BATAY SA SERYENG VIKINGS NA GAWA NI MICHAEL HIRST
INAALAY SA ALAALA NG MINAMAHAL NAMING KAIBIGAN AT KATRABAHONG SI JAMES FLYNN
MAKALIPAS ANG PITONG TAON
Dalhin mo sa nanay mo.
Nanay!
Kinuha ko po 'to.
Maganda 'to. Magaling, Harald.
Tingnan mo kung may kuneho ang mga bitag.
Mga barko sa daungan!
Ba't ang tagal n'yo?
No'ng makalawa pa kayo dapat nakabalik galing Kattegat.
Kung "Maligayang pag-uwi" kaya?
"Salamat sa mga diyos buhay ka. Di ka nalunod sa bagyo."
Kinuha mo man lang ba ang para sa kasalan?
Lahat. Gaya ng hiniling mo.
May matatamis para sa mga bata.
Dalhin 'yan sa kusina.
Maraming dapat lutuin. Sige na! Wag mag-aksaya ng panahon.
Kumusta ang Kattegat?
Abala. Puno ng mga bangka.
Maipapalit natin ang 100 espada kung mayroon tayo.
Malapit na.
May balita sa kapatid ko o kay Harald?
Nakita raw sila sa malalayong mga lupain.
Sa Africa. Sa Greece.
Lumalaban daw sila para sa Emperador ng Constantinople.
Wala na sila pero di nakalimutan, Freydis. Inaalalang mga bayani.
Salamat sa laging pagtatanong, Aki.
Siyempre naman.
SICILY - ANG MUOG NG SARACEN SA SYRACUSE
ANIM NA BUWAN MULA NANG KUBKUBIN NG HUKBO NG BYZANTINE
Kanyang Eminence, sumali sa labanan ang Emperador nila.
Diyan lang kayo!
Emperador!
Abante!
Ilagay sa likod ang Emperador! Mga mangangabayo!
Ingatan ang Emperador!
Emperador!
Mga mangangabayo!
Ilagay siya sa likod!
Sa likod! Ilagay siya sa likod! Iligtas ang Emperador!
Iligtas siya!
Dinala mo ako rito para makasaksi ng tagumpay.
At muntik na akong mamatay.
Kung di dahil sa Guwardiyang Varangian ko,
ang mga Saracen na sasakupin natin
ay dinurog na sana ang Imperyong Byzantine.
Sa kabila ng nasaksihan mo, Emperador ko, gumagana ang pagkubkob.
Araw-araw silang nagiging mas desperado.
Puno ng mga patay natin ang labanan.
At habang nananatili rito ang hukbo mo,
ang sentro ng imperyo ko, ang Constantinople,
walang depensa laban sa mga kaaway natin sa Silangan.
Kung aalis na tayo ngayon sa Sicily, tatapang ang Emir
at gagamitin ng mga Saracen itong tagumpay para ikalat ang galit nila sa Diyos natin.
Magsasanib ang mga sakop nila, pagbabantaan di lang ang Constantinople,
pati Jerusalem.
Tahimik!
Maghanda kayo.
Uuwi tayo sa umaga.
Emperador, kung puwede…
Hindi mali si Heneral Maniakes.
Nasaktan ng pagkubkob niya ang kaaway.
Wala man akong sigasig niya sa giyera ng relihiyon, sang-ayon ako.
Naniniwala ako, may ibang solusyon.
Oo, bago ang plano ang mga tao ko…
Mawalang-galang, Heneral, di mga tao mo ang tinutukoy ko.
O ang plano mo.
Ang sinasabi ko, oras nang ibigay sa 'yo ng mga mandirigma ko ang Syracuse.
Mga mandirigma mo? Ang 700 Varangian mo?
Tingin mo kaya nila ang muog na 'yon?
Mga hampaslupa sila na pinaghalong mga ligaw na Viking at sundalo.
Hindi kailanman naliligaw ang mga Viking.
Kukunin namin ang muog na 'yon.
Itabi mo 'yan, ha? Puwede mo 'yang gamitin mamaya!
Ewan ko alin ang mas malala,
ang amoy ng bituka ng baboy o ang alingasaw ng asupre.
Heto.
Ikalat mo sa ilalim ng ilong mo. Makakatulong 'yan. Nang kaunti.
'Yan ba ang hinahanap mo sa kastilyo?
Aklatan ang tawag d'yan.
May mga sulatin ng sinaunang Greece at Ehipto.
Mga kayamanan ng Africa…
at mga mapa…
ng mga lugar na kaunti pa lang ang nakakita.
Ang ganda nito.
May sapat na.
Sinabi ko na sa Emperador.
