Akala ko maiiba ako.
Di ko naman pinangarap maging presidente, writer, K-pop idol, o may-ari ng building.
Pero marami pa rin akong pangarap,
at hindi kasama sa pangarap ko ang pagtalon sa tulay.
Mr. Bae Jin-su!
"MR. BAE JIN-SU!"
"LUMABAS KA DIYAN, MAGBAYAD KA NG UTANG MO!"
-Excuse me po. -Ano 'yon?
-Natutulog kasi 'yong baby ko. -Naku, pasensiya na.
May utang kasing 900 million 'yong gagong nakatira dito.
-Anak, pasok na tayo. -Hoy!
Sabi mo magbabayad ka na. Sabi mo naka-jackpot ka!
Ano 'yon?
Hoy, Bae Jin-su!
Bae Jin-su, teka! Gagong 'to!
Walanghiya ka!
Pasensiya na po. May shooting kasi kami dito.
May daan do'n sa kabila. Do'n na lang po kayo dumaan.
Doon po.
-Salamat. -Nasaan 'yong gagong 'yon?
Pagod na akong magtago sa mga pinagkakautangan ko.
Ayoko naman talagang mangutang.
Excuse me. Sino po sila?
Ano?
Wala, napadaan lang.
Makikiraan po.
Uy, mga artista.
Tanong ko lang, ba't madalas kayong mag-shooting dito?
-Ano? -Wala.
Naging mukha ng kahirapan ang lugar na 'to.
Gusto ko nang makatakas dito.
Hanggang kailan ka titira dito?
'Yong pera ni Won-seok sa 'kin, alam mo kung magkano ang kinita?
Six hundred percent.
Nangutang siya para makapag-invest ng 500 million.
May three billion na siya ngayon.
Nag-resign na siya sa trabaho.
Ba't magpapakahirap kang mag-ipon sa maliit na sinusuweldo mo?
Di ka nga makabili ng bahay sa Seoul.
Dapat gumawa tayo ng ibang paraan para yumaman.
Sa mga investment tayo magkakapera.
Magtiwala ka, gawan mo ng paraan.
Tatlong bilyon? Gagawin kong lima 'yon.
Itodo mo na 'yan, bata.
Tara.
May pag-asa ka pa.
'Yang hayop na yan ang dahilan
kaya nagkautang-utang ako sa bangko at sa mga tao.
AMEN!
Sumagot ka na.
The subscriber cannot be reached.
Maraming maliliit na negosyo ang nagsasara,
pero marami pa ring nagbubukas.
SI JIN-SU 'TO.
Ayon sa statistics,
one in 8,145,060 ang tsansang tumama sa lotto,
pero libo-libo pa rin ang tumataya.
Ayon sa statistics, ilan lang ang kumikita sa stock trading,
pero marami pa ring bagong account araw-araw.
Bakit?
1 UNREAD
Dahil niloloko tayo.
"Mauubusan ka ng pera, pero yayaman ako."
"Matatalo ka, pero mananalo ako."
-"Malulubog ka, aangat ako." -Tanga.
Nagsisimula ang kamalasan dahil akala mo naiiba ka sa iba.
"Ano ang katunog ng 'kakapusan'?
Katapusan?
Tama. Katapusan mo na."
Pati back pay ko, kahit maliit, binigay ko sa kanya.
Hayop ka!
Pero anim na buwan nang walang balita sa hayop na 'yon.
Part-timer sa convenience store, 9,860 kada oras.
SUWELDO 19,720 WON
SUWELDO 29,580 WON
SUWELDO 39,440 WON
Kahit pa libreng expired na gimbap ang kainin ko,
78,000 won lang ang kita ko kada araw.
Kulang pa sa interes ng 900 million kong utang,
na lumalaki araw-araw.
"KAYA NAGHANAP AKO NG TRABAHO NA MAS MALAKI ANG KITA"
Sino'ng may alam sa kabilya?
Dito kayo.
160,000 WON/ARAW
O, welding naman.
Bata pa lang ako, sinasabi na sa akin ng lola ko
na dapat may alam ka para mabuhay.
180,000 WON/ARAW
Ngayon ko lang naisip na tama pala siya.
Mga karpintero, dito!
Bakit di niya siniguradong naintindihan ko?
