NA PODSTAWIE SERIALU WIKINGOWIE MICHAELA HIRSTA
WIKINGOWIE: WALHALLA
PAMIĘCI NASZEGO PRZYJACIELA, JAMESA FLYNNA
SIEDEM LAT PÓŹNIEJ
Daj to matce.
Matko!
Miecz.
Cudowny. Dobrze się spisałeś, Haraldzie.
Teraz sprawdź pułapki na króliki.
Statki w porcie!
Co zajęło wam tak długo?
Mieliście wrócić z Kattegat dwa dni temu.
Może jakieś powitanie?
„Dzięki bogom wciąż żyjecie. Nie potopiliście się”.
Masz chociaż wszystko, co potrzebne na wesele?
Wszystko. Jak prosiłaś.
Nawet słodkości dla dzieci.
Zabierzcie to do kuchni.
Przed nami mnóstwo pracy. Nie ma czasu do stracenia.
Jak było w Kattegat?
Gwarno. Mnóstwo łodzi.
Gdybyśmy mieli setkę mieczy, kupiliby wszystkie.
Będziemy mieli.
Jakieś wieści o moim bracie lub Haraldzie?
Ponoć widziano ich w dalekich krajach.
W Afryce. W Grecji.
Krążą plotki, że walczą dla cesarza Konstantynopola.
Nikt o nich nie zapomniał, Freydis. Są dla nas bohaterami.
Dziękuję, że zawsze o nich pytasz.
Drobiazg.
SYCYLIA SARACEŃSKA TWIERDZA W SYRAKUZACH
SZÓSTY MIESIĄC OBLĘŻENIA WOJSK BIZANCJUM
Wasza Eminencjo, ich cesarz dołączył do bitwy.
Utrzymać pozycje!
Wasza Wysokość!
Naprzód!
Zabierzcie stąd cesarza! Konni!
Chronić cesarza!
Wasza Wysokość!
Konni!
Zabierzcie stąd cesarza!
Zabierzcie go w bezpieczne miejsce!
Chronić cesarza!
Obiecaliście mi zwycięstwo.
Ledwo uszedłem z życiem.
Gdyby nie moja gwardia wareska,
Saraceni, których mieliśmy podbić,
rzuciliby Bizancjum na kolana.
Wasza Wysokość, mimo to, oblężenie działa.
Są coraz bardziej zdesperowani.
Pole bitwy jest pełne naszych trupów.
Podczas gdy twoja armia jest tutaj,
centrum mojego imperium, Konstantynopol,
jest zdane na łaskę naszych wrogów ze wschodu.
Jeśli opuścimy Sycylię, emir poczuje się ośmielony,
a Saraceni wykorzystają to zwycięstwo, by obrażać naszego Boga.
Umocnią swoje siły i zagrożą nie tylko Konstantynopolowi,
ale i Jerozolimie.
Cisza!
Zbierz wojska.
Wracamy o świcie.
Wasza Wysokość, z całym szacunkiem…
Generał Maniakes się nie myli.
Jego oblężenie wyczerpało wroga.
Choć nie podzielam jego zaangażowania w wojnę religijną, zgadzam się.
Jest inne rozwiązanie.
Moi żołnierze zaczęli już…
Bez urazy, generale, nie mówię tu o twoich wojskach.
Ani o twoim planie.
Czas, by moi wojownicy zdobyli Syrakuzy.
Twoi wojownicy? Siedmiuset Waregów?
Sądzisz, że zdobędą tę twierdzę?
To zaledwie banda zagubionych wikingów i najemników.
Wikingowie nigdy nie są zagubieni.
Zdobędziemy tę twierdzę.
Na bok? Możesz wykorzystać to później!
Nie wiem, co cuchnie bardziej,
świńskie flaki czy siarka.
Proszę.
Posmaruj pod nosem. Pomoże. Trochę.
Tego właśnie szukasz w zamku?
To biblioteka.
Pisma ze starożytnej Grecji i Egiptu.
Skarby z Afryki…
i mapy…
miejsc, które widziało niewielu.
Piękne.
Mamy dość.
Poinformowałem cesarza.
Zdobędziemy twierdzę jutro w nocy.
Pomyliłeś się.
Zrobimy to o świcie.
Przeprowadzę was za mur. Zamek to inna sprawa.
Teraz w górę.
Leif, hałas… Saraceni nas usłyszą.
Dobrze. Niech słyszą.
Powoli. Dobrze.
Jesteśmy pod murem.
Kiedy nadejdzie czas, ma być głośno.
Tędy.
Dokąd? Nie mówiłeś nic o drugim tunelu.
Nie pytałeś.
Najwyższy czas.
Sprowadziłem ci pomoc.
Przyszły król Norwegii!
Kiedy tylko zdobędziemy zamek.
Niedługo.
Naprawdę jest tam tyle skarbów?
Więcej, przyjacielu.
Dość na spełnienie marzeń.
O ile nie wybuchniesz.
Boże.
Jak podpalimy to wszystko i uciekniemy?
My nie.
Oni.
Zaufaj mu.
Nie szukam kłopotów.
Jestem tylko podróżnikiem.
Co tu robisz?
Szukam Jomsborga.
- Więc czemu przychodzisz przez las? - Nie mam łodzi.
Jedynie nogi.
Jest sam!
Co masz w torbie?
Tylko zapasy.
Ostrożnie.
To delikatny towar.
Dość!
O co chodzi?
Twierdzi, że szuka Jomsborga, a w torbie skrywa zło.
Żadnego zła. Po prostu delikatny towar.
Chętnie pokażę.
Uzdrowiciel?
Między innymi.
Co to?
Kurkuma. Pomaga na opuchliznę.
Skąd ją masz?
Z Indii.
Krainy daleko na południowy wschód.
Byłeś tam?
Tak, byłem w wielu miejscach.
Poganin czy chrześcijanin?
Żaden.
Ale nie szukam zwady.
Nazywam się Stígr.
- Gdzie nauczyłeś się tak walczyć? - To nie walka. Broniłem się.
Pokaż.
Teraz? Tutaj?
Możesz zostać w Jomsborgu.
- Ale każdy musi pracować. - Oczywiście.
Dziękuję.
Haraldzie! Chodź.
RZYM PAŁAC LATERAŃSKI
Przyjęcie błogosławieństwa…
REZYDENCJA PAPIEŻA
…to również konieczność polityczna.
Anglia otrzyma południową część Danii,
budując w zamian 200 kościołów.
Dwieście kościołów? Na ziemiach, które mogę zająć?
Tak. Ale Jego Świątobliwość obdarzy nasz lud
nieskończonym błogosławieństwem, a to bezcenny dar.
Który jednak ma cenę.
I to wysoką.
Powiem mu to.
Niestety to niemożliwe, Wasza Wysokość.
Papież wyznaczył swojego emisariusza, kardynała.
Jestem królem Danii, Norwegii i Anglii.
A on reprezentuje potęgę papiestwa.
Jest ambasadorem Boga dla wszystkich chrześcijan.
Jego Świątobliwość czeka.
Tak, należy to omówić.
Niech Bóg wręczy ci koronę chwały i prawości.
Jego Świątobliwość wita drogiego syna w Chrystusie
i docenia zadośćuczynienie dla Kościoła
poczynione za wieki najazdów
i świętokradztwa na kościelnych ziemiach.
Byś jednak mógł w pełni zadośćuczynić,
Ojciec Święty prosi o 300 kościołów.
Trzysta?
Tak. I aby umowa była prawomocna,
proszę podać Ojcu Świętemu imię swojego dziedzica.
Dziedzica?
Jeszcze go nie wybrałem.
To nie wystarczy.
To zbędne! Wiem, jak mam rządzić swoim imperium!
Co się stało?
Nic takiego, Wasza Świątobliwość.
Zdenerwowałeś Ojca Świętego.
- Wasza Wysokość, może… - Co?
Wasza Świątobliwość, jestem Knut Wielki.
Król Anglii. Władca Imperium Północnego.
Dość. To niedopuszczalne.
