DALAMPASIGAN NG POMERANIA
Kahanga-hanga ang pagliligtas mo sa kapatid ko at sa mga Pagano sa pampang.
Gaano katagal nanatili sa inyo si Harald bago siya pumunta sa Novgorod?
Di siya pumunta sa Jomsborg.
Humiwalay sila ni Leif Eriksson kay Freydis ilang saglit matapos kang labanan.
Isinama mo si Freydis sa Jomsborg.
Itinalaga siya bilang Gudija
hanggang nanganib siya sa kapangyarihan niya at pinatay siya…
at tinago ang anak niya.
Anak? Ni Harald?
Anak na lalaki.
Gusto siyang palakihin ni Harekr bilang susunod na pinuno.
Kilala ko ang ama mo.
Siya si Torvil Magnusson.
"Ang Matangkad."
Bago ako umanib kay Kristo, magkasama kaming sumalakay sa silangan.
Dakila siyang mandirigmang Viking.
Di ako naniniwala.
Si Gudrid ang ina mo.
Maganda siya noon at siguradong maganda pa rin siya.
Kasama siyang naglakbay sa mga pagsalakay, dala ka.
Kilala ko rin si Harekr.
Isa lang siyang pirata kaya ko siya tinutugis.
-Akala ko mga pagano ang tinutugis mo. -Noon.
Pero kalakal na ang misyon ko.
Ang kinabukasan ng mga Viking.
Mga piratang gaya ni Harekr na tumitira ng ibang Viking
ang kaaway ko.
Wala akong problema sa Jomsborg.
Sa pinuno lang nito.
Hindi ako makapaniwalang hahayaan niyang mawala ang mandirigmang gaya mo.
Hihilingin ko ang kamatayan mo.
Sinubukan niya pero sinapawan siya ng mga nakatatanda.
Pakikialam ng mga diyos.
Bakit iyan sasabihin ng Kristyano?
Habang tumatanda ako, Jorundr,
mas marami akong nakikitang pagkakatulad kaysa pagkakaiba sa paniniwala.
Nananalangin ako sa Diyos kong mahanap at wasakin si Harekr.
Malinaw na gusto kang mabuhay ng mga diyos mo.
May dahilan kaya pinagtagpo tayo ng mga diyos natin
para madala mo kami sa Jomsborg
para mapatalsik si Harekr
at makuha mo ang nararapat mong pwesto
bilang pinuno ng bagong Jomsborg.
Banal na pakikialam.
Kaysan.
Kumusta ka?
Ayos lang ako.
Hindi ka sinungaling.
Nagbasa ako kaninang umaga.
Malapit na tayo sa bunganga ng Dnieper.
Dalawang araw na lang mula sa Constantinople.
Malapit na kitang iuwi.
Kumusta siya?
Dapat magpahinga.
Kailangan na natin ng layag.
Si Olaf.
Tira!
Paano tayo nahanap?
Paano nila nalamang manatili sa sakop ng mga bantay natin?
Si Jorundr.
Di niya gagawin iyon. Di niya tatalikuran ang mga tao niya.
Di niya alam na patay na si Harekr
o na buhay ako.
At hindi niya kilala si Olaf.
Dapat lumabas at hamunin siya.
Harangan sila hanggang umalis.
Hindi alinman diyan.
Alam niya kung nasaan tayo.
Kung sumalakay tayo sa tubig
o harangan siya, babalik siya sa Kattegat
at babalik na may mas maraming tauhan at barko.
Ano ang plano kung gayon?
Tayo ang huling naniniwala sa dating mga gawi.
Maraming narito dahil sa kanya.
Ninakawan niya tayo ng mga tahanan at pamilya.
Tinutugis niya ngayon ang mga dati nang narito!
Kilala ko siya.
Inutusan siya ng Diyos niya para sa misyong ito.
Kung mabubuhay tayo,
dapat ipaalalang may dapat pang gawin.
-Tama ka. -Oo.
Natural na tanggulan ang Jomsborg.
Di kita mula sa dagat ang pasukan
at pinipilit ang sumasalakay
na isa-isang pumasok
kaya madali silang puntirya ng mga bantay.
Pagsalakay mula sa likod, sa lupa, kung gayon?
Posible iyan
pero makikita ni Harekr ang galaw n'yo at titirahin kayo sa mga barko n'yo.
Nasaan ang kahinaan?
Ang harap na pintuan.
Kung matitira n'yo ang bantay,
walang depensa iyon.
Ano ang mungkahi mo?
Minumungkahi ko ang isang misyon para sa pinuno sa hinaharap ng Jomsborg.
Iakyat sila!
Umaakyat sa silangan.
Kakausapin namin si Harekr.
-Nasaan siya? -Patay na siya.
Pinatay ng mga tao niya.
Sino ang namumuno?
Ako.
Makikipag-usap tayo.
-Hindi lalaban. -Buhay ka.
Malinaw.
Pinapasok ka namin, Olaf. Sabihin mo ang pakay mo.
Ang anak ni Harald.
Ang anak ko.
Kristiyano si Harald.
Hindi ko masikmurang lalaki ang anak niya sa paganong mundo.
Mas nag-aalala ka yatang balang-araw,
hahamunin ng anak namin ang anak mo sa trono ng Norway.
Kung gusto mo ang anak ko, Olaf, dapat mo akong patayin para sa kanya.
Traydor!
Ina.
Huwag mo akong tawagin niyan! Pinahiya mo ako!
Huwag.
Ina!
Hindi ko alam.
Pumunta ako para patayin si Harekr. Di ako magtataksil.
Huwag mong gawin ngayon.
Mensahe ni Freydis.
Sa daungan.
Layuan mo ako! Hindi kita anak!
Reyna ko.
Ginagawa ko ang paghingi ng tawad bago ang kasal.
May oras ka para riyan?
Akala ko may kasal ka ngayon.
Hindi kukunin ni Prinsesa Gytha ang lugar ng ninakaw mo.
Pero pinalakas ako ng Diyos para patawarin ka.
Minsang sinabi ng ama kong sa digmaan,
hindi mahalaga ang laki ng pwersa ng kaaway mo,
ang lakas ng espada niya o ang tapang ng mga tauhan niya.
Ang kailangan lang para sa tagumpay
ay alamin ang pinakanais ng kaaway mo.
Mangangahas kang alamin?
Hindi ka mabibigyan ni Aelfwynn ng anak na dugong bughaw,
pero kaya ni Gytha.
Hindi mo sana siya nakuha
malibang napilitan kang mawalan ng napakahalaga… sa pamamagitan ko.
Minsan pa, mali ang hatol mo sa akin.
Pero hindi ang Diyos,
at makikita niyang para ka sa impyerno.
Inaabangan kong magkita tayo roon.
Sa kasal, ibig kong sabihin.
Anong lugar ito?
Ang Pontic Olbia.
Banal na lugar ito sa mga sinaunang Griyego.
May malaking templo rito.
Ilang siglong humihinto rito ang mga manlalakbay para gumalang
lalo na ang mga pupunta sa bagong buhay.
Gaya natin.
Ito na lahat?
Maliban sa imbak sa mga bantay.
Kunin lahat. Dalhin dito.
Lahat iyon.
Binigay mo?
Oo.
Narito ako kasi nakita ko ang disenyong iyan kay Jorundr.
Isang beses ko lang nakita iyan, iginuhit ng Propeta.
Magtiwala raw ako.
Di ko na naiintindihan ang mga tadhana
o nagtitiwala roon.
Di kontrolado ng Viking ang tadhana.
Pero makokontrol natin ang pagharap dito.
Magtiwala ka.
Dapat sumalakay sa lupa.
Ngayong patay si Harekr, iyon ang pinakaligtas.
Jorundr, ano'ng opinyon mo?
Umalis kayo.
Magdagdag ng tauhan at barko.
Alam ninyo ang pabalik.
Sumalakay na mas malakas.
Kalokohan iyan.
Nakita mong kinukumpuni ang barko nila.
Nasa pagsalakay ang ibang mga bangka.
Nakita ko ang gusto niyang ipakita.
Baka tinago ang ibang bangka.
Di n'yo naiintindihan.
Patibong lahat na nilatag sa inyo.
Hinahamon niya kayong sumalakay
at kapag ginawa n'yo, patay kayo.
Sa tingin mo?
Oo.
Ikaw yata ang ayaw na sumalakay kami.
Maiintindihang nakokonsensya ka sa ginawa mo.
Nakokonsensya?
Tinulungan ko si Freydis at ito ang napala ko.
May sinuman bang tumulong sa akin?
Wala.
Tinanong mo ako.
Sinagot ko.
Hindi ako aalis.
May dahilan kaya ako dinala rito ng Diyos at hindi ako tatalikod sa tadhana ko.
Pabagsakin n'yo ito kung gayon.
At mabilis kaming nagtatakbo…
Pero hindi ko nakita ang bola at…
nangudngod ako!
Mahal kita.
Paumanhin.
Sa wakas oras ko na.
Nangungulila na ako.
Mariam…
Ihahatid ko kay Orlaith ang mensahe mo ng pagmamahal.
Salamat.
Mahirap ang haharapin mo.
Tulungan mo ako, pakiusap.
Hindi kita mapapayuhan.
Pero gagawin ng puso mo.
Ingatan mo siya.
Gagawin ko.
Amen.
Salamat.
Binabati kita.
Kasal ka na ngayon.
Salamat, reyna ko.
May regalo ako sa iyo.
Godwin, binabati kita.
Reyna Emma, maganda ito.
May mahalagang kahulugan iyan.
At sana lagi mong isuot iyan.
-Pagpapala. -Salamat.
Bahagi ka na ng pamilya ko.
Malaki ang inaasahan ko sa mga anak mo.
-Gagalingan ko, Kamahalan. -Alam kong gagawin mo.
Kasi kalahating Viking sila.
Sana nagawan mo ng paraang
kalimutan ang hinala mo kay Godwin.
Oo naman.
Mabuti.
Maging masaya ka para sa akin.
Magandang lugar ito para mamatay.
Nangako akong iuuwi kita
pero di ko kaya.
Marami ka pang malalaking lugar na pupuntahan, Leif Eriksson,
at marami pang matututunan.
Kaya may isa pa akong bagay
na ibabahagi sa iyo.
Kapag dumating ka sa Constantinople,
hanapin mo ang Tarangkahan ng Leon.
Sa kabila noon, sa katabi ng Tore ng Belisarius…
ang maliit kong bahay.
Iyo na iyon.
Maraming laman iyong makatutulong sa paglalakbay mo.
Matalino mong gamitin ang natutunan mo.
Ikwento mo ulit sa akin ngayon
ang tungkol sa mga awit ng mga balyenang
lumalangoy sa pinakailalim ng mundo.
Tapos, biglang…
sumabog siya mula sa kadiliman…
napakalaki ng buka ng bibig na kasya ang buong barko…
tapos biglang
pumasok sa mundo natin sa ilang sandali lang…
tinitingnan lahat iyon…
bago mawala ulit…
sa kalaliman.
Napansin kong niregaluhan ka ng reyna.
Oo, matutuwa ka raw sa regalong ito.
Ikaw lang ang magpapaligaya sa akin.
Sana nga.
Nakalimutan mong nag-asawa ka ng Viking?
Nag-asawa ako ng maganda.
Ano iyon?
Iyan ang regalo ng reyna?
Oo.
Hindi ba maganda?
Tuwing makikita mo raw ito,
maaalala mo ang nakaraan mo,
ang mga minahal at nawala sa iyo.
Kinuha niya raw ito mula sa oso.
Pero di yata totoo iyon.
Hubarin mo iyan.
Hindi ko kaya.
Pinapangako niya akong laging isuot ito.
Ganyan si Reyna Emma.
Oo.
Ganyang ganyan nga.
Mula sa Lupa,
ginawa ka namin.
At diyan, dapat ka naming ibalik.
At mula riyan,
muli ka naming ibabalik.
Mahirap paniwalaang malapit na tayo.
Di ako nagmamadali.
Naiintindihan ko.
Naglakbay ako para bumili ng hukbo
at bumalik bilang hari.
Ngayon,
mas malayo na ako sa layuning iyon kaysa noong simula.
Pero baka mas malapit ka sa mas dakilang bagay.
Tumulong kang dalhin ang kayamanan ng ama ko.
Sobrang mahalaga ito sa emperador
na lubos ka niyang gagantimpalan.
Bakit di ka nagmamadaling dalhin iyon?
Maging malaya sa responsibilidad mo?
Kasi di ko alam ang susunod na mangyayari.
Magiging malaya ka.
Malayang pumili.
Allfather at mga Valkyrie,
paboran ninyo ako
at pagtagumpayin.
Ama namin, sumasalangit ka, sambahin ang ngalan Mo,
sundin ang loob Mo
sa Lupa para ng sa Langit.
Allfather at mga Valkyrie,
paboran ninyo ako
at pagtagumpayin.
Huwag mo kaming ipahintulot sa tukso
at iadya mo kami sa masama.
Amen.
Anumang mangyari sa akin,
huwag kang papayag na makuha siya ni Olaf, naiintindihan mo?
At kung mamatay ako at may magtanong sa anak ko,
sabihin mong anak siya ni Harald Sigurdsson,
apo ni Erik ang Pula
at pamangkin ni Leif Eriksson.
At si Freydis ang ina niya.
Ang Tagapangalaga.
Dito ang daan.
Tandaan mo ang hudyat.
Ngayon na.
Paganong basura! Traydor!
Jorundr!
Hudyatan ang mga bangka.
-Bakit? -Gawin mo.
Takbo.
Hayun. Nakuha nila ang bantay.
Sumagwan.
Mga sagwan! Sumagwan!
Sabihin mo sa ina kong…
hindi ako traydor.
Humanda!
Nasaan ang mga tao niya?
Sino ang hinihintay niya?
Ako.
Kukunin ko siya, Freydis.
Ganito ka pala lumaban ng isa sa isa,
kasama lahat ng barko?
Gusto ko lang na maganda nilang mapanood ang laban.
Hindi nila araw-araw napapanood ang dakilang si Olaf Haraldsson
na matalo ng babae.
Siya ang anak ni Canute?
Oo, ang Hari ng Norway, si Svein.
Hari ng Norway.
Luampit ka kaya para mas mapanood mo?
Ano ang nasa espada mo?
"Ang Tagapangalaga."
Tadhana kong ingatan ang mga sumasamba sa dating mga diyos.
At tadhana kong alisin ang mga lumang mitong iyan.
Pinatay sana kita sa Malaking Bulwagan
nang patayin mo si Gunnar.
May pagkakataon ka.
-Pero hindi mo kinuha. -Narito na ako ngayon, Freydis.
Pero bago kita patayin,
aalukin kita ng huling pagkakataong
tanggapin ang banal na bautismo ni Kristo
at ang pangako ng buhay na walang hanggan.
Katubusan.
Walang hanggan.
Buhay na walang hanggan.
Nabautismuhan silang lahat?
Oo.
Ang bawat isa.
Mabuti.
Mas mabuti yata ito.
Takbo!
Svein!
Freydis!
Tumabi ka! Lumayo ka!
Pagkakataon mo na, Olaf.
Baka isipin mong pinatay mo ako, Freydis,
pero kabaliktaran.
Naging martir ako
na may pangalang maaalala
matapos makalimutan ang iyo.
Pero sino natirang magkukwento?
Huwag! Pakiusap.
Huwag ako, pakiusap.
Tumayo ka, Hari ng Norway.
Sino sa inyo si Harald Sigurdsson ng Norway?
Ako si Harald.
Si Emperador Romanos
ay naglakbay mula sa Constantinople.
Narinig naming may malalakas na mga Viking
ang nalampasan ang mga Pecheneg na may mga babae.
Hindi tsismis iyon.
Patay ang Khan.
Katagumpayan iyang
kaunti ang nakaisip at mas kaunti ang nagsabi.
Pumunta ba rito ang Kamahalan para magpasalamat?
Hindi, pumunta ako para makita
ang kayamanan ni Vitomir ng Chude.
Hindi nakaligtas si Vitomir,
ang anak niya lang.
Nasa kanya ang gusto mo.
Oo, alam ko.
Nakumpirma na namin ito.
Kasing-ganda ka ng paglalarawan ng ama mo.
Ito ang bago mong buhay.
Bagong buhay?
Hindi mo alam ang dinadala mo?
Akala ko ang kwintas iyon.
Hindi.
Ang pakakasalan ko.
Ang bagong Emperadora ng Constantinople.
Lahat kayo,
hinihintay kayo ng pagsalubong sa Constantinople
at gantimpala sa katapangan ninyo.
At ikaw, Harald Sigurdsson,
may utang ako sa iyo.
Humingi ka ng kahit ano at ibibigay ko.
-Kahit ano? -Kahit ano.
Hahanap ako ng presyo.
Mabuti.
Ang lalaking may kakayanan mo ay magiging malaking serbisyo sa akin.
-Bigyan sila ng gusto nila. -Oo.
Sana sinabi mo sa akin.
At kung alam mo, ano ang ipapayo mo?
Huwag kang magpakilala.
At darating tayo sa Constantinople na walang dala.
May pabor ka ngayon ng emperador.
At ikaw ang emperadora, hindi ko maabot.
Walang hindi mo abot.
Sino ito?
Svein!
Si Olaf?
Paano ka nakarating?
Ikaw si Freydis.
Binalik ko ang anak mo kahit hindi dapat.
Salamat.
Ano ang hinihiling mo sa kabaitang ito?
Kapayapaan.
Nangangako ako.
Ina sa ina.
May karapatan akong gumanti.
Naniniwala ako!
-Paglilitis sa laban. -Sa akin?
Daan-daan? Parang libu-libo.
Ang krus na nagdala ng espada ay di ikaw.
Kung mamatay, mga diyos din.
Kung wala ang mga taga-Greenland, narito pa ang tulay
pero wala na tayo.
Ikaw si Freydis, hindi ba?
Ang Tagapangalaga?
Oo.
Ako nga.
Tingnan ninyo.
Tagapagsalin ng Subtitle: Ewygene Templonuevo