Kahit bugbugin pa niya ako, maintindihan ko lang.
PALITADA: 150,000 WON/ARAW
Apat na taon sa college,
pero wala pa rin akong silbi, walang kuwenta.
KARPINTERO: 170,000 WON/ARAW
Ano'ng trabaho ang malaki ang sahod kahit wala namang alam?
Habang milyon-milyon ang kita ng forex at stock traders,
hindi, daan-daang milyon kada oras, sa mga nagtataasang building nila,
ako, naglilinis ng mga bintana ng mga building na 'yon.
Tagalinis ng bintana, 80,000 won kada oras.
Malaki ang kita pero delikado.
Sa batas, apat na oras ka lang puwedeng magtrabaho.
Pucha!
Eight times four, 32.
Isang araw na sahod, 320,000 won.
Pero di ko alam kung mabubuo ko ang apat na oras dahil sa takot ko.
Pasensiya na.
Kahit pa linisin ko lahat ng mga building sa Seoul,
kulang pa rin pambayad ng mga utang ko.
Huli na.
Hanggang sa mamatay ako, nagbabayad ako ng mga utang.
Kaya pinili ko ang pinakamadaling paraan.
Gawin mo na, Bae Jin-su!
1,000,000 RECEIVED HELLO
1,000,000 RECEIVED GUSTO KONG
1,000,000 RECEIVED BILHIN
1,000,000 RECEIVED ANG ORAS NA SASAYANGIN MO
One million…
May nagpapadala ng one million tuwing magme-message sila.
Gusto nilang bilhin 'yong oras na sasayangin ko?
4,003,000 won?
1,000,000 RECEIVED KUNG INTERESADO KA
1,000,000 RECEIVED SUMAKAY KA SA KOTSE
Gusto nilang
sumakay ako dito?
Excuse me, para ba 'tong…
suicide prevention program?
Ano kasi…
Taga-Seoul City Government kayo?
Ang ganda ng kotse na 'to, a.
Nakakita na ako ng ganito dati,
pero di pa ako nakakasakay.
Ano 'to?
"Welcome sa The 8 Show.
Sa show na 'to, hindi kailangan ng kasanayan o kaalaman.
Ang kailangan lang ay ang oras na sasayangin mo.
May pagkain at tirahan kapag sumali,
at lumalaki ang premyo habang lumilipas ang oras.
Kapag tapos na ang oras, kusang matatapos ang show.
Kung sakaling may mamamatay sa mga kasali,
matatapos agad ang show, anuman ang oras."
"Mamamatay"?
"Bigyang-pansin ang iyong kaligtasan.
Kung hindi ka interesado,
kuhanin ang maliit na pabuya at makakaalis ka na."
Apat na bundle na tig-50,000, 20 million lahat.
"Kung gusto mong sumali, pumili ng numero at pumasok sa tabing."
Ano ba 'to?
May pagkain at tirahan.
Babayaran nila ako sa oras ko dito.
Tapos walang mamamatay?
Ibig sabihin, hindi delikado.
Sisiw lang pala 'to.
Ano 'to, prank para sa TV show?
Dapat pumayag muna ako bago n'yo ipalabas 'to…
Nagpadala sila ng one million kada text, six million na 'yon.
Tapos 20 million pa ulit sa pagpunta ko lang dito.
Tapos nagpadala pa ng limousine, at may theater pa.
Sino 'tong mga taong 'to?
Teka. Ba't kulang 'yong mga number?
Hay, naku, ewan ko.
Pa'no kung nangunguha pala sila ng kidney?
Makaalis na nga. Di madaling kitain ang 20 million.
Oo nga pala, pasensiya na.
May importante nga pala akong lakad, tapos…
Ngayon ko lang naalala.
Sana okay lang kayo.
Sige, good luck na lang.
Ingat kayo.
Pinapahirapan n'yo akong umalis nito
kung padala kayo nang padala ng pera.
220,000 RECEIVED FROM 3FLOOR CONVENIENCE STORE
STORE OWNER SORRY, MEDYO GIPIT KASI
ITO 'YONG ISANG LINGGONG SUWELDO MO
NASA SA 'YO KUNG IRE-REPORT MO AKO, PERO MAGKAIBIGAN NAMAN TAYO, DI BA?
Pucha.
Isang linggong trabaho, tapos 220,000 won lang.
Ito ang buhay ko.
Kahit bumalik pa ako do'n,
kailangan ko pang mag-sideline pambayad ng mga utang ko.
BAYARAN MO KAMI!
Patalon na nga ako ng tulay, e. Ano pa ang dapat kong ikatakot?
Sige, sa inyo na ang kidney ko.
Ayoko nang bumalik sa buhay minimum wage.
Pucha. Kaya ko 'to.
Nagawa ko ngang maglambitin sa mataas na building, e.
Do'n tayo sa gitna.
Nagtataka ako.
Kung kaya nilang magbigay ng one million kada text
at 20 million sa pagpunta lang dito,
gaano kaya kagarbo 'tong show na 'to?
Grabe, ang laki nito.
Twenty-four hours?
Tapos na ba 'to nang 24 hours?
Uy.
Uy!
Naka-lock.
May hagdan?
Nasa 3rd floor ba 'ko?
Wala bang mga elevator dito?
A, 'yong number pala 'yong floor.
Ano 'to?
Akala ko maganda rin sa loob.
Peke ba 'to?
Screen lang 'to, e.
Mga camera 'to, a.
Ba't ang dami?
Nagulat ako do'n, a.
"Ibigay ang lahat ng gamit, pati na ang mga damit,
at isuot ang ibinigay na uniporme.
Dito ako magpapalit?
Hay, sayang naman 'to.
"Makikita ang naipong prize money sa scoreboard."
"Scoreboard"?
SCOREBOARD
"Libre ang pagkain at inumin.
Gamitin ang intercom para bumili ng iba pang kailangan."
"Intercom."
"May special price ang mga bilihin at ibabawas sa halaga ng premyo."
"Special price"?
"Ang mga gagamitin sa labas ng kuwarto ay mabibili sa square."
"Sa square"?
SQUARE
A, sa square.
"Manatili sa mga kuwarto mula 12 a.m. hanggang 8 a.m.
Huwag takpan ang mga camera.
Kapag lumabag sa rule, kalahati ang mababawas sa prize money."
Ano? Kalahati?
Pucha!
MAGSISIMULA ANG SHOW NANG HATINGGABI
Isang minuto?
Teka. Isang minuto na lang?
Hoy! Ano ba?
Ano 'to?
SIMULA NA NG SHOW
Uy, sandali lang.
Ano ba?
Teka lang naman.
Pucha!
Ano ba 'to?
Daming pasabog ng lugar na 'to.
Ano 'to?
Peke lahat.
Lakas ng tama nitong mga 'to.
Ano 'yon?
"30,000 won."
90,000 naman?
Tatlong minuto lang, 90,000 won na!
Kumikita ako ng 30,000 kada minuto. Pucha!
Ayos!
MAKALIPAS ANG 1 ORAS (56 MINUTES)
Kada minuto ko, 30,000.
Tama, wala pa akong isang oras dito.
Ibig sabihin, ang isang oras ko dito…
1.8 million won.
Okay, kalma. Kailangan kong kumalma.
'Yong timer sa square kanina, nakalagay 24 hours.
Lumalabas na ang isang araw ko…
Bale 180 times 24. Magkano 'yon?
Tingnan natin.
Four times three, 12.
Kaya…
Teka, higit 40 million won 'yon.
Pucha! Isang taong suweldo ng kaibigan ko, isang araw ko lang!
Ayos, Jin-su.
Ito ang pinakamagandang desisyong ginawa mo.
Pero isang araw nga lang ba ako dito?
Walang nabanggit dito kung ga'no katagal.
Baka makabayad na ako ng utang kung mga dalawang linggo ako dito.
Ang lamig dito, naiihi tuloy ako.
Nasa labas kaya 'yong CR?
MANATILI SA MGA KUWARTO MULA 12 A.M. HANGGANG 8 A.M.
KAPAG LUMABAG SA RULE, KALAHATI ANG MABABAWAS SA PRIZE MONEY
Kalahati?
Hello? Ano kasi…
Kailangan kong gumamit ng CR. Puwede bang lumabas saglit?
Hello?
Hello…
Seryoso? Di puwedeng pumunta sa CR?
Puwedeng pakibukas na lang ng heater? Ano kasi…
Malamig kasi dito.
Hello? Hindi mo ba 'ko naririnig?
Sabi dito puwede raw bumili.
Sinasabi ko na nga ba.
Sino'ng mamimigay ng 30,000 kada minuto para sa wala?
Gusto nilang gastusin ko 'yong premyo.
Excuse me po.
Pabili nga ng kumot at saka hand warmer.
Ano? Teka, 1.1 million? Hindi, sandali.
Teka, ica-cancel ko.
Ito, "N". No. Ayan.
Alam mo,
mukhang hindi tayo nagkaintindihan.
Isang hand warmer lang. Isa lang.
Di isang kahon, 'no?
Pabili ng isang kumot at saka isang hand warmer.
110,000? Teka, sandali…
Magkano…?
1.1 million? Teka lang.
Sandali lang, a.
ANG MGA BILIHIN AY MAY SPECIAL PRICE AT IBABAWAS SA HALAGA NG PREMYO
"May special price."
Cancel ko na lang muna 'yong order ko.
Naiintindihan ko na 'yong rules ng show na 'to.
Kumikita ako ng 43 million isang araw, 1.8 million isang oras.
Ibig sabihin, 'yong presyo…
Magkano ang diyaryo ngayon sa convenience store?
'Yong diyaryo na 1,000 won sa labas, 100,000 won dito.
Mas mahal nang 100 times.
Kada minuto ko dito, 30,000, pero 100 times naman ang mga presyo dito.
Gets ko na.
Alam ko na kung ano 'tong show na 'to.
Tama!
Titingnan nila magkanong matitipid ko sa ganitong kamiserableng lugar.
Kung sino man sila, di pa nila ako kilala.
Akala nila magsisisigaw ako,
"Ang ginaw dito! Bigyan n'yo 'ko ng kumot!"
Gano'n?
Sanay ako sa hirap, 'no.
Puwedeng pabili ng isang kilong diyaryo
at saka mga lumang karton?
Sige, kukunin ko na.
Yes.
Bale 120,000 won. Four times three, 12.
Four minutes lang ang halaga no'n.
Okay.
Ayos 'to.
Ang galing.
Kailangan talagang bumili ako nito.
Sige, 200,000 won lang ang gagastusin ko hanggang bukas.
Gagastos ako ng 200,000 tapos may 43 million pa ako.
'Yong 43 million ko.
Uy, excuse me po!
Puwedeng makabili ng plastic bottle?
Pakibilisan lang!
Yes.
Pati pagsikat ng araw peke? Grabe!
"Mahalaga ang oras.
Ang oras ay pera."
'Yan ang laging sinasabi ng matatanda.
Pero di ko alam kung naranasan na nila 'yong nararanasan ko ngayon.
Ito 'yong literal, totoo, walang duda, na ang katumbas ng oras, pera.
Excuse me po!
Nandiyan ba kayo?
Labas naman kayo para magkakilala tayo.
May tao.
May tao ba diyan?
Lumabas naman kayo, o.
Uy, dito!
Okay, may tatlong tao.
Sige.
Teka…
Nakatayo ka sa tubig?
Peke 'to. Peke.
May ilaw do'n sa taas, o.
Napansin mo 'yon?
Halika.
'Yong oras…
Nadagdagan.
Kahapon 24 hours 'yan, e.
Hello.
Kumusta?
Hello.
Oo nga pala, sa tingin n'yo nadadagdagan 'yong oras araw-araw?
Oo nga.
Wow.
Kung nadadagdagan 'yong oras,
ibig sabihin di na tayo makakalabas dito?
Ba't ganyan ang suot…
Hindi naman siguro.
Wala pang masyadong rules ngayon,
pero may dahilan siguro kaya nadadagdagan 'yong oras.
Baka may rules na di natin alam.
Sa tingin mo?
Mukhang mas marami ka namang alam, e.
Tayo na kaya lahat 'to?
Isa, dalawa, tatlo…
Teka, anim lang tayo dito.
Ayun.
Uy.
Ba't di ka sumama sa amin kesa nakaupo ka diyan?
Baka nahihiya lang siya, 'no?
Baka naman masungit.
Ikaw pala 'yong nasa 2nd floor.
Ikaw naman, sa 8th floor.
Ikaw, 3rd floor. Ikaw, miss, 4th floor.
Ako sa 5th floor.
Ikaw sa 6th. Ikaw naman, 7th floor.
Teka, sino pala ang nasa 1st floor?
Hello.
Nandito pala kayo.
Sorry, a. Medyo mabagal akong maglakad, e.
-Tulungan kita? -Hindi, ayos lang.
Okay lang. Sanay na 'ko.
Do'n ako sa 1st floor.
Ako nga pala si…
Wag na.
Di naman tayo magkikita pagkatapos nito.
'Yong number na lang natin.
Oo, mahirap tandaan isa-isa 'yong mga pangalan n'yo.
Sorry, alam n'yo ba kung nasaan 'yong CR?
Walang CR dito.
Ano?
Ano 'to?
Display lang 'to.
Lahat dito, peke.
Talaga?
Ano?
Ano 'to?
Peke nga lahat.
Peke pero mukhang totoo.
Ibig sabihin 'yong mga CR…
Walang mga CR.
Sobra naman yata 'yon.
Mukhang sinadya nilang alisin 'yong mga basic infrastructure
tulad ng mga water pipes at sewage.
Pati 'yong mga suot natin.
Unang tingin, akala mo totoo,
pero hindi naman pala.
Oo nga. Ba't inalis nila 'yong mga bulsa?
Hirap tuloy.
Dahil wala akong bulsa,
wala tuloy akong mapaglagyan ng key card.
Inipit ko na lang tuloy sa boxers ko.
Oo nga.
Pa'no na 'ko kung walang mga CR?
Kahapon akala ko isang araw lang tayong magpipigil,
kaya bumili ako no'ng ginagamit sa camping saka pag nagda-drive.
'Yong disposable bag.
Bumili ako no'n.
-Ano? -Oo.
E, sa'n mo tinapon?
Sa kuwarto mo?
Bawal maglabas ng gamit sa kuwarto, e.
Kaya oo.
Ibig sabihin bibili tayo nang bibili ng mga trash bag
na 100 times ang presyo.
Di natin kailangang bumili nang gano'ng kamahal.
May iba pang paraan.
"Pag gagamitin sa labas,
dapat itong bilhin gamit ang intercom sa common area.
May special price 'to."
Nasa page four 'yon ng rule book.
Sigurado ka bang puwedeng gamitin 'yan?
Pa'no kung mas mahal diyan kesa pag sa kuwarto binili?
Di ako sigurado.
Mas mahal nang 100 times sa kuwarto.
Ibig sabihin ayaw nila na marami tayong stock.
Bawal din tayong maglabas ng gamit sa kuwarto
kaya naglagay sila delivery chute dito.
Palagay ko gusto nilang bumili tayo bilang isang grupo.
Bumili kaya tayo para ma-testing natin?
Dapat alam natin 'yong rules.
Pero kinakabahan ako, e.
Wala namang electronic screen dito.
Pa'no kung mas mahal pala dito?
Kung gano'n, ba't di tayo magbotohan para patas?
Wag nang magbotohan. Gawin na lang.
Isang kahang Marlboro Red at lighter.
Hoy, ano'ng ginagawa mo?
O, bakit? Di ba bibili rin naman tayo dito?
Sandali! Nakita n'yo 'yon?
Nabawasan 'yong oras.
Eksaktong pagdating ng items,
nag-flash 'yong oras tapos nabawasan.
Ilan ang nabawas?
Thirty minutes kanina 'yan, e. Nabawasan ng two minutes.
Mukhang oras ang pinambabayad dito imbes na pera.
-Isang kahang Marlboro at lighter… -5,000 won.
Marlboro Red, 4,500 won. Lighter, 500 won.
Kaya 5,000 lahat.
Oo.
Bale 5,000 won ang dalawang minuto. Ang isang minuto, 2,500.
Ibig sabihin mas magandang bumili dito?
Kasi aabutin 'yan ng 500,000 won pag sa kuwarto binili.
-Tama. -Baka nabawasan 'yong nasa kuwarto?
Hindi nabawasan!
-Teka… -Hindi nabawasan 'yong pera!
-Kailan siya umakyat? -Kailan ka umakyat diyan?
E, kasi bigla siyang bumili, e.
Nag-alala tuloy ako.
Pero di nabawasan 'yong pera.
Kung gano'n, dito na tayo bibili ng lahat ng kailangan natin.
Di natin alam hanggang kailan tayo dito.
Meron na lang tayong 35 hours.
Kung uubusin natin 'yong oras sa pagbili, e, di matatapos na agad 'to?
Tama.
Di pa natin alam kung paano o kailan nadadagdagan 'yong oras.
Pero base sa laki ng lugar at sa laki ng premyo,
pati na 'yong mga pekeng gamit dito,
duda ako na ilang araw lang aabutin 'to.
Kahit 'yong mayayaman, di namumulot ng pera.
Kung aabutin 'to ng ilang araw,
mas lalong lalaki 'yong premyo.
Pero alam n'yo ba,
'yong talagang mayayaman, kumikita kahit walang ginagawa.
'Yong mga oil tycoon nga,
pinapaukit pa 'yong pangalan nila sa disyerto.
Ano pa ba? May gumgastos nga ng bilyon-bilyon para pumunta sa space.
Barya lang sa kanila 'yong ganitong show.
Malay ko ba? Di naman ako mayaman.
Pag-usapan at piliin nating mabuti 'yong mga dapat bilhin.
-'Yong importante lang. -Okay.
Ang usapan, 'yong importante lang. Madaling sabihin, mahirap gawin.
Sobrang dry sa kuwarto ko. Dapat may mga toner at lotion tayo.
'Yong kailangan ng isa…
Di ako naglo-lotion.
…hindi kailangan ng iba.
Bumili tayo ng mga unan.
'Yong importante sa isa…
Nakabili na ako kahapon.
Pa'no ka nakatulog?
Bili tayo ng ballpen at papel tutal ginagamit natin 'yon.
Bakit, may nag-aaral ba dito?
…walang silbi sa iba.
Kailangan ko ng mga napkin.
Dahil sa pinagsamang talino ng walong Homo sapiens
na naabot ang rurok ng katalinuhan matapos ang milyong taong evolution…
ang una binili namin, walong timba,
walong tissue paper, apat na balot ng napkin,
dalawang klaseng trash bag na tig-apat,
at apat na kahang sigarilyo para sa mga naninigarilyo.
Ito 'yong magiging kubeta natin?
Oo.
Katakot-takot na pagtatalo para lang makatae.
MAKALIPAS ANG 36 MINUTO (MATAPOS ILABAS ANG DAPAT ILABAS)
Teka, kelan nga pala tayo kakain?
Nanginginig na 'ko sa gutom.
Sinabi mo pa.
Wala nga din akong hapunan kahapon.
Sabi nila magbibigay sila ng pagkain.
Ba't kaya wala pa?
Ano?
Di pa kayo kumakain?
Kumain na 'ko.
Saan?
Sa delivery chute sa kuwarto?
May pagkain do'n.
Ang daming packed meals at saka tubig.
Madami?
Ilan?
Twelve na packed meals at saka 12 na bottled water.
Twelve? Nasaan na? Kinain mo lahat?
Iba-iba kasi 'yong laman kaya tinikman ko lahat.
Tapos pinanghugas ko 'yong tubig.
Ano?
Tinikman ko lahat ng pagkain
tapos ginamit ko 'yong tubig no'ng umaga.
Grabe.
Uy, sandali…
Kung 12 'yon, ibig sabihin, di para sa isang tao lang 'yon.
Bakit mo naman sinolo?
Di 'yon para sa 'kin?
Ano ka ba? Siyempre hindi.
Common sense na lang. Kung 12 ang binigay nila bawat item,
ibig sabihin, hati-hati 'yon.
Oo nga, 'no?
Tama na, okay? Tama na 'yan.
Unang araw niya dito tapos dinala sa kuwarto niya.
Akala niya siguro lahat tayo merong gano'n.
8th Floor, mas maganda kung ise-share mo sa amin 'yong tira.
E, kasi…
Anong "E, kasi"?
Ba't pinapatagal pa niya? Di tuloy ako mapakali.
Ano? Ayaw mong mamigay?
Gugutumin mo kami tapos ikaw busog na busog?
'Yan nga 'yong sinasabi ko.
Di ka dapat nagdedesisyon nang ikaw lang.
Di ako nakikipaglokohan sa 'yo, a.
Di naman ako interesado sa mga pagkain, e.
O, ba't biglang naghubad ng jacket 'to?
Isang beses lang ako kumakain sa isang araw.
Gusto n'yo ibigay ko pa sa inyo lahat, e.
Kaya lang naisip ko…
Di ba bawal maglabas ng kahit ano sa kuwarto?
Kaya pa'no ako makakapag-share sa inyo?
Sige na, isuot mo na 'yan.
Hay, naku.
Di niya alam na wala tayong pagkain.
Puwede na nating paghatian 'yon kaya walang problema.
Bawal maglabas ng kahit ano sa kuwarto,
pero sa 8th floor lang nagdadala ng pagkain.
Gusto nilang gamitin natin 'yong chute.
'Yong delivery chute?
Oo.
Tinitingnan ko 'yong building
at mukhang konektado 'yong mga chute.
Pero di ba sabi mo 12 'yon?
Walo lang tayo dito, e.
Tama siya.
Twelve packed meals sa walong tao.
Ibig sabihin,
kung tigalawa 'yong kukunin n'yo…
wala ako.
Ano'ng gagawin natin?
Puwedeng kainin ng nasa itaas lahat ng pagkain,
tapos 'yong mga nasa ibaba, magugutom.
Mula 8th floor hanggang 7th, tapos 6th, 5th,
tapos sa 4th, 3rd, 2nd, at sa 1st.
Hindi patas 'yong ganitong sistema.
Lugi 'yong mga nasa ibaba.
Tingnan muna natin kung madadaan natin sa delivery chute.
Saka na tayo maghatian.
8th Floor, sorry, ha.
Puwede mo bang ibaba 'yong mga natira?
Susubukan ko.
Tutal wala naman akong mapagtatapunan.
Sandali lang.
Okay lang ba…
kung sumama kami para makita rin namin?
-Lahat kayo? -Unang araw natin.
Gusto kong makita,
para lang alam ko.
Tama siya.
Ikaw lang ang nakakaalam kung ilang pagkain at tubig 'yong dinala.
Mas maganda kung makita naming lahat.
Alam ko gusto n'yong makita, pero 'yong papasok tayo sa kuwarto…
Wala tayo sa mga bahay natin.
'Yong mga kuwarto natin, 'yon na rin ang CR natin, lahat na.
Hindi, okay lang.
Tara.
Kung iisipin mo, nakakatakot sila.
-Ano? -'Yong mga taong gumawa nito.
May rule book nga tayo,
pero di nakalagay 'yong goal ng show.
Hindi nila nilagay 'yong mga importante.
Di natin alam ang mangyayari, kaya mas nakakatakot.
-Tulungan na kita. -Hindi, wag na.
Hindi, sige na. Mataas 'to, o.
-Salamat. -Wala 'yon.
Ang bait mo naman, 3rd Floor.
Oo nga.
Ang bait mo.
Wala 'yon.
At alam na alam mo 'yong mga presyo kanina, ha.
Ba't alam mo 'yong mga gano'n?
Nagtrabaho kasi ako sa convenience store.
Tanda ko 'yong mga presyo. Kung may itatanong kayo, tanong n'yo lang.
Kaya kong…
Salamat.
Hay, naku. Tulungan na kita.
-Sige. -Hindi, okay lang.
Ano 'to?
Bakit? Ano'ng…
Grabe. Ano 'to?
Ba't ang laki nito?
8th Floor, may bathtub ka?
Iba ba sa kuwarto n'yo?
Kanina ko lang binili 'to.
Hindi lang sa laki ng kuwarto magkaiba.
Magkano 'yong nadagdag do'n?
Nadagdagan ng ilang hundred thousand.
Hundred thousand…
Totoo ba 'to?
Sa akin, 50,000 won lang.
50,000 sa 'yo?
Bakit?
Sa akin, 10,000 won.
Kada minuto.
Ibig sabihin, bawat floor, magkakaiba ang nadadagdag na pera.
Tang inang kalokohan 'to.
Ha? Ano 'yon?
Lumalabas na higit na mas malaki ang kita ni 8th Floor kesa sa 'min.
Nasa 500 million won ang show niya kada araw.
Pucha.
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo