Freydis!
WIKINGOWIE: WALHALLA
KONSTANTYNOPOL
Romanos o wszystkim mi powiedział.
Chciałaś jedynie dziecka.
Szybko zorientowaliśmy się, że nie możemy mieć dzieci.
Próbował z innymi żonami.
Zgodziliśmy się, że jesteś najlepszym kandydatem.
Nigdy nie chciałaś dla mnie wszystkiego.
A ty nie chciałeś, bym była twoją żoną.
Wykorzystałam twoje pragnienia, by dostać to, czego potrzebuję.
A co z moimi ludźmi?
Maniakes przekazał twoją sprawę Kościołowi.
Patriarcha poprowadzi proces.
Wie, że twoi Waregowie nie będą kłamać przeciwko Kościołowi.
Wie też, że nie mam mocy cię uniewinnić.
Przykro mi, Haraldzie.
Nie chciałam tego.
To nie twoja wina.
To moja chciwość.
Więcej światła.
To miejsce musi błyszczeć!
Nie widziała ich ponad siedem lat.
Przyszły król się nie spieszy?
Byłoby idealnie, gdyby urodził się podczas wizyty Knuta.
Może to być dla ciebie szok, ale nie możesz wszystkiego kontrolować.
Wiem, ale są zioła przyspieszające poród.
Nie mówisz poważnie.
Królowo Aelfgifu! Flota Knuta!
Nie stójcie tak, do roboty.
Zaraz tu będzie.
Zimna woda!
Dobrze wrócić na ziemie wikingów!
A jeszcze lepiej do Kattegat!
Król Knut!
Niech was Bóg błogosławi!
- Wasza Wysokość. - Dziękuję.
Ojcze, witaj w Kattegat.
Swenie, to królowa Emma,
a to twój przyrodni brat, Hardekanut.
Dziękujemy za ciepłe powitanie.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Witaj, Harde.
Ojcze, to moja żona, Katla.
Panie, pani, to dla mnie zaszczyt.
Miło cię w końcu poznać, Katlo,
może zdążę nawet poznać wnuka.
Zrobię, co mogę, panie.
Wasza Wysokość, witamy w Kattegat.
Cieszymy się, mogąc tu być.
Kim są Normanowie?
To synowie Emmy z pierwszego małżeństwa,
Alfred i Edward.
Przywiozłeś ich tu?
Rozumiem, że masz większe plany.
Owszem.
Gdzie twoja matka, królu Swenie?
Czeka na nas w wielkiej sali.
Niecierpliwie.
Być może pokażesz moim chłopcom i Hardekanutowi Kattegat,
a ja pójdę złożyć jej wyrazy szacunku.
Chodźcie. Zaczniemy od najstarszej części,
ponoć mieszka tam stuletnia volva.
Co to jest volva?
Wiedźma!
Wikińska wiedźma? Przerażające!
Ostrożnie.
Patrzcie, ile mamy!
Czeka nas uczta, co?
Poczekaj, aż zobaczą, ile złowiłeś, niedźwiadku.
Lina!
Będziesz bohaterem Grenlandii!
Schować wiosła!
Akí, jesteś świetnym kapitanem.
Przypominasz mi siebie za młodu.
Z jego ust to największy komplement.
Jestem zaszczycony.
Gdzie druga łódź?
Wzięli ją ludzie twego ojca.
Kto?
Lang i Vilfil, zaraz jak wypłynęliście.
To dobrze. Wiedzą, co robią.
Nie mieli prawa zabrać łodzi bez mojej zgody.
Obiecałaś nam pomóc.
Nie przeżyjemy na samych rybach, musimy mieć coś na handel.
Niedźwiedzie futra, focze skóry, kły narwala,
musimy mieć co pokazać handlarzom.
Wszystko dzięki tobie.
Chodź, Haraldzie! Powiesz babci, jak złowiłeś wielką rybę.
Muszę ci coś pokazać.
Ułamany zamek.
Straciliśmy połowę zapasów.
Wiesz, kto to zrobił?
Wszyscy.
Nie możemy ich winić po tym, co przeszli.
Poczekamy dłużej,
a nie będziemy mieli nic.
Od teraz będziemy pilnować magazynu.
Powiedz pozostałym.
Pora płynąć dalej.
Królowo Emmo, witaj w moim domu.
To zaszczyt, królowo Aelfgifu.
Mój mąż niedługo przyjdzie.
Chciałam być przed nim.
Jesteśmy zaszczyceni waszą wizytą.
Choć daleko nam do Londynu.
Przeszliście moje oczekiwania.
Na pewno.
Knut umiera.
To wiedza powszechna?
Nie.
Wie o tym niewielu.
Dzieląc się ze mną tą wiedzą,
jesteś albo ufna, albo naiwna,
ale ja wiem, że to nieprawda.
Powiedziałam ci, żebyś doceniła powód jego wizyty
i pohamowała uszczypliwości.
Dziękuję.
Obie mamy synów w kolejce do tronu,
a podobnie jak ja pragniesz ich sukcesu.
To prawda.
Wiesz, co planuje Knut, jeśli chodzi o sukcesję?
Nie, ale na pewno nie chce,
by doszło do rozlewu krwi.
Cały on.
Tak, to cały on.
Jak się z tym czujesz?
Będzie mi go brakowało.
Oto wielka sala…
Wracaj!
…dom Ragnara Lothbroka, Bjorna Żelaznobokiego i Ivara bez Kości!
To tutaj zebrałem wielkie armie wikingów,
zanim ruszyliśmy do Londynu!
Tu nasi przodkowie od wieków opowiadali sobie historie,
rozmawiali na temat interesów, polityki,
praw i ambicji.
Nawet ty, Alfredzie, jesteś połączony z tym miejscem.
Rollo, pierwszy normański książę.
Zgadza się. Sprowadziłem was tu…
żebyście czerpali z tego miejsca inspirację.
Z domu bohaterów.
Też jestem bohaterem?
Czy to volva?
Zależy, kogo zapytasz.
Nie.
To królowa Aelfgifu,
matka króla Swena
i regentka Norwegii.
To jej sala…
a my okażemy jej szacunek.
Kochani, za nami udany tydzień połowów,
a Lang i Vilfil niedługo wrócą z futrami,
skórami i kłami, żebyśmy mogli wznowić handel!
Ludu Jomsborga, dziękujemy wam nie tylko za użyczenie łodzi,
ale też za pomoc w odbudowie gospodarstw i domów.
A część z was się do nas wyjątkowo zbliżyła.
Cieszę się, widząc, jak stajemy się jedną rodziną.
Zawsze będziemy częścią tej rodziny
i dziękujemy bogom, że mogliśmy się z wami podzielić.
- Tak. - Tacy jesteśmy.
Ale jutro płyniemy dalej.
Nie możemy już czekać.
Mamy cztery dodatkowe miejsca na łodzi.
Jeśli ktoś chce dołączyć, niech da znać.
Freydis, czy Signe może z nami płynąć?
Jeśli chce.
Tak! Dziękuję.
Pytasz Grenlandczyków, czy chcą opuścić Grenlandię?
To jak pytać ryby, czy chce opuścić ocean.
To nasz dom. Nie zostawimy go.
Doprawdy?
Wszyscy chcecie zostać?
Też chcę płynąć.
Co ty wyprawiasz?
Jestem świetnym żeglarzem i potrafię ciężko pracować.
Też popłynę.
Zostawicie rodziny, bo usłyszeliście bajkę?
Też chcę płynąć, Freydis.
Maniakes pytał nas o twój czas spędzony z cesarzową.
Co mu powiedzieliście?
Że nic nie wiemy.
Dobrze. Mówcie tak dalej.
To prawda.
Haraldzie, byliśmy i będziemy wobec ciebie lojalni,
ale prawda w końcu wyjdzie na jaw.
Prosiłem was tylko o jedno… o zaufanie.
Zaufajcie mi jeszcze raz.
Odważnie sprowadzać mnie tak blisko.
Proszę, spróbuj mnie zabić.
Pogrążysz się jeszcze bardziej.
Czego chcesz?
Wiem, że sypiałeś z cesarzową.
To zbrodnia przeciwko cesarstwu, kara śmierci dla was obojga.
Nie masz dowodów.
To tylko kwestia czasu,
a kiedy je znajdę, cesarzowa i twoi lojalni Waregowie,
którzy kłamali, by ukryć twój sekret,
dołączą do was na egzekucji.
Podważyłaś mój autorytet.
A ty zlekceważyłeś mój.
Wykorzystałeś moją hojność i potraktowałeś jak głupca.
Wiesz, że gdybyśmy zostali dłużej,
musielibyśmy zostać.
Ty odebrałaś mi ludzi!
Nie są twoimi więźniami!
Nie dyktuj niczyjego losu.
Zostawię ci łódź i nasiona na wiosnę.
Co to ma być? Łaska?
Tak. Nie chcę, by moja matka zginęła przez twój upór.
Aleksy, z woli Bożej arcybiskup Konstantynopola,
Nowego Rzymu i patriarcha ekumeniczny.
Haraldzie Sigurdsson, stajesz przed sądem chrystusowym,
oskarżony o najohydniejsze zbrodnie:
zabójstwo naszego ukochanego cesarza, wielkiego Romanosa Argyrosa.
Nie zabiłem go.
Kochałem go z całego serca.
Spędzałem z nim więcej czasu niż ktokolwiek.
Gdybym chciał go zabić,
dlaczego miałbym zrobić to na przyjęciu, wśród świadków?
Była tam kobieta, która go zabiła.
Kobieta, o której mówisz,
opiszesz ją?
Miała złotą maskę zakrywającą twarz.
Jakiego koloru były jej włosy?
Jaki miała strój, jaką biżuterię?
Pomóż nam ją znaleźć.
Moi ludzie już jej szukają.
Ojcze Święty, to nie pierwsza zbrodnia,
o jaką oskarża się mnie z zazdrości,
wiedząc, że po moim upadku zyska się wszystko.
Niech powie, dlaczego miałbym zabić człowieka,
którego przez ostatnie siedem lat chroniłem jak brata.
Jedno słowo… ambicja.
Wszyscy jesteśmy ambitni.
Nie jak ty.
Nie jak wikingowie.
Tytuł spatharokandidatosa mu nie wystarczył.
Chciał więcej, chciał zostać cesarzem.
A pomogła mu kobieta,
która chciała śmierci męża…
i sypiała z Haraldem.
Cesarzowa Zoe.
Cisza!
To poważne oskarżenie
mające wpływ na wiele osób.
Możesz to udowodnić?
Przyprowadźcie go.
Oto jeden z członków gwardii wareskiej Haralda Sigurdssona.
Służyłeś Haraldowi Sigurdssonowi przez siedem lat.
Tak. To świetny przywódca.
Czy kiedykolwiek kazał ci
ukrywać cudzołóstwo, o które jest oskarżony?
Nie. Nigdy nic nie widziałem.
Nigdy?
Pomyśl.
Zadam ci pytanie jeszcze raz.
Czy Harald Sigurdsson uprawiał seks z cesarzową Zoe?
Ja na to odpowiem.
Tak.
Ale nie było tak, jak twierdzi Maniakes.
To nie była miłość.
Zrobiłem to wbrew jej woli.
Splugawiłem ją!
Moi ludzie mówią prawdę.
Nie wiedzą o mojej zbrodni.
A twoje spotkanie z cesarzem?
Kiedy dowiedział się o gwałcie, spotkał się ze mną, a ja go zabiłem.
Zdajesz sobie sprawę, że popełniłeś dwie zbrodnie,
zabójstwo i gwałt, i przyznałeś się do obu?
Tak.
Na mocy mojego urzędu cesarzowa i pozostali są uniewinnieni.
Haraldzie Sigurdsson, ciebie czeka natomiast najstraszliwsza śmierć,
egzekucja na oczach twoich towarzyszy.
Przed tobą wieczna pokuta w piekle.
To jest to słynne Kattegat?
Pojawię się jako książę i odpłynę jako król.
Po butach wiedziałem, że kłamie.
Ojcze!
Synu, dobrze cię widzieć.
Wyrosłeś na silnego młodego mężczyznę.
Walka z Wendami hartuje ciało.
Królowo Emmo, jako chłopiec myślałem,
że jesteś najpiękniejszą kobietą na świecie.
Okazuje się, że pamięć mnie nie myli.
Wdał się w ojca.
Zajęcza Stopo!
Matko, poznaj…
earla Godwina z Wesseksu.
Twoja matka i ja się znamy.
Niestety.
Panie, pani.
Jak wyprawa do Danii?
Była pouczająca.
Widzę, że moi synowie to prawdziwi wikingowie.
Nauczyłem się wiele.
A Gida?
Wróciła do Anglii z dziećmi.
Gdzie mój ojciec? Nie przypłynął z wami?
Twój ojciec nie żyje, panie.
Zmarł tuż przed naszą podróżą.
Widłobrody nie żyje?
Był chory?
Nie, on…
To wydarzyło się nagle, Wasza Wysokość,
ale można było się spodziewać, zważywszy na wiek i okoliczności.
Ale nie był sam.
Jego wnuk był przy nim do ostatniego tchu.
Bogu dzięki, że przy nim byłeś.
Że obaj byliście.
Niech spoczywa w pokoju.
Amen.
Odpowiednia komnata dla kogoś o twoim statusie.
Nie oczekiwałbym po tobie więcej.
Nigdy nie zapominam zdrady.
Jeszcze jedno…
póki jesteś moim gościem,
trzymaj się z dala od mojego syna.
Obawiam się, że nie możesz mi rozkazywać, Aelfgifu.
Nie jestem już służącym,
jestem członkiem rodziny królewskiej.
Poza tym nie mogę spełnić twojej prośby,
ponieważ jest sprzeczna z moim talentem.
Jakim?
Zawsze popieram zwycięzcę.
Edwin nie mógł pokonać Knuta, więc poparłem Knuta.
Nie mogłaś pokonać Emmy, więc poparłem królową.
Ale Zajęcza Stopa dzięki odpowiednim wskazówkom…
może pokonać każdego.
A ty będziesz udzielał mu wskazówek?
Jednak zmienię pokój.
Jesteście tu…
…dla waszych rodzin!
…dla waszych rodzin.
Jesteście tu…
…dla waszego honoru!
…dla waszego honoru.
Jesteście tu…
Jesteś tu…
bo jesteś wikingiem.
Tamtej nocy stałem się wikingiem.
Dobrze cię widzieć, Grenlandczyku.
Ciebie również, królu Knucie.
Bez ciebie moglibyśmy mieć trudności w Londynie.
Obaj.
- Co z twoją siostrą, Freydis? - Freydis.
Nie wiem.
Była w Jomsborgu, ale osada jest pusta.
Co się stało?
Jakiś najazd lub plaga.
Przykro mi.
Uratowała życie mojemu synowi Swenowi, kiedy zabiła Olafa.
Zabiła Olafa?
Nie wiedziałeś?
Gdzie byłeś przez ostatnie lata?
Na Rusi. W Konstantynopolu.
W Afryce. Na Sycylii.
Służyłem z Haraldem w gwardii wareskiej.
Nie chce już być królem Norwegii?
Tylko on zna odpowiedź.
Co cię tu sprowadza?
Szukam statku i załogi, by popłynąć na zachód,
znaleźć ziemię, która powinna tam być.
Pamiętam, że nie chciałeś ode mnie niczego za zniszczenie Mostu Londyńskiego.
Pozwól, że dam ci statek
i załogę w moim imieniu.
Przynieś wikingom chwałę swoim odkryciem.
To będzie zaszczyt.
A ciebie co sprowadza do Kattegat?
Pamiętasz naszą rozmowę o życiu w cieniu ojca?
Tak.
Przywiozłem tu synów, by zobaczyć, który wyjdzie z mojego cienia.
Nie.
Widziałeś swoich przyjaciół?
Myślałeś, że jesteś sprytny, ale niedługo zginiesz
i nikt nie będzie pamiętał Haralda Sigurdssona.
Lepiej zabij mnie teraz,
bo jeśli chcesz czekać na egzekucję,
obiecuję, że zabiorę cię ze sobą do piekła.
Poczekam.
Jeszcze nie, kolego.
Jeszcze nie.
Wszyscy gotowi na podróż?
Tak.
Erik?
Przygotowujesz podróż?
Tak.
Mam prośbę.
Miałem nadzieję, że przekonasz Freydis,
żeby została nieco dłużej.
Niedługo pogoda się zmieni,
im dłużej zostaniemy, tym trudniej będzie nam płynąć.
Słowa prawdziwego kapitana.
Masz dziurę w kadłubie.
Co?
Pewnie uszkodziłeś go przy cumowaniu.
Gdzie?
Dokąd idziemy, dziadku?
Idziemy wszystkich uratować. Jesteś gotów?
- Tak. - Dobrze.
NA PODSTAWIE SERIALU WIKINGOWIE MICHAELA HIRSTA
Napisy: Jakub Jadowski