- แม่ - หือ
ทำไมเราถึงกลับบ้านล่ะ
ไหนบอกว่าต้องอยู่โรงพยาบาลถึงจะหายสนิทไง
อือ กลับบ้านก็หายได้
ดาอินไม่ได้กลับบ้านนานมากเลยเนอะ
แต่หนูชอบที่นี่นะ
มีเตียงแล้วก็ไม่หนาวด้วย
พ่อซ่อมเครื่องทำความร้อนเอาไว้แล้ว
ลูกจะไม่หนาวหรอกนะ
เอาละ
เอาของมาสิครับ
- ขอบคุณค่ะ - ดาอินลูกพ่อ กลับบ้านกันเถอะ
แล้วพ่อล่ะ
ดาอินกลับไปรอที่บ้านก่อนนะ
(คณะละครสัตว์ช้าง)
แล้วพ่อจะรีบกลับไป อย่างด่วนเลย
ดาอินกลับไปรอที่บ้านก่อนนะ
พวกเขาทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอครับ
ไหนบอกว่าเป็นโรคหายากไง
ก็ผมไม่มีเงินนี่นา
ถึงจะไม่มีเงินก็เถอะ
โรงพยาบาลจะไล่เด็กตัวเล็กๆ แบบนั้น ออกมาได้ยังไง
จะปล่อยให้ตายหรือไงวะ
ขอบคุณนะครับที่ให้ยืมรถ
ถ้านั่งรถไฟฟ้าใต้ดินไปต้องลำบากแน่ๆ
แบบนี้คงกลับถึงบ้านสบายๆ
อีกอย่างนึง
ฝากด้วยนะครับ
ลองคิดดูอีกครั้งได้ไหม
ลูกคุณรักพ่อมากนะ
(โรงพยาบาลอิลยอง)
(ใบรับรองการประกันภัย ชื่อผู้ถือกรมธรรม์ - โนซังกุก)
(The 8 Show: เกมโชว์เลือดแลกเงิน)
ฟื้นขึ้นมาสักทีสิคะ
ได้โปรด
นี่
ตื่นขึ้นมาสิคะ
ฉันบอกให้ตื่นไง
เราต้องออกไปจากที่นี่นะ
นี่
ตั้งสติหน่อยได้ไหม โธ่เอ๊ย
สติ
อือ สติ
ได้สติแล้วเหรอ
สติๆ
ดื่มน้ำก่อนสิคะ
พอแล้ว
ว่าแต่ เราจะออกไปเหรอครับ
จุ๊!
ห้ามตะโกน ห้ามตกใจเล่นใหญ่
ห้ามคลุ้มคลั่ง โอเคไหม
ฟังให้ดีนะคะ เราเปลี่ยนห้องได้ค่ะ
ราคาพันล้านวอน
คุ้นๆ ใช่ไหมคะ
ก็ที่ลุงชั้นหนึ่ง
พร่ำบอกอยู่ทุกวันว่าต้องหาเงินได้พันล้านก่อน
เฮ้อ ไม่คิดเลยว่าเขาจะเอามาใช้ทำแบบนั้น
ลำบากตรากตรำจริงๆ
เขาคิดการใหญ่ไปคนเดียวว่า ตั้งใจจะเปลี่ยนห้องค่ะ
คุณชั้นหนึ่งขอร้องมาว่า
ให้เราทุกคนควรร่วมมือกันฟันฝ่า
พฤติกรรมโหดร้ายทารุณของชั้นแปด
ไปด้วยกันให้ได้ค่ะ
แน่นอนว่าเขาเสนอเงื่อนไข
ให้คนกลางที่ลำบากลำบนและเสี่ยงชีวิตอย่างฉัน
ได้เลือกห้องเป็นคนแรก
เขาบอกให้ฉันย้ายไปชั้นแปดค่ะ
เงื่อนไขแบบนี้ทำให้ฉันไม่มีทางเลือก
ถ้าคุณเห็นด้วยก็กระพือจมูกสามครั้งด้วยค่ะ
ฝั่งเรามีคนเยอะกว่า
โจมตีไปเลยไม่ดีกว่าเหรอครับ
ผมว่ายังไงเธอก็ไม่น่าจะยิงเรานะครับ
เปรี้ยง
เซ็กซี่มากเลยว่าไหมคะ
อะไรนะคะ
ความรู้สึกที่เลือดกระเซ็น
มันดูล้ำสมัยยังไงไม่รู้
ฉันอยากลองยิงดูจริงๆ
ไม่ใช่ถังสี
แต่เป็นคนจริงๆ
อ๋อ โอ้
ยิงทุกคนทิ้งให้หมด
แล้วจบรายการไปซะเลยอาจจะ…
"ดีกว่าก็ได้"
เธอพูดแบบนี้เลยนะคะ
ท้องไส้ฉันปั่นป่วนไปหมดเพราะกลัวโดนยิง
อย่าคิดเผชิญหน้ากับเธอเลยค่ะ
ระวังตัวเอาไว้จะดีที่สุด
ถ้าเป็น…
จู่โจมตอนกลางคืนล่ะครับ
เรื่องนั้นน่ะ
เดี๋ยวนี้ตอนกลางคืนเธอไม่นอนค่ะ
แล้วทำอะไร
ก็แค่
วาดภาพค่ะ
ผลงานมีตั้งแต่นัมเบอร์ไฟว์ไปถึงนัมเบอร์ไนน์แล้ว
ตอนนี้เธอก็คงดูเราผ่านกล้องวงจรปิดอยู่ค่ะ
เราต้องลงมือตอนกลางวัน
ช่วงนี้เวลาที่พระอาทิตย์ขึ้น เธอจะตีกอล์ฟอยู่ข้างนอกค่ะ
สวยมากๆ ตีได้ดีมากค่ะ
มีอาวุธอะไรเพิ่มไหมครับ
"อาวุธ" เหรอ
มีโคโค่ไงคะ
"โคโค่" เหรอ
เจ้านั่น
ดุกว่าที่เห็นนะคะ
หลังตีกอล์ฟเสร็จ
- เธอจะไปอาบน้ำในห้อง - ฝีมือดีขึ้นทุกวันเลย
ใช่ค่ะ ยิ่งนานวัน พี่ก็ยิ่งเก่งขึ้น
แค่ตอนนั้นค่ะ
แต๊งกิ้ว
ช่วงเวลาเดียวที่ปืนจะอยู่ห่างตัวเธอ
เราทุกคนจะเข้ามาพร้อมกัน แย่งปืนมาและโจมตีค่ะ
หลังจากนั้นก็เป็นการต่อสู้แบบประชิดตัว
เราต้องการหัวเรี่ยวหัวแรงค่ะ
ฉันทำเอง ฉันเองๆ
แต่ว่า
มีอีกปัญหานึงค่ะ
ยังจะมีปัญหาอะไรอีกล่ะครับ
ก็เราไม่มีคนที่จะปล่อยพวกคุณน่ะสิคะ
หา
อ๋อ ตอนตีกอล์ฟค่ะ
ฉันต้องเป็นแคดดี้ให้เธอ
พี่คะ ตีได้สวยมาก
มีชั้นห้าไง ชั้นห้า
อ้าว มาทำอะไรตรงนี้
แดดดีจังเลยนะ
ใช่ไหม
ยังไงซะ นอกจากคุณชั้นสี่
เธอก็เป็นคนเดียวที่ขยับตัวได้นี่ครับ
คุณต้องใช้ทุกวิถีทางโน้มน้าวเธอให้ได้สิครับ
คุณชั้นสี่ คุณเป็น…
ความหวังเดียวของเรานะครับ
ฝากด้วยนะ
พี่ รู้ใช่ไหมคะว่าฉันเป็นใคร
รู้สิ ชั้นสี่คนสวยไง
- ค่อยยังชั่ว - อะไรเหรอ
พี่ มานี่เดี๋ยวนึงสิคะ
ที่ผ่านมา
พี่อยู่คนเดียวตลอดเลย ฉันมีเรื่องอยากพูดด้วย
เราไปคุยกันหน่อยดีไหม
ว้าว
นี่มันจานที่ฉันชอบนี่นา
ฉันอยากเอามาให้พี่เลยจิ๊กมาจากชั้นแปดเลยนะ
ว่าแต่
พี่ทำอะไรถึงได้มาลงเอยที่นี่คะ
เวลามองพี่ ฉันคิดว่าชีวิตพี่ต้องดีมากแท้ๆ
ปกติฉันดูคนออกในแวบแรกเลยนะ
ชีวิตฉันเคยดี
แต่ฉันทำตัวเองหมดตัว
ทำไมคะ
สามีฉันเป็นเจ้าของคลินิกเสริมความงาม ที่กำลังรุ่ง เขาเลยรวยมาก
แต่เขาไม่เคยใส่ใจฉัน
และนอกใจฉันตลอด
ตอนแรกฉันไปที่นั่นเพื่อคลายเครียดเฉยๆ
แต่ฉันรู้สึกดีจริงๆ ที่มีคนพูดจาอ่อนโยนให้ฟัง
เขาบอกว่ามีเรื่องต้องใช้เงินและขอยืมเงินฉัน
ฉันเลยให้ทั้งโฉนดบ้าน ตึกของสามีและทุกอย่างที่มีไปจนหมด
รู้สึกตัวอีกที ฉันก็ถูกสามีฟ้องร้อง
ไม่เหลือทรัพย์สินอะไรติดตัวแม้แต่อย่างเดียว
หมอนั่นโคตรชาติชั่วเลยนี่นา
ฉันโง่เอง
ฉันมักจะเข้าใจผิดไปคนเดียวประจำ
พี่คะ พอออกไปจากที่นี่แล้ว
พี่ไปฆ่าไอ้เลวพวกนั้นให้หมดเลยค่ะ
ถ้ามีเงินขนาดนั้น จะจ้างวานใครก็ได้ไปฆ่าได้ง่ายๆ เลยนะ
เธอก็
ฟังแล้วน่าสนุกจัง
ขอบใจนะ ชั้นสี่
ชั้นสี่ใช้ทุกความพยายามในการโน้มน้าวชั้นห้า
เธอเล่าเรื่องเงินพันล้านของชั้นหนึ่ง
และพวกเราที่ล้าจากการโดนทรมานจิตใจให้ฟัง
โดยทำให้เศร้าและสลดใจยิ่งขึ้น
ฉันจะทำยังไงได้บ้าง
พี่แค่ต้องทำตามที่ฉันบอกค่ะ
ฉันจะทำ
ไม่ว่าจะเป็นอะไร
พี่คะ
แต่ว่า
ฉันมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ
ในที่สุดก็ถึงวันดีเดย์
(ดีเดย์)
เอาละ ไปออกรอบกันไหมคะ
แต่ก็ฟาวล์ตั้งแต่ออกตัว
วันนี้พักกันหน่อยดีไหม
โคโค่ก็ดูเหมือนจะเหนื่อยด้วย
ปกติแล้วเวลาเหนื่อยๆ แบบนี้ ต้องออกกำลังกายนะคะ
อีกอย่าง ยิ่งเป็นแบบนั้น โคโค่ยิ่งต้องขยับตัวด้วย
เอ้า มานี่สิ น่ารักจังเลย