Kukunin ang muog bukas ng gabi.
Nagkamali ka pala.
Sa bukang-liwayway.
Maihahatid kita sa pader ng barbican. Ibang usapan ang kastilyo.
Aakyat na tayo.
Leif, ang ingay… Malalaman ng mga Saracen na naghuhukay tayo.
Mabuti. Gusto kong malaman nila.
Dahan-dahan. Sandali. Mabuti.
Ilalim 'to ng pader.
Pagdating ng oras, lakasan n'yo.
Dito ang daan.
Papunta saan? Wala kang sinabing pangalawang lagusan.
Di ka nagtanong.
Sakto sa oras.
Dinalhan kita ng tulong.
Ang magiging Hari ng Norway!
Kapag nakuha ang kastilyo.
Malapit na.
Marami ba talagang kayamanan gaya ng sabi mo?
Marami, kaibigan.
Sapat sa pangarap natin.
Kung di muna kayo sasabog.
Diyos ko.
Pa'no n'yo sisindihan lahat at lalabas nang ligtas?
Hindi kami.
Sila.
Maniwala ka sa kanya.
Ayaw ko ng gulo, kaibigan.
Payapang manlalakbay lang ako.
Ba't narito ka?
Hinahanap ko ang Jomsborg.
-E ba't ka dumaan sa gubat? -Wala akong bangka.
Mga binti lang.
Mag-isa siya!
Ano'ng nasa bag mo?
Mga gamit ko lang.
Ingat.
Babasagin ang mga laman.
Tigil!
Ano'ng nangyayari?
Hinahanap niya raw ang Jomsborg at may masama sa bag niya.
Walang masama. Sabi ko lang, dapat ingat sa paghawak.
Ipapakita ko.
Manggagamot ka?
Isa sa ginagawa ko.
Ano 'to?
Luya. Binabawasan ang pamamaga.
Sa'n galing 'to?
Sa India.
Sa malayong silangan at timog.
Nakapunta ka na?
Oo, marami na akong napuntahan.
Ikaw ba'y Pagano o Kristiyano?
Wala sa dalawa.
Pero di ko kayo sasaktan.
Ako si Stigr.
-Sa'n ka natutong lumaban nang gano'n? -Di ako lumaban. Dumepensa ako.
Patingin.
Ngayon? Dito?
Puwede kang tumuloy sa Jomsborg.
-Pero may trabaho lahat. -Magtatrabaho ako.
Salamat.
Harald! Halika.
ROMA ANG PALASYO NG LATERAN
Ang pagtanggap ng basbas ng Papa…
TIRAHAN NG PAPA
…di lang tungkulin sa relihiyon, kailangan din sa pulitika.
Ireregalo sa Inglatera ang mga estado ng Denmark
kapalit ng pagtatayo mo ng 200 simbahan.
Dalawang daang simbahan? Sa lupang halatang makukuha ko?
Oo. Pero igagawad ng Kanyang Kabanalan sa mga tao
ang walang hanggang biyaya at di 'yon mapepresyuhan.
Pero pinresyuhan na niya.
At mahal pa.
Kapag nagkita kami, sasabihin ko.
Sa kasamaang palad, di 'yon posible, Kamahalan.
Kakausapin mo ang Papa sa emisaryo niya, ang Kardinal.
Ako ang Hari ng Denmark, Norway at Inglatera.
At siya ang makapangyarihang Papa.
Embahador ng Diyos sa lahat ng mga Kristiyano sa daigdig.
Kakausapin na kayo.
Oo, kailangan itong talakayin…
Koronahan ka nawa ng Diyos ng luwalhati at kabanalan.
Tinatanggap ng Kanyang Kabanalan itong anak kay Kristo
at pinasasalamatan niya ang mong pagkumpuni sa Simbahan
para bayaran ang mga siglo ng panlilimas
at pangwawalang-hiyang ginawa ng mga tao mo sa mga sagradong lugar.
Subalit para kumpletong matamo ang kapatawaran,
dinagdagan ng Banal na Ama ang hiling niya para maging 300 simbahan.
Tatlong daan?
Oo. At para makasiguro siyang may bisa ang kasunduan,
papangalanan mo rin ang papalit sa 'yo.
Tagapagmana?
Wala pa akong napipili.
Di 'yan katanggap-tanggap kung gayon.
O kailangan! Wag niya akong diktahan pa'no pamunuan ang imperyo ko!
May problema ba?
Wala ito, Kanyang Kabanalan.
Ginagalit mo ang Banal na Ama.
-Kamahalan, siguro… -Ano?
Kanyang Kabanalan, ako si Dakilang Canute.
Hari ng Inglatera. Namumuno sa Hilagang Imperyo.
Tama na. Ipinagbabawal ito.
Malayo ang nilakbay ko para ipakita sa 'yo ang katapatan ko
at harapang talakayin ang mga usapin.
Di ka niya naiintindihan.
Ipapasalin ko kay Godwin kung gayon.
Godwin! Sabihin mo sa Papa na pumunta tayong may paggalang.
Ano'ng nangyayari?
Ginalit mo ang Kanyang Kabanalan at ang Simbahan.
Tapos na ang pulong. Walang kasunduan.
Salamat sa pakikipagkita sa 'kin.
Salbahe ang hari mo.
Inaamin ko mang direkta siya,
pinatunayan nitong pitong taong debotong lingkod siya ng Simbahan.
Hindi 'yan ang nasaksihan ko ngayon.
Masama na ngang sa pagsulong ng Kristiyanismo sa kanila,
pumayag kaming gawing santo ang mananalakay, si Olaf Haraldsson.
Pero para magsalita ang hari mong parang kapantay ng Banal na Ama,
pinapakita no'ng maliit ang paggalang niya sa kabanalan ng mga institusyon namin.
Sana mabago ko ang opinyong 'yan.
Ikinalulungkot ko na pag nagpasya na ako, mahirap na akong himukin.
Mayamang bansa ang Inglatera.
At naniniwala akong tao kang
kayang hanapin ang daan sa kapatawaran.
Salamat, kapatid.
Nagkatrabaho ka agad.
Abala sa kasal ang manggagamot n'yo.
Dati ka nang manlalakbay?
Magsasaka ako dati.
Ba't ka nagbago?
No'ng nagpastol ako ng tupa,
pinatay ng mga sumasalakay ang asawa't anak ko.
Ikinalulungkot ko.
Pa'no ka napadpad sa Jomsborg?
Jomsviking ang lolo ko bago siya lumipat sa Rus.
No'ng bata pa ako, nagkukuwento siya ng panahon niya rito.
Mga labanan, pagkakaibigan, piyesta…
Tinuruan ka niyang dumepensa?
Hindi. Gaya ng mga gamot ko, natutunan ko 'yon sa India.
Gusto kong turuan mo ang anak kong si Harald.
Kailangan ng oras.
Nagmamadali kang umalis?
Hindi.
Naniwala ang mga sinaunang Griyego na si Hephaestus,
ang panday ng mga diyos, tumira diyan sa bundok.
Tuwing magtatrabaho siya,
lumilindol at tumatalsik ang mga apoy.
Napatunayan nilang di tirahan ng mga diyos ang Etna.
Ang apoy na dumadaloy, galing sa ilalim ng lupa.
Nagsasawa ka ba sa kaalaman?
Hindi.
Hindi, puro ang agham.
Gusto ko pa.
At ang pinakagusto ko, nasa loob ng muog na 'yan.
Sa 'kin, higit na mas mahalaga ang kaalaman kaysa ginto.
No'ng naglayag tayo sa Constantinople pitong taon na,
nangako akong babalik ako sa Norway at kukunin ko ang akin.
Titiyakin ng tagumpay na 'tong sapat ang kayamanan ko para do'n.
Tapos ano?
Anong "ano"?
Kilala kita.
Kasinlalim ng dagat ang ambisyon mo.
Sapat ba 'yon para sumaya ka?
Alam ko ang gusto ko.
Halos naro'n na ako.
Natatakot akong masyado kang nagtitiwala kay Harald.
Aminado ako na magaling siyang mandirigma
pero hindi siya isa sa 'tin.
Lumalaban siya para sa luwalhati gaya ng mga Viking.
At ikaw hindi?
Lumalaban ako sa luwalhati ng Imperyong Byzantine. Wala nang iba.
Georgios…
walang duda ang katapatan at tapang mo.
Pero binulag ka ng galit mo sa relihiyong Saracen.
Mula nang dumating ka sa Sicily, ang Emir ay naging…
mas malikhain.
Oras nang may ibang humamon sa kanya.
Malaki ang itinataya mo kung mabigo siya.
Emperador ako ng pinakamalaking imperyo sa Mundo.
Napunta ako rito sa pagtataya nang malaki sa mga taong handang mas tumaya pa.
Magsalita ka.
Ginawa kong Kristiyano ang mga tao.
Pinilit silang ipagpalit ang mga diyos at tradisyon nila.
Ngayon lumuhod at humalik ako sa taong
ni di ako kakausapin nang harapan.
Ano'ng pipigil sa 'king umalis dito ngayon?
Malaki ang pakinabang natin sa suporta ng Simbahan.
Suporta 'yon ng mga ipokrito.
Kung gusto ng Papa, puwede ka niyang gawing ekskomunikado.
Itiwalag.
Mag-iisa ang Inglatera sa buong Europa.
Hinatulan ako sa pagpatay ko para maging hari pero sila…
lahat sila pumatay.
Panginoon ko, nakausap ko ang Kardinal at nagkasundo kami.
Magkano ang ibabayad ko sa kasunduang 'to?
Tatlong daang solidi.
Ayaw ko niyan. Hindi ako 'yan.
Sang-ayon ako. Pero ito ang kailangan sa Inglatera.
Gawin mo.
Naro'n ako kanina.
Nakita ko ang trato ng Kardinal.
Di lang sila sanay sa mga taong gaya ng asawa mo, Kamahalan.
Mabuti na lang, nalutas na 'yon.
Inosente ka kung akala mong sa suhol
sila mahihimok na magbago ng pananaw.
Mas titigas lang sila.
Kung talagang babaguhin natin ang opinyon nila, ibang taktika dapat.
Ikinalulungkot kong huli na para diyan.
Nilutas ko na'ng problema.
Stigr!
-Saluhan mo kami. -Oo, kumain ka.
Mag-aalak ako.
-Nakikipag-away ka ba? -Hindi po.
Napakaganda mo, Hrefna. Halika.
Masaya ako para sa 'yo.
-Salamat, Freydis. -Nanay.
Alam n'yo po ang pinakamakapangyarihang sandata sa mundo?
Di ang bagong espada natin?
Ang isip po natin.
Sinimulan mo na palang magturo sa anak ko.
Matalino siyang bata.
Pero wala siyang sinasabi tungkol sa tatay niya.
Di niya siya nakilala.
-Patay na ba siya? -Hindi…
Di sa pagkakaalam ko.
Naghiwalay kami ng tatay niya bago niya nalamang buntis ako.
Mabuti siyang tao.
Tagay!
Iba 'to sa inasahan ko.
Buhay at masaya 'to.
Magandang araw ka dumating.
Ibig mong sabihin… Di ganito araw-araw?
May mga pagsubok kami.
Nakita ko 'yan sa kakahuyan.
Kami ang mga natirang naniniwala sa mga diyos.
Lahat ng lupa sa hilaga at timog, sa mga Kristiyano.
Inuutusan sila ng Diyos nilang wasakin kami at ang paniniwala namin.
Kaya dapat kaming magbantay.
Napapalibutan nga kayo.
Pero mahirap pumunta rito, Freydis.
Di sila napigilan noon.
Kaya lagi kaming handa.
Para sa 'kin 'to?
Maraming salamat.
Wala pa akong nakitang pinunong mahal ng mga tao.
Di ko tinuturing na karaniwang pinuno ako.
Siguradong di ka karaniwan, Freydis.
Mahaba't magandang araw 'to.
Pagpapahingahin na kita.
O mamahinga ka kasama ko.
Di ka marunong maghintay, ano?
Pasensiya. Hindi na magtatagal.
Naabot na ng lagusan nila ang pader natin.
Tinatayang walang dalawang hakbang mula sa base.
Ang mga Varangian ng Emperador…
Oo, Kanyang Kamahalan. Ang kanyang… mga bantay.
Bakit nila pinili ang pinakamataas na lupa para umatake?
Siguro para biglain tayo.
Pero tapos na ang pantapat nating lagusan
at ipapakita natin ang katangahan ng pasya nila.
Mga kasamang Varangian!
Lagi ko ba kayong pinagtatagumpay?
Oo!
Binigo ko na ba kayo?
-Hindi! -Hindi kailanman!
-Takbo! Bago nila sindihan. -Bilis, Kaysan!
Dapat kayong magtiwala sa 'kin.
Sumunod kayo sa 'kin kapag iba ang nakikita ng mga mata n'yo.
Manampalataya kayo.
At kung gagawin n'yo, ipinapangako ko ang luwalhating hindi n'yo pa nararanasan!
Nasa'n si Kaysan?
Sinasarado ang lagusan.
Takbo.
Kaysan!
Kaysan! Hoy! Kaysan!
Sabi sa 'yo, gigibain ng mga Saracen ang lagusan nila.
Punta tayo!
Mahuhusay na bantay ang mga Varangian.
Pero hindi sila…
Makinig ka.
Sa'n sila pupunta?
Ano pa'ng hinihintay n'yo?
Sundan n'yo ang mga tao n'yo! Ang mga Varangian!
Hoy!
Heneral!
Kamahalan, dapat kang bumalik sa kastilyo kung saan ligtas.
Tara na!
Ang kastilyo! Oo!