Farklı olacağımı sanmıştım.
Başkan, roman yazarı, K-pop yıldızı ya da ev sahibi olmayı düşlemedim.
Bir sürü hayalim ve umudum olsa da
bir köprüde durup
nehre bakarak atlamaya hazırlanmak bunlardan değildi.
Bay Bae Jin-su!
"BAY BAE JIN-SU!"
"DIŞARI ÇIKIN DA BORCUNUZU ÖDEYİN!"
-Affedersiniz. -Evet?
Bebeğim uyuyor.
Tanrım, üzgünüm.
Burada 900 milyon borcu olan bir fare var.
-Eyvah. İçeri girelim. -Hey!
Borcunu yakında ödeyeceğini, piyango vurduğunu söylemiştin!
Ne oluyor?
Bae Jin-su!
Bae Jin-su, kıpırdama serseri!
Seni serseri!
Affedersiniz. Şu an burada çekim yapıyoruz.
Lütfen şu taraftaki yoldan gidin.
Bu taraftan.
-Teşekkürler. -Nereye gitti o piç?
Tefecilerden bıktım usandım.
Zaten borç almak da istememiştim.
Pardon. Siz kimsiniz?
Efendim?
Sadece geçiyordum.
Affedersiniz.
Vay canına, ünlülere bak.
Merak ettim, neden bu bölgede bu kadar sık çekim yapıyorsunuz?
-Pardon? -Boş verin.
Mahallem yoksulluğun simgesi oldu.
Tek istediğim buradan kurtulmaktı.
Hep böyle mi yaşayacaksın?
Won-seok parasını bana verdi.
Onu ne kadar artırdım dersin? Yüzde 600.
Borç alıp 500 milyonluk yatırım yaptı. Şimdi üç milyarı var.
İşini bile bıraktı.
Neden cüzi maaşınla boş yere para biriktiriyorsun?
Seul'den ev bile alamıyorsun.
Bizim nesil bu şekilde zengin olamaz.
Gerçek para yatırım yaparak kazanılır.
Bana güven, elinden geleni topla. Üç ne ki? Sana beş kazandırırım.
Ya hep ya hiç ufaklık.
Hadi.
Hâlâ bir şansın var.
O çakal yüzünden
bankadan kredi çektim ve tefecilerden borç aldım.
SANA GÜVENİYORUM
Hadi, aç şunu.
Aradığınız kişiye ulaşılamıyor.
Küçük işletmeler batıp duruyor.
Ama her gün yüzlerce yenisi açılıyor.
İstatistiklere göre,
piyangoyu kazanma şansı 8.145.060'da bir.
Ama her gün binlerce bilet satılıyor.
İstatistiklere göre, borsadan bir avuç insan kâr ediyor.
Ama her gün binlerce hesap açılıyor. Neden mi?
Çünkü kandırıldık.
"Sen bat ama ben zengin olacağım." "Sen kaybet ama ben kazanacağım."
-"Sen iflas et ama ben büyüyeceğim." -Aptal.
Başkalarından farklı olduğun yanılgısı bahtsızlığı doğurur.
"'Bakir' ile kafiyeli ne var?"
"'Fakir' mi?"
"Evet, aynı senin gibi."
Üç kuruşluk kıdem tazminatımı bile ona vermiştim.
Şerefsiz!
Ama altı aydır o piçten haber alamadım.
Saati 9.860 wona bir markette part-time çalışıyorum.
TOPLAM ÜCRET 29.580
TOPLAM ÜCRET 39.440
Tarihi geçmiş kimbap yiyerek karnımı doyursam bile
günde ancak 78.000 won kazanıyorum.
Dokuz yüz milyonluk borcumun her gün artan faizine bile yetmiyor.
"O YÜZDEN ÜCRETİ DAHA İYİ OLAN BİR İŞ ARAMAK ZORUNDA KALDIM"
İnşaat demirinden anlayan var mı?
Bu tarafa.
KAYNAK
Sırada kaynak var.
Büyükannem küçüklüğümden beri aynı şeyi derdi,
para kazanacak bir beceri edinmeliydim.
Şimdi anlıyorum ki kesinlikle haklıymış.