คนเก่ง ไปตรงนั้นสิ
พี่คะ วันนี้
ฉันปรับอุปสรรคกับคอร์สเอาไว้ ให้สนุกสุดๆ เลยนะ
แต่ก็ผ่านพ้นมาได้ด้วยความหัวไวของชั้นสี่
แต่คราวที่แล้ว
คุณคุยอะไรกับพี่ชั้นห้าเหรอคะ
อะไรนะ
เห็นทั้งร้องไห้ ทั้งกอดกันเลยนี่นา
ฉันอยากรู้จนเกือบลงไปฟังด้วยละ
อ๋อๆ
พี่ดูอยู่สินะคะ
เราคุยเรื่องเมื่อก่อนน่ะค่ะ
ต่างคนต่างเล่าเรื่องตัวเอง
สวยมาก
พี่คะ วันนี้วงสวิงเป็นศิลปะมากเลยค่ะ
มันชื่ออะไรเหรอคะ
แหม พี่นี่นะ
พี่เหมือนพัคเซรีเลย โปรพัค
เอาละ ยกระดับเลยค่ะ
ไหวไหม
ครับ ผมไหว
หายไปไหนนะ
สงสัยลูกจะกลิ้งไปไกลนะเนี่ย
โอ้โฮ กลิ้งไปไกลจริงๆ ด้วย
นั่นสิคะ
พี่คะ พี่ ดูจากเมื่อกี้
ฉันว่ามันน่าจะไปทางนั้นนะคะ ดูตรงนั้นสิคะ
- ทางนั้นเหรอ - ค่ะ
ทางนั้น โอ๊ะ อยู่นั่นไง
ใช่ไหมคะ
พี่ตีได้ดีจริงๆ เลยนะเนี่ย
เอาละ
เดี๋ยวก่อน โอย ขาฉัน
เพราะไม่ได้ขยับตัวมานานมากน่ะ
ยืดขาเอาไว้สิ
พี่คะ วันนี้ตีได้ปังมากเลยค่ะ
- มือโปรแล้วเนี่ย - จริงเหรอ
โคโค่ มีอะไร
โคโค่ เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไรๆ
ดูเหมือนจะเป็นนะ
- คุณชั้นห้า ผมง่วงมากเลย - ไม่เป็นไรใช่ไหม ชั้นสาม
ตั้งสติหน่อยสิ
ผมปวดไหล่มากด้วย สมงสมองก็ไปหมดแล้ว
ตอนนี้เหลือแค่ชั้นเจ็ดแล้ว
ผมลุกไม่ขึ้นจริงๆ
ผมต้องหลับแน่ๆ
ไม่ได้นะ ลุกขึ้นมา ลุก ไปด้วยกันเถอะ
ซ่อนไว้ๆ
คุณชั้นห้า ผมว่าผมไม่ไหว
ชั้นสาม เราต้องไปแล้ว ทนหน่อยนะ
พี่คะ ทำไมเหรอคะ
ฉันว่าเหมือนมีคนผ่านไปนะ
หือ
ไหนคะ ไม่เห็นมีใครเลย
- ขาก้าวไม่ออก - ไปได้แล้ว
อ๋อ สงสัยเมื่อกี้พี่ชั้นห้าจะออกมา
ใช่ไหม
โอ้โฮ แกนี่ฉลาดจังเลยนะ
โคโค่เป็นอะไร
- อ้าว โคโค่ - โคโค่
โคโค่ จะไปไหน
พี่คะ เรามาถึงปากหลุมแล้วนะ
ฉันเป็นลมชัก ฉันจะตายแล้ว
หน็อย นังบ้านั่น
พี่ รอฉันด้วยสิคะ
โคโค่จะไปไหน
โคโค่
ชั้นสาม
ชั้นสาม มานี่ เราต้องซ่อนตัว
มานี่สิ โธ่เอ๊ย
ตรงโน้น
โคโค่ มีอะไร
ไปไหนแล้ว
พี่
ไอ้หมาเวรเอ๊ย
โคโค่
พี่คะ พี่
ทำไงดี
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
พี่คะ พี่
เชิญค่ะ
ที่จอดรถเต็มแล้วค่ะ กรุณาลงไป…
คุณลูกค้าคะ
คุณลูกค้าคะ ตรงนี้ห้ามจอดรถนะคะ
ค่ะ โทษนะ ฉันไม่มีเวลา แค่สิบนาทีก็กลับแล้ว
คุณลูกค้าคะ
ลงไปชั้นล่างก็จะเจอที่ว่างทันทีเลยนะคะ
อะไรของคุณ ก็บอกว่าแค่แป๊บเดียวไง
ฉันเป็นลูกค้าวีไอพีนะ
รู้ไหมว่าฉันใช้เงินที่นี่เท่าไร
อ้าว เธอ…
ใช่จริงๆ ด้วย
- เธอทำงานที่นี่เหรอ - มีอะไร
คนรู้จักเหรอ
อ้าว ก็เพื่อนร่วมรุ่นเราไง
คนบ้านจนที่ป่าวประกาศไปทั่วว่าจะเป็นไอดอล
รีบไปกันเถอะ เราไม่มีเวลา
เขาได้เต้นโบกไม้โบกมือด้วย ฝันเป็นจริงแล้วนี่
สงสัยจะเดบิวต์ที่ลานจอดรถสินะ
เห็นไหม ฉันตกใจหมดเลย
เขาทำแบบนี้ด้วยนะ
อย่านะ เดี๋ยวก็มีคนเห็นหรอก
บ้าเอ๊ย
ฉันน่าจะทำแบบนี้ตั้งนานแล้ว
คุณจัดการเรื่องตีกอล์ฟยังไงครับ
อ๋อ ฉันน่ะ
ตีโฮลอินวันไปแล้วค่ะ
หือ
ทำไมยังไม่ฟื้นนะ น่าจะฟื้นได้แล้วนี่นา
ฉันไม่ได้ตีแรงขนาดนั้นสักหน่อย
ดูเหมือนว่าเธอแค่กำลังนอนอยู่ครับ
ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเราถึงร้องไห้
เมื่อได้เห็นแสงอาทิตย์ น้ำตาของเราก็ไหลออกมา
อิสรภาพที่แท้จริง
ชั้นหกที่อันตรายที่สุด
ขยับตัวไม่ได้เพราะหลังหัก
ชั้นแปดถูกมัดตัวไว้กับโคโค่
เครื่องช็อตไฟฟ้าและปืน ที่เป็นอาวุธเดียวของเธอนั้น
อยู่กับเรา
ตอนนี้เรา…
แต่ว่า ก่อนหน้านั้น
เรื่องที่เราสัญญาเอาไว้
ฉันขอทำตอนนี้ได้ไหม
สัญญาเหรอครับ
พี่ชั้นห้า
มีเงื่อนไขในการช่วยพวกเราครั้งนี้ค่ะ
ฉันขอมีดผ่าตัด
ผ้าก๊อซ ผ้าพันแผล ยาห้ามเลือด
ยาชา ยาปฏิชีวนะ ยาฆ่าเชื้อ
และถุงมือแพทย์หนึ่งคู่ค่ะ
ทำไมๆ
มีอะไร ทำไม
มีอะไรเหรอครับ
พี่ครับ พี่
เดี๋ยวนะ
ทำไม จะทำอะไร
ใช่หรือเปล่าครับ
- ฮะ - สวัสดีค่ะ
- มีปากกาไหม - เดี๋ยวนะ
ขอลายเซ็นหน่อยครับ
- โธ่เอ๊ย - คุณใช่ไหมครับ
เมื่อก่อนผมเป็นแฟนตัวยงเลยนะ คุณขโมยเบสได้เก่งมาก
เราชอบเบสบอลมากๆ เลยค่ะ
ครับๆ
อ๋อ ครับ
ชื่ออะไรครับ
- โอซึงจุนครับ - โจมินอาค่ะ
คันนี้เลขไมล์เท่าไรครับ
ขอบคุณค่ะ
ไม่ทำมาหากินหรือไง
นั่นสิ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
- ครับ - ขอบคุณครับ
- ขอบคุณค่ะ - ครับ
- ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอที่นี่ - เขาใจดีมากเลย
มีความสุขไหม
อะไรนะครับ
มีความสุขไหมที่ได้แจกลายเซ็น
แหม หัวหน้าก็
แกเล่นพนันจนถูกตัดออกจากทีม
ยังยิ้มร่าไปแจกลายเซ็นไปได้ด้วยเหรอ
แม่งเอ๊ย
"แม่งเอ๊ย" เหรอ
ทำไม จะอัดฉันด้วยหรือไง
แกรู้ไหมว่าเดือนนี้ตัวเองขายรถได้กี่คัน
ไอ้น้อง ตั้งสติได้แล้ว
รู้ไหม ตื่นจากฝันสักที
เฮ้อ
ไอ้สารเลวเอ๊ย
อะไรวะ
เดี๋ยว กางเกงฉัน ขาฉัน ทำไม
ทำแบบนี้ทำไม
สิ่งที่ชั้นห้าขอในการช่วยเหลือเราคือ…
ฉันจะแก้แค้น
ฉันจะทำให้ชั้นหกเป็นขันที
ยาชาๆ ยังไม่ได้ฉีดยาชาเลย
ฉันรักษาให้เรียบร้อยด้วยยาปฏิชีวนะแล้ว
ให้ขยับตัวตอนนี้ก็ไม่มีปัญหา
ฉันถามว่าเราใช้เงินของชั้นแปด ในการเปลี่ยนห้องได้ไหม
แต่ชั้นหนึ่งกลับพูดอย่างใจเย็นว่า
ผมรวบรวมเงินเอาไว้เพื่อวินาทีนี้ครับ
นี่เป็นสิ่งที่ผมอยากให้เงินตัวเองจัดการ
ได้สิคะ พี่นี่แมนจริงๆ เลย
คนสวยเป็นพี่สาว คนรวยเป็นพี่ชายหรือไง
เราตกลงเรื่องห้องได้อย่างราบรื่น
ชั้นสี่จะใช้ห้องชั้นแปด ชั้นแปดจะลงมาชั้นสี่
ชั้นหนึ่งที่ฝันถึงวันนี้จะไปที่ชั้นหก
ส่วนคนอื่นๆ พอใจในห้องของตัวเอง
ถ้าบอกว่าไม่เสียดายก็คงจะโกหก
แต่ทุกคนก็ใช้วิจารณญาณที่น่าทึ่ง ในการหาข้อตกลงได้
บทสรุปของการทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว
ที่เราสรรค์สร้างขึ้นมาโดยไร้ผู้ปกป้อง
ผม…
อยากเปลี่ยนห้องครับ
ผมจะเปลี่ยนครับ
อะไร ทำไมถึงให้ซองมา
- อ้าว - อะไรเหรอ
