PRISIÓN LEYHILL ENTRADA DO PERSOAL
Bo día, Srta. Glass.
Ándalle fóra coas súas ruliñas.
Referiraste ás de plumas.
Enténdeme perfectamente.
Pase. Xa sabe o camiño.
Aburiño.
Ola, ceo.
Que tal, papá?
A que non sabes de onde vén esta?
- De onde? - De Aviñón.
Non me entra na testa que cambien o sur de Francia por isto.
Éche a morriña. Non se poden refrear os instintos.
Que traes aí?
Ai! O mellor aroma do mundo.
Home, hai que gozar as cousas boas.
E o escumoso?
Estamos de celebración?
Por variar do barateiro de sempre que sobe á cabeza.
Entón, non brindamos polo duque?
Malia ter dous novos viveiros de herba e un imperio en expansión.
A ver, explícoche a situación.
Eddie opina
que os terreos que nos axudou a adquirir
forman parte da súa estratexia de saída.
Ai, pois...
non che vai saír de ningures.
E dígoche por que.
Porque, no fondo, non quere.
Deducíchelo naquela grellada ben regada?
Non. Dáme a alma que lle gusta.
A ver, malia que era remisa a cumprirche o capricho de enlear o duque,
o certo é que nos resultou bastante útil.
Porén, creo que segue querendo que marchemos da súa propiedade.
Se quere facerme gañar máis cartos, perfecto.
Pero non pode botarnos. Ninguén pode botarnos.
Quedas encargada de traelo ao rego.
Se me quere mandar a tomar polo cu, córtolle a cabeza.
Traereino ao rego, logo.
CREADA POR GUY RITCHIE
{ EPISODIO CINCO }
- Sácoa, señor? - Si, por favor, señor Lawrence.
Estes meses vin
que es un traballador en equipo consumado.
Por iso penso
que che pode interesar un posto estable e a longo prazo
dentro da organización.
Malia que valoro a avaliación do meu rendemento,
estou conforme cos termos actuais do acordo.
Seguro, Eddie?
Teño que dicir
que houbo varios momentos nestes meses
nos que vía...
que o pasabas ben.
Ben xogado.
Aproveitando a ocasión,
quero a túa opinión sobre a situación que me ocupa.
Viríame ben a túa pericia no eido militar.
Encantado de axudarche se acelera a miña extradición.
Coñeces o porto de Zeebrugge?
PORTO DE ZEEBRUGGE
Por el pasamos 80 millóns de libras de herba ao ano.
Non só cultivamos, tamén exportamos.
Pero estamos tendo algúns atrancos ultimamente.
A policía belga confiscou varios envíos e cesei as exportacións.
Sobra dicir que hai moita puta pasta en xogo.
Quen leva o tema alí?
Un personaxe de coidado, Florian de Groot.
Ou, como lle chama meu pai, o belga merdento do carallo.
Bo nome.
Gústanlle o viño tinto, a alta cociña e, sobre todo, el mesmo.
Keith e Manta vano traer a Inglaterra
para saber que cona pasa.
Xa sabes por que viñemos.
Preciso unha segunda opinión. De Groot ponme dos nervios.
Cústame discernir se é que el é así...
Recoméndovolo.
...ou que intenta xogarma.
- Precisas unha perspectiva máis xeral. - Exacto.
Pódolles dicir que o traian aquí
e non terás que moverte da casa.
Podo ir en zapatillas.
O que che pida o corpo.
Cantas máis normas e regulacións impón o voso país,
máis empregados cómpren na Unión Europea para aplicalas.
E máis xente supón máis bocas que alimentar.
Así que, se queres que o teu... produto
siga chegando ao continente sen problemas,
vaiche custar máis cartos.
Canto máis exactamente?
Un millón e medio.
Como chegaches a esta cifra tan concreta?
En Zeebrugge
hai policía local,
policía federal,
maritime,
axentes de aduanas, axentes portuarios.
Todos son moi avarentos.
E, como non lles pague xa,
vanse anoxar
e van cantar.
- Impórtache se falamos un momento? - Adiante.
- Ven, Susan. - Vou.
- Estanos puteando. - Vale.
Avisou el a policía fronteiriza para subirche o prezo.
- Por que agora? - Por cobiza?
Entendería que pedise un 10 % máis,
pero pide o dobre.
Debe crer que xoga con vantaxe.
Pero tedes que buscar outra ruta.
Se cedes agora, volverá pedir máis.
Podo subir a 1,2.
É a miña última oferta.
Se queres que a situación se resolva,
hai que pagar a taxa actual e un millón e medio máis.
Entendido?
Entendo que hai que untar a varias persoas.
Así funciona o mundo.
Pero dentro duns límites.
Non te rías de min na miña puta cara.
Jimmy, que pasa coas luces?
O primeiro xa está. Bulide!
Intentas asustarme con trucos barateiros?
Non me podes atar coma unha besta.
Se é cousa túa, prepárate.
Eddie, vai ver que pasa. Leva a Manta.
Vamos!
Están roubando os xeradores!
Cago na hostia! Monta!
Home, non me amoles!
Vai alucinar.
- Se cadra iso é algo excesivo. - Home...
Se nos matades, asegúrovos que o ides pagar.
Teño un cento de curmáns.
Non se vai matar a ninguén.
E logo que fai o mangallón coa escopeta?
É que... está algo alterado, non é, Manta?
A cona! Xitanos malandríns.
- Que te fodan! - Puto racista!
Somos unha minoría.
Aprende algo de diversidade.
Non somos xitanos, somos nómades.
É o mesmo, carallo.
Vale! A ver.
Tranquilízateme.
Calmémonos.
Manta, vai onda Susie e cóntallo.
A rañala, Mantiña.
Tira. Tranquilo.
Laretas, como te chamas?
Que che dean!
E o nome de verdade?
Apelídome Ward. Non che vou dicir máis nada, avoíño.
Isto é privado. Por que nos roubastes os xeradores?
Non nos quedou outra.
Os do Concello leváronnos o noso.
- Non é problema meu. - Ti non tes pinta de precisalo.
Nós estamos sen calefacción e os cativos dormen ao frío.
Ídesnos facer esa putada, amigos?
Veña, pensade nos meniños.
Rapaces, imos desenganchar un xerador, veña.
Dámosvos un dos que roubastes, para os nenos.
Este queda aquí.
Veña.
Vannos dar problemas, Geoff?
A familia Ward tenlle mala fama por aquí.
Pelexas de cans, de galos, entre eles.
Cen xeracións de volatilidade dinástica.
Haberá que fiar fino.
Que pasou?
Unha das vacas premeu o interruptor?
Velo? Un cabrón arrogante.
Acepta unha suba temporal.
Ata darmos cunha ruta alternativa.
Non me gusta que me forcen, Edward.
Que volva a Bélxica. Dicímoslle que o imos pensar.
Que se poña nervioso.
- E os nómades? - Non che sei.
- Que opinas? - Depende do que viron.
Pero se saben a que nos dedicamos, podemos ter problemas.
Haberá que ir visitalos.
Desculpade. Quero volver á civilisation.
Que hostia miras?
A ti, calvo do carallo.
Terma das bestas, amigo.
Vimos falar co voso xefe ou con quen mande aquí.
Quen sodes?
Os que vos doaron ese xerador xenerosamente.
JP!
Kellie-Anne!
Son os mamóns que nos dispararon onte.
Cal deles?
Ese de aí.
Iso non te vai salvar aquí.
Pegácheslle un puto tiro á miña familia?
Non sabiamos que eran nenos. Non se vía nada
porque acababan de apropiarse dos nosos xeradores.
Por que non falamos un anaco?
Igual onde haxa máis privacidade.
Se tedes algo que dicir, soltádeo.
Que fas, mamá?
Kellie-Anne, é duque, cona! Téñoo visto no xornal.
Dálle.
Leite e azucre, excelencia?
Un tris de leite.
Non todos os días vén a realeza.
Perfecto.
Grazas, mamá. Tira.
Que queredes?
Garantías de que a túa extensa familia non volverá á miña casa.
É porque plantades maría alí?
Que che fai pensar iso?
Non che sei. Igual é tanto puto xerador,
as idas e vindas,
os colleiteiros de maría vietnamitas que se perden por aquí.
Ou que un dos nosos mirou nos vosos bidóns azuis
e atopou isto.
Non demostra nada.
Estasnos chantaxeando?
A ver, muller, depende do que entendades por chantaxear.
Se cadra pódesnos aclarar a túa definición.
Moi ben.
MURMURIO INCOMPRENSIBLE DE NÓMADES
Quero participar.
Excusez-moi?
Temos moitas destrezas útiles para este negocio.
Seguro que o damos amañado.
Pois nada, a reunión chegou ao seu fin natural.
Un momento, Susie.
Impórtavos que fale un momento coa miña socia?
Pois xa que es duque... adiante.
Graciñas.
MURMURIO INCOMPRENSIBLE DE ESTIRADOS
Resulta que temos un pequeno problema coa distribución do noso produto.
E caemos na conta de que vós tedes experiencia
no contrabando de produtos.
Iso é un clixé que xa fede, hostia.
É certo?
Non dixo que non sexa certo.
Coa vosa pericia, fariamos chegar o produto a Europa.
Que che parece? Podemos chegar a un acordo?
Pídesme que baile contigo sen convidarme a unha copa antes.
Que tomas?
Whisky do caro, carallo. Iso tomo.
É todo un cabaleiro, excelencia.
Sabe a caro de collóns.
Un Dalmore de malte de 25 anos.
En fin, eu non vin coas mans baleiras.
Isto de aquí...
é poitín do condado de Mayo.
Fano con pataca,
mazá silvestre
e un nada de líquido de freos.
Cómpre algo que te free un pouco cando a máquina arrinca.
Hai que atopar o equilibrio perfecto. Se non, podes quedar cego.
Sláinte.
- Saúde. - Saúde.
Hostias! Pega duro.
Mimá.
Entón... hai trato ou non hai trato?
Non ata que bebamos toda a botella de poitín, Susan.
Para facer negocios cos Ward,
hai que troulear cos Ward.
Ti enténdesme.
Se é o que precisas, conta comigo.
Que si, Wham Tam. Dixeches
que despois dos enterros é cando máis fodes.
Carafio.
Meu irmán, Freddy, e a súa muller, Tamsin.
Eles son John Paul e familia.
Freddy, tomade algo con nós.
Claro, que carallo.
Pois...
arrincamos motores.
Esperamos convidados, querido?
Están vindo cara a aquí uns 400 xitanos.
Non fales tan alto, mamá.
Retirei tarde onte á noite.
Non me digas.
Como de tarde exactamente?
Dá mágoa verte.
Nin que durmises á intemperie.
Grazas.
É que, polo visto, o poitín déixate cego.
E sen memoria, polo que se ve.
Xa. Poida que, co alcohol, aceptase que queden aquí un par de días.
Debincho dicir.
Non pasa nada, ceo.
Só que a Geoff e a min nos sorprendeu un pouco
velos achegarse así.
E ti inda por aquí?
Non teño nin idea.
Espertei nun dos cuartos,
cunha lata de fabas e unha botella de vermú.
Estou coma se me atropelasen.
Dóevos a cachola, non?
Que espectáculo destes onte á noite. Quedei impresionado.
Grazas. Vou ver se amaño isto.
Ibuprofeno.
Si. Ibuprofeno.
Bonitiña.
Es moi bonitiña, va que si?
Claro que si.
- Moi bonitiña. - Eh!
Que fas?
Perdón, é que... é unha preciosidade.
Estaba... falando con ela.
Coñecéndoa.
Gústaslle.
Montas?
Dende cativa.
Pois dá unha volta nela.
En serio?
Que ben a monta.
Bo día, excelencia.
Desculpe, pensei que non estaba. Deille permiso eu,
pero volvo metela na corte se quere.
Non sexas parvo.
Non pasa nada.
Dá gusto vela.
Xa sabe que non se deixa montar.
Aseméllanse na postura, va que si?
Charly e mais ela.
Pode ser.
Vaille ben na universidade.
Disque si, excelencia.
Penso a miúdo
no difícil que tivo que resultarche
ver medrar a Charly todos estes anos.
Houbo cousas boas.
Tívena preto. Ensineille a montar.
Algo é algo, non?
Dende logo.
Que hai entre volos dous?
Onte vinvos moi arrimados no sofá.
Xa me entendes.
Non é máis ca traballo.
Somos socios.
Por como che chispean os ollos, nótase que ti es a delincuente.
Córreche sangue rebelde polas veas.
E unha obreira coma ti cun duque...
Esa xente perséguenos dende Guillerme o Conquistador.
Non che falta razón.
Pero non imos falar de min, JP,
senón do teu plan para levar isto a cabo.
Coméntoche o tema.
- Nós imos a Europa acotío. - Vale.
Unhas veces vía Irlanda e outras non.
Un mes é unha feira de cabalos en España
e, o seguinte, visitar alguén en Bélxica.
Pero, este mes,
toca peregrinación a Lourdes.
Xefa, se me chegan a dicir na escola
que gañaría un pastón metendo maría en estatuas de virxes,
diríalles que estaban coma chotas.
A min non me mires.
BÉLXICA
ALEMAÑA
FRANCIA
CONTROL DE ADUANAS
O QUINTO C@RALLO
Non podemos ter queixa desta nova colaboración.
Traballo en equipo.
Ves como o pasas ben?
Pode ser.
Trompeta?
Non, graciñas, meu.
Un Opus X? Os favoritos de papá.
Cadaquén no seu eido, non é?
Falando diso, estiven a pensar.
Mira, xa sei que é temporal,
o dos negocios con Susie Glass e mais seu pai...
Pero dáseche caralludamente, e sábelo.
De feito, creo que te están adestrando.
O meu irmanciño pequeno,
xefe mafioso.
Non sei se chego a tanto,
pero si que queren ampliar o contrato máis alá deste ano.
- Ves? Hostias, dilles que si! - Por que?
Home, pois...
A vida é curta, Edward.
Cadaquén ten que descubrir cal é o seu forte,
e ao carallo as consecuencias!
Ao carallo vas ti se a consecuencia é pasar 14 anos preso.
Todos estamos presos, irmán.
Dígoche unha cousa.
Eu tamén estou a escalar a miña montaña.
E, cando chegue ao cumio,
a xente vai quedar pampa coas vistas.
Por... chegar ao cumio.
Por chegar ao cumio.
Estaba convencido de que lle pararan todos os cargamentos.
O meu infiltrado
precipitouse.
Perdeu o control.
Cómpreme algo de tempo para arranxalo.
Éche un coche bonito de moito carallo.
Era do meu pai.
Ostras! Deixouche o coche e a casa?
Meu pai só me deixou problemas.
A min tamén me caeu algún.
Perdoa.
Han de ser os de Facenda.
- Dime. - Estás con JP?
Estaba.
Ven á granxa.
Non digas nada.
Que foi?
Había catro millóns de libras aí metidos.
Xa non están.
Roubáronnos.
Jimmy, a cámara.
Rompérona.
Lembrades os xeradores? Roubáronos os xitanos.
Non nos precipitemos.
Pensádeo. Lévano no sangue. Que outra explicación hai?
Non ía dicir nada, que a min non me gustan os delatores,
pero onte á noite, na granxa,
vin a JP na entrada do invernadoiro.
Crin que estaba botando un cigarro,
pero noteino nervioso. Marchou a toda hostia.
Seguro que pirateou as claves.
A que hora foi?
Xa pasaba das 12. É algo tarde para pasear, non?
Co ben que ían as cousas.
Encárgome eu. Merda!
DIRECCIÓN?
DEIXÁMOLO PARA OUTRA VEZ
Xa o sabes?
Sei, si.
E que pensas, Eddie?
Posme nunha situación moi difícil.
E logo por que?
Ponte no meu lugar.
Como nos coñecemos?
Coñecémonos porque me estabades roubando.
Mellor che era mirar entre a túa puta xente.
Non os estou mirando a eles. Estoute mirando a ti.
Roubaches ti os cartos, John?
Ten moito coidado, Eddie.
Roubaches ti os cartos?
Luna.
Amañado, Suze.
- A cámara xa funciona. - Onde van os nómades?
Esfumáronse, polo visto.
Merda.
Pois organizádevos.
Hai que atopalos, entendido?
Todos mans á obra.
Queres que fale con de Groot, a ver se amañamos a desfeita?
Bo día.
Ven, Susan.
Falamos agora.
Quen gaña se culpamos os nómades e perdemos a distribución en Europa?
- O belga merdento do carallo. - Exacto.
Se cadra precipiteime con JP.
Ladrón é, pero non o que buscamos.
De selo, liscarían ao momento.
Cres que de Groot o orquestrou dende Europa?
Pero non puido facelo el só.
Xa. Ten que ter un infiltrado.
Alguén de confianza, seguramente aquí dentro.
Teremos que ir dar unha volta a Zeebrugge.
Susie, Eddie.
Que alegría vervos.
Non, grazas. Non imos xantar.
Xantar é fundamental.
Estades en Europa, amigos meus.
E, en Europa,
gústanos gozar a vida.
Os ingleses sempre estades atarefados.
Tictac, tictac.
Coma o Big Ben.
Velaquí ten, señor.
- É de ca... - Xa sei de que é.
A carne de cabalo resúltame máis delicada que a de touro ou a de vaca.
Deduzo que a vosa presenza se debe
a unha vontade de retomar
as negociacións.
Pódese dicir así.
Aceptades as condicións?
O certo é que vimos ofrecerche algo moito máis valioso.
Que é iso?
O antídoto.
O antídoto para que?
Para o veleno que acaba de introducirse no teu sistema
e que debería facerche efecto... xa.
É o bo de dirixir unha mafia internacional.
Os contactos.
O corazón comeza a latexar tres veces máis rápido
para intentar manter a presión arterial.
Nuns cinco minutos, entrarás en choque.
Perderás o control das funcións fisiolóxicas
e sufrirás un paro cardíaco
debido aos danos causados aos órganos internos. E despois...
Despois asfixiaraste.
Tombado no chan do restaurante, sen dar respirado,
coma un puto peixe moribundo.
Menos se tomas o antídoto.
Dános un nome.
Non sei de que falas.
O tempo esgótase.
Tictac, tictac. Coma o Big Ben, non?
Europeos...
Que lentos sodes.
O nome.
- Que decepción. - Abofé.
Toma.
Nunha hora estarás ben.
Se sentes a necesidade
de informar esta persoa dos últimos acontecementos,
lembra o pouco que nos custou facer isto.
Bo proveito, señor de Groot.
A ver, como facemos?
Só hai unha opción.
É grandiño. Sabía o que xogaba.
Si.
En fin, non vai ser agradable.
Nunca o é.
Caíame moi ben.
Confiaba nel.
Nunca se sabe, non?
Nunca se sabe, hostia.
Algunha preferencia sobre como facelo?
Ofréceste?
Non directamente.
Non é o meu mundo, Susie,
pero sei de alguén que pode axudarnos. Vai custar convencelo, iso si.
Bos días.
Por aquí.
Francie.
Terma deles.
- Que quere? - Que fai este aquí?
Señores.
É algo cedo para ir tan armados, ou?
Cando te acusan de roubar a un mafioso,
un vólvese paranoico, entendes?
Tes razón.
Que carallo queres, Eddie?
Arranxar as cousas.
Darche un agasallo para compensarte.
Un agasallo? Quérenos dar un agasallo.
Carallo, éche Papa Noel!
Mira, vouche dar un agasallo eu a ti, Eddie.
Supoño que o merecía.
- Vale. - Dálle, JP!
Toma!
Dixeches que tes un agasallo.
Quixéronvos facer a cama.
Dáme un nome, Eddie.
Podo darche algo mellor.
Que pasa, Eddie? Vimos de pícnic ou que carallo?
Xa sabes o que pasa.
Non me amoles.
Xa sabes o que toca.
Síntoo, Keith.
Arrea.
Es duro de oído, á parte de traidor?
Que arrees, cona.
Vai tomar polo cu.
E ti tamén.
Cres que foi cousa do belga?
Pois idea de Keith non foi, non? Non lle dá a cabeza para tanto.
E se Keith era o síntoma e non a causa?
Que síntoma nin que cona? Quen está enfermo?
Ninguén. Pero, a ver, cheira a trama, non?
Unha furgo desaparecida,
incautacións, ratas na cociña...
- Aquí hai algo máis. - Vale, a ver.
Houbo uns problemas e solucionáchelos.
Pero o produto sae e os cartos entran, non?
Imos estabilizar o barco e xa veremos que pasa.
Veñen nubeiros, dámo a alma.
O mellor é baixar o periscopio e lanzar uns torpedos.
Non me escoitas, carallo!
Eu son o capitán, e dígoche que a toda máquina.
Agradezo que non o faga Manta.
Es bo rapaz, Eddie.
Mírame a min, Keith.
E para que? Ti tamén estás morto.
Crédesvos moi duros.
Bobby Glass vaivos matar a todos.
Sei cantos cadáveres hai porque os enterrei eu, hostia, Eddie!
Vin o que pasa entre bambolinas, e non estades preparados.
Estades todos fodidos. Todos.
É cuestión de tempo, nada máis.
A ti hache pasar o mesmo, Eddie. Traballas para Bobby Glass. Non hai saída.
Acabarante matando. Coma a min.
Coma a Jethro.
Que dixeches?
Ela non che dixo nada? Non, que carallo che ía dicir.
Está no fondo do Támese.
JP, por Cristo bendito, pégalle un tiro, cona.
Se cres que tes alternativa, engánaste a ti mesmo.
Non te podes fiar de ningún deles.
Listo?
Listo.
Subtítulos: Marina do Albardeiro