Oddychaj, Freydis.
- Oddychaj. - Nie dotykaj mnie!
Już prawie czas!
Oddychaj, Freydis.
Połóż się. Freydis.
Nie dotykaj mnie!
Straż!
Mordercy! Nie ufam wam!
Freydis, daj sobie pomóc.
Musisz pozwolić nam sobie pomóc.
Nic od was nie potrzebuję.
Chcesz, by dziecku nic się nie stało, prawda?
Nic się nie stanie. Bogowie nas obronią.
Precz!
WIKINGOWIE: WALHALLA
Arabski to język uczonych.
Jest na tyle konkretny, że uczeni z całego świata
mogą dzielić się ideami i porozumiewać się bez niejasności.
Gdy to zrozumiesz, wszystkie drzwi będą stały przed tobą otworem.
Także te, które trudno otworzyć?
Uczysz się szybciej, niż oczekiwałam.
Uderzyliśmy w coś!
Co się stało?
Ster złamany! Zwinąć żagiel.
Musimy go utrzymać w jednym kawałku.
Naprawisz to?
Nie bez dostępu do kuźni.
W Kodaku jest kuźnia.
- To daleko? - Nie.
Rzeką dzień, ale pieszo kilka godzin.
Rozbijemy obóz. Pójdę tam z Leifem.
Mają tam rynek? Może pójdziemy wszyscy.
Nie. Musicie pilnować łodzi.
Bądźcie czujni. Na lądzie jest niebezpiecznie.
Praojcze.
Przywiodłeś mnie tu w jakimś celu.
Poślij
ku mnie walkirię Eir.
Wypełnij mnie
siłą
w chwili potrzeby.
Nie zależy ci na niej i jej dziecku?
Freydis ma wszystko.
Jest silna.
Ale co z ludźmi?
Widzą i słyszą! Od czasu masakry nie wiedzą, co się dzieje.
Nie martwię się ludźmi.
Wiedzą, że popełnili błąd.
Podobnie jak dzieci, szukają wybaczenia.
Nie jak…
Jorundr.
Mówiłam ci.
Spodobała mu się tamtejsza dziewka, wciąż przeżywa jej stratę.
Ale to minie.
Oby.
Co robię nie tak?
Nie celuj w rybę.
Celuj tam, gdzie będzie ryba, kiedy strzelisz.
Wyśmienicie.
Jeszcze pięć.
Jesteśmy głodni!
Jesteś piękna,
ale bardziej ciekawi mnie twój medalion.
To naszyjnik, który dostałam od ojca.
Nie sądzę. Widziałem podobny w Konstantynopolu.
Oboje wiemy, że jest wyjątkowy.
Odejdź.
Już!
Miej dla mnie litość.
Obmyj mnie z nieprawości i oczyść z grzechu.
Co Godwin mówił na temat Beara?
Nie znam tego nazwiska.
Dziękuję, księżniczko Gytho.
Cieszyłaby się, że ją odwiedzasz.
Moje kondolencje, earlu Godwinie.
Mam nadzieję, że ból minie.
Ja również.
Twój widok pomógł.
Byli tu najeźdźcy.
Też mi prężny rynek.
Poszukaj metalu.
Co ty na to?
Wystarczy.
Rozpalimy ogień i zobaczymy, co da się zrobić.
Ktoś jedzie!
Pieczyng?
Wygląda mi na Warega.
Pyszne zapachy.
Nic wam nie zrobię.
Po prostu dawno nie widziałem tu łodzi.
Zaskoczyliście mnie. Czyja to łódź?
Moja.
Ładna. Dokąd płyniecie?
Do Konstantynopola. O ile ominiemy Pieczyngów.
Dobrze trafiliście. Nie są już tak groźni.
Jak to?
Nikt nie handluje, nie mają kogo napadać,
wiele plemion ruszyło na wschód Wołgi,
gdzie mają lepsze łupy.
Handlarz niewolników.
Tak. Mam na imię Gestr. A ty?
Jestem Baggi.
Musisz być wpływowym człowiekiem.
Rozumiem mieć niewolników w Nowogrodzie czy Kijowie,
gdzie prawo chroni twoją własność,
ale nie tu, gdzie rządzi siła.
Szacunek.
Waszej łodzi brakuje steru.
Jest w trakcie naprawy w Kodaku.
Czyli jest was więcej.
O dwóch.
Są tam świetni rzemieślnicy.
To twój Pieczyng?
- To nasz przewodnik. - Ślepy Pieczyng?
Nie wiecie, kto to, prawda?
To zaginiony brat chana, Kuria.
Kiedy jego brat został nowym chanem,
ukradł mu żonę, oślepił go,
a potem kazał słuchać, jak ją gwałci całą noc.
Następnego dnia, kiedy chan spał,
żona Kurii pomogła mu uciec.
Za to chan ją zamordował,
a teraz popija wino z jej czaszki.
Obiecuje nagrodę za głowę brata.
Jest za niego nagroda?
I to duża.
Powinieneś już jechać.
Oczywiście.
Życzę smacznego!
Bezpiecznej podróży.
Czy to prawda?
Za twoją głowę jest nagroda?
- Tak. - Więc po co tu wróciłeś?
- By zabić brata. - Nie mamy wiele czasu.
Na co?
Wróci tu z innymi.
- Czemu tak sądzisz? - Miał tuzin królików przy siodle.
Nie tylko on je.
Co widzisz w Mariam?
Jest skarbnicą wiedzy.
Nauczyła mnie czytać i pisać.
Na Grenlandii jest ciężko.
Musimy być jak zwierzęta.
Mariam pokazała mi… jak być kimś więcej.
Świat myśli i idei.
Ja widzę co innego. Zakochałeś się.
A jeśli tak?
Ona umiera, przyjacielu.
Widziałem, jak cierpisz po śmierci Liv.
Nie chcę tego znowu widzieć.
Nie martw się o mnie.
Poradzę sobie.
Potrzebujemy wszystkich na wypadek ich powrotu.
Gestr.
Uwolnij kobiety.
Nie, są moją własnością.
Wracaj do siebie.
Wracaj albo poderżnę jej gardło.
Waregowie to złodzieje. Wrócą, by odebrać nam wszystko.
Wy jesteście złodziejami! Wszyscy! Macie opuścić moją łódź!
- Myślałem dziś o Freydis. - Naprawdę?
Nie wiem, czy chcę o tym słuchać.
Kiedy wrócę z Konstantynopola bogaty,
kupię łódź, pożegluję do Jomsborga i ożenię się z nią.
Czemu uważasz, że będzie chętna?
Moje sukcesy potwierdzą mą wartość.
Co?
Znam to spojrzenie. Wiesz coś, o czym mi nie mówisz.
Pomóż mi.
Musimy to teraz wygiąć.
Nie puszczaj, jasne?
Tak.
Haraldzie.
Tak?
Freydis nosi twoje dziecko.
Od dawna wiesz?
Odkąd opuściliśmy Norwegię. Musiałem obiecać, że ci nie powiem.
Ty draniu. Myślałem, że jesteś moim druhem!
Jestem, dlatego ci nie mówiłem.
Możesz puścić.
Leif…
to moje dziecko.
A ona jest moją siostrą.
Wiedziała, że gdybyś znał prawdę,
nie zostawiłbyś jej.
Miała rację.
A ty
czekałeś, aż nie będę mógł wrócić.
Bo zrobiłbyś to. Przyszły królu Norwegii.
To by ci w niczym nie pomogło.
Ani jej.
Witaj.
Mój syn.
Mój piękny chłopiec.
Prawdziwy ciężar jak jego ojciec.
Nazwę cię Harald.
Nikt nie wie, co przyniesie los.
Jedno obaj wiemy…
Freydis będzie dobrą matką.
Zajmę się tym.
Nie zbliżaj się.
Nie.
Nie!
Proszę.
Nie zabieraj go.
Proszę, nie zabieraj mi syna.
To nie twój syn.
On jest mój.
Patrzcie!
Syn wybranej!
Freydis pobłogosławiła nas chłopcem.
Pierwszy syn Jomsborga.
Bogowie nam sprzyjają.
Jest silny jak Thor i Widar,
ale proszę, pomódlcie się za naszą Freydis.
Poród był bardzo trudny.
Z bólem mówię wam,
że Freydis cierpi.
- Nie! - Módlcie się o jej zdrowie.
Tak!
Ale jeśli bogowie zdecydują…
że nie wyzdrowieje,
wiedzcie, że zostawiła nam dar.
Wybrańca Jomsborga!
Jorundrze!
Jorundrze.
Chyba podjął już decyzję co do przyszłości.
Nie. Chce, żebyś wrócił.
- Ale czuje się zdradzony. - Zdradzony?
To on zdradził nas!
Złamałeś zasady!
Przyznaj się do błędu.
Nic więcej nie pragnie usłyszeć. A wszystko wróci do normy.
Proszę.
Witaj! Widzę, że wróciłeś z przyjaciółmi.
O co tu chodzi?
Kiedy odjechałeś, oszalał.
Zabił Gestra i zaczął nam grozić.
Chcemy zdobyć za niego nagrodę, ale nie możemy się zbliżyć.
Pomożemy wam.
Chodź. Napijemy się.
Co z nim?
Zjadł trujące grzyby. Będzie miał szczęście, jeśli przeżyje noc.
Napij się z nami, a twoi przyjaciele niech się zabawią.
Mój mąż robi najlepsze wino.
Wyśmienite.
Kto chce wina?
Mówiłam.
Stara rodzinna receptura.
- Dobre! - Nektar bogów.
To prawda, co mówią o Waregach?
Że tylko ich boją się Pieczyngowie.
- Kto tak mówi? - Cały Nowogród.
Opowiadają niesamowite historie.
Opowiedz mi jakąś.
Przyszedłem prosić o wybaczenie.
Wiesz, co planuję dla tych ludzi. Czego od nich chcę.
Pogubiłem się.
Wstyd mi za to.
Twoja matka mówi,
że to przez piękną uchodźczynię.
Uwierzyłem, że jakimś cudem możemy żyć jak równi.
- Czy ta kobieta zginęła? - Tak.
Ale teraz widzę…
że tak miało być.
W takim razie przyjmuję przeprosiny.
Ale…
muszę wiedzieć, czy mogę ci zaufać.
Masz zabić Freydis.
Zabić? Dlaczego?
Mam jej dziecko. Ona jest zbędna.
Ale…
co pomyślą ludzie?
Pomyślą, że zmarła po porodzie z przyczyn naturalnych.
Jej władza umrze wraz z nią.
Zrobisz to?
Tak.
Dla Freydis.
Odyn się nią opiekuje.
Powiedz Freydis, że się za nią modlimy.
Oby wyzdrowiała.
Trzeba złożyć ofiarę.
Pomódl się za nią.
Freydis. To ja, Jorundr.
Freydis?
Freydis!
Freydis, to ja!
- Przyszedłem pomóc! - Gdzie mój syn?
Jest bezpieczny.
- Przynieś mi go. - Nie mogę.
- Więc wynoś się. - Posłuchaj mnie! Harekr chce cię zabić.
- Dziś cię stąd wyciągnę. - Co z moim synem?
Jest bezpieczny. Obiecuję. Nic mu nie będzie.
Nie zostawię go tu.
Za świątynią czeka łódź,
wyciągnę cię stąd w nocy,
ale nie uda mi się zabrać twojego syna!
Nie zostawię go.
Coś wymyślę.
Nie ruszaj jedzenia.
Jest zatrute.
Proszę. Pij!
Bawicie się bez nas?
Witaj, bracie! Chodź!
- Witajcie! - Bracia!
Napitki i kobiety!
Czuć was z daleka.
Jasne, że tak.
Masz ładne włosy.
Co tak hałasuje?
Kto tam jest?
To sztuczka!
Zabrać kobiety i zabić mężczyzn!
Zabić ich!
- Puść ją. - Rzućcie broń!
Albo ją zabiję!
Brać Pieczynga!
Idź!
Skujcie je!
Już!
Brać je.
Nie!
Zostawcie je, a dam wam to.
To od cesarza w Konstantynopolu.
Gwarantuje posiadaczowi bezpieczną podróż i wielki skarb.
Daj mi to.
Nie.
Puśćcie je albo wrzucę to do rzeki.
Myślisz, że możesz się targować?
Zapomniałaś już,
że to siła gwarantuje władzę?
A wam jej brak!
Rozwiążcie mnie! Należycie do mnie!
Jak śmiecie im na to pozwalać?
To moja łódź. I moja własność!
Proszę.
Mam swoje prawa.
Musimy przymocować ster.
Gdzie mój syn?
Muszę was w to zawinąć.
Wyniosę was.
Nie musicie już pilnować drzwi. Kapłanka nie żyje.
- Wyjdźcie. - Tak jest.
Czy zabiłam niewinną kobietę?
Jak mogłam jej nie podejrzewać?
Była zaręczona z Godwinem, to było… zbyt prawdopodobne.
Dlaczego tak ambitny człowiek miałby ożenić się z kimś, kto nie ma nic?
To nie miało sensu.
Oby Bóg zabrał mi poczucie winy
i pomógł znaleźć odpowiedź.
Ja przestałem modlić się o odpowiedzi i zacząłem szukać ich sam.
Dowiedziałem się, że earl Godwin często widywał się
z niejakim Cooperem.
To właściciel gospody za murami.
Co wie o earlu Godwinie?
„Nie znam lepszej osoby”.
Przekonałeś go chyba, by powiedział więcej?
Godwin ponoć zapłacił komuś dużo pieniędzy
na kilka dni przed zamachem.
Zabójcy?
Nie.
Niejakiemu Johnowi Barrowi.
- Bear. - Jest z Sussex. Tam dorastał Godwin.
Znajdę go.
Nie.
My go znajdziemy.
Dlaczego się zatrzymaliśmy?
Coś usłyszałem.
Bądź cicho.
Jorundrze, co robisz?
- Pozbywam się ciała. - Dlaczego? Nie prosiłem cię o to.
Lud nie uwierzy, że bogowie pozwoliliby jej umrzeć w świątyni.
Wolę ją zakopać.
Myślałeś, że ci uwierzę?
Zdradziłeś mnie raz, dlaczego miałbym ci ufać?
Skoro tak, dlaczego mnie do niej dopuściłeś?
Żeby pozbyć się was obojga!
Nie. Nie możesz jej zabić!
To zdrajca.
Brać go.
Idziemy!
Zniknęła.
Przeszukajcie las.
Już!
Ty i ty, tędy.
Tędy!
Przeszukać rzekę!
Napisy: Jakub Jadowski