มันคืออะไรเหรอคะ
หือ
นี่มัน…
หมายความว่าไง
หือ
นี่มันอะไรกันแน่ครับ
- ทำไมเหรอ - เดี๋ยวสิ
ไอ้เวรพวกนี้
- หือ - ทำไม
- ทำไม มีอะไร - เดี๋ยวสิ นี่มัน
"ก่อนจบรายการ ทุกคนสามารถซื้อและเป็นเจ้าของห้อง
ได้ตลอดเวลาด้วยเงินรางวัลส่วนตัว"
"คุณสามารถซื้อแต่ละห้องในราคา
ที่กำหนดไว้ดังต่อไปนี้"
"ชั้นหนึ่ง 10,000 ล้านวอน"
"ชั้นสอง 20,000 ล้านวอน ชั้นสาม 30,000 ล้านวอน"
"ชั้นแปด 3.4 แสนล้านวอน"
อะไรนะ
ตอนแรกเราไม่เข้าใจ
เพราะเราคิดว่าจะเปลี่ยนห้องได้ตามที่ต้องการ
แต่พวกเขาแค่บอกวิธีเปลี่ยนห้องให้เรา
ในจำนวนเงินที่เหลวไหลมากด้วย
หลังจากที่เห็นจำนวนเงินนี้ เราก็เข้าใจทุกอย่าง
ถึงจะมีวิธีขายและซื้อ
แต่ความจริงแล้วเราไม่สามารถซื้ออะไรได้เลย
พูดอีกอย่างคือ
เราต้องใช้ชีวิตตามที่ถูกกำหนดไว้ในตอนแรก
ถ้างั้น
ผมต้องทำยังไงครับ
ทำยังไงดี คุณชั้นหนึ่ง
สิ่งที่เราคิดว่าเป็น คอนเซปต์อลังการเกินจริงของรายการ
อย่างเงินรางวัลแต่ละชั้นที่แตกต่างกัน โดยประยุกต์ใช้ลำดับเลขฟีโบนักชี
และราคาของแต่ละห้องนั้น
ถูกกำหนดให้เป็น กฎธรรมชาติของรายการ เป็นตัวเลือก
และอัตราส่วนทองคำในอุดมคติ ที่ผู้สรรค์สร้างมองลงมาที่เรา
เงินที่ผมสะสมมาตลอด…
ผมจะ…
ทำยังไงดี ชั้นเจ็ด
คุณชั้นเจ็ด
คุณชั้นเจ็ด ฉลาดไม่ใช่เหรอครับ
พูดอะไรหน่อยสิครับ
ผู้กำกับยูไม่ค่อยรู้จักคนดูเท่าไร
มันก็เหมือนการที่คนกินเค้กหวานๆ แบบนี้แหละ
เข้าใจไหม
เราใช้เงินเพื่อทำให้รู้สึกดี
คุณจะบอกเล่าความจริงไปเพื่ออะไร
ทุกคนต่างเหนื่อยหน่ายกับชีวิตตัวเองทั้งนั้น
สิ่งที่ผู้กำกับยูพยายามจะสื่อ
ทุกคนก็รู้กันทั้งนั้น
พวกเขารู้
แต่มันไม่สนุก
สิ่งที่เราต้องทำก็มีแค่
หาอะไรสนุกๆ ให้พวกเขา ดูและเพลิดเพลินกับมันก็เท่านั้น
ท่านประธาน ขอโทษนะครับ
มันเป็นการดูถูกคนดูเกินไปหรือเปล่าครับ
ผมคิดว่าผู้กำกับยูฉลาดเสียอีก
แต่คุณไม่รู้อะไรเลยสินะ
ผู้กำกับยู
เมื่อก่อนคุณเคยไปได้สวยจริงๆ นะ
ไม่เอาอะไรแบบนี้
ถ้าคุณอยากทำอะไรที่สนุกจริงๆ
ตอนนั้นค่อยโทรมาแล้วกัน
ผมเบื่อกับอะไรแบบนี้เต็มทนแล้ว
(สูญสิ้น - ยูฟิลลิป)
ชื่อเรื่องอะไรของคุณ "สูญสิ้น" เนี่ยนะ
ผมไม่รู้ ผมไม่รู้อะไรเลยครับ
ความจริงผมแค่แสร้งทำเป็นรู้เท่านั้น
แต่ผมไม่รู้ห่าเหวอะไรเลย
พวกเขาตลบหลังเรานี่นา
ยังไงก็ไม่มีวิธีเปลี่ยนห้องอยู่แล้ว
เขาถูกสั่งให้ควบสองกะ เพราะพวกเขาจ้างคนเพิ่มไม่ได้
เหลวไหลที่สุด แค่จะประหยัดเงินเนี่ยนะ
ถ้าไม่รีบผ่าตัด เขาจะอาการวิกฤต
ประกันก็ไม่มีด้วย
ให้ตายสิ เฮงซวยจริงๆ พวกขอทานเอ๊ย
นั่นสิ
ได้ยินว่าหมอนั่นหลับในเพราะโหมงานหนัก
แต่ทำไมเสือกมาชนรถฉันวะ
เขาต้องผ่าตัดภายในวันพรุ่งนี้ใช่ไหม
ฉันจะทำเอง
แค่ค้ำประกันใช่ไหม
ทั้งค่าผ่าตัด ค่าไกล่เกลี่ย ฉันจะทำทุกทางเพื่อจัดการให้
รีบให้เขาเข้าผ่าตัดเลย
ตอนนี้
มาจบมันกันเถอะ
ทุกคน
เราออกไปแล้วค่อยเอาเงินให้ชั้นหนึ่งก็ได้นี่นา
ไม่ใช่เหรอ
นี่
ตอนนี้เราหมดหนทางแล้ว
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
ไม่ได้ครับ
ทุกคน อย่าขยับนะครับ
- ลุง - ผมยอมให้เป็นแบบนี้ไม่ได้
ผมยอมให้จบรายการแบบนี้ไม่ได้
ไม่ใช่เหรอครับ
แบบนี้มันไม่ถูกต้อง
ชั้นหนึ่ง
อย่าขยับนะครับ
ไม่ว่าใครก็ห้ามขยับทั้งนั้น
คุณชั้นสาม
มัดคุณชั้นสองเอาไว้ครับ
ใช้เทปนั่น
เร็วเข้าครับ
คุณชั้นเจ็ดมัดคุณชั้นสี่เอาไว้ครับ
รีบมัดเร็วๆ สิ
ที่นี่สนุกชะมัดเลย
ฉันชอบจัง
เห็นไหมคะว่าเวลาเพิ่มอีกแล้ว
สุดยอดไปเลยใช่ไหม
อะไรวะนั่น
- มาอีกแล้วเหรอ - หิวแสงสุดๆ
อ้าว
เธอเป็นศิลปินแสดงสดที่สมัยก่อนเคยรุ่ง
แต่ตอนนี้ไม่มีที่ไหนเรียกไปแสดงแล้ว
เธอเลยใช้เงินตัวเองจัดนิทรรศการ จนเป็นหนี้ตั้งหลายร้อยล้าน
พอเงินหมด
ก็มาทำแบบนี้ทั้งๆ ที่ไม่มีคนเชิญไง
แจ้งตำรวจสิ หนวกหูจะตายแล้ว
เรามาอยู่ที่นี่กันนานๆ เถอะนะคะ
มาอยู่ที่นี่กันเถอะ
เราเป็นเหมือนผู้ชมที่กำลังรอคอยการแสดง
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
ขอบคุณที่อดทนรอครับ
ตอนนี้พวกคุณจะได้รับชมในสิ่งที่…
ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน
ชั้นหนึ่ง
- ชั้นหนึ่ง - คุณชั้นหนึ่ง
- ระวังนะ - ให้ตายสิ
คุณชั้นหนึ่ง
คุณชั้นหนึ่ง อันตราย
- คุณชั้นหนึ่ง - ตายแล้ว
คุณชั้นหนึ่ง ลงมาเถอะครับ!
- เป็นอะไรไหมคะ - ไอ้บ้าเอ๊ย!
มันอันตรายไปแล้วนะ
- ลงมา! - ลงมาเถอะครับ
ทำแบบนี้ทำไมเนี่ย
- บอกให้ลงมาไง! - คุณชั้นหนึ่ง ลงมาเถอะ
นี่เขา…
เขาพยายามจะเพิ่มเวลา
- ชั้นหนึ่งสู้ๆ - ตายแล้ว
คุณชั้นหนึ่ง ไม่นะ
- คุณชั้นหนึ่ง - ระวัง
คุณชั้นหนึ่ง!
- ชั้นหนึ่ง - แย่แล้ว
ลุงคะ
จับไว้ให้แน่นๆ นะ
- คุณชั้นหนึ่ง! - จับให้แน่นๆ
จับให้แน่นๆ นะคะ
แย่แล้ว
ทำยังไงดี
- จับไว้นะ - ลุงคะ จับให้แน่นๆ นะ
ระวังด้วย!
ตายแล้ว
- ไฟ… - ต้องมีคนไปจับเขา
ทำยังไงดี
คุณชั้นหนึ่ง
คุณชั้นหนึ่ง รอก่อนนะ
เราจัดการที่นี่ไม่ได้ เราต้องไปโรงพยาบาล
หายใจออกไหม
เปิดประตู เปิดประตูสิวะ ไอ้พวกบ้าเอ๊ย
เขากำลังจะตายนะ
ครับๆ ผมขออะไรก็ได้ เดี๋ยวนี้เลย
ผมจะซื้อทุกอย่าง จบรายการนี้ซะ
อะไรก็ได้ อะไรก็ได้ที่แพงที่สุดที่นี่
จะเป็นเพชรหรือทองคำแท่งก็ได้
รีบเอาอะไรก็ได้ที่ทำให้ ใช้เวลาได้หมดมาเดี๋ยวนี้ เวรเอ๊ย
เร็วเข้า
นั่นมัน 1,440 ชั่วโมงเหรอ
บ้าเอ๊ย
- พอซะที - ลืมตาสิ
เวรเอ๊ย
นี่มันอะไร…
เพราะมันน่าประทับใจไง
การที่ทุกคนทำแบบนี้เพื่อช่วยชีวิตคน
ใครเห็นก็ต้องประทับใจทั้งนั้น
ฉันถึงได้พูดแบบนั้นไง
ว่าถ้าเป็นแบบนี้…
เราอาจไม่ได้ออกไปจากที่นี่ตลอดชีวิต
ชั้นหนึ่ง ตั้งสติเอาไว้นะคะ
ชั้นหนึ่ง ฟื้นขึ้นมาสิ
ห้ามหลับนะ
ฉันบอกให้พอได้แล้วไง ได้โปรด
ยังอยากดูบ้าอะไรอีกวะ ไอ้สารเลวเอ๊ย
ฮะ!
คุณชั้นหนึ่ง
คุณชั้นหนึ่ง อดทนไว้
คุณชั้นหนึ่ง ตั้งสติเอาไว้นะคะ
ต้องทำให้มองไม่เห็น
คุณชั้นหนึ่ง หายใจสิคะ
คุณชั้นหนึ่ง หายใจไว้นะ
คุณชั้นสาม
- เร็วเข้า - คุณชั้นสาม เร็วเข้าครับ
ไม่เอานะ
เร่งมือหน่อย เร็วเข้า
แม่งเอ๊ย บันได
เขาพังกล้องทุกตัวแล้ว
- คุณชั้นหนึ่ง เสร็จแล้วครับ - คุณชั้นหนึ่ง
- อดทนนะ - ไม่เป็นไรนะ คุณชั้นหนึ่ง
ฉันไม่อยากออกไป
ตอนนี้พวกแกไม่เห็นแล้ว
ทีนี้จะทำยังไง
พวกแกจะทำยังไงต่อ ไอ้พวกสารเลว
มันไม่เปิด
ไอ้พวกชาติชั่ว
สุดท้าย เมื่อมองไม่เห็นทุกอย่าง
พวกเขาจึงทำให้เวลาเป็นศูนย์
- คุณชั้นหนึ่ง - คุณชั้นหนึ่ง
- เปิดแล้วๆ - คุณชั้นหนึ่ง ทนหน่อยนะ
คุณชั้นหนึ่ง
ผม…
อยากขึ้นไปข้างบนครับ
เพราะผมตกต่ำมาทั้งชีวิต
ชั้นหนึ่ง
คนอย่างผม
ไม่ควรโลภมากแท้ๆ
ตั้งสติเอาไว้นะ
ชั้นหนึ่ง
ผมรู้สึกผิด…
กับลูกมากจริงๆ
ขอโทษครับ
ผมขอโทษ
คุณชั้นหนึ่ง
ตอนจบน้ำเน่าไปหน่อย
แต่ก็ไม่เลวแฮะ
ไอ้พวกสารเลวเอ๊ย
"ยินดีด้วย"
"เงินรางวัลจะถูกโอนเข้าบัญชีของคุณ"
(จบบริบูรณ์)
คนแปดคนหายไปจากสังคม
เป็นเวลาประมาณสองเดือนครึ่ง
ข้างในนั้นเกิดอาชญากรรมทุกประเภท
และเรื่องราวโหดเหี้ยม
ที่มนุษย์ปุถุชนทั่วไปได้ยินแล้ว
ไม่อาจเชื่อว่าเกิดขึ้นจริงได้
แน่นอนว่าโลกใบนี้ต่างไม่รู้อะไรทั้งนั้น
จิตใจที่กระทบกระเทือน จากการเห็นชั้นหนึ่งตายต่อหน้า
เงินที่ไม่มีที่สิ้นสุด
และการที่เวลาอันมีจำกัด กัดกินความเป็นมนุษย์ในตัว
ทำให้ฉันไม่อาจตั้งสติได้ในตอนแรก
อีกทั้ง ร่างกายที่ถูกบังคับให้สัมผัส ความทุกข์ทรมานทางจิตใจ
ยังเอาแต่เรียกร้องการนอนโดยไม่จำเป็น
ฉันหลับใหลอย่างไร้จุดจบ
ฝันเรื่องเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉันฝันถึงมันบ่อยจนไม่แน่ใจ
ว่าตัวเองไปที่แบบนั้นจริงหรือเปล่า
เป็นความจริงไหมที่ฉันได้เจอคนพวกนั้น
ช่วงเวลาเหล่านั้นเกิดขึ้นกับฉันจริงหรือไม่
ถึงแม้ยากที่จะเชื่อ
หากมันไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นจริง
เมื่อได้เห็นจำนวนเงินมหาศาลที่เป็นไปไม่ได้
ในบัญชีของฉัน
(1,531,435,500 วอน)
ตัวตนของผู้จัดรายการที่รอบคอบจนไม่ลืม
หักเงินรางวัลกึ่งหนึ่งเพื่อลงโทษฉันที่ทำกล้องพัง
พวกชั้นบนที่จิตใจอำมหิต
การตายของชั้นหนึ่ง
ทั้งหมดต่างก็เริ่มเลือนรางหายไป
แต่ฉันไม่ควรลืม
ฉันต้องไม่ลืม
แม้ทุกอย่างจะถูกลืม แต่มีหนึ่งสิ่งที่ฉันต้องจดจำเอาไว้
เพื่อจะทำเช่นนั้น ฉันต้องรวมตัวผู้ร่วมรายการให้ได้
ต่อให้ไม่รู้ชื่อ อายุ อาชีพ หรืออะไรก็ตามแต่
ฉันก็ต้องรวมตัวพวกเขา
มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้นที่จะทำเช่นนั้นได้
ตอนนี้ถึงเวลาใช้เงินที่ท่วมท้นจนล้นฟ้านั่นแล้ว
(ขอเชิญเข้าร่วมพิธีฌาปนกิจคุณชั้นหนึ่ง)
อย่างน้อยฉันก็ต้องจัดงานศพให้ชั้นหนึ่ง
ฉันต้องจดจำเขาเอาไว้
(วันที่ 21 ก.ย. 2024 ฌาปนสถานรพ.ซองซาน)
(ชั้นสอง)
ฉันเป็นคนเดียวที่มาเหรอ
ไม่ใช่ครับ
ทานอีกสิครับ
ผมเจอครอบครัว…
ของคุณชั้นหนึ่งแล้วครับ
อ้าว
ได้ยังไง
ผมหาข้อมูลเพื่อที่จะจัดงานศพ
ถึงได้รู้ว่าที่เกาหลีมีคณะละครสัตว์ไม่กี่คณะ
ก็เลย…
ใช้เวลาไม่นานครับ
อย่างนี้นี่เอง
แต่พวกเขา
คิดว่าคุณชั้นหนึ่งทำงานอยู่ที่ต่างประเทศครับ
หมายความว่าไง
ผมเจอภรรยาคุณชั้นหนึ่ง
เธอบอกว่าเพื่อนร่วมงานของเขามาหาเธอ
คนคนนั้นบอกว่ากลับมาเกาหลีก่อน
เลยแวะมาหาตามที่คุณชั้นหนึ่งขอร้อง
แล้วก็…
ให้สมุดบัญชีกับเธอครับ
สมุดบัญชีที่มีเงินมากพอจะกินใช้ไปทั้งชีวิต
ใครกันนะ
เธอบอกว่าเป็นผู้ชายในช่วงวัย 30
พูดจาเป็นทางการ ใส่แว่น
ทรงผมก็…
เปิดหน้าผากหมดและหวีเรียบครับ
ดูท่าจะเป็นคุณชั้นเจ็ด
เฮ้อ
ฉันอุตส่าห์สัญญาว่าจะเป็นคนให้เงินแท้ๆ
แต่ฉันหาพวกเขาไม่เจอ
เห็นไหม
ผมบอกแล้วไงครับว่า คุณชั้นสองไม่ใช่มันสมองของเรา
ที่นี่…
ใช่งานศพคุณชั้นหนึ่งหรือเปล่าครับ
เจ้าภาพคือคุณชั้นสาม
ครับ
ครับ มีพวงหรีดมาส่งครับ
แต่ว่าชื่อผู้ส่งทำไมเป็นงี้
(ด้วยความอาลัย - ชั้นหก)
ชั้นหกเหรอ
นั่นสินะ
ส่งพวงหรีดมาได้แบบนี้
คงจะสบายดีสินะ
ผมคิดว่าเป็นคุณชั้นเจ็ดซะอีก
สุดท้ายก็มีแต่พวกชั้นล่างอย่างเรา ที่มารวมตัวกันสินะคะ
เขาอาจจะไม่เห็นก็ได้
คงไม่ได้ตั้งใจไม่มาหรอก
เขาอุตส่าห์ไปหาครอบครัวชั้นหนึ่งเลยนะ
จริงสิ นี่น่ะ
เคยเห็นกันหรือเปล่า
ดูนี่สิ
ชั้นแปด
"นี่ไม่ใช่ศิลปะ"
(นี่ไม่ใช่ศิลปะ)
(ซงเซรา ศิลปินแสดงสดพังศูนย์ศิลปะด้วยรถขุด)
คุณชั้นแปดเป็นจิตรกรสินะ
ไม่ใช่ พูดให้ถูกคือศิลปินแสดงสดต่างหาก
ชั้นแปดเรียกรถขุดมาพังศูนย์ศิลปะกลางดึก
จากนั้นก็ทิ้งชื่อผลงานเอาไว้ที่ป้าย
(นี่ไม่ใช่ศิลปะ)
เธอใช้ทรัพย์สินทั้งหมดชดเชยความเสียหาย
ให้ศูนย์ศิลปะและผลงานที่ถูกทำลายและถูกคุมขัง
คิดไว้แล้วเชียวว่าเธอต้องลงเอยแบบนี้
แต่ต้องติดคุกเลยนะ
พวกเราแยกจากกันเช่นนั้น
ต่างคนต่างไม่ถามเกี่ยวกับกันและกัน
ว่าเราอยู่ที่ไหนและทำอะไร
เราเพียงให้กำลังใจกันและกันเท่านั้น
คุณชั้นหนึ่ง
ไม่ว่าจะดิ้นรนใช้ชีวิตให้ดีแค่ไหน มันจะมีประโยชน์อะไรไหมครับ
ในโลกบ้าๆ ใบนี้
(เข้มแข็งไว้นะครับ อย่าเพิ่งยอมแพ้ เราจะผ่านมันไปได้ด้วยดี)
(The 8 Show: เกมโชว์เลือดแลกเงิน)
เรื่องราวจบที่งานศพแบบนี้เองสินะ
โอ้โฮ
ในที่สุดผู้กำกับยูก็รู้สึกตัวสักที
บอกแล้วไงว่าผมเชื่อว่าคุณจะทำได้
มันสนุกจนวางไม่ลงเลย
แต่ตอนจบ
ไม่ค่อยมีเรื่องของพวกชั้นบนเลย
ผมอยากรู้เรื่องพวกชั้นบนมากกว่า
ผมยังลังเลอยู่ครับ
คนดูจะหวังให้พวกชั้นบนจบไม่สวย
แบบนั้นพวกเขาจะสบายใจกว่า
ใช่ ก็คงเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว
แต่ชีวิตเราก็ดีนี่นา
อะไรนะครับ
ความจริงผมเองก็เคยร่วมรายการนี้เหมือนกัน
ตอนอ่านบท ผมหัวใจแทบวายเลยนะ
ไม่งั้นผมจะมีเงินเยอะขนาดนี้ได้ยังไง
ล้อเล่นน่า
อย่าบอกนะว่านี่เรื่องจริง
ผู้กำกับยูร่วมรายการนี้ด้วยเหรอ
แหม
จะเป็นไปได้ยังไงล่ะครับ
ทุกอย่างเป็นเรื่องโกหก
- เรื่องที่แต่งขึ้นมาครับ - ดี
ผมจะดันให้เต็มที่ มาตั้งใจสร้างมันกันเถอะ
โอเคไหม
ครับ ได้สิครับ
แบบนั้นจะได้มีภาคต่อไง
ครับ
(The 8 Show)
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง