Stigr, nakapatay na po ba kayo ng tao?
Oo.
Ba't mo natanong?
Di pa po kita nakitang lumaban.
Iba ang bawat laban.
Gawin ang dapat gawin kapag kailangan.
Freydis. Naririnig ko ang mga iyak para sa patay.
Napakahina ko para tumakbo pero di pa ako matanda para lumaban.
Iwanan mo akong may palakol at iligtas mo ang iba.
Hindi. Wala akong iiwan kahit isa.
Pagpalain ang banal na misyong ito ng beatipikasyon at konbersiyon.
Pagpalain ang Banal Mong Sisidlan.
Gabayan Mo siya sa pagdadala niya ng mga kaluluwa sa Kaharian Mo…
Tama na.
-Di minamadali ang liturhiya. -Tapos na.
Walang bantay sa trebuchet at nagsusunog sila ng patay.
Ilan ang natira?
Ang bilang ko, 20.
Baka marami pa pero mahihina sila.
Mukha yatang dumating tayo sa tamang oras.
Oo, dumating tayo sa tamang oras.
Buksan ang mga bariles!
Palalayain natin ngayon ang katawan ng tatay ko mula sa makamundong pagbihag.
Mula sa lupa ng pagano kung saan ito pitong taong walang katarungan.
Kukumpletuhin ninyo ngayon ang misyong itong tapusin ang mga pagano.
Sisirain ninyo ngayon ang Jomsborg!
Ang dakilang si Harald Sigurdsson! Gusto mong sumali sa 'min?
Sumali sa inyo sa ano?
Kutyain ang mga heneral mo?
Parang di mo kailangan ng tulong ko.
Takot ka yatang labanan ako.
Takot? Sa 'yo?
Takot lang ako sa gagawin ng Emperador
kapag ninakawan ko siya ng pangalawang magaling niyang heneral.
Balang-araw, Viking, babagal din 'yang dila mo at hindi ka maililigtas niyan.
Makikita natin.
-Magandang umaga. -Sa 'yo rin.
Inaprubahan namin ang mga bagong kasapi sa Varangian.
-Puwede mo nang makita. -Spatharokandidatos, puwede kang makausap?
Magandang umaga, Emperatris.
Kailangan kitang samahan ako sa kuwarto ko.
Emperatris, di 'to ang daan sa kuwarto mo.
Ano'ng ginagawa mo?
Alam mo.
Mapanganib 'to.
At ikaw ang Spatharokandidatos,
ang pangalawang pinakamakapangyarihang tao sa Imperyo.
Ipakita mo sa 'kin ang gusto mo.
Ang kailangan mo.
Gusto kita.
Emperador, matutulungan ba kita?
Hinahanap ko ang Emperatris. Parang narinig ko siya.
Narito siya kanina
pero bumalik na yata siya sa kuwarto niya.
Ang totoo, hinihintay ka niya sa hardin, Emperador.
Sinamahan ko siya roon.
Salamat, Harald.
Ilang taon kaming lumaban kasama mo.
Lagi ka naming sinusunod
pero ito ang pinakamapanganib na hiniling mo sa 'min.
Wala akong hinihiling sa inyo.
Kunin mo ang madre.
Tigil! Sa ngalan ng Diyos, wag!
Ano'ng pangalan mo?
Niketas.
Gusto mong manalangin sa mga libingan?
Ayaw ko. Halika't kumain. Gutom ka siguro.
Alam mo, papatayin ka sana niya.
Di natin alam 'yan.
Di ako magpapaka-Diyos para hulaan 'yon.
Niligtas ka ng Diyos?
Baka pinadala ka Niya.
Ako ang huling taong ipadadala Niya.
Nasugatan ka. Babalutin ko 'yan.
Ako na. Ikuha mo ako ng tela at alak.
Ang alak.
Ano'ng klaseng madre ka?
Uhaw na madre.
Ako si Tamar.
Leif.
Pag handa ka na,
dadalhin kita sa pinakamalapit na bayan kung sa'n ligtas ka.