Ahşap işleri burada!
Neden anladığımdan emin olmadı ki?
Keşke döve döve kafama soksaydı.
Dört yıllık mezunu olsam da
hâlâ beceriksiz ve işe yaramaz bir aptalım.
Hiç beceri gerektirmeyen en iyi maaşlı iş nedir?
Döviz ve borsa simsarları saatte 10 milyonlar,
hayır, 100 milyonlar kazanmak için gökdelenlerde ter dökerken
ben o binaların camlarını siliyorum.
Gökdelen camı silme. Saatte 80.000 won.
Kârlı ama tehlikeli,
o yüzden günde en fazla dört saat çalışılıyor.
Siktir!
Sekiz kere dört 32.
Günlük ücreti 320.000 won.
Ama korkudan dört saati dolduramayabilirim.
Üzgünüm.
Seul'deki tüm binaları temizlesem bile
borcumu ödemeye yetmiyor.
Çok geç.
Hayatı boyunca faiz ödeyecek bir köleye dönüştüm.
Bu yüzden de en mantıklı seçeneği seçtim.
Hadi Bae Jin-su!
HESABINIZA 1.000.000 WON YATIRILDI MERHABA
VAZGEÇTİĞİN
ZAMANI
SATIN ALMAK İSTİYORUM
Yedi haneli…
Biri bana her mesajla bir milyon won gönderiyor.
Vazgeçtiğim zamanı mı almak istiyor?
4.003.000 won mu?
İLGİLENİYORSAN
LÜTFEN ARABAYA BİN
Bu arabaya mı
binmemi istiyorlar?
Affedersiniz, acaba bu
bir tür intihar önleme programı mı?
Yani…
Seul Belediyesi'nden misiniz?
Çok güzel bir limuzin.
Yoldan geçen limuzin görmüştüm
ama daha önce hiç binmedim.
Bu ne?
"The 8 Show'a hoş geldiniz!
Bu program için hiçbir beceri ya da bilgi gerekmiyor.
Tek gereken, boşa harcayacağınız zaman.
Katılımla birlikte yemek ve konaklama sağlanacak
ve para ödülü zaman geçtikçe birikerek artacak.
Süre dolduğunda şov otomatikman bitecek.
Katılımcılardan herhangi biri ölürse
süreden bağımsız olarak şov hemen sona erecek."
"Ölürse" mi?
"Lütfen güvenliğinize özellikle dikkat edin.
Katılmak istemiyorsanız
yol paranızı alın ve gidin."
Yüz tane 50.000'lik olan dört deste. Toplam 20 milyon.
"Katılmak istiyorsanız
numaralı kartlardan birini seçin ve perdeden geçin."
Bu ne böyle ya?
Yemek ve konaklama var.
Sırf burada kalmak için para alacağım.
Kimse de ölmeyecek mi?
Demek ki tehlikeli değil.
Kolay paraymış.
Bu bir kamera şakası falan mı?
Ama iznim olmadan yayımlayamazsınız…
Mesaj başı bir milyon yolladılar, yani altı milyon.
Yirmi milyon da yol parası veriyorlar.
Ayrıca bir limuzinle böyle bir tiyatro ayarlamışlar.
Kim bu insanlar?
Bir dakika. Neden bazı numaralar eksik?
Lanet olsun, bilmiyorum.
Ya organ mafyası falansa?
En iyisi gitmek. Yirmi milyon ağaçta yetişmiyor.
Evet. Çok üzgünüm.
Acil bir işim vardı
ve şimdi aklıma geldi.
Umarım her şey yolunda gider. İyi şanslar.
Mutluluklar.
Para göndermeye devam ederek
gitmemi zorlaştırıyorsunuz.
220.000 YATIRILDI 3FLOOR MARKETİ SAHİBİ
ÜZGÜNÜM, BİRAZ ZORDAYIM VE EN FAZLA 220.000 WON VEREBİLİRİM.
ŞİKÂYETÇİ OLABİLİRSİN AMA BANA DA YAZIK, DEĞİL Mİ?
Siktir.
Bir hafta çalış, sadece 220.000 won al.
Benim gerçekliğim de bu.
Geri dönsem bile
sonsuza dek borç ödemek için yeni bir iş bulmam gerek.
Zaten köprüden atlamak üzereydim. Korkulacak ne var?
Peki. Organlarım sizin olsun.
Bir daha asgari ücretli hayata dönmem.
Siktir et. Ne olacak?
Daha önce 40 katlı bir binaya asılı çalıştım.
Ortalamadan şaşmayalım.
Merak ettim.
Milyon wonluk mesajlar atabiliyor
ve sırf buraya geldim diye 20 milyon veriyorlarsa
ne kadar abartılı bir şov olacak?
Vay canına, ne büyük bir yer.
Yirmi dört saat mi?
Sadece 24 saat mi sürecek?
Hey.
Hey!
Kilitlendi.
Merdivenler mi?
Üçüncü katta mıyım?
Asansör yok mu?
Anladım. Sayı, katı gösteriyormuş.
Bu da ne?
Demek ki görünüşe aldanmamak gerek.
Sahte mi bu?
Sadece bir ekran.
Her yerde de kamera var.
Neden o kadar çoklar?
Ne oluyor be?
KURAL
"Lütfen kıyafet dâhil tüm eşyalarınızı teslim edin
ve size verilen üniformayı giyin."
Burada mı giyeyim?
Ziyan olacak.
"Birikmiş para ödülünüze puan tablosundan bakabilirsiniz."
"Puan tablosu" mu?
PUAN TABLOSU
"Yiyecek ve içecek bedavadır. Diğer her şeyi interkomla alabilirsiniz."
"İnterkom."
"Ama ürün bedeli
özel bir fiyatla bireysel ödülden düşülür."
"Özel fiyat" mı?
"Oda dışında kullanılacak eşyalar meydandan alınabilir."
"Meydan" mı?
MEYDAN
Anladım. Meydan.
"Gece yarısından 08.00'e dek odadan çıkamazsınız.
Kameraları kapatamazsınız.
Her kural çiğnemede ödülün yarısı kesilir."
Ne? Yarısı mı?
Lanet olsun!
VE ŞOV GECE YARISI BAŞLAR.
Ne? Bir dakika sonra mı?
Dur biraz. Bir dakika mı?
Ne? Ne oluyor ya?
ŞOV BAŞLIYOR
Bekleyin.
Nasıl ya?
Durun.
Lanet olsun!
Bu nasıl iş ya?
Sürprizlerle dolu bir yer.
Bu ne?
Hepsi sahte.
Manyak herifler.
O ne?
"30.000 won."
Sırada 90 mı var?
90.000 won! Üç dakikada 90.000 won!
Dakikada 30.000 won kazanıyorum. Yaşa be!
Evet!
1 SAAT (TAM 56 DAKİKA) SONRA
Dakikada 30.000 alıyorum.
Evet, bir saatten az zamandır buradayım.
Yani buradaki saatlik ücretim
1,8 milyon won.
Tamam, sakin olmalıyım. Pekâlâ.
Meydandaki sayaç 24 saati gösteriyordu.
Günlük kazancımı hesaplarsam…
Yüz seksen çarpı 24. Ne kadar yani?
Bakalım.
Dört kere üç 12 eder.
Yani…
Bir dakika, 40 milyon wondan biraz fazla.
Siktir, günlük ücretim arkadaşımın yıllığı kadar!
Bravo Jin-su.
Evet, verdiğin en iyi karardı bu.
Ama sadece bir gün mü kalacağım?
Ne kadar kalacağım yazmıyor.
Burada iki haftadan fazla kalsam borcumu ödeyebilirim.
Soğuktan çişim geldi.
Tuvalet dışarıda mı?
GECE YARISINDAN 08.00'E DEK ODADAN ÇIKAMAZSINIZ.
HER KURAL ÇİĞNEMEDE ÖDÜLÜN YARISI KESİLİR.
Yarısı mı?
Alo? Şey…
Çok sıkıştım. Bir saniye dışarı çıkabilir miyim?
Alo?
Şaka mı bu? Tuvalete gidemez miyim?
En azından ısıtıcıyı açsanız? Burası…
Burası çok soğuk.
Alo? Beni duymuyor musunuz?
Her şeyi alabileceğim yazıyor.
Tabii ya. Biliyordum.
Aklı başında kim boş yere dakikada 30.000 won verir ki?
Para ödülünü kullanmamı istiyorlar.
Affedersiniz.
Battaniye ve el ısıtıcısı almak istiyorum.
Ne? Durun. 1,1 milyon mu? Hayır, bekleyin.
Durun. İptal edeyim.
"N"yi seçiyorum. Hayır. Tamam.
Şey…
Sanırım bir yanlış anlaşılma oldu.
Sadece bir el ısıtıcısı istiyorum. Bir adet.
Bir kutu değil.
Yani bir battaniye ve bir el ısıtıcısı almak istiyorum.
110.000 mi? Hayır, durun…
Kaç tane…
1,1 milyon mu? Bekleyin.
Bir saniye verin.
AMA ÜRÜN BEDELİ ÖZEL BİR FİYATLA BİREYSEL ÖDÜLDEN DÜŞÜLÜR
"Özel bir fiyat."
Şimdilik siparişi iptal edeyim.
Sonunda şovun kurallarını anladım.
Saatte 1,8 milyon kazanıyorum, günde 43 milyon eder.
Demek ki fiyat oranı…
Markette satılan günlük gazete kaça?
Dışarıda 1.000 won olan gazete burada 100.000 won.
Tam 100 kat daha pahalı.
Dakikada 30.000 won ödüyorlar ama fiyatlar 100 kat daha yüksek.
Şimdi anladım.
Şovun amacını anladım.
Öyle ya!
Minimum masrafla ne kadar dayanacağımı görmek istiyorlar.
Kim olursa olsunlar beni tanımadıkları belli.
Telefonu açıp
"Donuyorum. Lütfen battaniye verin!" diyeceğimi mi sanıyorlar?
Fakirlik benim işim.
Bir kilo eski gazete
ve birkaç boş karton kutu alabilir miyim?
Alıyorum.
Evet.
Toplam 120.000 won. Dört kere üç 12.
Sadece dört dakikaya bedel.
Tamam.
Çok iyi.
Harika oldu.
Gerekli bir masraftı.
Pekâlâ, yarına dek sadece 200.000 won harcarım.
Böylece 43 milyonu eve götürebilirim.
Kırk üç milyonum.
Affedersiniz!
Hemen boş bir pet şişe verir misiniz?
Acele edin!
Evet!
Güneş de mi doğuyor? Vay arkadaş!
"Zaman kıymetlidir."
"Vakit nakittir."
Boomer'ların favori sözleri.
Ama böyle bir şey yaşadılar mı merak ediyorum.
Zamanın gerçekten, cidden, kelime anlamıyla
paraya eşit olduğu bir deneyim.
Affedersiniz!
Herkes içeride mi?
Hadi dışarı çıkıp kendimizi tanıtalım.
Biri var.
Başka kimse var mı?
Herkes dışarı çıksın.
Bu tarafa!
Peki. Üç kişi var.
Elbette.
Bir dakika,
suyun üstünde nasıl duruyorsun?
Bu havuz sahte.
Yukarıdan ışık geliyor.
Şunu gördünüz mü acaba?
Buraya gelin.
Süre…
Uzamış.
Dün kesinlikle 24 saatti.
Merhaba…
Memnun oldum.
Merhaba.
Bu arada sizce süre her gün bu şekilde artacak mı?
Güzel soru.
Vay be.
Sürenin bu şekilde uzaması
sonsuza dek buradayız mı demek oluyor?
Neden kıyafetini o şekilde…
Sanmıyorum.
Şu anda çok fazla kural yok
ama sürenin uzamasının bir sebebi olmalı.
Eminim gizli kurallar vardır.
Öyle mi dersin?
Sen daha iyi bilirsin.
Sizce bu kadar mıyız?
Bir, iki, üç…
Durun. Burada sadece altı kişi var.
Şurada.
Selam.
Tek oturmak yerine bize katılsana?
Utangaç olmalı, değil mi?
