Tak już było? Niczego nie ruszałeś?
Niczego. Znalazłem go, jak żem robił obchód.
Czytałem kiedyś o takim, co to figlował z trupami. Nekropil?
Nekrofil.
Tak.
Ale żeby ciało zabierał? To nie.
To rabusie czy co?
Wzięliby tylko biżuterię.
No nie. Mówiłem, że jak pana spotkam…
Już sobie idę.
Zabiorę panu ten aparat.
Musiałbym mieć zarzuty.
Panie Dupin.
Mówiłem, że to poważna sprawa.
Nie może pan tu być!
Znów muszę tłumaczyć policji,
dlaczego podajesz się za policjanta.
C. AUGUSTE DUPIN MŁODSZY ŚLEDCZY
Strażnik tak pomyślał.
- Przez płaszcz. - Bawi cię to?
Zadzwoniła do mnie pani, której zmarła matka.
Dowiedziała się, że mama chodziła do lekarza.
Córka go nie znała, nie wiedziała o wizytach.
Lekarz zgłosił jej matkę do badań klinicznych.
Ta nie mogła się zgodzić.
Córka zauważyła, że podpis matki podrobiono.
Nie mogłem się dodzwonić.
Lekarz odkładał słuchawkę.
Wiele osób skarżyło się na te badania kliniczne.
Pani Brady zadzwoniła dziś rano.
Spanikowana, bo ktoś rozkopał grób jej matki.
- I tu spieprzyłeś. - Udałem się…
- Jesteś kretynem. - Pięć grobów!
Pięć ekshumacji w cztery tygodnie.
Pięć zaginionych ciał.
Sami uczestnicy tego badania.
Ciała się rozpłynęły.
Nie lubię cię. Miałem problemy z takimi jak ty.
Jak ja?
Tu jest biało jak zimą,
bo się boicie inwazji.
Skąd myśl, że mówię o skórze? To też zauważyłem.
Potrzebujesz tylko telefonu i maszyny do pisania.
I szacunku. Przydałby ci się.
Szacunku? Tu nie ma żadnej odpowiedzialności.
Chorujemy przez tych, którzy powinni nas leczyć.
Oszukujemy umierających, okradamy ubogich.
Promujemy rasizm, wypuszczamy demony.
Świat musi się zmienić.
W porządku.
Uda ci się.
Złapiesz wszystkich,
chytrych i obrzydliwych, zgniliznę świata.
Usiądziesz przy nich i co powiesz?
Czy kiedyś powiesz dość?
Przez te lata
poznałem wielu biorących wasze leki.
Matki cierpiące na migreny.
Księgowych z zespołem cieśni nadgarstka, dzieciaki po kontuzjach.
Lekarze przepisywali im Ligodon, jakby to był paracetamol.
Po roku dawali w żyłę między śmietnikami.
Albo nie żyli.
Nie bądź naiwny. Nie odpowiadam za nadużywanie leku.
Znów będziemy to wałkować?
Wiesz, ile tego bierze moja żona?
Nic jej nie jest.
Nie była wcześniej heroinistką?
Odniosła sukces w każdym aspekcie, fakt.
Wiesz, że wydłużone uwalnianie ułatwia nadużywanie.
Wiedziałeś, że środek uzależnia.
Mówiłeś ludziom, że tak nie jest,
by zarobić więcej niż setki milionów, które wpływały ci na konto,
zanim pojawił się Ligodon.
To nie wystarczyło, dlatego pytam.
Czy kiedyś powiesz dość?
Kiedy powiedziałbyś, że ci wystarczy?
Jest taka kwota?
Głupie pytanie. Nie ma.
Ale nie o tym rozmawiamy.
Będziemy rozmawiać o…
O czym?
O moim synu.
Prospero.
Perry.
Frederick powiedział mi tuż przed końcem, że to Perry był informatorem.
Że to on przekazywał informacje.
To prawda?
Teraz to bez znaczenia.
Całkowicie.
Przecież go zabiłem.
Wiem, jak zginął Prospero.
Twierdzisz, że to twoja wina?
Perry zmarł jako pierwszy.
Sądzisz, że wiesz, jak zginął.
Nie wiesz.
Musisz przede wszystkim zrozumieć, że Prospero był
całkowicie…
szalony.
Kurwa mać.
Cześć.
Jeszcze nie spaliśmy.
Musisz tego spróbować.
Gdzie moje jajka? Zjedliście je?
A chuj z nimi, to tylko jajka.
To były jaja mewy.
Mewy śmieszki.
Z Keyhaven Marshes.
Dostępne trzy tygodnie w roku.
Jeśli ci go wbiję, nie będziesz mógł go wyjąć.
Pójdziesz z nim do szpitala,
bo będzie gorzej.
Nikt nie zjadł ci jajek.
Jezu, wystraszyłeś mnie.
Tu są. Znalazłem.
Szkoda, że twój ojciec nie chciał sfinansować klubu.
Nie poznałby dobrego pomysłu,
gdyby ten zlizał mu z fiuta masło orzechowe.
Mogłem na to wpaść.
Otworzyłem tylko Glenfiddicha.
A krewnych się nie dyma. Ich trzeba upolować.
Nie wiem, może to i dobrze. Stary tak ma.
Każdy z rodziny dostaje hajs na pierwszą inwestycję
po ustaleniu ojcostwa.
Każdy coś dostał, bo to ich jebane prawo.
Tylko że stary wymaga prezentacji.
Potem cię magluje.
A jak już się zgodzi…
Żebyście to widzieli.
Robi z tego dar, ale to pieprzony podstęp.
Bierze człowieka pod cuchnący but.
Stamtąd nie ma ucieczki.
Walić go.
Nie podoba mu się?
Może i mam szczęście.
Kutafon? Kto to?
Mój brat Frederick.
KUTAFON – WIADOMOŚĆ
Kurwa mać.
Pa.
Fortunato poważnie podchodzi do kwestii ochrony środowiska.
Mamy ten sam cel, pragniemy przestrzegać
wszelkich obowiązujących przepisów.
To nieprawda.
Nie odbieraliście aż do dnia otrzymania pozwu.
Wybaczcie, wpadłem pod TIR-a.
Przepraszam. Mój brat Prospero.
A to co?
Lista przeznaczonych do rozbiórki placówek Fortunato,
które są niezgodne z przepisami lub uwalniają toksyny do wód gruntowych.
Kuźwa, to nasze?
Przyznaje pan?
Pewnie, że nie.
- O co chodzi? - Przeprowadziliśmy inspekcję…
Za zgodą czy nakazem sądu?
Skoro nie są wasze, co za różnica?
Odkryliśmy zakopane toksyny.
Ropa, węgiel, pestycydy, gnijące odpady, chemikalia,
metale ciężkie, w tym arsen, benzen, chrom, rtęć i ołów.
W jednym miejscu substancje tak żrące, że…
- No, to słabo. - Mówi pan, że to wasze obiekty?
Nie mówi, wiesz o tym.
Każdy kontrolowany przez nas obiekt w przypadku naruszenia przepisów,
jeśli to my jesteśmy za nie odpowiedzialni,
zostaje dostosowany
lub poddany rozbiórce.
Słyszę to od ponad roku.
Wciąż mówimy o tym samym.
Żadnej rozbiórki. To jebana kopalnia złota.
Jak to nasz, chcę go zobaczyć.
Mam taki pomysł.
- Anonimowa rozpusta… - Chodźmy na bok.
- Przepraszamy. - Chcesz…
- Chodźmy. - Możecie wpaść.
Co ty odpierdalasz?
Poznaję rodzinne interesy, tata kazał.
Miałeś być cieniem.
Cienie głosu nie mają.
I nie przyznają się do zarzutów.
Wszystko gra?
On jest od mówienia.
W razie wątpliwości mów:
„Fortunato poważnie podchodzi do kwestii ochrony środowiska.
Mamy ten sam cel, pragniemy przestrzegać
wszelkich obowiązujących przepisów”.
Wiesz, ilu sprowadzili prawników?
- Siedmiu. - Sześciu.
Niech będzie. A my?
Jednego!
Arthur jest jak sześciu czy siedmiu prawników.
Ostatnie, czego mu trzeba,
to Gucci Kaligula rozdający wejściówki za kulisy.
Przecież te budynki miały iść do rozbiórki z pół roku temu.
Wiem, że to ty, chujku.
Widzę, że się dogadujesz z władzami.
Ćwiczysz po godzinach, co?
Wiem, że jesteś jebanym kretem.
Jak to udowodnię,
podam cię ojcu na srebrnej tacy.
Nie mówimy tu o tym, Fredericku.
Nie jestem…
„Kret” to niewłaściwe słowo,
ale nie jestem informatorem.
Jestem tu, bo tata kazał…
Jesteś tu, bo stary wydymał krupierkę
na jachcie w Cannes 25 lat temu.
Tak ją ruchał, że firma rozpadła się
na sześć części zamiast pięciu.
Pieprzony bękarcie.
Robimy imprezkę.
Tutaj.
Jutro wieczorem.
Żadnych zasad, chuj w pozwolenia.
Anonimowa galeria rozpusty,
co miesiąc gdzie indziej.
Żeby znać miejscówkę, trzeba być na liście.
A ta jest krótka.
- Przenośny klub. - Tak jest.
Cyfrowe bilety.
Znikają po pięciu minutach.
Żeby wbić na listę, trzeba płacić składkę.
- Ile? - Dziesięć koła.
Sto osób i mamy pierwszy milion.
Wejście pięć tysi, to już półtorej bańki.
Zawsze w innym miejscu.
To budynek rodzinnej firmy.
Stare laboratoria mają własne zasilanie i ujęcia wody.
Miasto się nie dowie.
No i idą do rozbiórki, więc są za friko.
Jakiś motyw imprezy?
To nie studniówka.
Nasz motyw to seks i ćpanie.
O północy ruszy orgia.
- Jednak 20 koła. - Ale 20 tysięcy…
Wszyscy będą w maskach.
Damy radę, co?
Co? Może przeżyć.
- Saturacja… - Spada. Były małe szanse.
- Więcej azotanów. - Nie pomogą.
Teraz to już na nic.
Podajmy adrenalinę.
Co? Nie!
Vic!
Victorine, posłuchaj, nie możesz…
Wpisz czas zgonu.
Kurwa mać!
Nic się nie stało.
Właśnie że się stało.
Za pół roku stracimy finansowanie.
Byłoby po badaniu klinicznym.
Przez adrenalinę.
Ostatnie, o czym powinnyśmy myśleć, to próby na ludziach.
Próby na ludziach. Ile jeszcze?
- Małpa żyje. - Tak, ale…
Obiekty reagują tak, jak przewidywano.
Czytam właśnie raporty. Później je przyniosę.
To musi działać u ludzi.
I to wcześniej.
- Za pół roku. - Co?
Przecież to…
Dlaczego?
Ty pytasz mnie?
Powody zostaw mnie, ty się zajmij wynikami.
Jeśli mamy się nie wyrobić,
nie zdążyć zbadać tego na ludziach,
a moje 200 milionów ma pójść z dymem, uprzedzisz mnie.
- Oczywiście. - Posłuchaj.
To się musi udać.
Przecież nie proszę o wiele.
Chcesz molly, koksu, czegoś na poprawę humoru,
chcesz się wyłączyć, spoko.
Ale nie jestem kartelem, nie zaopatrzę ci całej biby.
Ale znasz kogoś w hurcie, nie?
„Kogoś w hurcie”?
Co ty się, kurwa, Narcos naoglądałeś?
Bo genialny serial, nawiasem.
A viagra?
- Mam zapasik. - Serio?
Nie, bo jestem ogierem.
Po kiego ci viagra?
Masz 25 lat.
Składasz się w 80% ze spermy, czuć aż tutaj.
To ma być epicka impreza.
Tata we mnie nie wierzy, reszta ze mnie kpi.
Ale jak zrobię rozpierdol i wytrzasnę mu z niczego bańkę,
to może obdarzy mnie odrobiną należnego szacunku.
Mnie jest ciężej i tylko ty to rozumiesz.
Bękarci i tak mają gorzej, ale ja mam najgorzej.
Jestem bękartem-odpadem. Bękartem bękarta.
Dobra, spoko. Posłuchaj.
Impreza wypali.
Połowa gości coś przyniesie,
połowa przyjdzie zrobiona.
Dam ci dwóch dilerów.
Wejdą w to dla samego zysku.
Ale odpowiedzialność za dragi spadnie na nich.
Spójrz na mnie.
Nie na ciebie.
Jesteś ponad to.
Jesteś mądrzejszy.
Rozumiesz? Inna półka.
Pozamiatasz.
Ale w to się nie baw.
Jak to zrozumiesz, nic cię nie powstrzyma.
Dobra.
Dla ciebie.
A że wiem, z jaką tremą
wiąże się udział w orgii,
- dostaniesz viagrę. - Masz?
Oczywiście.
Muszę dbać o reputację.
Tak jest!
ZADBAJ O SYLWETKĘ Z BILLT
Poczuj, jak pali.
Dasz radę.
Jeszcze minuta.
- Czujesz? Na pewno. - O tak.
To właśnie BILLT.
INFORMATOR W SPRAWIE FORTUNATO
Czy jako przedstawicielka
mogła pani zgłaszać problemy przełożonym?
Nie. Zniechęcano mnie do tego.
I tak je pani zgłaszała?
Miałam podejrzenia, że ten lekarz wypisuje fałszywe recepty.
Czy podjęto jakiekolwiek działania?
O ile wiem, nie. Żadnych.
Sprawdźcie ją.
WYCISZONO
Może coś się znajdzie.
A jak się nie znajdzie, to się „znajdzie”.
Jak idzie?
Szukamy wszędzie, ale…
Toby, cholera.
Przepraszam. Ktoś się wygadał, ale nie był głupi.
Wiem. Usherowie to nie kretyni.
Poza Perrym.
Przynieś akta Vic i Juno.
Nikogo dziś nie ma w sądzie?
Pani ojciec to wiem, ale pozostali…
Raczej się już tam nie pojawimy.
Pomoglibyśmy prokuraturze.
Ale obserwujemy każdą sekundę.
Nadal uważa pani, że to Victorine?
Może.
A może Perry, bo to świr.
Przyjrzę się Juno,
ale coś mi nie gra w badaniu klinicznym Vic.
Może to furtka władz.
Mają coś na jej wynalazek.
Sprawdź to.
Pogadaj, daj łapówki, porzucaj groźbami.
Co ona pani zrobiła?
Co proszę?
Nic.
Też nienawidzę siostry, ale…
Nieważne. Proszę zapomnieć.
Zapomnę.
Będziecie mi potrzebni przed kolacją.
Klikasz maskę i przechodzisz do płatności.
Do jutra ogarniemy Apple Pay.
- Pracujemy nad listą gości. - Brawo, Faraj.
Wpuścimy wszystkich na parkiet,
wyłożymy czymś podłogę.
Włączymy spryskiwacze
i rozpoczniemy dymańsko.
Żadnego bzykania przed deszczem.
Jasne?
Certyfikowany świr W tygodniu siedem dni
Balujemy w deszczu Tu nie wyciąga nikt
To się teraz śpiewa?
- Tak? - No.
I co z wodą?
Z wodociągów nici.
Podajcie gościom wodę w butelkach.
I tak będą pić szampana.
A spryskiwacze?
- Sucho. - Bzdura. Kapało mi z nich na telefon.
Mogło coś przeciekać, ale nie ma w nich ciśnienia.
Mogę poprosić wodociągi o włączenie wody.
Suchar, nie balanga.
To gorzej.
Takie placówki korzystały z własnych ujęć wody.
Fortunato nie zaufałoby wodociągom.
Widzieliście zbiorniki na dachu?
No to się podepniemy.
Ogarniemy jacuzzi.
- Zdążysz do jutra? - Tak.
Złota zasada.
Kto ma złoto, tworzy…
Co takiego?
Taki stary dowcip.
Ja im to powiedziałem.
„Złota zasada”.
To z komiksu.
The Wizard of Id.
Numer czwarty. Chyba.
Późne lata 60. Straszny kicz.
Na okładce był taki niziutki król w zielonej wieży.
Spoglądał na poddanych z palcem w górze.
Mówił: „Złota zasada”.
„Jak brzmi?”,
krzyknął któryś z poddanych.
Na co odezwał się drugi poddany.
W ostatniej chmurce napisano:
„Kto ma złoto, tworzy”…
Wszystko dobrze?
Mówi ci coś CADASIL?
Nie.
Kolejny lek z waszego arsenału?
Ile osób zabił?
Zajmowałeś się oszustwami medycznymi.
W branży. Powinieneś kojarzyć.
Mózgowa autosomalna dominująca arteriopatia
z podkorowymi zawałami i leukoencefalopatią.
CADASIL.
Choć nazwa pojawiła się dopiero w 1993.
No nic.
Dziedziczna forma naczyniopochodnych zaburzeń poznawczych.
Nim zabije, wywołuje objawy podobne do demencji.
Wpływa na myślenie, rozwiązywanie problemów, rozumowanie…
przestrzenne i pamięć.
Wywołuje halucynacje.
Otępienie naczyniopochodne?
Nie ma lekarstwa.
Lekarze dają pięć lat życia.
Leki, w tym przeciwpsychotyczne,
beta-blokery, stymulanty… Podziękuję.
Mnie nie oszukasz.
Pozostaje zapobiegać.
Choćby za pomocą eksperymentalnej siatki na serce,
która zapewnia ciągła diagnostykę naczyń w mózgu.
Parę lat kupi.
The Wizard of Id.
Parodia Czarnoksiężnika z Oz. Komiks.
Komiks o postaciach zamieszkujących średniowieczne królestwo Id.
Wolę Calvina i Hobbesa.
Zobaczyłem ten komiks w gabinecie Rufusa Griswolda.
Pamiętasz go?
Ta nieszczęsna cmentarna afera…
Twoja wielka sprawa, co?
Wszystko pamiętam, Rodericku.
Gris to prawdziwy gangster.
Tam się wszystko zaczęło.
W gabinecie Rufusa Griswolda.
Frajera wśród frajerów.
ZŁOTA ZASADA! – JAK BRZMI?
KTO MA ZŁOTO, TWORZY ZASADY!
Niech już niczego nie spierdoli.
Żadnej policji. Miał jedno zadanie.
To pieprzony ogrodnik.
Ma kopać i tyle!
Pan Griswold czeka.
Roderick Usher.
No tak.
Przepraszam.
Napijesz się?
Nie, dziękuję.
Pieprzone FDA.
Fiuty, durnie i alfonsi.
Carter i jego fiuty.
Jasna sprawa. Tępe fiuty.
Wybacz, twoja kolej. Trzeci kwartał.
Nie. Roderick Usher, ja z prezentacją.
Kiedy bolała pana głowa?
Ja pierdolę, sprzedajesz coś?
Suz, mówiłaś, że to księgowy! Suz ma zły dzień.
Już kilka razy się umawialiśmy. Mam przełożyć?
Nie.
Jesteś, to mów. Proszę.
Kiedy bolała pana głowa?
- Wczoraj? Dziś rano? - Teraz boli.
Artretyzm, plecy. Co pan bierze, ibuprofen?
Jak mocniej, to opioidy. Jak słabiej, to paracetamol.
A na coś pomiędzy? To dupa blada.
Przedstawiam Ligodon.
Opioid po reformulacji pokryty specjalną powłoką.
Powoli się wchłania.
Bez skutków ubocznych, nałogu.
Kontuzje, nowotwory, urazy? Proszę.
Ale też na przewlekły, łagodny czy krótkotrwały ból.
Lek ten sam,
zmienia się tylko dawka.
Cała branża opiera się na łagodzeniu bólu.
Tym pozbywamy się go całkowicie.
Nie tylko w szpitalu. Pomoże mamie, tacie i zdartemu kolanku Tomcia.
Łączy nas jedno.
Każdy zna ból.
W tym jesteśmy równi.
A to pierwsza na świecie tabletka dla każdego.
Zagwarantuje świat bez bólu.
Zatrudnimy chemika. Metzera, wynalazcę Ligodonu.
Albo kupimy spółkę Landor Pharma.
Mają już infrastrukturę.
Jak najszybciej damy produkt światu,
bo świat potrzebuje zmiany.
- Pracujesz tu? - Tak.
Gdzie?
Na minus dwa.
Sortownia poczty.
Nie, biuro ds. logistyki komunikacji.
Świat bez bólu. Dobre.
Nie dobre, a nieuchronne.
Cóż.
Interesujące.
Ale leki to brudna branża.
Trudna. Zwłaszcza przez fiuty z FDA.
Badania, przepisy i tak dalej.
Mamy z tym trochę problemów
i na razie to wielkie bagno.
Właśnie sprzątam bałagan.
Badanie kliniczne, które kosztowało mnie trzy lata i 20 milionów przez pomyłkę.
Nawet jeśli pomyłek nie będzie, a będą,
pozostają kary, łapówki, pozwy, sąd…
Z drugiej strony…
A urządzenia medyczne?
Z tego żyjemy.
Łatwo nie jest, ale o wiele łatwiej.
Są namacalne.
Praktyczne.
Fizyczne.
I nie wymagają chemii.
Ile osób używa
tych kardiowerterów-defibrylatorów za miliony?
Góra sto tysięcy rocznie.
Mocny, uniwersalny, nieuzależniający środek przeciwbólowy
to tysiąc razy więcej użytkowników.
Te liczby będą ogromne,
a zyski zatrważające.
Fortunato nie będzie firmą medyczną,
a cudem.
A pan nowym Mesjaszem.
Tak zmieni pan świat.
Moja matka tu pracowała.
Przy biurku Suz.
Poświęciła tej firmie życie.
Ostatnie lata przed śmiercią spędziła w agonii.
W nieustającym bólu.
Widziałem tego każdą minutę. Nie musiało tak być.
Fakt, zarobi pan miliardy.
Ale to nie powód.
I jak?
Przykro mi, skarbie. Nie ma racji.
Już dobrze, słonko.
- Zostań z mamusią. - Już dobrze.
Jej biurko
- okazało się mniejsze. - Czyje?
Naszej mamy.
Od miesięcy się zbierałem, dziś wreszcie wszedłem.
To wspaniale.
Przykro mi.
Miło było porozmawiać z twoją żoną.
Nigdy nie spędziłam tyle czasu z Annabel.
Pokazałam się z dobrej strony.
Wieczorami czuję się,
jakby pobito mnie workiem kamieni.
Cicho.
Nakarmię.
Momencik.
Może czas poszukać innej firmy.
Innej okazji.
Wiem, że z tą firmą wiąże was matka i pewnie ojciec.
Powiedziałeś jej.
Przed laty liczne, niezliczone Tam, gdzie ocean lśni
Żyła pewna piękna dama
Co ją zwą Tym imieniem, Annabel Lee
Co się dzieje?
I żyła piękna dama
Z myślą jedną wciąż By kochać mnie i kochaną być
Niedobrze mi.
Rzuciłam pracę.
Co?
Ci faceci.
Opracowanie procesora z jednym układem
powinno zaskarbić mi szacunek. Ale nie, to chłopięcy klubik.
Spuszczają się nad tym,
że wynaleźli układ sterujący jebanym Simonem.
Też kiedyś wynajdziesz zabawkę.
Jestem z was dumna.
Roddy, zaryzykowałeś.
Madeline, ty jesteś genialna. Udało ci się wydostać z bagna.
Dzieci są zdrowe i szczęśliwe, jesteśmy razem.
Mniejsza o kasę.
Dajemy radę.
Jesteście tacy zaawansowani. Imponujące.
Roderick ma medycynę, Madeline swoje algorytmy.
Algorytmy nie są zaawansowane, istnieją od zawsze.
Algorytm to skończona sekwencja instrukcji,
która ma rozwiązać problem, coś obliczyć.
Ale komputerów można użyć do wszystkiego.
Rynki finansowe. Inwestycje.
Medycyna predykcyjna.
Algorytmy mogłyby pisać scenariusze.
- Słabe. - Zobaczysz.
Kiedyś będą naśladować świadomość.
Mówimy o nieśmiertelności.
Czy nie są to zagadnienia dla słabych, smutnych, niedoskonałych ludzi?
Czy algorytm potrafiłby napisać wiersz jak Roderick?
Roddy.
Pieprzyć tego słabeusza,
on nie ma wizji.
My zmienimy cały świat.
Jeśli Fortunato nam nie pomoże, zdepczemy tę firmę po drodze na szczyt.
Nie możemy się cofać.
Musisz iść naprzód.
Gdy napotkasz ścianę, przebij ją.
Rufus Griswold nam pomoże
albo rozszarpiemy go na strzępy, by przejść po jego truchle.
Jezu, Madeline.
Ciebie nic nie zatrzyma.
Zrobimy tak.
Odpowiedziałaś na wszystkie pytania.
Wiem, było ich sporo.
Sto tysięcy.
Dziesięć tysięcy, ale rozumiem.
Dziennik gotowy?
Każdy dzień z czterech miesięcy.
Lenore.
Algorytm przenicuje teraz Internet.
Złapie, co znajdzie.
Twojego Facebooka, Instagram,
profil, posty, e-maile, mikrodane.
- Powstanę druga ja. - Wersja SI, w przybliżeniu. Ale owszem.
Wirtualny byt myślący jak ty, mówiący jak ty. Będący tobą.
Super.
To prawda, super.
- To jest to? - Tak.
Twój dziadek nie rozumie,
że nie pracujemy nad chatbotem.
Tworzymy dziedzictwo.
Starożytni pragnęli życia po śmierci. Jak wszyscy.
Stąd mumifikowanie, piramidy.
Skoro o tym mowa…
Prosto z Egiptu.
Tym narzędziem przez nos
kawałek po kawałku usuwano mózg przed mumifikacją.
Nowy dodatek do mojej kolekcji nieśmiertelności.
Piękny. Użyję go…
Masz chwilę?
Skoczę do dziadka.
Dobrze, słonko.
O co chodzi?
Miałaś rację.
Przejrzałem wyciągi Perry'ego.
Od kilku miesięcy wydaje mniej.
Tak myślałam. Albo dorasta, albo…
Albo wydaje więcej.
Czyli albo jest dilerem, albo alfonsem…
- Albo… - FBI wciąż płaci gotówką?
Za moich czasów tylko tak płacili.
- A młoda? - Nie ma swojego konta.
Korzysta z konta Rodericka.
No tak.
Szukaj dalej.
Znajdziemy.
- Niespodzianka. - Ożeż.
Wejdź, słonko.
Cześć, dziadku. I… babciu?
Nie, broń Boże. Bo ci przywalę.
Jak leci?
Dobrze. Byłam u cioci.
No tak, robi z ciebie grę komputerową. Czy coś.
Uwielbiam gry. W co lubisz grać?
Pograjmy razem.
- Poznajmy się. - Właśnie.
Moje dwie ulubione kobiety razem.
Zamówię jakąś pizzę.
Zaraz wracam, a wy się lepiej poznajcie.
Nie pytałam.
Jak poznałaś dziadka?
Zabawna historia.
Miałam okropny wypadek samochodowy.
Całą mnie potrzaskało.
W środku.
Ponad 30 złamań, ucięli mi nogę.
Dziadek akurat służbowo odwiedzał szpital.
Chcieli mu mnie pokazać,
bo dostałam dawkę Ligodonu, jakiej nikt dotąd nie dostał.
A byłam przytomna. No masakra, mówię ci.
Lekarze coś tam plotkowali.
Roderick wszedł do sali
i spytał, jak działają leki.
Odparłam, że są zajebiste.
A on na to, że to on je wymyślił!
Powiedziałam, że z wdzięczności mogłabym mu obciągnąć. Wtedy…
No.
Jak mogę ci pomóc, Perry?
Chciałem to zostawić Froderickowi.
Znaczy Kutafonowi.
Przykro mi.
Też nie miał lekko z waszym ojcem.
Freddie bywa…
Nawet jak kogoś kocha, bywa Freddiem.
Nic fajnego.
Rozumiem cię.
No co?
Nic.
Nic takiego.
Jakiego?
Robię dziś imprezkę.
Prywatną,
bardzo ekskluzywną.
Brzmi fajnie.
Bo jest fajna.
Staroświecki bal maskowy, anonimowa rozpusta.
Będzie sama elita.
Gwarantuję dyskrecję.
O północy spadnie deszcz, a my będziemy się pieprzyć.
Poczujemy życie, jakiego Freddie nigdy nie zazna.
Wpadnij.
Oszalałeś.
Skądże.
Wciąż widzę w tobie ognistą, wyzwoloną boginię.
Nie chcesz jej ujrzeć?
Choć na jedną noc.
Nikt nigdy się nie dowie.
Niech to będzie prezent.
Wyobraź sobie idealnego kutasa. W dłoniach, w ustach.
Albo doskonałą cipkę, jeśli to cię kręci.
Żadnych twarzy, żadnych słów. Nikt nie osądza.
Wilgotne i sterczące. Całe twoje.
Jak śmiesz?
Jestem żoną twojego brata.
O tak.
I to mnie podnieca.
Wyślę ci zapro.
Dobra?
Sprawdzaj telefon.
Zaczekaj.
Lepiej nie na twój.
Wyślę na ten.
Na kartę.
Zmieniam je jak rękawiczki.
Hasło to 6-6-6-9-9-9. Dobra?
Zaczekaj na SMS-a. Albo wyrzuć.
Twoja decyzja.
Cześć. Wejdź, wybacz zamieszanie z terminami.
- Dobrze, że się udało. - Nie szkodzi.
Peruka odpowiada?
Tak.
Bardziej niż ostatnia, ładny kolor.
- Witaj, Bill. - Cześć.
Dziś możemy zrobić romantyczną kolację.
Poda ci jedzenie. Pełen romantyzm i intymność.
Jak na randce.
Takiej rocznicowej.
Masz odpowiednie ciuchy.
Mam czarne body i czerwony komplet.
To na później.
Zaczynajcie.
Jak minął dzień?
Ciężko.
Napracowałam się.
Przykro mi.
Za dużo harujesz.
Proszę.
Naleję ci wina,
odpręż się.
Pięknie dziś wyglądasz.
Pysznie wygląda.
Zaczynamy. Pełna prędkość, trzy, dwa, jeden.
Prosty, krzyż, sierpowy, podbródkowy.
Prawa, lewa.
Macie coś?
Wskazano nam personel ośrodka badawczego.
Podobno jakieś zwierzę nie przeżyło wszczepienia.
Nic konkretnego.
Cholera, Toby.
Szlag.
Wiecie, jak nazywaliśmy tę placówkę?
Roderick Usher Experimental.
Nazwisko na szyldzie.
Na szczęście zmądrzał i je zastąpił.
My mówiliśmy na to „Zoo RUE”.
Gdy dorośliśmy,
to już „Kostnica RUE”.
Ponoć używają niezatwierdzonego środka paraliżującego
podczas operacji.
Eksperymentalny środek z psianki.
Ziew.
Może uda się coś znaleźć w związku z utylizacją odpadów medycznych.
Odbierają je trzy razy w tygodniu.
Ten artykuł z profilem
może nam zapewnić dostęp.
Powiemy, że to do niego.
Dobry pomysł.
Ona coś knuje.
Ostrożnie.
Pociągnij za sznurek.
Drewniany trzymasztowy szkuner.
Dziadkowi się spodoba.
- Nazwij go „Dziadzia”. - „Dziadzia”.
- Tak go nazywałam. - Tak.
Cześć.
Cześć, mamo.
Wychodzę.
Idź. Miłej zabawy.
O której wrócisz?
Nie wiem.
Nancy kiepsko się czuje,
poprawimy jej humor.
Nie wiem, co planują,
ale nie wrócę nad ranem.
Zrzucamy fartuch, malujemy paznokcie.
Miłej zabawy ze statkami!
- Spróbuj. - I korek.
Jeszcze wosk i sznurek.
- Mamy sznurek. - Tak.
Wszystko do szafek.
Portfele, portmonetki, klucze. Żadnego metalu.
Żadnych telefonów ani aparatów.
Załóżcie bransoletki.
To wasze klucze.
Pamiętajcie o nich.
Wszystko inne do szafek.
Portfele, portmonetki, klucze.
Żadnego metalu.
Żadnych telefonów ani aparatów.
Żadnych telefonów.
Tu jesteś! Ja pierdolę, ale biba.
Jasny chuj.
Momencik.
Przyszłaś.
Nie znam cię.
Jest jeden barman, a czekam już dziesięć minut.
Poszukaj osób z czerwonymi świetlikami na szyi.
Mają dobry towar. Piguły, molly, najwyższa półka.
Zapraszam do sypialni.
Jest ich 12.
Całe w materacach.
Złapiemy się.
Widzisz ją?
Córka kongresmena.
A to? Gwiazda futbolu.
Patrz, Jen.
Przyjrzyj się.
- Niemożliwe. - A jednak.
O kurwa.
To…
To prawdziwy biznes.
Impreza zarobi 2,5 bańki, ale nagranie
po deszczu będzie warte o wiele więcej.
Będę miał Kutafona w kieszeni.
Do końca jego bezwartościowego, spoconego życia.
Freddie boi się wind.
Wiecie?
Sekretarki nazywają go Spoconym Freddiem, bo chodzi schodami.
A wyrwał taką sucz.
Przerucham jego świat.
Dobra. Języczki.
Kim jesteś?
Jednak mnie dogoniłeś.
Nie ułatwiasz.
Bo jestem tego warta.
Nie odpowiedziałaś.
Kim jesteś?
Znam tu wszystkich.
Ostrożnie dobierałem gości, a ciebie nie znam.
Możesz zdjąć maskę, Prospero.
Znasz moje imię.
Znam tu wszystkich.
Lubię takie imprezy.
Ty też.
Podoba ci się?
O tak.
Ta muzyka.
Światła.
Piękne ciała.
Takie ładne, delikatne.
A ich woń?
Pot, perfumy, balsamy, piżmo.
Seks, tak.
Ale z nutką Rzymu.
Powiedz. Szczerze.
Masz tu wszystko, czego chciałeś?
Jeszcze nie.
Już prawie.
Niemal spełniony. Najlepsza chwila.
Uwierz mi, chwilę przed jest lepiej niż chwilę po.
To prawda o świecie.
Udało ci się.
Wszystko zrealizowałeś.
Lecz jeszcze masz czas.
Na co?
By to przerwać.
Takie rzeczy, jak wszystkie, mają swoje konsekwencje.
Ta nie.
W tym rzecz. Czytałaś zaproszenie?
Zawsze są konsekwencje.
Spójrz na siebie.
Ktoś dawno temu podjął decyzję,
potem kolejną, potem ważniejszą, potem zupełnie nieistotną.
A potem urodziłeś się ty.
Jesteś konsekwencją nieszkodliwego wyboru
dokonanego przez kogoś, gdy nie było cię na świecie.
Ten wybór określił twoje życie.
Jesteś konsekwencją.
A dziś te konsekwencje wywołasz.
Świrnięta z ciebie suka, co?
Moglibyśmy się zabawić.
Noc jeszcze młoda.
Zabawimy się, jak chcesz.
Lubię niegrzecznych chłopców.
Taka moja słabość.
A tacy chłopcy…
kochają mnie.
Jesteś pięknym chłopcem.
Zaczekaj!
Idź stąd. Natychmiast.
Piękny chłopcze.
ZAGŁADA DOMU USHERÓW
Napisy: Konrad Szabowicz