Kung gusto ko ng ligtas, wala ako rito.
Di pinadadala ng Diyos ang mga lingkod Niya sa payapa at komportable.
May layunin ako rito.
Muling itayo itong bahay ng Diyos.
Kung di mo ako kailangan, aalis na ako.
Pero kailangan kita.
Dahil sa sugat ko, di ako makakabuhat ng tubig para sa mortar.
Nasa likod ng simbahan ang batis at gumagabi na.
Simulan na natin.
Para sa'n 'yon?
Mga alay sa mga diyos nila at mga babalang may kamatayan sa loob.
Ano'ng nakakatakot na salot ang dumating?
Hindi salot. Ako.
Maghiwa-hiwalay! Maghanap ng nakaligtas!
"Tagapangalaga ng Pananampalataya"
Hinahanap dapat natin ang tatay mo.
Hindi naman siya aalis.
Ito ang palakol ng tatay ko.
May nahanap kami.
Hinahanap ko ang babaeng si Freydis.
Patay na siya.
Namatay siya sa sakit.
Nakikilala mo 'to?
Palakol ni Olaf 'yan.
Naro'n ako no'ng pinatay siya ni Freydis.
At ang katawan ni Olaf?
Nasa labas ng mga tarangkahan.
Sa Lambak ng mga Patay kasama ng ibang mga Kristiyanong pinatay.
Ang Lambak ng mga Patay.
Dadalhin mo ako ngayon do'n.
Dalhin siya.
Sa'n ka papunta?
Sa Corfu.
At ano'ng hinahanap mo ro'n?
Isang lalaki.
Sino siya sa 'yo?
Marami kang mga tanong.
Puwede tayong magtanungan.
Ano'ng klaseng madre ang umiinom ng alak at nagmamason?
'Yong di laging madre.
Mason ka dati?
Ang asawa ko dati. Natuto ako sa kanya.
Magkasama kaming nagtrabaho sa isang bayan sa timog.
Ako naman. Ang hinahanap mo?
Gumagawa ng mapa.
Ano'ng habol mo sa kanya?
Sagot sa hindi nalalaman.
No'ng bata pa ako…
isinama ako ng tatay kong maglakbay pahilaga.
Naligaw sa bagyo ang barko.
No'ng naging maaliwalas kinabukasan, may nakita ako sa abot-tanaw.
Linya ng matataas na mga puno, ginintuan sa bukang-liwayway.
Taga-Greenland ako. Di pa ako nakakita ng puno.
No'ng sinabi ko sa tatay ko…
nawala ang lupa at ako lang ang nakakita no'n.
Sa mahabang panahon, gising akong nakahiga sa gabi
at sinusubukang alalahanin ang hitsura no'n.
Nilalarawan ko 'yon sa kapatid ko para sariwain sa isip ko.
Pero sa wakas…
Naniwala na akong imahinasyon ko lang 'yon.
Gusto mong malaman kung totoo 'yon?
Oo.
Nasa'n na siya?
Sino?
Ang asawa mo.
Halatang wala siya.
Kailangan pa ng bato.
Ang kabayo ko!
Ano?
Malapit na.
Nagsisinungaling ka yata.
Panginoong Magnus!
Bilis!
Kilos! Dali!
'Yan si Olaf.
Palatandaan. Nakasulat sa Latin.
May dalawang bangka tayo! Bilis!
"Nabubuhay sa anak ang katangahan ng ama."
Patibong 'to.
Di nila inabandona ang Jomsborg!
Tiningnan namin lahat.
Di lahat, di ang mga patay! Bumalik sa Jomsborg!
Kilos!
Freydis!
Ilabas ang mga sagwan!
Bilis pa!
Tara, mga bata. Sakay! Upo!
Sige na! Sagwan!
Bilis pa!
-Sige na! Tara! -Bilis pa!
Parating na sila!
Sagwan!
Bilis pa!
Sagwan!
Lakasan n'yo pa!
Huli na para sumuko, Freydis!
Napatay mo man ang tatay ko pero hindi mo ako matatakasan!