Przemierzyłem wiele mil, by udowodnić swoją lojalność
i porozmawiać twarzą w twarz.
On cię nie rozumie.
Więc Godwin będzie tłumaczył.
Godwinie! Powiedz papieżowi, że przybyliśmy tu z szacunkiem.
Co się dzieje?
Obraziłeś Jego Świątobliwość i Kościół.
Koniec spotkania. Nie będzie żadnej umowy.
Dziękuję za spotkanie.
Twój król to dzikus.
Owszem, jest bezpośredni,
ale w ostatnich latach udowodnił, że służy Kościołowi z oddaniem.
Widziałem co innego.
Wystarczy, że by przyspieszyć chrystianizację tych ludzi,
zgodziliśmy się wyświęcić jednego z najeźdźców, Olafa Haraldssona.
Ale to, jak twój król zwraca się do Ojca Świętego,
pokazuje, jak niewiele szacunku ma do naszych instytucji.
Mam nadzieję pokazać go w innym świetle.
Obawiam się, że niełatwo zmieniam zdanie.
Anglia to bogaty kraj.
A ja uważam, że jesteś człowiekiem,
który zna drogę do wybaczenia.
Dziękuję, bracie.
Szybko znalazłeś pracę.
Wasza uzdrowicielka zajmuje się ślubem.
Zawsze byłeś podróżnikiem?
Kiedyś byłem rolnikiem.
Skąd ta zmiana?
Kiedy pasłem owce,
najeźdźcy zabili moją żonę i córkę.
Przykro mi.
Dlatego szukałeś Jomsborga?
Mój dziadek był jomswikingiem, potem przeniósł się na Ruś.
Kiedy byłem dzieckiem, opowiadał mi o tym miejscu.
O bitwach, przyjaźniach, ucztach…
On nauczył cię samoobrony?
Nie. Nauczyłem się jej w Indiach, podobnie jak medycyny.
Chcę, byś uczył mojego syna, Haralda.
Nauka wymaga czasu.
Śpieszysz się?
Nie.
Starożytni Grecy wierzyli, że Hefajstos,
boski kowal, żyje pod tą górą.
Kiedy pracował w kuźni,
trzęsła się ziemia i sypały iskry.
Saraceni udowodnili, że Etna nie jest domem bogów.
Ogień wydobywał się z wnętrza Ziemi.
Nie masz dość tej wiedzy?
Nie.
Nauka jest czysta.
Pragnę więcej.
A najbardziej tego, co jest wewnątrz cytadeli.
Dla mnie wiedza jest warta więcej niż złoto.
Kiedy siedem lat temu wyruszyliśmy do Konstantynopola,
obiecałem wrócić do Norwegii, by odzyskać to, co do mnie należy.
To zwycięstwo zapewni mi bogactwa, które na to pozwolą.
A potem?
Co masz na myśli?
Znam cię, przyjacielu.
Twoja ambicja nie zna granic.
Czy to cię zadowoli?
Wiem, czego chcę.
Jestem już blisko.
Wasza Wysokość pokłada w Haraldzie zbyt wiele wiary.
Owszem, to zdolny wojownik,
ale nie jest jednym z nas.
Walczy dla chwały jak wszyscy wikingowie.
A ty nie?
Ja walczę za chwałę Bizancjum. Za nic innego.
Georgiosie…
nie kwestionuję twojej lojalności i odwagi.
Ale zaślepia cię nienawiść do saraceńskiej religii.
Od kiedy pojawiłeś się na Sycylii, emir stał się…
bardziej pomysłowy.
Pora, by kto inny rzucił mu wyzwanie.
To za duże ryzyko.
Jestem cesarzem największego imperium na Ziemi.
Stawiałem na ludzi, którzy są w stanie zaryzykować wiele.
Co się stało?
Ochrzciłem mój lud.
Zmusiłem poddanych, by wyrzekli się bogów i tradycji.
Teraz muszę klękać przed człowiekiem,
który nawet ze mną nie porozmawia.
Dlaczego miałbym stąd nie wyjechać?
Wsparcie Kościoła wiele nam daje.
To wsparcie hipokrytów.
Papież może cię ekskomunikować.
Wykluczyć.
A Anglia zostanie w Europie sama.
Oceniają mnie, bo zabijałem dla władzy, ale zapominają…
że sami mają krew na rękach.
Wasza Wysokość, udało mi się dogadać z kardynałem.
Ile będzie mnie to kosztowało?
Trzysta solidi.
Nie podoba mi się to. Nie jestem taki.
Zgadzam się. Ale Anglia tego potrzebuje.
Zgoda.
Byłam tam dziś rano.
Widziałam, jak kardynał potraktował Knuta.
Nie są przyzwyczajeni do ludzi pokroju twego męża, pani.
Ale na szczęście rozwiązaliśmy problem.
Jesteś naiwny, jeśli myślisz, że łapówka
zmieni ich punkt widzenia.
Ona tylko go umocni.
Jeśli mamy zmienić ich zdanie, musimy spróbować innej taktyki.
Obawiam się, że już za późno.
Zająłem się tym.
Stígrze!
- Dołącz do nas. - Właśnie, zjedz coś.
Napiję się wina.
- Walczyłeś? - Nie.
Wyglądasz pięknie, Hrefno. Chodź.
Cieszę się twoim szczęściem.
- Dziękuję, Freydis. - Matko.
Wiesz, jaka jest najpotężniejsza broń na świecie?
Nie nasz nowy miecz?
Nasz umysł.
Widzę, że zacząłeś szkolić mojego syna.
To bystry chłopak.
Choć nie wspomina o ojcu.
Nigdy go nie poznał.
- Czy on nie żyje? - Nie…
Nie wiem.
Rozstaliśmy się, kiedy byłam brzemienna.
Był dobry.
Skol!
Jest inaczej, niż myślałem.
Głośno i wesoło.
Wybrałeś odpowiedni dzień.
Nie jest tak codziennie?
Bywało ciężko.
W lesie widziałem na to dowód.
Jesteśmy ostatnimi wierzącymi w dawnych bogów.
Wszystkie ziemie na północ i południe są chrześcijańskie.
Ich Bóg każe im niszczyć nas i naszą wiarę.
Musimy być czujni.
Tak, jesteście otoczeni.
Ale trudno się tu dostać.
Nigdy ich to nie powstrzymało.
Musimy być gotowi.
To dla mnie?
Dziękuję.
Nigdy nie widziałem tak kochanego wodza.
Nie uważam się za typowego wodza.
Zdecydowanie jesteś nietypowa, Freydis.
To był cudowny, długi dzień.
Odpocznij.
Może odpoczniesz ze mną.
Nie jesteś cierpliwy, prawda?
Spokojnie. To nie potrwa długo.
Ich tunel dotarł do naszych murów.
Są dwa kroki od podstawy.
Waregowie cesarza…
Tak, Wasza Wysokość. Jego… stróże.
Dlaczego wybrali akurat najwyższy punkt?
Być może chcą nas zaskoczyć.
Ale nasz tunel jest już gotowy,
pokażemy im ich głupotę.
Drodzy Waregowie!
Czyż nie zapewniałem wam zwycięstw?
Tak!
Czy kiedykolwiek was zawiodłem?
- Nie! - Nigdy!
- Już! Zanim zapalą. - Szybko, Kaysanie!
Zaufajcie mi więc.
Podążycie za mną, nawet jeśli oczy was zawiodą.
Uwierzcie we mnie.
A obiecuję wam chwałę, jakiej nigdy dotąd nie zaznaliście!
Gdzie Kaysan?
Miał zamknąć tunel.
Idź.
Kaysanie!
Mówiłem, że Saraceni zawalą swój tunel.
Naprzód!
Waregowie to doskonali strażnicy.
Ale nie są…
Słuchajcie.
Dokąd oni biegną?
Na co czekacie?
Za nimi! Za Waregami!
Generale!
Wasza Eminencjo, musimy zabrać was do zamku.
Naprzód!
Zamek! Tak!
Napisy: Jakub Jadowski