzie na panią brudów,
sam je stworzy.
I to podłe.
Podle?
Podstawi kogoś, upozoruje romans, zaproponuje seks.
Tak panią podejdzie.
Tylko to potrafi.
Naśle na mnie faceta?
To możliwe.
Po nim nie należy spodziewać się niczego lepszego.
Dla młotka wszystko wygląda jak gwóźdź.
SĄD
OSTATNIA ROZPRAWA
Wysoki Sądzie,
oskarżona uderzyła ofiarę w głowę tępym narzędziem,
co już zagroziło życiu ofiary.
Sąd Najwyższy uznał, że gdy ofiara została pobita,
błędnie uznana za martwą i zmarła w wyniku
pochowania żywcem, ten ciąg działań jest aktem morderstwa.
Przywołany precedens nie ma zastosowania w tej sprawie.
W tamtej sprawie oskarżony błędnie uznał,
że ofiara nie żyje i ją pochował.
To była bezpośrednia przyczyna śmierci.
W obecnej sprawie
doszło do odrębnego czynu ofiary.
To przerywa ciąg zdarzeń, o którym mówi oskarżenie.
Co ma pani na myśli,
mówiąc o „odrębnym czynie”?
Ofiara przechodziła przez ulicę w niedozwolonych miejscach.
Często łamała przepisy drogowe.
Trzy miesiące przed śmiercią też to zrobiła i została potrącona.
Była później w szpitalu.
W ciągu ostatnich trzech lat złamała przepisy 12 razy.
Ponadto…
MATERIAŁY REFERENCYJNE
W procesie prokurator stwierdzi,
że uderzenie w głowę
i potrącenie to ciągły bieg zdarzeń.
Żeby to podważyć,
trzeba udowodnić, że nie było powiązania między zdarzeniami.
Musisz, wykazać, że ciąg przyczynowo skutkowy został przerwany,
by obalić argument oskarżenia.
Gdy byłyście w liceum, prawie potrąciłam Choi So-yun.
Miałam zielone światło,
gdy ona wtargnęła na jezdnię.
To była czteropasmowa droga,
bardzo niebezpieczna dla pieszych.
Było tam przejście podziemne
i kładka, ale ona po prostu przeszła.
Ludzie się nie zmieniają.
To jest to.
Pomożecie mi?
Zabezpieczymy nagrania z miejsca wypadku.
Z sześciu miesięcy.
Muszę poprosić o zabezpieczenie dowodów.
I listę wykroczeń drogowych ofiary.
Napaść miała miejsce obok baru,
do którego często chodziła ofiara.
Parking tego baru jest po drugiej stronie ulicy.
Do wypadku doszło na sześciopasmowej drodze,
niebezpiecznej dla pieszych,
a ofiara i tak przechodziła w miejscu niedozwolonym.
Co więcej, przez pół roku przed śmiercią
ofiara była w tym barze 34 razy
i za każdym razem nielegalnie przechodziła przez ulicę.
Autopsja wykazała, że uderzenie w głowę
spowodowało wstrząśnienie mózgu,
ale przyczyną śmierci było uszkodzenie serca
w wyniku zderzenia z samochodem.
Twierdzi pani, że moja córka
sama jest sobie winna?
Słyszycie to?
Proszę o spokój!
Jeszcze raz, a wyproszę panią z sali.
Nie mogę…
Myeong-suk, przestań.
Uspokój się.
Wystarczy.
Spokojnie.
Przyjęcie wersji oskarżenia
oznaczałoby naciągnięcie związku przyczynowego
między napaścią i śmiercią ofiary.
Nie powinniśmy mówić o morderstwie,
a o dwóch odrębnych zdarzeniach.
O uszkodzeniu ciała i o śmierci w kolizji drogowej.
Przedstawię na to dowody.
Proszę, panie prokuratorze.
Oskarżenie wnosi
o karę 25 lat więzienia.
Pani mecenas, proszę o mowę końcową.
Wysoki Sądzie,
przemawiam dziś nie tylko jako adwokat,
ale także osoba prywatna,
która rozumie ciężar tej sprawy.
Oskarżona Kim Yeong-mi
była ofiarą brutalnej przemocy w szkole.
Byłam jednym
z niemych przechodniów,
którzy nie zareagowali.
W jakim sensie?
Mam nagranie
sprzed 12 lat, na którym widać, jak oskarżona
jest gnębiona w szkole.
Wysoki Sądzie, dowód jest z nieznanego źródła
i nie ma związku ze sprawą.
Istnieje ryzyko, że zaszkodzi ofierze i jej rodzinie.
To prawda.
Jak powiedział prokurator,
to nagranie nie ma bezpośredniego związku ze sprawą.
Jednak
to kluczowy dowód do ustalenia wyroku oskarżonej,
gdyż pokazuje jej cierpienie i to,
jak szkolna przemoc wpłynęła na jej psychikę
i przyczyniła się do popełnienia przestępstwa.
Jeśli dowód ma pomóc w ustaleniu wyroku oskarżonej,
może być dopuszczony.
Dopuszczam dowód.
Co?
Moja córka nie żyje,
a wy puścicie nagranie ze szkoły?
Kogo obchodzą szkolne przepychanki?
Spokój na sali!
I ty się nazywasz sędzią?
Dlaczego?
Dlaczego bronisz morderczyni?
Wyprowadzić ją.
Puśćcie mnie!
Puszczajcie!
Zostawcie mnie!
Nie ujdzie wam na sucho!
Pozabijam was wszystkich!
Proszę kontynuować.
Wysoki sądzie,
zanim odtworzymy nagranie,
proszę o pozwolenie, by oskarżona
mogła założyć opaskę na oczy i słuchawki,
by zminimalizować potencjalną traumę.
Dobrze. Pozwalam.
Chce pani zakryć oczy i posłuchać muzyki?
Panie Yoon.
Przypalę cię fajką.
Wiesz,
że jak się ruszysz, wypalę ci oczy?
No już.
Boże.
Boli cię?
Teraz chcę pokazać
nagranie oskarżonej sprzed nękania w szkole.
Może pani zdjąć opaskę.
Jeden, dwa, trzy.
Miłego sprzątanka!
Ja wam dam!
Oskarżona Kim Yeong-mi
była sprytną i pilną uczennicą.
Miała najlepsze oceny w szkole
przez całe gimnazjum i początek liceum.
Wygłupiała się z koleżankami
i śniła o przyszłości.
Gdyby nie nękanie, którego padła ofiarą,
nie siedziałaby teraz na miejscu oskarżonej,
a żyła wolna w świecie
i pomagała społeczeństwu, wykorzystując swój potencjał.
Może byłaby nawet na moim miejscu
albo na miejscu wysokiego sądu.
Wysoki sądzie,
winy oskarżonej
nie można uzasadnić ani wybaczyć.
Musi ponieść zasłużoną karę.
Ale jeśli skupimy się wyłącznie na karze,
to zniszczymy kolejne życie.
Prawo ma nie tylko karać,
ale i stwarzać nowe możliwości
poprzez resocjalizację i reintegrację społeczną.
Zbrodnia popełniona przez panią Kim
to nie tylko osobista tragedia,
ale i wynik porażki społecznej, którą zignorowaliśmy.
Jej resocjalizacja
to więcej niż osobiste odkupienie.
Dzięki niej nadrobimy
zaległą odpowiedzialność
i zrobimy krok w stronę lepszego społeczeństwa.
Wnoszę petycję
podpisaną przez 84 uczniów z liceum oskarżonej.
Niemych przechodniów jak ja.
Wysoki Sądzie,
Usilnie proszę
o zapoznanie się z materiałami i petycją
przed ogłoszeniem wyroku.
Proszę dać Kim Yeong-mi szansę
na nowe życie.
Oskarżona,
proszę o ostatnią mowę.
Przyznaję się do winy.
Szczerzę żałuję tego, co zrobiłam.
Przyjmę każdą wyznaczoną mi karę.
Sąd ogłosi werdykt.
Sąd uznał za zasadne
stwierdzenie obrony, że doszło do zerwania
ciągu przyczynowego
między uderzeniem ofiary tępą bronią
a jej śmiercią.
Dlatego napaść i kolizja drogowa
rozpatrywane są jako odrębne zdarzenia.
Po pierwsze.
oskarżona
uderzyła ofiarę w głowę tępym narzędziem, z zamiarem wyrządzenia krzywdy
i powodując wstrząśnienie mózgu.
Czyn nosi znamiona przestępstwa uszkodzenia ciała.
Po drugie.
W kwestii wypadku drogowego,
oskarżona nie zachowała należytej ostrożności
i spowodowała śmierć ofiary. To zarzut nieumyślnego
spowodowania śmierci w wypadku drogowym.
Za te dwa czyny sąd skazuje oskarżoną
na dwa lata więzienia.
Sąd zamyka posiedzenie.
Co to jest?
Nagrania z telefonu Choi So-yun.
Wciąż go miałaś?
Tak.
Nigdy jej go nie oddałam.
Zatrzymałam go.
Pomoże złagodzić wyrok.
To, co ostatnio powiedziałaś…
Mamo, ja…
Gdybym mogła cofnąć czas, mając dzisiejsze doświadczenie
i wiedząc to, czego nauczyłam się od tamtej pory,
podjęłabym lepszą decyzję.
Ale…
to była decyzja, na jaką było mnie wtedy stać.
Już tego nie zmienię.
Bo…
każdą moją decyzją
kierowała miłość do ciebie, Hyo-min.
Dlatego nawet gdybym mogła cofnąć czas,
nie postąpiłabym inaczej.
Dlatego mówiłam, że nie żałuję.
Ale…
po tym, co powiedziałaś,
pierwszy raz poczułam żal.
Zajmę się tym, po co się wtrącasz?
- Co pani robi? - Rany.
Panie Yoon.
Myślałem, że poszliście na drinka.
Wszyscy są w barze z kurczakiem.
Coś się stało?
Po prostu…
Moja głowa zdaje się ciężka.
Co pan tu jeszcze robi?
Kończyłem pracę.
Czasem przychodzę tu przewietrzyć umysł.
Jest miło.
Co jest miłe?
Wszystko.
Ładny widok, miła atmosfera
i…
niespodziewane spotkanie z panem.
Wszystko.
Dzisiejsza rozprawa…
zrobiła na mnie ogromne wrażenie.
Poważnie?
Mówią, że ludzie najpierw oceniają pochopnie,
a potem dochodzą do sensownych wniosków.
Dlatego intuicja jest darem od Boga
i jego wiernym sługą.
Pani argumenty były intuicyjne i poparte faktami.
Przedstawiła pani logiczne wyjaśnienie.
Zachowała pani balans emocji i rozsądku.
Dobra robota.
Pan też dobrze się spisał.
W czym?
Gdy klient chce poprzez pozew zagoić swoje rany,
musimy patrzeć poza nie.
Proszę zapomnieć o uprzedzeniach.
Dla mnie
sprawiedliwość to ochrona bliskich.
Proszę nie dać się zamknąć w dogmacie.
Być kreatywną.
Jest pan świetnym rzeźbiarzem.
Cierpliwie skuwa pan ostre krawędzie
i niedociągnięcia podopiecznych.
Wydobywa pan potencjał, o którym nie wiedzieli.
Kto jest pańską najlepszą rzeźbą?
Lee Jin-woo?
Kang Hyo-min?
Bingo.
Wreszcie się pan uśmiecha.
Powinien pan robić to częściej.
Racja.
W ŚWIECIE PARAGRAFÓW
Co planujesz?
Podejmijmy wszystkie możliwe kroki.
- Czego chcesz? - Panie Yoon.
Proszę się uspokoić.
Dorwę cię.
Martwię się o niego.
- Mogłaś powiedzieć. - A dałeś mi szansę?
Mogłaś mi to wytłumaczyć.
Ma pan plany na jutro?
- Cześć. - Chodźmy.
Pan Ko stoi za Ha Du-sikiem.
Nie odpuści.
Złożyli pozew przeciw Bluestone.
Odzyska pan firmę.
Napisy: Zuzanna Falkowska