Mapipilitan ang mga tao mong magbayad ng mga kasalanan mo!
Hindi ako sumusuko sa 'yo, Magnus!
Sinisira kita!
Ngayon na!
Kaliwa! Lakasan sa kaliwa!
Freydis!
Hinayaan mo sanang patayin ko siya.
Para matulog kang walang inaalala?
Pinigilan kitang patayin siya
kasi kapatawaran ang regalo ni Kristo.
Dito sa labas…
mapapatay ka ng regalong 'yan.
Hindi ka naniniwala sa Diyos? Kahit anong diyos?
Mas marami akong nakitang kamatayan at galit dahil sa relihiyon kaysa ano pa man.
Di relihiyon ang tinanong ko.
Tungkol sa Diyos.
Puwersang mas malakas sa 'yo.
Mas matalino sa 'yo.
Kayang magpatawad.
Sinumang diyos na mapapatawad ako ay isang hangal.
Di ako sumasamba sa hangal.
Dala natin ang bigat ng mga mali natin.
Iniwan niya ako, ang asawa ko.
Iniwan niya ako kasi…
Pinatay ko ang anak namin.
No'ng wala siya…
sinalakay ang bayan namin at maraming pinatay.
Pagdating nila sa bahay namin, nagtago kami ng anak ko sa ilalim ng sahig.
Ilang buwan pa lang siya no'n.
Kinailangan niyang umiyak.
Umiiyak ang mga sanggol.
Para patahimikin siya…
Ako…
Tinakpan ko ang maliit niyang bibig.
Pero di umalis ang mga lalaki.
At hindi siya tumigil umiyak.
Kaya diniinan ko ang kamay ko.
No'ng umalis na sila, buhay ako.
Pero patay ang anak ko.
Sinubukan akong patawarin ng asawa ko pero hindi niya kaya.
O ng sinuman sa bayan ko.
Sa tingin mo…
pinatawad ka ng diyos mo?
Hindi.
Tinulungan Niya akong patawarin ang sarili ko.
Tostig! Harold!
Halina kayo. Magdiwang tayo.
Nagdiriwang tayo rito…
sa ilalim ng mga sanga ng unang puno…
para pasalamatan ito sa pag-iingat nito laban sa mga Wend.
Naniwala ang mga ninuno nating mula sa mga ugat nito lahat ng alam at mahal natin.
Naaalala n'yo ang mga kuwento ng dakilang Puno ng Buhay?
Ito ang punong 'yon.
Marami itong tiniis gaya ng mga tao natin…
gaya ng mga ugat nating malalalim at matitibay.
Maging aral ito sa 'ting lahat.
Halika.
Mga anak, halikayo.
Lolo!
Gytha!
Earl Godwin.
Maligayang pagdating sa Denmark.
Tinanggap ni Haring Canute ang basbas ng Papa
sa tatlong county sa timog na pinag-aagawan sa mga Wend.
Dinedepensahan ang kasunduang 'to ng salita niya at ng simbahan.
Magaling.
Sabihin mo, nakilala mo ang Papa?
Oo.
At malaking lalaki ba siya?
Katamtamang taas at bigat.
At anong palakol ang gamit niya sa labanan?
Malaking gaya ng akin o maliit na palakol?
O baka espada ang gamit niya?
May punto ka, Kamahalan, pero Kristiyano na ang mga Wend
at hindi sila makakatanggi sa panggigipit ng simbahan
kung di sila papayag sa mga hiling niya. Nauunawaan 'yan ng anak mo.
Maganda ang kasunduan.
Viking sa Roma.
Nakikipagpulong sa pinuno ng simbahang Kristiyano.
Gusto ko sanang makita 'yon.
Maayos niyang kinatawan ang mga tao mo.
Ikaw rin, balita ko.
Lumaban siyang parang Viking.
Marami akong dapat ipagpasalamat dito.
Asawang Viking…
at dalawang malalakas na mga anak na kadugo n'yo.
At ano'ng tingin mo sa apo kong ito?
Gustong maging tagapagmana ng trono ng Inglatera.
Lumabang parang hari
pero napakakaunti ng alam sa Inglatera at magkakakompetisyon.
Handa ako sa kanila.
At papayuhan ako ni Godwin.
Matapang akong lumaban laban sa mga Wend, itanong mo pa.
Matalino rin dapat ang hari bukod sa matapang.
Inasahan ng tunay na hari ang atake nila
at naglagay ng mga bantay.
At dapat mas matatag siya.
Noong kaedad kita, Hari ng Denmark ang tatay ko.
Mahirap siyang hari at naghirap ang bansa.
At kahit malinaw na magiging mas mabuti akong pinuno,
ayaw niyang bitawan ang trono.
Puwede akong maghintay gaya ng gusto ng mga tagapayo ko
pero ibang daan ang pinili ko.
Pinatay ko siya.
Kung gusto mo talagang mamuno, dapat mas matatag ka.
Prinsipe Edward!
Mangabayo tayo sa bukid bago ako umalis.
Ako po ang pupunta!
Hindi, Alfred. Gusto kang makita ng nanay mo.
Halika. Huling biyahe kasama ang bisita mo.
Kung nag-aalala ka…
magsama ka ng tauhan.
Alfred, nasa'n ang kapatid mo?
Nangabayo po kasama ni Canute.
Gusto ko pong sumama sa kanya pero ayaw niya.
Si Edward lang daw po ang gusto niya.
Ba't bumalik ang mga tauhan ko?
Dahil inutos ko.
Nakakagulat, mura ko lang silang binayaran para iwan ka.
Ano'ng plano mong gawin?
Kalma, Edward.
Kung gusto kitang saktan, ginawa ko na sana noon pa.
Baba. Mag-usap tayo.
Hindi mo itinatago ang nararamdaman mo sa 'kin.
O sa nanay mo.
O ang paniniwala mong ang korona ng Inglatera
ay nararapat sa 'yo.
Talaga naman! Sa House of Wessex ang trono!
Balang-araw.
Pero hindi ngayon.
At nakaupo ako sa tronong 'yon dahil sa mga mali ng tatay mo.
Pero darating ang araw, di ako magkakamali.
At sa araw na 'yon…
baka isa sa mga anak ko ang magsusuot ng korona.
Baka ikaw o ang kapatid mo.
Pero sinuman siya, may mahalagang bagay siyang dapat mapagtanto
kundi sandali lang niya masusuot.
Naipamamana man ang mga trono…
pero nililikha ang mga hari.
Naintindihan 'to ng tatay mo.
Ako rin.
Baka balang-araw ikaw rin.
Ba't mo sinabi sa 'kin 'to?
Kasi mahal ka ng nanay mo.
At mahal ko ang nanay mo.
At ayaw ko ng pagtrato mo sa kanya.
Inabandona niya kami.
Ginawa niya para ingatan kayo.
Di kayo ligtas sa Inglatera.
Ginawa niya 'yon para sa pag-asang mabuhay kayo!
Wag mo siyang parusahan.
Kung gusto mong maging hari, kumilos ka nang gayon.
Kundi tatapusin ka ng yabang at galit mo.
Prinsipe Yaroslav, bakit
ang mga dalaw mo ay laging may hiling para sa mga tropa?
Dahil mahalaga pa rin ang mga 'yon.
Maaalok kita ng 2,000 tauhan. Wala nang dagdag.
Akala ko, nilulutas natin ang problema sa Pecheneg.
Sa 2,000, di ko makakalmot ang mga bayag nila.
Limang libo ang pinakamababa.
Di ko mabibigay 'yan.
Wag kang humingi ng tulong sa 'kin
kapag iniihian ka ng mga Pecheneg.
Aalukin kita ng 2,000 mga Varangian ko.
Libra sa libra, doble ang halaga sa mga tao niya.
At sino'ng mamumuno, ikaw?
Hindi.
Kailangan siya rito.
Kailangan kong umalis. May kasunduan tayo?
Mayroon.
Malayo ang narating mo, Emperatris.
Nagtataka ako, hinahanap-hanap mo ba ang dati mong tahanan at mga tao sa hilaga?
Ito na ang tahanan ko, Yaroslav.
Sila ang mga tao ko.
Pamangkin, nakalimutan ko kung ga'no kaganda ang Constantinople.
Ang sining, ang kultura, ang kagandahan.
Sa lahat ng 'to, di kita sinisisi sa paglimot sa bayan mo.
Di ko kinalimutan ang Norway.
Pitong taon na, di ba sabi ko pupunta ako rito't magpapayaman?
Para makauwi ako't bawiin ang akin?
Oo, sinabi mo.
At sa mga taong 'yon,
di ba pinadala ko lahat ng kayamanang 'yon sa Novgorod para itago mo?
Nang matapat.
Ba't ka nagdududa?
Kasi may sapat kang ginto para sa limang hukbo!
At narito ka pa rin.
May mga bagay pa akong gagawin dito.
Ay, oo, ginawa ka nilang Sparticoticus! Mahalagang tao!
Spatharokandidatos.
At mahalaga 'yon. Isang hakbang lang ako sa Emperador.
Ang Emperador…
Harald, alam mo ang kaibahan ng gutom at gana?
Gutom ang sinasabi ng katawan nating kailangan natin.
Gana ang gusto natin.
Alam ko ang kaibahan, Tiyo.
Maraming taon na, tinanong mo ako
kung may balita ako sa babaeng nawala sa Jomsborg.
Tinanong din siya sa 'kin ni Olaf.
Mukhang nahanap niya ang Jomsborg…
at tinangkang sirain 'yon.
At ano'ng nangyari?
Pinatay siya ng babae pati ang mga tauhan niya at namumuno na ngayon sa Jomsborg.
Nakatadhana siyang mamuno.
Pinunong may pitong taong gulang na anak.
Salamat, Tiyo.
Masaya akong malaman 'to.
Pero kulang para iwan lahat ng 'to?
Pumili si Freydis ng landas.
Pinili ko ang akin.
Ano'ng gagawin natin?
Wala tayong bangka. Wala tayong paraan para umuwi.
Nakulong tayo!
May naisip ako.
Hanapin mo ang kusina,
gumawa ka ng malaking tinapay at kainin mo 'yon.
Kung di umubra 'yon…
manalangin ka kay Santo Olaf ng pangalawang himala!
Nagawa n'yo!
Hindi.
Nagawa natin.
Ano'ng gagawin natin?
Hahanap tayo ng bagong tahanan.
Patawad kinuha ko ang kabayo mo
pero dapat kong hanapin ang kapatid ko.
Siya si Ester.
Tutulong kami.
Dagdag na mga kamay para itayo ang simbahan.
At nagpapasalamat ako.
Halikayo.
Paalam, Prinsipe Edward.
Paalam, Haring Canute.
Paalam, Edward.
Paalam, Nanay. Aabangan ko ang pagbabalik mo.
Para sa 'yo, Panginoon ko.
Ako mismo ang umukit.
Kaninong wangis 'to inukit?
'Yan ang diyos ng mga Viking, si Thor.
Alam kong inspirasyon mo siya no'ng bata ka pa.
Hawak ang balbas, kontrolado ang hangin sa hininga.
Bigyan nawa kayo ng magandang hangin sa pag-uwi.
Matagal ko nang di naisip ang mga 'to.
Salamat sa regalong 'to, William, Duke ng Normandy.
Nananalaytay sa 'yo ang dugong Rollo.
Diyan ka humugot ng lakas.
Mula sa isang Viking para sa isa pa.
Salamat.
Sigurado kang di kita makukumbinsing magtagal?
Hindi na. Ayaw ko nang maglatag ng isa pang bato.
Makita mo sana ang mga puno mo.
Ano'ng mangyayari pag natapos ang simbahan?
Walang kampana.
Pag natapos, magbibigay ang Diyos.
BATAY SA SERYENG VIKINGS NA GAWA NI MICHAEL HIRST