Bence sadece kaba da olabilir.
Demek ikinci kattasın.
Sen sekizinci kattasın.
Üçüncü kat, sen de dördüncü kattasın.
Ben de beşteyim.
Altı ve yedi de orada.
-Peki birinci katta kim var? -Merhaba.
Herkes toplanmış.
Kusura bakmayın, biraz yavaşım.
-Yardım lazım mı? -Hayır, gerek yok.
Sorun değil. Alışığım.
Birinci katta kalıyorum.
Adım…
Ada ne gerek var?
Dışarıda görüşmeyeceğiz ki.
Bence rakamdan gidelim.
Tamam, herkesin adını ezberlemek zor olurdu zaten.
Affedersiniz, tuvaletin yerini bilen var mı acaba?
Tuvalet yok.
Nedir bu?
Bunların hepsi model.
Her şey sahte.
Gerçekten mi?
Ne?
Nasıl ya?
Gerçekten sahteymiş.
Gerçek gibi görünen sahteler.
O zaman tuvaletler…
Aslında yok.
Biraz abartmışlar.
Su boruları ve kanalizasyon gibi tüm temel altyapıyı
kasten kaldırmışlar gibi.
Kıyafetlerimiz de öyle.
İlk anda gerçek gibi görünseler de aslında hiçbir şey yok.
Evet, doğru. Cepleri neden çıkarmışlar?
Ne tatsız.
Cebim olmadığı için
oda anahtarımı koyacak yer bulamadım.
O yüzden şimdilik boxer'ıma koydum.
Ben de öyle yaptım.
Ama tuvalet olmadan ne yapacağım?
Dün sadece bir gün dayanacağız sanıyordum.
O yüzden kampta ve uzun yolda kullanılan o şeylerden aldım.
Çöp torbası.
Ondan bir tane aldım.
-Ne? -Evet.
Ama nereye koyacaksınız?
Odanıza mı?
Aldıklarımızı odadan çıkaramıyoruz, o yüzden evet.
Yani normalin 100 katı fazla para verip
sürekli çöp torbası almamız gerekecek.
Sürekli o fiyata almamız gerekmeyebilir.
Bir yol daha var.
"Oda dışında kullanılacak eşyalar meydandaki interkomdan alınmalıdır.
Özel fiyat uygulanır."
Kural kitabının dördüncü sayfasındaydı.
Bunu yapabileceğimizden emin misiniz peki?
Ya odalarımızdan almaktan daha pahalıysa?
Emin değilim.
Odadaki fiyat 100 kat daha pahalı,
demek ki kaynaklarımızın bol olmasını istemiyorlar.
Ayrıca odadan eşya çıkarmayı yasaklayıp buraya servis bacası koymuşlar.
Sanırım grup olarak bir şeyler almamızı istiyorlar.
Neden deneme amaçlı bir şey almıyoruz?
Kuralları öğrenmeliyiz.
Ama yine de korkuyorum.
Burada elektronik ekran yok.
Ya buradaki fiyat daha pahalıysa?
Adil olması adına oy kullanmaya ne dersiniz?
Oylamaya gerek yok. Dene gitsin.
Bir Marlboro Red ve çakmak.
Ne yaptığını sanıyorsun lan sen?
Ne var? Zaten bir şey almayacak mıydık?
Durun! Şunu gördünüz mü?
Sayaçtaki süre azaldı.
Ürün gelir gelmez
süre parladı ve azaldı.
Ne kadar?
Demin 30 dakikaydı, demek ki iki dakika azalmış.
Görünüşe göre buradaki ürünleri para yerine zamanla alıyoruz.
-Bir paket Marlboro ile çakmak… -5.000 won.
Marlboro Red 4.500 won, çakmak 500 won.
Toplam 5.000 won.
Evet.
Beş bin won için iki dakika. Dakikası 2.500 gibi.
O zaman buradan almak daha mı iyi?
Odamızdan alsak 500.000 won olacaktı.
-Doğru. -Acaba odalardan mı düştü?
Para hâlâ aynı!
-Bekle… -Para hâlâ orada!
-Ne ara gitti? -Ne zaman çıktın?
Ürünleri bir anda karar verip aldı,
o yüzden biraz endişelendim.
Ama para hâlâ aynı.
O zaman ihtiyacımız olan şeyleri oradan alabiliriz.
Kalış süremiz meçhul.
Sadece 35 saatimiz kaldı.
Tüm vaktimizle bir şeyler alırsak bu şey sona ermeyecek mi?
Doğru.
Sürenin nasıl ve ne zaman uzatılacağını hâlâ bilmiyoruz.
Ama buranın devasa ölçeğine, ödül parasına
ve gösterişli eşyalara bakarsak
sadece birkaç gün süreceğini sanmıyorum.
Zenginler için de para ağaçta yetişmiyor.
Bu iş günlerce sürerse
para ödülü iyice coşar.
Ama gerçek zenginlerin
sadece nefes alarak bile para kazandığı söylenir.
Bazı petrol zenginleri
çöle adını kazımak gibi şeyler yapıyor.
Ayrıca bazı insanlar uzaya gitmek için günde 100 milyarlar harcıyor.
Böyle bir şovun maliyeti onlar için bozukluk olabilir.
Ne bileyim? Hiç zengin olmadım ki.
Önce grup olarak ne alacağımıza karar verelim.
Sadece ihtiyaçlar.
Tamam.
Ne alacağımıza karar verelim dedik ama söylemesi kolaydı.
Odam çok kuru. Tonik ve losyon almalıyız.
Biri ihtiyacını söylerken…
Losyon kullanmam.
…başkası gerek yok diyor.
Uyumak için yastık alalım.
Birinin ihtiyacı…
Ben dün aldım.
Yastıksız nasıl uyudun?
Hepimiz kullandığımız için listeye kâğıt kalem ekleyelim.
Niye? Aramızda öğrenci mi var?
…başkasına hiç yaramıyordu.
Hijyenik ped almam lazım.
Milyonlarca yıllık evrimle zirveye ulaşan insan zekâsını,
gururla sahip olduğumuz beyin gücünü bir araya getirdik…
…ve ilk olarak sekiz plastik kova, iki farklı tipte dörder çöp torbası,
sekiz rulo tuvalet kâğıdı, dört paket hijyenik ped,
ve tiryakiler için dört paket sigara sipariş ettik.
Tuvaletimiz bu, değil mi?
Evet.
Sırf sıçalım diye bir dünya tartıştık.
36 DAKİKA SONRA (İHTİYAÇ MOLASININ ARDINDAN)
Bir dakika, yemeğimizi ne zaman alacağız?
Cidden açlıktan ölüyorum.
Hiç sorma.
Dün akşam yemeği bile yemedim.
Yiyecek ve içecek sağlayacaklardı. Neden geciktiler acaba?
Ne?
Yemek yemediniz mi?
Ben yedim.
Nerede?
Odadaki servis bacası
yemek getirdi.
Bir sürü kumanyayla su vardı.
Bir sürü mü? Kaç tane?
On iki kumanya ve 12 şişe su.
On iki mi? Ne yaptın? Hepsini mi yedin?
Farklı türde yemekler vardı, hepsinden birer ısırık alıp bıraktım.
Suyu da yıkanmak için kullandım.
Tüm yemeklerin tadına baktım
ve sabah bütün suyu tükettim.
Nasıl ya?
Yani…
On iki tane olduğuna göre tek kişi için olamaz.
Neden hepsini kendin yedin?
Hepsi bana değil miydi?
Hadi ama. Tabii ki hayır.
Her şeyden 12 tane verdiklerine göre
mantıklı olan paylaşmaktır.
Sen öyle deyince aklıma yattı.
Kesin şunu. Tamam mı?
Durun artık.
Onun odasına yollamışlar ve ilk gündü.
Herkese verdiklerini düşünmüş olmalı.
Kat 8, kalanları paylaşırsan harika olur.
Neden öyle diyorsun?
Neden bizi oyalıyor? Endişelenmeye başladım.
Ne oldu? Paylaşmak istemiyor musun?
Sen tıkınırken açlıktan ölelim mi istiyorsun?
Ben de onu diyorum.
Kendi başına karar vermemelisin.
Oyun oynamayı kes.
Yemekler ilgimi çekmiyor.
Neden birden ceketini çıkarmaya başladı?
Günde sadece bir öğün yiyorum.
Biri hariç hepsini vereceğim.
Ama aklıma bir şey geldi.
Odadan bir şey çıkarmamız yasak.
O yüzden nasıl paylaşacağımı bilmiyorum.
Tamam. Şunu geri giy hadi.
Tanrım.
Gerçekten bilmiyor olabilir
ve bundan sonra gelen yemekleri paylaşabiliriz.
Ama odamızdan bir şey çıkarmak yasakken
sadece Kat 8 yiyecek ve içecek alıyor.
-Bacadan yemek göndermemizi istiyorlar. -Bacadan mı?
Evet.
Binanın yapısına bakılırsa
tüm bacalar birbirine bağlı olmalı.
Ama 12 tane demedin mi?
Kişi sayısıyla uyuşmuyor.
Haklı.
Sekiz kişi için 12 kumanya.
Bu durumda
hepiniz iki tane alsanız…
…bana kalmaz.
O zaman ne yapacağız?
Üst katlar üç öğün yemek yiyecek olsa
alt katlar bütün gün aç kalabilir.
Sekizinci kattan yediye, altıya, beşe,
dörde, üçe, ikiye ve son olarak bire.
Sistem eşit olmayan bir sosyal hiyerarşi yaratıyor.
Özellikle alt katlar dezavantajlı.
Önce servis bacasından
bir şey gidiyor mu diye bakalım.
Paylaşma kısmına sonra bakarız.
Sorduğum için üzgünüm Kat 8
ama kalan yemekleri göndermeyi dener misin?
Denerim.
Zaten atacak başka bir yerim yok.
Bir saniye.
Hepimiz çıksak
ve hep beraber baksak sorun olur mu?
-Hepiniz mi? -İlk günümüz.
İleride lazım olur diye
şahsen kontrol etmek istiyorum.
Haklı.
Baştaki yemek ve su sayısını
sadece sen biliyorsun.
O yüzden hep birlikte bakmak iyi olur.
Hepinizin bakmak istediğini biliyorum ama birinin odasına böyle dalmak…
Normal bir yerde değiliz.
Tuvaleti ve her şeyimizi o odalarda hallediyoruz.
Sakıncası yok.
Gelin.
Düşünürsen korkutucu bir grup.
-Pardon? -Bunu yapanlar yani.
Güya şova ait kural kitabı var ama amacı veya ilerleme şekli yazmıyor.
Tüm önemli kısımları atlamışlar.
Ne yapacağımızı bilmediğimizden daha korkutucu.
-İzin ver. -Sorun değil.
Hayır, gerçekten. Çok yukarıda.
-Sağ ol. -Ne demek.
Çok iyisin Kat 3.
Doğru diyor.
-Çok naziksin. -Önemli değil.
Fiyat tahmininde de çok iyiydin.
Nasıl bu kadar iyi biliyorsun?
Eskiden markette çalışıyordum.
Çoğu şeyin fiyatını hatırlıyorum. Merak ediyorsanız sorabilirsiniz.
-İsterseniz… -Sağ ol.
Tanrım, yardım edeyim.
-Olur. -Sorun değil.
Bu ne be böyle?
Ne? Neler….
Vay be. Bu ne ya?
Bu oda niye bu kadar büyük?
Kat 8, küvetin de mi var?
Sizin odalar farklı mı?
Bunları daha bu sabah aldım.
Sadece boyutu farklı değildi…
Ne kadar arttı o öyle?
Bir anda 100 binlerce arttı.
Yüz binler…
Şaka mı bu?
Benimki sadece 50.000.
Elli bin mi?
Ne oldu?
Ben 10.000 won alıyorum.
Dakika başına.
Demek ki her katın artış oranı farklı.
Ne boktan iş bu ya.
Neymiş o?
Belli ki Kat 8'in saatlik ücreti bizimkinden çok daha fazla.
Onun şovu günde 500 milyon won getiriyor.
Hadi be.
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci